Ο Μοχάμεντ Αμπού Σέλμια, ο επικεφαλής του νοσοκομείου Αλ Σίφα στην Πόλη της Γάζας, δήλωσε ότι τρεις άνδρες σκοτώθηκαν σε αεροπορική επιδρομή κοντά στο πανεπιστήμιο Αλ-Αζάρ στη δυτική Πόλη της Γάζας.

Το πλήγμα σημειώθηκε κοντά σε καταυλισμούς σκηνών όπου έχουν καταφύγει κάτοικοι του θύλακα και είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό αρκετών ανθρώπων, σύμφωνα με τους υγειονομικούς αξιωματούχους.

Από την αρχή της αμερικανοϊσραηλινής εκστρατείας κατά του Ιράν σημειώνονται λιγότερες τέτοιου είδους επιθέσεις, αν και οι ισραηλινές δυνάμεις σκότωσαν αρκετούς Παλαιστινίους την περασμένη εβδομάδα, όπως σημειώνει το Reuters.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε χτες, Κυριακή, ο ισραηλινός στρατός δήλωσε ότι το πλήγμα στοίχισε τη ζωή σε δύο μέλη της Χαμάς που ετοιμάζονταν να επιτεθούν σε ισραηλινούς στρατιώτες, χωρίς να δίνει αποδεικτικά στοιχεία. Καμία οργάνωση μαχητών δεν έχει δηλώσει ότι οι άνδρες αυτοί ήταν μέλη της. Ο ισραηλινός στρατός αρνήθηκε να σχολιάσει σχετικά με αίτημα του Reuters να παρουσιαστούν αποδεικτικά στοιχεία που να συνδέουν τους άνδρες αυτούς με πιθανή επίθεση.

Λίγο μετά τα μεσάνυχτα στην κεντρική Λωρίδα της Γάζας, πυρά από ισραηλινά τεθωρακισμένα σκότωσαν δύο γυναίκες, συμπεριλαμβανομένης μιας δημοσιογράφου, και ένα κορίτσι, και προκάλεσαν τον τραυματισμό 10 άλλων ανθρώπων, μεταξύ των οποίων παιδιά, δήλωσαν υγειονομικοί αξιωματούχοι στο νοσοκομείο Αλ-Άουντα στον καταυλισμό της Νουσεϊράτ.

Υγειονομικοί δήλωσαν ότι οι οβίδες τεθωρακισμένου έπληξαν καταυλισμό σκηνών, όπου ζούσαν οικογένειες εκτοπισμένων στη δυτική περιοχή της Νουσέιρατ.

Σήμερα, Ισραηλινός αξιωματούχος ασφαλείας δήλωσε στο Reuters ότι ο στρατός δεν έχει γνώση για κάποιο περιστατικό στο οποίο να σκοτώθηκαν ένα παιδί και μια δημοσιογράφος από ισραηλινά πυρά.

Κουβέρτες με κηλίδες αίματος

Οπτικό υλικό του Reuters έδειξε Παλαιστίνιους να τριγυρνούν στους καταυλισμούς σκηνών, ελέγχοντας τις ζημιές στα αυτοσχέδια καταλύματά τους, και να δείχνουν κουβέρτες με κηλίδες αίματος, ενώ γυναίκες έκλαιγαν δίπλα σε μια σορό τυλιγμένη με λευκό σάβανο.

«Καθόμασταν στις σκηνές μας και ξαφνικά είδαμε κάτι σαν κόκκινη φωτιά να χτυπά μία, δύο, τρεις φορές. Αρχίσαμε να τρέχουμε χωρίς να ξέρουμε (πού να πάμε)», δήλωσε η Νισρίν Αμπού Σαλούφ, της οποίας η νύφη σκοτώθηκε στο χτύπημα αυτό. «Βρήκα τη νύφη μου στη σκηνή, τη βρήκα με ανοιγμένο το κεφάλι…Ήταν ακόμα νιόπαντρη, το ορκίζομαι, ήταν νιόπαντρη», δήλωσε η ίδια στο Reuters. Κάποια από τα παιδιά της επίσης τραυματίστηκαν.

Το υπουργείο Υγείας της Γάζας δήλωσε ότι τουλάχιστον 640 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινά πυρά από τον Οκτώβριο. Το Ισραήλ λέει ότι τέσσερις στρατιώτες έχουν σκοτωθεί από μαχητές στη Γάζα κατά την ίδια περίοδο.

Το πακέτο μέτρων που αλλάζει το status quo

Τα νέα μέτρα, τα οποία ανακοινώθηκαν από τους ακροδεξιούς υπουργούς Μπεζαλέλ Σμότριτς και Ίσραελ Κατς, περιλαμβάνουν την κατάργηση νομοθεσίας δεκαετιών που εμπόδιζε τους Εβραίους να αγοράζουν απευθείας γη στη Δυτική Όχθη. Πλέον, Ισραηλινοί πολίτες και εταιρείες θα μπορούν να αποκτούν ακίνητη περιουσία χωρίς ειδική κρατική άδεια, μια κίνηση που σύμφωνα με τους αναλυτές θα επιταχύνει δραματικά την επέκταση των εποικισμών. Παράλληλα, το Ισραήλ επεκτείνει τη διοικητική του δικαιοδοσία στις περιοχές Α και Β —που θεωρητικά τελούν υπό παλαιστινιακό έλεγχο βάσει των Συμφωνιών του Όσλο— επικαλούμενο περιβαλλοντικούς λόγους και την προστασία αρχαιολογικών χώρων.

Η «άλωση» των ιερών προσκυνημάτων

Μια από τις πλέον αμφιλεγόμενες πτυχές των νέων αποφάσεων είναι η μεταφορά της ευθύνης διοίκησης δύο σημαντικών θρησκευτικών τόπων στις ισραηλινές αρχές. Το Σπήλαιο των Πατριαρχών στη Χεβρόνα και ο Τάφος της Ραχήλ στη Βηθλεέμ περνούν υπό τον άμεσο έλεγχο ισραηλινών φορέων, αφαιρώντας αρμοδιότητες από τους παλαιστινιακούς δήμους. Η κίνηση αυτή προκαλεί έντονες αντιδράσεις, καθώς οι συγκεκριμένοι χώροι αποτελούν σημεία αναφοράς και για τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες, ενώ η αλλαγή του καθεστώτος τους θεωρείται ευθεία πρόκληση προς το θρησκευτικό συναίσθημα των Παλαιστινίων.

