Συγκεκριμένα μιλώντας σε εκπομπή του Mega News σε συζήτηση για το εργασιακό νομοσχέδιο, σχολίασε πως και στην δική του εκλογική περιφέρεια δεν υπάρχουν εργατικά χέρια γιατί είναι δύσκολες οι συνθήκες σημειώνοντας πως «δεν μπορεί ο άλλος μέσα σε ένα θερμοκήπιο να δουλέψει 12-13 ώρες». 

Στην συνέχεια ωστόσο προχώρησε σε μία… φυλετικού τύπου ανάλυση λέγοντας δυσκολεύονται περισσότερο «οι βορειότεροι και οι λευκότεροι. Τώρα, οι τριτοκοσμικοί που είναι από τις χώρες που είναι ψημένοι θα έλεγα στον ήλιο αντέχουν λίγο περισσότερο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα χώσεις έναν άνθρωπο μέσα σε ένα θερμοκήπιο με 40 και 50 βαθμούς Κελσίου να δουλεύει 12 και 15 ώρες».

Αμέσως από το πάνελ σημειώθηκαν αντιδράσεις με ορισμένους να λένε πως «κανείς άνθρωπος δεν είναι τριτοκοσμικός».

Σε μία προσπάθεια να εξηγήσει την τοποθέτησή του ο κ. Παναγιωτόπουλος σημείωσε πως «γινόταν αυτό και γυρνάμε πάλι πίσω. Κάποτε πηγαίναμε και με τα γαϊδούρια».

Κίνημα Δημοκρατίας: Ρατσιστικό στερεότυπο, απαξιωτική νοοτροπία, προσβολή κάθε έννοιας ισότητας και σεβασμού

Οι δηλώσεις του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Ανδρέα Παναγιωτόπουλου, σχετικά με τους εργάτες γης και το 13ωρο, αποτελούν προσβολή για κάθε έννοια ισότητας και σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η αναφορά του ότι «οι βορειότεροι, πιο ανοιχτόχρωμοι δεν αντέχουν, ενώ όσοι προέρχονται από τριτοκοσμικές χώρες είναι πιο «ψημένοι» στον ήλιο» συνιστά ρατσιστικό στερεότυπο που δεν έχει θέση σε καμία δημοκρατική κοινωνία.

Η ίδια η χρήση του όρου «τριτοκοσμικές χώρες» μαρτυρεί νοοτροπία βαθιά απαξιωτική απέναντι σε ανθρώπους που εργάζονται σκληρά για να επιβιώσουν. Δεν υπάρχει «τρίτος κόσμος» όταν μιλάμε για ανθρώπινα δικαιώματα — υπάρχει μόνο ένας κοινός κόσμος, στον οποίο κάθε άνθρωπος δικαιούται ίσου σεβασμού.

Από έναν πολιτικό που στο παρελθόν, αναφερόμενος στα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ, είχε δηλώσει ότι «η Δημοκρατία δεν είναι πάντα καλή», μπορεί κανείς να περιμένει πολλά. Όμως το να φτάνει σήμερα στο σημείο να δικαιολογεί εξαντλητικές συνθήκες εργασίας με φυλετικά κριτήρια, ξεπερνά κάθε όριο πολιτικής και ηθικής υποκρισίας.

Το Κίνημα Δημοκρατίας καλεί τον ΣΥΡΙΖΑ να πάρει ξεκάθαρη και δημόσια θέση απέναντι στις δηλώσεις του βουλευτή του. Δεν υπάρχει καμία “προοδευτική” ή “αριστερή” εκδοχή του ρατσισμού. Υπάρχει μόνο η Δημοκρατία — και η υποχρέωση όλων μας να την υπερασπιζόμαστε στην πράξη.

Η καταγγελία αφορούσε τη διακίνηση προσωπικών στιγμών σε μορφή βίντεο χωρίς τη συγκατάθεση της γυναίκας. Μια υπόθεση revenge porn που είχε προκαλέσει αντιδράσεις και πολλές συζητήσεις όταν ήρθε στο προσκήνιο.

