Η Σύνοδος πραγματοποιείται σε ένα ιδιαίτερα σύνθετο και ασταθές διεθνές περιβάλλον, με αυξημένες αβεβαιότητες για τις προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας. Ο κ. Πιερρακάκης θα συμμετάσχει για πρώτη φορά δια ζώσης, υπό την ιδιότητά του ως προέδρου του Eurogroup, στις συνεδριάσεις της G7.

Κατά τη διάρκεια της Συνόδου, ο υπουργός θα πραγματοποιήσει σειρά επαφών με θεσμικούς εκπροσώπους και κορυφαία στελέχη της διεθνούς οικονομίας. Θα συναντηθεί με τη γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, Kristalina Georgieva, καθώς και με την ηγεσία του Ταμείου, μεταξύ των οποίων ο διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος, Alfred Kammer και ο διευθυντής Δημοσιονομικών Υποθέσεων, Rodrigo Valdés.

Ο κ. Πιερρακάκης θα έχει επίσης κατ’ ιδίαν επαφές με την υπουργό Οικονομικών του Ηνωμένου Βασιλείου, Rachel Reeves και με την υπουργό Οικονομικών της Ιαπωνίας, Satsuki Katayama.

Στο πλαίσιο των δημόσιων παρεμβάσεών του, ο κ. Πιερρακάκης είναι κεντρικός ομιλητής σε συζήτηση με τον Alfred Kammer, ενώ θα συμμετάσχει και στο Semafor World Economy Forum, με θέμα «The New Era of Global Growth», συμβάλλοντας στον διεθνή διάλογο για τη νέα φάση της παγκόσμιας οικονομίας.

Στο περιθώριο της Συνόδου, ο υπουργός θα πραγματοποιήσει κύκλο επαφών με εκπροσώπους διεθνών τραπεζικών και επενδυτικών ομίλων, ενώ θα παραστεί και σε εκδήλωση στην ελληνική πρεσβευτική κατοικία, όπου θα συναντηθεί με Έλληνες που υπηρετούν σε διεθνείς οργανισμούς, ανάμεσα τους η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Σπύρος Σιδέρης

Σε αυτό το πλαίσιο, ο πόλεμος μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός πολιτικής ανασύνταξης, κοινωνικής κινητοποίησης και ιδεολογικής επανανοηματοδότησης του ιρανικού κράτους. Και ακριβώς αυτό το ενδεχόμενο είναι που προκαλεί ανησυχία σε δυτικούς αναλυτές και ιδιαίτερα στην Ουάσιγκτον.

Η ιστορία των επαναστάσεων δείχνει ότι οι πόλεμοι συχνά λειτουργούν ως επιταχυντές πολιτικών μετασχηματισμών. Στην περίπτωση του Ιράν, η στρατιωτική αντιπαράθεση με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ δημιουργεί συνθήκες «υπαρξιακής απειλής», οι οποίες ενισχύουν την τάση συσπείρωσης γύρω από το κράτος και αναζωπυρώνουν τη ρητορική της επανάστασης.

Η έννοια της σύγκρουσης ανάμεσα στον «φίλο» και τον «εχθρό» επιστρέφει στο επίκεντρο του δημόσιου λόγου, αναγκάζοντας την κοινωνία να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητά της απέναντι στη Δύση.

Στο εσωτερικό της ιρανικής πολιτικής σκηνής, αυτή η δυναμική ενισχύει κυρίως τον ριζοσπαστικό ή «αρχών» πυρήνα του καθεστώτος, ο οποίος υποστηρίζει την επιστροφή στις αρχικές αρχές της Ισλαμικής Επανάστασης του 1979.

Πρόκειται για ένα ρεύμα που απορρίπτει κάθε συμβιβασμό με τη Δύση και προωθεί ένα μοντέλο «οικονομίας αντίστασης», βασισμένο στην αυτάρκεια και στην κοινωνική δικαιοσύνη.

Η σύγκρουση «ριζοσπαστών» και «πραγματιστών»

Η πολιτική αντιπαράθεση στο Ιράν εδώ και χρόνια κινείται ανάμεσα σε δύο βασικά στρατόπεδα. Από τη μία πλευρά βρίσκεται το στρατόπεδο των μεταρρυθμιστών και πραγματιστών, που υποστηρίζουν τη διαπραγμάτευση με τη Δύση και την οικονομική ενσωμάτωση της χώρας στο διεθνές σύστημα. Από την άλλη, το στρατόπεδο των ιδεολογικών σκληροπυρηνικών, που θεωρούν ότι η επανάσταση έχει απομακρυνθεί από τις αρχικές της αξίες.

Η περίοδος της προεδρίας του Ιμπραχίμ Ραϊσί (2021–2024) θεωρήθηκε από τους υποστηρικτές του δεύτερου ρεύματος ως μια προσπάθεια επιστροφής στην «καθαρότητα» της επανάστασης. Ωστόσο, ο αιφνίδιος θάνατός του σε ελικόπτερο το 2024 δημιούργησε βαθύ πολιτικό κενό και ανέδειξε τις εσωτερικές αντιθέσεις του καθεστώτος.

Στις εκλογές που ακολούθησαν, ο Σαΐντ Τζαλίλι, εκπρόσωπος της πιο ριζοσπαστικής πτέρυγας, συγκέντρωσε περίπου 13,5 εκατομμύρια ψήφους, αποδεικνύοντας ότι υπάρχει σημαντική κοινωνική βάση για ένα πιο σκληρό ιδεολογικό μοντέλο. Αυτή η τάση δεν φοβάται την αντιπαράθεση με τη Δύση· αντίθετα, τη θεωρεί αναγκαίο στάδιο για την «αναγέννηση» της επανάστασης.

Η ιδεολογία της «δεύτερης επανάστασης»

Στο ιδεολογικό επίπεδο, το πιο χαρακτηριστικό πρόσωπο αυτού του ρεύματος είναι ο αγιατολάχ Μοχάμεντ Μεχντί Μιρμπαγκρί, μέλος της Συνέλευσης των Εμπειρογνωμόνων. Ο Μιρμπαγκρί θεωρεί ότι η επανάσταση του 1979 κατάφερε να ανατρέψει τον Σάχη, αλλά δεν κατόρθωσε να αλλάξει τον οικονομικό και κοινωνικό «πυρήνα» του κράτους, ο οποίος παρέμεινε επηρεασμένος από δυτικά μοντέλα.

Στη σκέψη του, η καπιταλιστική ανάπτυξη αποτελεί τον βασικό μηχανισμό μέσω του οποίου η Δύση επιβάλλει πολιτιστική ηγεμονία. Η λύση που προτείνει είναι μια ριζική αποσύνδεση από το δυτικό οικονομικό πρότυπο και η οικοδόμηση ενός συστήματος κοινωνικής δικαιοσύνης βασισμένου σε ισλαμικές αρχές.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο πόλεμος μπορεί να λειτουργήσει ως ιστορική ευκαιρία: να αναγκάσει το κράτος να εγκαταλείψει την οικονομία της αγοράς και να υιοθετήσει ένα αυστηρά ισλαμικό μοντέλο οικονομικής οργάνωσης.

Οι κοινωνικές βάσεις του ριζοσπαστισμού

Η επιρροή αυτής της ιδεολογίας δεν περιορίζεται στους θρησκευτικούς κύκλους. Βρίσκει απήχηση σε σημαντικά τμήματα της κοινωνίας, ιδιαίτερα στους φοιτητές και στις οργανώσεις της Μπασίτζ (Basij), αλλά και σε νεότερα στελέχη των Φρουρών της Επανάστασης.