Διεθνής κατακραυγή και το «βέτο» του Λευκού Οίκου

Ο Φόλκερ Τουρκ έκανε λόγο για «συστηματική ασφυξία» των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, τονίζοντας ότι η αφαίρεση περιουσιών και η αναγκαστική μεταφορά πληθυσμών παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο. Οι αντιδράσεις επεκτείνονται και πέρα από τον ΟΗΕ, με τη Σαουδική Αραβία, την Αίγυπτο, την Τουρκία και τη Βρετανία να καταδικάζουν τα μέτρα. Ιδιαίτερη σημασία έχει η στάση της Ουάσινγκτον, καθώς αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου επανέλαβαν την αντίθεση του Ντόναλντ Τραμπ στα σχέδια προσάρτησης, λίγο πριν τη συνάντησή του με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Η αποδόμηση των Συμφωνιών του Όσλο

Η επέκταση της ισραηλινής κυριαρχίας στις περιοχές που προορίζονταν για τον πυρήνα του μελλοντικού παλαιστινιακού κράτους δεν είναι απλώς μια διοικητική αλλαγή, αλλά μια στρατηγική επιλογή ενσωμάτωσης της Δυτικής Όχθης στο Ισραήλ. Με την ενθάρρυνση της ιδιωτικής αγοράς γης και τον έλεγχο των ιερών τόπων, η κυβέρνηση Νετανιάχου επιβάλλει τετελεσμένα στο έδαφος, στοχεύοντας στον εγκλωβισμό του παλαιστινιακού πληθυσμού σε απομονωμένους αστικούς θύλακες. Η σύγκρουση με τη διοίκηση Τραμπ για το θέμα αυτό θα αποτελέσει το πρώτο μεγάλο crash test στις σχέσεις των δύο συμμάχων για το 2026.

«Ταυτόχρονα, όπως διαφαίνεται, το συγκεκριμένο “Συμβούλιο” επιδιώκεται να αποκτήσει ευρύτερο χαρακτήρα νομιμοποίησης των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και των σχεδιασμών των ΗΠΑ και των συμμάχων τους όπου Γης, προσπερνώντας ακόμα και αυτό το κουρελιασμένο Διεθνές Δίκαιο και τον ΟΗΕ.

Ο κ. Μητσοτάκης, που από την πρώτη στιγμή έχει δώσει πλήρη στήριξη στο κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ και τον εγκληματία πολέμου Νετανιάχου, να πάψει να κρύβεται πίσω από το τι θα πράξουν οι άλλες χώρες της ΕΕ και να πάρει ξεκάθαρη θέση απόρριψης της πρόσκλησης, να δεσμευτεί ότι ούτε ένας Έλληνας στρατιωτικός δεν θα βρεθεί στη Γάζα. Οτιδήποτε άλλο θα αποτελεί όνειδος για τη χώρα και θα βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τη θέληση του ελληνικού λαού, εξυπηρετώντας μονάχα τα συμφέροντα ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων, που επιδιώκουν να αποσπάσουν κομμάτι από την “πίτα” της ανοικοδόμησης» προσθέτει η ανακοίνωση του κόμματος και καταλήγει:

«Η κυβέρνηση, το μόνο που έχει να κάνει, είναι να πάψει να αγνοεί την ομόφωνη απόφαση της ελληνικής Βουλής του 2015 και να προχωρήσει στην αναγνώριση του ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτος, στα σύνορα πριν το 1967 και με πρωτεύουσα την Αν. Ιερουσαλήμ».

Η Δυτική Όχθη είναι μεταξύ των εδαφών στα οποία οι Παλαιστίνιοι θέλουν να ιδρύσουν ένα μελλοντικό ανεξάρτητο κράτος. Το μεγαλύτερο μέρος της βρίσκεται υπό τον στρατιωτικό έλεγχο του Ισραήλ, με περιορισμένη παλαιστινιακή αυτοδιοίκηση σε μερικές περιοχές που κυβερνώνται από την υποστηριζόμενη από τη Δύση Παλαιστινιακή Αρχή.

Επικαλούμενοι δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς και του υπουργού Άμυνας Ίσραελ Κατς, οι ισραηλινοί ειδησεογραφικοί ιστότοποι Ynet και Haaretz ανέφεραν ότι στα μέτρα περιλαμβάνεται η κατάργηση κανόνων δεκαετιών που εμπόδιζαν ιδιώτες εβραίους να αγοράζουν γη στη Δυτική Όχθη.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, επιτρέπουν επίσης στις ισραηλινές αρχές να διαχειρίζονται μερικούς θρησκευτικούς τόπους και επεκτείνουν την επιτήρηση και την επιβολή της ισραηλινής νομοθεσίας σε περιοχές που βρίσκονται υπό τη διοίκηση της Παλαιστινιακής Αρχής αναφορικά με ζητήματα περιβαλλοντικών κινδύνων, αδικημάτων σχετικά με τα ύδατα και ζημιών σε αρχαιολογικούς χώρους.

Palestinian Presidency condemns Israeli cabinet decision to deepen annexation of the West Bank, including East Jerusalem: pic.twitter.com/sm3tyWk32r

— State of Palestine (@Palestine_UN) February 8, 2026

Ο παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς δήλωσε ότι τα νέα μέτρα είναι επικίνδυνα, παράνομα και ισοδυναμούν με ντε φάκτο προσάρτηση. Οι ισραηλινοί υπουργοί δεν απάντησαν αμέσως σε αιτήματα να σχολιάσουν.

Τα νέα μέτρα έρχονται τρεις ημέρες πριν από την προγραμματισμένη συνάντηση στην Ουάσινγκτον του ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου με τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.

