Η τελετή της πολιτικής κηδείας του Νότη Μαυρουδή γίνεται στο Χαλάνδρι και στη συνέχεια η σορός του θα αποτεφρωθεί στην Ριτσώνα.

Τραγικές φιγούρες η σύζυγός του Βάσω και τα παιδιά του, Χάρης και Ροδή, οι οποίοι δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν πόσο άδικα και ξαφνικά έφυγε από τη ζωή ο Νότης Μαυρουδής, ο οποίος σκοτώθηκε μετά από πτώση στην αυλή του.

Μίλτος Πασχαλίδης, Χάρης Ρώμας, Αλέξης Τσίπρας, Άννα – Μαρία Παπαχαραλάμπους, ήταν μόνο μερικοί από τους «επώνυμους» που βρέθηκαν στο κοιμητήριο Χαλανδρίου για να αποχαιρετήσουν τον σπουδαίο μουσικό.

«Επιθυμία της οικογένειάς μας, αντί στεφάνων, να συγκεντρωθούν χρήματα προκειμένου να αγοραστούν μουσικά όργανα για τη Συμφωνική Ορχήστρα Νέων του Δήμου Χαλανδρίου» ανέφερε η ανακοίνωση του γιου του για την κηδεία.

Δείτε τις εικόνες από την κηδεία

Ο άτυχος καλλιτέχνης, όπως μεταδίδει το magnesianews.gr, ενώ είχε βρεθεί για διακοπές στο σπίτι του στην Κουκουράβα, λίγο μετά τις 8.30 το βράδυ, έβαλε ένα ξύλο στα κάγκελα της αυλής του σπιτιού του και πάτησε πάνω, ίσως για να διορθώσει κάτι, αλλά πιθανόν έχασε την ισορροπία του ή ζαλίστηκε και έπεσε στο κενό.

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει το magnesianews.gr, ο 77χρονος Νότης Μαυρουδής έπεσε από ύψος τριών μέτρων πάνε σε πέτρα με το κεφάλι, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί θανάσιμα. Η σύζυγός του, μη μπορώντας να πιστέψει τι είχε συμβεί, κάλεσε το ΕΚΑΒ στις 20.45, κινητή μονάδα με γιατρό πήγε στο σημείο, αλλά ο άτυχος συνθέτης ήταν γεμάτος αίμα και ήδη είχε αφήσει την τελευταία του πνοή. Η σορός του μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Βόλου, όπου οι γιατροί διαπίστωσαν τον θάνατό του.

Ποιος ήταν ο Νότης Μαυρουδής

Ο Νότης Μαυρουδής είχε γεννηθεί το 1945. Τα δυο πρώτα χρόνια της ζωής του τα έζησε στη φυλακή δίπλα στη μητέρα του, που ήταν πολιτική κρατούμενη. Το 1958 ξεκίνησε μαθήματα κιθάρας στο Εθνικό Ωδείο με καθηγητή τον Δημήτρη Φάμπα και πήρε το δίπλωμα το 1969 με Άριστα.

Το 1970 εγκαταστάθηκε στην Ιταλία, όπου του ανατέθηκε η έδρα κλασικής κιθάρας στη Scuola Ciciva di Milano, στην οποία δίδαξε ως το 1975. Το 1970 παρακολούθησε και τα μαθήματα της Ακαδημίας Santiago de Compostella στην Ισπανία με τον Jose Tomas.

Το 1975 ο Νότης Μαυρουδής εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα και από αυτή τη χρονιά άρχισε να διδάσκει κλασική κιθάρα στο Εθνικό Ωδείο. Τα έτη 1975, 1977 και 1979 έδωσε ρεσιτάλ στο Φεστιβάλ Κλασικής Κιθάρας του Esztergom της Ουγγαρίας. Το 1978 πήρε μέρος στο διεθνές Φεστιβάλ Πολιτικού Τραγουδιού στο Ανατολικό Βερολίνο και στο 11ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας στην Αβάνα της Κούβας. Ως συνθέτης και σολίστ έχει δώσει πολλά ρεσιτάλ σε πολλές χώρες (Ελλάδα, Ιταλία, Φινλανδία, Ελβετία, Γερμανία, Ουγγαρία, Αυστρία, Κούβα).

