Με τον νόμο αυτόν θεσπίζεται υποχρεωτικά η «θανατική ποινή για τους τρομοκράτες», η οποία στην πράξη θα ισχύει μόνο για τους Παλαιστίνιους που κρίνονται ένοχοι για αντιισραηλινές επιθέσεις.

Το νομοσχέδιο εγκρίθηκε με ψήφους 62 υπέρ έναντι 48 κατά. Ο Νετανιάχου ήταν μεταξύ εκείνων που το υπερψήφισαν, όπως, φυσικά και ο υπουργός του, Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, που επιχείρησε να ανοίξει σαμπάνια.

Σύμφωνα με αυτό το νομοσχέδιο, «οποιοσδήποτε προκαλεί σκόπιμα ή από αδιαφορία τον θάνατο ενός Ισραηλινού πολίτη για λόγους ρατσισμού ή εχθρότητας προς μια κοινότητα, και με στόχο να βλάψει το Κράτος του Ισραήλ και την αναγέννηση του εβραϊκού λαού στη χώρα του, θα αντιμετωπίζει τη θανατική ποινή».

Πριν από τη σημερινή ψηφοφορία, το νομοσχέδιο είχε επικριθεί δριμύτατα από τους υπουργούς Εξωτερικών της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Βρετανίας, που επισήμαναν ότι οδηγεί de facto σε διακρίσεις εις βάρος των Παλαιστινίων και υπονομεύει τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει το Ισραήλ σε ό,τι αφορά τις δημοκρατικές αρχές.

Προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο

Ισραηλινή μη κυβερνητική οργάνωση για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανακοίνωσε αμέσως ότι προσφεύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ, αμφισβητώντας την εγκυρότητα του νόμου, λίγα λεπτά μετά την ψήφισή του από την Κνεσέτ.

Αυτός ο νόμος είναι «αντισυνταγματικός, κάνει de facto διακρίσεις και, για τους Παλαιστίνιους της Δυτικής Όχθης, υιοθετήθηκε χωρίς νομική βάση» αναφέρει η Ένωση για τα Πολιτικά Δικαιώματα στο Ισραήλ (ACRI) στην ανακοίνωσή της.

Στο Ισραήλ, η θανατική ποινή για το έγκλημα της ανθρωποκτονίας καταργήθηκε το 1954. Ο μοναδικός άνθρωπος που έχει εκτελεστεί ποτέ στη χώρα έπειτα από πολιτική δίκη ήταν το 1962 ο Άντολφ Άιχμαν, αρχιτέκτονας του Ολοκαυτώματος.

Τα στρατοδικεία διατηρούν την επιλογή να επιβάλουν τη θανατική ποινή στους κατηγορούμενους, όμως δεν το έχουν κάνει μέχρι τώρα.

Η ενέδρα είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας Ισραηλινός αξιωματικός και να τραυματιστούν αρκετοί στρατιώτες, ενώ τη στιγμή της επίθεσης οι Ισραηλινοί φαίνονται να συνομιλούν ανυποψίαστοι.

Israeli army footage shows the moment Israeli troops came under fire from Palestinian fighters in Tal al-Hawa, south of Gaza City.

The ambush killed an Israeli officer and reportedly wounded several others. MEE could not independently verify the location or date of the footage pic.twitter.com/LzbsIhFW5Z

— Middle East Eye (@MiddleEastEye) October 26, 2025

Ο γενικός διευθυντής του υπουργείου, Δρ. Μουνίρ αλ-Μπρους, και εκπρόσωπος του νοσοκομείου Νάσερ στη Χαν Γιουνίς –όπου εξετάζονται οι σοροί– δήλωσαν ότι μέσα σε κάθε σάκο βρέθηκε έγγραφο που έδειχνε πως τα σώματα προέρχονταν από τη στρατιωτική βάση Σντέ Τέιμαν, στην έρημο Νεγκέβ.

