Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τη νέα ρυθμιστική αρχή, που περιλαμβάνει και το νερό, θύμισε εκείνον τον χρυσό κανόνα που χαράκτηκε στην έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας του 1992: «δεν υπάρχουν ουσιαστικά όρια στο τι μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί». Έκτοτε, οι ισχυρότεροι δυτικοί οργανισμοί της Δύσης (ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΕΕ) επιδόθηκαν σε ένα ράλι εκβιαστικών ιδιωτικοποιήσεων και ΣΔΙΤ υπηρεσιών νερού υπερχρεωμένων κρατών, ανάμεσά τους και η Ελλάδα.

Ήδη από τη δεκαετία του 1990, οι περισσότερες χρεωμένες και υπανάπτυκτες χώρες, όπως στην Αφρική, διέθεταν κρατικές υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης. Έκτοτε, αυτό που άλλαξε δεν ήταν το επίπεδο ανάπτυξης, αλλά ο ιδιοκτήτης των υπηρεσιών νερού. Ανάμεσα στους όρους που έθεσαν τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα προκειμένου να δώσουν δάνεια σε αυτά τα κράτη ήταν είτε ιδιωτικοποίηση του νερού ή ανάκτησης κόστους (κατάργηση των κρατικών επιδοτήσεων που αυξάνουν το δημοσιονομικό έλλειμμα).

Το σκεπτικό ήταν πως στις αναπτυσσόμενες χώρες, η οικονομία είναι πολύ αδύναμη για να επιδοτεί τις υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης. Έτσι, το κόστος των υπηρεσιών θα έπρεπε να το καλύψουν οι καταναλωτές. Τα παραπάνω ιδρύματα υποστηρίζουν ότι η πώληση των δημοσίων επιχειρήσεων θα έχει ευεργετικές επιπτώσεις όχι μόνο στη διαχείριση του συστήματος ύδρευσης αλλά και στο δημόσιο χρέος και το έλλειμμα του προϋπολογισμού της χώρας. Επιπλέον, οι πόροι που παράγονται μέσω των πολιτικών ιδιωτικοποιήσεων θα μπορούσαν να παρέχουν πρόσβαση στο νερό σε υψηλότερο ποσοστό του πληθυσμού.

Μεταξύ των χωρών που αναγκάστηκαν να υιοθετήσουν πολιτικές ιδιωτικοποίησης του νερού είναι η Γκάνα, το Μάλι, η Μοζαμβίκη, η Τανζανία, η Αργεντινή, η Βολιβία, η Ουρουγουάη, η Madhya Pradesh, η Ινδονησία, η Αγκόλα, το Μπενίν, η Γουινέα-Μπισάου, η Ονδούρα, η Νικαράγουα, ο Νίγηρας, ο Παναμάς, η Ρουάντα,, Σενεγάλη και Υεμένη. Στην Ελλάδα η διαδικασία ξεκίνησε αλλά δεν ολοκληρώθηκε.

Παγκόσμια εμπειρία, παγκόσμια αποτυχία

Ωστόσο, όπως αναφέρει η Καθηγήτρια στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης Πεμπετζόγλου Μαρία, αυτά που υπόσχονταν οι υποστηρικτές των ιδιωτικοποιήσεων δεν επιβεβαιώνεται από τα εμπειρικά στοιχεία.
«Η παγκόσμια εμπειρία των προγραμμάτων ιδιωτικοποιήσεων στις υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης δείχνει ότι ο ιδιωτικός τομέας δεν μπόρεσε να επιτύχει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Η ιδιωτικοποίηση του νερού οδήγησε σε πολλά προβλήματα, τα οποία σχετίζονται κυρίως με αυξήσεις στα τιμολόγια νερού, μείωση της ποιότητας του νερού, προβλήματα υγείας, περιορισμένη χρήση του νερού, διαφθορά και αυξήσεις στις κρατικές δαπάνες. Παρά τις καταστροφικές συνέπειες τόσο για το κράτος όσο και για τους πολίτες, οι δανειστές επιμένουν να διατηρηθεί η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης ως απαίτηση στα προγράμματα προσαρμογής» παρατηρεί η κα Πεμπετζόγλου.

