Η Έλενα Ακρίτα στη δήλωσή της ξεκαθαρίζει ότι η νέα διάταξη για την ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή που περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο για τη Δικαστική Μέριμνα και προωθεί το υπουργείο Δικαιοσύνης, είναι αντισυνταγματική σημειώνοντας πως «είτε αρέσει, είτε δεν αρέσει το Σύνταγμα είναι ξεκάθαρο. Είμαστε όλοι ίσοι, τελεία και παύλα».

Ειδικότερα, η τομεάρχης Ισότητας και Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έκανε λόγο για «προφάσεις εν αμαρτίαις» και εξήγησε ότι «τα ομόφυλα ζευγάρια ανδρών και οι μόνοι άνδρες δεν θα μπορούν να αποκτούν παιδί μέσω παρένθετης κύησης, όπως ανακοίνωσε χθες ο κ. Φλωρίδης σε συνέντευξη τύπου.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης ισχυρίστηκε πως η προωθούμενη ρύθμιση έχει, λέει, «βαθύτατο ανθρωπιστικό χαρακτήρα», διότι «η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει χώρα τράφικιγκ με παρένθετες μητέρες με την προηγούμενη ερμηνεία», καθώς και ότι «οι άνδρες δεν κυοφορούν».

Προφάσεις εν αμαρτίαις. H τροπολογία που είχε φέρει στη Βουλή ο ΣΥΡΙΖΑ έθετε πολύ αυστηρές προϋποθέσεις, που απαγορεύουν ρητά την «αγοραπωλησία μήτρας» από δουλέμπορους εξαθλιωμένων γυναικών» σημείωσε η Έλενα Ακρίτα.

Και πρόσθεσε καυστικά «τα σχόλια για τον πάλαι ποτέ προοδευτικό κ. Φλωρίδη περιττεύουν. Με δικαιολογίες που ξεχειλίζουν ομοφοβία και τρανσφοβία, αλλά και με αδίστακτη, υποκριτική εργαλειοποίηση του δράματος των ευάλωτων γυναικών θυμάτων του τράφικινγκ, ο υπουργός Δικαιοσύνης, που θα έπρεπε εδώ και καιρό να έχει πάει σπίτι του, κάνει απλά τη βρώμικη δουλειά για τον Πρωθυπουργό».

Επιπλέον η Έλενα Ακρίτα σχολίασε πως «είναι φανερό πως ο κ. Μητσοτάκης μετάνιωσε την ώρα και τη στιγμή που θέσπισε την, ατελή έστω, ισότητα στο γάμο. Ακολουθώντας πλέον πιστά την ατζέντα του Τραμπ, της Λεπέν, της Μελόνι, του Όρμπαν και της εγχώριας ακροδεξιάς, η κυβέρνησή του νομοθετεί κατά παράβαση του Συντάγματος και εις βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών, αποκλειστικά και μόνο για το θεαθήναι.

Θα το επαναλάβουμε: Είτε αρέσει, είτε δεν αρέσει το Σύνταγμα είναι ξεκάθαρο. Είμαστε όλοι ίσοι, τελεία και παύλα» ανέφερε καταληκτικά η τομεάρχης Ισότητας και Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Με αναφορά σε σχετική δήλωση του πάπα Φραγκίσκου, η οποία σχετίζεται και με την άμβλωση, υπενθυμίζεται:

«Κάθε ανθρώπινη ζωή, αρχίζοντας από εκείνη του παιδιού που βρίσκεται στην κοιλία της μητέρας του, δεν μπορεί να διακόπτεται, ούτε να γίνεται αντικείμενο εμπορικής συναλλαγής. Θεωρώ καταδικαστέα την πρακτική της λεγόμενης παρένθετης μητρότητας, η οποία πλήττει σοβαρά την αξιοπρέπεια της γυναίκας και του παιδιού. Βασίζεται στην εκμετάλλευση της κατάστασης πρακτικής ανάγκης της μητέρας. Το παιδί είναι πάντα ένα δώρο και δεν είναι ποτέ αντικείμενο συμβολαίου. Εύχομαι, κατά συνέπεια, να καταβληθεί προσπάθεια από την διεθνή κοινότητα, ώστε να απαγορευθεί, σε οικουμενικό επίπεδο, η πρακτική αυτή».