Ως καθηγητής στο Εθνικό Ωδείο Αθήνας, είχε μαθητές αρκετούς δημοφιλείς καλλιτέχνες όπως οι Μανώλης Ανδρουλιδάκης, Σωκράτης Μάλαμας, Παναγιώτης Μάργαρης, Γιώργος Μελάς, Λάμπρος Ντούσικος, Δημήτρης Σωτηρόπουλος, κ.ά.. Από το 1994 ανέλαβε καθήκοντα προέδρου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Υπουργείου Πολιτισμού και από το 1995 ανέλαβε καλλιτεχνικός διευθυντής στο διεθνές Φεστιβάλ της Πάτρας.

Ο Νότης Μαυρουδής μπήκε στη δισκογραφία το 1964 με τα τραγούδια «Άκρη δεν έχει ο ουρανός» και «Τα γιορτινά σου φόρεσε», σε στίχους του Γιάννη Κακουλίδη με ερμηνευτή τον Γιώργο Ζωγράφο. Το 1966 έγραψε μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Το 1968 μελοποίησε το έργο του Οδυσσέα Ελύτη Άσμα Ηρωϊκό και Πένθιμο για τον Χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας, ένα λαϊκό ορατόριο για φωνή-χορωδία και ορχήστρα.

Το 1976 κυκλοφορεί ο δίσκος Ζωγραφιές απ’ τον Θεόφιλο σε στίχους του Άκου Δασκαλόπουλου, εμπνευσμένους από τις ζωγραφιές του Θεόφιλου. Το 1977, μελοποιεί ποιήματα του Μάνου Χατζιδάκι στον δίσκο Παιδί της Γης.

Το 1985 κυκλοφορεί ο δίσκος Έρως ανίκατε μάχαν σε ποίηση του Ηλία Πετρόπουλου.
Από το 1990 έχει γράψει τραγούδια για Παιδική Χορωδία, και συνεργάζεται με την Παιδική Χορωδία Δημήτρη Τυπάλδου.

Το 1998 κυκλοφόρησαν οι δίσκοι με μουσική για τις θεατρικές παραστάσεις «Όλιβερ Τουίστ» (με μουσική και τραγούδια του για την παράσταση του «Θιάσου 81»), και «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» (με μουσική και 3 τραγούδια, για την παράσταση της ομώνυμης τραγωδίας από τον Θίασο «Θυμέλη»).

Μεταξύ 1999-2008 ηχογράφησε μαζί με τον μαθητή του Παναγιώτη Μάργαρη τη βραβευμένη σειρά Cafe de l’ art, στην οποία διασκεύαζαν γνωστά τραγούδια από το ελληνικό και διεθνές ρεπερτόριο, για δύο κιθάρες.

Στο ίδιο πνεύμα, το 2018 ξεκίνησε τη σειρά Café Latino με τον Γιώργο Τοσσικιάν.
Το 2019 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις IANOS το έργο “Άγρυπνο φεγγάρι”, Μελοποιημένοι Έλληνες ποιητές από τον 19ο και τον 20ό αιώνα.

Το 1999 κυκλοφορεί ο δίσκος Λούνα Πάρκ, με την Παιδική Χορωδία του Δημήτρη Τυπάλδου και συμμετοχή του Γιώργου Νταλάρα. Το 2002 γράφει τραγούδια για γυναικείες φωνές, στον δίσκο Στην ηχώ του έρωτα, στον οποίον συμμετέχουν μεγάλα ονόματα όπως η Χάρις Αλεξίου, η Γλυκερία, η Ελευθερία Αρβανιτάκη, η Έλλη Πασπαλά.

Το 2006 γράφουν με τον Ηλία Κατσούλη τραγούδια που «αφηγούνται» τις ιστορίες μεγάλων ελλήνων καλλιτεχνών (Γρ. Μπιθικώτσης, Στ. Χασκήλ, Ρόζα Εσκενάζυ, Μαρίνα Νίνου, Φλέρυ Νταντωνάκη, Σωτηρία Μπέλλου κ.ά.) και κυκλοφορούν στον δίσκο Carte Postale.

