Συγκεκριμένα αναφέρουν:

Το βαρύτερο πλήγμα (στις ευρωεκλογές) το δέχθηκε αναμφίβολα η κυβέρνηση. Ωστόσο, ούτε τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της αντιπολίτευσης έμειναν αλώβητα. Τα ποσοστά που έλαβαν,σε συνάρτηση με το ποσοστό της αποχής, προκαλούν σοβαρούςπροβληματισμούς για την δυνατότητά τους να παράσχουν, το καθένα από μόνο του, μία ισχυρή και πειστική εναλλακτική λύση.

Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, οι ευρωεκλογές αποτελούν μείζονα πρόκληση για όλα τα κόμματα, τις κινήσεις και τους ανένταχτους του προοδευτικού χώρου, προκειμένου να αναλάβουν πρόσφορες πρωτοβουλίες για την ριζική ανασύνθεσή του. Μόνον έτσι ο χώρος αυτός μπορεί να αποτελέσει έναν νέο ισχυρό και πλουραλιστικό πόλο εξουσίας, που θα μπορεί ναανατρέψει το σημερινό καθεστώς της υποτέλειας, του πελατειασμού, της διαπλοκής, της υπονόμευσης των δημόσιων αγαθών, της κατασπατάλησης των ευρωπαϊκών πόρων προς όφελος των ημετέρων, της συρρίκνωσης της πολυφωνίας, της υποβάθμισης του κράτους δικαίου και των πολλαπλών και διαβόητων σκανδάλων, με αποκορύφωμα αυτά των υποκλοπών και των Τεμπών.

Επειδή λοιπόν οι καιροί ου μενετοί, αποφασίσαμε να απευθύνουμε έκκληση σε όλα τα κόμματα και τις δυνάμεις που μπορούν και πρέπει να συγκροτήσουν αυτόν τον νέο προοδευτικό πόλο, να υπερβούν την εσωστρέφεια και την απογοήτευση και να συνειδητοποιήσουν την αναγκαιότητα κοινής καθόδου στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, συναποφασίζοντας –πέρα από τις όποιες εσωτερικές διεργασίες τους, που είναι δική τους υπόθεση– ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, που θα περιλαμβάνει δύο στάδια:

Πρώτον την επεξεργασία εναλλακτικών θέσεων και προτάσεων, σε προοδευτική ιδεολογική και πολιτικήκατεύθυνση, που θα αποτελέσουν μια ενιαία, υπεύθυνη και αξιόπιστη προγραμματική βάση.

Δεύτερον την επιλογή, σε εύθετο χρόνο, ενός κοινού υποψηφίου για την πρωθυπουργία, που θα συγκεντρώνει την ευρύτερη δυνατή αποδοχή. Γνωρίζουμε τα προβλήματα που θέτει ο εκλογικός νόμος αλλά γνωρίζουμε και τις λύσεις για την υπέρβασή τους.

Οι υπογράφοντες ανήκουμε στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, με ποικίλες ιδεολογικοπολιτικές καταβολές και αποχρώσεις, ανταλλάσσουμε εδώ και χρόνια απόψεις και ανησυχίες για την πορεία του τόπου και το κίνητρό μας είναι ένα και μοναδικό: να συμβάλουμε στο μέτρο του εφικτού, αφουγκραζόμενοι και τις σχετικές αγωνίες των πολιτών, στην επιστροφή της πολιτικής, στην ριζική αλλαγή των σημερινών αρνητικών συσχετισμών και στην αποκατάσταση της ισορροπίας στην λειτουργία του πολιτεύματος. 

Γνωρίζουμε ότι δεν κομίζουμε γλαύκα εις Αθήνας, καθώς η  ανάγκη για την διαμόρφωση μίας πειστικής και συνθετικής εναλλακτικής λύσης έχει ήδη προβληθεί από πολλές πλευρές. Επίσης δεν έχουμε αυταπάτες ούτε υπεισερχόμαστε στις διαδικασίες των επιμέρους κομμάτων. Ωστόσο, έχουμε βαθιά πεποίθηση ότι εκείνο που επείγει σήμερα, πέρα από γενικόλογες συζητήσεις και ευχές, είναι να δεσμευθούν όλοι –ενόψει και των εν εξελίξει εσωκομματικών ζυμώσεων– σε συγκεκριμένες και χρονικά ιεραρχημένες πρωτοβουλίες, με σαφή στόχευση: κοινό πρόγραμμα και κοινός υποψήφιος πρωθυπουργός. Μόνο αυτό μπορεί να δώσει ελπίδα και διέξοδο στους προοδευτικούς πολίτες και στα ευρύτερα λαϊκά στρώματα αλλά και να δρομολογήσει επιτέλους,με τόλμη αλλά και πραγματισμό, τις ρηξικέλευθες τομές και ρήξεις που είναι αναγκαίες,για την υπέρβαση της σημερινής καταθλιπτικής πραγματικότητας.