Πρόκειται για το ίδιο κέντρο όπου, σύμφωνα με προηγούμενες αποκαλύψεις της εφημερίδας, κρατούμενοι Παλαιστίνιοι φέρονται να είχαν δεθεί, φιμωθεί και αλυσοδεθεί σε νοσοκομειακά κρεβάτια, φορώντας ακόμα και πάνες.

Έγγραφα στα εβραϊκά και τεστ DNA επιβεβαιώνουν την προέλευση

«Τα καρτελάκια μέσα στους σάκους είναι γραμμένα στα εβραϊκά και αναφέρουν ξεκάθαρα ότι τα λείψανα προέρχονται από τη Σντέ Τέιμαν», δήλωσε ο Μπρους. «Κάποια δείχνουν ότι έγιναν και τεστ DNA εκεί».

Πέρυσι, ο ισραηλινός στρατός ξεκίνησε ποινική έρευνα για τον θάνατο 36 κρατουμένων στο ίδιο κέντρο. Παράλληλα, στο πλαίσιο της εκεχειρίας που μεσολάβησαν οι ΗΠΑ, η Χαμάς παρέδωσε σορούς ομήρων που σκοτώθηκαν, ενώ το Ισραήλ επέστρεψε 150 Παλαιστίνιους νεκρούς μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023.

Φρικιαστικές εικόνες και μαρτυρίες για εκτελέσεις

Φωτογραφίες των σορών, τις οποίες είδε ο Guardian αλλά δεν δημοσίευσε λόγω του φρικιαστικού τους περιεχομένου, δείχνουν θύματα δεμένα και φιμωμένα, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις φαίνονται ίχνη εκτέλεσης εξ επαφής ή σώματα συνθλιμμένα από ερπύστριες αρμάτων. Γιατροί στη Χαν Γιουνίς υποστήριξαν ότι «οι ενδείξεις παραπέμπουν σε δολοφονίες, βασανιστήρια και συνοπτικές εκτελέσεις».

Η διοίκηση του νοσοκομείου ανέφερε πως οι σοροί φέρουν μόνο κωδικούς χωρίς ονόματα, ενώ η διαδικασία ταυτοποίησης βρίσκεται σε εξέλιξη. Ο αδελφός ενός από τα θύματα, του Μαχμούντ Ισμαήλ Σαμπάτ, δήλωσε ότι το σώμα έφερε ίχνη βασανισμού και δεμένα χέρια. «Αυτό που μας πόνεσε περισσότερο», είπε, «ήταν ότι το κορμί του ήταν παραμορφωμένο από τα βασανιστήρια».

Φρίκη μέσα στη Σντέ Τέιμαν

Μάρτυρες και γιατροί που υπηρέτησαν στο Σντέ Τέιμαν περιέγραψαν στο Guardian κρατούμενους γυμνούς, δεμένους, με τραύματα από πυροβολισμούς και γάγγραινες από τις χειροπέδες, ενώ ορισμένοι είχαν απαχθεί από νοσοκομεία της Γάζας ενώ νοσηλεύονταν.

Ο Παλαιστίνιος δημοσιογράφος Σάντι Άμπου Σεϊντό, που κρατήθηκε 20 μήνες στο Σντέ Τέιμαν και σε άλλη φυλακή, δήλωσε ότι υπέστη γυμνωτικές έρευνες, ξυλοδαρμούς και εξευτελισμούς, ενώ είδε συγκρατούμενους να πεθαίνουν ή να χάνουν τα λογικά τους.

Καταγγελίες από ανθρωπιστικές οργανώσεις και αίτημα για διεθνή έρευνα

Η οργάνωση Γιατροί για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα – Ισραήλ (PHR) έκανε λόγο για φρικτές, αλλά όχι απροσδόκητες ενδείξεις βασανισμού, ζητώντας ανεξάρτητη διεθνή έρευνα για τα εγκλήματα που φέρονται να έχουν διαπραχθεί.