Ο Νότης Μαυρουδής έχει συνεργαστεί με ποιητές όπως ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Γιάννης Κακουλίδης, ο Ηλίας Πετρόπουλος, ο Άκος Δασκαλόπουλος, Μάνο Χατζιδάκι, και τραγουδιστές όπως Θανάσης Γκαϊφύλλιας, Γιώργο Ζωγράφο, Αρλέτα, Πόπη Αστεριάδη, Ελένη Βιτάλη, Γιώργο Μουφλουζέλη, Γιάννη Σαμσιάρη, Νένα Βενετσάνου, Πέτρο Πανδή, Κώστα Θωμαΐδη, Σταμάτη Κραουνάκη, Τάνια Τσανακλίδου, Μανώλη Μητσιά, Χάρις Αλεξίου, Γιώργο Νταλάρα, Γλυκερία, Παντελή Θαλασσινό, Έλλη Πασπαλά, Αναστασία Μουτσάτσου κ.ά..

Γράφει σχετικά:

Το θέμα των διεκδικήσεων και των αιτημάτων των Ελλήνων συνθετών, μέσω του συνδικαλιστικού τους  φορέα «ΑΣΜΑ 450+» και τον νεοσύστατο εισπρακτικό Οργανισμό ΕΔΕΜ, το έχω επανειλημμένως θίξει και δεν θα ήθελα να τα επαναλάβω. Όμως: Δεν μπορώ να προσπεράσω κάποιες συμπεριφορές, όπως εκείνη του υπουργού Ανάπτυξης, που μίλησε υποτιμητικά για τον συνάδελφο Φοίβο Δεληβοριά, ο οποίος, εντελώς… τυχαία(?), είναι Πρόεδρος τόσο του σωματείου όσο και του εισπρακτικού οργανισμού, εκλεγμένος, κατόπιν γενικής συνελεύσεως. Και μάλιστα, επίτιμος Πρόεδρος στο σωματείο μας έχει ανακηρυχθεί ο Σταύρος Ξαρχάκος, η αξία του οποίου για τον ελληνικό πολιτισμό είναι αυταπόδειχτη!Αναφέρομαι στα δυο αυτά ονόματα για να υπενθυμίσω πως ο πρώτος λοιδορήθηκε από τον Αντιπρόεδρο της Κυβερνήσεως (!!!) Άδωνη Γεωργιάδη και ο δεύτερος από την τηλεφημερίδα Liberal.gr και την επί πολλά χρόνια έμπειρη δημοσιογράφο Αγγελική Κώττη!
Ο μεν υπουργός είπε: «ο κύριος Δεληβοριάς δεν εκπροσωπεί ούτε τα συμφέροντα των καλλιτεχνών ούτε τους καλλιτέχνες. Εκπροσωπεί ένα τυφλό μίσος κατά της κυβερνήσεως. Δικαίωμά του.»
Για τον Σταύρο Ξαρχάκο, η κα Κώττη έγραψε: «…να μη σε κάνει το κόμμα σου υπουργό και όταν δέσει ο καρπός να κατηγορείς αυτήν που έγινε.» (εννοώντας πως ο συνθέτης Ξαρχάκος, εποφθαλμιούσε το υπουργιλίκι).
https://www.liberal.gr/apopsi/mia-lemonia-xinizei-sti-geitonia/301133

Τα δηλωθέντα που προανέφερα, στην πραγματικότητα, δεν αντέχουν σε σχολιασμό, αλλά, αν αφήνεις το… τέρας να μεγαλώνει χωρίς αντίδραση, τότε μπορεί κι εσύ να γίνεις μέρος του προβλήματος.

Το να αποδείξω εγώ πως ο Ξαρχάκος δεν είναι ελέφαντας, θα προκαλούσα το αυθόρμητο γέλιο στους αναγνώστες. Να αποδείξω πως ο συνθέτης, από το ’60 έως σήμερα παρέμεινε δ η μ ι ο υ ρ γ ό ς από τους σπουδαιότερους και δεν διεκδίκησε ΠΟΤΈ υπουργικές πολυθρόνες, αυτό το γνωρίζει όλος ο κόσμος, αλλά το ξέχασε η έμπειρη δημοσιογράφος του καλλιτεχνικού ρεπορτάζ…
Το ίδιο και για τον Δεληβοριά. Τι να αποδείξω εγώ; την εκλογή του στο Δ.Σ. παρουσία όλου του σώματος της Γ.Σ.;

