Το μνημόσυνο τελέστηκε παρουσία του τοποτηρητή της Αρχιεπισκοπής Αλβανίας, μητροπολίτη Κορυτσάς Ιωάννης, του εκπροσώπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, μητροπολίτης Προικοννήσου Ιωσήφ, του μητροπολίτη Φιλαδέλφειας Μελιτονα, της Ιεράς Συνόδου της Αρχιεπισκοπής Αλβανίας, εκπρόσωπου της ελληνικής Πρεσβείας στα Τίρανα τοπικών αρχών και πλήθους πιστών. Την Ελληνική Πρεσβεία εκπροσώπησε ο επιτετραμμένος πρέσβης Αθανάσιος Αστρακάς.

Εν συνεχεία, τελέστηκε και τρισάγιο στον τάφο του μακαριστού Αρχιεπισκόπου, ο οποίος είναι πλέον προσβάσιμος. Κατά τη διάρκεια του μνημοσύνου θα διαβαστεί και η διαθήκη του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, που θα αποτελέσει την παρακαταθήκη για την επόμενη ημέρα.

Ο μητροπολίτης Προικοννήσου Ιωσήφ στο λόγο του, μετέφερε και το μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Ο αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, κατά κόσμον Αναστάσιος Γιαννουλάτος, γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1929 και εκοιμήθη στην Αθήνα στις 25 Ιανουαρίου 2025. Σύμφωνα με πληροφορίες της ΕΡΤ στα μέσα Μαρτίου θα γίνει και η εκλογή του αρχιεπισκόπου Αλβανίας που θα διεξαχθεί τον μακαριστό Αναστάσιο. Μέσα στην εβδομάδα θα υποβληθούν από το Κληρικολαϊκό Συμβούλιο, που αποτελείται από 257 ιερείς, οι υποψηφιότητες που πληρούν τις προϋποθέσεις για να εκλεγεί ένας απ’ αυτούς ως διάδοχος του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αναστασίου.

Στη συνέχεια, οι υποψηφιότητες θα συζητηθούν στη συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Αλβανίας, η οποία και θα εκλέξει τον νέο ηγέτη. Η Σύνοδος αποτελείται από τους μητροπολίτες: Βερατίου Aστιο, Δυρραχίου και Κορυτσάς Ιωάννη, Αργυροκάστρου Δημήτριο, Απολλωνίας και Φίερι Νικόλαο, Ελμπασάν Αντώνιο, Αμαντίας Ναθαναήλ και Κρούγιας Αναστάσιο. Ενδεχομένως να παρακαμφθεί η πρώτη διαδικασία του κληρολαϊκού συμβουλίου και να γίνει απ’ευθείας η εκλογή από την Ιερά Σύνοδο σε 15 ημέρες.

Τι προβλέπει η διαθήκη του

Στη διαθήκη του, που αναγνώστηκε, ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος αφού χαιρέτησε για τελευταία φορά το ποίμνιό του, ζήτησε συγγνώμη από όσους πίκρανε και συγχώρεσε όσους τον πίκραναν. Κινητή περιουσία όπως τονίζει δεν έχει ενώ οι καταθέσεις που είναι στο όνομά του, ζητά να μοιραστούν για την αποπεράτωση του Καθεδρικού Ναού και να επενδυθούν για τη μισθοδοσία των ιερέων. Τα βιβλία του ζητά να πάνε στην Ορθόδοξη Ακαδημία του Δυρραχίου και ενδεικτικά σε άλλες βιβλιοθήκες των Μητροπόλεων, ενώ τα προσωπικά του αντικείμενα τα χαρίζει στους στενούς συνεργάτες που του συμπαραστάθηκαν στο δύσκολο έργο του.

Οι ουκρανικές αρχές ανέφεραν σε ανακοίνωσή τους ότι «συνέλεξαν στοιχεία εναντίον του επικεφαλής της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Βλαντίμιρ Γκουντιάεφ (γνωστός ως Κύριλλος)».

Είναι «μέλος του στενού κύκλου των ανώτερων στρατιωτικών και πολιτικών ηγετών στη Ρωσία και (…) ένας από τους πρώτους που υποστήριξαν δημόσια τον πόλεμο κατά της Ουκρανίας».

Ο Κύριλλος υπονόμευσε την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας δικαιολογώντας την ένοπλη επίθεση, σύμφωνα με τις ουκρανικές αρχές.

«Θα ληφθούν μέτρα για να παραπεμφθεί στη δικαιοσύνη για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά του κράτους μας», πρόσθεσαν.

Η Ουκρανία, μια κατεξοχήν ορθόδοξη χώρα, διέκοψε τους δεσμούς με τους ορθόδοξους θεσμούς που συνδέονται με τη Ρωσία μετά την έναρξη του πολέμου.

Τον Οκτώβριο, το ουκρανικό κοινοβούλιο ψήφισε την απαγόρευση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (UOC), που συνδέεται με τη Μόσχα, κατηγορώντας τα μέλη της ότι συνεργάζονται με τη Ρωσία.