#WestBank: Relentless settler violence, movement restrictions & rapid settlement expansions are accelerating the forcible transfer of Palestinians. States must act immediately to stop the aggressive Israeli expansion of illegal settlements.https://t.co/r50wZm8Bp6 pic.twitter.com/3kUAJJ7BGd

— UN Human Rights (@UNHumanRights) February 6, 2026

Στη δήλωσή του, ο Αμπάς κάλεσε τον Τραμπ και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να επέμβουν.

Καταγγελίες για εξονυχιστικούς ελέγχους και κατασχέσεις

Παρά τη χαρά της επιστροφής, οι μαρτυρίες των επιζώντων σκιαγραφούν μια εφιαλτική διαδρομή. Η Σαμίρα Σαΐντ και η Ροτάνα αλ-Ρικίμπ, μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο, περιέγραψαν τις διαδικασίες ελέγχου από τον ισραηλινό στρατό ως «ταπεινωτικές». Σύμφωνα με τις καταγγελίες, οι αρχές προχώρησαν σε κατασχέσεις προσωπικών αντικειμένων, τροφίμων, ακόμη και νερού, επιτρέποντας στους επιστρέφοντες να κρατήσουν μόνο τα ρούχα τους. «Δεν θέλουν να επιστρέψει μεγάλος αριθμός ανθρώπων στη Γάζα», ανέφεραν χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας την αυστηρότητα των ισραηλινών μέτρων ασφαλείας.

Rafah (Palestinian Territories) (AFP) – Sick and wounded Gazans began crossing into Egypt to seek medical treatment on Monday after Israel permitted a limited reopening of the Palestinian territory's https://t.co/raCdZTXAmS pic.twitter.com/wG3OL6oEh8

— zeta panama (@zetacompa) February 2, 2026

Ανθρωπιστική κρίση: 20.000 ασθενείς σε αναμονή

Η «χαραμάδα ελπίδας» που άνοιξε με τις πρώτες επιστροφές παραμένει πολύ μικρή μπροστά στο μέγεθος της καταστροφής. Σύμφωνα με τον διευθυντή του νοσοκομείου Αλ Σίφα, Μοχάμεντ Αμπού Σαλμίγια, περίπου 20.000 ασθενείς, ανάμεσά τους 4.500 παιδιά, έχουν επείγουσα ανάγκη μεταφοράς στο εξωτερικό για θεραπεία. Χιλιάδες Παλαιστίνιοι, όπως η 11χρονη Νισρίν που πάσχει από αιματολογική ασθένεια, περιμένουν καθημερινά μια θέση στους καταλόγους του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ενώ η ανθρωπιστική βοήθεια εξακολουθεί να εισέρχεται με μεγάλες δυσκολίες.

Γεωπολιτικές ισορροπίες και το μέλλον της Γάζας

Η Αίγυπτος διατηρεί σταθερή τη στάση της ενάντια σε κάθε μαζικό εκτοπισμό Παλαιστινίων προς το έδαφός της, ενώ η διεθνής κοινότητα πιέζει για το πλήρες άνοιγμα όλων των σημείων διέλευσης. Η επιτυχία του σχεδίου Τραμπ θα κριθεί από την ικανότητα των εμπλεκόμενων μερών να διασφαλίσουν τη ροή βοήθειας και την ασφαλή μετακίνηση των αμάχων. Η τρέχουσα κατάσταση στη Ράφα, με τις καταγγελίες για κακομεταχείριση, εντείνει την παγκόσμια ανησυχία για το αν οι θεσμικές εγγυήσεις επαρκούν για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε έναν κατεστραμμένο θύλακα.

Ενίσχυση της θεσμικής εκπροσώπησης

Η απόφαση για τη διενέργεια εκλογών στο νομοθετικό σώμα της ΟΑΠ αποτελεί μια προσπάθεια αναζωογόνησης των παλαιστινιακών θεσμών, οι οποίοι δεν έχουν ανανεωθεί μέσω κάλπης για δεκαετίες. Ο Αμπάς επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ενιαίο και αντιπροσωπευτικό μέτωπο, το οποίο θα μπορεί να συνομιλήσει με τη διεθνή κοινότητα από θέση ισχύος.

Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς, προκύρηξε εκλογές τον Νοέμβριο του 2026, οι οποίες θα αναδείξουν για πρώτη φορά με άμεση καθολική ψηφοφορία τα μέλη του Εθνικού Παλαιστινιακού Συμβουλίου, κοινοβούλιο της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ), μεταδίδει σήμερα το επίσημο παλαιστινιακό πρακτορείο ειδήσεων Wafa.

Ο Αμπάς, πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής και της ΟΑΠ, εξέδωσε διάταγμα που ορίζει ότι οι «εκλογές θα διεξαχθούν παντού όπου αυτό θα είναι δυνατόν, εντός όπως και εκτός της Παλαιστίνης, προκειμένου να διασφαλιστεί η μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή του παλαιστινιακού λαού» σε αυτήν την ψηφοφορία.

Η πρόκληση της εθνικής ενότητας

Μέχρι σήμερα, τα μέλη του Εθνικού Παλαιστινιακού Συμβουλίου δεν είχαν εκλεγεί ποτέ, αλλά διορίζονταν ή εκλέγονταν έμμεσα. Στο Εθνικό Παλαιστινιακό Συμβούλιο, το οποίο επί μακρόν λειτουργούσε ως εξόριστο κοινοβούλιο της ΟΑΠ, κυριαρχεί η Φάταχ, το κίνημα του Μαχμούντ Αμπάς, ο οποίος το ίδρυσε μαζί με τον Γιάσερ Αραφάτ, ιστορικό ηγέτη των Παλαιστινίων που πέθανε το 2004. Τα παλαιστινιακά ισλαμιστικά κινήματα της Χαμάς και του Ισλαμικού Τζιχάντ, δεν είναι μέλη της ΟΑΠ, ούτε εκπροσωπούνται σε αυτό. Το μεγάλο στοίχημα παραμένει η συμμετοχή όλων των πολιτικών τάσεων και η διασφάλιση της διαφάνειας της εκλογικής διαδικασίας. Η προκήρυξη των εκλογών ανοίγει τον δρόμο για μια ουσιαστική συζήτηση σχετικά με το μέλλον της παλαιστινιακής εκπροσώπησης.