Προς επίρρωση αυτών, σε έκθεση του 2018 του ειδικού εισηγητή του ΟΗΕ Philip Alston το νερό είναι πολύ λιγότερο πιθανό να παρέχεται επαρκώς ή σε καλά ποιοτικά επίπεδα στους φτωχούς. Μπορεί να λένε ότι θα ρυθμιστεί μέσω αυστητών κανόνων και προδιαγραφών –όπως στην Ελλάδα- αλλά «ως επί το πλείστον, υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι η ιδιωτικοποίηση στους περισσότερους τομείς –σαν το νερό- και στις περισσότερες χώρες έχει πραγματοποιηθεί υπό συνθήκες που μοιάζουν με το είδος των λεπτομερών υποχρεώσεων που η νομοθεσία για τα ανθρώπινα δικαιώματα θα είχε επιβάλει σε έναν κρατικό πάροχο» σύμφωνα με την έκθεση.

Ακόμα και η ίδια η Παγκόσμια Τράπεζα κάνει λόγο -σε σειρά δημοσιεύσεων- για «ανάμεικτα αποτελέσματα» από τις ΣΔΙΤ, από τις οποίες πρέπει να «αντληθούν μαθήματα». Δηλαδή, ακόμα και οι ιερές αγελάδες των ιδιωτικοποιήσεων παραδέχονται ότι τα πράγματα δεν πήγαν και τόσο καλά.

Η Ελλάδα υπέκυψε

Μπορεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δεσμεύεται από το άρθρο 345 της ΣΛΕΕ να παραμένει ουδέτερη σε σχέση με τη δημόσια ή ιδιωτική διαχείριση των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης, αλλά η ΕΕ ανάγκασε την Ελλάδα να προχωρήσει σε ιδιωτικοποιήσεις στον τομέα του νερού, προκειμένου να λάβει «ευρωπαϊκή διάσωση». Ήδη, το σχέδιο ξεκίνησε από την αρχής της κρίσης στην Ελλάδα, προκαλώντας και μαζικές αντιδράσεις ευρωπαϊκών οργανισμών εναντίον της Τρόικα το 2012.

Ειδικότερα, η μέθοδος ιδιωτικοποίησης που προώθησε η ΕΕ στην ΕΥΑΘ περιελάμβανε την πώληση του 23% του μετοχικού κεφαλαίου. Το ΤΑΙΠΕΔ θα διατηρούσε το 74% των μετοχών. Στην περίπτωση της ΕΥΔΑΠ, η μέθοδος ιδιωτικοποίησης περιελάμβανε την πώληση του 11% των μετοχών, ενώ το ΤΑΙΠΕΔ θα διατηρούσε το 27% των μετοχών.

Για να λάβει η Ελλάδα δάνεια από τους πιστωτές της το 2015, έπρεπε να συζητήσει και για τη μοίρα των υπηρεσιών νερού. Έτσι, το 2016, η Βουλή ψήφισε νόμο για την ένταξη της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο και έτσι οι δύο εταιρείες, «παύουν να αποτελούν υπηρεσίες κοινής ωφελείας με αντικείμενο την απρόσκοπτη και ποιοτική παροχή υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης στους πολίτες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και καθίστανται απλώς «αξίες» στο χαρτοφυλάκιο της ΕΔΗΣ (μιας εκ των θυγατρικών του Υπερταμείου)».