Σημαντικό ρόλο παίζουν επίσης ακτιβιστικά κινήματα όπως το «Φοιτητές για τη Δικαιοσύνη», τα οποία καταγγέλλουν τη διαφθορά και την οικονομική ανισότητα στο εσωτερικό της χώρας. Για αυτά τα δίκτυα, η «δεύτερη επανάσταση» δεν είναι απλώς ιδεολογική· είναι μια προσπάθεια αναδιανομής πλούτου και εξουσίας.

Ο πόλεμος ως εργαλείο κοινωνικής μηχανικής

Η εμπειρία πολλών κοινωνιών δείχνει ότι οι πόλεμοι συχνά λειτουργούν ως μηχανισμοί κοινωνικής ενοποίησης. Στην ιρανική περίπτωση, η ρητορική της θυσίας και του μαρτυρίου, που έχει βαθιές ρίζες στη σιιτική παράδοση της Καρμπάλα, μπορεί να μετατρέψει την πολεμική εμπειρία σε ένα ισχυρό συμβολικό εργαλείο.

Η θυσία στο πεδίο της μάχης δημιουργεί μια μορφή ισότητας ανάμεσα στους πολίτες, όχι με βάση τον πλούτο ή το κοινωνικό status, αλλά με βάση την κοινή συμμετοχή στον αγώνα. Αυτό το στοιχείο αποτελεί κεντρικό σημείο της ιδεολογίας των ριζοσπαστών, που επιδιώκουν τη δημιουργία μιας «κοινότητας πίστης» και όχι απλώς ενός εθνικού κράτους.

Η πραγματιστική απάντηση του κράτους

Παρά τη δυναμική αυτών των ιδεών, το ιρανικό κράτος δεν λειτουργεί αποκλειστικά με ιδεολογικά κριτήρια. Ένα σημαντικό τμήμα της ελίτ, που συνδέεται με τις κρατικές δομές και την οικονομία των κυρώσεων, προσεγγίζει την κατάσταση με πιο πραγματιστικούς όρους.

Χαρακτηριστική περίπτωση είναι ο Αλί Λαριτζανί, ο οποίος επανήλθε στο προσκήνιο σε κρίσιμες κρατικές θέσεις μετά την έναρξη της σύγκρουσης. Ο Λαριτζανί θεωρείται περισσότερο εκπρόσωπος του «λογικού κράτους» παρά μιας συγκεκριμένης ιδεολογίας. Για εκείνον, ο πόλεμος αποτελεί κυρίως εργαλείο αποτροπής και διατήρησης της ισορροπίας ισχύος, όχι αφετηρία μιας παγκόσμιας επανάστασης.

Η διαφορά ανάμεσα στις δύο προσεγγίσεις είναι καθοριστική: ενώ οι ριζοσπάστες βλέπουν τον πόλεμο ως υπαρξιακή και τελική σύγκρουση με τη Δύση, οι πραγματιστές τον αντιμετωπίζουν ως μια αναγκαστική στρατηγική διαχείρισης κρίσης.

Γιατί ανησυχεί η Ουάσιγκτον

Από την οπτική των Ηνωμένων Πολιτειών, το πιο ανησυχητικό σενάριο δεν είναι απαραίτητα η στρατιωτική ισχύς του Ιράν, αλλά η πιθανότητα ο πόλεμος να ενισχύσει ιδεολογικά το καθεστώς. Αν η σύγκρουση οδηγήσει σε μια νέα μορφή επαναστατικής κινητοποίησης, η Τεχεράνη μπορεί να γίνει ακόμη πιο ανθεκτική στις πιέσεις και στις κυρώσεις.

Παράλληλα, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να ενισχύσει τις φιλοϊρανικές οργανώσεις σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και να μετατρέψει την ιδεολογία της «αντίστασης» σε ακόμη πιο ισχυρό πολιτικό αφήγημα.

Το αβέβαιο μέλλον της ιρανικής επανάστασης

Η ιστορία της Ισλαμικής Δημοκρατίας δείχνει ότι το καθεστώς έχει επιβιώσει επανειλημμένα μέσα από κρίσεις, προσαρμόζοντας την ιδεολογία του στις πολιτικές ανάγκες της στιγμής. Το ερώτημα σήμερα δεν είναι αν θα υπάρξει αλλαγή στο Ιράν, αλλά ποια μορφή θα πάρει αυτή η αλλαγή.

Η ιδέα της «δεύτερης ιρανικής επανάστασης» αντανακλά μια βαθύτερη συζήτηση για το μέλλον του κράτους: αν θα κινηθεί προς μια πιο ιδεολογική κατεύθυνση, απομακρυνόμενο πλήρως από το δυτικό μοντέλο ανάπτυξης, ή αν θα συνεχίσει να ισορροπεί ανάμεσα στην επαναστατική ρητορική και τον πολιτικό πραγματισμό.

Σε κάθε περίπτωση, η έκβαση αυτής της εσωτερικής μάχης θα καθορίσει όχι μόνο το μέλλον του Ιράν, αλλά και τις γεωπολιτικές ισορροπίες ολόκληρης της Μέσης Ανατολής. Και γι’ αυτό, η συζήτηση για τη «δεύτερη επανάσταση» στην Τεχεράνη παρακολουθείται πλέον με ιδιαίτερη προσοχή από τις μεγάλες δυνάμεις του διεθνούς συστήματος.

Ο κ. Δένδιας συμμετείχε στο φόρουμ χθες, Τρίτη 3 Φεβρουαρίου, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης που πραγματοποίησε στην Ουάσιγκτον.

Ο κ Δένδιας, τον οποίο προλόγισαν ο ιδρυτής και πρόεδρος του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών, Συμεών Τσομώκος και ο εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου Ελληνοαμερικανικής Ηγεσίας (HALC), Έντι Ζεμενίδης, είχε συζήτηση συγκεκριμένα με τον Εκτελεστικό Διευθυντή του FDD Τζόναθαν Σάντζερ.

«Θα ήταν ευχής έργο αν τελικά η Τουρκία συμμετέχει σε αυτό που κάνουμε (Ελλάδα και Ισραήλ). Αυτό όμως έχει κάποιες προϋποθέσεις. Υπάρχουν κανόνες. Οι κανόνες δεν είναι κανόνες του Ισραήλ, της Ελλάδας, της Αιγύπτου, της Τουρκίας, είναι οι κανόνες της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας. Αν η Τουρκία αποδεχθεί τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας και προσχωρήσει στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, τότε μπορούμε να συνεργαστούμε όλοι μαζί» ξεκαθάρισε ο κ. Δένδιας.

«Αλλά αν δεν το κάνει, αν η Τουρκία έχει αυτή την περίεργη ιδέα ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα ή χωρικά ύδατα πέραν των 6 ν.μ. ή ΑΟΖ, ανεξαρτήτως μεγέθους, όπως στην περίπτωση της Κρήτης, όπου σύμφωνα με τον τουρκικό τρόπο «ερμηνείας» του Διεθνούς Δικαίου – η Κρήτη έχει μόνο χωρικά ύδατα 6 ν.μ. πώς μπορεί να γίνει συζήτηση; διερωτήθηκε ο Έλληνας υπουργός.