“Η ανακοίνωση της σύνθεσης της διοικούσας επιτροπής της Γάζας, η οποία υπάγεται στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου Ειρήνης (που συστάθηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος και προεδρεύει αυτού σ.σ.), δεν συντονίστηκε με το Ισραήλ και αντιβαίνει στην πολιτική του”, δηλώνει σε ανακοίνωση το γραφείο του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Ο πρωθυπουργός Νετανιάχου “έδωσε εντολή στον υπουργό Εξωτερικών να επικοινωνήσει για το θέμα αυτό με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ” Μάρκο Ρούμπιο, προστίθεται στην ανακοίνωση.

Σπύρος Σιδέρης

Κι ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ μιλά για επικείμενη ανακοίνωση του «Συμβουλίου Ειρήνης» και της «Δύναμης Σταθερότητας» στις αρχές του νέου έτους, η πραγματικότητα στο πεδίο και στα διπλωματικά παρασκήνια δείχνει κάτι πολύ πιο εύθραυστο: μια συμφωνία που ισορροπεί ανάμεσα στην ευκαιρία για νέες συνεννοήσεις και στον κίνδυνο ενός παρατεταμένου βαλτώματος.

Η αμερικανική απόφαση να μεταφέρει την πλήρη υλοποίηση των βασικών όρων στο 2026 αντιμετωπίζεται από αναλυτές τόσο ως παράθυρο χρόνου όσο και ως καμπανάκι κινδύνου. Από τη μία πλευρά δίνει στους μεσολαβητές περιθώριο να καταλήξουν σε πιο στέρεες διευθετήσεις. Από την άλλη, όσο η εφαρμογή των δεσμεύσεων απομακρύνεται, τόσο ισχυροποιείται το ενδεχόμενο να μετατραπεί η αναβολή σε προθάλαμο κατάρρευσης της συμφωνίας – ειδικά αν η Ουάσιγκτον δεν ασκήσει πραγματική πίεση στο Ισραήλ.

Το «Συμβούλιο Ειρήνης» που μένει στον αέρα

Στις πρόσφατες δηλώσεις του, ο Ντόναλντ Τραμπ διαβεβαίωσε ότι το «Συμβούλιο Ειρήνης στη Γάζα» θα ανακοινωθεί στις αρχές του επόμενου έτους, αφήνοντας να εννοηθεί πως «ηγέτες σημαντικών κρατών» θέλουν να συμμετάσχουν. Το συμβούλιο αυτό αποτελεί κεντρικό πυλώνα του σχεδίου των 20 σημείων για τη Γάζα που έχει εγκριθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η αποστολή του: να διαχειρίζεται για δύο χρόνια τις υποθέσεις του τομέα, μέσα από μια παλαιστινιακή τεχνοκρατική επιτροπή, με στήριξη διεθνούς δύναμης και παλαιστινιακής αστυνομίας εκπαιδευμένης από την Αίγυπτο και την Ιορδανία, ενώ παράλληλα θα εποπτεύει τον αφοπλισμό της Χαμάς και άλλων οργανώσεων.

Στα χαρτιά, το πλαίσιο μοιάζει φιλόδοξο. Στην πράξη, η μεταφορά της εφαρμογής του στο 2026 δείχνει ότι βρισκόμαστε ακόμη μακριά από ένα ουσιαστικό πολιτικό σχήμα διακυβέρνησης στη Γάζα. Γνώστες του φακέλου επισημαίνουν ότι η ρητορική Τραμπ «προδίδει ένα τυπικό αλλά υπαρκτό αδιέξοδο: όλοι αγοράζουν χρόνο, μεταθέτουν υποχρεώσεις, περιμένουν την κίνηση του άλλου», ενώ την ίδια στιγμή το Ισραήλ επιχειρεί να διευρύνει τον έλεγχό του στο έδαφος, υπονομεύοντας στην πράξη τη μετάβαση στη δεύτερη φάση της συμφωνίας.

Η «Δύναμη Σταθερότητας» και το νέο όριο στις επιχειρήσεις

Παρόμοια εικόνα επικρατεί και γύρω από τη σχεδιαζόμενη «Διεθνή Δύναμη Σταθερότητας». Σύμφωνα με ισραηλινές πηγές, η Ουάσιγκτον είχε θέσει ως στόχο την έναρξη της ανάπτυξής της στα μέσα Ιανουαρίου και την ολοκλήρωση της διαδικασίας αφοπλισμού μέχρι τα τέλη Απριλίου. Πλέον, ακόμη και μέσα στο ίδιο το Ισραήλ, σχολιάζεται ότι αυτά τα χρονοδιαγράμματα είναι περισσότερο «ευσεβείς πόθοι» παρά ρεαλιστικά ορόσημα.

Την ίδια στιγμή, ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου μιλά για «προσέγγιση της δεύτερης φάσης» του σχεδίου, ενώ ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Έγιαλ Ζαμίρ περιγράφει μια νέα «κίτρινη γραμμή» μέσα στη Γάζα ως ντε φάκτο νέα συνοριακή γραμμή. Με άλλα λόγια, την ώρα που η διεθνής ρητορική κάνει λόγο για σταθεροποίηση και πολιτική μετάβαση, το στρατιωτικό και εδαφικό αποτύπωμα δείχνει προς μια παγίωση τετελεσμένων.

Σύμφωνα με παλαιστίνιους και διεθνείς αναλυτές, η στάση της Ουάσιγκτον μοιάζει περισσότερο με διαχείριση χρόνου παρά με αποφασιστική προσπάθεια για νέες συνεννοήσεις. «Δεν μιλάμε πια για λίγες εβδομάδες∙ μιλάμε για μήνες, ίσως και περισσότερο, με κρίσιμα κεφάλαια ανοιχτά: τη Δύναμη Σταθερότητας, την Επιτροπή Διαχείρισης της Γάζας, τον ίδιο τον χάρτη της ασφάλειας και διοίκησης στον τομέα», σημειώνουν, υπογραμμίζοντας ότι ο βασικός παράγοντας ακινησίας παραμένει το Ισραήλ, με τις ΗΠΑ να περιορίζονται σε μια σιωπηρή ανοχή.