ΞΕΝΟΦΩΝ ΚΟΝΤΙΑΔΗΣ, ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΤΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

ΑΝΤΩΝΗΣ ΛΙΑΚΟΣ, ΟΜ. ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΑΝΤΖΙΔΗΣ, ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΩΤΗΡΕΛΗΣ, ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Ξεκαθαρίζουν πως εάν αυτό ψηφιστεί, θα προσφύγουν σε όλα τα επίπεδα και ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, αν αυτό νομοθετηθεί.

Επίσης αναφέρονται στο ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα, λέγοντας πως η χώρα μας έχει ήδη μία, την πρώτη μετά τη δικτατορία, διεθνή καταδίκη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για παραβίαση των βασικών συνταγματικών αρχών. «Δεν θα αφήσουμε να προστεθεί άλλη μία» αναφέρουν.

Αναλυτικά το κείμενο

«1.356 πανεπιστημιακοί καταθέτουμε τη γνώμη μας στη δημόσια διαβούλευση για το Νομοσχέδιο για την Παιδεία.

Καταθέτουμε το πιο κάτω κείμενο με τις 1.356 υπογραφές πανεπιστημιακών:

Προειδοποιώντας για την αντισυνταγματικότητα του νομοσχεδίου για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια,

Ενημερώνοντας τις επιχειρήσεις, οι οποίες φιλοδοξούν να ιδρύσουν πανεπιστημιακές εταιρείες ή παραρτήματα ξένων ιδρυμάτων στην Ελλάδα παρακάμπτοντας τη συνταγματική επιταγή.

Δηλώνοντας ότι ως δημόσιοι λειτουργοί θα προσφύγουμε σε όλα τα επίπεδα και ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, αν αυτό νομοθετηθεί.

Δυστυχώς η χώρα μας έχει ήδη μία, την πρώτη μετά τη δικτατορία, διεθνή καταδίκη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για παραβίαση των βασικών συνταγματικών αρχών. Δεν θα αφήσουμε να προστεθεί άλλη μία.

«Η σύσταση ανώτατων σχολών από ιδιώτες απαγορεύεται»

(Άρθρο 16 παρ.8. εδάφιο 2)

Όσες/όσοι υπογράφουμε εδώ, μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας, αισθανόμαστε δυσάρεστη έκπληξη για την ευκολία με την οποία η κυβέρνηση της χώρας, προωθεί νομοθέτημα το οποίο έρχεται σε εξώφθαλμη αντίθεση με τις ρητές πιο κάτω διατάξεις Συντάγματος των Ελλήνων:

Άρθρο 16 παρ. 5 εδάφιο 1 «Η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση»,

Άρθρο 16 παρ. 6 εδάφιο 1 «Οι καθηγητές των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων είναι δημόσιοι λειτουργοί»

Άρθρο 16 παρ.8. εδάφιο 2 «Η σύσταση ανώτατων σχολών από ιδιώτες απαγορεύεται»

Υπηρετούμε το Δημόσιο Πανεπιστήμιο και γράμματα γνωρίζουμε: Το Άρθρο 16 του Συντάγματος μπορεί να το διαβάσει καθένας και καθεμία. Το νομοσχέδιο για τα δήθεν «ελεύθερα» ή «μη κρατικά» πανεπιστήμια είναι εξώφθαλμα αντισυνταγματικό. Γιατί όταν το Σύνταγμα λέει «απαγορεύεται» δεν εννοεί τίποτα άλλο από ότι απαγορεύεται.
Κατά συνέπεια, η κυβέρνηση αλλά και οι επιχειρήσεις, οι οποίες φιλοδοξούν να ιδρύσουν πανεπιστημιακές εταιρείες ή παραρτήματα ξένων ιδρυμάτων στην Ελλάδα παρακάμπτοντας τη συνταγματική επιταγή, ας λάβουν υπόψη τους ότι:

Ορκιστήκαμε ως δημόσιοι λειτουργοί να υπηρετούμε το Σύνταγμα και θα το πράξουμε, προβάλλοντας σε όλα τα επίπεδα και ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, την αντισυνταγματικότητα του νομοσχεδίου, ακόμη αν αυτό νομοθετηθεί. Δυστυχώς η χώρα μας έχει ήδη μία, την πρώτη μετά τη δικτατορία, διεθνή καταδίκη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για παραβίαση των βασικών συνταγματικών αρχών. Δεν θα αφήσουμε να προστεθεί άλλη μία».

Μετά τη διάλυση της Βουλής και την επίσημη έναρξη της προεκλογικής περιόδου, και «μπροστά στην αδιαφορία και τη σιωπή της κυβέρνησης» για τα οικονομικά αιτήματα των πανεπιστημιακών, η ΠΟΣΔΕΠ απευθύνεται στα κόμματα και κάθε υποψήφια ή υποψήφιο βουλευτή ξεχωριστά, ιδίως αν έχει πανεπιστημιακή ιδιότητα, και τις / τους καλεί να τοποθετηθούν συγκεκριμένα στα αιτήματα για αναβάθμιση του πανεπιστημίου και αξιοπρεπείς αποδοχές και συντάξεις των πανεπιστημιακών.

Τα οικονομικά αιτήματα των πανεπιστημιακών αφορούν σε:

• νέο μισθολόγιο εντός του 2023 σε συμμόρφωση με τις αποφάσεις του ΣτΕ και με επιπλέον αυξήσεις που θα καλύπτουν τις απώλειες, για αποδοχές αντίστοιχες του λειτουργήματος και αξιοπρεπείς συντάξεις
• αναδρομική καταβολή από το 2017 της μισθολογικής διαφοράς που αναγνωρίζει το ΣτΕ
• γενναία αύξηση της χρηματοδότησης των πανεπιστημίων ώστε να καλύπτονται πλήρως οι λειτουργικές ανάγκες τους και να ενισχυθεί η υλικοτεχνική τους υποδομή και η έρευνα
• νέες θέσεις ΔΕΠ, όπως και ΕΔΙΠ, ΕΕΠ, ΕΤΕΠ και Διοικητικού Προσωπικού που θα καλύπτουν πλήρως τις αποχωρήσεις κάθε έτους και θα συμπληρώνουν τα κενά της προηγούμενης περιόδου κατά την οποία οι θέσεις ήταν μηδενικές.

Η ομοσπονδία υπενθυμίζει πως για τις συγκεκριμένες διεκδικήσεις της οι πρόσφατες ενέργειες της ΠΟΣΔΕΠ έχουν αναλυτικά ως εξής:

– Μετά τη δημοσίευση της 1911/2022 (10-10-2022) απόφασης του ΣτΕ [1], το οποίο έκρινε και πάλι ότι το μισθολόγιο των πανεπιστημιακών εξακολουθεί να είναι αναντίστοιχο με το δημόσιο λειτούργημά τους, η ΠΟΣΔΕΠ ζήτησε συναντήσεις με τις ηγεσίες των υπουργείων Παιδείας και Οικονομικών. Στις 16-11-2022 πραγματοποιήθηκε τηλεδιάσκεψη με τον υφυπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, Άγγελο Συρίγο, και τον γενικό γραμματέα Ανώτατης Εκπαίδευσης, Οδυσσέα Ζώρα, οι οποίοι παρέπεμψαν σε γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους που είχε ζητηθεί από το υπουργείο. Ωστόσο, η ΠΟΣΔΕΠ δεν έχει λάβει καμία απάντηση στην από 6-2-2023 επιστολή της σχετικά με το περιεχόμενο της εν λόγω γνωμοδότησης και τις ενέργειες που θα επακολουθούσαν.

– Το υπουργείο Οικονομικών συνεχώς ανέβαλλε τον ορισμό συνάντησης με την ΠΟΣΔΕΠ, και μετά από διαδοχικές οχλήσεις και τελικά παράσταση στις 16-2-2023 στο γραφείο του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών, Θ. Σκυλακάκη, η ΠΟΣΔΕΠ έλαβε διαβεβαίωση για συνάντηση εντός του Μαρτίου, η οποία δεν πραγματοποιήθηκε.