”Μα για ποιο λόγο;”

Η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών νερού ήταν τόσο «άκυρη» που ακόμα και ο πρώην διευθυντής Προγράμματος της Παγκόσμιας Τράπεζας και συγγραφέας του βιβλίου «Water, Politics and Money» Manuel Schiffler ομολόγησε πως η ιδιωτικοποίηση [στο νερό] έχει νόημα μόνο όπου υπάρχει ανάγκη βελτίωσης της αποτελεσματικότητας. Ειδικά στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης, είχε πει, το σύστημα ύδρευσης ήταν σχετικά αποδοτικό. «Νομίζω ότι είναι μια ιδιωτικοποίηση για λάθος λόγους. Είναι μόνο για δημοσιονομικούς λόγους και όχι για να βελτιωθούν οι υπηρεσίες που παρέχει η δημοσια επιχείρηση», είχε δηλώσει. Στην Ελλάδα δεν συνέτρεχε ότι συντρέχει λόγος να αγγιχτεί ένας τομέας που τα πηγαίνει καλά.

Για τις εξελίξσεις στην χώρα μας είχαν υπάρξει αντιδράσεις και στη Γερμανία εναντίον της γερμανικής κυβέρνησης, η οποία πίεζε την Αθήνα να ιδιωτικοποιήσει τις υπηρεσίες νερού. Ενώ στην Ευρώπη κυριαρχεί η τάση της επανακρατικοποίησης του νερού, στην Ελλάδα επιφυλάσσουν πραγματικό ξεπούλημα του νερού. «Υπάρχει σε εξέλιξη στη Γερμανία ένα κύμα δημόσιας ανάκτησης αυτού του πόρου, αφού ακρίβυνε, δεν μπορεί να αφεθεί στους διευθύνοντες συμβούλους που επιδιώκουν κέρδος», είχε δηλώσει το 2015 στο Bloomberg η διευθύνουσα σύμβουλος της AoeW Christa Hecht. «Το νερό είναι ζωτικής σημασίας δημόσιο αγαθό και οι Έλληνες έχουν δίκιο που θέλουν να το διατηρήσουν έτσι» είχε συμπληρώσει.

Ωστόσο, καμία ελληνική κυβέρνηση δεν κατάφερε να αντισταθεί, ακόμα και όσες ήταν εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων. Το 2016, ο ίδιος ο πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας είχε δηλώσει πως «στην εποχή που ζούμε, της ελεύθερης οικονομίας της αγοράς, είναι προφανές ότι ο έλεγχος αυτός [των υπηρεσιών νερού] εξασφαλίζεται με την πλειοψηφία του πακέτου των μετοχών από το κράτος» καθώς «η συμμετοχή ιδιωτών -με μειοψηφικό πακέτο- που θα δώσουν τη δυνατότητα στην εταιρεία να γίνει πιο ανταγωνιστική». Η σημερινή ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι με το νομοσχέδιο που πέρασε θα βελτιώσει τις υπηρεσίεως νερού (ΣΔΙΤ κτλ). Αλλά, η πραγματικότητα τη διαψεύδει.

ΠΗΓΗ : in.gr

Η Γκεοργκίεβα θα είναι επί της ουσίας η οικοδέσποινα στις ετήσιες συνεδριάσεις του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, που ξεκινούν αύριο Δευτέρα στην Ουάσιγκτον, με τη συμμετοχή κεντρικών τραπεζιτών, υπουργών Οικονομικών και άλλων οικονομικών παραγόντων. Στην πρώτη δια ζώσης συνάντηση μετά την πανδημία καλούνται να αναλύσουν τους τρόπους για να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία του ανεξέλεγκτου πληθωρισμού, της επιθετικής νομισματικής πολιτικής, του αυξανόμενου χρέους και του μεγαλύτερου χερσαίου πολέμου στην Ευρώπη από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Πληθώρα κινδύνων

Η συρροή οικονομικών, κλιματικών και γεωπολιτικών κρίσεων κάνει τη συνεδρίαση αυτή να μην μοιάζει με οτιδήποτε έχουν δει οι ιθύνοντες της παγκόσμιας πολιτικής από το 1945. Ωστόσο, ο όλεθρος στις αναδυόμενες αγορές που προκάλεσαν οι αυξήσεις των επιτοκίων της Ομοσπονδιακής Τράπεζας στις αρχές της δεκαετίας του 1980, συμβαδίζουν με την παρούσα δύσκολη θέση.

