Στο μεταξύ, Πακιστανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι προχωρούν με τις προετοιμασίες για τον δεύτερο γύρο συνομιλιών, τον οποίο αναμένουν να φιλοξενήσουν.

Ο Υπουργός Εσωτερικών του Πακιστάν, Mohsin Naqvi, ανέφερε σε ανακοίνωση από το γραφείο του ότι «έχουν ληφθεί άψογες μέτρα ασφαλείας για τις ξένες αντιπροσωπείες».

Αυτό αποτελεί βασικό ζήτημα για την Τεχεράνη, καθώς πολλοί από τους αξιωματούχους της έχουν σκοτωθεί σε επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν. Το ξενοδοχείο Serena στο  Ισλαμαμπάντ,  που φιλοξένησε τον πρώτο γύρο συνομιλιών νωρίτερα αυτόν τον μήνα, έχει εκκενωθεί από πελάτες, και το Πακιστάν έχει αναπτύξει χιλιάδες επιπλέον μέλη ασφαλείας στην πόλη.

Τα σχόλιά του ήρθαν αφού το Ιράν είχε ενισχύσει τις απειλές του για αντίποινα εξαιτίας της κατάσχεσης από τις ΗΠΑ ενός ιρανικού φορτηγού πλοίου κοντά στο Στενό του Χορμούζ, χαρακτηρίζοντάς το «πειρατεία».

Οι δηλώσεις Τραμπ

«Δεν πρόκειται να με πιέσουν να κλείσω μια κακή συμφωνία. Έχουμε όλο τον χρόνο του κόσμου», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος. Όταν ρωτήθηκε για την εκεχειρία η οποία ανακοινώθηκε στις 7 Απριλίου ο Τραμπ δήλωσε ότι είναι «εξαιρετικά απίθανο να την παρατείνω. Υπογράμμισε ότι η εκεχειρία λήγει την Τετάρτη. «Είναι Τετάρτη βράδυ. Τετάρτη βράδυ, ώρα Ουάσιγκτον», ανέφερε.

Για τα Στενά του Ορμούζ ο Τραμπ είπε ότι «δεν πρόκειται να τα ανοίξω». «Θέλουν να τα ανοίξω. Οι Ιρανοί επιθυμούν απεγνωσμένα να ανοίξουν. Δεν πρόκειται να τα ανοίξω μέχρι να υπογραφεί συμφωνία», σημείωσε ο Αμερικανός πρόεδρος.

«Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ που κάνουμε με το Ιράν θα είναι ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΗ από την JCPOA, την κοινώς λεγόμενη Πυρηνική Συμφωνία του Ιράν» έγραψε σε άλλη ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social μετά τις επικρίσεις που δέχτηκε από ορισμένους Δημοκρατικούς και ειδικούς στα πυρηνικά ότι πιέζει για γρήγορες διαπραγματεύσεις σε ένα εξαιρετικά σύνθετο θέμα.

Ο Αμερικανός πρόεδρος πρόσθεσε, σε άλλη ανάρτησή του, ότι «δεν βρίσκεται υπό καμία πίεση» για να καταλήξει σε συμφωνία με το Ιράν, ωστόσο «όλα θα συμβούν σχετικά γρήγορα». «Διαβάζω τα ψευδή μέσα ενημέρωσης να λένε ότι βρίσκομαι υπό «πίεση» για να κάνω μια συμφωνία. ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ! Δεν βρίσκομαι υπό καμία απολύτως πίεση, αν και όλα θα συμβούν σχετικά γρήγορα!».

Ο πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, δήλωσε ότι «ο πόλεμος δεν ωφελεί κανέναν και, ενώ στεκόμαστε σταθεροί απέναντι στις απειλές, κάθε λογική και διπλωματική οδός πρέπει να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση των εντάσεων».