– Στο μεταξύ η ΠΟΣΔΕΠ απευθύνθηκε στα κόμματα της Βουλής και είχε συναντήσεις με εκπροσώπους του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής στις 8-12-2022 και του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία στις 16-12-2022, που υποστήριξαν τα οικονομικά αιτήματα και την ανάγκη αναβάθμισης του δημόσιου πανεπιστημίου.

– Παράλληλα, τα οικονομικά αιτήματα της ΠΟΣΔΕΠ, που καταγράφονται στις διαδοχικές ομόφωνες αποφάσεις της Εκτελεστικής Γραμματείας και της Διοικούσας Επιτροπής, για αποκατάσταση του μισθολογίου και των συντάξεων των πανεπιστημιακών σε αξιοπρεπή επίπεδα και για αύξηση της χρηματοδότησης και του μόνιμου προσωπικού των πανεπιστημίων, διεκδικήθηκαν μέσω της συμμετοχής των συλλόγων ΔΕΠ σε κινητοποιήσεις στις 9-11-2022, στις 23-2-2023 και στις 8-3-2023, ενώ προβλήθηκαν και σε συνέντευξη τύπου στις 20-2-2023.

«Έξι μήνες μετά την απόφαση του ΣτΕ δεν είχαμε καμία πρωτοβουλία, δήλωση ή διαβεβαίωση, πόσο μάλλον δέσμευση, για την αποκατάσταση των αποδοχών μας εκ μέρους των υπουργών Παιδείας και Οικονομικών, ενώ υπήρξαν στο διάστημα αυτό υπουργικές δηλώσεις ή ρυθμίσεις για τα ειδικά μισθολόγια δικαστικών, ενστόλων και ιατρών του ΕΣΥ. Εξάλλου, διαρροές στον τύπο, σχετικά με νέο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων και λειτουργών από το 2024, για το οποίο γράφεται ότι υπάρχουν επεξεργασμένα σχέδια, δεν αναφέρονται καθόλου στο συγκεκριμένο θέμα του πανεπιστημιακού μισθολογίου και στη συμμόρφωση με την απόφαση του ΣτΕ» υπογραμμίζει η ΠΟΣΔΕΠ.

Όπως συμπληρώνει, αυτή η έλλειψη ανταπόκρισης από την κυβέρνηση την οδήγησε να απευθυνθεί στον πρωθυπουργό στις 22-3-2023 με επιστολή της, στην οποία εξιστορείται η χρόνια αδιαφορία της πολιτείας για το επίπεδο των αποδοχών των πανεπιστημιακών και επισημαίνεται η επίπτωση της υποχρηματοδότησης και των χαμηλών αμοιβών στη διαρροή επιστημόνων και στον επαναπατρισμό τους, επιστολή που δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα. «Στο μεταξύ ο πρωθυπουργός, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στις 9-4-2023 στο  Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης, επανέλαβε την εξαγγελία νέου μισθολογίου για το Δημόσιο από 1-1-2024 και αναγνώρισε την ανάγκη πολύ μεγαλύτερων απολαβών για προσέλκυση αξιόλογου προσωπικού στα δημόσια ερευνητικά κέντρα, χωρίς παρόλα αυτά να κάνει καμία αναφορά στις εξαγγελίες του στο ειδικό μισθολόγιο των πανεπιστημιακών, με το οποίο όμως συνδέεται το μισθολόγιο των ερευνητών και χωρίς να έχει απαντήσει στην επιστολή της ΠΟΣΔΕΠ» αναφέρει καταληκτικά η ομοσπονδία των πανεπιστημιακών.

