Το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας τέλεσε ο επίσκοπος Σταυροπηγίου Αλέξιος.

Ο Προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας αναφέρθηκε στην εορτή της Κοιμήσεως της Θεομήτορος και στη ζωή Της, τον πόνο και τη δύναμή Της ως Μητέρας του Χριστού, και επισήμανε τη σπουδαιότητά Της για όλους τους ανθρώπους.

«Σήμερα, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Οικουμένης, οι χριστιανοί συναζόμαστε για να τιμήσουμε την Κοίμηση της γλυκιάς Παναγιάς. Και όπως κάποιοι γνωρίζετε, τα παλαιότερα χρόνια, όταν ένας άνθρωπος σε μια οικογένεια πέθαινε, το λείψανό του το κρατούσαν στο σπίτι και το ξενυχτούσαν. Το τραγουδούσαν με μοιρολόγια περίτεχνα όλη τη νύχτα. Ενώ ενδιάμεσα θυμούνταν και εξιστορούσαν τα πιο σημαντικά γεγονότα της ζωής του», σημείωσε ο Αρχιεπίσκοπος και συμπλήρωσε:

«Έτσι κι εμείς, ουσιαστικά όλο τον Δεκαπενταύγουστο, με τις παρακλήσεις, ως άλλοι απόστολοι μεταφερόμαστε νοερά στη Γεθσημανή, ψάλλοντας ‘’τον γλυκασμό των Αγγέλων”, ‘’των θλιβομένων τη χαρά”, ‘’των χριστιανών την προστάτιδα”. Τιμούμε αυθεντικά, απροσποίητα και με όλη μας την καρδιά, το ιερό και τίμιο πρόσωπο της Παναγιάς, της Μητέρας όλων μας. Και πράγματι, αξίζουν αυτές οι τιμές και τα ξενύχτια. Γιατί η γλυκιά Παναγιά, η κόρη των Αγίων Ιωακείμ και ‘Αννης, έγινε η μητέρα της γεννημένης άνωθεν, εκ Πνεύματος Αγίου, ανθρωπότητας, όπως η Εύα υπήρξε η βιολογική μητέρα της πεπτωκυΐας ανθρωπότητας. Αλλά η επίγεια πορεία της έχει ένα μεγάλο, κυρίως θεολογικό και εκκλησιαστικό, και κατ’ επέκταση κοινωνικό και ψυχολογικό ενδιαφέρον, ως γυναίκα και ιδίως ως Μητέρα. Γιατί η πορεία της είναι προτυπική και αντιπροσωπευτική της πορείας όλων μας. Σκεφτείτε την κατάσταση της Θεοτόκου, όταν δεν βρισκόταν κατάλυμα για να γεννήσει τον Χριστό, οπότε και κατέφυγε στο σπήλαιο της Βηθλεέμ… Σκεφτείτε την Παναγιά όταν παρουσίασε τον νεογέννητο Χριστό στον προφήτη Συμεών. Εκείνος τον αποκάλεσε ‘’Σωτήρα” και ‘’φως” των εθνών. Ταυτόχρονα όμως ράγισε την καρδιά της Παναγίας με τα αναπάντεχα λόγια που είπε: ‘’Ιδού, αυτό το παιδί προορίζεται… να γίνει στόχος αντιλογίας, η οποία θα είναι για σένα σπαθί που θα τρυπήσει την ίδια σου την ψυχή…” (Λουκ. 2, 29-35)».

Επίσης, ο Αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε ότι «αυτή η δήλωση του προφήτη Συμεών σημάδεψε την πορεία της Παναγίας. Το παιδί Της όχι μόνο δεν θα περάσει απαρατήρητο, αλλά θα συνδεθεί με συνταρακτικές καταστάσεις, που αγγίζουν τα όρια της καταστροφής και της ανάστασης πολλών. Η γλυκιά Παναγιά, από την αρχή της πορείας Της ως μητέρα, βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα μέλλον διττό, βέβαιο αλλά και απρόβλεπτο, που έμελλε να επιβεβαιώνεται διαρκώς και με τα επόμενα γεγονότα. Αργότερα, άγγελος θα ειδοποιήσει σε όνειρο τον δίκαιο Ιωσήφ ότι πρέπει να παραλάβει το παιδί και την Παναγία και να φύγουν μακριά στην Αίγυπτο. Γιατί κινδύνευε η ζωή του νεογέννητου Χριστού από τον Ηρώδη. Σκεφτείτε την κατάσταση μιας λεχώνας, όταν της λένε ότι πρέπει να ξενιτευτεί για να διασωθεί η ζωή του παιδιού της! Ή, σκεφτείτε αργότερα την αγωνία και την οδύνη της απώλειας και άλλα σχετικά που θα έζησε η Παναγία, όταν έχασε τον Χριστό στα Ιεροσόλυμα και τον αναζητούσε για τρεις ημέρες. Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Κύριος εκούσια μετέφερε τον Σταυρό, πάνω στον οποίο σταυρώθηκε.