Ο Στάθης Παναγιωτόπουλος είχε υποστηρίξει στη δίκη για την υπόθεση revenge porn, ότι δεν ενήργησε με σκοπό να επιφέρει βλάβη στην παθούσα. Υποστήριξε ότι επρόκειτο για «πάθος», προϊόν διαπιστωμένης ψυχικής νόσου.

Ηταν η τρίτη καταγγελία σε βάρος του παρουσιαστή και ραδιοφωνικού παραγωγού. «Είχαν σχέση πριν 20 χρόνια. Μπήκε στη διαδικασία να ψάξει και εκείνη, μετά την πρώτη καταγγελία αν είχε βγει δικό της υλικό σε πορνογραφικό site. Έχει προχωρήσει τη ζωή της και έχει ζητήσει διακριτικότητα. Ο σύζυγός της είναι στο πλευρό και εκείνος ήταν που φέρεται να την παρότρυνε να προχωρήσει δικαστικά» μετέδωσε προ ημερών η εκπομπή «Το Πρωινό» του ΑΝΤ1.

Η απόφαση του δικαστηρίου για την τρίτη καταγγελία κρίνεται από ορισμένους ως πολύ ευνοϊκή για τον Στάθη Παναγιωτόπουλο. Ο ίδιος δεν ήταν παρών στο δικαστήριο και εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο του.

«Βασικές προτεραιότητες είναι η καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης και των κυκλωμάτων διακινητών, η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης στις δομές, η προστασία των ευάλωτων ομάδων, η κοινωνική ένταξη όπου απαιτείται, η βέλτιστη αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων, αλλά και η καλύτερη οργάνωση της νόμιμης μετανάστευσης προς όφελος της ελληνικής οικονομίας».

«Το γεωπολιτικό περιβάλλον και οι παράγοντες αστάθειας δεν αφήνουν περιθώριο για χαλαρότητα. Είμαστε σε διαρκή επαγρύπνηση και οι μηχανισμοί έτοιμοι να αντεπεξέλθουν σε κάθε είδους κρίση», προσθέτει ο υπουργός.

Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος αναφέρθηκε και στη σημαντική αύξηση των ροών το πρώτο πεντάμηνο του 2024, σε σχέση με το 2023, ωστόσο «η συνολική εικόνα είναι σταθερή και το σύστημα αντέχει. Το υπουργείο δεν είναι όχημα διευκόλυνσης, αλλά ελέγχου της μετανάστευσης, τόσο της παράνομης, όσο και της νόμιμης».

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το πρόσφατο ρεπορτάζ του BBC, που κατηγορεί τη χώρα μας για «παράνομες επαναπροωθήσεις», ο ίδιος απαντά:

«Το ντοκιμαντέρ του BBC και οι καταγγελίες που εμπεριέχονται μέσα σε αυτό για τη δράση του ελληνικού Λιμενικού Σώματος έρχεται να προστεθεί σε αρκετές ακόμη γνωστές προσπάθειες από το παρελθόν, να δημιουργήσουν εντυπώσεις και αρνητική εικόνα για τη χώρα. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε κάθε ανάλογο δημοσίευμα που παίρνει διαστάσεις σπανίως αναφέρονται οι χιλιάδες ζωές που έχουν σώσει και σώζουν σε καθημερινή βάση, εδώ και χρόνια, οι γυναίκες και οι άνδρες του Λιμενικού Σώματος, κι αυτό είναι σαφώς άδικο για τις ελληνικές Αρχές.

Σέβομαι απεριόριστα τον ειδησεογραφικό κολοσσό που είναι το BBC, αλλά στο πλαίσιο μιας αντικειμενικής διερεύνησης θα ήθελα οι πηγές του ντοκιμαντέρ να μην εξαντλούνται στις μαρτυρίες της τουρκικής ακτοφυλακής και εκπροσώπων ΜΚΟ. Η ελληνική πολιτεία, ως οφείλει να κάνει, ερευνά κάθε καταγγελία σε κάθε αρμόδιο επίπεδο».

Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος, σπουδαίος ποιητής αλλά και μεταφραστής γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1945 στα Εξάρχεια και ζούσε στην Αθήνα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του περιοδικού «Εκηβόλος» μαζί με τον Βασίλη Διοσκουρίδη και την Τζούλια Τσακίρη και συνεργάστηκε επί μακρόν στη συντακτική επιτροπή.

Παράλληλα με τη συγγραφική του ενασχόληση, καταπιάστηκε και με τη μετάφραση, συγκεκριμένα του αρχαίου δράματος. Η «Αντιγόνη», που ανέβηκε στην Επίδαυρο το 2007 σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή και ο «Οιδίποδας», βασίστηκαν στη δική του μετάφραση. Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος ήταν ο δημιουργός μίας μακράς αφήγησης σε ελεύθερο στίχο με τίτλο «Σύσσημον ή Τα κεφάλαια» και κατάφερε να αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του στους ποιητικούς και λογοτεχνικούς κύκλους.

Την είδηση του θανάτου του κοινοποίησαν οι εκδόσεις Ίνδικτος στη σελίδα που διατηρούν στο facebook: «Πριν λίγο αναχώρησε ο Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος. Στενός φίλος και συνεργάτης της Ινδίκτου σχεδόν από την ίδρυση της. Η απώλεια είναι μεγάλη».

Συλλυπητήριο μήνυμα της Υπουργού Πολιτισμού για την απώλεια του Νίκου Α. Παναγιωτόπουλου

Ο Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος, που έφυγε χθες, ήταν ένας ποιητής που περπάτησε τον δρόμο που επέλεξε, αναζητώντας το στίγμα της ύπαρξής του, παράλληλα με εκείνο της κοινωνίας. Η αγωνία του για τη γλώσσα τον συντρόφεψε σε όλη τη δημιουργία του. Το ποιητικό έργο-ποταμός, «Σύσσημον ή Τα κεφάλαια», είναι η κατάθεση μιας ζωής. Η δική του ζωή ήταν ένας συνεχής αγώνας, σιωπηλός μόχθος, με ηθική αφοσίωση στο έργο του και στην ποιητική έκφραση, χωρίς παραχώρηση στην ανάγκη της αναγνώρισης. Το έργο αυτό, που τα τελευταία χρόνια κατακτά όλο και περισσότερους αναγνώστες αλλά και την κριτική, είναι η σημαντική δημιουργική κληρονομιά του. Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του.

Το θέμα, λοιπόν, διακινήθηκε με μιντιακές τροχιοδεικτικές βολές προς τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, υπό τον κίνδυνο κάποιου θερμού επεισοδίου ή επιδείνωσης της τουρκικής επιθετικότητας εν μέσω προεκλογικής περιόδου στην Ελλάδα που συμπίπτει με την αντίστοιχη ενόψει της επίσης διπλής αναμέτρησης στην Τουρκία. Οι εκλογές στην γείτονα θα διενεργηθούν στις 14 Μαϊου, οπότε, είτε η πρώτη κάλπη στην Ελλάδα στηθεί στις 2 ή τις 9 Απριλίου, είτε τον Μάϊο, η σύμπτωση είναι αναπόφευκτη.

Οι “κρούσεις” που έγιναν -μέσω δημοσιογραφικών ερωτήσεων- συνάντησαν εξ αρχής την άρνηση της Κουμουνδούρου, μεταξύ άλλων και για τον απλό λόγο της εκκρεμότητας, τότε, σχετικά με τον Α/ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνο Φλώρο (υποκλοπές), αν και πρέπει να ειπωθεί πως στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν υπάρχει αρνητικό κλίμα προσωπικά για τον υπουργό Εξωτερικών.

