Στα 65 του χρόνια και όντας ήδη μέλος του FIBA Hall of Fame από το 2021, είναι έτοιμος για την ύψιστη τιμή κάθε ανθρώπου του μπάσκετ. Είναι πλέον υποψήφιος για ένταξη στο Naismith Hall of Fame!

Με την class 2025 είναι πιθανό ο Γιαννάκης να βρεθεί εκεί που υπάρχουν μόνο οι μεγαλύτεροι θρύλοι του αθλήματος. Το 2017, μάλιστα, είχε ενταχθεί ο Νίκος Γκάλης. Μαζί του είναι υποψήφιοι και αρκετοί ακόμη, όπως ο Καρμέλο Άντονι, ο Ντοκ Ρίβερς, ο Ντουάιτ Χάουαρντ, αλλά και ο Ισπανός, Μαρκ Γκασόλ.

Στο NBA All Star Weekend θα ανακοινωθούν οι φιναλίστ (μέσα Φλεβάρη) και στις 5 Απριλίου θα ανακοινωθεί η class of 2025 που θα ενταχθεί στο Hall of Fame.

Ο Μπάνε Πρέλεβιτς παρουσίασε το βιβλίο του «Η δύναμη της ήττας» το απόγευμα της Δευτέρας. Πλήθος ανθρώπων από το χώρο του μπάσκετ και όχι μόνο έδωσαν το «παρών» για να τιμήσουν τον θρύλο του ΠΑΟΚ.

Τη δική του έκπληξη στον άλλοτε σπουδαίο άσο των παρκέ έκανε το… αντίπαλο δέος του Άρη στις εποχές της κυριαρχίας των δύο ομάδων της Θεσσαλονίκης. Ο Νίκος Γκάλης έστειλε το δικό του μήνυμα μέσω βίντεο συγκινώντας τον Μπάνε Πρέλεβιτς.

Οι δυο τους κάποτε «σκοτώνονταν» στα ντέρμπι για τους τίτλους (ποιος ξεχνά άλλωστε το επεισόδιο με τις γροθιές), αλλά αυτά έμειναν μέσα στις τέσσερις γραμμές. Πλέον είναι δύο καλοί φίλοι και μάλιστα, ο Πρέλεβιτς είχε τιμήσει τον Νίκο Γκάλη στην τελετή που έγινε πριν λίγα χρόνια στο «Αλεξάνδρειο» για την απόσυρση της φανέλας του.

Πέραν του «γκάνγκστερ», στην παρουσίαση του βιβλίου του Μπάνε Πρέλεβιτς παρών ήταν (αυτός δια ζώσης) και ο έτερος σπουδαίος παίκτης του Άρη εκείνης της εποχής, Παναγιώτης Γιαννάκης.

Ο Μπάνε Πρέλεβιτς έγραψε βιβλίο με τίτλο «Η δύναμη της ήττας» όπου αφηγείται την επαγγελματική του πορεία στο χώρο του αθλητισμού αλλά και μερικές συμβουλές που δίνει σε όλο τον κόσμο. Στην παρουσίαση που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας 4 Μαρτίου μίλησαν και η Εβίνα Μάλτση, ο Νάσος Γαλακτερός, η Ρούλα Μαντή και ο Ανδρέας Τσεμπερλίδης.

«Πρέπει να αποκτήσουμε συνοχή, να είμαστε συγκεντρωμένοι στο στόχο και οι παίκτες να δουλεύουν όλοι μαζί και να το ευχαριστηθούν», είπε ο Γιαννάκης, ενόψει της έναρξης του τουρνουά.

Και συνέχισε, μιλώντας για τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και για το αν η παρουσία του είναι αρκετή για να εγγυηθεί μία επιτυχία: «Είναι ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο και είναι προσόν να τον έχεις στην ομάδα σου. Αλλά το πιο σημαντικό είναι το σύνολο. Πρέπει να αποκτήσουμε συνοχή. Θεωρώ ότι η πρόκριση στον επόμενο γύρο είναι δεδομένη και αυτά τα πέντε ματς αποτελούν την καλύτερη προετοιμασία για τα νοκ άουτ ματς, όπου η Ελλάδα πρέπει να είναι έτοιμη».

