Στην τελετή παράδοσης, παρών ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος τόνισε τη σημασία της συνέπειας στα αποτελέσματα μιας κυβέρνησης.

Ο χαιρετισμός του πρωθυπουργού

Σεβασμιώτατε, κύριε Δήμαρχε, κυρίες και κύριοι Αντιπεριφερειάρχες, αγαπητοί συνάδελφοι στην κυβέρνηση και στη Βουλή, αγαπητοί μας Παραολυμπιονίκες και Ολυμπιονίκες, αγαπητοί μαθητές του 26ου και του 29ου Δημοτικού Σχολείου Αχαρνών, κυρίες και κύριοι,

Είναι, ξέρετε, ένα μικρό πρόβλημα όταν μιλάς μετά από τον αρμόδιο Υπουργό, διότι έχει πει όλα όσα ήθελες να έχεις πει εσύ. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση η παρουσία μου σήμερα εδώ πιστεύω ότι έχει έναν ξεχωριστό συμβολισμό, διότι προφανώς τα εγκαίνια οποιασδήποτε αθλητικής εγκατάστασης πάντα είναι μια στιγμή μεγάλης χαράς και αισιοδοξίας.

Η σημερινή, όμως, εγκατάσταση έχει μία ξεχωριστή αξία και μία ξεχωριστή σημασία, καθώς εσείς, κ. Δήμαρχε και αγαπητοί κάτοικοι του Ολυμπιακού Χωριού, γνωρίζετε καλά την κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει αυτός ο χώρος μετά τη λαμπρή Ολυμπιάδα του 2004.

Και σήμερα βρισκόμαστε στην πολύ ευχάριστη στιγμή, 21 χρόνια μετά από εκείνη την μοναδική διοργάνωση η οποία ανέβασε την Ελλάδα τόσο ψηλά και μας έκανε όλες και όλους τόσο υπερήφανους, να αποδίδουμε πάλι στην τοπική κοινωνία, στους κατοίκους του Ολυμπιακού Χωριού, στα αθλητικά σωματεία της ευρύτερης περιοχής αυτή την πλήρως ανακατασκευασμένη ολυμπιακή πισίνα, προκειμένου να μπορείτε να την χαρείτε, να ψυχαγωγηθείτε, αλλά και να δώσουμε, κυρίως στα νέα παιδιά, την ευκαιρία να αγαπήσουν τον αθλητισμό και ειδικά την κολύμβηση.

Θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στη μεγάλη σημασία, κυρίες και κύριοι, την οποία έχουμε αποδώσει στη συντήρηση -τονίζω αυτό, στη συντήρηση- των υφιστάμενων αθλητικών υποδομών. Διότι το ελληνικό κράτος είναι καλό στο να κατασκευάζει έργα αλλά πάρα πολύ κακό στο να τα συντηρεί στη συνέχεια και η ιστορία των ολυμπιακών εγκαταστάσεων πιστεύω ότι πιστοποιεί αυτή την πραγματικότητα με τον πιο, θα έλεγα, αποκαλυπτικό τρόπο.

Κι όμως, βήμα-βήμα, σκύβοντας πάνω στα προβλήματα, έχουμε καταφέρει, έχοντας επενδύσει σημαντικούς πόρους, να αποδώσουμε πίσω στην κοινωνία, σημαντικές ολυμπιακές εγκαταστάσεις, αλλά ταυτόχρονα να κάνουμε και σημαντικά έργα παρέμβασης, υποδομής αλλά κυρίως επισκευής, σε αθλητικά κέντρα σε ολόκληρη την επικράτεια.

Νομίζω ότι αυτό το έργο πιστοποιεί απόλυτα ότι τελικά κάθε κυβέρνηση κρίνεται όχι από τις προθέσεις της αλλά τελικά από τα αποτελέσματά της.

Και καθώς βρισκόμαστε ήδη στον έκτο χρόνο της διακυβέρνησης, μπαίνουμε πια στη φάση όπου έργα τα οποία ωρίμασαν, μελετήθηκαν, με πολύ κόπο και με πολλή προσπάθεια, διότι συχνά δεν γνωρίζει κανείς το πόση δουλειά χρειάζεται για να μπορέσει να ολοκληρωθεί ένα έργο, έχουμε φτάσει στο σημείο που πολλά τέτοια έργα, όχι μόνο στον αθλητισμό, πια παραδίδονται στην ελληνική κοινωνία και στους Έλληνες πολίτες. Ένα μικρό ενδεικτικό παράδειγμα είναι αυτό το κολυμβητήριο, το οποίο από σήμερα και πάλι θα επαναλειτουργεί.

Είναι πράγματι πολύ συγκινητικό να σκεφτεί κανείς -και αναφέρομαι κυρίως στους αθλητές οι οποίοι θυμούνται αυτή την εγκατάσταση από τους Ολυμπιακούς Αγώνες-, αν σκεφτεί κανείς ότι τα παιδιά τα οποία είδαμε, με αυτό το τόσο εντυπωσιακό πρόγραμμα, είναι τα πρώτα τα οποία μπήκαν σε αυτή την πισίνα, τα πρώτα μετά από 21 χρόνια. Θα ακολουθήσουν, όμως, πολλά περισσότερα. Και αυτό μας κάνει όλους εξαιρετικά αισιόδοξους.