Το ζήτημα, ωστόσο, δεν υφίσταται και, σύμφωνα με πληροφορίες (που επιβεβαιώνουν και σχετικές αναφορές της “Καθημερινής”) ο ίδιος ο Νίκος Δένδιας δηλώνει πως δεν επιθυμεί να παραμείνει υπουργός της υπηρεσιακής κυβέρνησης. Άλλωστε, η μάχη της πρωτιάς στο νότιο τομέα με τον υπερδραστήριο, εσχάτως, υπουργό Προστασίας του Πολίτη Τάκη Θεοδωρικάκο δεν θα είναι εύκολη. Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος δεν θα είχε ακλόνητη αντίρρηση σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ωστόσο αυτές οι δύο θέσεις “πάνε πακέτο”, υπό την επίκληση της έντασης με την Τουρκία. Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως κατά την περίοδο της υπηρεσιακής κυβέρνησης ενισχύεται ο ρόλος του στρατηγού Φλώρου, κάτι το οποίο δεν αποτελεί σημείο εφησυχασμού για το Μέγαρο Μαξίμου, γνωρίζοντας την “θερμότητα” που παράγει ενίοτε, και παρά την πρόσφατη ανανέωση της θητείας του.

Σχετικά, τώρα, με τα ονόματα που ακούγονται, υπήρξαν διαρροές περί του Ευάγγελου Βενιζέλου, στο υπουργείο Εξωτερικών, και του Ευάγγελου Αποστολάκη (σύμπτωση: από τους …Νίκους, στους…Ευάγγελους) στο υπουργείο Άμυνας. Δεν φαίνεται εφικτό, όμως, κάτι τέτοιο. Ο δεύτερος έχει “κλειδώσει” για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και θα αποτελούσε μάλλον παγκόσμια πρωτοτυπία να είναι υπηρεσιακός υπουργός ένας υποψήφιος κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Από μία άποψη, κρίμα, διότι ο κ. Αποστολάκης, πλην του ότι είναι “μάχιμος”, βαθύς γνώστης των ενόπλων δυνάμεων και μπορεί να “τιθασεύσει” τον Α/ΓΕΕΘΑ, προτιμά να είναι υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ένα τέτοιο σενάριο θα μπορούσε να υλοποιηθεί μόνο εάν αξιολογηθεί, όντως, ως πολύ σοβαρός ο κίνδυνος μιας κρίσης Ερντογάν και εφόσον συμφωνούσαν απευθείας ο πρωθυπουργός με τον Αλέξη Τσίπρα. Το τελευταίο πολύ δύσκολο μέσα στο κλίμα γενικευμένης πόλωσης.

Ο δε πρώτος, όσο και αν οξύνεται η αυταρέσκειά του από μία τέτοια πρόταση, πρώτον θα έπρεπε να υπερκεράσει την κόντρα του με την κυβέρνηση σχετικά με τις συνταγματικές γνωματεύσεις του στο σκάνδαλο των υποκλοπών και στον ρόλο της ΑΔΑΕ, δεύτερον θα υπονόμευε τις όποιες μελλοντικές φιλοδοξίες του, ανάλογα, φυσικά, με το εκλογικό αποτέλεσμα.

Το θέμα συζητείται σε χαμηλούς προς το παρόν τόνους σε κυβερνητικούς κύκλους, υπήρξαν μάλιστα διαρροές ότι έχει ήδη μεταφερθεί το αίτημα στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ή σε κάθε περίπτωση θα υπάρξουν σχετικές συνεννοήσεις. Η παράμετρος της παράλληλης διεξαγωγής εκλογών και στην Τουρκία και η πιθανότητα μιας “κρίσης πεδίου” που μπορεί να προκαλέσει ο Ταγίπ Ερντογάν είναι μια διάσταση που λαμβάνεται υπόψιν του Μεγάρου Μαξίμου στα σενάρια για τις ημερομηνίες των εκλογών.