Το αγκάθι της ανοικοδόμησης

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον στασιμότητας, το ζήτημα της ανασυγκρότησης της Γάζας – ένας από τους πιο ευαίσθητους άξονες της συμφωνίας – παραμένει επίσης σε αναμονή. Η αναβολή της διεθνούς διάσκεψης για την ανοικοδόμηση στα τέλη Νοεμβρίου άφησε ακόμη ένα κενό. Η αιγυπτιακή διπλωματία κάνει λόγο για συνεχείς διαβουλεύσεις με τις ΗΠΑ και ευρωπαϊκούς εταίρους, με στόχο μια κοινή προεδρία του συνεδρίου και γρήγορο ορισμό ημερομηνίας, ωστόσο προς το παρόν οι εξαγγελίες δεν μεταφράζονται σε χειροπιαστό χρονοδιάγραμμα.

Ειδικοί εκτιμούν ότι η ανοικοδόμηση κινδυνεύει να γίνει ένα ακόμη πεδίο ισραηλινής παρεμπόδισης, με στόχο να νομιμοποιηθεί στην πράξη μια διαιρεμένη Γάζα και να μετατραπεί η συμφωνία σε εργαλείο γεωπολιτικού κατακερματισμού. Όσο η ανασυγκρότηση μετατίθεται, τόσο η συμφωνία διολισθαίνει σε ένα πλέγμα αναβολών χωρίς ορίζοντα.

Οι μεσολαβητές, οι προειδοποιήσεις και το χαρτί Τραμπ – Νετανιάχου

Στο άλλο στρατόπεδο, οι μεσολαβητές προσπαθούν να δείξουν ότι η συμφωνία παραμένει ζωντανή, διατυπώνοντας παράλληλα ξεκάθαρες προειδοποιήσεις. Ο πρόεδρος της Αιγύπτου Άμπντελ Φατάχ αλ-Σίσι και ο βασιλιάς του Μπαχρέιν Χάμαντ μπιν Ίσα αλ-Χαλίφα υπογράμμισαν σε πρόσφατη τηλεφωνική επικοινωνία την ανάγκη για πλήρη εφαρμογή της κατάπαυσης του πυρός και άμεση, ανεμπόδιστη ροή ανθρωπιστικής βοήθειας, αλλά και για έναρξη της ανασυγκρότησης χωρίς άλλες καθυστερήσεις.

Παράλληλα, το Κάιρο φιλοξένησε συνάντηση μεσολαβητών και εγγυητών, με τη συμμετοχή ανώτερων υπηρεσιακών παραγόντων από Αίγυπτο, Κατάρ και Τουρκία, με στόχο να περιοριστούν τα κενά εφαρμογής και να διασωθεί όσο γίνεται η σταθερότητα της κατάπαυσης. Κι όμως, ακόμη και από το Κατάρ, ο τόνος δεν είναι καθησυχαστικός: γίνεται λόγος για το ότι «δεν μπορούμε να μιλάμε για πραγματική κατάπαυση του πυρός» όσο οι ισραηλινές δυνάμεις παραμένουν μέσα στη Γάζα και συνεχίζονται οι παραβιάσεις, προειδοποίηση πως αυτό μπορεί να οδηγήσει σε νέα κλιμάκωση.

Όλα τα βλέμματα στρέφονται τώρα στην προγραμματισμένη συνάντηση Τραμπ – Νετανιάχου στην Ουάσιγκτον στα τέλη Δεκεμβρίου, την οποία διπλωματικοί κύκλοι περιγράφουν ως «οριακό τεστ» για το μέλλον της συμφωνίας: από εκεί μπορεί να προκύψει είτε μια επανεκκίνηση των διαδικασιών – ακόμη και με πρόταση παράτασης του χρονοδιαγράμματος αφοπλισμού της Χαμάς – είτε ένα νέο κύμα κωλυσιεργίας που θα νομιμοποιήσει την ισραηλινή στρατηγική τεμαχισμού και ελέγχου του τομέα.

Σύμφωνα με διεθνείς παρατηρητές, το ραντεβού αυτό θα δείξει αν οι όροι της «Συμφωνίας της Γάζας» θα μπουν σε τροχιά επιτάχυνσης ή αν η υλοποίησή τους θα συνεχίσει να σέρνεται, προς όφελος ενός σχεδίου μόνιμης ισραηλινής διείσδυσης και de facto διαίρεσης του παλαιστινιακού εδάφους.

Σπύρος Σιδέρης

Σε αυτό το νέο σκηνικό, η Παλαιστινιακή Αρχή επιχειρεί να επανέλθει στο προσκήνιο ως ο βασικός πολιτικός και θεσμικός πυλώνας, την ώρα που αραβικές και ευρωπαϊκές πρωτεύουσες προσπαθούν να βρουν μια ισορροπία ανάμεσα στην ανάγκη για ασφάλεια και την αποφυγή μιας νέας, αδιέξοδης σύγκρουσης στο έδαφος.

«Είμαστε έτοιμοι – η Χαμάς πρέπει να παραδώσει τα όπλα»

Ο εκπρόσωπος των παλαιστινιακών δυνάμεων ασφαλείας, στρατηγός Ανουάρ Ράτζαμπ, εμφανίζεται κατηγορηματικός: οι δυνάμεις είναι «έτοιμες να αναλάβουν τη Γάζα άμεσα», υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει ευρύτερη πολιτική και διεθνής συμφωνία. Όπως εξηγεί, μικρές ομάδες – «δεκάδες ή λίγες εκατοντάδες» στελεχών των παλαιστινιακών υπηρεσιών ασφαλείας – έχουν ήδη ολοκληρώσει εξειδικευμένη εκπαίδευση στην Αίγυπτο, με στόχο την ανάληψη καθηκόντων στη Λωρίδα της Γάζας.

