Ο προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας έφθασε στο Φανάρι περίπου στις 10:30 τοπική ώρα (9:30 ώρα Ελλάδας). Παρόντες στον πατριαρχικό ναό του Αγίου Γεωργίου είναι επίσης ιεράρχες των δύο εκκλησιών, εκπρόσωποι άλλων χριστιανικών ομολογιών, διπλωμάτες, άλλοι επίσημοι και πιστοί.

Την ελληνική κυβέρνηση εκπροσωπεί ο υφυπουργός Εξωτερικών, Γιάννης Λοβέρδος.

Στο τέλος της θείας λειτουργίας οι δύο προκαθήμενοι θα ευλογήσουν τους πιστούς από τον εξώστη του Πατριαρχικού Οίκου. Το μεσημέρι της Κυριακής, ο Πάπας Λέων ΙΔ’, αφού προηγουμένως παρακαθίσει σε γεύμα με τον Οικουμενικό Πατριάρχη, θα αναχωρήσει αεροπορικώς από την Κωνσταντινούπολη για τη Βηρυτό, όπου θα συνεχίσει την αποστολική του περιοδεία στο δεύτερο σκέλος της.

Νωρίτερα σήμερα το πρωί, ο Πάπας επισκέφθηκε το πατριαρχείο της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας στην Κωνσταντινούπολη.

«Αυτή η επίσκεψη μου δίνει την ευκαιρία να ευχαριστήσω τον Θεό για τη θαρραλέα χριστιανική μαρτυρία του αρμενικού λαού σε όλη την ιστορία, συχνά εν μέσω τραγικών περιστάσεων» ανέφερε στη σύντομη ομιλία του ο Πάπας.

Τόνισε ακόμη ότι «σε αυτή την 1.700ή επέτειο της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, η επίσκεψή μου προσφέρει την ευκαιρία να τιμήσουμε το Σύμβολο της Πίστεως της Νικαίας. Πρέπει να αντλήσουμε από αυτή την κοινή αποστολική πίστη προκειμένου να ανακτήσουμε την ενότητα που υπήρχε στους πρώτους αιώνες μεταξύ της Εκκλησίας της Ρώμης και των αρχαίων Ανατολικών Εκκλησιών».

Από την πλευρά του ο Πατριάρχης των Αρμενίων, Σαχάγκ Μασαλιάν, είπε στη δική του ομιλία ότι «ο αρμενικός λαός δεν ξεχνά τους Πάπες που ύψωσαν τη φωνή τους στις δύσκολες στιγμές μας, που στάθηκαν στο πλευρό των χριστιανικών κοινοτήτων που βρίσκονταν σε κίνδυνο και που υπερασπίστηκαν την αλήθεια όταν ο κόσμος δίσταζε».

Συμπλήρωσε δε ότι σήμερα, οι χριστιανοί σε όλη τη Μέση Ανατολή και πέραν αυτής αντιμετωπίζουν δυσκολίες, μετανάστευση και μείωση του πληθυσμού τους. «Σε τέτοιες εποχές, η ενότητα γίνεται απαραίτητη. Εδώ στην Τουρκία, οι χριστιανικές κοινότητές μας ζουν ως ένα μικρό ποίμνιο, το οποίο όμως είναι πιο δεμένο με αμοιβαίο σεβασμό. Η Αρμενική Αποστολική Εκκλησία πιστεύει ακράδαντα ότι η χριστιανική διαίρεση πληγώνει το Σώμα του Χριστού, αλλά εμπιστευόμαστε ότι το Άγιο Πνεύμα θεραπεύει αυτές τις πληγές και φέρνει τις Εκκλησίες πιο κοντά, βήμα βήμα» είπε ο Πατριάρχης των Αρμενίων.

«Η Ἐκκλησία δέν ἀποδέχεται διά τά μέλη αὐτῆς σύμφωνα συμβιώσεως τοῦ αὐτοῦ ἤ ἑτέρου φύλου καί πᾶσαν ἄλλην μορφήν συμβιώσεως, διαφόρου τοῦ γάμου» ὡς τῆς ἐν Χριστῷ ἑνώσεως ἀνδρός καί γυναικός» επισημαίνεται χαρακτηριστικά.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου:

Ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος, συνελθοῦσα ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος εἰς τήν τακτικήν συνεδρίαν αὐτῆς, σήμερον, Τετάρτην, 24ην Ἰανουαρίου 2024, ὑπενθυμίζει εἰς τό εὐσεβές ποίμνιον τοῦ Πανσέπτου Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ἐπί τῇ συζητήσει περί θεσμοθετήσεως γάμου μεταξύ ἀτόμων τοῦ ἰδίου φύλου καί περί τεκνοθεσίας ἐν Ἑλλάδι, τήν δεσμευτικήν Ἀπόφασιν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (Κρήτη, Ἰούνιος 2016), ὅτι «ἡ Ἐκκλησία δέν ἀποδέχεται διά τά μέλη αὐτῆς σύμφωνα συμβιώσεως τοῦ αὐτοῦ ἤ ἑτέρου φύλου καί πᾶσαν ἄλλην μορφήν συμβιώσεως, διαφόρου τοῦ γάμου» ὡς «τῆς ἐν Χριστῷ ἑνώσεως ἀνδρός καί γυναικός», ἡ ὁποία «συνιστᾷ μίαν μικράν ἐκκλησίαν ἤ μίαν εἰκόνα τῆς Ἐκκλησίας» (κείμενον «Τό μυστήριον τοῦ γάμου καί τά κωλύματα αὐτοῦ», Ι.10 καί 4). Σημειοῦται συγχρόνως, ὅτι τά συνάπτοντα τοιαύτας μορφάς συμβιώσεως μέλη τῆς Ἐκκλησίας πρέπει νά ἀντιμετωπίζωνται μετά ποιμαντικῆς εὐθύνης καί ἐν Χριστῷ ἀγάπης.

