Ο Νακβί δήλωσε σε μία συνέντευξη Τύπου ότι οι τέσσερις ύποπτοι, συμπεριλαμβανομένου όπως πιστεύεται και του εγκεφάλου της επίθεσης, συνελήφθησαν από αστυνομικές επιχειρήσεις που έγιναν στην Πεσαβάρ και στη Ναουσέρα.

Τμήματα του Gul Plaza, ενός πολυώροφου συγκροτήματος με περίπου 1.200 καταστήματα και συνολική έκταση 8.000 τετραγωνικών μέτρων, έχουν καταρρεύσει, γεγονός που, σύμφωνα με τις αρχές, δυσχεραίνει τις προσπάθειες διάσωσης.

Video shows firefighters battling a deadly blaze at a shopping mall in Karachi, Pakistan. A fire tore through the multi-storey Gul Plaza on Saturday night, killing at least five people and injuring dozens. Authorities say the cause remains under investigation. pic.twitter.com/kknaWsehXm

— Al Jazeera English (@AJEnglish) January 18, 2026

Ανάμεσα στα θύματα βρίσκεται και ένας πυροσβέστης, ενώ περισσότεροι από 20 άνθρωποι έχουν τραυματιστεί. Οι αρχές εκφράζουν φόβους ότι υπάρχουν ακόμη εγκλωβισμένοι μέσα στο κτίριο.

Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ανέφεραν πως όταν έφτασαν στο σημείο «η φωτιά που ξεκίνησε από το ισόγειο είχε ήδη επεκταθεί στους επάνω ορόφους και σχεδόν ολόκληρο το κτίριο είχε τυλιχθεί στις φλόγες».

Μέχρι και το πρωί της Κυριακής, πυκνοί καπνοί συνέχιζαν να υψώνονται από ό,τι είχε απομείνει από το Gul Plaza.

Ο Χασάν Καν, εκπρόσωπος της υπηρεσίας Rescue 1122 στο Καράτσι, δήλωσε στο BBC Urdu τι στο εμπορικό κέντρο υπήρχαν εύφλεκτα υλικά, όπως πλαστικός αφρός, υφάσματα, χαλιά και αρώματα, στοιχεία που συνέβαλαν στη γρήγορη εξάπλωση της φωτιάς.

Στην επιχείρηση συμμετέχουν 20 πυροσβεστικά οχήματα, ωστόσο οι ανησυχίες για νέα κατάρρευση του κτιρίου παραμένουν έντονες.

Η Σουμάγια Σαγέντ, ιατροδικαστής της αστυνομίας στο Καράτσι, επιβεβαίωσε ότι έξι σοροί μεταφέρθηκαν στο Πολιτικό Νοσοκομείο της πόλης, μαζί με αρκετούς τραυματίες, προσθέτοντας ότι οι αρχές ενεργοποιούν «πρωτόκολλα μαζικής καταστροφής»

Τα συλλυπητήριά του εξέφρασε και ο πρόεδρος του Πακιστάν, Ασίφ Αλί Ζαρντάρι, ζητώντας από την κυβέρνηση της επαρχίας Σιντ να προχωρήσει σε εκτενή έλεγχο των μέτρων ασφαλείας σε εμπορικά και κατοικημένα κτίρια σε ολόκληρη την περιοχή.

Σπύρος Σιδέρης

Η αφετηρία της συζήτησης βρίσκεται στο Πακιστάν, με τον υπουργό Αμυντικής Παραγωγής Ρεζά Χαγιάτ Χαράζ να δηλώνει ότι Ισλαμαμπάντ, Ριάντ και Άγκυρα έχουν καταρτίσει προσχέδιο αμυντικής συμφωνίας, έπειτα από διαπραγματεύσεις που διήρκεσαν περίπου έναν χρόνο. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το εν λόγω σχέδιο είναι διακριτό από την ήδη υπάρχουσα διμερή αμυντική συμφωνία Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας και απαιτεί τελική πολιτική σύγκλιση και από τις τρεις πλευρές για να προχωρήσει. Η έμφαση αυτή στη «διακριτότητα» δεν είναι τυχαία: υποδηλώνει ότι το υπό συζήτηση σχήμα δεν αποτελεί απλή επέκταση υφιστάμενων συμφωνιών, αλλά φιλοδοξεί να αποκτήσει δικό του πολιτικό και επιχειρησιακό αποτύπωμα.