Σκεφτείτε όμως την Παναγία, όταν βλέπει τον Χριστό να έχει πέσει κάτω από το βάρος του σταυρού, όταν προσπαθεί να σηκωθεί, όταν κοιτάζονται στα μάτια, όταν τα βλέμματά τους συναντιούνται! Αλλά σκεφτείτε την Παναγία μας, όταν βλέπει και την υπόλοιπη εξέλιξη του Μαρτυρίου του παιδιού Της: τους εξευτελισμούς, τα ραπίσματα, τη Σταύρωση, όταν ακούει εκείνα τα αποκαλυπτικά και εξουθενωτικά, κενωτικά λόγια του Χριστού: ‘’Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;” (Ματθ. 27, 46). Ή όταν απευθύνεται ο Χριστός από τον σταυρό προς την ίδια, λέγοντάς της ότι πλέον ο υιός σου θα είναι ο Ιωάννης… (Ιω. 19, 26). Σκεφτείτε την Παναγία, όταν πλέον τα λόγια του προφήτη Συμεών ‘’και ρομφαία θα διαπεράσει την ψυχή σου…(Λουκ. 2, 35) έχουν εκπληρωθεί με τον πλέον επώδυνο και κυρίως άδικο τρόπο. Γιατί, θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος, ότι σε εμάς τους ανθρώπους, συχνά δικαίως, μας συμβαίνουν επώδυνα πράγματα και καταστάσεις. Και αυτό, γιατί ως άνθρωποι, αφού δεν είμαστε τέλειοι, βλάπτουμε και αδικούμε ο ένας τον άλλον, ακόμη και χωρίς να το καταλάβουμε. Σκεφτείτε όμως την οδύνη της μάνας Παναγίας, όταν χάνει τον γιο της. Και αυτός ο γιος είναι ο Αναμάρτητος: Γιατί ‘’αμαρτίαν ουκ εποίησεν, ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού”. Γατί ‘’λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, πάσχων ουκ ηπείλει”. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και ‘’…τις αμαρτίες μας ανέλαβε με το σώμα Του” (Α΄ Πέτρ., 2, 22)».

Επιπροσθέτως, επισήμανε: «Η γλυκιά Παναγιά, αγαπητοί μου, είναι το πλέον αντιπροσωπευτικό παράδειγμα μιας δύσκολης επίγειας πορείας, μετά την πορεία του Χριστού. Αλλά αυτή η πορεία δεν είναι αδιέξοδη, όπως στην αρχαία τραγωδία.

Έχει νόημα, έχει ελπίδα, γιατί έχει εμπιστοσύνη στον Θεό και στο θέλημά Του. Γιατί παράλληλα η Παναγία θυμάται και τα λόγια του Δικαίου Συμεών, ότι ο Υιός της θα γίνει ο Σωτήρας του κόσμου. Δεν θα της ραγίσει μόνο την καρδιά. Γι’ αυτό και στην παρουσία της Παναγίας, ο πόνος της δεν λαμβάνει συναισθηματικές υπερβολές και εξάρσεις τραγικών πράξεων. Πιστεύει ότι ο Θεός έχει τον τελευταίο λόγο.

Για όλα τα παραπάνω, η Παναγία λειτουργεί ως μια γέφυρα για να συνδέσουμε τα δικά μας βάσανα με τη χριστιανική ελπίδα. Μια ελπίδα, που μπορεί να αργεί, αλλά δεν απογοητεύει κανένα, παρά μόνον όταν θέλουμε πράγματα αντίθετα από το θέλημα του Θεού.

Βεβαίως, μετά το προπατορικό αμάρτημα, όλη η κτίση βρίσκεται σε ένταση, σε πάλη, σε διαρκείς συγκρούσεις. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι τα βάσανα των ανθρώπων δεν έχουν τελειωμό. Όλα αυτά πλέον θα λήξουν μόνο με τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού.

Μέχρι τότε, η Γλυκιά Παναγιά αποτελεί τον πολυτιμότερο βοηθό και συμπαραστάτη, μετά τον Κύριό μας, για να περάσουμε τις αντιξοότητες της ζωής μας.

Αυτή η σχέση μας με την Παναγία αποτυπώνεται στις εκατοντάδες των προσφωνήσεων. Κάποιοι την αποκαλούν Καταφυγή, άλλοι Σκέπη του κόσμου, Γοργοεπήκοο, Γρηγορούσα, Ελεούσα, Οδηγήτρια, Παρηγορίτισσα, Οξεία αντίληψη, Φοβερά Προστασία, Ζωοδόχο, Θρηνούσα, Αμαρτωλών σωτηρία, Κυρία των Αγγέλων, Υπέρμαχο στρατηγό… Χιλιάδες προσφωνήσεις εκφράζουν είτε τον πόνο των πιστών είτε τη διάθεσή τους να Την ευχαριστήσουν.

Και το έθνος μας, οι Ρωμιοί, στα σκοτεινά χρόνια της σκλαβιάς, στο πρόσωπό της βρήκε παρηγοριά. Η φράση ‘’Πάλι με χρόνια, με καιρούς” ήχησε ως αναστάσιμο εμβατήριο. Αλλά και τον περασμένο αιώνα, ανήμερα της Κοίμησής της είχαμε την πυρπόληση του πολεμικού καταδρομικού πλοίου ‘’Έλλη”, το 1940. Και μετά διμήνου την αναίτια επίθεση του τότε φασιστικού καθεστώτος της Ιταλίας, με αποτέλεσμα οι Έλληνες να βρεθούν στο μέτωπο. Και τότε, οι μανάδες προσεύχονταν να ξανάρθουν πίσω τα παιδιά τους πάλι στη γλυκιά Παναγιά!