Το επόμενο βήμα, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ένα πιο φιλόδοξο πρόγραμμα: χιλιάδες ακόμη Παλαιστίνιοι ένστολοι θα περάσουν από νέα εκπαιδευτικά σεμινάρια, υπό την εποπτεία «φίλιων αραβικών και ευρωπαϊκών χωρών». Στόχος είναι η οικοδόμηση ενός συνεκτικού, επαγγελματικού κορμού παλαιστινιακών δυνάμεων ασφαλείας, ικανών να αναλάβουν την εσωτερική ασφάλεια της Γάζας και να συνεργαστούν με τη διεθνή δύναμη σταθεροποίησης που προβλέπει το σχέδιο Τραμπ.

Οι δηλώσεις του Ράτζαμπ συνοδεύονται, όμως, από μια κρίσιμη προϋπόθεση: την ανάγκη η Χαμάς να παραδώσει τον οπλισμό της στην Παλαιστινιακή Αρχή. «Η στρατηγική μας είναι ξεκάθαρη: ένα κράτος, ένας νόμος, ένα νόμιμο όπλο», τονίζει, επαναλαμβάνοντας θέση που είχε διατυπώσει και ο πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς. Προς το παρόν, πάντως, η Χαμάς αποφεύγει να στείλει οποιοδήποτε σαφές μήνυμα ότι προτίθεται να αποδεχθεί τον αφοπλισμό της, μιλώντας μόνο για «συζήτηση στο πλαίσιο μιας συνολικής διαδικασίας για το κράτος της Παλαιστίνης».

Ο ευρωπαϊκός παράγοντας και η εκπαίδευση της αστυνομίας

Στο παζλ της επόμενης μέρας στη Γάζα εισέρχεται δυναμικά και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με ευρωπαίο αξιωματούχο, οι Βρυξέλλες εξετάζουν την εκπαίδευση έως και 3.000 Παλαιστινίων αστυνομικών, με βάση την εμπειρία της αποστολής που λειτουργεί από το 2006 στη Δυτική Όχθη, χρηματοδοτούμενη από την Ε.Ε. με προϋπολογισμό περίπου 13 εκατ. ευρώ ετησίως.

Στη Γάζα εξακολουθούν να υπάρχουν περίπου 7.000 αστυνομικοί που λαμβάνουν μισθό από την Παλαιστινιακή Αρχή, αν και πολλοί έχουν συνταξιοδοτηθεί ή αδυνατούν να υπηρετήσουν ενεργά. Από αυτούς, γύρω στους 3.000 θεωρείται ότι μπορούν να επαναξιοποιηθούν μετά από κατάλληλη εκπαίδευση – η οποία, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, θα γίνει εκτός Γάζας για λόγους ασφαλείας και πολιτικής ευαισθησίας.

Η συζήτηση αυτή αναμένεται να απασχολήσει το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προσπάθειας να διασφαλιστεί ότι η Γάζα δεν θα διολισθήσει ξανά σε κενό ασφάλειας. Παράλληλα, η Ε.Ε. συγκαλεί διάσκεψη δωρητών για την Παλαιστίνη, επιδιώκοντας να συνδέσει τη συνέχιση της οικονομικής στήριξης με συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις στην Παλαιστινιακή Αρχή και με την ικανότητά της να αναλάβει ουσιαστικό ρόλο σε ένα σχήμα λύσης δύο κρατών.

Διεθνής δύναμη σταθεροποίησης και στόχοι Ισραήλ – Παλαιστινίων

Το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας επιτρέπει τη συγκρότηση μιας «προσωρινής διεθνούς δύναμης σταθεροποίησης» που θα συνεργάζεται με το Ισραήλ, την Αίγυπτο και την παλαιστινιακή αστυνομία για την ασφάλεια των συνόρων και των κρίσιμων υποδομών. Ισραηλινά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι το Τελ Αβίβ έχει ήδη αρχίσει να προετοιμάζεται για τη μαζική είσοδο χιλιάδων ξένων στρατιωτών στη Γάζα.

Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου διαμηνύει πως ο αφοπλισμός της Χαμάς θα γίνει «είτε με τον εύκολο τρόπο (μέσω της διεθνούς δύναμης), είτε με τον δύσκολο (μέσω του ίδιου του Ισραήλ)». Αυτή η ρητορική αντανακλά τη σταθερή ισραηλινή επιδίωξη: πλήρης αποστρατιωτικοποίηση του θύλακα, με «μηδενικό ρίσκο» για την ισραηλινή πλευρά.

Στον αντίποδα, υψηλόβαθμες παλαιστινιακές πηγές τονίζουν ότι η διεθνής δύναμη θα πρέπει να έχει περιορισμένη εντολή: προστασία συνόρων και πολιτών, στήριξη των παλαιστινιακών αρχών ασφαλείας, αλλά χωρίς βαθιά εμπλοκή στην εσωτερική διακυβέρνηση της Γάζας. «Η πολιτική και νομική αρμοδιότητα θα πρέπει να παραμείνει στην Παλαιστινιακή Αρχή», υπογραμμίζουν, επισημαίνοντας ότι η αποδοχή του σχεδίου Τραμπ – παρά τις επιφυλάξεις – έγινε επειδή «η παύση του πολέμου αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα».

Αποφυγή σύγκρουσης με τη Χαμάς και οι αραβικοί δισταγμοί

Ένα από τα πιο δύσκολα σημεία του σχεδιασμού αφορά το ποιος θα αναλάβει στην πράξη το έργο του αφοπλισμού της Χαμάς και των άλλων οργανώσεων. Αραβικές χώρες που συζητούν τη συμμετοχή τους στη διεθνή δύναμη ξεκαθαρίζουν, σύμφωνα με παλαιστινιακές πηγές, ότι δεν προτίθενται να βρεθούν στην πρώτη γραμμή μιας σύγκρουσης με παλαιστινιακές οργανώσεις.