Τέλος, μια μικρή κουβέντα για τα παιδιά μας: αγαπήστε τον αθλητισμό. Αγαπήστε τον αθλητισμό, διότι θα διαπιστώσετε ότι θα σας δώσει χαρές οι οποίες είναι πραγματικά μοναδικές.

Θα κάνετε φιλίες οι οποίες θα κρατήσουν μια ζωή. Θα σας επιτρέψουν να δείτε τον εαυτό σας και τις δυνατότητές σας μέσα από μια διαφορετική οπτική γωνία. Όχι μόνο για τους πρωταθλητές μας, διότι είναι βέβαιο ότι από τα πολλά παιδιά τα οποία θα αρχίσουν να κολυμπούν σε αυτή την πισίνα θα προκύψουν πρωταθλητές, γιατί όχι και αύριο Ολυμπιονίκες, αλλά για τον οποιονδήποτε, για την καθεμιά και για τον καθένα ξεχωριστά.

Διότι, βέβαια, όσο θα είστε μέσα στο νερό, και να το θέλετε, κινητό δεν μπορείτε να βλέπετε, δεν έχει προχωρήσει τόσο πολύ η τεχνολογία ακόμα, αλλά πραγματικά θα σας δώσει ο αθλητισμός μοναδικές χαρές.

Εύχομαι αυτό το έργο να είναι πραγματικά ένα έργο το οποίο θα το χαρούν πρώτα και πάνω από όλα οι κάτοικοι της περιοχής, τα τοπικά σωματεία. Και είμαι σίγουρος ότι από εδώ και στο εξής, εδώ, σε αυτόν τον χώρο θα ακούμε πολλές χαρούμενες φωνές και θα βλέπουμε πολλά χαμογελαστά πρόσωπα. Και αυτή, τελικά, είναι και η μεγαλύτερη ικανοποίηση για εμάς τους πολιτικούς.

Σας ευχαριστώ πολύ.

«Αυτό που βλέπουμε ανεξάρτητα από τους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι μάλλον μια αύξηση των σεξουαλικά μεταδιδόμενων λοιμώξεων στον πληθυσμό», εξηγεί ο Λοράν Νταλάρ, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τον συντονισμό των πρώτων βοηθειών και των κινδύνων για την υγεία στην Διεθνή  Ολυμπιακή Επιτροπή.

Θα διανεμηθούν φυλλάδια και θα αναρτηθούν αφίσες εντός της πολυκλινικής του Ολυμπιακού Χωριού, που βρίσκεται στο Σεν Ντενί, για την ευαισθητοποίηση των αθλητών από όλες τις χώρες. Θα υπάρξουν επίσης σχέδια για τεστ HIV εντός αυτής της πολυκλινικής.

Σχεδόν 14.500 αθλητές και συνοδοί τους αναμένονται στο Παρίσι τον Ιούλιο στο Ολυμπιακό χωριό. Αλλά η αναλογία μεταξύ του αριθμού των παρόντων αθλητών και του αριθμού των προφυλακτικών για την εξαγωγή πληροφοριών σχετικά με τις σεξουαλικές σχέσεις εντός του Ολυμπιακού χωριού δεν έχει απαραίτητα νόημα: ένα μέλος της διοίκησης της οργανωτικής επιτροπής των  Ολυμπιακών Αγώνων (Cojo) είχε εκμυστηρευτεί πριν από αρκετούς μήνες στο γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων (AFP) ότι ορισμένα προϊόντα που είναι διαθέσιμα στο χωριό, όπως για παράδειγμα επίδεσμοι, μερικές φορές οι αθλητές τα έπαιρναν μαζί τους.

Στο σημείο βρίσκονται 6 πυροσβέστες με 2 οχήματα.

Οι οδηγοί μετέφεραν τσιγάρα σε περίπτερα της Δυτικής Αττικής, όταν τους ακινητοποίησαν δύο άντρες με καλάσνικοφ.

Αφού τους σταμάτησαν, αφαίρεσαν το εμπόρευμα από το ένα από τα τρία βαν και εξαφανίστηκαν.

Οι Αρχές διεξάγουν έρευνες στη Δυτική Αττική, σύμφωνα με την ΕΡΤ, για τον εντοπισμό και τη σύλληψη των δραστών.