Υπενθυμίζεται ότι η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος συνήλθε σε έκτακτη συνεδρίαση, την Τρίτη, με μοναδικό θέμα την εξαγγελθείσα νομοθέτηση γάμου και «τεκνοθεσίας» υπέρ ζευγαριών του ιδίου φύλου.

Μετά την καθιερωμένη προσευχή, η Σύνοδος άκουσε την εισήγηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου, επί της οποίας ακολούθησε διάλογος, και εκφράζει ομόφωνα τις θέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος επί του θέματος, ως εξής:

«1. Η θεολογία της Εκκλησίας για τον γάμο απορρέει από την Αγία Γραφή, τη διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας και τη διάταξη του Μυστηρίου του Γάμου και φαίνεται καθαρά στην Ακολουθία του Μυστηρίου αυτού. Ο σκοπός του χριστιανικού γάμου είναι η δημιουργία καλής συζυγίας και οικογένειας, η ανάπτυξη παιδιών ως καρπών της εν Χριστώ αγάπης των δύο συζύγων και η σύνδεσή τους με την εκκλησιαστική ζωή.

Η Εκκλησία αποδέχεται για τη σχέση άνδρα-γυναίκας και παιδιών ότι:

α) η δυαδικότητα των φύλων και η συμπληρωματικότητά τους δεν αποτελούν κοινωνικές επινοήσεις, αλλά προέρχονται από τον Θεό («… καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς. καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε…», Γένεσις 1, 27-28),

β) η ιερότητα της ένωσης άνδρα και γυναίκας παραπέμπει στη σχέση του Χριστού και της Εκκλησίας («… ὁ ἀγαπῶν τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἑαυτὸν ἀγαπᾷ… τό μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν, ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν», Απ. Παύλου, Προς Εφεσίους 5, 28),

γ) ο χριστιανικός γάμος δεν είναι απλή συμφωνία συμβίωσης, αλλά Ιερό Μυστήριο, μέσω του οποίου παρέχεται η χάρη του Θεού στη σχέση κοινωνίας άνδρα και γυναίκας με στόχο την κοινή τους πορεία προς τη θέωση –και αυτή η ευλογημένη πορεία αφορά όλα τα ζεύγη με ή χωρίς παιδιά,

δ) ο πατέρας και η μητέρα είναι συστατικά στοιχεία της παιδικής και της ενήλικης ζωής («Τίμα τόν πατέρα σου καί τήν μητέρα σου», Έξοδος 20, 12).

2. Προφανώς η Πολιτεία νομοθετεί, αλλά αυτή η παράμετρος ούτε στερεί την ελευθερία του λόγου από την Εκκλησία ούτε απαλλάσσει την Εκκλησία από το καθήκον ενημέρωσης του πιστού λαού ούτε μπορεί να της υποδείξει σε τι συνίσταται η αμαρτία. Η Εκκλησία δεν νομοθετεί και δεν φέρει ευθύνη για τους νόμους. Αν σιωπήσει, όμως, φέρει βαρύτατη ευθύνη και αυτοκαταργείται.

3. Από το 2015 το σύμφωνο συμβίωσης παρέχει σε ζευγάρια του ιδίου φύλου όλα τα δικαιώματα και τις δυνατότητες του γάμου με κύρια εξαίρεση τη δυνατότητα απόκτησης παιδιών με υιοθεσία ή παρένθετη κύηση.

Το σύνθημα της «ισότητας στον γάμο» αποβλέπει σε ένα στόχο, στην απόκτηση παιδιών από «ομόφυλα ζευγάρια».

4. Ανακοινώθηκε ότι θα επιτρέπεται ο «ομόφυλος γάμος» και η «ομόφυλη γονεϊκότητα» μέσω υιοθεσίας και (με διάφορες διόδους) μέσω παρένθετης κύησης. Οι εμπνευστές του νομοσχεδίου και οι συνευδοκούντες σε αυτό προωθούν την κατάργηση της πατρότητας και της μητρότητας και τη μετατροπή τους σε ουδέτερη γονεϊκότητα, την εξαφάνιση των ρόλων των δύο φύλων μέσα στην οικογένεια και θέτουν πάνω από τα συμφέροντα των μελλοντικών παιδιών τις σεξουαλικές επιλογές των ομοφυλόφιλων ενηλίκων. Με βάση το νομοσχέδιο, ομοφυλόφιλοι μονογονείς θα μπορούν να επιβάλουν στο παιδί τους τον σύντροφό τους ως «πατέρα 2» ή ως «μητέρα 2».