Όπως σημειώνει καλά πληροφορημένη πηγή, «καμία αραβική χώρα δεν θέλει οι δικές της δυνάμεις να επωμιστούν την αποστολή στην οποία απέτυχε το Ισραήλ για χρόνια: την απογύμνωση της Χαμάς από τα όπλα της». Το ζήτημα δεν είναι μόνο η στρατιωτική ισχύς, αλλά και η πολιτική νομιμοποίηση μιας τέτοιας ενέργειας στα μάτια της αραβικής κοινής γνώμης.

Παράλληλα, στο παρασκήνιο συζητείται η συμμετοχή χωρών όπως η Ινδονησία, το Πακιστάν και το Αζερμπαϊτζάν. Ο υπουργός Άμυνας της Ινδονησίας έχει ήδη δηλώσει ότι η χώρα του έχει εκπαιδεύσει έως και 20.000 στρατιώτες για αποστολές υγειονομικής υποστήριξης και ανοικοδόμησης, στο πλαίσιο μιας μελλοντικής ειρηνευτικής αποστολής στη Γάζα. Το Πακιστάν και το Αζερμπαϊτζάν δεν έχουν ανακοινώσει αριθμούς, ενώ αναμένεται και η τελική στάση διαφόρων αραβικών κρατών, που ακόμη ζυγίζουν το πολιτικό κόστος.

Χαρακτηριστική είναι η στάση της Ιορδανίας: ο βασιλιάς Αμπντάλα Β΄ έχει αποκλείσει την αποστολή ιορδανικών στρατευμάτων στη Γάζα, τονίζοντας ότι η χώρα του βρίσκεται «πολύ κοντά πολιτικά στο παλαιστινιακό ζήτημα» για να αναλάβει έναν τόσο ευαίσθητο ρόλο. Ταυτόχρονα, όμως, η Ιορδανία – σε συντονισμό με την Αίγυπτο – δηλώνει έτοιμη να συμβάλει στην εκπαίδευση παλαιστινιακών δυνάμεων ασφαλείας που θα αναλάβουν την εσωτερική ασφάλεια.

Το δύσκολο ερώτημα της επόμενης μέρας

Παρά τις εντατικές ζυμώσεις, πολλά παραμένουν ασαφή: η ακριβής σύνθεση της διεθνούς δύναμης, οι κανόνες εμπλοκής, ο βαθμός πολιτικής εντολής της Παλαιστινιακής Αρχής στη Γάζα και – πάνω απ’ όλα – το πώς θα αντιμετωπιστεί το ζήτημα του οπλισμού της Χαμάς χωρίς να πυροδοτηθεί νέα, εκρηκτική σύγκρουση.

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ότι η διεθνής κοινότητα επιδιώκει ένα μοντέλο όπου:

• η διεθνής δύναμη σταθεροποίησης θα εγγυάται την ασφάλεια των συνόρων και των ανθρωπιστικών ροών,
• οι παλαιστινιακές δυνάμεις ασφαλείας θα αναλάβουν τον κεντρικό ρόλο στην εσωτερική τάξη,
• και η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι αραβικές χώρες θα λειτουργούν ως βασικοί χρηματοδότες και πολιτικοί εγγυητές.

Το εάν αυτό το σύνθετο σχήμα θα μπορέσει να «σταθεί» στην πράξη, θα κριθεί από δύο κρίσιμα στοιχεία: τη βούληση της Χαμάς να διαπραγματευτεί σοβαρά το μέλλον των όπλων της και την ικανότητα της Παλαιστινιακής Αρχής να αποδείξει ότι μπορεί να ασκήσει αποτελεσματική, αξιόπιστη διακυβέρνηση σε μια Γάζα που έχει γνωρίσει μόνο πολέμους, πολιορκία και βαθιά δυσπιστία απέναντι σε όλους τους εξωτερικούς παίκτες.

Σπύρος Σιδέρης

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η επιλογή του Μπενιαμίν Νετανιάχου να χαιρετήσει τη σχετική απόφαση «μόνο στα αγγλικά», χωρίς ούτε λέξη στα εβραϊκά, αποτέλεσε την πιο εύγλωττη ένδειξη ενός εσωτερικού πολιτικού κόσμου σε κατάσταση σιωπηλής αναστάτωσης: ένα Ισραήλ διχασμένο ανάμεσα στη δυσαρέσκεια για το σχέδιο Τραμπ και τον φόβο μήπως η παραμικρή αντίδραση προκαλέσει την οργή του Αμερικανού Προέδρου.

Η «μοναχική» ανάρτηση Νετανιάχου και το διπλωματικό αδιέξοδο

Η ανάρτηση του Νετανιάχου στον επίσημο λογαριασμό του στο X δεν επιχειρούσε να κρύψει τη στόχευση: μια προσεκτική κολακεία προς τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος θεωρεί το σχέδιο για τη Γάζα «οδικό χάρτη ειρήνης». Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός εξήρε την προοπτική «πλήρους αποστρατιωτικοποίησης της Γάζας» και «καταπολέμησης του εξτρεμισμού», όπως και τη «βελτίωση της περιφερειακής ολοκλήρωσης», με αναφορά στη διεύρυνση των Συμφωνιών του Αβραάμ.

Όμως πίσω από την πολιτική ευγένεια, η πραγματικότητα στο εσωτερικό της χώρας είναι διαφορετική. Όπως σχολίασε ο έμπειρος πολιτικός συντάκτης Μπαράκ Ραβίντ του Channel 12, η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας αποτελεί «ιστορική τομή»: για πρώτη φορά μετατρέπει τη διαχείριση της σύγκρουσης από διμερές ζήτημα σε διεθνές πλαίσιο δεσμευτικό για το Ισραήλ, ακυρώνοντας δεκαετίες προσπαθειών του Νετανιάχου να εμποδίσει ακριβώς αυτό. Σύμφωνα με τον Ραβίντ, η ικανότητα του Ισραήλ να ενεργεί μονομερώς στο παλαιστινιακό «έχει πλέον δραστικά περιοριστεί».