Για να απελευθερώσουν τους ομήρους, οι τρομοκράτες ζήτησαν από τις κυβερνήσεις της τότε Δυτικής Γερμανίας και του Ισραήλ την απελευθέρωση 234 Παλαιστινίων που κρατούνταν από τους Ισραηλινούς, την αποφυλάκιση των Γερμανών τρομοκρατών Αντρέας Μπάαντερ και Ούλρικε Μάινχοφ, καθώς και την ασφαλή διαφυγή των ιδίων από τη Δυτική Γερμανία. Τα αιτήματά τους δεν έγιναν δεκτά, τόσο από τον γερμανό καγκελάριο Βίλι Μπραντ, όσο και από την ισραηλινή πρωθυπουργό Γκόλντα Μείρ. Οι Γερμανοί, πάντως, προσφέρθηκαν να δώσουν ένα μεγάλο χρηματικό ποσό στους απαγωγείς, για να απελευθερώσουν τους ομήρους ή να τους αντικαταστήσουν με γερμανούς πολίτες. Οι παλαιστίνιοι τρομοκράτες αρνήθηκαν την προσφορά κι επέμειναν στους όρους τους.

Οι γερμανικές αρχές, αφού αρνήθηκαν τη συνεργασία των Ισραηλινών, εκπόνησαν ένα σχέδιο, με στόχο να εγκλωβίσουν τους τρομοκράτες σ’ ένα κοντινό αεροδρόμιο, πείθοντάς τους ότι θα τους αφήσουν να διαφύγουν. Το σχέδιο, όμως, απέτυχε παταγωδώς. Αργά το βράδυ της 5ης Σεπτεμβρίου, οι γερμανοί σκοπευτές που είχαν κατακλύσει το αεροδρόμιο άνοιξαν πυρ και τότε οι τρομοκράτες σκότωσαν και τους 9 ομήρους. Από την ανταλλαγή πυροβολισμών, το θάνατο βρήκαν, επίσης, οι πέντε από τους οκτώ άραβες τρομοκράτες (οι τρεις συνελήφθησαν) κι ένας γερμανός αστυνομικός. Συνολικά, η τρομοκρατική ενέργεια του Μονάχου κόστισε 17 ανθρώπινες ζωές.

Όλες οι χώρες καταδίκασαν την επίθεση. Οι αραβικές χώρες σιώπησαν, με μοναδική εξαίρεση την Ιορδανία. Η αντίδραση των ειδικών δυνάμεων της Γερμανίας δεν έμεινε στο απυρόβλητο, αφού εκφράστηκαν πολλές αμφιβολίες για τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκαν την υπόθεση και υποστηρίχθηκε ότι με μία διαφορετική αντιμετώπιση θα είχε αποφευχθεί το αιματοκύλισμα. Οι Γερμανοί έχασαν έτσι τη μεγάλη ευκαιρία – αν και το επιθυμούσαν διακαώς – να αποκαταστήσουν το όνομά τους στους κόλπους του Ολυμπιακού κινήματος, που είχε στιγματισθεί από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου (1936), που είχε διοργανώσει ο Χίτλερ.

Πολλοί υποστήριξαν ότι με τόσους νεκρούς επιβαλλόταν να σταματήσει η διοργάνωση, η ΔΟΕ όμως αποφάσισε ότι η ζωή έπρεπε να συνεχιστεί και οι αθλητές να φορέσουν και πάλι τις φόρμες τους. Την επόμενη μέρα, στην τελετή – φόρο τιμής για τους νεκρούς, 80.000 κόσμος βρέθηκε στο Ολυμπιακό στάδιο του Μονάχου και οι σημαίες κυμάτιζαν μεσίστιες. Για 32 ώρες οι αγώνες έπαυσαν, αλλά ο πρόεδρος της ΔΟΕ, Εϊβερι Μπράντεϊτζ, ανακοίνωσε τη συνέχισή τους.

Τρεις ημέρες μετά τη Σφαγή του Μονάχου, στις 8 Σεπτεμβρίου, οι Ισραηλινοί σε αντίποινα βομβάρδισαν παλαιστινιακά στρατόπεδα στο Λίβανο και τη Συρία, με αποτέλεσμα οι νεκροί να ξεπεράσουν τους 100. Εν τω μεταξύ, οι σοροί των πέντε τρομοκρατών μεταφέρθηκαν στη Λιβύη του συνταγματάρχη Καντάφι, όπου τάφηκαν με τιμές ηρώων.

Στις 29 Οκτωβρίου 1972 ένα αεροσκάφος της Λουφτχάνσα, που εκτελούσε το δρομολόγιο Δαμασκός – Φρανκφούρτη υπέστη αεροπειρατεία και οι γερμανικές αρχές, ενδίδοντας στις απαιτήσεις των αράβων αεροπειρατών, απελευθέρωσαν τους τρεις επιζώντες παλαιστίνιους τρομοκράτες της Σφαγής του Μονάχου. Αυτοί βρήκαν καταφύγιο στη Λιβύη, αλλά δεν επέζησαν για πολύ. Εξολοθρεύτηκαν από τη Μοσάντ (ισραηλινή ΕΥΠ), στο πλαίσιο της επιχείρησης «Οργή Θεού».

© SanSimera.gr

Ακόμη μία περιοχή που βρίσκεται στο δρόμο της πύρινης λαίλαπας που καίει στη Βαρυμπόμπη από το μεσημέρι της Τρίτης (3/8) εκκενώνεται.

Το 112 έστειλε μήνυμα στους κατοίκους του Ολυμπιακού Χωριού να απομακρυνθούν από την περιοχή.