5. Η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία καταδικάζει μελλοντικά παιδιά να μεγαλώσουν χωρίς πατέρα ή μητέρα σε ένα περιβάλλον σύγχυσης των γονεϊκών ρόλων. Η μονογονεϊκή οικογένεια είναι διαφορετική περίπτωση. Προκαλεί στέρηση του ενός γονέα, αλλά όχι σύγχυση των ρόλων των γονέων. Αντίθετα, η ομοφυλοφιλική συμβίωση προξενεί και τα δύο. Επιπλέον, τα παιδιά αυτά συχνά δεν θα έχουν δυνατότητα γνωριμίας με τον άλλο βιολογικό γονέα τους. Δεν θα έχουν επίσης το προσωπικό βίωμα της παρουσίας του άλλου φύλου (αντίθετου των «ομόφυλων γονέων» τους) μέσα σε μία ετερόφυλη σχέση. Τα παιδιά με πατέρες 1 και 2 ή με μητέρες 1 και 2 (ή και παραπάνω) θα είναι τα θύματα ενός αφύσικου μηχανισμού τεκνοθεσιών.

6. Δημοσιοποιήθηκε ότι: α) θα επιτρέπεται στα «ομόφυλα ζευγάρια» η από κοινού υιοθεσία και η υιοθεσία από τον «ομόφυλο σύζυγο» του γονέα (θα ισχύσει και για τα σημερινά παιδιά από παρένθετη κύηση), β) δεν θα επιτρέπεται στην Ελλάδα η παρένθετη κύηση υπέρ «ομόφυλου ζευγαριού», αλλά αυτή θα αναγνωρίζεται, αν έγινε νόμιμα σε άλλο κράτος. Οι ρυθμίσεις αυτές θα αποτελέσουν κίνητρα για την εκμετάλλευση ευάλωτων γυναικών.

Εάν τα προαναφερθέντα ισχύσουν, πρόκειται για ένα ναρκοθετημένο νομοσχέδιο με αντιφάσεις και τρόπους παράκαμψης των απαγορεύσεών του (μέσω κυήσεων στο εξωτερικό) και είναι πιθανή η καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων λόγω διακρίσεων, οπότε η χώρα θα αναγκασθεί να νομοθετήσει και στο έδαφός της την παρένθετη κύηση.

7. Το νομοσχέδιο καταργεί όχι μόνο κανόνες βιοηθικής, χριστιανικές αξίες και την ελληνική οικογενειακή παράδοση, αλλά ανατρέπει τα δικαιώματα μελλοντικών παιδιών και τους ρόλους των φύλων ως στοιχείων συνοχής της κοινωνίας –και αυτό αφορά τον καθένα, έστω και αν δεν αποδέχεται τη χριστιανική ηθική. Το ερώτημα που αιωρείται αναπάντητο είναι τελικά: Ποιος είναι ο ουσιαστικός λόγος αυτής της απόφασης που αλλάζει συνολικά και άρδην τον θεσμό του γάμου και την ιδιότητα του γονέα και γιατί προωθείται με τόση επιμονή;

8. Η Εκκλησία της Ελλάδος αναγνωρίζει μόνο το Ιερό Μυστήριο του χριστιανικού γάμου και απορρίπτει τον πολιτικό γάμο ασχέτως φύλου. Εν προκειμένω τάσσεται κατά του πολιτικού γάμου «ομόφυλων ζευγαριών» για τον πρόσθετο λόγο ότι αυτός οδηγεί αναπόδραστα σε «ομόφυλη γονεϊκότητα» μέσω υιοθεσίας ή παρένθετης κύησης. Η νομοθέτηση αυτή συγκρούεται τόσο με τη χριστιανική ανθρωπολογία, όσο και με το καθήκον της κοινωνίας να εξασφαλίζει στα παιδιά ευημερία και σωστή ανατροφή, αλλά και με το δικαίωμα των παιδιών να έχουν πατρική και μητρική παρουσία και φροντίδα. Για όλους τους προηγούμενους λόγους και με αίσθημα ποιμαντικής ευθύνης και αγάπης, η Αγία Εκκλησία μας είναι κάθετα αντίθετη προς το προωθούμενο νομοσχέδιο.

9. Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας αποφάσισε: α) τη σύνταξη σχετικής επιστολής με τις θέσεις της προς τα αξιότιμα μέλη της Βουλής των Ελλήνων, β) την ανακοίνωση των θέσεών της στους Ιερούς Ναούς την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2024 και τη διάθεση σχετικού φυλλαδίου «Προς τον Λαό» μέσω των Ιερών Ναών και της ιστοσελίδας της, γ) την παροχή εξουσιοδότησης προς κάθε Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη να προχωρήσει, εντός της επαρχίας του και κατά την έμφρονα ποιμαντική κρίση του, σε πρωτοβουλίες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης ως προς την επικείμενη νομοθέτηση και τον θεσμό της οικογένειας.