Η «πολιτική της σιωπής» στην κυβέρνηση

Η ισραηλινή κυβέρνηση, συνηθισμένη σε επιθετική ρητορική, επέλεξε αυτή τη φορά σιγή ασυρμάτου. Ούτε ο υπουργός Εθνικής Ασφαλείας Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, ούτε ο υπουργός Οικονομικών Μπετζαλέλ Σμότριτς, γνωστοί για τις σκληρές θέσεις τους, προχώρησαν σε δηλώσεις. Μοναδική εξαίρεση αποτέλεσε ο υπουργός Μετανάστευσης Οφίρ Σοφέρ, ο οποίος επέμεινε ότι «δεν μπορεί να υπάρξει παλαιστινιακό κράτος» και ότι η κυβέρνησή του οφείλει να το αποτρέψει.

Οι αναλυτές εκτιμούν ότι η σιωπή δεν είναι τυχαία: η Ιερουσαλήμ περιμένει να δει αν το αμερικανικό σχέδιο προσκρούσει στις αντιστάσεις διεθνών και περιφερειακών παραγόντων. Μόνο σε περίπτωση αποτυχίας θα μπορέσει ο Νετανιάχου να ζητήσει από τον Τραμπ «πράσινο φως» για επανέναρξη των επιχειρήσεων κατά της Χαμάς – κάτι που δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ο Αμερικανός πρόεδρος θα επιτρέψει.

Η αντιπολίτευση ανεβάζει τους τόνους

Αντίθετα, η αντιπολίτευση κινήθηκε γρήγορα. Ο Γιαΐρ Λαπίντ κατηγόρησε τον Νετανιάχου ότι «υποκύπτει στις αμερικανικές πιέσεις» και εγκαταλείπει «την πολιτική αποσύνδεσης Γάζας – Δυτικής Όχθης», ακόμη και την de facto ατζέντα προσάρτησης εδαφών.

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Αβίγκντορ Λίμπερμαν χαρακτήρισε την απόφαση «αποτέλεσμα της αποτυχημένης διακυβέρνησης» και προειδοποίησε για μια «σκληρή πολιτική προσγείωση» για το Ισραήλ.

Το σχέδιο Τραμπ: διεθνής δύναμη και βήμα προς κράτος

Το κείμενο που υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας προβλέπει:

— ανάπτυξη διεθνούς δύναμης στη Γάζα,
— έναρξη πολιτικής διαδικασίας που «οδηγεί σε παλαιστινιακό κράτος».

Ο πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Μάικ Γουόλτζ χαρακτήρισε την πρωτοβουλία «ιστορική και εποικοδομητική». Για το Ισραήλ, όμως, οι δύο αυτές παράμετροι αποτελούν κόκκινες γραμμές. Η εφημερίδα «Γεντιότ Αχρονότ» αποκάλυψε ότι η κυβέρνηση προσπάθησε να τροποποιήσει το κείμενο ώστε να παραμείνει εντός των ορίων της κομματικής συνοχής της, αλλά οι ΗΠΑ δεν δέχθηκαν αλλαγές, φοβούμενες κατάρρευση ολόκληρου του σχεδίου.

Ακόμη πιο αιχμηρή η πολιτική συντάκτρια της ΚΑΝ, Τζίλι Κοέν, η οποία μίλησε για «ταφόπλακα όλων των υποσχέσεων» που έδινε ο Νετανιάχου τα τελευταία χρόνια: ότι θα αποτρέψει «τη διεθνοποίηση της σύγκρουσης», ότι δεν θα αφήσει τη Φατάχ να επιστρέψει στη Γάζα και ότι ποτέ δεν θα δεχθεί επιβολή πολιτικού πλαισίου από το εξωτερικό.

Η παλαιστινιακή ανάγνωση: επιφυλάξεις αλλά και ιστορική στιγμή

Αντίθετα με το κλίμα στην Ιερουσαλήμ, η Παλαιστινιακή Αρχή χαιρέτισε την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, τονίζοντας ότι αποτελεί επιβεβαίωση του δικαιώματος αυτοδιάθεσης και αναγνώριση του δρόμου προς την ανεξάρτητη Παλαιστινιακή Δημοκρατία.

Παρά τις επιφυλάξεις – κυρίως για τους όρους της διεθνούς δύναμης και τη δομή της μελλοντικής διακυβέρνησης στη Γάζα – η Ραμάλα βλέπει στο κείμενο «πρώτη αναφορά από τον ΟΗΕ μετά από δεκαετίες σε έναν σαφή ορίζοντα για κρατική οντότητα».

Ο ηγετικός αξιωματούχος της Φατάχ Τζαμάλ Ναζάλ υπογράμμισε ότι το σχέδιο μιλά για «κράτος που απορρίπτει τόσο το Ισραήλ όσο και η Χαμάς», εκτιμώντας ότι «και οι δύο πλευρές έχασαν το στρατηγικό τους στοίχημα». Κατά τον ίδιο, η απόφαση δημιουργεί «βιώσιμους πολιτικούς σπόρους» για μια διαδικασία που, παρά τις δυσκολίες, μπορεί να λειτουργήσει υπέρ του παλαιστινιακού λαού.

Αναδυόμενες ισορροπίες

Η νέα πραγματικότητα δεν αφήνει περιθώρια για αυταπάτες: το σχέδιο Τραμπ δεν εγγυάται λύση, αλλά αναγκάζει όλους τους παίκτες να τοποθετηθούν σε ένα ανανεωμένο διεθνές πλαίσιο, όπου η αμερικανική επιρροή συνδυάζεται με μια πρωτοφανή ενεργοποίηση του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Το Ισραήλ βρίσκεται αντιμέτωπο με περιορισμούς στη στρατιωτική του ελευθερία, ενώ η Παλαιστινιακή Αρχή καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να λειτουργήσει ως αποτελεσματικός συνομιλητής.

Σε κάθε περίπτωση, όπως σημείωσε ο Μπαράκ Ραβίντ, «ο ισραηλινο-παλαιστινιακός ανταγωνισμός δεν θα επιστρέψει ποτέ στην προηγούμενη μορφή του». Και αυτό, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, αποτελεί ίσως το πιο καθοριστικό στοιχείο της νέας εξίσωσης.