Κάποτε η πιο δημοφιλής στην Ουκρανία, αυτή η Εκκλησία έχει χάσει τους πιστούς της εδώ και χρόνια καθώς το ουκρανικό εθνικό συναίσθημα έχει αποκτήσει δημοτικότητα απέναντι στην πρώην ισχυρή Ρωσία.

Αυτή η διαδικασία επιταχύνθηκε με τη δημιουργία το 2018 μιας Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας ανεξάρτητης από τη Μόσχα.

“Σύμφωνα με την πλειοψηφία των μελών της κυβέρνησης και με την πρωθυπουργό (…) η πορεία υπερηφάνειας ή όποιο κι αν είναι το όνομα αυτού του πράγματος, θα μετατεθεί ή ακυρωθεί, όπως θέλετε”, δήλωσε ο Βούτσιτις σε συνέντευξη Τύπου.

“Απλώς, σε μια δεδομένη στιγμή, δεν μπορούμε να τα διαχειριστούμε όλα. Μια άλλη φορά, σε πιο ευτυχείς καιρούς”, πρόσθεσε ο πρόεδρος, εξηγώντας πως η Σερβία είναι “υπό πίεση”, αντιμέτωπη με “κάθε είδους προβλήματα”.

Αναφέρθηκε κυρίως σε μια νέα αύξηση των εντάσεων στο Κόσοβο, πρώην επαρχία της Σερβίας όπου οι κάτοικοι είναι στην πλειονότητά τους Αλβανοί, η οποία ανακήρυξε το 2008 την ανεξαρτησία της που δεν αναγνωρίστηκε ποτέ από το Βελιγράδι, αλλά και σε προβλήματα που έχουν σχέση με την ενέργεια και τον τομέα των τροφίμων.

Το EuroPride προβλέπεται να διεξαχθεί στο Βελιγράδι από τις 12 έως τις 18 Σεπτεμβρίου, με μία εβδομάδα γιορτών και εκδηλώσεων και μια πορεία υπερηφάνειας την παραμονή της λήξης του.

Αυτή η μεγάλη πανευρωπαϊκή εκδήλωση πραγματοποιείται κάθε χρόνο σε μια διαφορετική ευρωπαϊκή πόλη από το 1992, με την πρώτη να λαμβάνει χώρα στο Λονδίνο.

Ωστόσο οι διοργανωτές του EuroPride δήλωσαν αμέσως πως η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί κανονικά, υπογραμμίζοντας πως πολλές αποφάσεις της δικαιοσύνης έχουν αποφανθεί πως άλλες ακυρώσεις στο παρελθόν ήταν αντισυνταγματικές.

“Το κράτος δεν μπορεί να ακυρώσει το EuroPride — μπορεί μόνο να προσπαθήσει να το απαγορεύσει, κάτι που θα συνιστούσε κατάφωρη παραβίαση του Συντάγματος”, έγραψε σε ένα τουίτ ο συντονιστής της εκδήλωσης Μάρκο Μιχαΐλοβιτς.

“Η πορεία θα πραγματοποιηθεί όπως έχει προγραμματιστεί στις 17 Σεπτεμβρίου”, είπε.

Παρότι η Σερβία είναι μία από τις λίγες χώρες όπου η πρωθυπουργός, η Άνα Μπρνάμπιτς, είναι ανοικτά ομοφυλόφιλη, τα μέλη της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ εξακολουθούν να ζουν μέσα στον φόβο.

Οι δύο πρώτες πορείες υπερηφάνειας στο Βελιγράδι, το 2001 και το 2010, αμαυρώθηκαν από βίαια επεισόδια ανάμεσα σε διαδηλωτές κατά των ομοφυλοφίλων και τις δυνάμεις της τάξης. Η πορεία πραγματοποιείται τακτικά από το 2014, αλλά με σημαντική παρουσία των δυνάμεων της τάξης.

Το να κρατιούνται από το χέρι παραμένει ένα ταμπού για τα ζευγάρια του ίδιου φύλου στη χώρα όπου σχεδόν το 60% των μελών της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ δηλώνουν ότι έχουν υποστεί σωματική ή ψυχολογική κακοποίηση, σύμφωνα με δημοσκόπηση των οργανώσεων για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων IDEAS και GLIC.

Οι ενώσεις της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ ήλπιζαν πέρυσι πως θα υιοθετείτο από τη Βουλή ένα σχέδιο νόμου που αναγνώριζε το σύμφωνο συμβίωσης, όμως ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς είχε πει πως δεν θα υπέγραφε έναν τέτοιο νόμο επειδή το σερβικό Σύνταγμα “ορίζει τον γάμο ως νομική ένωση ενός άνδρα και μιας γυναίκας”.

Απαιτώντας το 2012 από τις αρχές να απαγορεύσουν την πορεία υπερηφάνειας, ο τότε επικεφαλής της σερβικής ορθόδοξης Εκκλησίας που ασκεί μεγάλη επιρροή στη χώρα, ο πατριάρχης Ειρηναίος, την είχε χαρακτηρίσει “πορεία της ντροπής”.