Ο ΟΗΕ αναφέρει ότι τουλάχιστον 75 Παλαιστίνιοι κρατούμενοι έχουν πεθάνει σε ισραηλινές φυλακές από τον Οκτώβριο του 2023. Οι ισραηλινές αρχές, από την πλευρά τους, υποστηρίζουν πως οι κρατούμενοι «τυγχάνουν της δέουσας μεταχείρισης» και ότι κάθε καταγγελία εξετάζεται «κατά περίπτωση».

Ο Αιγύπτιος πρόεδρος είπε ότι οι Παλαιστίνιοι έχουν το δικαίωμα να ζήσουν σε ένα ανεξάρτητο κράτος, πλάι-πλάι με τους Ισραηλινούς.

Ο Σίσι ανήγγειλε επίσης ότι η Αίγυπτος θα φιλοξενήσει και μια σύνοδο για την ανοικοδόμηση της Γάζας.

Ο Σίσι δήλωσε ότι η συμφωνία για τη Γάζα θα κλείσει ένα «επώδυνο κεφάλαιο στην ανθρώπινη ιστορία».

Ο πρόεδρος αλ-Σίσι ανακοίνωσε ότι θα απονείμει στον Ντόναλντ Τραμπ το Μετάλλιο του Νείλου, την υψηλότερη τιμητική διάκριση της Αιγύπτου.

Παράλληλα, ο πρόεδρος της Αιγύπτου δήλωσε ότι το ειρηνευτικό σχέδιο του Ντόναλντ Τραμπ για τη Μέση Ανατολή αποτελεί την «τελευταία ευκαιρία» για ειρήνη στην περιοχή.

Σημειώνεται ότι το σχέδιο Τραμπ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους, αλλά μόνο μετά από μια μακρά μεταβατική περίοδο στη Γάζα και μια διαδικασία μεταρρυθμίσεων από τη διεθνώς αναγνωρισμένη Παλαιστινιακή Αρχή.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου, αντιτίθεται στο ενδεχόμενο δημιουργίας ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.

Κατά τις διαπραγματεύσεις στο Σαρμ Ελ Σέιχ της Αιγύπτου, η Χαμάς απαιτεί με επιμονή την απελευθέρωσή του ως όρο για κάθε συμφωνία ανταλλαγής κρατουμένων, ενώ το Ισραήλ δεν μπαίνει καν στη διαδικασία μιας τέτοιας συζήτησης. Για πολλούς, η τύχη του Μπαργούτι συμβολίζει τη μελλοντική πορεία ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.

Γεννημένος το 1959 στο χωριό Κομπάρ της Δυτικής Όχθης, κοντά στη Ραμάλα, ο Μαρουάν Μπαργούτι εντάχθηκε από τα 15 του στη Φατάχ και την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Φυλακίστηκε για πρώτη φορά στα 18 του για συμμετοχή σε αντιϊσραηλινές οργανώσεις, όπου ολοκλήρωσε το λύκειο και έμαθε εβραϊκά μέσα στη φυλακή.

Μετά την αποφυλάκισή του, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Birzeit, όπου εξελέγη πρόεδρος του φοιτητικού συμβουλίου και γρήγορα ξεχώρισε για τη ρητορική, τις γνώσεις και τη διορατικότητά του. «Ο Μαρουάν ήξερε πώς να εμπνέει, να συνδέει τη διαμαρτυρία με τον σκοπό» θυμάται ο συμφοιτητής του, Σαΐντ Γκαζάλι, γράφει το «Arab Barometer».