«Και, παρόλα  αυτά, η θέση της ελληνικής κυβέρνησης  και η προσωπική μου θέση είναι να συνεχίσουμε τις συνομιλίες με την Τουρκία. Γιατί, κάποια στιγμή στο μέλλον, αν υπάρχουν ανοιχτοί δίαυλοι επικοινωνίας, η Τουρκία ίσως κατανοήσει εν τέλει ότι και τα δικά της συμφέροντα είναι πολύ πιο κοντά σε αυτό που κάνουμε εμείς, αυτό που κάνει το Ισραήλ, αυτό που κάνει η ΕΕ σε σχέση με μια «ατομικιστική» προσέγγιση για την αναβίωση κάποιου είδους Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τη μορφή που είχε μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και που θεωρώ ότι θα είναι αρκετά δύσκολο να γίνει σήμερα» πρόσθεσε.

Για την εμφάνιση της «Γαλάζιας Πατρίδας», ο κ. Δένδιας εξήγησε ότι «μέσα σε 2-3 χρόνια έγινε το επίσημο δόγμα του τουρκικού κράτους».

«Μου λένε ότι τώρα το διδάσκουν στα τουρκικά σχολεία. Φοβάμαι ότι είναι μια παγίδα για όλους μας. Και μια παγίδα ειδικά για την τουρκική κοινωνία» επισήμανε.

Για τη σχέση μεταξύ του Προέδρου Τραμπ κα του Προέδρου Ερντογάν, ο κ. Δένδιας αναρωτήθηκε γιατί να μην μπορεί «ο Πρόεδρος Τραμπ να τραβήξει τον Πρόεδρο Ερντογάν προς τις δυτικές αξίες, τις δυτικές προσεγγίσεις, τα δυτικά συμφέροντα και όχι το αντίθετο»;

«Γιατί ο Πρόεδρος Τραμπ να αποδέχεται την ιδέα ενός ισλαμικού στοιχείου στην περιοχή και να μην τραβά τον Πρόεδρο Ερντογάν προς την αρχική του θέση;» συμπλήρωσε.

«Η αρχική θέση του Προέδρου Ερντογάν» είπε ο κ. Δένδιας ήταν ότι «ήθελε η Τουρκία να γίνει μέλος της ΕΕ. Ήθελε ανθρώπινα δικαιώματα. Ήθελε κράτος δικαίου στην Τουρκία. Γιατί να μην τον επαναφέρουμε στην αρχική θέση του; Είναι ρητορικό φυσικά το ερώτημα, ποιος είμαι εγώ που θα υπαγορεύσω τί θα κάνει ο Πρόεδρος Τραμπ ή ο Πρόεδρος Ερντογάν; Τους σέβομαι και τους δύο, είναι ηγέτες των χωρών τους, αρχηγοί κυβερνήσεων»

Ο κ. Δένδιας εξήγησε ότι πρώτη προτεραιότητα της επίσκεψης στις ΗΠΑ «είναι να υπάρχει σαφής κατανόηση για το πού βρισκόμαστε». Και συνέχισε: «Πρέπει να έχουμε κοινή αντίληψη των προκλήσεων της περιοχής μας. Εάν δεν έχουμε αυτό, τα υπόλοιπα θα είναι πρόβλημα. Θα υπάρξει διαπραγμάτευση, θα υπάρξει συζήτηση, ό, τι θέλετε. Ωστόσο, εάν συμφωνήσουμε πώς θέλουμε να είναι ο κόσμος γύρω από την Ελλάδα, στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική, τη Μαύρη Θάλασσα, εάν συμφωνήσουμε με τις ΗΠΑ πώς θέλουμε να είναι αυτός ο κόσμος σε δέκα χρόνια, τα επόμενα θα ακολουθήσουν».

Για τις επενδύσεις στην ‘Αμυνα, ανέφερε ότι η Ελλάδα δαπανά «περισσότερο από 3,4% του ΑΕΠ», παρότι είναι μια χώρα «που βγήκε από μια τεράστια κρίση, μια δεκαετή κρίση, κατά την οποία χάσαμε περίπου 30% του ΑΕΠ μας».

«Είμαστε ακόμα όρθιοι και νομίζω ότι έχουμε έναν από τους καλύτερους στρατούς, από τις καλύτερες Ένοπλες Δυνάμεις στην ΕΕ, δεδομένου του μεγέθους μας, και πολύ καλύτερες από χώρες που έχουν τριπλάσιο, τετραπλάσιο ή και πενταπλάσιο ΑΕΠ από εμάς».

«Προσπαθούμε να κάνουμε μια πλήρη μεταρρύθμιση, την οποία ονομάζουμε «Ατζέντα 2030». Στο παρελθόν οι Ένοπλες Δυνάμεις μας ήταν ένα σύνολο συστημάτων που υποστηρίζονταν από ικανό, και σωστά εκπαιδευμένο, προσωπικό. Πλέον όμως δεν είναι έτσι. Τώρα, οι Ένοπλες Δυνάμεις μας του 20ου αιώνα, είναι μια μηχανή πληροφοριών. Πρέπει να είναι ικανές να απορροφήσουν δεδομένα, να κατανοήσουν τα δεδομένα, και να ανταποκριθούν στην πρόκληση σύμφωνα με τα δεδομένα που επεξεργάστηκαν. Το προσωπικό πρέπει να είναι σε θέση να το διαχειριστεί αυτό, και τα συστήματα πρέπει να εξαρτώνται από μια ολιστική προσέγγιση, είτε πρόκειται για κυβερνοασφάλεια, είτε για το διάστημα, είτε για βαλλιστικούς πυραύλους, είτε για τη θάλασσα ή κάτω από αυτήν. Το «παιχνίδι» είναι τελείως διαφορετικό. Πιστεύω ότι το έχουμε καταλάβει καλά και προσπαθούμε να κάνουμε τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις» εξήγησε ο κ. Δένδιας.

Μιλώντας για την τεχνητή νοημοσύνη και την καινοτομία. ο κ. Δένδιας στάθηκε στην επίσκεψη του Ισραηλινού ομολόγου του κ. Katz στην Αθήνα αναλύοντας: «Το Ισραήλ είναι πλέον ένας εταίρος που μπορεί να δείξει στην Ελλάδα πώς να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις του 21ου αιώνα. Έχουμε μια αρκετά κοινή αντίληψη με το Ισραήλ για πολλές προκλήσεις της περιοχής. Έχει λοιπόν πολιτικό και πρακτικό νόημα να κάνουμε πράγματα από κοινού».

Μιλώντας για την Κύπρο, «ως αδελφή χώρα και αδελφό έθνος δεν εννοούμε μόνο τους Ελληνοκύπριους αλλά και τους Τουρκοκύπριους» ξεκαθάρισε ο κ. Δένδιας.

«Αυτό που υποστηρίζουμε είναι μια ενοποιημένη Κύπρος, μέλος της ΕΕ, με πλήρη δικαιώματα για όλους» πρόσθεσε.

«Υποστηρίζουμε μια ενοποιημένη Κύπρο, με πλήρη δικαιώματα για την τουρκοκυπριακή κοινότητα, ως μέλος της ΕΕ. Και αυτό συμφέρει τους Τουρκοκύπριους, τους Ελληνοκύπριους και την ίδια την Τουρκία. Πιστεύω ότι το συμφέρον της Τουρκίας είναι όχι προς ένα μακρινό παρελθόν αλλά προς ένα φωτεινό μέλλον. Ως δημοκρατική, πλούσια, μεγάλη, σημαντική χώρα και πολύ στενός φίλος με την Ελλάδα κάποια στιγμή» ανέφερε ο Έλληνας υπουργός.

Για την Ασπίδα του Αχιλλέα, εξήγησε ότι «είναι μια πιο ολιστική προσέγγιση σε σχέση με όλα όσα υπάρχουν αυτή τη στιγμή».