Εκ της Ιεράς Συνόδου της
Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος»

Η ετήσια έκθεση για τις θρησκευτικές ελευθερίες απευθύνεται προς το Κογκρέσο και περιγράφει την κατάσταση της θρησκευτικής ελευθερίας σε όλο τον κόσμο, περιέχοντας ξεχωριστό κεφάλαιο για κάθε χώρα.

Η έκθεση αναφέρεται σε κυβερνητικές πολιτικές που παραβιάζουν θρησκευτικές πεποιθήσεις και πρακτικές ομάδων, θρησκευτικών δογμάτων και ατόμων, καθώς και στις πολιτικές των ΗΠΑ για την προώθηση της θρησκευτικής ελευθερίας σε όλο τον κόσμο. Το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ υποβάλλει αυτή την έκθεση σύμφωνα με τον Νόμο περί της Διεθνούς Θρησκευτικής Ελευθερίας του 1998.

Η καταγραφή των θρησκευτικών ελευθεριών στην Τουρκία

Σύμφωνα με την έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η κυβέρνηση στην Τουρκία συνέχισε να μην αναγνωρίζει την ηγεσία ή τις διοικητικές δομές μη μουσουλμανικών μειονοτήτων, όπως το Αρμενικό Αποστολικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και το Αρχιραβινάτο. Το γεγονός ότι δεν αναγνωρίζονται ως νομικά πρόσωπα σημαίνει ότι δεν μπορούν να αγοράσουν ή να κατέχουν τίτλο ιδιοκτησίας ή να ασκήσουν αξιώσεις στο δικαστήριο. Αυτές οι τρεις ομάδες, μαζί με άλλες μειονοτικές θρησκευτικές κοινότητες, έπρεπε να βασιστούν σε ανεξάρτητα ιδρύματα που είχαν προηγουμένως οργανώσει, τα οποία εποπτεύονταν από ξεχωριστά διοικητικά συμβούλια, για να κατέχουν και να ελέγχουν τη θρησκευτική τους περιουσία.

Η τουρκική κυβέρνηση χορήγησε και πάλι άδεια στο Οικουμενικό Πατριαρχείο να πραγματοποιεί ετήσιες ακολουθίες στην Παναγία Σουμελά του 4ου αιώνα στην Τραπεζούντα. Τον Φεβρουάριο, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε ως «βεβήλωση» τις εικόνες που εμφανίστηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου έδειχναν ένα συγκρότημα να παίζει ηλεκτρονική μουσική μέσα στο χώρο. Η τουρκική κυβέρνηση δεν επέτρεψε και πάλι στο Πατριαρχείο να τελέσει τις ετήσιες ακολουθίες στη Μονή του Αγίου Νικολάου στην Καππαδοκία.

Η κυβέρνηση στην Τουρκία συνέχισε να παρέχει εκπαίδευση σε σουνίτες μουσουλμάνους κληρικούς, περιορίζοντας, όμως, άλλες θρησκευτικές ομάδες να εκπαιδεύουν κληρικούς εντός της χώρας. Το Ελληνορθόδοξο και το Αρμενικό Πατριαρχείο συνεχίζουν να μην έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν επίσημη θεολογική εκπαίδευση εντός της χώρας.

Η τουρκική κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει επισήμως το καθεστώς του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου Α’ ως ηγέτη των περίπου 300 εκατομμυρίων Ορθοδόξων Χριστιανών στον κόσμο, αν και πολιτικοί ηγέτες και κυβερνητικά κλιμάκια φαίνονται να το αναγνωρίζουν ανεπίσημα. Η επίσημη θέση της κυβέρνησης παραμένει ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι ο θρησκευτικός ηγέτης μόνο της ελληνορθόδοξης μειονότητας εντός της χώρας.

Η κυβέρνηση συνέχισε να επιτρέπει μόνο σε Τούρκους πολίτες να ψηφίζουν στην Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου ή να έχουν τη δυνατότητα να εκλεγούν στη θέση του Πατριάρχη. Συνέχισε την πρακτική της να χορηγεί υπηκοότητα σε Ελληνορθόδοξους μητροπολίτες σύμφωνα με τους όρους της κυβερνητικής λύσης του 2011 που αποσκοπούσε στη διεύρυνση της ομάδας των υποψηφίων. Η κυβέρνηση συνέχισε να υποστηρίζει ότι οι ηγέτες των Ελληνορθόδοξων (Οικουμενικό Πατριαρχείο), των Αρμενικών Αποστολικών Ορθοδόξων και των Εβραϊκών κοινοτήτων πρέπει να είναι Τούρκοι πολίτες.

Στις 12-13 Σεπτεμβρίου, ο πρέσβης των ΗΠΑ για τη Διεθνή Θρησκευτική Ελευθερία συναντήθηκε στην Άγκυρα και στην Κωνσταντινούπολη με κυβερνητικούς ηγέτες, εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών και διάφορων θρησκευτικών κοινοτήτων. Σε συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, επανέλαβε την υποστήριξη της κυβέρνησης των ΗΠΑ για την επαναλειτουργία της Ιεράς Σχολής της Χάλκης και προέτρεψε την κυβέρνηση να δώσει άδεια για την εκπαίδευση των ελληνορθόδοξων κληρικών.