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 εντάχθηκε στο Επαναστατικό Συμβούλιο της Φατάχ, όντας το νεότερο μέλος του, και πρωταγωνίστησε στην Πρώτη Ιντιφάντα, έως ότου απελάθηκε στην Ιορδανία. Επέστρεψε το 1994, μετά τις Συμφωνίες του Όσλο, και εξελέγη βουλευτής στη Ραμάλα το 1996.
Η δεκαετία του ’90 τον βρήκε να ηγείται της νεότερης γενιάς της Φατάχ και του ένοπλου σκέλους της, των Τανζίμ, μιας λαϊκής οργάνωσης που συνδύαζε πολιτική δράση και αντίσταση στην κατοχή. Ο Μπαργούτι έγινε η λαϊκή απέναντι σε όσους ήταν γύρω από τον Γιάσερ Αραφάτ.
Όταν το 2000 ξέσπασε η Δεύτερη Ιντιφάντα, ύστερα από την επίσκεψη του Αριέλ Σαρόν στο τέμενος Αλ-Ακσά ο Μπαργούτι φάνηκε να συμβολίζει την «ισορροπία» ανάμεσα στη βία και τη διαπραγμάτευση. «Δοκιμάσαμε επτά χρόνια Ιντιφάντα χωρίς διαπραγματεύσεις και επτά χρόνια διαπραγματεύσεων χωρίς Ιντιφάντα. Ίσως ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε και τα δύο μαζί» δήλωνε τότε.
Ωστόσο, οι Ισραηλινοί τον θεωρούσαν και δεν έπαψαν να τον θεωρούν «αρχηγό επιτελείου της Ιντιφάντα». Η υποτιθέμενη εμπλοκή του στην επίθεση του εστιατορίου Sea Food Market στο Τελ Αβίβ το 2002 -όπου τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν από μέλος των Ταξιαρχιών των Μαρτύρων του Αλ-Άκσα- αποτέλεσε σημείο καμπής.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ένας από τους δράστες τηλεφώνησε στον Μπαργούτι αμέσως μετά την επίθεση, για να επιβεβαιώσει το αποτέλεσμα.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, σύμφωνα με το protothema.gr κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης «Αμυντική Ασπίδα» στη Δυτική Όχθη, ισραηλινές ειδικές δυνάμεις εντόπισαν τον Μπαργούτι σε κρησφύγετο στη Ραμάλα. Η αποστολή, με κωδικό όνομα «Ακτίνα του φωτός», ολοκληρώθηκε χωρίς μάχη, καθώς εκείνος παραδόθηκε ειρηνικά.

Το 2004, έπειτα από διετή κράτηση, καταδικάστηκε σε πέντε φορές ισόβια και επιπλέον 40 χρόνια για δολοφονίες, απόπειρες δολοφονίας και συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση. Ο ίδιος αρνήθηκε να αναγνωρίσει τη νομιμότητα του δικαστηρίου, δηλώνοντας ότι δικάζεται «για την ελευθερία ενός λαού».

Η εικόνα του να υψώνει τα δεμένα χέρια του στο δικαστήριο έγινε σύμβολο αντίστασης στα κατεχόμενα εδάφη. Από τότε, η φωτογραφία του δεσπόζει σε αφίσες, τοίχους και σημαίες, ενώ η σύζυγός του, Φάντβα, ηγείται της διεθνούς εκστρατείας για την απελευθέρωσή του.

Το προσωνύμιο «Παλαιστίνιος Μαντέλα», που τον ακολουθεί άλλωστε κατά τα χρόνια του εγκλεισμού του στις ισραηλινές φυλακές, κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι: από τη μία, αντικατοπτρίζει τα χρόνια του στη φυλακή (σ.σ. 23, μέχρι σήμερα) και, από την άλλη, την πολιτική του επιρροή, όπως ακριβώς είχε συμβεί και στην περίπτωση του φυλακισμένου Νοτιοαφρικανού ηγέτη, Νέλσον Μαντέλα.