Αλλά η Παναγιά μας δεν κάνει διακρίσεις. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην τον αγαπά. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην τον φροντίζει. Η Παναγιά μας είναι η ελεήμων καρδιά που περιγράφει ο ‘Αγιος Ισαάκ ο Σύρος: ‘’Καρδιά ελεήμων είναι να καίγεσαι από αγάπη για όλη την κτίση” (Ομιλ. 81, 1).

Και όπως εκείνη, έτσι κι εμείς καλούμαστε να είμαστε ανεκτικοί και φιλάνθρωποι, προς όλους ανεξαιρέτως».

Στο τέλος της ομιλίας του ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος τόνισε: «Αλλά και στις ημέρες μας συμβαίνουν θλιβερά πράγματα. Και μακριά μας, και στη γειτονιά μας. Όπως στην Ουκρανία και την Παλαιστίνη. Καθημερινά σκοτώνονται συνάνθρωποί μας. Πρόσφατα, Χριστιανοί αδελφοί μας βρήκαν μαρτυρικό θάνατο, στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία στη Δαμασκό της Συρίας, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας.

Δυστυχήματα ξεκληρίζουν οικογένειες που καταλήγουν στη βίωση ενός ανείπωτου πένθους. Λαοί προσπαθούν να εκμεταλλευτούν άλλους λαούς. Μεγαλύτερες ομάδες μικρότερες ομάδες. Συχνά κι εμείς οι ίδιοι λειτουργούμε όπως συχνά κατηγορούμε τους άλλους. Και εμείς οι ίδιοι κατηγορούμε τους άλλους και δεν αντιλαμβανόμαστε ότι ο συνάνθρωπός μας είναι εικόνα Θεού.

Σε όλα αυτά, εμείς οι χριστιανοί δεν είμαστε ουδέτεροι. Δεν είμαστε απαθείς στα σύγχρονα πάθη της ανθρωπότητας.

Αλλά ο τρόπος για να τα αντιμετωπίσουμε, στο μέτρο του εφικτού, δεν είναι άλλος παρά ο τρόπος που μας δίδαξε ο Ίδιος ο Χριστός, η Παναγία και οι άγιοί μας.

Και αυτός ο τρόπος συνοψίζεται στο να ζούμε εκκλησιαστικά. Γιατί τα πνεύματα της πονηρίας δεν αντιμετωπίζονται παρά μόνο με προσευχή και νηστεία. Η ένταση και η πάλη του κόσμου λιγοστεύουν μόνο μέσα από τη συμμετοχή μας στα Μυστήρια της Εκκλησίας.

Αν κάτι μπορεί να βοηθήσει στις τραγικές ανθρώπινες διαπροσωπικές, κοινωνικές και διεθνείς καταστάσεις που ζούμε, είναι μόνον η αγάπη. Μια αγάπη, όμως, όχι όπως την φαντάζεται ο καθένας, αλλά η αγάπη εκείνη όπως εκφράστηκε από τον Τριαδικό Θεό στο πρόσωπο της Παναγίας και όπως η Παναγία, απλόχερα και αδιακρίτως, σκορπά στον καθένα μας. Η Χάρη της Παναγίας να σκεπάζει όλους μας. Χρόνια πολλά!».

Ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας Νίκος Δένδιας εκπροσώπησε τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στον εορτασμό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Τήνο.

Χρόνια πολλά για τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, της Υπερμάχου Στρατηγού και προστάτιδας των Ενόπλων Δυνάμεων.

Θερμές ευχές σε όσες και όσους εορτάζουν! pic.twitter.com/sqaTfPMeNt

— Nikos Dendias (@NikosDendias) August 15, 2025

Με ανάρτηση στο κοινωνικό δίκτυο Χ, ο κ. Δένδιας αναφέρει ότι παρακολούθησε «το πολυαρχιερατικό συλλείτουργο, χοροστατούντος του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Σύρου, Τήνου, ‘Ανδρου, Κέας, Μυκόνου, Μήλου και λοιπών νήσων Δωρόθεου Β’, στον Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας στην Τήνο».

«Είχα την ευλογία να παραστώ επίσης στη λιτάνευση της εικόνας της Μεγαλόχαρης. Τη διαχρονική Μητρική Εικόνα και Παρουσία, σημείο αναφοράς του απανταχού Ελληνισμού και Προστάτιδα των Ενόπλων μας Δυνάμεων» προσθέτει.

Στην επιμνημόσυνη δέηση επί του ΤΠΚ «Μυκόνιος» στη θαλάσσια περιοχή της Τήνου & στη ρίψη στεφάνου στον υγρό τάφο των πεσόντων του Καταδρομικού «Έλλη», κατά τον τορπιλισμό στις 15/8/1940, με τον Αρχηγό ΓΕΝ Αντιναύαρχο Δημήτριο Ε. Κατάρα ΠΝ.

Αιωνία τους η μνήμη! #Τήνος #Ελλη pic.twitter.com/VTYOcog5GH

— Nikos Dendias (@NikosDendias) August 15, 2025

Ο κ. Δένδιας, σε δεύτερη ανάρτηση στο κοινωνικό δίκτυο Χ, τονίζει ότι παραβρέθηκε στην επιμνημόσυνη δέηση επί του ταχέως περιπολικού κατευθυνόμενων βλημάτων «Μυκόνιος» στη θαλάσσια περιοχή της Τήνου και «στη ρίψη στεφάνου στον υγρό τάφο των πεσόντων του καταδρομικού ‘Έλλη’ κατά τον τορπιλισμό στις 15/8/1940».

Ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας συμπληρώνει ότι τον συνόδευε ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (ΓΕΝ) αντιναύαρχος Δημήτριος – Ελευθέριος Κατάρας.

Στο πολυαρχιερατικό συλλείτουργο, χοροστατούντος του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας, Μυκόνου, Μήλου και λοιπών νήσων κ.κ. Δωρόθεου Β’, στον Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας στην Τήνο, ως εκπρόσωπος του Προέδρου της Κυβέρνησης στον εορτασμό της Κοιμήσεως της… pic.twitter.com/pVB6zqhBvM

— Nikos Dendias (@NikosDendias) August 15, 2025

Δένδιας: Το Πολεμικό Ναυτικό αναβαθμίζεται με σειρά σύγχρονων ναυτικών μονάδων

Με την «Ατζέντα 2030» προχωράμε στη μεγαλύτερη μεταρρύθμιση στην ιστορία των Ενόπλών Δυνάμεων της Νέας Ελλάδας. Ειδικά το Πολεμικό μας Ναυτικό, αναβαθμίζεται με σειρά σύγχρονων ναυτικών μονάδων και εκσυγχρονίζονται οι υπόλοιπες, τόνισε ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας Νίκος Δένδιας.

«Ελπίζω», πρόσθεσε ο κ. Δένδιας, «με τη βοήθεια της Παναγιάς, ότι του χρόνου η σιλουέτα της πρώτης φρεγάτας FDI (Belharra), της πιο σύγχρονης φρεγάτας του πλανήτη, του ‘Κίμωνα’ να στολίζει τον ορίζοντα της Τήνου».

Ο κ. Δένδιας, συνοδευόμενος από τον αρχηγό ΓΕΝ αντιναύαρχο Δημήτριο – Ελευθέριο Κατάρα ΠΝ, επιβιβάστηκε στο ταχύ περιπολικό κατευθυνόμενων βλημάτων «Μυκόνιος» του Πολεμικού Ναυτικού, που έπλευσε στη θαλάσσια περιοχή βύθισης του καταδρομικού «Έλλη».

Ακολούθησε η επιμνημόσυνη δέηση για τους πεσόντες και η ρίψη στεφάνων από τον υπουργό Εθνικής ‘Αμυνας και τον αρχηγό ΓΕΝ. Στο σημείο που έπλευσε το περιπολικό «Μυκόνιος», ναυλοχεί τιμητικά το αρματαγωγό «Σάμος».

Στη συνέχεια, ο υπουργός παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Ευαγγελίστριας, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Σύρου, Τήνου, ‘Ανδρου, Κέας, Μήλου, Μυκόνου και λοιπών νήσων Δωροθέου Β’.

Συλειτούργησαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης Χρυσόστομος και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου Ιερώνυμος. Ο κ. Δένδιας παρέστη επίσης στην λιτάνευση της ιερής εικόνας της Μεγαλόχαρης.

Στην επιμνημόσυνη δέηση, στην λιτάνευση της ιερής εικόνας της Μεγαλόχαρης και στη Θεία Λειτουργία, παραβρέθηκαν επίσης, η υπουργός Παιδείας Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη, οι βουλευτές Φίλιππος Φόρτωμας και Μαρία Συρεγγέλα, ο αρχηγός του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής αντιναύαρχος Λ.Σ. Τρύφων Κοντιζάς, η έπαρχος Τήνου Αναστασία Δεληγιάννη – ‘Ασπρου, ο δήμαρχος Τήνου Παναγιώτης Κροντηράς, ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας, εκπρόσωποι των λοιπών Σωμάτων Ασφαλείας, της τοπικής αυτοδιοίκησης και τοπικών φορέων, καθώς και πλήθος κόσμου.

«Η Ελλάδα σήμερα γιορτάζει το Πάσχα του Καλοκαιριού» ανέφερε ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας.

«Η Ορθοδοξία τιμά την Κοίμηση της Θεοτόκου. Την κορυφαία θεομητορική εορτή. Η Μεγαλόχαρη, η διαχρονική μητρική Εικόνα και Παρουσία, αποτελεί σημείο αναφοράς του απανταχού Ελληνισμού. Και από εκεί στη συνείδηση του έθνους το πνευματικό στήριγμα στις δύσκολες στιγμές. Γιατί νομίζω θυμόμαστε όλοι ότι η Παναγία είναι η προστάτιδα των Ενόπλων μας Δυνάμεων» υπογράμμισε.

«Η σημερινή ημέρα όμως, δεν φωτίζεται μόνο από την πίστη. Υπάρχει εδώ στην Τήνο και η μνήμη της ιστορικής απώλειας. Ακριβώς εδώ, σε αυτό το λιμάνι, στις 15 Αυγούστου 1940, τορπιλίστηκε το εύδρομο «ΕΛΛΗ» από τις δυνάμεις του κρυπτόμενου αλλά επελαύνοντος φασισμού. Διέλυσε ο τορπιλισμός αυτός τις τελευταίες ελπίδες που είχαμε για την ειρηνική συμβίωση με το καθεστώς του Μπενίτο Μουσολίνι» επισήμανε. α

«Εννέα ναυτικοί, μέλη του πληρώματος», συνέχισε, «έχασαν τη ζωή τους, υπηρετώντας την Ελλάδα. Ήταν ο πρόλογος του μεγάλου ποταμού αίματος της εποποιΐας του ’40 και της Κατοχής. Τα ονόματά τους, μαζί με άλλα 121.683, φωτίζονται κάθε βράδυ στη διαυγή Κιβωτό Εθνικής Μνήμης, μπροστά στο υπουργείο Εθνικής ‘Αμυνας».