• Από την πλευρά της Τουρκίας, ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν επιβεβαίωσε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συνομιλίες με το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία για πιθανή αμυντική συνεργασία, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι μέχρι στιγμής δεν έχει υπογραφεί καμία συμφωνία. Η τοποθέτησή του επικεντρώθηκε στην ανάγκη ενίσχυσης της περιφερειακής εμπιστοσύνης και της συνεργασίας, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η Άγκυρα αντιμετωπίζει το θέμα περισσότερο ως μακροπρόθεσμη στρατηγική διερεύνηση παρά ως άμεση δέσμευση με σαφείς ρήτρες.

Στο παρασκήνιο, Τούρκοι αξιωματούχοι από τους χώρους της ασφάλειας και της διπλωματίας επισημαίνουν ότι η Τουρκία εξετάζει σοβαρά τη συμμετοχή της σε ένα τέτοιο σχήμα, ακριβώς επειδή ο κόσμος «περνά σε μια νέα φάση». Όπως υπογραμμίζουν, οι παραδοσιακές διαιρέσεις Δύσης και Ανατολής χάνουν σταδιακά την απόλυτη ισχύ τους, δίνοντας χώρο σε πιο ευέλικτες, θεματικές και «κατά περίπτωση» συμμαχίες. Σε αυτό το πλαίσιο, κάθε κράτος καλείται να κινηθεί με γνώμονα την εθνική ασφάλεια και τα στρατηγικά συμφέροντα, χωρίς να εγκλωβίζεται σε σχήματα που δεν εξυπηρετούν πλέον τις πραγματικότητες της εποχής.

Τα πιθανά οφέλη μιας τέτοιας συνεργασίας εξηγούν εν μέρει και το ενδιαφέρον της Άγκυρας. Το Πακιστάν, ως πυρηνική δύναμη με ισχυρό στρατό, προσφέρει έναν παράγοντα αποτροπής με παγκόσμια βαρύτητα. Η Σαουδική Αραβία, από την άλλη, διαθέτει τεράστια οικονομική και πολιτική ισχύ στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο, καθώς και αυξανόμενες επενδύσεις στην άμυνα. Η Τουρκία, τέλος, έχει αναδειχθεί σε σημαντικό παραγωγό αμυντικής τεχνολογίας, με εξαγώγιμα οπλικά συστήματα και έναν από τους μεγαλύτερους στρατούς παγκοσμίως. Ο συνδυασμός αυτών των χαρακτηριστικών θα μπορούσε, θεωρητικά, να συγκροτήσει έναν ισχυρό πυρήνα στρατηγικής συνεργασίας, με προεκτάσεις τόσο σε κοινά προγράμματα όσο και σε πολιτική επιρροή.

• Ωστόσο, η συζήτηση περί ενός «ισλαμικού ΝΑΤΟ» ή μιας συμφωνίας που θα αντικαθιστούσε υφιστάμενες δομές ασφάλειας έχει απορριφθεί κατηγορηματικά από τουρκικές πηγές. Όπως τονίζουν, δεν υπάρχει πρόθεση δημιουργίας συμμαχίας με αυτόματες ρήτρες συλλογικής άμυνας, ούτε αντικατάστασης του ρόλου του ΝΑΤΟ, στο οποίο η Τουρκία παραμένει δεσμευμένο μέλος. Αντίθετα, η συζήτηση «δείχνει» προς μια στενότερη στρατιωτική συνεργασία, με έμφαση στην ανταλλαγή τεχνογνωσίας, στην κοινή εκπαίδευση και, ενδεχομένως, στην αμυντική βιομηχανία.

Η διάκριση αυτή είναι κρίσιμη. Μια συμφωνία τύπου Άρθρου 5, με αυτόματη εμπλοκή σε περίπτωση επίθεσης, θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να λειτουργήσει όταν ένα από τα βασικά μέλη, το Πακιστάν, βρίσκεται σε μόνιμη ένταση με την Ινδία, μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις του κόσμου. Η Άγκυρα δεν δείχνει διατεθειμένη να «εισαγάγει» στο στρατηγικό της περιβάλλον έναν τέτοιο δομικό κίνδυνο, ειδικά τη στιγμή που αντιμετωπίζει ήδη πολλαπλές προκλήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή και στον Καύκασο.