Οι Ισραηλινοί φοβούνται πολύ τον Μπαργούτι διότι είναι αποδεκτός κι από τη Φατάχ και από τη Χαμάς. Παραμένει μια ηγετική φυσιογνωμία, καθοριστική για την παλαιστινιακή πολιτική, που μπορεί να παίξει ρόλο την επόμενη μέρα.

Το 2006, συντόνισε από το κελί του το Έγγραφο των Φυλακισμένων, μια διακήρυξη ενότητας που υπέγραψαν κρατούμενοι από διάφορες παλαιστινιακές οργανώσεις -ακόμη και από τη Χαμάς και την Ισλαμική Τζιχάντ. Το κείμενο ζητούσε εθνική συμφιλίωση, μεταρρυθμίσεις και τη δημιουργία κυβέρνησης εθνικής ενότητας, αναγνωρίζοντας εμμέσως τη λύση των δύο κρατών.

«Είναι από τους ελάχιστους Παλαιστινίους πολιτικούς που μπορούν να ξεπεράσουν τα κομματικά όρια» επισημαίνει ο αναλυτής Ομάρ Ράχμαν. «Η Χαμάς γνωρίζει ότι δεν έχει τη διεθνή νομιμοποίηση να ηγηθεί του κινήματος. Ο Μπαργούτι, αντίθετα, χαίρει σεβασμού από όλες τις πλευρές».
Η απαίτηση για την απελευθέρωση του Μπαργούτι επανέρχεται σε κάθε γύρο συνομιλιών ανάμεσα σε Ισραήλ και Χαμάς. Στις πρόσφατες διαπραγματεύσεις του 2024 στο Σαρμ Ελ Σέιχ, η Χαμάς απέρριψε πρόταση εκεχειρίας επειδή δεν ήταν στη λίστα όσων απελευθερώνονταν. Ο Νετανιάχου απάντησε τότε ότι «δεν υπάρχει άλλη λύση παρά μόνο η πλήρης και οριστική νίκη».

Το Ισραήλ φοβάται την επιρροή του και στον λαϊκό κόσμο και στις οργανώσεις των Παλαιστινίων. Παράλληλα, η τραυματική εμπειρία του 2011 -όταν η απελευθέρωση του Γιαχία Σινουάρ, μαζί με 1.025 κρατουμένους, σε αντάλλαγμα για τον στρατιώτη Γκιλάντ Σαλίτ, οδήγησε τελικά στην άνοδο του ίδιου του Σινουάρ ως ηγέτη της Χαμάς- καθιστά την ισραηλινή ηγεσία εξαιρετικά επιφυλακτική.
«Ο Σινουάρ έκανε θεραπεία για καρκίνο σε ισραηλινό νοσοκομείο και μετά οργάνωσε τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου» σχολίασε χαρακτηριστικά ο Ισραηλινός Λιράν Μπέρμαν, συγγενής ομήρων. «Δεν είμαι αισιόδοξος ότι ο Μπαργούτι θα οδηγήσει τους Παλαιστινίους σε ένα καλύτερο μέλλον».

Παρά τον εγκλεισμό του, ο Μπαργούτι παραμένει πρώτος σε όλες τις δημοσκοπήσεις διαδοχής του Μαχμούντ Αμπάς, ο οποίος πλησιάζει τα 90. Σε υποθετικά σενάρια, προηγείται τόσο του επικεφαλής της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγια, όσο και του ίδιου του Αμπάς, με ποσοστά άνω του 60%.
Ο ίδιος δεν έχει ασκήσει ποτέ εξουσία -στοιχείο που, όπως σημειώνει ο πολιτικός αναλυτής Μάικλ Ρόμπινς, «του επιτρέπει να λειτουργεί ως καθρέφτης των ελπίδων των Παλαιστινίων». Οι υποστηρικτές του θεωρούν ότι συμβολίζει τη δυνατότητα εθνικής αναγέννησης, ενώ οι επικριτές του τον βλέπουν ως επικίνδυνο εθνικιστή, με αιματηρό παρελθόν.