Ο κ. Δένδιας διαβεβαίωσε ότι «διαχρονικά, ανεξαρτήτως κομμάτων, κυβερνήσεων και καταστάσεων, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Πατρίδας μας στέκουν στο ύψος της Ελληνικής Ιστορίας».

«Την τιμούν. Αλλά κυρίως τη συνεχίζουν» ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Η Ελλάδα ενισχύει την αποτρεπτική της ισχύ με συνέπεια, με υπευθυνότητα, με σεβασμό στα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενο. Πάντοτε σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, το Δίκαιο της Θάλασσας και το ευρωπαϊκό κεκτημένο» ξεκαθάρισε ο κ. Δένδιας.

«Εδώ, στην καρδιά του αρχιπελάγους, στην καρδιά του Αιγαίου, η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου την ημέρα της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, αποκτά για εμάς τους Έλληνες, για τον Ελληνισμό, μια ιδιαίτερη αξία και μια μεγάλη σημασία. Χρόνια πολλά σε όλους, η Παναγία σκέπει τις Ένοπλες Δυνάμεις της Πατρίδας μας» κατέληξε ο κ. Δένδιας.

   Με ύμνους και τιμές, με δόξα και χαρά, εορτάζει η Εκκλησία μας την ένδοξη Κοίμησή της, μια από τις μεγαλύτερες εορτές της Χριστιανοσύνης.

   Στην Ελλάδα, ειδικότερα, οι Ορθόδοξοι Έλληνες αποτινάσσουν ό,τι ζοφώδες, «ενδύονται» το φως, την αγάπη, την αισιοδοξία και γιορτάζουν τον Δεκαπενταύγουστο την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, που εύστοχα πήρε την ονομασία «το Πάσχα του καλοκαιριού», με ιδιαίτερα εμφατικό τρόπο. Κατά μυριάδες προσκυνούν με βαθύτατη ευλάβεια τις άγιες εικόνες της, ζητούν τις πρεσβείες της, εναποθέτουν σε Αυτήν τις ελπίδες τους, προσεύχονται, υμνούν και χαίρουν. Διότι η Κοίμησή Της δεν είναι πένθιμο γεγονός, επειδή η Παναγία «μετέστη προς την ζωήν».

   «Ο θάνατος δεν είναι πλέον θάνατος. Ο θάνατος ακτινοβολεί αιωνιότητα και αθανασία. Ο θάνατος δεν είναι πλέον ρήξη, αλλά ένωση. Δεν είναι λύπη, αλλά χαρά. Δεν είναι ήττα, αλλά νίκη. Αυτά είναι όσα εορτάζουμε την ημέρα της Κοιμήσεως της Παναγίας Παρθένου, καθώς τα προεικονίζουμε, τα προγευόμαστε και τα απολαμβάνουμε από τώρα, στην αυγή της μυστικής και αιώνιας Ημέρας», κατά τον πρωτοπρεσβύτερο Αλέξανδρο Σμέμαν, που συγκαταλέγεται στις μεγάλες μορφές της Θεολογίας του 20ού αι.

   Η μορφή Της λατρεύεται από τον ευσεβή λαό μας, που νιώθει την Παναγία ως μητέρα όλων των ανθρώπων, ως μεσίτρια προς τον Μονογενή της Υιό και Λόγο του Θεού, ως συμπαραστάτισσα σε κάθε δύσκολη στιγμή της επίγειας ζωής.

   Εκκλησιαστική παράδοση

    Για την Κοίμηση της Θεοτόκου δεν υπάρχουν πληροφορίες από την Καινή Διαθήκη. Γι’ αυτήν μαθαίνουμε από τις διηγήσεις σημαντικών εκκλησιαστικών ανδρών, όπως των Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, Μόδεστου Ιεροσολύμων, Ανδρέα Κρήτης, Γερμανού Κωνσταντινουπόλεως, Ιωάννη Δαμασκηνού κ.ά., καθώς και από τα σχετικά τροπάρια της εκκλησιαστικής υμνολογίας. Στα κείμενα αυτά διασώζεται η «αρχαία και αληθεστάτη» παράδοση της Εκκλησίας γι’ αυτό το Θεομητορικό γεγονός.

   Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, εκοιμήθη στο σπίτι του Ευαγγελιστή Ιωάννη, όπου διέμενε η μητέρα του Θεανθρώπου. Αφού της έκλεισαν τα μάτια, οι Απόστολοι μετέφεραν το νεκροκρέβατό της στον κήπο της Γεθσημανής, όπου και την έθαψαν.

   Η αγάπη και η μνημόνευση της Εκκλησίας δεν επικεντρώνονται στο ιστορικό και πραγματικό πλαίσιο ούτε στην ημερομηνία και στον τόπο όπου η Μητέρα όλων των μητέρων ολοκλήρωσε την επίγεια ζωή της. Αντ’ αυτού, η Εκκλησία εισέρχεται στην ουσία και στο νόημα του θανάτου Της, μνημονεύοντας τον θάνατο Αυτής που ο Υιός της, σύμφωνα με την χριστιανική πίστη, κατέβαλε τον θάνατο, ανέστη εκ νεκρών, και υποσχέθηκε την τελική ανάσταση και τη νίκη της αθάνατης ζωής.