«Το μεγάλο ερώτημα για τις συναντήσεις είναι, τι θα κάνουμε όσον αφορά τη θεσμική απάντηση σε αυτό, πέρα ​​από τα συνηθισμένα», δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ο Masood Ahmed, πρόεδρος του Κέντρου Παγκόσμιας Ανάπτυξης που εδρεύει στην Ουάσιγκτον.

Συνοπτικά τα θέματα που θα τεθούν στο τραπέζι

Το ΔΝΤ δημοσιεύει την Τρίτη, την Παγκόσμια Οικονομική Προοπτική. Η Γκεοργκίεβα είπε την περασμένη εβδομάδα ότι η πρόβλεψη για την παγκόσμια ανάπτυξη 2,9% για το 2023 θα αναθεωρεί πτωτικά.
Ουκρανία: η χώρα στην οποία εισέβαλαν οι δυνάμεις του Βλαντιμίρ Πούτιν τον Φεβρουάριο θα παραμείνει στο επίκεντρο, από τον αντίκτυπο που έχει στο θέμα της επισιτιστικής ασφάλειας, μέχρι την ενεργειακή κρίση στην Ευρώπη. Το διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ ενέκρινε την Παρασκευή ένα δάνειο 1,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την Ουκρανία, τον πρώτο του δανεισμό προς το έθνος από τις αρχές Μαρτίου.
Τιμές τροφίμων: το συμβούλιο του ΔΝΤ ενέκρινε τον περασμένο μήνα μια νέα έκτακτη χρηματοδότηση για να βοηθήσει τα έθνη που πλήττονται από την αύξηση του γεωργικού κόστους.
Βρετανία: η χώρα παραμένει ευάλωτη μετά την αναταραχή της αγοράς που ανάγκασε μια μερική στροφή σε ένα πακέτο φορολογικών περικοπών από την κυβέρνηση της νέας πρωθυπουργού Λιζ Τρας, το οποίο επικρίθηκε από το ΔΝΤ.
Fed: Η σύσφιξη της αμερικανικής νομισματικής πολιτικής πλήττει άλλες οικονομίες. Οι υπολογισμοί του ΔΝΤ δείχνουν ότι το 60% των χωρών χαμηλού εισοδήματος και το ένα τέταρτο των αναδυόμενων αγορών βρίσκονται σε κίνδυνο χρέους ή κοντά.
Κλίμα: η κρίση επιδεινώνεται, όπως έδειξαν πρόσφατα οι καταστροφές από τις πλημμύρες στο Πακιστάν έως τον τυφώνα που έπληξε το Πουέρτο Ρίκο και τη Φλόριντα.