Η Καθολική Εκκλησία, τέλος, υπογραμμίζει ότι «κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό προσανατολισμό του, πρέπει να τυχαίνει σεβασμού σε ό,τι αφορά την αξιοπρέπειά του» και ότι «πρέπει να αποφευχθεί κάθε μορφή άδικης διάκρισης, ιδίως «κάθε μορφή βίας και επίθεσης». Την ίδια ώρα, όμως, υπογραμμίζεται ότι «υπάρχουν σαφή κρίσιμα σημεία στην θεωρία Gender» («κοινωνικού φύλου», σ.σ.), η οποία «είναι άκρως επικίνδυνη, διότι απαλείφει τις διαφορές, με την απαίτηση να κάνει όλους ίδιους».

«Απευθύνω έκκληση και σε εσάς και τον πρωθυπουργό να διορθώσετε το νόμο με τις τροπολογίες που κατατέθηκαν», είπε για να προσθέσει πως «μια τέτοια κίνηση εκ μέρους σας θα αυξήσει τη σύμπνοια και θα κάνει ευκολότερη την ψήφιση για μας».

Η κ. Λινού δήλωσε ακόμη, πως ταυτίζεται απόλυτα με τις δηλώσεις του Μητροπολίτη Περγάμου που ανέφερε σε σύσκεψη Επισκόπων ότι «δεν έχουμε το δικαίωμα να ταπεινώνουμε την εικόνα του Θεού. Είναι ανάγκη οι σεξουαλικές μειονότητες να προστατεύονται από κάθε αδικία και διάκριση».

Συγκεκριμένα, προκειμένου να εξασφαλισθεί ο αλτρουιστικός χαρακτήρας της παρένθετης μητρότητας, να αποφευχθεί οποιαδήποτε μορφής εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος αλλά και της διαδικασίας γενικότερα και να προστατευθούν τα παιδιά που γεννιούνται μέσω παρένθετης κύησης  από κινδύνους εμπορίας διακίνησης, εκμετάλλευσης και συναλλαγής, προτείνει την τροποποίηση του υπάρχοντος νομικού πλαισίου έτσι ώστε:

1) Η παρένθετη κύηση να επιτρέπεται μόνο στην περίπτωση που τόσο η μέλλουσα μητέρα όσο και η παρένθετη έχουν τη μόνιμη κατοικία τους στην Ελλάδα.

2) Η καταβολή των δαπανών και αποζημιώσεων προς την παρένθετη κυοφόρο να γίνεται απευθείας, από τους υποψήφιους γονείς, μέσω  διατραπεζικής μεταφοράς ή με κάθε άλλον νόμιμο προβλεπόμενο τρόπο, και χωρίς τη μεσολάβηση των  Μονάδων Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, όπως ισχύει σήμερα.

3) Η παρένθετη να είναι πλήρως ενημερωμένη για τη διαδικασία και τους κινδύνους, και να προβλεφθούν όρια ως προς τον αριθμό των τοκετών, καισαρικών και παρένθετων κυήσεων που μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν. Αναλυτικά η παρένθετη θα πρέπει:

• να εκπροσωπείται από δικηγόρο, διαφορετικό από τον δικηγόρο των υποψήφιων γονέων και να βεβαιώνεται ότι λαμβάνει ενημέρωση τόσο για τα νομικά, όσο και για τα ιατρικά, συναφή με την παρένθετη κυοφορία, ζητήματα στη μητρική της γλώσσα. Το ύψος της αμοιβής του δικηγόρου θα καθορίζεται από την Αρχή, και καλύπτεται από τους υποψήφιους γονείς.
• να έχει ιστορικό τουλάχιστον μίας (1) φυσιολογικής κύησης που οδήγησε σε τελειόμηνο τοκετό χωρίς επιπλοκές και απόκτηση παιδιού
• να μην  έχει ιστορικό παραπάνω των συνολικά τεσσάρων (4) τοκετών και να μην έχει υποβληθεί σε περισσότερες από δύο (2) καισαρικές τομές.
• να μην έχει ιστορικό παραπάνω των δύο (2) παρένθετων κυήσεων, ανεξάρτητα από το αν αυτές ολοκληρώθηκαν και οδήγησαν σε τοκετό.

4) Να προβλεφθεί  η δημιουργία μητρώου (α) δικαστικών αδειών, που χορηγήθηκαν κατά το άρθρο 1458 του Αστικού Κώδικα, (β) κυήσεων, που πραγματοποιήθηκαν μετά τη χορήγηση της ως άνω δικαστικής άδειας καθώς και (γ) τοκετών. Σήμερα στη χώρα μας δεν είναι γνωστός ούτε ο ακριβής αριθμός των δικαστικών αποφάσεων με τις οποίες χορηγήθηκε άδεια για παρένθετη κύηση, ούτε, πολύ περισσότερο, αν ακολούθησε εμβρυομεταφορά, κυοφορία και τοκετός βάσει των εκδοθέντων δικαστικών αποφάσεων.

«Η αγάπη κάνει την οικογένεια», σημειώνει στην ανάρτησή του και προσθέτει ότι «μπήκα στην πολιτική για να ταράξω λιμνάζοντα νερά, για να ξυπνήσω συνειδήσεις και όχι να τις χαϊδέψω στον ύπνο τους».

Ακολούθως εξηγεί: Με τη προχθεσινή μου συνέντευξη άνοιξα μία μεγάλη συζήτηση με σκοπό την ορατότητα: Να γίνει ορατή στους πάντες και σεβαστή από τους πάντες η επιθυμία δύο ανθρώπων που αγαπιούνται να αποκτήσουν παιδιά.

Είτε μέσω του θεσμού της τεκνοθεσίας, που πρέπει να εκσυγχρονιστεί και να ενισχυθεί στη χώρα μας, είτε μέσω της παρένθετης μητέρας. Ο θεσμός της παρένθετης μητέρας είναι νομικά κατοχυρωμένος, όλα γίνονται βάσει δικαστικής απόφασης. Η παρένθετη μητέρα πρέπει να σε επιλέξει, όχι να την επιλέξεις εσύ. Πρόκειται για μία σοβαρή διαδικασία με αυστηρούς κανόνες. Και, κυρίως, πρόκειται για μία διαδικασία που αφορά τη μεγάλη εικόνα της κοινωνίας: τα ζευγάρια που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν, τις γυναίκες που θέλουν να έχουν μονογονεϊκή οικογένεια αλλά δεν μπορούν να κάνουν παιδί, και βέβαια και τα ομόφυλα ζευγάρια».

Υπάρχουν υπέροχα ζευγάρια μπαμπάδων που μεγαλώνουν υπέροχα κορίτσια.
Στην περίπτωση του δικού μας ζευγαριού, νιώθουμε δέος μπροστά σε κάτι τέτοιο.
Απέναντι σε μία κόρη, έχω ακόμα αναπάντητα ερωτήματα για το αν θα είμαι σε θέση να τη διαπαιδαγωγήσω σωστά, να ανταποκριθώ ως γονιός…