Την ίδια στιγμή, η αυξανόμενη παρουσία της Ινδίας στη Μεσόγειο και οι στενότερες σχέσεις της με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία προσθέτουν ένα ακόμη επίπεδο πολυπλοκότητας. Για την Τουρκία, η απάντηση δεν φαίνεται να είναι η εμπλοκή σε άκαμπτες συμμαχίες που περιορίζουν τη δυνατότητα ελιγμών, αλλά η διατήρηση στρατηγικής ευελιξίας και η αξιοποίηση της ασάφειας ως εργαλείου αποτροπής και διπλωματικής διαπραγμάτευσης.

• Υπό αυτό το πρίσμα, η υπό συζήτηση συνεργασία Σαουδικής Αραβίας–Πακιστάν–Τουρκίας μοιάζει περισσότερο με ένα πλαίσιο συντονισμού και πολιτικής σύγκλισης, παρά με μια πλήρως θεσμοθετημένη στρατιωτική συμμαχία. Η σκόπιμη ασάφεια επιτρέπει στις χώρες να στέλνουν μηνύματα ισχύος και συνεργασίας, χωρίς να δεσμεύονται σε μη αναστρέψιμες επιλογές ή σε μηχανισμούς που θα μπορούσαν να τις «σύρουν» σε ξένες κρίσεις.

Το βέβαιο είναι ότι η κινητικότητα αυτή αντανακλά τη βαθύτερη αναδιάταξη του διεθνούς συστήματος, όπου οι περιφερειακές δυνάμεις αναζητούν νέες ισορροπίες πέρα από τα παραδοσιακά σχήματα.

Το αν αυτή η διαδικασία θα καταλήξει σε μια συγκεκριμένη συμφωνία ή θα παραμείνει στο επίπεδο της στρατηγικής διερεύνησης μένει να φανεί. Σε κάθε περίπτωση, η ίδια η συζήτηση αρκεί για να δείξει ότι η Μέση Ανατολή και η ευρύτερη περιοχή εισέρχονται σε μια φάση ρευστότητας, όπου οι συμμαχίες δεν θεωρούνται πλέον δεδομένες, αλλά διαπραγματεύσιμες.

Οι σημερινές συγκρούσεις κατά μήκος των διαφιλονικούμενων συνόρων προκάλεσαν σοβαρούς τριγμούς σε μια εύθραυστη ειρήνη μετά τις συγκρούσεις του Σαββατοκύριακου που προκάλεσαν τον θάνατο δεκάδων ανθρώπων, τις χειρότερες μεταξύ των δύο μουσουλμανικών χωρών αφότου οι ταλιμπάν κατέλαβαν την εξουσία στην Καμπούλ το 2021.

Ανακοίνωση του υπουργείο Εξωτερικών του Πακιστάν ανέφερε πως οι δύο χώρες αποφάσισαν να εφαρμόσουν «προσωρινή κατάπαυση του πυρός» για 48 ώρες αρχής γενομένης από τις 16:00 ώρα Ελλάδας σήμερα.

«Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, αμφότερες οι πλευρές θα καταβάλουν ειλικρινείς προσπάθειες, μέσω εποικοδομητικού διαλόγου, προκειμένου να εξευρεθεί μια θετική απάντηση σε αυτό το περίπλοκο, επιλύσιμο ωστόσο θέμα», αναφέρεται στην ανακοίνωση όπου προστίθεται ότι η εκεχειρία συμφωνήθηκε έπειτα από αίτημα της αφγανικής κυβέρνησης των ταλιμπάν.

Ο εκπρόσωπος της διοίκησης των Αφγανών ταλιμπάν Ζαμπιχουλάχ Μουτζαχίντ δήλωσε πως η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός ήταν αποτέλεσμα του «αιτήματος και της επιμονής της πακιστανικής πλευράς».

Η Καμπούλ δίνει οδηγίες σε όλες τις δυνάμεις της να τηρήσουν την κατάπαυση του πυρός υπό την προϋπόθεση ότι η άλλη πλευρά δεν θα προβεί σε επιθετική ενέργεια, ανέφερε σε μια ανακοίνωση.

Η πρόσφατη τριβή ανάμεσα σε δύο πρώην συμμαχικές χώρες ξέσπασε αφότου το Ισλαμαμπάντ απαίτησε από την αφγανική διοίκηση των ταλιμπάν να αντιμετωπίσει μαχητές που ενέτειναν τις επιθέσεις στο Πακιστάν, λέγοντας ότι επιχειρούν από ασφαλή καταφύγια στο Αφγανιστάν.