Όσον αφορά την Αγία Σοφία, σημειώνεται ότι η κυβέρνηση στην Τουρκία τη μετέτρεψε εκ νέου σε τζαμί το 2020 και ότι υπήρχαν αναφορές για βανδαλισμούς με στόχο χριστιανικά στοιχεία.

Ο Πατριάρχης τον έβαλε σε αργία επ’ αόριστο. Πηγές εκ των έσω του Φαναρίου είπαν στον «Ε.Κ.» ότι ο Πατριάρχης είναι φοβερά προβληματισμένος και λυπημένος για το συμβάν διότι διασύρεται το Πατριαρχείο αφού το θέμα έχει λάβει εκτενείς διαστάσεις στον Τουρκικό Τύπο και στο Ιντερνέτ με προβολή σχετικού βίντεο.

Η ιδιοκτήτρια του καταστήματος σε δηλώσεις της στα Μέσα Ενημέρωσης ανάμεσα στα άλλα, είπε, πως, «είναι κρίμα διότι ο δράστης είναι μέλος της Πατριαρχικής Αυλής κι έπρεπε να σκέπτεται τον θεσμό που εκπροσωπεί και να είναι πιο προσεκτικός».

Επισημαίνεται ότι ο Μέγας Αρχιμανδρίτης Αγαθάγγελος Σίσκος είναι συν τοις άλλοις και Αρχαιοφύλακας του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Κατάγεται από την Καστοριά και πήγε στο Πατριαρχείο ως λαϊκός και εκεί χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος.

Σε τηλεφωνική επικοινωνία του «Εθνικού Κήρυκα» με τον Μέγα Αρχιμανδρίτη Αγαθάγγελο Σίσκο μας είπε ότι δεν μπορούσε να μιλήσει διότι ήταν μέσα στο Μετρό. Σε δεύτερη επικοινωνία μας μία ώρα αργότερα διημείφθη η ακόλουθη στιχομυθία:

• «Ε.Κ.»: π. Αγαθάγγελε, είμαι ο Θεόδωρος Καλμούκος από τον «Εθνικό Κήρυκα» των Ηνωμένων Πολιτειών. Εχετε κάποιο σχόλιο για το θέμα της κλοπής του ρολογιού στο οποίο εμπλέκεσθε;
• π. Αγαθάγγελος: Ευχαριστώ πρώτα απ’ όλα για το ενδιαφέρον που δείχνετε, δημοσιογραφικό προφανώς. Εχει ανατεθεί το θέμα σε νομικό. Όσο γίνεται έρευνα δεν μου επιτρέπεται να πω κάτι και επίσης δεν έχω και την άδεια του διευθυντού του Γραφείου Τύπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου διότι είναι θεσμικό το ζήτημα, διότι στο εν λόγω βίντεο αναφέρεται στην ιδιότητα κάποιου κληρικού του Πατριαρχείου η εν λόγω κυρία, οπότε είναι θεσμικό το ζήτημα και δεν μου επιτρέπεται να πω κάτι».
  «Ε.Κ.»: Ωστόσο τα πρόσωπο στο βίντεο είστε εσείς.
• π. Αγαθάγγελος: Σας είπα αυτό, δεν μπορώ να σας πω κάτι άλλο.
• «Ε.Κ.»: Γιατί ο Πατριάρχης σας έβαλε σε αργία επ’ αόριστο;
• π.. Αγαθάγγελος: Αυτό είναι ένα πνευματικό ζήτημα που το γνωρίζει ο ίδιος ο Πατριάρχης., τώρα τι να σας πω;

Πηγή: ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΚΑΣ

Ο μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης, ο οποίος είχε γεννηθεί στις 5 Σεπτεμβρίου 1905 και είχε αφήσει την τελευταία του πνοή στις 7 Δεκεμβρίου 1991, ήταν υμνογράφος που έζησε στο Άγιον Όρος.

Όπως αναφέρεται μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, «εἰσηγήσει τῆς Κανονικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος ἐνέγραψεν εἰς τό Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην Ἱερεμίαν Α’ καί τόν μοναχόν Γεράσιμον Μικραγιαννανίτην, τόν Ὑμνογράφον, ὁρίζουσα τήν ἐτήσιον μνήμην αὐτῶν εἰς τάς 13 Ἰανουαρίου καί 7 Δεκεμβρίου, ἀντιστοίχως».

Ο μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης γεννήθηκε στην Δρόβιανη της επαρχίας Δέλβινου Βορείου Ηπείρου. Έμαθε τα πρώτα του γράμματα στο δημοτικό σχολείο της γενέτειράς του.