Γι αυτό λέω από την αρχή του σχολίου μου πως το θέμα είναι ο πολιτισμικός ξεπεσμός, ο οποίος μπορεί να πάρει διαστάσεις, με τα πρόθυμα μίντια να ρίχνουν λάσπη σε όποιον δεν συμμορφώνεται «προς τας υποδείξεις» και γίνεται στόχος. Κάτι τέτοιο είναι πολύ πιθανόν να συμβεί, εάν εμείς οι υπόλοιποι αδιαφορήσουμε για ό,τι λέγεται, ό,τι γράφεται, ό,τι κυκλοφορεί… Προσοχή! Ζούμε σε μια εντονότατη εποχή μιντιακής επιβολής. Κάθε γεγονός, μικρό ή μεγάλο, θα μπει στο μικροσκόπιο των πολυποίκιλων συμφερόντων μικρών ή μεγάλων…

Ο πολιτισμικός ξεπεσμός μπορεί να ξεπηδήσει κι από την αναγκαστική καραντίνα και την ξαφνική παύση κάθε καλλιτεχνικής-πνευματικής δράσης. Από την ευνοϊκή μεταχείριση που δέχεται, από τα μιντιακά μέσα, το τραγούδι της φθοράς, της νύχτας και της κοσμικής ελαφρότητας, όπως και της λαϊκής ψευτομαγκιάς το οποίο, ομολογουμένως, έχει απλωθεί σε όλη την ελληνική επικράτεια. Όσο οι εστίες πνευματικής ζύμωσης και επικοινωνίας λιγοστεύουν και υπολειτουργούν, η βαθιά πολιτισμική κρίση θα καραδοκεί και θα οξειδώνει την κοινωνία μας…
Μπορεί οι αφορμές τής υποτίμησης των δυο συνθετών, να προέκυψαν μέσα από το δυσμενές κλίμα που δημιουργήθηκε, δεν πρέπει όμως να επιτρέψουμε, οι υπόλοιποι,  να μοιάσουμε στο… τέρας.

Ποιος είναι ο Νότης Μαυρουδής

Τα δυο πρώτα χρόνια της ζωής του τα έζησε στη φυλακή δίπλα στη μητέρα του, που ήταν πολιτική κρατούμενη. Το 1958 ξεκίνησε μαθήματα κιθάρας στο Εθνικό Ωδείο με καθηγητή τον Δημήτρη Φάμπα και πήρε το δίπλωμά το 1969 με Άριστα. Το 1970 εγκαταστάθηκε στην Ιταλία, όπου του ανατέθηκε η έδρα κλασικής κιθάρας στη Scuola Ciciva di Milano, στην οποία δίδαξε ώς το 1975. Το 1970 επίσης παρακολούθησε τα μαθήματα της Ακαδημίας Santiago de Compostella στην Ισπανία με τον Jose Tomas. Το 1975 εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα και από αυτή τη χρονιά δίδαξε κλασική κιθάρα στο Εθνικό Ωδείο. Τα έτη 1975, 1977 και 1979 έδωσε ρεσιτάλ στο Φεστιβάλ Κλασικής Κιθάρας του Esztergom της Ουγγαρίας. Το 1978 πήρε μέρος στο διεθνές Φεστιβάλ Πολιτικού Τραγουδιού στο Ανατολικό Βερολίνο και στο 11ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας στην Αβάνα της Κούβας. Ως συνθέτης και σολίστ έχει δώσει πολλά ρεσιτάλ σε πολλές χώρες (Ελλάδα, Ιταλία, Φινλανδία, Ελβετία, Γερμανία, Ουγγαρία, Αυστρία, Κούβα). Ως καθηγητής στο Εθνικό Ωδείο Αθήνας, είχε μαθητές αρκετούς δημοφιλείς καλλιτέχνες όπως οι Μανώλης Ανδρουλιδάκης, Σωκράτης Μάλαμας, Παναγιώτης Μάργαρης, Γιώργος Μελάς, Λάμπρος Ντούσικος, Δημήτρης Σωτηρόπουλος, κ.ά.. Από το 1994 ανέλαβε καθήκοντα προέδρου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Υπουργείου Πολιτισμού και από το 1995 ανέλαβε καλλιτεχνικός διευθυντής στο διεθνές Φεστιβάλ της Πάτρας (από το 1999 τη θέση κατέχει ο Αλέξανδρος Μυράτ).

Πηγή: Viewtag