Οι ταλιμπάν αρνούνται την κατηγορία και κατηγορούν τον πακιστανικό στρατό ότι συνωμοτεί εναντίον του Αφγανιστάν διαδίδοντας παραπληροφόρηση, προκαλώντας ένταση στα σύνορα και παρέχοντας καταφύγιο σε μαχητές που συνδέονται με το Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) προκειμένου να υπονομεύσουν τη σταθερότητα και την κυριαρχία της χώρας.

Ο στρατός του Πακιστάν αρνείται τις κατηγορίες και επικαλείται επιθέσεις στο Πακιστάν από το Ισλαμικό Κράτος στο Χορασάν (ΙΚΧ), τον περιφερειακό συνεργάτη της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος που είναι ενεργή στις δύο χώρες.

Σπύρος Σιδέρης

Η θέση του δεν αποτελεί επίσημη επιβεβαίωση· ωστόσο, όσο η περιοχή βιώνει κλιμακούμενους κινδύνους, τόσο το ζήτημα της διευρυμένης αποτροπής θα αποκτά βαρύτητα, ιδίως καθώς οι παραδοσιακές εγγυήσεις ασφάλειας των μεγάλων δυνάμεων δείχνουν να μετασχηματίζονται.

Στο Ριάντ, ο πρίγκιπας-διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και ο Πακιστανός πρωθυπουργός Σεχμπάζ Σαρίφ έβαλαν τις υπογραφές τους στο «Κοινό Στρατηγικό Αμυντικό Συμφωνητικό Πλαίσιο», εγκαινιάζοντας ένα κεφάλαιο πιο δεσμευτικό από τις ήδη στενές διμερείς σχέσεις σε ασκήσεις, εκπαίδευση και αμυντική βιομηχανία. Ο Σαουδάραβας υπουργός Άμυνας Χαλίντ μπιν Σαλμάν μίλησε για «ενιαίο μέτωπο απέναντι σε κάθε επιτιθέμενο», ενώ ο πρώην πρεσβευτής στο Ισλαμαμπάντ Άλι Αουάντ Ασίρι περιέγραψε τη σχέση ως «μίξη εμπειρίας και στρατιωτικής ισχύος» σε συνδυασμό με τη χρηματοοικονομική δυνατότητα και το στρατηγικό βάθος του βασιλείου. Από την πακιστανική πλευρά, ο δημοσιογράφος άμυνας Μοχάμεντ Άλι χαρακτήρισε τη συμφωνία «ιστορική», ερμηνεύοντάς την ως απάντηση στην αστάθεια της ευρύτερης Ανατολής και στη «μη ικανοποιητική» ανταπόκριση των μεγάλων δυνάμεων στις ανάγκες της περιοχής.

Τι αλλάζει η ρήτρα «κοινής απάντησης»

Ο πυρήνας της συμφωνίας είναι η ρήτρα συλλογικής αντίδρασης: η επίθεση σε ένα μέρος αντιμετωπίζεται ως επίθεση και στο άλλο. Πρόκειται για διατύπωση που παραπέμπει στο ΝΑΤΟϊκό δόγμα της συλλογικής άμυνας, χωρίς βέβαια να το αντιγράφει ή να δημιουργεί επίσημη στρατιωτική συμμαχία τύπου ΝΑΤΟ.

Σε πρακτικό επίπεδο, μια τέτοια ρήτρα:
— Ενισχύει την αποτροπή μέσω στρατηγικής αμφισημίας: ένας δυνητικός επιτιθέμενος οφείλει να συνυπολογίσει την άμεση εμπλοκή του άλλου μέρους.
— Διευκολύνει την επιχειρησιακή διαλειτουργικότητα: κοινός σχεδιασμός, ασκήσεις «σεναρίων επίθεσης», κοινά πρωτόκολλα πληροφοριών και αντιπυραυλικής άμυνας.
— Δημιουργεί προϋποθέσεις για αμυντική συνεπένδυση σε κρίσιμες ικανότητες (ISR, UAV, αντιβαλλιστική άμυνα, ναυτική ασφάλεια στον Ινδικό Ωκεανό και την Ερυθρά Θάλασσα).

Έτσι, η συμφωνία λειτουργεί ταυτόχρονα ως πολιτικό μήνυμα και ως λειτουργικό πλαίσιο αναβάθμισης υφιστάμενων συνεργειών, με στόχο την ταχεία κλιμάκωση υποστήριξης σε περίπτωση κρίσης.

Η ευαίσθητη παράμετρος της «πυρηνικής ομπρέλας»

Το πλέον ακανθώδες σημείο του δημόσιου διαλόγου είναι η ιδέα ότι τα πακιστανικά πυρηνικά μπορεί να τεθούν στη διάθεση του Ριάντ σε περίπτωση επίθεσης.