   Στην Κοίμηση, αποκαλύπτεται όλο το χαρμόσυνο μυστήριο αυτού του θανάτου και γίνεται χαρά, επειδή η Παρθένος Μαρία είναι μία από μας. Ο ίδιος ο θάνατος γίνεται ζωή θριαμβεύουσα. Έτσι στη γιορτή δεν υπάρχει ούτε λύπη, ούτε νεκρώσιμα μοιρολόγια, ούτε στενοχώρια, αλλά μόνο φως και ζωή.

   Υμνογραφία

    Η εκκλησιαστική υμνογραφία είναι πολύ πλούσια στον χαρακτηρισμό της Παναγίας, αλλά και γεμάτη από επαίνους και ύμνους προς το πρόσωπό Της.

   Το μεγαλύτερο όμως εγκώμιο της Υπεραγίας Θεοτόκου είναι ο Ακάθιστος Ύμνος, η απογείωση της υμνολογίας στο πρόσωπο της Θεοτόκου, καθώς ιστορεί με ποιητικό και λυρικό τρόπο όλο αυτό το σχέδιο της σωτηρίας.

   Προσωνυμίες

    Οι προσωνυμίες της Παναγίας πλείστες όσες: η Μαριάμ έφερε στον κόσμο τον Σωτήρα των ανθρώπων, εξ ου η προσωνυμία της ως Παναγία αλλά και ως Θεοτόκος.

   Όμως, υπάρχει και μια πληθώρα «Θεοτοκονυμίων», όπως λέγονται, ανάλογα με τις ιδιότητες ή τα χαρίσματά της, από τον τόπο ή τον τρόπο που βρέθηκε εικόνα Της ή βρίσκεται ο ναός Της, από την τεχνοτροπία του ναού Της, από τον εικονογραφικό τύπο παραστάσεώς Της, από την παλαιότητα της εικόνας Της, από την ομορφιά και το κάλλος Της, από τα εγκώμιά της, από τον χρόνο που γιορτάζει η εκκλησία Της κ.λπ.

    Εορτάζεται κάθε χρόνο, σύμφωνα με το Νέο Ημερολόγιο σήμερα, 15 Αυγούστου, και στις 28 Αυγούστου σύμφωνα με το Παλαιό (Παλαιoημερολογίτες).

    Στις λοιπές ορθόδοξες και καθολικές χώρες του κόσμου, η Κοίμησή Της τιμάται με λιγότερο εμφατικό τρόπο, στις περισσότερες από τις οποίες ο Δεκαπενταύγουστος είναι επίσημη αργία, όπως και στην Ελλάδα.

   Μάλιστα, οι προτεσταντικές ομολογίες θεωρούν την Κοίμηση της Θεοτόκου δευτερεύουσα εορτή, επειδή δεν βασίζεται σε βιβλικές αναφορές.

   Η διαφορά αυτή φαίνεται ανάγλυφα στη Γερμανία, όπου ο Δεκαπενταύγουστος είναι επίσημη αργία μόνο στα καθολικά κρατίδια του Ζάαρλαντ και της Βαυαρίας.

   Νηστεία

   Κατά την Ορθόδοξη παράδοση, είθισται περίοδος νηστείας για τη συγκεκριμένη εορτή, που καθιερώθηκε τον 7ο αι. Αρχικά ήταν χωρισμένη σε δύο περιόδους, εκείνη πριν από τη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα και εκείνη πριν της γιορτής της Κοίμησης της Θεοτόκου. Το 10ο αι., συνενώθηκαν σε μία νηστεία που περιλαμβάνει 14 ημέρες και ξεκινά την 1η Αυγούστου. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης νηστείας, νηστεύεται το λάδι εκτός του Σαββάτου και της Κυριακής, ενώ στη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα καταλύεται το ψάρι. Κατά τη γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου καταλύονται τα πάντα, εκτός κι αν η γιορτή πέσει σε ημέρα Τετάρτη ή Παρασκευή, οπότε καταλύεται μόνο το ψάρι.

   Περιλάλητοι εορτασμοί

   Στην Τήνο, όπου γίνεται το μεγαλύτερο προσκύνημα, ο εορτασμός της Παναγίας καθιερώθηκε με Βασιλικό Διάταγμα του 1836 να είναι οκταήμερος και να διαρκεί έως τα «εννιάμερα της Θεοτόκου», στις 23 Αυγούστου, όταν σε ατμόσφαιρα συγκίνησης ψάλλονται ύμνοι και εγκώμια, μπροστά στον επιτάφιο και την εικόνα.

   Παράλληλα, στο νησί οι Έλληνες τιμούν κι αυτούς που χάθηκαν, όταν οι Ιταλοί τορπίλισαν και βούλιαξαν την «Έλλη» στο λιμάνι ανήμερα της Παναγιάς.

   Στην Παναγία Σουμελά, σύμβολο της ποντιακής πίστης, πανελλήνιο προσκύνημα αποτελούν η εικόνα της Παναγιάς, έργο του Ευαγγελιστή Λουκά, ο σταυρός του αυτοκράτορα Εμμανουήλ Κομνηνού και το ιερό ευαγγέλιο του πατρός Χριστοφόρου, επίσης δώρο του αυτοκράτορα Δαυίδ του Κομνηνού.

   Εκεί, στις πλαγιές του Βερμίου, χιλιάδες προσκυνητές, καθώς και εκπρόσωποι Ομοσπονδιών και Ποντιακών Σωματείων από την Ελλάδα και το εξωτερικό θα συμμετάσχουν και φέτος στις ιερές ακολουθίες και στις πολιτιστικές εκδηλώσεις.