— Stefanos Kasselakis – Στέφανος Κασσελάκης (@skasselakis) October 6, 2023

Ακολούθως σημειώνει γιατί «είπα στη συνέντευξή μου θέλουμε δύο αγόρια; Εξέφρασα μια ευχή. Προτιμάω όμως, αλήθεια, συγκεκριμένο φύλο παιδιού; Θα μιλήσω όπως πάντα, καθαρά: Εδώ δεν είναι θέμα επιλογής. Είναι θέμα ευθύνης και ενσυναίσθησης. Σε κάθε ζευγάρι -ετερόφυλο ή ομόφυλο- το ζητούμενο είναι να μπορέσεις να γίνεις καλός γονιός. Υπάρχουν υπέροχα ζευγάρια μπαμπάδων που μεγαλώνουν υπέροχα κορίτσια. Στην περίπτωση του δικού μας ζευγαριού, νιώθουμε δέος μπροστά σε κάτι τέτοιο. Απέναντι σε μία κόρη, έχω ακόμα αναπάντητα ερωτήματα για το αν θα είμαι σε θέση να τη διαπαιδαγωγήσω σωστά, να ανταποκριθώ ως γονιός με επάρκεια στις ερωτήσεις της για την εφηβεία, την έμμηνο ρύση, τη γυναικεία σεξουαλικότητα – όλα όσα συνθέτουν τη μοναδικότητα της γυναικείας φύσης. ‘Αυτά μαθαίνονται στην πορεία’, θα πείτε. Όμως επιτρέψτε μου την εκ των προτέρων συναίσθηση της ευθύνης. Δεν είναι τίποτα εύκολο ή δεδομένο. Ειλικρινά, καμία επιλογή λοιπόν μεταξύ κόρης και γιου.

Μόνο ενσυναίσθηση. Γιατί το παιδί δεν είναι συνέχειά μας. Ούτε εργαλείο μας.

Είναι ψυχή. Που θέλει από τους δύο γονείς του θαύματα και όχι τραύματα. Ίσως να είναι και για τον Τάιλερ και για μένα μια διδακτική στιγμή. Ανοίγουμε τη ζωή μας σε όλους σας, με ανοιχτή καρδιά και ταπεινοφροσύνη. Και μακάρι να ανοίξουν οι καρδιές όλων μας στον δρόμο προς την ισότητα».

Οι κοινωνίες προχωρούν μπροστά από ανθρώπους που παίρνουν το ρίσκο, την ευθύνη της αλλαγής, ακόμη κι αν πρέπει να λιθοβοληθούν δημόσια.
Όχι από ανθρώπους που φοβούνται μη δυσαρεστήσουν το ΛΑ.Ο.Σ. του κόμματός τους.

— Stefanos Kasselakis – Στέφανος Κασσελάκης (@skasselakis) October 6, 2023

Ακολούθως ανέπτυξε την πολιτική διάσταση απευθυνόμενος προς τους πολιτικούς του αντιπάλους: «Μην προσπαθείτε να κρύψετε την ομοφοβία σας πίσω από ιερά ζητήματα που αφορούν στη ζωή. Καταλαβαινόμαστε. Όπως καταλαβαίνουν τον εμπαιγμό χιλιάδες ζευγάρια που άκουσαν τον Πρωθυπουργό να δεσμεύεται ότι θα προχωρήσει άμεσα στον γάμο για όλους και τώρα διστάζει να φέρει σχετικό νομοσχέδιο. Οι κοινωνίες προχωρούν μπροστά από ανθρώπους που παίρνουν το ρίσκο, την ευθύνη της αλλαγής, ακόμη κι αν πρέπει να λιθοβοληθούν δημόσια.

Όχι από ανθρώπους που φοβούνται μη δυσαρεστήσουν το ΛΑ.Ο.Σ. του κόμματός τους. Είναι ένα πολύπλοκο ζήτημα και είμαι πολύ υπερήφανος για τον προοδευτικό κόσμο που τολμάει να είναι στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Θα είμαι μαζί του, στην πρώτη γραμμή».