Ο Τούρκος πρόεδρος έχει περίπου προαναγγείλλει πως οι εκλογές θα διεξαχθούν στις 30 Απριλίου και οι επαναληπτικές στις 14 Μαϊου και η ελληνική κυβέρνηση εκτιμά πως εάν θεωρήσει πως χάνει τις εκλογές μπορεί να επιδιώξει την πρόκληση “θερμού επεισοδίου”, ακόμα και να κάνει χρήση διάταξης του Συντάγματος για αναβολή των εκλογών για έξι έως 12 μήνες. Ωστόσο, οι περισσότεροι αναλυτές θεωρούν πως κάτι τέτοιο δεν είναι πιθανό, κι αυτό διότι οι ΗΠΑ έχουν ήδη καταστήσει σαφές πως η ηρεμία στη νοτιανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο τους επόμενους μήνες είναι όρος για να προωθηθεί το τουρκικό αίτημα για τα F16.

Ο Γιάννης Οικονόμου δεν απέκλεισε, ωστόσο, το ενδεχόμενο να ζητηθεί συναίνεση των κομμάτων για να παραμείνουν οι Δένδιας και Παναγιωτόπουλος ως υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας, αντίστοιχα, σε υπηρεσιακή κυβέρνηση: «Πηγαίνοντας προς τις εκλογές, θα το δούμε», απάντησε.

Παράλληλα, αναφερόμενος στο ενδεχόμενο επιθετικής κίνησης από την Τουρκία στο διάστημα ανάμεσα στις πρώτες και τις δεύτερες εκλογές, σημείωσε: «Δεν ετεροκαθοριζόμαστε ως χώρα. Δεν έχουμε τέτοιες ενδείξεις ώστε να μας φοβίζει κάτι (…) Η Ελλάδα ωστόσο είναι έτοιμη να αντεπεξέλθει σε κάθε πρόκληση».

Σύμφωνα, πάντως, με καλά πληροφορημένες πηγές στις οποίες απευθύνθηκε το libre:

–Δεν έχει υπάρξει μέχρις ώρας επίσημη κρούση, ή έστω διερευνητική επαφή της κυβέρνησης με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης για να συζητηθεί σχετικό αίτημα,

–Πηγές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επισημαίνουν πως κάτι τέτοιο, άλλωστε, δεν μπορεί θεσμικά να το ζητήσει η κυβέρνηση αλλά μόνο ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός όταν οριστεί. Αυτός θα είναι ο πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου Ιωάννης Σαρμάς, ως ο αρχαιότερος εκ των προέδρων των ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας.

–Σύμφωνα, δε, με τις ίδιες πληροφορίες, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν πρόκειται να δεχθεί την παραμονή των κ. Δένδια και Παναγιωτόπουλου, όχι διότι αυτό αποτελεί μομφή, κυρίως στον υπουργό Εξωτερικών με τον οποίο θεωρείται πως υπάρχει σε γενικές γραμμές καλή συνεργασία στο πλαίσιο του Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής, αλλά επειδή κάτι τέτοιο είναι εκτός θεσμικού πλαισίου και αποτελεί προσπάθεια της κυβέρνησης να “εργαλειοποιήσει” τα ελληνοτουρκικά για προεκλογικούς λόγους. Και υπενθυμίζει πως η ίδια η κυβέρνηση έχει προκαλέσει αναταραχή στις Ένοπλες Δυνάμεις με τις αποκαλύψεις για την παρακολούθηση του Α/ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνου Φλώρου, η θητεία του οποίου μόλις προ ημερών ανανεώθηκε.

–Το libre πληροφορείται πως εφόσον υπάρξει σχετικό αίτημα της κυβέρνησης για την παραμονή των δύο υπουργών η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα είναι να προταθούν δύο πρόσωπα ευρείας αποδοχής για τις συγκεκριμένες θέσεις. Και επισημαίνουν πως είναι δεδομένο πως “ουδείς θα παίξει με τα ελληνοτουρκικά, πολύ δε περισσότερο σε προεκλογικό χρόνο”, αφήνοντας αιχμές για το κλίμα που επιχειρεί να δημιουργήσει η κυβέρνηση.

του ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΟΤΡΩΤΣΟΥ

Οι εξηγήσεις πώς το θέμα εκφεύγει των αρμοδιοτήτων των δύο υπουργών και δεν θα μπορούσε να είχε συζητηθεί δεν έχουν καμία σημασία. Είναι μέγα σφάλμα να δηλώνουν ορισμένοι πως “όλα τα μαθαίνουμε από τα τουρκικά ΜΜΕ και τους αξιωματούχους της Άγκυρας”, ακόμα μεγαλύτερο να λένε άλλοι πως θεωρούν πιο αξιόπιστη την δήλωση Ακάρ από την διάψευση Παναγιωτόπουλου.

Το ίδιο προκλητικό λάθος έκαναν παλαιότερα και στελέχη της Ν.Δ, όταν το κόμμα τους ήταν στην αξιωματική αντιπολίτευση και στην κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ. Τότε, ο βουλευτής (τώρα διοικητής σε κάποιον οργανισμό) Δημήτρης Σταμάτης -εκ των στενότερων συνεργατών του Αντώνη Σαμαρά– δήλωνε ανερυθρίαστα πως πιστεύει περισσότερο τον Ερντογάν από τον (τότε) πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα (δείτε το σχετικό βίντεο), με αφορμή κάποιες δηλώσεις του Τούρκου προέδρου που εξέθεταν, κατά την άποψη της Ν.Δ, την κυβέρνηση.

Ό,τι είναι η Ελλάδα που προκαλεί στο Αιγαίο -και ειδικότερα ο τότε υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος (με αφορμή δηλώσεις του)- έλεγε και ο αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου της Ν.Δ, εκείνη την περίοδο, Κώστας Κυρανάκης.

Αλλά και άλλα στελέχη της Ν.Δ, όταν ήταν αξιωματική αντιπολίτευση, υιοθετούσαν αβίαστα την τουρκική προπαγάνδα πάνω στη σπουδή τους να επιτεθούν πολιτικά στην κυβέρνηση. Το ζήσαμε, επίσης, και με την Συμφωνία των Πρεσπών, όταν όσοι την επικροτούσαν χαρακτηρίζονταν μειοδότες.

Η ‘Αγκυρα μετέρχεται συχνά τέτοιες μεθόδους, προφανώς επειδή έχει εδώ και αρκετά χρόνια κατανοήσει πόσο εύκολο είναι να προκαλέσει πολιτική ταραχή και διχασμό μεταξύ της εκάστοτε κυβέρνησης και αντιπολίτευσης στην Ελλάδα.

Δυστυχώς, ενίοτε βρίσκει εύφορο έδαφος που προκύπτει από δημόσιες δηλώσεις στην Ελλάδα. Π.χ υπέρ της συνεκμετάλλευσης, ή της μη επέκτασης των χωρικών υδάτων. Και από “ειδικούς” που κατά καιρούς βρίσκονται σε καίρια πόστα.

Πρόκειται για μια τουρκική παγίδα στην οποία εύκολα πέφτουν τα ελληνικά κόμματα. Και, με αφορμή τις δηλώσεις Ακάρ, αξίζει, για ακόμα μία φορά, να στιγματισθεί ως ένα πολύ σοβαρό εθνικό μας μειονέκτημα.

Μεταξύ Παναγιωτόπουλου και Ακάρ, λοιπόν, πιστεύουμε τον Παναγιωτόπουλο. Όπως πιστεύαμε τον Τσίπρα και τον Καμμένο. Κατανοητό; Τελεία, παράγραφος.

Εκείνο το οποίο, ωστόσο, πρέπει να διερευνήσει κανείς είναι για ποιούς λόγους ο Τούρκος υπουργός Άμυνας διατυπώνει δημόσια ένα τέτοιο ψεύδος, μόλις λίγα 24ωρα μετά την κατά κοινή ομολογία ήπια και θετική συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν στον Βόσπορο. Γιατί, δηλαδή, ενώ στο χαλαρό γεύμα των δύο ανδρών η Άγκυρα προσπάθησε να αποτινάξει τις κατηγορίες περί τουρκικού αναθεωρητισμού (στο πρότυπο του Βλαντιμίρ Πούτιν που οδήγησε στην καταδικαστές εισβολή στην Ουκρανία), ο πολιτικός προϊστάμενος των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων βάζει από το παράθυρο αυτόν ακριβώς τον αναθεωρητισμό;