Σύμφωνα με την έκθεση, η Ουκρανία υπέστη ζημίες ύψους 252 δισεκ. δολαρίων μέσω των πληγμάτων στην οικονομία και την παραγωγή της χώρας καθώς και τις επιπλέον δαπάνες που συνδέονται με τον πόλεμο, ενώ ο εκτοπισμός του ενός τρίτου των κατοίκων της Ουκρανίας αναμένεται να εκτοξεύσει το ποσοστό φτώχειας στο 21% από το μόλις 2% που ήταν πριν από τον πόλεμο.
Συνολικά, η έκθεση εκτιμά ότι οι ανάγκες ανοικοδόμησης της Ουκρανίας ενδεχομένως να φθάσουν τα 349 δισεκ. δολάρια, για την περίοδο μέχρι την 1η Ιουνίου –περίπου 1,6 φορές το εθνικό ΑΕΠ των 200 δισεκ. δολαρίων το 2021.
Από το ποσό αυτό, τα 105 δισεκ. απαιτούνται βραχυπρόθεσμα για την αντιμετώπιση των επειγουσών αναγκών όπως η ανοικοδόμηση χιλιάδων κατεστραμμένων σχολείων και πάνω από 500 νοσοκομείων.
Είναι επίσης επιτακτική η ανάγκη προετοιμασίας για τον επερχόμενο πιθανόν βαρύ χειμώνα με την ανοικοδόμηση των κατεστραμμένων σπιτιών, την αποκατάσταση της θέρμανσης και την αγορά φυσικού αερίου.
Οι εκτιμήσεις αυτές είναι προκαταρκτικές και πιθανόν να αυξηθεί το κόστος όσο συνεχίζεται ο πόλεμος, όπως επισημαίνεται στην έκθεση.
“Ο αντίκτυπος της ρωσικής εισβολής θα είναι ορατός για γενιές, με οικογένειες εκτοπισμένες και χωρισμένες μεταξύ τους, διαταραχές στην ανθρώπινη ανάπτυξη, καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς και ανατροπή της θετικής πορείας της οικονομίας και του δείκτη φτώχειας”, σημειώνεται στην έκθεση.
Ο Άρουπ Μπανέρτζι, ο περιφερειακός διευθυντής του παραρτήματος της Ανατολικής Ευρώπης της Παγκόσμιας Τράπεζας, δήλωσε ότι τα ευρήματα βασίζονται σε μια “πολύ ισχυρή” και διεθνώς αποδεκτή μεθοδολογία και ότι θα πρέπει να συμπεριληφθούν στην σύνοδο για την ανοικοδόμηση της Ομάδας των Επτά που είναι προγραμματισμένη για να διεξαχθεί στο Βερολίνο στις 25 Οκτωβρίου.
Όπως είπε ο ίδιος, οι αρχικές εκτιμήσεις της Ουκρανίας ότι θα χρειαστούν 750 δισεκ. δολάρια για την ανοικοδόμηση της οικονομίας πιθανόν συνάγονται από την έκταση των υλικών και οικονομικών καταστροφών, αλλά δεν είναι σαφής η ακριβής μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για αυτή την εκτίμηση.
Ο Όλεγκ Ούστενκο, ένας ανώτερος οικονομικός σύμβουλος του ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, δήλωσε ότι η Ουκρανία χρειάζεται δεσμεύσεις από τις δωρήτριες χώρες ότι θα συνεχίσουν να παρέχουν πέντε δισεκ. δολάρια σε χρηματοδότηση κάθε μήνα για όλο τον επόμενο χρόνο.
Ο Μπανέρτζι συμφώνησε ότι η Ουκρανία θα χρειαστεί εξωτερική στήριξη το 2023 εκτός αν υπάρξει “κάποια πραγματικά δραστική αλλαγή στην πορεία του πολέμου”.
Ο ίδιος είπε ότι η οικονομία είναι σε “λίγο καλύτερη κατάσταση” από την αναμενόμενη και το ΑΕΠ της χώρας εμφανίζει τώρα συρρίκνωση κατά 30-35% το 2022 αντί για 45% που ήταν η αρχική πρόβλεψη.

Χώρες σε όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν ύφεση καθώς ο πόλεμος της Ουκρανίας πλήττει τις οικονομίες που έχουν ήδη κλονιστεί από την πανδημία της Covid-19, προειδοποίησε σήμερα (7/6) η Παγκόσμια Τράπεζα.

Οι λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες στην Ευρώπη και την ανατολική Ασία αντιμετωπίζουν μια «μεγάλη ύφεση», προσέθεσε.

Ο κίνδυνος υψηλού πληθωρισμού και χαμηλής ανάπτυξης – ο λεγόμενος «στασιμοπληθωρισμός» – είναι επίσης υψηλότερος, δήλωσε ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας Ντέιβιντ Μάλπας.

Οι λογαριασμοί ενέργειας και τροφίμων αυξάνονται σε όλο τον κόσμο.