Η γυναίκα, που περιγράφει λεπτομερώς στο flashnews.gr την εμπειρία της, ζήτησε να διατηρηθεί πλήρως η ανωνυμία της – για λόγους διευκόλυνσης της αφήγησης χρησιμοποιείται ως ψευδώνυμο το όνομα «Άννα».

Η μεσίτρια, οι πρώτες επαφές και ο τρόπος αμοιβής

Η Άννα βρέθηκε στα Χανιά για σχεδόν 11 μήνες. Όπως αναφέρει, μέσα σε αυτήν την περίοδο, έγινε παρένθετη μητέρα και φιλοξενήθηκε σε τρία από τα συνολικά 14 σπίτια που φέρεται να είχε στη διάθεσή της η κλινική. Έχοντας αντιληφθεί τον τρόπο λειτουργίας της κλινικής και συμβιώνοντας με παρένθετες μητέρες αλλά και δότριες ωαρίων, αποκαλύπτει όσα έζησε το 2021, όταν πήρε την απόφαση για οικονομικούς λόγους να γίνει παρένθετη μητέρα:

“Ήρθα σε επαφή με μία γυναίκα από τη Γεωργία, μέσω ίντερνετ. Εκείνη, με έφερε σε επαφή και με την κλινική των Χανίων. Ύστερα από αρκετή σκέψη, αποφάσισα να έρθω στην Ελλάδα, με την κλινική να αναλαμβάνει τα έξοδα για το ταξίδι μου μέχρι τα Χανιά.

Αρχικά, χρειάστηκε να κάνω κάποιες εξετάσεις υγείας σε μία κλινική της Γεωργίας. Όταν έφτασα στην Ελλάδα επαναλήφθησαν ορισμένες εξετάσεις και μετά ξεκίνησα τη διαδικασία της παρένθετης μητρότητας. Εκείνη την περίοδο ήμουν 34 χρόνων, ενώ οι νεότερες κοπέλες που γνώρισα μέσω της κλινικής (παρένθετες και δότριες ωαρίων) ήταν 24 με 25 χρόνων. Η αμοιβή που θα λάμβανα θα ήταν 18.000€ για όλο το χρονικό διάστημα παραμονής μου, ποσό από το οποίο κάθε μήνα θα έπαιρνα 200€ για τα προσωπικά μου έξοδα και το φαγητό μου. Συνολικά, στο τέλος θα έπαιρνα τα υπόλοιπα 15.000€.

Αν είχαμε ανάγκη από περισσότερα χρήματα κατά τη διάρκεια της διαμονής μας, μας έδιναν το ποσό που ζητούσαμε το οποίο και αφαιρούσαν από την πληρωμή που θα λαμβάναμε το τέλος”.

“Οι συνθήκες συμβίωσης δεν ήταν ευχάριστες”

“Αντιμετώπιζα αρκετά οικονομικά προβλήματα και έτσι πήρα την απόφαση να γίνω παρένθετη μητέρα. Στη Γεωργία κάτι τέτοιο είναι πολύ κατακριτέο με αποτέλεσμα πολλές κοπέλες να απευθύνονται στο εξωτερικό, ώστε να βγάλουν χρήματα από την παρένθετη μητρότητα. Πριν καν ξεκινήσει η κύησή μου είχα προετοιμαστεί ψυχολογικά, ότι το παιδί αυτό δεν θα είναι δικό μου. Υπενθύμιζα στον εαυτό μου ότι θα βοηθήσω άλλους ανθρώπους να φτιάξουν τη δική τους οικογένεια.

Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν ισχύει για όλες τις παρένθετες μητέρες. Πολλές από τις κοπέλες με τις οποίες συγκατοικούσα, δεν ήταν έτοιμες ψυχολογικά γι’ αυτήν την εμπειρία, ενώ αρκετές από αυτές αντιμετώπιζαν συμπτώματα κατάθλιψης. Γενικότερα, οι συνθήκες συμβίωσης δεν ήταν ευχάριστες, καθώς η φορτισμένη ατμόσφαιρα δημιουργούσε εντάσεις μεταξύ μας. […] Αυτό το γεγονός αποτέλεσε και αιτία να αλλάξω σπίτι” εξηγεί η Άννα, αναφέροντας ότι κατά την διάρκεια της παραμονής της άλλαξε και μεταφέρθηκε σε τρία διαφορετικά σπίτια από αυτά που φέρεται να διέθετε η κλινική.