Η διατύπωση του αλ-Χάρμπι αποτυπώνει μια πολιτική ανάγνωση της ρήτρας — όχι νομική δέσμευση για μεταφορά ελέγχου ή διάχυση τεχνολογίας.

Τρεις παράγοντες αξίζουν προσοχή:

— Κυριαρχία και έλεγχος: η πυρηνική διοίκηση και έλεγχος (NC3) του Πακιστάν παραμένει εντός πακιστανικής κυριαρχίας. Ακόμη και υπό «διευρυμένη αποτροπή», το κρίσιμο ζήτημα είναι το σήμα πιθανής εμπλοκής, όχι η «παραχώρηση κουμπιού».
— Στρατηγική αμφισημία: η εσκεμμένη ασάφεια παράγει αποτρεπτική αξία· ο αντίπαλος δεν γνωρίζει τα όρια εμπλοκής. Ωστόσο, απαιτείται πειθαρχημένο μήνυμα για να μη προκαλούνται αντισυσπειρώσεις.
— Μη διάδοση: η συμμόρφωση προς τα καθεστώτα μη διάδοσης (π.χ. MTCR, NSG, διεθνείς μηχανισμοί επιτήρησης) αποτελεί προϋπόθεση νομιμοποίησης. Κάθε ερμηνεία που θα παρέπεμπε σε πυρηνικό επιμερισμό θα συναντούσε σφοδρές διεθνείς αντιδράσεις.

Η πιο ρεαλιστική ανάγνωση είναι ότι η συμφωνία ενισχύει την πολιτική αποτροπή και την κοινή στρατηγική σχεδίαση, χωρίς να θίγει την αποκλειστική κυριαρχία του Ισλαμαμπάντ στο πυρηνικό του οπλοστάσιο.

Περιφερειακό πλαίσιο: από τη Ντόχα στον «δυνητικό συνασπισμό»

Η χρονική σύμπτωση με την επίθεση στη Ντόχα λειτούργησε ως επιταχυντής. Στο Ριάντ διαμορφώνεται το αφήγημα μιας πολυκεντρικής στρατηγικής: διατήρηση της εταιρικής σχέσης με τις ΗΠΑ και τη Γαλλία, αλλά και ταυτόχρονη εμβάθυνση δεσμών με Κίνα και Ινδία — ισορροπώντας σε ένα απρόβλεπτο σύστημα.

Η Σαουδική Αραβία έχει ιστορικό αυτόνομης αμυντικής επιλογής (χαρακτηριστική η κινεζική αγορά του 1988), στοιχείο που επανέρχεται ως παράγοντας αξιοπιστίας προς το Ισλαμαμπάντ: το βασίλειο θα κινηθεί με πραγματισμό εάν οι μεγάλες δυνάμεις δεν παραδίδουν.

Η πακιστανική οπτική, όπως την περιγράφει ο Μοχάμεντ Άλι, εστιάζει σε ένα δικτυωτό σχήμα ασφάλειας που μπορεί να επεκταθεί και σε άλλα κράτη της περιοχής. Με απλά λόγια, η συμφωνία Ριάντ–Ισλαμαμπάντ μπορεί να λειτουργήσει ως πρότυπο για μια ελαστική περιφερειακή «συλλογική αποτροπή» με σημείο αναφοράς την εδαφική άμυνα, την αντιπυραυλική προστασία και την ενεργειακή ασφάλεια.

Από τη θεωρία στην πράξη: τι συνεπάγεται επιχειρησιακά

Η «μετάφραση» της ρήτρας σε ικανότητες περνά από τέσσερις άξονες:
— Πληροφορίες–Στοχοποίηση (ISR/ISTAR): ανταλλαγή πληροφοριών προειδοποίησης για βαλλιστικές απειλές, UAV, δολιοφθορές υποδομών (ενέργεια, λιμάνια, διάδρομοι).
— Αντι-UAV/αντιπυραυλική άμυνα: συνεκπαίδευση πληρωμάτων, αμοιβαία πρόσβαση αισθητήρων, βέλτιστη διαστρωμάτωση ικανοτήτων (SHORAD–MRAD).
— Ναυτική ασφάλεια: κοινά σχήματα αποτροπής/συνοδείας σε Στενό Χορμούζ, Θάλασσα του Ομάν, Ερυθρά Θάλασσα, με έμφαση στην προστασία εμπορικών ροών.
— Αμυντική βιομηχανία–συμπαραγωγή: προώθηση συμπαραγωγών UAV, πυρομαχικών ακριβείας και συστημάτων C4ISR, αξιοποιώντας τη χρηματοδότηση του Ριάντ και το τεχνογνωσιακό αποτύπωμα του Πακιστάν.