   Στην Πάρο, γιορτάζει η Παναγία της Εκατονταπυλιανής. Ο ναός της, για τον οποίο υπάρχουν δύο ονομασίες, «Καταπολιανή» και «Εκατονταπυλιανή», βρίσκεται στην πρωτεύουσα του νησιού, Παροικιά.

   Σύμφωνα με την παράδοση, η Κατοπολιανή έχει ενενήντα εννέα φανερές πόρτες, ενώ η εκατοστή είναι κλειστή και δεν φαίνεται. Η πόρτα αυτή θα φανεί και θα ανοίξει όταν οι Έλληνες πάρουν την Πόλη.

   Άλλοι θρύλοι αναφέρονται στην Αγία Ελένη που, στον δρόμο για τους Άγιους Τόπους προκειμένου να βρει τον Τίμιο Σταυρό, έφτασε στην Πάρο και προσευχήθηκε σε έναν μικρό ναό που βρισκόταν στη θέση της Εκατονταπυλιανής.

   Κατά την προσευχή της έκανε τάμα ότι αν βρει τον Τίμιο Σταυρό θα χτίσει στη θέση αυτή έναν μεγάλο ναό. Η προσευχή της εισακούστηκε. Βρήκε τον Τίμιο Σταυρό και, πραγματοποιώντας το τάμα της, ανήγειρε τον μεγαλόπρεπο ναό της Εκατονταπυλιανής, ο οποίος, όμως, στο μεγαλύτερο μέρος του καταστράφηκε, πιθανότατα από πυρκαγιά, και ανακατασκευάστηκε επί Ιουστινιανού, στα μέσα του 6ου αι.

   Φημολογείται, επίσης, ότι το τάμα της Αγίας Ελένης ολοκλήρωσε ο γιος της Άγιος Κωνσταντίνος, αυτοκράτορας του Βυζαντίου, καθώς η ίδια δεν πρόλαβε.

   Στην Κοζάνη, ξεχωριστός είναι ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας στο Μικρόκαστρο, του δήμου Βοΐου, όπου κάθε χρόνο χιλιάδες πιστοί προσκυνούν την εικόνα της Παναγίας, που χρονολογείται από το 1603, ενώ πρόσφατη έρευνα την χρονολογεί στον 13ο αι. Πιστοί από όλα τα μέρη της Ελλάδας επισκέπτονται το μοναστήρι, για να προσκυνήσουν την εικόνας Της.

   Άξιο λόγου, το έθιμο των «καβαλάρηδων της Σιάτιστας» που προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες, καθώς ιππείς από τη Σιάτιστα και τη γύρω περιοχή επισκέπτονται το μοναστήρι πάνω στα καταστόλιστα άλογά τους. Το πανηγύρι έχει τις ρίζες του στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, όταν αποτελούσε ευκαιρία για τους σκλαβωμένους να δείξουν τη λεβεντιά και τον πόθο τους για λευτεριά και έχει χαρακτηριστεί ως πανηγύρι λεβεντιάς και τόλμης.

   Στο νησί του Παπαδιαμάντη, τη Σκιάθο, από το βράδυ της παραμονής γίνεται η έξοδος του επιταφίου της Παναγίας υπό τη συγκινητική μελωδία των Εγκωμίων της Θεοτόκου που ψάλλουν όλοι μαζί οι Σκιαθίτες.

   Στο νησί της Ορθοδοξίας, την Πάτμο, όπου βρίσκεται το ιστορικό Μοναστήρι της Αποκάλυψης, ο επιτάφιος περιφέρεται από τους μοναχούς στα σοκάκια του νησιού, ενώ οι καμπάνες ηχούν ασταμάτητα.

   Στα Ζαγοροχώρια, φημισμένα σε όλη την Ελλάδα για τα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου, οι εκδηλώσεις στη μνήμη της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι τριήμερες και δίνουν την ευκαιρία για τρικούβερτο γλέντι με παραδοσιακούς ηπειρώτικους σκοπούς.

   Στη Θάσο, στο χωριό Παναγιά, μετά τη λιτάνευση της εικόνας, που συνοδεύεται από πολυμελή μπάντα, οι πιστοί μαζεύονται στο προαύλιο της εκκλησίας όπου παρακάθονται στο γιορτινό τραπέζι που περιλαμβάνει πατάτες, ρύζι και μοσχάρι στιφάδο.

   Στη Λέσβο, η Παναγιά η Αγιασώτισσα προσφέρει ένα από τα ωραιότερα πανηγύρια του Ανατολικού Αιγαίου. Πολλοί προσκυνητές με αφετηρία την πόλη της Μυτιλήνης περπατούν 25 ολόκληρα χιλιόμετρα για να φτάσουν στον αυλόγυρο της εκκλησίας, όπου και διανυκτερεύουν. Στη γραφική κωμόπολη της Αγιάσου βιώνει κανείς όλη την ατμόσφαιρα ενός γνήσιου νησιώτικου πανηγυριού.

   Στην Κάρπαθο, το νησί της Δωδεκανήσου, η Παναγιά στην Όλυμπο γιορτάζεται με τον πιο κατανυκτικό τρόπο. Εδώ, οι λειτουργίες είναι βαθιά συνδεδεμένες με το πένθος για την Παναγία που «έφυγε». Αποκορύφωμα του εορτασμού είναι ο παραδοσιακός Κάτω Χορός που ξεκινά από τους άντρες σε σταθερό, αργόσυρτο βήμα και κατανυκτική διάθεση. Ακολουθούν οι γυναίκες ντυμένες με τις εκπληκτικής ομορφιάς παραδοσιακές γιορτινές στολές τους.