“Στο σπίτι όπου έμεινα το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, συνολικά ήμασταν πέντε παρένθετες μητέρες κάτω από μία στέγη και, παρ’ όλο που ο χώρος ήταν μεγάλος, δεν μπορούσαμε να κινηθούμε άνετα […] Μεταξύ μας οι κοπέλες, λέγαμε το σπίτι “καταραμένο” καθώς στην είσοδό του είχε ένα κρεμασμένο χέρι (ενν. ρόπτρο) και μας είχε φανεί περίεργο”.

Ο έλεγχος, οι επιπλήξεις και οι απειλές

Διευκρινίζοντας ποιες ακριβώς ήταν οι συνθήκες διαβίωσης στα σπίτια της κλινικής, η Άννα δηλώνει:

“Δεν είχα κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα από το σπίτι στο οποίο μέναμε, ούτε απαγορευόταν να βγούμε εκτός του σπιτιού. Ωστόσο, η γυναίκα από τη Γεωργία που με έστειλε εδώ μας ασκούσε υπερβολικό έλεγχο. Κάθε φορά που κάποια από εμάς επιχειρούσε να φύγει για βόλτα το βράδυ, η Γεωργιανή το μάθαινε. Μας προειδοποιούσε ότι έπρεπε να είμαστε σπίτι πριν τις 10, αλλιώς έλεγε ότι θα είχαμε πρόβλημα. Αν κάποια κοπέλα έμενε έξω μέχρι αργά, την έπαιρνε τηλέφωνο, της έκανε επίπληξη και την απειλούσε ότι θα τη στείλει σπίτι της”.

Ερωτηθείσα για το κατά πόσο αισθανόταν ασφαλής καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής της στα Χανιά, η Άννα αναφέρει ότι “κατά τη διάρκεια του τοκετού, η αντιμετώπιση όλων ήταν πολύ καλή και αισθάνθηκα απόλυτα ασφαλής […] αν και κάτι τέτοιο δεν ισχύει για όλες τις παρένθετες μητέρες με τις οποίες συμβίωσα […]. Ο 73χρονος γιατρός της κλινικής βρισκόταν στο δωμάτιο ενώ με είχε εξετάσει πρωτύτερα, μία φορά […]. Σε γενικές γραμμές από την κλινική έμεινα ευχαριστημένη, ωστόσο είχα πάντα την αίσθηση ότι κάποιος με παρακολουθούσε. Η αίσθηση έλλειψης ελευθερίας ήταν έντονη”.

“Είχα την εντύπωση ότι όλα είναι νόμιμα”

Αναφορικά με την ενημέρωση που είχε πριν γίνει παρένθετη μητέρα, σχετικά με τη νομιμότητα των διαδικασιών, η Άννα δηλώνει ότι «όταν ξεκίνησα τη διαδικασία, μου είπαν ότι όλα είναι νόμιμα. Υπέγραψα ορισμένα χαρτιά στη Γεωργία και θεώρησα ότι είμαι καλυμμένη. Ωστόσο, όταν έφτασα στην Ελλάδα μου δόθηκαν περισσότερα έγγραφα να υπογράψω, στα Ελληνικά αυτή τη φορά, για τα οποία δεν είχα ενημερωθεί και δεν ήξερα τη γλώσσα ώστε να καταλάβω τι αναγράφουν[…].