Διότι, περί αυτού πρόκειται. Συνεκμετάλλευση, στην πονηρά διακινούμενη τουρκική επιχειρηματολογία, σημαίνει να μοιραστεί το Αιγαίο κατά τρόπο που υπερβαίνει το Δίκαιο της Θάλασσας και αντιβαίνει στην πάγια ελληνική θέση πως το μοναδικό προς διερεύνηση ζητούμενο είναι η χάραξη της υφαλοκρηπίδας και ο προσδιορισμός της ΑΟΖ.

Την ίδια άποψη, ωστόσο, διακίνησε η τουρκική πλευρά και ως θέμα της ατζέντας στη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν. Κάτι που από τις επίσημες δηλώσεις που ακολούθησαν δεν επιβεβαιώθηκε. Ο Ακάρ, λοιπόν, ξαναβάζει το θέμα αυτό, όπως συνέβη και στον τελευταίο γύρο των διερευνητικών επαφών και αποκρούστηκε από την ελληνική αντιπροσωπεία.

Το συμπέρασμα δεν μπορεί παρά να είναι πως η ύφεση της επιθετικής επχιειρηματολογίας της Τουρκίας δεν σημαίνει πως εξαφανίζεται ο αναθεωρητισμός του γείτονα. Με ύφεση έχουμε να κάνουμε και όχι με αλλαγή της τουρκικής στρατηγικής. Μια ύφεση που εκκινεί από την αλλαγή των γεωπολιτικών δεδομένων που προκάλεσε η ρωσική εισβολή και η παγκόσμια καταδίκη της. Ύφεση που ενισχύει την προσπάθεια της Άγκυρας να ξαναπιάσει το νήμα της επαφής της με τη Δύση, να παρουσιάσει ένα μετριοπαθέστερο προφίλ ώστε να επιδιώξει ανταλλάγματα -κυρίως από τις ΗΠΑ-, και να ενισχύσει όλα αυτά με την εν εξελίξει διαμεσολάβησή της στο ουκρανικό.

Ορθώς, η ελληνική πλευρά απάντησε ψύχραιμα στην ελεγχόμενη πρόκληση Ακάρ. Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, ωστόσο, μας θύμισε πως τίποτε δεν έληξε με τον χαλβά από στραγάλια, το μορατόριουμ είναι πιθανότατα πρόσκαιρο και περίπου αναγκαστικό διότι αυτό εξυπηρετεί αυτή την περίοδο τον Ερντογάν.

Όμως, είναι εξίσου προφανές πως η ψυχραιμία της ελληνικής πλευράς δεν πρέπει να καταλήγει σε διπλωματική ύπνωση. Ο κόσμος μας έχει ήδη εισέλθει σε μια μακρά περίοδο αναβίωσης συνθηκών “ψυχρού πολέμου” και η Τουρκία επιδιώκει να λάβει προνομιακή θέση. Είναι αναγκαίο να προσδιορίσουμε γρήγορα ποιά θέση θα λάβουμε εμείς.

Η αντίληψη του “φυλακίου” της Δύσης δεν πρέπει να αντανακλά συνολικά την ελληνική στρατηγική. Προφανώς είναι τμήμα της, όπως ήταν σχεδόν πάντοτε. Όταν, όμως, η Τουρκία επιδιώκει και είναι πιθανό να λάβει ανταλλάγματα για την διαμεσολαβητική προθυμία της στο ουκρανικό και όταν γίνεται ανεκτό από ΗΠΑ και Ε.Ε το γεγονός ότι “πατά σε δύο βάρκες”, θα ήταν σοβαρό σφάλμα να εκχωρούμεθα ως αυτονόητοι εταίροι, δίχως να αντλούμε τα μεγαλύτερα δυνατά ανταλλάγματα.