«Ο Μπαργούτι είναι ζωντανός μάρτυρας» είχε υπογραμμίσει ο πρώην επικεφαλής της Σιν Μπετ, Άμι Αϊαλόν. «Ήταν ένας πολιτικός ανάμεσα σε πολλούς, αλλά εμείς τον μετατρέψαμε σε σύμβολο».

Μετά από διάφορες περιπέτειες και εντός φυλακής, ο Μαρουάν Μπαργούτι εξακολουθεί να κρατείται στο Ισραήλ. Παρόλα αυτά κατόρθωσε ν΄ αποκτήσει διδακτορικό τίτλο στις πολιτικές επιστήμες και μελετώντας την ιστορία της ισραηλινής πολιτικής. Πιστεύει ότι η «εθνική ενότητα είναι εκ των ων ουκ άνευ για κάθε κίνημα απελευθέρωσης», και πως η ειρήνη μπορεί να έρθει μόνο με έναν Ισραηλινό «Ντε Γκωλ ή Ντε Κλερκ».

Για άλλους είναι «πολιτικό στοιχειό» που δυναμιτίζει κάθε προσπάθεια συμφιλίωσης, το πρόσωπο που ενώνει και διχάζει ταυτόχρονα. Για τους Παλαιστινίους, είναι το πρόσωπο της ελπίδας και για το Ισραήλ, εχθρός κι αντίπαλος.

Η απελευθέρωση ή η παραμονή του στη φυλακή δεν είναι απλώς προσωπικό ζήτημα. Για το Ισραήλ η επιμονή της Χαμάς να εγείρει το ζήτημα της απελευθέρωσής του στις συνομιλίες για τον τερματισμό της σύγκρουσης στη Γάζα δημιουργεί ερωτήματα για το αν όντως θέλει να βγει Μπαργούτι ή πρόκειται για διπλωματικό ελιγμό, προκειμένου να «εισπράξει» τη δεδομένη άρνηση των Ισραηλινών και να την χρησιμοποιήσει ενάντιά τους στις διαπραγματεύσεις, ή ευελπιστεί όντως στην απελευθέρωσή του, «βλέποντάς» τον ως τον ηγέτη της επόμενης μέρας στην Παλαιστίνη.

Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται η ιστοσελίδα Axios, ο Μπαρνέα είχε συνάντηση με τον απεσταλμένο του Λευκού Οίκου, Στιβ Γουίτκοφ, κατά την οποία ζήτησε τη βοήθεια της Ουάσινγκτον για να ασκήσει διπλωματικές πιέσεις σε χώρες που ενδέχεται να αποδεχτούν μεγάλο αριθμό Παλαιστινίων προσφύγων. Ανάμεσα στα κράτη που αναφέρθηκαν είναι η Αιθιοπία, η Ινδονησία και η Λιβύη.

Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους, ο Μπαρνέα φέρεται να ανέφερε πως το Ισραήλ βρίσκεται ήδη σε επαφές με τις τρεις χώρες, οι οποίες –όπως υποστήριξε– εμφανίζονται θετικά διακείμενες να δεχτούν Παλαιστίνιους εκτοπισμένους. Ο ίδιος πρότεινε μάλιστα οι Ηνωμένες Πολιτείες να προσφέρουν κίνητρα σε αυτές τις χώρες, ώστε να ενισχυθεί η αποδοχή τους στο σχέδιο.

Παρά το φιλικό κλίμα της συνάντησης, ο Γουίτκοφ δεν φάνηκε διατεθειμένος να δεσμευτεί, ενώ παραμένει αβέβαιο εάν η Ουάσινγκτον θα υποστηρίξει ενεργά το σχέδιο ή θα τηρήσει ουδέτερη στάση. Μέχρι τη δημοσίευση του ρεπορτάζ, καμία επίσημη απάντηση δεν είχε δοθεί από τον Λευκό Οίκο ή από τα υπουργεία Εξωτερικών των εμπλεκόμενων κρατών – Ισραήλ, Αιθιοπίας, Ινδονησίας και Λιβύης.