«Ο πόλεμος στην Ουκρανία, τα λοκντάουν στην Κίνα, οι διαταραχές της εφοδιαστικής αλυσίδας και ο κίνδυνος στασιμοπληθωρισμού σφυροκοπούν την ανάπτυξη. Για πολλές χώρες, η ύφεση θα είναι δύσκολο να αποφευχθεί», είπε ο κ. Μάλπας.

Στην έκθεσή της σχετικά τις παγκόσμιες οικονομικές προοπτικές για τον Ιούνη, η Παγκόσμια Τράπεζα προειδοποίησε ότι ο κίνδυνος στασιμοπληθωρισμού είναι «σημαντικός».

«Η υποτονική ανάπτυξη πιθανότατα θα παραμείνει καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας λόγω των αδύναμων επενδύσεων στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου. Με τον πληθωρισμό να τρέχει τώρα σε υψηλά πολλών δεκαετιών σε πολλές χώρες και την προσφορά να αναμένεται να αυξάνεται αργά, υπάρχει κίνδυνος ο πληθωρισμός να παραμείνει υψηλότερος για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα».

Έχουν περάσει περισσότερες από εκατό ημέρες από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, αλλά μόλις τώρα γίνεται σαφές το απογοητευτικό μέγεθος των κρουστικών κυμάτων τα οποία πλήττουν έθνη και χιλιάδες νοικοκυριά που βρίσκονται μίλια μακριά από αυτήν την πηγή δεινών.

Τα αναπτυσσόμενα κράτη αγωνίζονταν ήδη να σταθούν ξανά στα πόδια τους. Για κάθε νοικοκυριά $20 που κέρδιζαν συνήθως πριν από την πανδημία, τώρα παίρνουν μόνο $19.

Αλλά το αυξανόμενο κόστος των τροφίμων και της ενέργειας απειλεί να ρίξει τα προς το ζην σε μιαν ακόμη μεγαλύτερη δύνη, συλλαβίζοντας τη δυστυχία και τις κακουχίες για τους πιο ευάλωτους.

Και αυτό δεν ισχύει μόνο για τις φτωχότερες χώρες. Μια έρευνα δείχνει ότι ένα στα έξι βρετανικά νοικοκυριά έχει στραφεί σε τράπεζα τροφίμων.

Αυτός ο παγκόσμιος αγώνας θα μπορούσε να επιδεινωθεί από τα υψηλότερα επιτόκια που χρησιμοποιούνται για τη χαλάρωση του πληθωρισμού, όπως ακριβώς εξατμίζεται η κρατική υποστήριξη για τη μείωση των επιπτώσεων της πανδημίας.

Η Παγκόσμια Τράπεζα προτρέπει την άμεση δράση, από την ελάφρυνση του χρέους έως την προτροπή των κρατών να μη θέσουν περιορισμούς στις εξαγωγές τροφίμων.

Αντίθετα, θέλουν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής να δείξουν ότι ενεργούν από κοινού για να προστατεύσουν τον εφοδιασμό τροφίμων και ενέργειας, να καθησυχάσουν τις ασταθείς αγορές και να διευκολύνουν τις αυξήσεις των τιμών.

Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής έπρεπε ήδη να αντιμετωπίσουν μια εξαιρετική μάχη.

Αλλά αν καταργήσουμε τα εργαλεία τώρα, η Παγκόσμια Τράπεζα προτείνει ότι θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε μια ακόμη πιο παρατεταμένη και οδυνηρή κρίση.

Η δυσκολία σήμερα δε σημαίνει μόνο δυστυχία και κοινωνική αναταραχή, μπορεί να καταστρέψει ζωές για χρόνια.

Οι χώρες στην Ευρώπη που είναι πιο πιθανό να υποστούν απότομη πτώση της οικονομικής παραγωγής το 2022 είναι η Ουκρανία και η Ρωσία, σύμφωνα με τις προβλέψεις της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Αλλά προειδοποίησε ότι οι επιπτώσεις από τον πόλεμο και την πανδημία της Covid-19 θα ήταν ευρύτερες.