«Έχω νιώσει αρκετή αδρεναλίνη…»

Ο Γιαννάκης έχει… φάει τα EuroBasket με το «κουτάλι». Υπάρχει ωστόσο το ενδεχόμενο να ήθελε να αγωνιστεί σε άλλο ένα; «Χαίρομαι να βλέπω τους άλλους να παίζουν. Στα χρόνια που ήμουν αθλητής έχω νιώσει μπόλικη αδρεναλίνη, έχω μοιραστεί το παρκέ με μεγάλους παίκτες. Το χρόνο δεν τον νικάει κανείς. Το μπάσκετ μου έδωσε πολλά και στο κομμάτι του αθλητή, αλλά και σε αυτό του ανθρώπου», αποκρίθηκε.

Ο λόγος του Παναγιώτη Γιαννάκη υπήρξε συγκλονιστικός, καθώς ανέτρεξε στα παιδικά χρόνια του, όταν η μητέρα του τον έψαχνε φωνάζοντάς τον «Νότη, Νότη», ανέτρεξε και στις αλάνες της Νίκαιας και ευχαρίστησε ξανά «τον προπονητή, μέντορα και δεύτερο πατέρα μου» Βύρωνα Κρίθαρη.

«Ήμουν ένα παιδί που έζησε το όνειρο,» επισήμανε ο Παναγιώτης Γιαννάκης που όπως υπογράμμισε ένα πράγμα μόνο δεν άλλαξε: «Και τότε και τώρα κάτι παραμένει ίδιο: η αγάπη μου για το μπάσκετ». Κλείνοντας, έδωσε την υπόσχεση στο… παγκόσμιο μπάσκετ: «Πάντα θα φυλάω τις μπασκετικές Θερμοπύλες μου»

Αν και τα γυρίσματα στο “Patrick Baumann House of Basketball” για κάθε έναν και μία από τους εισαχθέντες έλαβαν χώρα στις 2 Ιουνίου, η FIBA επέλεξε να προβάλει σήμερα (18/6) την online εκδήλωση, ανήμερα της 89ης επετείου της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας μπάσκετ. 

Στο μήνυμά του κατά την εισαγωγή του στο Hall of Fame της FIBA ο Παναγιώτης Γιαννάκης, τόνισε: 

«Συγχαρητήρια σε όλους που εισήχθησαν στο Hall of Fame της FIBA σε αυτήν την τάξη. Αυτή τη στιγμή που βρίσκομαι εδώ και απολαμβάνω τη μέγιστη, την υπέρτατη τιμή της ένταξης μου στο FIBA Basketball Hall Of Fame ξαναγίνομαι παιδί! Νιώθω πως είμαι 11 χρονών, φοράω κοντό παντελονάκι, φεύγω σκαστός από το σπίτι μου στη Νίκαια και ακούω τη μητέρα μου να φωνάζει “ Νότη, Νότη” (όπως ήταν τότε το χαϊδευτικό μου) και να με ψάχνει. Όταν με έβρισκε σε κάποια αλάνα και γύριζα στο σπίτι δεν γλίτωνα ούτε τις φωνές της, αλλά ούτε και τις ξυλιές! Κάπως έτσι μεγάλωνα και ξαφνικά αγάπησα το μπάσκετ. Έβλεπα τα μεγαλύτερα παιδιά να παίζουν στη γειτονιά, λίγο πιο κάτω από το σπίτι μου και ζήλεψα. Στην αρχή μαζί με έναν φίλο μου πήραμε μια φτηνή πλαστική μπάλα και αντί για καλάθι σημαδεύαμε πότε τις γλάστρες στον κήπο του σπιτιού και πότε τον αργαλειό της μητέρας μου! Κι όταν κάναμε κάποια ζημιά και σπάγαμε τα λουλούδια, πάλι έτρωγα ξύλο!