Η επιτυχία αυτών των αξόνων θα κριθεί από τον ρεαλισμό των χρονοδιαγραμμάτων, την τυποποίηση πρωτοκόλλων και την ικανότητα των δύο πλευρών να διαχειριστούν κρίσεις χωρίς παρεξηγήσεις αρμοδιοτήτων.

Πολιτική οικονομία της ασφάλειας: χρήμα, τεχνολογία, νομιμοποίηση

Η Σαουδική Αραβία διαθέτει κεφαλαιακή ισχύ και βιομηχανικό σχέδιο για μεγαλύτερη αυτονομία (Vision 2030, SAMI). Το Πακιστάν προσφέρει ανθρώπινο δυναμικό, δοκιμασμένο στρατιωτικό δόγμα και προϋπάρχουσες αλυσίδες εφοδιασμού. Η σύζευξη αυτή:
— Επιταχύνει τη μεταφορά τεχνογνωσίας (εντός πλαισίων μη διάδοσης).
— Δημιουργεί αγορά κλίμακας για προϊόντα χαμηλότερου κόστους σε σχέση με δυτικούς προμηθευτές.
— Παράγει πολιτική νομιμοποίηση εντός του μουσουλμανικού κόσμου, κρίσιμη όταν ο λόγος είναι η αμυντική κινητοποίηση.

Ωστόσο, η ίδια σύζευξη απαιτεί διαφάνεια στις συμβάσεις SLA (service-level agreements) και προσοχή στην πολυεθνοτική δομή των ενόπλων δυνάμεων του Πακιστάν, ώστε να αποφεύγονται εσωτερικές τριβές σε περιόδους έντασης.

Ρεαλισμός και ρίσκα: τι φοβίζει τις πρωτεύουσες

Παρά τη θετική δυναμική, τρία ρίσκα παραμένουν:
— Στρατηγική ταύτιση με την κρίση: αν η συμφωνία εκληφθεί από αντιπάλους ως ευθεία στοχοποίηση, ενδέχεται να προκαλέσει αντισυσπείρωση και δοκιμές «κόκκινων γραμμών» μέσω ασύμμετρων επιθέσεων.
— Διεθνής αντίδραση: κάθε μήνυμα που θυμίζει πυρηνικό επιμερισμό θα πυροδοτήσει διπλωματική πίεση και πιθανές κυρώσεις σε κρίσιμες αλυσίδες εφοδιασμού.
— Διαλειτουργικότητα με τρίτους: η παράλληλη συνεργασία με ΗΠΑ, Γαλλία, Κίνα, Ινδία είναι πλεονέκτημα αλλά και δίκοπο μαχαίρι· τεχνολογικές ασυμβατότητες και πολιτικές ευαισθησίες μπορεί να περιορίσουν το βάθος της ολοκλήρωσης.

Το κλειδί είναι μια επιμελής αρχιτεκτονική διακυβέρνησης της συμφωνίας: σαφείς κανόνες εμπλοκής, επίπεδα κλιμάκωσης, κανάλια αποσυμπίεσης και μηχανισμοί επικοινωνίας κρίσης.

Ιστορικό βάθος και η συνέχεια μιας τροχιάς

Η συνεργασία Ριάντ–Ισλαμαμπάντ δεν ξεκινά τώρα. Από τη δεκαετία του 1960, οι δύο χώρες συντόνισαν εκπαίδευση, πραγματοποίησαν τακτικές ασκήσεις και οικοδόμησαν θεσμούς συνεργασίας. Η επίσκεψη του Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν στο Ισλαμαμπάντ το 2019 οδήγησε στη δημιουργία του Ανώτατου Συμβουλίου Συντονισμού και σε επενδυτικές συμφωνίες άνω των 20 δισ. δολαρίων, σηματοδοτώντας ότι οικονομία και ασφάλεια αντιμετωπίζονται ως ενιαίο πεδίο. Η νέα συμφωνία έρχεται ως θεσμική κορύφωση αυτής της τροχιάς, προσθέτοντας ρήτρα συλλογικής απάντησης που αναβαθμίζει το επίπεδο δέσμευσης.