«Με έκπληξη και αγανάκτηση ακούσαμε την υπουργό παιδείας κ. Νίκη Κεραμέως να ψεύδεται ανερυθρίαστα, δηλώνοντας ότι “Τα πανεπιστημιακά ιδρύματα επέλεξαν τον αριθμό εισακτέων και όχι το υπουργείο Παιδείας”, κατά τη συζήτηση νομοσχεδίου στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, προσπαθώντας να μεταθέσει τις ευθύνες της και να στρέψει την διογκούμενη δυσφορία από τις επιπτώσεις της πολιτικής της σε τρίτους», υπογραμμίζουν χαρακτηριστικά οι πανεπιστημιακοί.https://a8f9014afa633cd971748321b0a06de9.safeframe.googlesyndication.com/safeframe/1-0-38/html/container.html

Επιπλέον, τονίζουν ότι «ο αριθμός των εισακτέων κάθε χρόνο ορίζεται από το Υπουργείο και όχι από τα πανεπιστήμια. Τα πανεπιστημιακά τμήματα και σχολές δηλώνουν έναν αριθμό εισακτέων που τα ίδια θεωρούν ότι μπορούν να εκπαιδεύσουν επαρκώς, ανάλογα με τους πόρους που διαθέτουν, ενώ το υπουργείο κάθε φορά ορίζει για δικούς του λόγους αριθμό εισακτέων μεγαλύτερο έως και 50%».

Δεν έχει σταλεί στα ΚΕΠ η εγκύκλιος για το voucher των 150 ευρώ – “Διώχνουμε τον κόσμο” λένε οι εργαζόμενοι

«Η εφαρμογή της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής χωρίς μείωση των εισακτέων δεν θα ελαφρύνει τις μεγάλες σχολές από τον υπερβολικό αριθμό φοιτητών, ενώ οι αυξημένες θέσεις που δόθηκαν εσπευσμένα ως αντιστάθμισμα σε σχολές χαμηλής ζήτησης δεν θα περιορίσουν τις απώλειές τους, γιατί δεν πρόκειται να πληρωθούν», τονίζει επιπλέον η ΚΙΠΑΝ.

Αναλυτικά η σχετική ανακοίνωση:

Θέμα:  «Να αναλάβετε τις ευθύνες σας, κυρία υπουργέ!»

Με έκπληξη και αγανάκτηση ακούσαμε την υπουργό παιδείας κ. Νίκη Κεραμέως να ψεύδεται ανερυθρίαστα, δηλώνοντας ότι «Τα πανεπιστημιακά ιδρύματα επέλεξαν τον αριθμό εισακτέων και όχι το υπουργείο Παιδείας», κατά τη συζήτηση νομοσχεδίου στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής [1], προσπαθώντας να μεταθέσει τις ευθύνες της και να στρέψει την διογκούμενη δυσφορία από τις επιπτώσεις της πολιτικής της σε τρίτους.

Η αλήθεια είναι ότι ο αριθμός των εισακτέων κάθε χρόνο ορίζεται από το Υπουργείο και όχι από τα πανεπιστήμια. Τα πανεπιστημιακά τμήματα και σχολές δηλώνουν έναν αριθμό εισακτέων που τα ίδια θεωρούν ότι μπορούν να εκπαιδεύσουν επαρκώς, ανάλογα με τους πόρους που διαθέτουν, ενώ το υπουργείο κάθε φορά ορίζει για δικούς του λόγους αριθμό εισακτέων μεγαλύτερο έως και 50%. Αυτό επιβεβαιώνεται από την ίδια την υπουργό [2], που δηλώνει  ότι «αν το υπουργείο ικανοποιούσε τις προτάσεις των ΑΕΙ για τον αριθμό των εισακτέων στο ακέραιο, θα είχαμε μείον 40% φοιτητές στα ΑΕΙ». 

Η Κίνηση Πανεπιστημιακής Αναβάθμισης υποστηρίζει πάγια την εκλογίκευση και σταδιακή μείωση του αριθμού των εισακτέων στα πανεπιστήμια, με προϋπόθεση την ουσιαστική ενίσχυση της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης. Όχι μόνο επειδή ο αυξημένος αριθμός εισακτέων ξεπερνά την ικανότητα των πανεπιστημίων να εκπαιδεύσουν ποιοτικά έναν υπερβολικό αριθμό φοιτητών, αλλά και για να αναταχθεί η στρέβλωση στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, που παρέχει αριθμό εισακτέων στα ΑΕΙ περίπου ίσο με τον αριθμό αποφοίτων του γενικού λυκείου, ενώ οδηγεί μόνο το 1/3 των μαθητών στην τεχνική – επαγγελματική εκπαίδευση, όταν η αναλογία αυτή στην Ευρώπη είναι αντίστροφη.