Εντάχθηκα στον Ιωνικό Νικαίας το 1971 και ήμουν τυχερός διότι έπεσα στα χέρια του προπονητή Βύρωνα Κρίθαρη που έγινε ο μέντορας και ο δεύτερος πατέρας μου. Τότε, μου έδωσαν ένα εικοσάρικο για να βγάλω φωτογραφίες και να εκδοθεί το δελτίο αθλητή που χρειαζόταν και τη συγκατάθεση των γονέων μου. Έβαλα μια δική μου υπογραφή διότι ο πατέρας μου θα αρνιόταν και μέσα από αυτή την παιδική σκανδαλιά άρχισε το ταξίδι μου στο φεγγάρι.

“Ήμουν ένα παιδί που έζησε το όνειρο…“

Αυτό το ταξίδι μου έδωσε την ευκαιρία να συναντήσω σπουδαίους ανθρώπους που διάνοιξαν τους ορίζοντες μου και να κάνω υπέροχους φίλους, με πήγε στα πέρατα του κόσμου και γι’ αυτό είμαι ευγνώμων. Με αυτό τον τρόπο χαρακτηρίζω από μικρός και χωρίς καμιά υπερβολή αυτή τη διαδρομή: ένα ταξίδι στο φεγγάρι! Ένα ταξίδι τόσο υπέροχο, τόσο απροσδόκητο, τόσο συναρπαστικό, τόσο φαντασμαγορικό. Σε ένα περίφημο ποίημα του ο Κωνσταντίνος Καβάφης λέει ότι σημασία έχει το ταξίδι στην Ιθάκη και όχι ο προορισμός. Στη δική μου περίπτωση την ίδια σημασία έχουν και τα δυο και νιώθω τυχερός και ευλογημένος για όλα όσα κατάφερα.

Ή μάλλον για όλα καταφέραμε όλοι μαζί: οι συμπαίκτες μου, οι προπονητές μου, οι αντίπαλοι που με βοήθησαν να γίνομαι καλύτερος και αργότερα οι παίκτες που στοιχήθηκαν πίσω μου, η σύζυγος μου Ευγενία, η κόρη μου Κέλλυ, ο γιος μου Δημήτρης, οι φίλοι μου.

Βρίσκομαι στα γήπεδα και κρατάω την πορτοκαλί θεά του μπάσκετ εδώ και μισό αιώνα και η επέτειος του Ιωβηλαίου μου συμπίπτει με την τιμή της εισόδου μου στο FIBA Basketball Hall οf Fame. Aυτή τη στιγμή περνούν μπροστά από τα μάτια μου σαν κλικ ενός ασπρόμαυρου φιλμ όλες οι στιγμές που έχω ζήσει και είναι μοναδικές, ασύγκριτες, ανεξίτηλα χαραγμένες στη μνήμη μου. Τις κουβαλάω στην Κιβωτό της ζωής μου όχι απλώς ως ενθύμια, αλλά ως θησαυρό.

“Ένα αληθινό νέκταρ που το ρούφηξα με βουλιμία…“

Στον Ιωνικό, στον Άρη, που άλλαξε την ιστορία του ελληνικού μπάσκετ, στον Πανιώνιο, στον Παναθηναϊκό και στην Εθνική ομάδα ως παίκτη. Στον Πανιώνιο, στο Mαρούσι, στον Ολυμπιακό, στη Λιμόζ, στον Άρη, στην Εθνική ομάδα της Ελλάδας και στην Εθνική ομάδα της Κίνας ως προπονητής. Στη Μικτή Ευρώπης, στα πρόθυρα του ΝΒΑ…

Ο ήχος από το κτύπημα της μπάλας ακουγόταν πάντα σαν μουσική, οι νίκες ήταν οι μελωδικές νότες, οι ήττες έφερναν την ισορροπία και οι συγκινήσεις που μοιράστηκα με τους συμπαίκτες μου έδιναν την ολοκλήρωση.

Λέω συχνά ότι μέσα στα εσώψυχα του κάθε ανθρώπου υπάρχει ένα μικρό ανθρωπάκι, ένα διαβολάκι που πάντοτε σου λέει να κάνεις το αντίθετο από αυτό που πρέπει: να μη διαβάσεις στο σχολείο, να μην προπονηθείς σκληρά, να αναβάλλεις κάτι για αύριο να κάνεις ένα λιγότερο push-up… Αυτή η φωνή μέσα σου είναι ο δυσκολότερος αντίπαλος και νιώθω ευτυχισμένος που αντιμετώπισα όλες τις τακτικές της, απέφυγα τις παγίδες και δεν αποβλήθηκα ποτέ με πέντε φάουλ!