Το εν λόγω σχέδιο, το οποίο παρουσιάζεται ως «εκούσια αποχώρηση» μεγάλου μέρους του πληθυσμού της Γάζας, έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις. Υπενθυμίζεται πως ήδη από τον Φεβρουάριο, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε προτείνει τη μαζική απομάκρυνση περίπου δύο εκατομμυρίων Παλαιστινίων από τη Γάζα, με στόχο –όπως είχε δηλώσει– την «επανεκκίνηση της περιοχής».

Η πρόταση αυτή, ωστόσο, απορρίφθηκε από πολλές αραβικές χώρες και δεν υιοθετήθηκε επίσημα από τις ΗΠΑ. Σύμφωνα με Ισραηλινούς αξιωματούχους, η κυβέρνηση Τραμπ είχε καταστήσει σαφές πως, προκειμένου να προχωρήσει ένα τέτοιο σχέδιο, το Ισραήλ θα πρέπει πρώτα να εξασφαλίσει τη συναίνεση των χωρών υποδοχής.

Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στον Λευκό Οίκο, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ρωτήθηκε από δημοσιογράφους σχετικά με το σχέδιο. Ο Τραμπ απέφυγε να τοποθετηθεί ευθέως, παραπέμποντας στον Ισραηλινό πρωθυπουργό, ο οποίος δήλωσε πως το Ισραήλ συνεργάζεται στενά με τις ΗΠΑ για την αναζήτηση χωρών που θα μπορούσαν να δεχτούν τους εκτοπισμένους και εκτίμησε πως ενδέχεται να υπάρξουν σύντομα αποτελέσματα.

Ο Νετανιάχου επαίνεσε τη στάση του πρώην προέδρου των ΗΠΑ, χαρακτηρίζοντας το σχέδιό του «όραμα ελευθερίας επιλογής» και υπογράμμισε: «Αν κάποιος θέλει να μείνει, μπορεί. Αν θέλει να φύγει, θα πρέπει να έχει αυτή τη δυνατότητα. Δεν πρέπει να είναι μια φυλακή».

Μετά τη συνάντηση, ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος δήλωσε πως ο Τραμπ παραμένει θετικός στο ενδεχόμενο υποστήριξης της προώθησης της «μετακίνησης» Παλαιστινίων από τη Γάζα, χωρίς ωστόσο να υπάρχει κάποια επίσημη τοποθέτηση από πλευράς του Λευκού Οίκου.

«Οι άμαχοι της Γάζας έχασαν κάθε ελπίδα. Αντί να λένε “αντίο, τα λέμε αύριο”, οι Παλαιστίνιοι της Γάζας λένε τώρα “θα τα πούμε στον παράδεισο”. Ο θάνατος είναι η συντροφιά τους. Δεν είναι η ζωή, δεν είναι η ελπίδα. Ο πληθυσμός της Γάζας αξίζει περισσότερα από το να επιβιώνει. Αξίζει ένα βιώσιμο και γεμάτο ζωή μέλλον», δήλωσε η Σίγκριντ Κάαγκ.

«Μετά την επανάληψη των εχθροπραξιών στη Γάζα, η ήδη τρομακτική ύπαρξη των αμάχων βυθίστηκε βαθύτερα μέσα στην άβυσσο», συμπλήρωσε η αξιωματούχος, απευθύνοντας εκ νέου έκκληση για την εφαρμογή μιας κατάπαυσης του πυρός και την απελευθέρωση ομήρων.

«Όταν μιλάμε για ανθρώπινα όντα όπως εμείς στη Γάζα, οι λέξεις όπως ενσυναίσθηση, αλληλεγγύη και στήριξη έχουν χάσει το νόημά τους», υπογράμμισε η ίδια.