«Περιλαμβάνει οποιοδήποτε είδος πρόκλησης: από το διάστημα, τον κυβερνοχώρο, από τη θάλασσα, υποθαλάσσια, από αέρος, με βαλλιστικούς πυραύλους κτλ. Και συνεργαζόμαστε πάνω σε αυτό με το Ισραήλ, αλλά όχι όπως γινόταν στο παρελθόν, αγοράζοντας πλατφόρμες και οπλικά συστήματα. Δεν θα το κάνουμε αυτό. Θα παράγουμε το 50% των προϊόντων στην Ελλάδα και θα λάβουμε και τεχνογνωσία από το απόλυτα επιτυχημένο ισραηλινό οικοσύστημα καινοτομίας, ώστε να συνεργαστεί με το δικό μας οικοσύστημα ώστε να γίνει η αρχή. Γιατί σε αυτόν τον τομέα έχουμε λίγο αργήσει» ξεκαθάρισε.

Ειδικότερα, για την τεχνογνωσία και την ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανίας ο κ. Δένδιας υπογράμμισε ότι η Ελλάδα συνεργάζεται με το Ισραήλ «με γνώση του κώδικα των συστημάτων, ώστε να μπορούμε να επηρεάσουμε την ανάπτυξη των συστημάτων αυτών στο μέλλον».

«Πιστεύω ότι και το Ισραήλ κερδίζει από αυτό. Το Ισραήλ είναι πετυχημένο στον αέρα, στην αντιπυραυλική άμυνα, αλλά υπάρχει επίσης και η θάλασσα. Εκεί μπορούμε να διδάξουμε κάποια πράγματα το Ισραήλ και να αλληλοβοηθηθούμε» συμπλήρωσε.

Για την Ελλάδα, ο κ. Δένδιας εξήγησε ότι η Ασπίδα του Αχιλλέα και η Ατζέντα 2030 «έχουν τα στοιχεία τα οποία μπορούν να κάνουν την Ελλάδα να αντιμετωπίσει όποια πρόκληση και αν αναδυθεί».

«Θα ήθελα να δω ένα ευρωπαϊκό στοιχείο άμυνας», συνέχισε και εξήγησε: «Να δω την Ευρώπη να μπορεί να προβάλλει δύναμη, την Ευρώπη να μπορεί να κατανοήσει όχι μόνο τις απειλές της Ρωσίας, αλλά και τις απειλές που προέρχονται από το Νότο, τη ζώνη του Σαχέλ».

Για την ‘Αμυνα και την Ασφάλεια της ΕΕ ο κ. Δένδιας τόνισε:. «Η Ευρώπη πρέπει να δημιουργήσει αυτόνομες δυνατότητες άμυνας. Αυτή είναι η λύση. Θα πάρει χρόνια, μπορεί και δεκαετίες. Δεν μπορεί να γίνει άμεσα. Θα πρέπει για πολλά να βασιζόμαστε στις ΗΠΑ. Ειδικά για διοικητική μέριμνα, για μεταγωγικά αεροσκάφη, για παράγοντες διευκόλυνσης. Δεν μπορούμε να οικοδομήσουμε αυτές τις ικανότητες από τη μια μέρα στην άλλη και το να ανακοινώνουμε τεράστια ποσά χρημάτων δεν λύνει το πρόβλημα. Πρέπει να ενισχύσεις τη βάση παραγωγής σου. Να δημιουργήσεις νέες γραμμές παραγωγής. Αυτό δεν συμβαίνει σε ένα ή πέντε χρόνια. Είναι μια μακρά διαδικασία. Αλλά η Ευρώπη πρέπει να το κάνει. Πρέπει να μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Και να αντιμετωπίζει τις ΗΠΑ ως ίσος προς ίσο. Εξακολουθούμε να θέλουμε τη στρατιωτική παρουσία και την παρουσία σκληρής ισχύος των ΗΠΑ στην Ευρώπη, πρέπει να μπορούμε να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας».

«Πρέπει να φέρουμε την Ινδία πιο κοντά μας. Είναι η χώρα με το μεγαλύτερο πληθυσμό στον κόσμο, 1,5 δισεκατομμύρια, τέσσερις φορές ο πληθυσμός της ΕΕ. Θα είναι η τρίτη οικονομική δύναμη του κόσμου σε μερικά χρόνια και είναι δημοκρατία. Πρέπει λοιπόν να έρθουμε σε μια συνεννόηση με την Ινδία» είπε ο κ. Δένδιας, ενώ τόνισε ότι μετά τις ΗΠΑ θα επισκεφθεί την Ινδία.

Αναλύοντας τη σχέση Ελλάδας – Ινδίας ο κ. Δένδιας εξήγησε: «Είναι «ήσυχοι» από την κουλτούρα τους, αλλά έχουμε διεξάγει κοινές ασκήσεις μαζί τους. Ινδικές φρεγάτες ήταν παρούσες στην Ερυθρά Θάλασσα. Όχι ως μέρος της Επιχείρησης Ασπίδες, αλλά συνεργαζόμενη με την Επιχείρηση Ασπίδες. Η Ινδία είναι «ήσυχη», αλλά μπορεί να είναι ένας πολύ σημαντικός παράγων».

Ο δισεκατομμυριούχος πρόεδρος υποστηρίζει ότι οι λογαριασμοί του έκλεισαν χωρίς να έχει προειδοποιηθεί εγκαίρως, τον Απρίλιο του 2021, δηλαδή τρεις μήνες μετά τα γεγονότα της 6ης Ιανουαρίου του ίδιου έτους, όταν υποστηρικτές του επιτέθηκαν στο Καπιτώλιο, στην Ουάσινγκτον. Ο στόχος ήταν «να πάρει η τράπεζα αποστάσεις από τον πρόεδρο Τραμπ και τις συντηρητικές πολιτικές απόψεις του».

Η αγωγή στρέφεται και εναντίον του διευθύνοντος συμβούλου της τράπεζας, Τζέιμι Ντάιμον.

Ο Τραμπ ισχυρίζεται ότι η τράπεζα παραβίασε τον δικό της κώδικα δεοντολογίας ξεχωρίζοντάς τον για πολιτικούς λόγους. Σύμφωνα με την κλήτευση, που αναρτήθηκε στον ιστότοπο του τηλεοπτικού δικτύου CNBC, η τράπεζα «ξεδιάντροπα» υπερηφανευόταν επί 225 χρόνια ότι εξυπηρετεί τους πελάτες της με σεβασμό και εργάζεται επιμελώς για να διαφυλάξει αυτές τις αξίες της.

«Μολονότι ισχυρίζεται ότι θεωρεί πολύτιμες αυτές τις αρχές, η JPMC τις παραβίασε μονομερώς και χωρίς προειδοποίηση ή επανόρθωση, τερματίζοντας πολλούς από τους τραπεζικούς λογαριασμούς του ενάγοντα», προστίθεται στο κείμενο.

Ο Τραμπ είχε προαναγγείλει το Σαββατοκύριακο ότι σχεδιάζει να καταθέσει αγωγή σε βάρος της τράπεζας μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες.

Η απάντηση της JPMorgan

«Μολονότι λυπούμαστε που ο πρόεδρος Τραμπ προσέφυγε στη δικαιοσύνη, πιστεύουμε ότι η αγωγή δεν έχει καμία βάση. Σεβόμαστε το δικαίωμά του να στραφεί εναντίον μας και το δικαίωμα μας να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας», απάντησε η JPMorgan. Η τράπεζα υποστηρίζει επίσης ότι «δεν κλείνει λογαριασμούς για πολιτικούς ή θρησκευτικούς λόγους» αλλά «επειδή προκαλούν νομικούς ή ρυθμιστικούς κινδύνους για την εταιρεία».