Αφού τελείωσε το δημοτικό σχολείο, ο έφηβος πλέον Αναστάσιος έμελλε να εγκαταλείψει το περιβάλλον του χωριού. Ήδη ο πατέρας του είχε εγκατασταθεί στον Πειραιά, όπου εργαζόταν. Και ο ίδιος έπρεπε να τον ακολουθήσει για να εργαστεί κοντά του. Έτσι, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την μητέρα και τον μικρότερο αδελφό του. Αρχικά εγκαταστάθηκε στον Πειραιά, κοντά στον πατέρα και την θεία του. Στην συνέχεια μετακόμισαν στην Αθήνα. Στη νέα του διαμονή συνέχισε τις σπουδές του στο γυμνάσιο.

Ο ζήλος του για τα γράμματα ήταν εντυπωσιακός. Μετά το Γυμνάσιο συνέχισε τις σπουδές του σε κάποια ανώτερη σχολή ελληνικής παιδείας. Στην Αθήνα φρόντισε και για την πνευματική του ζωή και εκκλησιαζόταν τακτικά.

Η ζωή του στο Άγιον Όρος

Στο Άγιον Όρος εγκαταβιώνει ως δόκιμος στην σκήτη της Αγίας Άννης. Συγκεκριμένα στην Μικρά Αγία Άννα, στο κελί του Τιμίου Προδρόμου, έχοντας ως γέροντα τον Μικρασιάτη ιερομόναχο Μελέτιο Ιωαννίδη.

Στις 20 Οκτωβρίου του 1924 κατά την διάρκεια της αγρυπνίας στη μνήμη του αγίου Γερασίμου Κεφαλληνίας έγινε η μοναχική κουρά του παίρνοντας το όνομα του αγίου.

Ο μοναχός Γεράσιμος, προσαρμοσμένος πλήρως στη νέα του ζωή, αποτέλεσε πρότυπο υπακοής, ταπεινώσεως και κάθε αρετής. Παράλληλα με την τέλεση των καθημερινών μοναχικών ακολουθιών και τη μελέτη, οι δύο μοναχοί της καλύβης, γέροντας και υποτακτικός, εργάζονταν για την επιβίωσή τους ως άνθρωποι.

Μετά την παρέλευση λίγων ετών ο γέροντας Μελέτιος έφυγε οριστικά για την Αθήνα, αφήνοντας μόνο του τον Γεράσιμο.

Κάτω από την καλύβη του Τιμίου Προδρόμου βρίσκεται η καλύβη Κοιμήσεως της Θεοτόκου όπου εγκαταβιούσε ο ασκητής Γέροντας Αβιμέλεχ (1965). Το 1946 υποτάχθηκε σ’ αυτόν ο μετέπειτα ιερομόναχος Διονύσιος. Με τον Διονύσιο συνδέθηκε ο Γεράσιμος και αργότερα, το 1966, ενώθηκαν σε μία συνοδεία. Ο μοναχός Γεράσιμος έγινε κτήτορας του ναού των αγίων Πατέρων Διονυσίου του ρήτορος και Μητροφάνους. Το 1956 στο σπήλαιο όπου ασκήτευσαν οι δύο όσιοι έκτισε μικρό ναΐδριο και το 1960 το συμπλήρωσε με την λιτή.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, διετέλεσε βιβλιοθηκάριος και τυπικάρης του Κυριακού της σκήτης Αγίας Άννης. Το πλούσιο υμνογραφικό έργο του υπολογίζεται σε περισσότερες από 2000 ιερές ακολουθίες ενώ τον είχε τιμήσει με αργυρό μετάλλιο η Ακαδημία Αθηνών στις 28 Δεκεμβρίου 1968.

Τι αναφέρει ο τουρκικός Τύπος

A Χαμπέρ: Χώνεψέ το Έλληνα! Θρασείες καταγγελίες για το τζαμί της Αγίας Σοφίας:

Το άνοιγμα της Αγίας Σοφίας για προσκύνημα πριν από δύο χρόνια συνεχίζει να προκαλεί αναταραχή στην Ελλάδα. Η εφημερίδα Πρώτο Θέμα, που έρχεται συχνά στο προσκήνιο με ειδήσεις κατά της Τουρκίας, έκανε αυτή τη φορά ένα σκανδαλώδες κάλεσμα. Χαρακτηρίζοντας το άνοιγμα της Αγίας Σοφίας ως «ασέβεια», η εφημερίδα απηύθυνε έκκληση στην UNESCO στον τίτλο της.

Σαμπάχ: Η δυσπεψία της Αγίας Σοφίας στην Ελλάδα δεν τελειώνει! Κάλεσαν με σκανδαλώδεις καταγγελίες

Τακβίμ: Συνεχίζεται η δυσπεψία των ελληνικών ΜΜΕ για την Αγία Σοφία! Απηύθυναν κάλεσμα στην UNESCO με ψευδείς ισχυρισμούς

Χαμπέρ Γκλομπάλ: Σκανδαλώδες κάλεσμα: «Οι μουσουλμάνοι τρώνε τους τοίχους της, η Αγία Σοφία να κηρυχθεί μνημείο υπό κίνδυνο».

Σε συνέντευξη που παραχωρεί στην εφημερίδα “Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΠΡΟΥ”, ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας στέλνει μήνυμα αγάπης και συμπαράστασης στον δοκιμαζόμενο λαό της Ουκρανίας, ενώ απορρίπτει κατηγορηματικά τα περί παρεμβάσεων του Οικουμενικού Πατριαρχείου στα εσωτερικά της Εκκλησίας της Κύπρου.