   Στην Κεφαλονιά, κοντά στο χωριό Μαρκόπουλο, τα φιδάκια της Παναγιάς προσελκύουν κάθε χρόνο χιλιάδες προσκυνητές, που βεβαιώνουν με τα μάτια τους ένα μοναδικό φαινόμενο. Κάθε 15 Αυγούστου μικρά άκακα φιδάκια εμφανίζονται στον τρούλο της εκκλησίας.

   Σύμφωνα με τον μύθο, πρόκειται για τις καλόγριες ενός παλιού μοναστηριού που υπήρχε στη περιοχή, οι οποίες προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των πειρατών παρακάλεσαν την Παναγιά να τις μεταμορφώσει σε φίδια.

    Και όλοι αναπέμπουν προσευχή… και επικαλούνται «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς».

Στις 19:00 το απόγευμα στην Ελλάδα

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών η άφιξη του Αγίου Φωτός στο αεροδρόμιο Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» αναμένεται περί τις 19:00 το απόγευμα και στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί η διανομή του σε όλη την Ελληνική Επικράτεια.

Πέραν του κ. Λοβέρδου, στην αποστολή μετέχουν μεταξύ άλλων ο βουλευτής της ΝΔ Μάξιμος Χαρακόπουλος ως εκπρόσωπος της Βουλής και επικεφαλής της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, ο Σεβασμιώτατος μητροπολίτης Γρεβενών Δαυίδ και ο Έξαρχος του Παναγίου Τάφου πατήρ Ιερώνυμος.

Τόσο ο Γιάννης όσο και η Στέλλα υπηρετούν στο Λιμενικό Σώμα.

Μετά τον γάμο ακολούθησε παραδοσιακό γλέντι στο Bianco της οικογένειας του Αντώνη Δελατόλλα με καλεσμένους τους φίλους του νεόνυμφου ζευγαριού αλλά και των οικογενειών τους, όπως ο αρχηγός του Λιμενικού, αντιναύαρχος Γιώργος Αλεξανδράκης, ο Αθανάσιος Μαρτίνος με τη σύζυγό του, και πολλοί άλλοι.

Δείτε φωτογραφίες από τον γάμο:

Δείτε βίντεο από το παραδοσιακό γλέντι μετά τον γάμο:

«Γιορτάζουμε με κατάνυξη την Κοίμηση της Θεοτόκου. Και με περισυλλογή, γιατί το φετινό καλοκαίρι σημαδεύτηκε, δυστυχώς, από καταστρεπτικές πυρκαγιές και τραγικές απώλειες. Καθώς και από ένα ακόμη περιστατικό αθλητικής βίας, που οδήγησε στο θάνατο ενός νέου ανθρώπου, σύμπτωμα οδυνηρών παθογενειών που δεν συνάδουν με τον πολιτισμό μας και με το μέλλον που θέλουμε για τα παιδιά μας.

Γιορτάζουμε με κατάνυξη την Κοίμηση της Θεοτόκου. Και με περισυλλογή, γιατί το φετινό καλοκαίρι σημαδεύτηκε, δυστυχώς, από καταστρεπτικές πυρκαγιές και τραγικές απώλειες. Καθώς και από ένα ακόμη περιστατικό αθλητικής βίας, που οδήγησε στον θάνατο ενός νέου ανθρώπου, σύμπτωμα… pic.twitter.com/nrLCfKMIpW

— President GR (@PresidencyGR) August 15, 2023

Ο λαός μας, όμως , πάντοτε αντλούσε παρηγοριά και δύναμη από την προστατευτική παρουσία της Παναγίας. Γι’ αυτό και την τιμάμε, κάθε χρόνο, ως Μητέρα της Ζωής. Από τον ακριτικό Έβρο, εύχομαι σε όλους Χρόνια Πολλά!», δήλωσε η πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Κατά την άφιξη της κυρίας Σακελλαροπούλου στο Μητροπολιτικό Ναό τιμές απέδωσε στρατιωτικό άγημα, ενώ την υποδέχτηκαν ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Σταύρος Κελέτσης, βουλευτές, ο περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης Χρήστος Μέτιος, ο αντιπεριφερειάρχης Έβρου Δημήτρης Πέτροβιτς και ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης Γιάννης Ζαμπούκης.

Μετά την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία η κ. Σακελλαροπούλου συναντήθηκε με τον μητροπολίτη στο γραφείο του.

Στη συνέχεια η πρόεδρος της Δημοκρατίας θα επισκεφτεί το Ιωακείμειο Γηροκομείο της Μητρόπολης και την Ιερά γυναικεία Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου ” Η Παναγία του Εβρου”.

«Τις ημέρες αυτές, σκεφτόμουν πολύ συχνά τα θύματα της σιδηροδρομικής τραγωδίας που έλαβε χώρα στην Ελλάδα. Πολλοί ήταν νεαροί φοιτητές. Προσεύχομαι για τους νεκρούς, είμαι στο πλευρό των τραυματιών και των συγγενών τους, η Παναγία ας τους προσφέρει παρηγοριά», τόνισε ο πάπας Φραγκίσκος.