«Ακόμη και αν αποφευχθεί μια παγκόσμια ύφεση, ο πόνος του στασιμοπληθωρισμού θα μπορούσε να επιμείνει για αρκετά χρόνια – εκτός εάν δρομολογηθούν σημαντικές αυξήσεις της προσφοράς», είπε ο κ. Μάλπας.

Μεταξύ 2021 και 2024, η παγκόσμια ανάπτυξη προβλέπεται να επιβραδυνθεί κατά 2,7 ποσοστιαίες μονάδες, είπε ο κ. Μάλπας, υπερδιπλάσια από την επιβράδυνση που παρατηρήθηκε μεταξύ 1976 και 1979, όταν ο κόσμος είδε για τελευταία φορά στασιμοπληθωρισμό.

Η έκθεση προειδοποίησε ότι οι αυξήσεις των επιτοκίων που απαιτούνταν για τον έλεγχο του πληθωρισμού στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ήταν τόσο απότομες που έπληξαν μια παγκόσμια ύφεση το 1982 και μια σειρά από χρηματοοικονομικές κρίσεις στις αναδυόμενες αγορές και τις αναπτυσσόμενες οικονομίες.

Ωστόσο, τη δεκαετία του 1970 το δολάριο ήταν πιο αδύναμο και το πετρέλαιο ήταν σχετικά ακριβότερο.

Πηγή: BBC

Επίθεση στη Νίκαια: Αυτός είναι ο δράστης της επίθεσης – Στο ανώτατο επίπεδο συναγερμού όλη η χώρα

«Είναι σημαντικό να δώσουμε προτεραιότητα στην επανέναρξη των σχολείων και να προσφέρουμε τα απαραίτητα μαθήματα ώστε να καλύψουν τα κενά» που υπέστησαν οι μαθητές λόγω της αναστολής της λειτουργίας των σχολείων, τονίζει σε ανακοίνωσή του ο Ρόμπερτ Τζένκινς υπεύθυνος του τμήματος Εκπαίδευσης της Unicef.

«Δεν χρειάζεται να ψάξουμε μακριά για να δούμε τις επιπτώσεις της πανδημίας στην εκπαίδευση των παιδιών σε όλο τον κόσμο. Στις χώρες με χαμηλό ή μέσο εισόδημα οι επιπτώσεις αυτές ήταν ακόμη μεγαλύτερες καθώς η περιορισμένη πρόσβαση στην τελεκπαίδευσης, οι αυξημένοι κίνδυνοι μείωσης του προϋπολογισμού (για την παιδεία) και οι καθυστερήσεις στα σχέδια επαναλειτουργίας καταστρέφουν κάθε πιθανότητα κανονικότητας για τους μαθητές», επεσήμανε.

Σύμφωνα με την έκθεση των τριών θεσμών, τα παιδιά από αυτές τις φτωχές χώρες έχασαν σχεδόν τέσσερις μήνες σχολείο από την έναρξη της πανδημίας. Στις πλούσιες χώρες τα παιδιά, που έχουν στη διάθεσή τους την απαραίτητη τεχνολογία για τηλεκπαίδευση, έχασαν έξι εβδομάδες, αναφέρεται στην έκθεση.

Για την Unesco και την Παγκόσμια Τράπεζα είναι σημαντικό οι χώρες να επενδύσουν οικονομικά «τώρα» στα σχολικά συστήματα προκειμένου να μειώσει το χάσμα που ανοίγεται μεταξύ των φτωχών και των πλούσιων χωρών εξαιτίας της πανδημίας.

Η έκθεση των τριών θεσμών καταρτίστηκε βάσει εθνικών δεδομένων τα οποία συγκέντρωσαν από σχεδόν 150 χώρες από τον Ιούνιο ως τον Οκτώβριο.