Η κυβέρνηση επέλεξε φέτος, με την επαναφορά της βάσης εισαγωγής, να επιφέρει μια μεγάλη μείωση στον αριθμό των εισαγομένων στα πανεπιστήμια, διατηρώντας όμως ονομαστικά τον αριθμό των εισακτέων και χωρίς προηγουμένως να έχει εργαστεί συστηματικά για το προαπαιτούμενο, την ενίσχυση της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης. Οι κενές θέσεις υπολογίζονται σε τουλάχιστον 9 χιλιάδες από το ίδιο το υπουργείο έως και 20 χιλιάδες από άλλες εκτιμήσεις. Είναι προφανές ότι η υπουργός, χωρίς να διαθέτει το πολιτικό θάρρος να υποστηρίξει την επιλογή της και να απομακρυνθεί από λαϊκιστικές πολιτικές, «νίπτει τας χείρας» της για τη μείωση των εισαγομένων προκειμένου να αποφύγει το πολιτικό κόστος.

Επιπλέον, η μείωση των εισαγομένων στα πανεπιστήμια, μέσω της βάσης εισαγωγής αντί της εξ αρχής μείωσης του αριθμού των εισακτέων, δεν γίνεται, όπως υποστηρίζει το υπουργείο, με ακαδημαϊκά κριτήρια, επειδή τάχα είναι τα ΑΕΙ που όρισαν τον συντελεστή (από 0,8 έως 1,20) για τη βάση εισαγωγής. Δεν είναι ακαδημαϊκό κριτήριο μείωσης των εισακτέων η προτίμηση των υποψηφίων, όταν επιλέγουν σχολή με βάση το πού είναι κοντά ή πιο οικονομικά ή το πού έχει καλή φοιτητική ζωή. Και δυστυχώς, αυτές οι επιλογές προβλέπεται να καθορίσουν και την τύχη κάποιων τμημάτων «χαμηλής ζήτησης» στην προσεχή αναδιάρθρωση. Ακαδημαϊκό κριτήριο είναι οι προτάσεις των τμημάτων και η αξιολόγησή τους από την ΕΘΑΑΕ, που μαζί με ειδικούς εθνικούς και περιφερειακούς αναπτυξιακούς στόχους έπρεπε να ληφθούν υπόψη για τον εξορθολογισμό της κατανομής των εισαγομένων. 

Η εφαρμογή της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής χωρίς μείωση των εισακτέων δεν θα ελαφρύνει τις μεγάλες σχολές από τον υπερβολικό αριθμό φοιτητών, ενώ οι αυξημένες θέσεις που δόθηκαν εσπευσμένα ως αντιστάθμισμα σε σχολές χαμηλής ζήτησης δεν θα περιορίσουν τις απώλειές τους, γιατί δεν πρόκειται να πληρωθούν.

Παράλληλα, καθώς η χώρα μας δεν διαθέτει μια δημόσια συστηματική και ποιοτική τεχνολογική και επαγγελματική εκπαίδευση, ένας μεγάλος αριθμός από όσους αποφοίτους λυκείου μείνουν εκτός πανεπιστημίου θα απευθυνθεί στα κολέγια, τα οποία παραπλανητικά υπόσχονται «πανεπιστημιακές σπουδές», ενώ από τον ιδρυτικό τους νόμο (Ν.3696/2008) «είναι πάροχοι υπηρεσιών μη τυπικής μεταλυκειακής εκπαίδευσης και κατάρτισης» και τα οποία έχουν σκανδαλωδώς υποστηριχθεί από διαδοχικές νομοθετικές ρυθμίσεις της σημερινής υπουργού παιδείας.

Όλα τα ανωτέρω είναι γνωστά στην κυβέρνηση. Όπως γνωστό είναι, και δεν θα κουραστούμε να το επαναλαμβάνουμε, ότι η εκπαιδευτική πολιτική χρειάζεται μακροπρόθεσμο σχεδιασμό με συναινέσεις και συγκλίσεις, και όχι βραχυπρόθεσμες μονοκομματικές επιλογές και κομματικό  ανταγωνισμό σε υποκρισία και λαϊκισμό.

Το υπουργείο όμως έχει κάνει άλλες επιλογές. Και την ευθύνη για αυτές δεν την έχουν τα πανεπιστημιακά ιδρύματα, αλλά την έχει ακέραια η κυβέρνηση και η υπουργός παιδείας.