«Λυπούμαστε που πρέπει να το κάνουμε, όμως συχνά οι κανόνες μας αναγκάζουν», πρόσθεσε.

Η μετοχή της JPMorgan κατέγραφε άνοδο 1,2% το απόγευμα.

Οι δικηγόροι του Τραμπ υπέβαλαν την αγωγή το πρωί σε δικαστήριο του Μαϊάμι, εκ μέρους του προέδρου και πολλών εταιρειών του.

Οι τράπεζες αντιμετωπίζουν εντεινόμενες πολιτικές πιέσεις τα τελευταία χρόνια, ιδίως από συντηρητικούς που ισχυρίζονται ότι έχουν υιοθετήσει τη woke ατζέντα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, κάνουν διακρίσεις σε βάρος ορισμένων τομέων, όπως είναι η βιομηχανία όπλων και τα ορυκτά καύσιμα. Η πίεση αυτή εντάθηκε κατά τη δεύτερη θητεία του Τραμπ, καθώς ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος ισχυρίζεται σε συνεντεύξεις του ότι κάποιες τράπεζες αρνήθηκαν να παράσχουν υπηρεσίες στον ίδιο και σε άλλους συντηρητικούς. Οι τράπεζες αρνούνται την κατηγορία.

Τον θάνατο των δύο στρατιωτών ανακοίνωσε ο κυβερνήτης της δυτικής Βιρτζίνια, Πάτρικ Μόρισι

«Με μεγάλη λύπη επιβεβαιώνουμε ότι και οι δύο στρατιώτες της Εθνικής Φρουράς της Δυτικής Βιρτζίνια που πυροβολήθηκαν νωρίτερα σήμερα στο Ουάσινγκτον έχουν πεθάνει από τα τραύματά τους», έγραψε στο X. «Αυτοί οι γενναίοι κάτοικοι της Δυτικής Βιρτζίνια έχασαν τη ζωή τους υπηρετώντας τη χώρα τους».

Σύμφωνα με την Αστυνομία της Μητροπολιτικής Περιφέρειας της Ουάσιγκτον, συνελήφθη ο δράσης. «Η περιοχή έχει ασφαλιστεί. Ένας ύποπτος βρίσκεται υπό κράτηση», ανέφερε το τμήμα στο X.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι το «ζώο» που πυροβόλησε δύο μέλη της εθνοφρουράς «θα πληρώσει πολύ ακριβό τίμημα». Σε ανάρτησή του στο Truth Social , ο Τραμπ ανέφερε ότι και οι δύο στρατιώτες είναι «κρίσιμα τραυματισμένοι» και σημείωσε επίσης ότι ο ύποπτος είναι επίσης «σοβαρά τραυματισμένος».

Ο Λευκός Οίκος ανέφερε ότι παρακολουθεί ενεργά την κατάσταση. Ο Τραμπ βρίσκεται στη Φλόριντα, όπου περνάει την Ημέρα των Ευχαριστιών στο κλαμπ του Mar-a-Lago.

#BREAKING: Photo of National Guard shot near White House pic.twitter.com/1ptDAyQI7c

— Backfire (@BackfireBros) November 26, 2025

«Ο Λευκός Οίκος είναι ενήμερος και παρακολουθεί ενεργά αυτή την τραγική κατάσταση», δήλωσε η εκπρόσωπος Τύπου Κάρολαϊν Λέβιτ σχετικά με την ένοπλη επίθεση, η οποία, σύμφωνα με την αστυνομία, έλαβε χώρα λίγα τετράγωνα μακριά από το κτίριο.

Please join me in praying for the two National Guardsmen who were just shot moments ago in Washington D.C.@DHSgov is working with local law enforcement to gather more information.

— Secretary Kristi Noem (@Sec_Noem) November 26, 2025

Σπύρος Σιδέρης

Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη, εγκλωβισμένη ανάμεσα στην ανάγκη για ειρήνη και στον φόβο να μη νομιμοποιήσει ρωσικά τετελεσμένα, συμμετέχει σε μια διαδικασία που περισσότερο θυμίζει γεωπολιτικό ανατολίτικο παζάρι παρά συγκροτημένη ειρηνευτική πρωτοβουλία. Και όλα αυτά, ενώ το Κρεμλίνο εντείνει τις επιθέσεις, προσπαθώντας να μετατρέψει το πεδίο της μάχης σε διαπραγματευτικό μοχλό.

Ο Ζελένσκι “καλεί” τον Τραμπ – αλλά με όρους

Το πρώτο σοκ προήλθε από τον ίδιο τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος δήλωσε ότι είναι έτοιμος να συναντήσει τον Ντόναλντ Τραμπ, αλλά μόνο παρουσία των Ευρωπαίων εταίρων. Με άλλα λόγια: «ναι» στη συνάντηση, αλλά «όχι» σε μια αμερικανορωσική συμφωνία χωρίς ευρωπαϊκές εγγυήσεις.

Ο επικεφαλής του Προεδρικού Γραφείου, Αντρίι Γερμάκ, πήγε ένα βήμα παραπέρα: αποκάλυψε ότι ο Ζελένσκι επιθυμεί η συνάντηση να γίνει ήδη την Ημέρα των Ευχαριστιών (27 Νοεμβρίου). Κάτι τέτοιο θα έστελνε το μήνυμα πως η Ουκρανία είναι έτοιμη να μπει στην τελική φάση των συνομιλιών — υπό τον όρο, βέβαια, ότι θα έχει λόγο στην πιο ακανθώδη παράμετρο: τα ουκρανικά εδάφη που κατέχει η Ρωσία.

Την ίδια στιγμή, ο Λευκός Οίκος προειδοποιεί πως «καμία συνάντηση δεν έχει προγραμματιστεί». Μια τυπική φράση, αλλά αρκετή για να καταδείξει ότι η διαπραγμάτευση βρίσκεται ακόμη στην πιο εύθραυστη της φάση.

Το σχέδιο των 28 σημείων: ο Τραμπ κινεί τα νήματα

Το αμερικανικό ειρηνευτικό σχέδιο 28 σημείων που για κάποιους έγινε 19, είναι πλέον το μοναδικό κείμενο που συζητείται σε Ουάσιγκτον, Κίεβο, Μόσχα και ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Σύμφωνα με τον Τραμπ, το σχέδιο «βελτιώθηκε» μετά τις συζητήσεις στη Γενεύη.

Ο ειδικός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ έχει λάβει εντολή να μεταβεί στη Μόσχα και να συναντήσει τον Βλαντίμιρ Πούτιν, ενώ ο υπουργός Στρατού των ΗΠΑ, Νταν Ντρίσκολ, βρίσκεται σε επαφές με Ουκρανούς αξιωματούχους.

Το Κρεμλίνο, μέσω του υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, διαμαρτύρεται ότι δεν έχει λάβει το νέο κείμενο και κατηγορεί την Ευρώπη πως «υπονομεύει» τις αμερικανικές προσπάθειες. Για τη Μόσχα, οποιαδήποτε ουσιαστική αλλαγή μετατρέπει τη διαδικασία σε «εντελώς διαφορετική».