Τι σημαίνει για τα Βαλκάνια και την ΕΕ

Για την Ευρώπη και ειδικά για τα Βαλκάνια, η εμβάθυνση Σαουδικής Αραβίας–Πακιστάν έχει τρεις αναγνώσεις: Πρώτον, η ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ εξαρτάται και από τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή και τα θαλάσσια περάσματα· άρα, κάθε σχήμα που ενισχύει την ασφάλεια θαλάσσιων οδών επηρεάζει έμμεσα τιμές και ροές. Δεύτερον, τα ευρωπαϊκά αμυντικά οικοσυστήματα θα κληθούν να ανταγωνιστούν/συμπληρώσουν νέες συμπαραγωγές στον άξονα Ριάντ–Ισλαμαμπάντ. Τρίτον, η πολυπολικότητα αυξάνει τη διαπραγματευτική ισχύ των περιφερειακών παικτών· η ΕΕ οφείλει να ενισχύσει την εξωτερική της πολιτική συνοχή για να παραμείνει σχετική σε μια περιοχή που δεν αναμένει πλέον μονοσήμαντες εγγυήσεις.

Συμπέρασμα: συμφωνία-πλαίσιο, αποτροπή διά της αμφισημίας

Η στρατηγική συμφωνία Ριάντ–Ισλαμαμπάντ δεν αλλάζει μονομιάς τους κανόνες, αλλά αναβαθμίζει θεσμικά μια υφιστάμενη σύγκλιση: κοινή αντίληψη απειλών, ανάγκη εγχώριας ανθεκτικότητας, επιδίωξη πρόσθετου εργαλείου αποτροπής σε περίοδο αστάθειας. Η ρήτρα «επίθεση σε έναν, επίθεση και στους δύο» λειτουργεί ως πολιτικός πολλαπλασιαστής, ενώ το πυρηνικό ερώτημα —όπως τίθεται από αναλυτές— παραμένει στο επίπεδο της στρατηγικής αμφισημίας, όχι της μεταβίβασης ελέγχου.

Για το Ριάντ, η συμφωνία είναι βήμα προς μια πολυεπίπεδη ασφάλεια που δεν υποκαθιστά τις δυτικές εταιρικές σχέσεις, αλλά τις συμπληρώνει. Για το Ισλαμαμπάντ, αποφέρει πολιτικό βάρος, οικονομικό οξυγόνο και διεύρυνση του αμυντικού του αποτυπώματος. Και για την ευρύτερη περιοχή, στέλνει μήνυμα ότι η αποτροπή δεν είναι πια μονοπώλιο των μεγάλων δυνάμεων, αλλά διαπραγματεύσιμο αγαθό μεταξύ περιφερειακών εταίρων που μοιράζονται κοινούς κινδύνους.

Η αποθήκη και πολλά κοντινά καταστήματα τυλίχθηκαν στις φλόγες μετά την αρχική έκρηξη, την οποία ακολούθησαν αρκετές μικρότερες εκρήξεις, αναγκάζοντας τους κατοίκους να εγκαταλείψουν την περιοχή.

«Νόμιζα ότι είχαν εκραγεί αρκετές βόμβες», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Aqib Khan, κάτοικος της περιοχής.

A huge explosion at a fireworks warehouse in Pakistan has injured at least 33 people. The blast tore through a residential area in Karachi’s Saddar neighbourhood. pic.twitter.com/5ivJbX2ZhE

— Al Jazeera English (@AJEnglish) August 21, 2025

Η ένταση της έκρηξης ήταν αρκετά ισχυρή ώστε να θρυμματίσει τα παράθυρα των κοντινών καταστημάτων, σκορπίζοντας θραύσματα γυαλιού πάνω στους ανθρώπους στον δρόμο.

Τουλάχιστον 34 τραυματίες νοσηλεύτηκαν, δήλωσε ο εκπρόσωπος της αστυνομίας Summaiya Tariq, προσθέτοντας ότι τέσσερις από αυτούς πέθαναν κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Πυκνός καπνός ανέβαινε από ένα πολυώροφο κτίριο καθώς οι πυροσβέστες προσπαθούσαν να σβήσουν τη φωτιά, μετέδωσαν τα τοπικά ειδησεογραφικά κανάλια. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για την αιτία της έκρηξης.