Ερωτηθείς αν η παράταση του πολέμου τον ανησυχεί, ο ηγέτης της Μητρός Εκκλησίας απαντά: «Ασφαλώς και μας ανησυχεί. Και μας πληγώνει βαθύτατα… Έχουμε πει πολλές φορές ότι ο πόλεμος δεν είναι λύση. Δεν πρέπει να αποτελεί ούτε καν την τελευταία επιλογή. Η οδός για την επίλυση των όποιων διαφορών πρέπει να είναι ο διάλογος και μόνον ο διάλογος. Δεν θα ήθελα να σχολιάσω τη στάση και τις επιλογές της πολιτικής ηγεσίας της Ρωσίας, η οποία άλλωστε κρίνεται εκ του αποτελέσματος αυτών και είμαι βέβαιος ότι θα κριθεί έτι περαιτέρω στο εγγύς και στο απώτερο μέλλον από άλλα πρόσωπα και θεσμούς και ασφαλώς από την ίδια την ιστορία, που οι σελίδες της αυτή την ώρα γράφονται με το αίμα των αθώων θυμάτων του πολέμου αυτού. Ωστόσο είμεθα πεπεισμένοι ότι ο ρωσικός λαός, τουλάχιστον οι Χριστιανοί ορθόδοξοι αδελφοί μας, δε μπορεί να συμφωνούν με όσα συμβαίνουν σε βάρος του του γειτονικού τους ουκρανικού λαού. Και αυτό το είδαμε όλοι με την αντίδραση μιας θαρραλέας μερίδας που αντιτίθεται στον αδελφοκτόνο πόλεμο και είναι υπέρ της ειρήνης».

Σε ό,τι αφορά την στάση του Πατριάρχη Μόσχας στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας ο κ.κ. Βαρθολομαίος τονίζει ότι «μπροστά στον θάνατο αθώων ανθρώπων, στον βομβαρδισμό άμαχου πληθυσμού, στην ισοπέδωση ολόκληρων πόλεων, μπροστά σε αυτή την ανθρώπινη τραγωδία, δεν μπορεί να ακούγονται κηρύγματα που να χαρακτηρίζουν «ιερό» έναν πόλεμο. Αυτό είναι κάτι πολύ λυπηρό. Μας προκαλεί βαθύτατη λύπη και πόνο. Μα περισσότερο πόνο προκαλεί στους ίδιους τους Ουκρανούς. Γιατί δε μπορεί να ισχυρίζεσαι ότι είσαι αδελφός με έναν άλλο λαό και να ευλογείς τον εναντίον του πόλεμο που διεξάγει το κράτος σου. Δε μπορεί να επιμένεις στανικώς ότι η Ουκρανία σου ανήκει εκκλησιαστικώς, αλλά να αφήνεις τους πιστούς της υπαγόμενης στη Μόσχα εκκλησιαστικής δομής να σκοτώνονται και οι ναοί τους να καταστρέφονται από τους ρωσικούς βομβαρδισμούς. Εκτός και αν ελπίζουν ότι η στρατιωτική εισβολή θα τακτοποιήσει και τις εκκλησιαστικές τους διεκδικήσεις».

Σε ό,τι αφορά τέλος τους ισχυρισμούς περί παρεμβάσεων του Οικουμενικού Πατριαρχείου στις διαδικασίες εκλογής νέου Προκαθημένου στην Εκκλησία της Κύπρου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι κατηγορηματικός:

«Δεν υπάρχει καμία παρέμβαση του Οικουμενικού Θρόνου, έμμεση ή άμεση στα εσωτερικά της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Κύπρου. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ουδέποτε αναμείχθηκε και δεν αναμιγνύεται αυτοβούλως στα εσωτερικά πράγματα οποιασδήποτε τοπικής αυτοκεφάλου Εκκλησίας… Η Εκκλησία της Κύπρου έχει Προκαθήμενο και οποιαδήποτε άλλη συζήτηση από όπου και αν προέρχεται είναι ασέβεια προς το πρόσωπο του αδελφού κ. Χρυσοστόμου, ο οποίος καθ’ όλη την διακονία του εργάστηκε με όλες του τις δυνάμεις για τον λαό του Θεού, για την Πανορθόδοξη ενότητα της και για την προώθηση του διαχριστιανικού διαλόγου»

Μιλώντας σε εκδήλωση της Αρχιεπισκοπής Αμερικής ο κ. Βαρθολομαίος κάθε άλλο παρά μάσησε τα λόγια του. Μίλησε για αγνώμονα συμπεριφορά της ρωσικής εκκλησίας προς το οικουμενικό πατριαρχείο – τη μητέρα εκκλησία.

«Τους βοηθήσαμε και εκκίνησαν την πτέρναν κατά του ευεργέτου» με αφορμή την αναγνώριση της Ουκρανικης εκκλησίας ως αυτοκέφαλης.