Μυστικές συνομιλίες διεξάγονται επίσης στο Άμπου Ντάμπι, όπου αντιπροσωπείες των ΗΠΑ και της Ρωσίας επιχειρούν να γεφυρώσουν τις τελευταίες διαφορές. Οι ΗΠΑ αφήνουν να εννοηθεί ότι μένουν «μερικές ευαίσθητες αλλά όχι ανυπέρβλητες λεπτομέρειες».

Η Ευρώπη αποδέχεται το αμερικανικό πλαίσιο – αλλά με βαριά καρδιά

Ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Κιρ Στάρμερ, αποκάλυψε στη Βουλή των Κοινοτήτων ότι στη σύνοδο του G20 στη Νότια Αφρική υπήρξε «στέρεη συναίνεση» υπέρ της συνεργασίας με το αμερικανικό κείμενο και όχι υπέρ ενός νέου ευρωπαϊκού σχεδίου.

Όμως, πίσω από την επίσημη γραμμή κρύβεται ο φόβος ότι η Ευρώπη συμμετέχει σε μια διαδικασία που ενδέχεται να νομιμοποιήσει ρωσικά τετελεσμένα. Ο πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, δηλώνει ότι «δεν βλέπει ρωσική βούληση για κατάπαυση του πυρός», ενώ το Λονδίνο προειδοποιεί ότι «ο δρόμος είναι μακρύς».

Παρά τις ενστάσεις, οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφώνησαν στη δημιουργία ειδικής ομάδας εργασίας για τις εγγυήσεις ασφαλείας προς την Ουκρανία — ένα από τα πλέον ακανθώδη ζητήματα, καθώς η Μόσχα απορρίπτει κάθε μορφή δυτικής στρατιωτικής εγγύησης.

Το εδαφικό ζήτημα: το “άβατο” της συμφωνίας

Το μεγαλύτερο εμπόδιο παραμένει αυτό που ο Ζελένσκι ονόμασε «κύριο πρόβλημα»: η αξίωση της Ρωσίας για νομική αναγνώριση των εδαφών που κατέχει.

Η Μόσχα απαιτεί πλήρη ουκρανική αποχώρηση από το Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ, ενώ ελέγχει την Κριμαία, μεγάλα τμήματα της Χερσώνας και της Ζαπορίζια. Για το Κίεβο, οποιαδήποτε αναγνώριση ισοδυναμεί με πολιτική αυτοκτονία.

Οι ρωσικές επιθέσεις “γράφουν” τη διπλωματία στο έδαφος

Το Κρεμλίνο εντείνει τις πιέσεις με επιθέσεις που μοιάζουν σχεδιασμένες για να ενισχύσουν τη ρωσική διαπραγματευτική θέση:
22 πύραυλοι, πάνω από 460 drones, 14 νεκροί στην Ουκρανία.

Παράλληλα, η Ρωσία ανακοινώνει ότι κατέρριψε 249 ουκρανικά drones, με νεκρούς στην περιοχή του Ροστόφ.

Το μήνυμα είναι καθαρό: οι συνομιλίες δεν θα γίνουν σε συνθήκες προσομοίωσης ειρήνης αλλά εν μέσω συνεχούς στρατιωτικής πίεσης.

Το τέλος ή η αρχή της κρίσιμης φάσης;

Ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει ότι αναμένει να συναντήσει τους Ζελένσκι και Πούτιν «σύντομα — αλλά μόνο όταν το κείμενο είναι τελικό ή σχεδόν τελικό».

Η Ευρώπη φοβάται μια κακή ειρήνη.
Η Ουκρανία τρέμει μήπως βρεθεί αντιμέτωπη με μια συμφωνία που θα της επιβληθεί.
Η Ρωσία συνεχίζει τη διπλή τακτική: διαπραγματεύεται και βομβαρδίζει.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι η διεθνής σκηνή κινείται με ταχύτητα — αλλά προς ποια κατεύθυνση;
Προς μια συμφωνία ή προς μια νέα κλιμάκωση;

Η απάντηση ίσως κρυφτεί στις επόμενες εβδομάδες, εκεί όπου το ειρηνευτικό σχέδιο θα δοκιμαστεί ανάμεσα στη γεωπολιτική σκοπιμότητα, τις εδαφικές διεκδικήσεις και τη λέξη που ορίζει τη σύγχρονη εποχή: αστάθεια.

Οι δηλώσεις αυτές έρχονται σε αντίθεση με τις πληροφορίες που ανέφεραν ότι ο Τραμπ τον αποπήρε με βωμολοχίες στον Λευκό Οίκο.

Ο Ουκρανός ηγέτης έκανε την Κυριακή κάποια off the record σχόλια στα μέσα ενημέρωσης, αλλά σήμερα δόθηκε η άδεια να δημοσιοποιηθούν. Περιέγραψε ως θετικό το μήνυμα του Τραμπ στη συνάντηση, που έληξε με τον Αμερικανό πρόεδρο να ζητά την κατάπαυση του πυρός με τις δυνάμεις να παραμένουν στις θέσεις τους.

Ως αποτέλεσμα της επίσκεψης του Ζελένσκι στην Ουάσινγκτον, η Ουκρανία ετοιμάζει τώρα μια σύμβαση για την αγορά 25 αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot που θα δώσουν μεγάλη ώθηση στις αμυντικές δυνατότητές της απέναντι στις ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις, πρόσθεσε.

Politico: Γιατί απέτυχε ο Ζελένσκι στον Λευκό Οίκο

Η βιαστική και στρατηγικά κακοσχεδιασμένη επίσκεψη Ζελένσκι στην Ουάσινγκτον μετατράπηκε σε διπλωματικό φιάσκο, με την εμμονή στα Tomahawk να επισκιάζει όλα τα άλλα κρίσιμα αιτήματα και να αφήνει την Ουκρανία με μισοτελειωμένες συμφωνίες, γράφει το Politico σε ανάλυσή του για την έλευση Ζελένσκι στον Λευκό Οίκο.

Την προηγούμενη εβδομάδα, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ήλπιζε να αξιοποιήσει τη βελτίωση των σχέσεών του με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, για να εξασφαλίσει προμήθεια πυραύλων Tomahawk από τις ΗΠΑ — όπλα που η Κίεβο πιστεύει ότι θα μπορούσαν να αλλάξουν το παιχνίδι και να δώσουν αποφασιστικό πλήγμα στην πολεμική οικονομία του Κρεμλίνου.

Μετά την επιτυχημένη διαμεσολάβηση για εκεχειρία στη Γάζα, ήταν βέβαιο ότι ο Τραμπ θα είχε τη διάθεση να δώσει στην Ουκρανία ό,τι χρειάζεται για να αναγκάσει τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν να σοβαρευτεί στις διαπραγματεύσεις, τονίζει το Politico.

Αλλά αυτό δεν συνέβη.

Η συνάντηση του Ζελένσκι στον Λευκό Οίκο ήταν απολύτως ευγενική — ο ίδιος ο Τραμπ χρησιμοποίησε αυτή τη λέξη για να περιγράψει την επαφή τους. Δεν υπήρξε ψυχρότητα ούτε επιστροφή στις κακές στιγμές της πλέον φημισμένης σύγκρουσης στο Οβάλ Γραφείο τον Φεβρουάριο. Ο Ζελένσκι έμαθε καλά το μάθημά του σε αυτό το θέμα και πλέον γνωρίζει ότι η ευγένεια είναι υποχρεωτική όταν απευθύνεται στον «μπαμπά» Τραμπ.

Η συνάντηση, ωστόσο, αποδείχθηκε ανώφελη, κυρίως επειδή η Ουκρανία ήταν υπερβολικά βιαστική.