«Δεν πρέπει να συνηθίσουμε τον αριθμό των ανθρώπων που σκοτώνονται ή τραυματίζονται. Είναι κόρες, μητέρες, μικρά παιδιά, των οποίων οι ζωές έγιναν κομμάτια. Όλοι έχουν ένα όνομα, όλοι είχαν ένα μέλλον, όλοι είχαν όνειρα και προσδοκίες».

«Εντέλει, σκοπεύουμε να έχουμε μεγάλες, ασφαλείς ζώνες στη νότια Γάζα. Ο παλαιστινιακός πληθυσμός θα μετακινηθεί εκεί για τη δική του ασφάλεια, ενώ θα διεξάγουμε μάχες σε άλλες ζώνες», είπε ο Νετανιάχου σε ένα βιντεοσκοπημένο μήνυμα που έδωσε στη δημοσιότητα το γραφείο του.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επανέλαβε ότι είναι έτοιμος για «μια προσωρινή κατάπαυση του πυρός» στη Λωρίδα της Γάζας, προκειμένου να απελευθερωθούν οι όμηροι που παραμένουν στον παλαιστινιακό θύλακα.

Σχολιάζοντας επίσης τους πυροβολισμούς Ισραηλινών στρατιωτών εναντίον ξένων διπλωματών και δημοσιογράφων στην Τζενίν της Δυτικής Όχθης, ο Νετανιάχου είπε ότι επρόκειτο για ένα «ατυχές γεγονός».

«Μονάχα σε μία εβδομάδα, 142.000 άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί και αυτός ο αριθμός αναμένεται να αυξηθεί», δήλωσε ο Στεφάν Ντουζαρίκ, υπενθυμίζοντας πως το 90% του πληθυσμού του παλαιστινιακού θύλακα είχε ήδη εκτοπιστεί τουλάχιστον μία φορά το διάστημα μεταξύ 7ης Οκτωβρίου του 2023 και της εφαρμογής της κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς τον Ιανουάριο του 2025.

«Οι χώροι που υπάρχουν για την επιβίωση οικογενειών μειώνονται», συμπλήρωσε ενώπιον δημοσιογράφων από τη Νέα Υόρκη, σημειώνοντας πως το 17% της Λωρίδας της Γάζας αποτελεί ήδη αντικείμενο εντολών εκκένωσης εκ μέρους των ισραηλινών αρχών.

«Οι ανελέητοι βομβαρδισμοί και οι καθημερινές εντολές εκκένωσης σε συνδυασμό με τη συνέχιση του αποκλεισμού» της ανθρωπιστικής βοήθειας εδώ και έναν μήνα και με «τη συστηματική άρνηση στα μέλη των ανθρωπιστικών οργανώσεων να κινούνται στο εσωτερικό του θύλακα» έχουν έναν «καταστροφικό αντίκτυπο στο σύνολο των 2 εκατομμυρίων κατοίκων», επισήμανε, υπογραμμίζοντας ότι όλοι οι πόροι στη Γάζα «εξαντλούνται».

«Οι ανθρωπιστικοί εταίροι μας προειδοποιούν για το γεγονός ότι τα αποθέματα φαρμάκων, αερίου για μαγείρεμα και αναγκαίων καυσίμων για να λειτουργούν τα αρτοποιία και τα ασθενοφόρα είναι επικίνδυνα χαμηλά».

Δύο Παλαιστίνιοι ενεπλάκησαν σε καυγά με έξι Ισραηλινούς στην Ερμού με αποτέλεσμα ένας 40χρονος Ισραηλινός να τραυματιστεί με μαχαίρι στο μέτωπο.

Ο 32χρονος Παλαιστίνιος που τραυμάτισε τον Ισραηλινό συνελήφθη για παράβαση του νόμου περί όπλων, πρόκληση σωματικών βλαβών και ρατσιστική βία.