Αυτό αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο του Πατριαρχείου και έχει δοθεί αυτοκεφαλία σε πολλές εκκλησίες, γιατί όχι και στην Ουκρανία. Γιατί τα 40- 50 εκατομμύρια των ουκρανών πιστών να μην καταυναστεύονται από τη Μόσχα; Εκοψαν την επικοινων´, με έβγαλαν από τα δίπτυχα και δεν με μνημονεύουν. Σκασίλα μου που δεν με μνημονεύουν», είπε και συνέχισε: «Εμείς μνημονεύουμε τον Κύριλλο και είπα στον Επιφάνιο (επικεφαλής της Ουκρανικής εκκλησίας) να κάνει το ίδιο».

Έφυγε από τη ζωή σήμερα, Σάββατο, ύστερα από μάχη ολίγων ημερών με τον κορoναϊό. Bρισκόταν σε καραντίνα στο δωμάτιό του στο Φανάρι, χωρίς βαριά συμπτώματα.

Ο Νίκος Μαγγίνας ήταν επί σειρά ετών ο προσωπικός φωτογράφος του Οικουμενικού Πατριάρχη, Βαρθολομαίου, και απαθανάτισε με τον φακό του όλα τα μεγάλα γεγονότα του Οικουμενικού Πατριαρχείου για πάνω από τρεις δεκαετίες, συνδέοντας το όνομα του όσο λίγοι με το Φανάρι.

Ακολουθούσε τον Πατριάρχη σε όλα του τα ταξίδια του ανά τον κόσμο και τόσο με τη μαρτυρία του φακού του, όσο και με την ευρύτητα των γνώσεων του αποτελούσε ζωντανή καταγραφή της σύγχρονης Ιστορίας της Ομογένειας στην Τουρκία και του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Γέννημα θρέμα της Κωνσταντινούπολης, αγάπησε από πολύ μικρός την τέχνη της φωτογραφίας. Ήδη από τα νεανικά του χρόνια κατέγραφε με τον φακό του τη ζωή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της Ομογένειας αλλά και την καθημερινότητα στις δύο ακτές του Βοσπόρου.

Ως μαθητής του Ζωγραφείου Λυκείου συμμετείχε σε διαγωνισμό φωτογραφίας με θέμα την παλαιά Πόλη κερδίζοντας ειδικό Έπαινο.

Νεαρός ξεκίνησε να συνεργάζεται με ελληνικά και ξένα περιοδικά και εφημερίδες που δημοσίευαν φωτορεπορτάζ του.

Πέραν από το φωτογραφικό του έργο, άρθρα του Νίκου Μαγγίνα δημοσιεύτηκαν κατά καιρούς στον ελληνικό Τύπο και τις ομογενειακές εφημερίδες στην Τουρκία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αρθρογραφία του διακρινόταν για την κρυστάλλινη ανάλυση και ολοκληρωμένη άποψη με αντίληψη του ιστορικού βάθους του Πατριαρχείου και του Γένους.

Όσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν τον περιέγραφαν ως έναν εργατικό και έμπιστο άνθρωπο με πηγαίο χιούμορ.

Ήταν ένας από τους πλέον στενούς και έμπιστους συνεργάτες του κ.κ. Βαρθολομαίου και για τον λόγο αυτό αυτό πολλοί του είχαν προσάψει τον χαρακτηρισμό «ο άνθρωπος του Πατριάρχη».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης είχε τιμήσει το 2012  για την προσφορά του στην ελληνική ομογένεια, απονέμοντάς του τον Σταυρό του Απόστολου Ανδρέα του Πρωτοκλήτου.

Όπως εξηγεί το ανακοινωθέν της Συνόδου, οι λαβίδες μιας χρήσης θα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά γι’ αυτό τον σκοπό και θα ανήκουν στις ενορίες.

Η Αρχιεπισκοπή Αμερικής υποδέχτηκε θετικά αυτή την εξέλιξη, με τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο να σημειώνει ότι η απόφαση του Πατριαρχείου χαρακτηρίζεται από ποιμαντική ευαισθησία, ευθύνη και σύνεση. Μάλιστα, δήλωσε ικανοποιημένος για το γεγονός ότι λήφθηκαν υπόψη οι ιδιαίτερες ανάγκες των πιστών στη Διασπορά.

Όπως αναφέρει το ΑΠΕ – ΜΠΕ, η απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου έρχεται εν μέσω της συνεχιζόμενης και αυξανόμενης μετάδοσης της COVID-19 στις ΗΠΑ και ουσιαστικά συνιστά δικαίωση του αρχιεπίσκοπου Ελπιδοφόρου, ο οποίος είχε σπεύσει από την αρχή της κρίσης να υιοθετήσει τη συγκεκριμένη πρακτική, ως ένα αποτελεσματικό μέτρο για τη προστασία των πιστών. Παρά τις αντιδράσεις που είχαν προκληθεί, ο Αρχιεπίσκοπος είχε διακηρύξει ότι «δεν είναι ο τρόπος που λαμβάνουμε τη Θεία Κοινωνία, αλλά είναι η Θεία Κοινωνία καθ’ εαυτήν που μας σώζει και μας χαρίζει αιώνια ζωή».