Κακό… timing και υπερβολικές προσδοκίες της Ουκρανίας

«Δεν ήταν κακή συνάντηση, απλώς έπεσε θύμα κακής χρονικής στιγμής και υπερβολικών προσδοκιών», είπε ένας Ρεπουμπλικανός ειδικός εξωτερικής πολιτικής που ζήτησε να παραμείνει ανώνυμος για να μιλήσει ελεύθερα. Αλλά θα μπορούσε να ήταν πολύ πιο παραγωγική αν ο Ζελένσκι είχε αναπροσαρμόσει τη σκέψη του και αναδιάταξε την ατζέντα του μετά από την εκτεταμένη τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο Τραμπ με τον Πούτιν την προηγούμενη μέρα.

Κατά τη διάρκεια αυτής της συνομιλίας δυόμιση ωρών, ο Τραμπ προκάλεσε τον Πούτιν με την προοπτική προμήθειας Tomahawk στην Ουκρανία: «Στην πραγματικότητα είπα, θα σας πείραζε αν έδινα μερικές χιλιάδες Tomahawk στην αντίπαλή σας; Το είπα», είπε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ στους δημοσιογράφους. «Δεν του άρεσε η ιδέα». Το αποτέλεσμα ήταν μια συμφωνία για νέα συνάντηση σε άλλη σύνοδο κορυφής — αυτή τη φορά στη Βουδαπέστη — με τον Τραμπ να φαίνεται ξανά πεπεισμένος ότι ο Πούτιν ίσως ήταν έτοιμος να τερματίσει τον πόλεμο.

Ο Ουκρανός ηγέτης δεν πιστεύει ότι «ο Πούτιν είναι έτοιμος απλώς να τελειώσει αυτόν τον πόλεμο», όπως είπε στο NBC στην εκπομπή “Meet the Press” την Κυριακή. Παρ’ όλα αυτά, η κλήση του Πούτιν θα έπρεπε να είχε ωθήσει τον Ζελένσκι και την ομάδα του να αναπροσαρμόσουν τις προσδοκίες τους και, κυρίως, να μειώσουν την πίεση για τους πυραύλους Tomahawk, είπε ο ειδικός. «Δεν υπήρχε περίπτωση ο Τραμπ να συμφωνούσε στην απόκτηση Tomahawk πριν τη συνάντησή του με τον Πούτιν στη Βουδαπέστη».

Ωστόσο, η Ουκρανία αγνόησε τις συμβουλές των Ρεπουμπλικανών φίλων της στην Ουάσινγκτον — πολλοί εκ των οποίων είναι επιφυλακτικοί ότι ο Τραμπ θα συμφωνήσει να δώσει Tomahawk στην Ουκρανία υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, φοβούμενοι κλιμάκωση και την εμπλοκή των ΗΠΑ βαθύτερα στον πόλεμο. Και αυτό χωρίς να ληφθούν υπόψη οι ανησυχίες του Πενταγώνου για τα δικά του αποθέματα, τις οποίες ο ίδιος ο Τραμπ ανέφερε στους δημοσιογράφους την Παρασκευή.

Η εστίαση στους Τomahawk «κόστισε» τα υπόλοιπα αιτήματα

Με την αποτυχία να αποσύρει το αίτημα για Tomahawk, η Ουκρανία έχασε την ευκαιρία να επικεντρωθεί σε μια σειρά άλλων κρίσιμων ζητημάτων — κυριότερα τα αντιαεροπορικά πυραυλικά συστήματα για τα F-16 και MiG, καθώς και τα συστήματα αεράμυνας Patriot. Και τα δύο είναι απαραίτητα για την κατάρριψη drones και βαλλιστικών πυραύλων, και η Ουκρανία υπολείπεται δραματικά λόγω των ρεκόρ αεροπορικών επιθέσεων που πραγματοποιεί τώρα η Ρωσία.

Η εστίαση στους Tomahawk αποσπούσε επίσης την προσοχή από άλλα βασικά αιτήματα, όπως η έγκριση του Τραμπ για τη χρήση αδρανοποιημένων ρωσικών κρατικών περιουσιακών στοιχείων για τη χρηματοδότηση της άμυνας της Ουκρανίας.

Ο Υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσεντ, υποστηρίζει αυτή την πρόταση. Οι ΗΠΑ κατέχουν μόνο 7 δισεκατομμύρια δολάρια σε ρωσικά περιουσιακά στοιχεία, αλλά οι τρεις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις της G7 — Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία — θέλουν η Ιαπωνία και η Αμερική να συμμετέχουν ενεργά, καθώς ανησυχούν ότι η αξιοποίηση των 140 δισεκατομμυρίων ευρώ σε ρωσικά περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται στην Ευρώπη θα μπορούσε να υπονομεύσει την παγκόσμια αξιοπιστία του ευρώ. Αν η Ουάσιγκτον και το Τόκιο υιοθετούσαν ανάλογες ενέργειες, οι ανησυχίες τους θα μειώνονταν.

Υπήρξε επίσης περιορισμένη πρόοδος στις συζητήσεις για την εισαγωγή υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από τις ΗΠΑ, τώρα που οι ρωσικές αεροπορικές επιθέσεις στις υποδομές φυσικού αερίου της Ουκρανίας έχουν αυξηθεί σε ένταση και συχνότητα. Μέχρι στιγμής, η κρατική εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου της Ουκρανίας, Naftogaz, έχει αγοράσει περίπου 0,5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αμερικανικού LNG, αλλά θα χρειαστούν περισσότερα για να αντέξει η χώρα το χειμώνα. Και στις αρχές αυτού του μήνα, η Υπουργός Ενέργειας της Ουκρανίας, Σβιτλάνα Χρίντσουκ, δήλωσε ότι η Κίεβο σκοπεύει να αυξήσει τις συνολικές εισαγωγές φυσικού αερίου κατά 30%.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Υπουργός Οικονομίας Ολέξι Σομπόλεφ σημείωσε την προηγούμενη εβδομάδα ότι η Ουκρανία «συζητά μηχανισμούς για τη χρηματοδότηση της αγοράς αμερικανικού LNG και εξοπλισμού συμπιεστών». Ωστόσο, σύμφωνα με έναν αξιωματούχο της αμερικανικής εξαγωγικής τράπεζας Export-Import Bank, που ζήτησε ανωνυμία καθώς δεν έχει άδεια να μιλήσει στα μέσα ενημέρωσης, αυτές οι συζητήσεις έχουν πλέον κολλήσει επειδή η Ουκρανία αντιδρά στους σχετικά περιοριστικούς όρους δανείου που προσφέρονται. Η τράπεζα έχει περιορισμένες νομικές δυνατότητες να τροποποιήσει τους όρους.

Κακή προετοιμασία της ουκρανικής αντιπροσωπείας πριν τη συνάντηση Τραμπ – Ζελένσκι

Στην πραγματικότητα, η μεγάλη αντιπροσωπεία Ουκρανών υπουργών και αξιωματούχων — περιλαμβανομένων του ισχυρού επιτελάρχη του Ζελένσκι, Αντρίι Γέρμακ, και της Πρωθυπουργού Γιούλια Σβιρίντενκο — που στάλθηκε στην Ουάσινγκτον πριν από τη συνάντηση στον Λευκό Οίκο την Παρασκευή, απέτυχε καθολικά, μην καταφέρνοντας να ολοκληρώσει αρκετές σημαντικές συμφωνίες που αφορούσαν τόσο την κυβέρνηση των ΗΠΑ όσο και τον ιδιωτικό τομέα.