An explosion at a fireworks warehouse in Pakistan's southern port city of Karachi on Thursday killed at least four people and injured more than 30 others, according to local police.https://t.co/fmp7KYgDpe

— DW News (@dwnews) August 22, 2025

Εικονες που μεταδόθηκαν από το τοπικό τηλεοπτικό κανάλι Geo News, τα οποία καταγράφηκαν από κάμερες παρακολούθησης, έδειχναν ανθρώπους να τρέχουν για να καλυφθούν και οδηγούς να στρίβουν βιαστικά τα αυτοκίνητά τους.

Η έκρηξη σημειώθηκε μια μέρα μετά τις έντονες βροχές των μουσώνων που πλημμύρισαν την πόλη.

Από τις πλημμύρες και τις κατολισθήσεις έχει κυρίως πληγεί η ορεινή επαρχία Χάιμπερ-Παστούνκβα, η οποία βρίσκεται στα σύνορα με το Αφγανιστάν.

Μόνον σε αυτήν οι νεκροί ανέρχονται σε 307, σύμφωνα με την αρχή διαχείρισης καταστροφών της επαρχίας αυτής, η οποία σημείωσε ότι συνεχίζονται οι έρευνες για τον εντοπισμό πτωμάτων κάτω από τις λάσπες.

Τουλάχιστον 110 θάνατοι έχουν καταγραφεί μόνο στην ορεινή επαρχία Χιμπέρ-Παχτούνκουα, η οποία συνορεύει με το Αφγανιστάν, σύμφωνα με την επαρχιακή Αρχή Διαχείρισης Καταστροφών, ενώ επτά άλλοι έχουν χάσει τη ζωή τους στο Κασμίρ.

BREAKING:
Pakistan’s Disaster Management Authority reports that the flood death toll has surged to 160 in the past 24 hours, as heavy rains continue to batter multiple provinces.#PakistanFloods #BreakingNews #ClimateCrisis #DisasterUpdate pic.twitter.com/Wrcmoxd5XP

— Lumi Watch (@Lumi_watch) August 15, 2025

Σε ένα σοκαριστικό βίντεο από τα περίχωρα της Κουέτα, πρωτεύουσας της επαρχίας Μπαλουχιστάν, μια ομάδα ανθρώπων φτάνει με SUV και φορτηγάκια σε ερημική τοποθεσία. Το ζευγάρι βγαίνει από το όχημα και στη γυναίκα δίνεται ένα αντίγραφο του Κορανίου.

Εκείνη απευθύνεται σε έναν άνδρα στα Brahavi λέγοντας: «Περπάτα επτά βήματα μαζί μου, μετά μπορείς να με πυροβολήσεις». Μετά από λίγα βήματα, προσθέτει: «Επιτρέπεται μόνο να με πυροβολήσεις. Τίποτα περισσότερο από αυτό».

Ο άνδρας την σημαδεύει με πιστόλι και τη σκοτώνει με πυροβολισμούς, ενώ στη συνέχεια ακολουθούν κι άλλοι πυροβολισμοί που τραυματίζουν σοβαρά έναν άνδρα που κείτεται αιμόφυρτος κοντά της. Οι δράστες πυροβολούν και τα δύο σώματα.

Η ακριβής σημασία της φράσης «τίποτα περισσότερο από αυτό» δεν έχει διευκρινιστεί.

Pakistan: A horrifying video from #Balochistan shows the honor killing of Zark and Sheetal, shot by an Islamic mob for marrying by choice.

Sheetal’s last words, “Only shooting is allowed,” expose our society’s brutality.

Are we complicit by staying silent?

Please REPOST pic.twitter.com/2PDPLrIB9y

— Faraz Pervaiz (@FarazPervaiz3) July 20, 2025

«Βομβιστής αυτοκτονίας έριξε το παγιδευμένο με εκρηκτικά όχημά του σε κομβόι στρατιωτών» στην επαρχία Χιμπέρ Παχτούνχβα στα σύνορα με το Αφγανιστάν, δήλωσε αξιωματούχος των τοπικών αρχών που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του.

#UPDATE "A suicide bomber rammed an explosive-laden vehicle into a military convoy. The blast killed 13 soldiers, injured 10 army personnel and 19 civilians," said a local government official in North Waziristan district of Khyber Pakhtunkhwa province, Pakistan. pic.twitter.com/Vw6Iu0Iydd

— AFP News Agency (@AFP) June 28, 2025

«Δεκατρείς στρατιώτες σκοτώθηκαν και 29 άνθρωποι τραυματίστηκαν, εκ των οποίων 10 στρατιώτες και 19 άμαχοι», δήλωσε ο ίδιος.