Επίσης, όταν έρχεσαι από τη Γεωργία στην Ελλάδα, είσαι νόμιμη για τρεις μήνες. Όταν ρώτησα αν θα μου υποβληθεί πρόστιμο για την παράβαση της τρίμηνης διαμονής μου, πήρα σαν απάντηση ότι εφόσον θα μείνω έγκυος στην Ελλάδα, δεν θα μου επιβληθεί κάποιο πρόστιμο. Ωστόσο, αυτό δεν ήταν αλήθεια. Με την επιστροφή μου στη Γεωργία, συνειδητοποίησα ότι έχω χρεωθεί πρόστιμο ύψους 1.200€ το οποίο έχει παραμείνει απλήρωτο.

Σε όλη αυτήν την διαδικασία, θεωρούσα ότι η μόνη “παρανομία” ήταν η παράταση της παραμονής μου στη χώρα. Μέχρι και πριν από λίγο καιρό, είχα την εντύπωση ότι η διαδικασία που ακολούθησα της παρένθετης μητρότητας μέσω της εν λόγω κλινικής ήταν καθ’ όλα νόμιμη. Μόνο όταν ξέσπασε το σκάνδαλο και ενημερώθηκα για τις εξελίξεις συνειδητοποίησα ότι η κλινική κατηγορείται για παράνομες διαδικασίες”

.

Ερωτηθείσα για τις ιατρικές διαδικασίες στις οποίες υποβλήθηκε ώστε να μείνει έγκυος, η Άννα παραδέχεται ότι “υποβαλλόμασταν συχνά σε διαδικασία εμβρυομεταφοράς για να μείνουμε έγκυες, συνήθως 3-4 φορές η κάθε παρένθετη, ωστόσο γνώρισα μία κοπέλα που χρειάστηκε να περάσει τη διαδικασία 10 φορές για να κυοφορήσει» ενώ αναφορικά με τη λήψη ωαρίων, δηλώνει ότι «εγώ δεν υποβλήθηκα σε διαδικασία λήψης ωαρίων. Γνωρίζω περιπτώσεις δύο γυναικών, η μία εκ των οποίων υποβλήθηκε δύο φορές στην εν λόγω διαδικασία και η άλλη τέσσερις”.

“Πολλές κοπέλες δεν είχαν ιδέα για την “τύχη” των παιδιών που κυοφορούσαν”

“Όσον αφορά τους γονείς των οποίων το παιδί κυοφόρησα, δεν είχαμε μεγάλη επαφή. Ήξερα μόνο τα ονόματά τους και γνώρισα ότι ήταν από το εξωτερικό, όχι Έλληνες. Όταν γέννησα, έστειλαν κάποια δώρα και με ευχαρίστησαν. Ωστόσο, πάρα πολλές κοπέλες δεν είχαν ιδέα για την τύχη που θα είχαν τα παιδιά που κυοφόρησαν, καθώς δεν γνώριζαν σε ποιους θα καταλήξουν”.

Η Άννα, διατηρούσε επικοινωνία με τρεις γυναίκες από την κλινική. Όπως εξηγεί “ήταν οι υπεύθυνες τόσο για τα φάρμακα και τα ιατρικά ραντεβού μας όσο και για την “τύχη” των παιδιών […]. Μία από αυτές, είχε αναλάβει να φροντίζει τις κοπέλες, να τους παρέχει χρήματα και να ασχολείται με όσα θέματα προκύπταν στο σπίτι […]. Η Γεωργιανή, γνωρίζω ότι διατηρεί περίπου πενταετή συνεργασία με την κλινική”.

Η Άννα καταλήγει αναφέροντας ότι “δεν έχω κανένα παράπονο από τη διαμονή μου στα Χανιά, εκτός από το ότι για σχεδόν ένα χρόνο αισθανόμουν έγκλειστη […]. Στο σπίτι δεν μπορούσε να με επισκεφτεί κανένας δικός μου άνθρωπος, απαγορευόταν η είσοδος σε οποιονδήποτε εκτός από τις παρένθετες που έμεναν εκεί”.