«Η ιδέα ήταν ότι θα υπήρχαν έτοιμα μεγάλα πράγματα, συμπεριλαμβανομένων συμφωνιών με μεγάλες αμερικανικές εταιρείες άμυνας και ενεργειακούς παίκτες, όλα να υπογραφούν κατά τη διάρκεια της συνάντησης στον Λευκό Οίκο», είπε ο Ρεπουμπλικάνος ειδικός. Αλλά τελικά, τίποτα δεν ήταν έτοιμο.

«Δυστυχώς, τίποτα πραγματικά συγκεκριμένο δεν συμφωνήθηκε κατά τη διάρκεια ολόκληρης της εβδομάδας», συμφώνησε ένας άλλος Ρεπουμπλικάνος σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής. Πρόσθεσε επίσης ότι η λανθασμένη εστίαση στους Tomahawk ήταν μόνο μέρος του προβλήματος — το άλλο ήταν ο χρόνος της επίσκεψης του Ζελένσκι και η συνολική εκστρατεία λόμπι της Ουκρανίας στην Ουάσιγκτον.

«Τους είχαμε συμβουλεύσει να καθυστερήσουν», είπε. Ήταν σημαντικό η Σβιρίντενκο και οι αξιωματούχοι οικονομίας να βρίσκονται στην Ουάσινγκτον λόγω των ετήσιων συναντήσεων ΔΝΤ και Παγκόσμιας Τράπεζας, αλλά η υπόλοιπη προσπάθεια λόμπι θα έπρεπε να είχε αναβληθεί για μια εβδομάδα περίπου. Και σίγουρα, η πρόταση του Ζελένσκι να ανταλλάξει ουκρανική τεχνολογία drones με Tomahawk ήταν πολύ πρόωρη.

Καταρχάς, η κυβέρνηση Τραμπ ήταν ακόμη πολύ επικεντρωμένη στη Μέση Ανατολή. Επιπλέον, με το κλείσιμο της κυβέρνησης και τα παιχνίδια ευθυνών σχετικά με τη μάχη για τον προϋπολογισμό μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών, δεν υπήρχε αρκετός χώρος για την Ουκρανία.

Στην υπεράσπισή τους, ο σύμβουλος πρόσθεσε ότι υπάρχει αυξανόμενος συναγερμός στην Κίεβο για το πώς η Ουκρανία θα περάσει αυτόν τον χειμώνα — πιθανότατα τον χειρότερο μέχρι στιγμής του πολέμου. Ο Ζελένσκι υπαινίχθηκε αυτήν την ανησυχία την Κυριακή, λέγοντας στο NBC ότι επειδή η Ρωσία δεν κερδίζει στο πεδίο της μάχης, κλιμακώνει τις αεροπορικές επιθέσεις στις υποδομές: «Χρησιμοποιεί πυραύλους και drones πάνω μας — θέλει καταστροφή — ενεργειακή καταστροφή αυτόν τον χειμώνα επιτιθέμενη κάθε μέρα με 500 ιρανικά drones και 20-30 πυραύλους», είπε.

Και ο Ρεπουμπλικάνος σύμβουλος συμφωνεί: «Υπάρχει πραγματικός κίνδυνος η Ουκρανία να κατευθύνεται σε ενεργειακή καταστροφή εάν οι ρωσικές επιθέσεις στις ενεργειακές υποδομές συνεχιστούν».

Η απόφαση αυτή προκάλεσε ανησυχία και σύγχυση στους κόλπους της στρατιωτικής ηγεσίας, καθώς έρχεται σε μια περίοδο που η διοίκηση του Donald Trump έχει απομακρύνει αρκετούς ανώτερους ηγέτες μέσα στο 2025. Πολλοί παρατηρητές ερμηνεύουν την κίνηση ως ένδειξη περαιτέρω ανακατατάξεων ή αλλαγών στη στρατιωτική ιεραρχία.

Οι αξιωματούχοι ενημερώθηκαν με ελάχιστη προειδοποίηση και χωρίς να τους γνωστοποιηθεί το θέμα της συνάντησης, γεγονός που ενίσχυσε τα ερωτήματα σχετικά με τους σκοπούς της κυβέρνησης. Η σύγκληση τόσων πολλών υψηλόβαθμων στελεχών θεωρείται εξαιρετικά ασυνήθιστη για τα αμερικανικά δεδομένα.

Το κλίμα αβεβαιότητας εντείνεται από το πρόσφατο κύμα απολύσεων στην κορυφή του Πενταγώνου, με αρκετούς να εκφράζουν φόβους για περαιτέρω αλλαγές ή μετακινήσεις στελεχών. Μέχρι στιγμής δεν έχουν υπάρξει επίσημες δηλώσεις από το Υπουργείο Άμυνας για τους λόγους της συνάντησης.

Πηγή

BREAKING: A bomb threat has been made at the Democrat National Committee HQ in DC

Low sense of urgency in the area, though.

Seems police have already determined this is bullsht.

The Democrats had to find a way to make themselves victims after they kiIIed Charlie Kirk pic.twitter.com/1msdRDLAE0

— Nick Sortor (@nicksortor) September 11, 2025

Παράλληλα, έχει εκδοθεί ειδοποίηση ενημερώνοντας το προσωπικό να αποφύγει τα κεντρικά γραφεία του κόμματος στην Ουάσιγκτον.

«Παρακαλούμε ενημερώστε το προσωπικό σας. Η Αστυνομία του Καπιτωλίου ανταποκρίνεται σε ένα περιστατικό στα κεντρικά γραφεία του Εθνικού Δημοκρατικού Κομιτάτου (DNC)», αναφέρεται σε αυτήν.

Το συγκεκριμένο μέτρο αποτελεί κλιμάκωση της παρέμβασης του Τραμπ στην αστυνόμευση στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ και έρχεται σε μια στιγμή που σχεδόν 2.000 μέλη της Εθνοφρουράς είναι στην Ουάσινγκτον, με την άφιξη αυτή την εβδομάδα εκατοντάδων στρατιωτών από διάφορες πολιτείες, σύμφωνα με το AP.

Το Πεντάγωνο και ο στρατός είχαν ανακοινώσει την περασμένη εβδομάδα ότι οι στρατιώτες δεν θα φέρουν όπλα.

«Ο προσωρινός διοικητής της Εθνικής Φρουράς της Ουάσιγκτον διατηρεί την εξουσία να προβεί σε απαραίτητες προσαρμογές της στρατιωτικής διάταξης, σε συντονισμό με την Αστυνομία της Μητροπολιτικής Περιοχής της Ουάσιγκτον και τους ομοσπονδιακούς εταίρους επιβολής του νόμου.

Η Εθνική Φρουρά της Ουάσιγκτον παραμένει προσηλωμένη στην προστασία της Περιφέρειας της Κολούμπια και στην εξυπηρέτηση όσων ζουν, εργάζονται και επισκέπτονται την Περιφέρεια», δήλωσε αξιωματούχος του υπουργείου Άμυνας στο Fox News.

Οι στρατιώτες θα μπορούν να οπλοφορούν από τις επόμενες ημέρες, αν και δεν θα έχουν το δικαίωμα να προβαίνουν σε συλλήψεις, όπως αναφέρουν οι ίδιες πληροφορίες.

Επιπλέον, θα εξακολουθούν να έχουν εντολή να προβαίνουν σε προσωρινή κράτηση ατόμων, εάν χρειαστεί, και να τους παραδίδουν στις αστυνομικές αρχές το συντομότερο δυνατόν.