Από το 1971 έως το 2021, πενήντα χρόνια, μια ζωή. Τότε μικρό κι ατίθασο αγόρι, τώρα παππούς του Φίλιππου και της Δανάης!

Και τότε και τώρα κάτι παραμένει ίδιο: η αγάπη μου για το μπάσκετ.

Σας ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου επιφυλάσσετε σήμερα και αποτελεί άλλη μια ιερή δέσμευση, ώστε να συνεχίσω να στέκομαι όρθιος, να μάχομαι και να φυλάω τις μπασκετικές Θερμοπύλες μου!».

Ζαγκλής: Παναγιώτη κέρδισες τον σεβασμό

Ο γενικός γραμματέας της FIBA, Ανδρέας Ζαγκλής δήλωσε για την ένταξη του Παναγιώτη Γιαννάκη στο Hall of Fame: «Κύριε Γιαννάκη, αγαπητέ Παναγιώτη, η δίχως φόβο παρουσία σου στο γήπεδο, έκανε τους συμπαίκτες σου και μία ολόκληρη χώρα να πιστέψουν ότι η Ελλάδα μπορεί να νικήσει οποιονδήποτε αντίπαλο. Κέρδισες τον σεβασμό της παγκόσμιας κοινότητας του μπάσκετ με την παραδειγματική συμπεριφορά σου για διάστημα μεγαλύτερο από δύο δεκαετίες, μέσα στην οποία συνυπήρχαν όλες οι αρχές και οι αξίες που κρύβει μέσα της η έννοια: Αρχηγός της Εθνικής ομάδας».

Μαζί με τον θρύλο του ελληνικού μπάσκετ, Παναγιώτη Γιαννάκη, στην τάξη του 2021, στο Hall of Fame της FIBA εισήχθησαν και οι εξής: 

ΑΘΛΗΤΕΣ/ΑΘΛΗΤΡΙΕΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ (ΕΛΛΑΔΑ)
Ματιέ Φαγιέ (Σενεγάλη) 
Χάνα Χοράκοβα (Τσεχία)
Στάνισλαβ Κροπίλακ (Σλοβακία)
Όσκαρ Μόχλια (Ουρουγουάη)
Ντέτλεφ Σρεμπφ (Γερμανία)
Πένκα Στογιάνοβα (Βουλγαρία)
Σεργκέι Ταρακάνοφ (Ρωσία)
Aίβια Ζενγκ (Κίνα)

ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ
Τσακ Ντέιλι (ΗΠΑ)
Τομ Μάερ (Αυστραλία)
Έτορε Μεσίνα (Ιταλία)

Στην πλούσια καριέρα του ως αθλητής κατέκτησε μεταξύ άλλων το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1987 και το ασημένιο μετάλλιο στην αντίστοιχη διοργάνωση του 1989 με την Εθνική Ανδρών, ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1996 με τον Παναθηναϊκό και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων το 1993 με τον Άρη, καθώς επίσης επτά Πρωταθλήματα Ελλάδας με τον Άρη και ισάριθμα Κύπελλα Ελλάδος (έξι με τον Άρη και ένα με τον Παναθηναϊκό). Είναι πρώτος σε συμμετοχές στην Εθνική Ανδρών με 351 και πρώτος σκόρερ με 5.301 πόντους.

Ως προπονητής πανηγύρισε με την Εθνική Ομάδα την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2005 και το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2006, όπως κι ένα Κύπελλο Ελλάδας με τον Ολυμπιακό. 

Ο Παναγιώτης Γιαννάκης γίνεται ο πέμπτος Έλληνας που μπαίνει στο Hall of Fame της FIBA μετά τους Νίκο Γκάλη, Παναγιώτη Φασούλα, Κώστα Ρήγα και Κώστα Δήμου.