Σε δηλώσεις του σήμερα κατά τη διάρκεια επίσκεψης στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, ο Πεζεσκιάν ανέφερε ότι οι Ιρανοί «πρέπει να ενημερώνονται για τις πραγματικότητες της χώρας» και ότι «η παροχή ανακριβών πληροφοριών ή μη ρεαλιστικών υποσχέσεων όχι μόνο δεν βοηθά στην επίλυση των προβλημάτων, αλλά υπονομεύει και την εμπιστοσύνη του κοινού».

«Τόσο τα επιτεύγματα όσο και οι προκλήσεις πρέπει να μοιράζονται με ειλικρίνεια με το κοινό», είπε ο Πεζεσκιάν.

Νωρίτερα, εκπρόσωπος του ιρανικού Υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε ότι η Τεχεράνη «δεν έχει σχέδια» να συμμετάσχει στον επόμενο γύρο συνομιλιών.

Επισήμως δηλώνουν ότι δεν συμμετέχουν στον πόλεμο, όμως στην πράξη στέλνουν πλοία, αεροσκάφη και στρατιωτικό εξοπλισμό στη Μέση Ανατολή, προσπαθώντας να προστατεύσουν συμφέροντα και συμμάχους χωρίς να εμπλακούν άμεσα στη σύγκρουση.

Δηλώσεις αποστασιοποίησης, κινήσεις εμπλοκής

Η αντίφαση είναι εμφανής στη στάση των ευρωπαίων ηγετών.

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε ότι «η Γαλλία δεν βρίσκεται σε πόλεμο», ενώ η πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι τόνισε ότι η χώρα της «δεν θέλει να πάει σε πόλεμο». Παρόμοια θέση διατύπωσε και ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Κιρ Στάρμερ, υποστηρίζοντας ότι το Λονδίνο δεν συμμετέχει στις επιθετικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Ωστόσο, οι στρατιωτικές κινήσεις δείχνουν μια διαφορετική εικόνα.

Η Γαλλία απογείωσε μαχητικά Rafale πάνω από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα μετά από επίθεση με drone σε γαλλική ναυτική βάση στο Άμπου Ντάμπι, ενώ ο Μακρόν διέταξε την αποστολή του αεροπλανοφόρου Charles de Gaulle στην ανατολική Μεσόγειο.

Η αποστολή του θα μπορούσε να ενταχθεί σε ευρωπαϊκή επιχείρηση για τη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας σε κρίσιμες εμπορικές οδούς.

Η δύσκολη ισορροπία της Ιταλίας

Στην Ιταλία, η Τζόρτζια Μελόνι συμφώνησε να αναπτύξει συστήματα αεράμυνας σε χώρες του Περσικού Κόλπου για την προστασία τους από ιρανικούς πυραύλους και drones.

Παράλληλα επέτρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες να χρησιμοποιούν ιταλικές στρατιωτικές βάσεις για επιχειρησιακή και υλικοτεχνική υποστήριξη, επιμένοντας όμως ότι αυτές δεν χρησιμοποιούνται για επιθετικές αποστολές.

Η επιλογή αυτή δημιουργεί πολιτικές πιέσεις στο εσωτερικό της χώρας. Ο Ντόναλντ Τραμπ παραμένει εξαιρετικά αντιδημοφιλής στην Ιταλία και η στάση της Μελόνι απέναντί του μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για τη δικαστική μεταρρύθμιση που θα διεξαχθεί αργότερα μέσα στον μήνα.

Η δύσκολη σχέση Στάρμερ – Τραμπ

Στη Βρετανία, ο Κιρ Στάρμερ δέχεται πυρά τόσο στο εσωτερικό όσο και από την Ουάσιγκτον.

Ο Τραμπ τον κατηγόρησε ότι «δεν είναι Ουίνστον Τσόρτσιλ», όταν το Λονδίνο αρνήθηκε να επιτρέψει τη χρήση βρετανικών βάσεων για την αρχική επίθεση κατά του Ιράν.

Παρά την ένταση, η Βρετανία έχει στείλει μαχητικά Typhoon, πολεμικά πλοία και συστήματα αντιμετώπισης drones στην περιοχή, παρέχοντας σημαντική – αν και διακριτική – υποστήριξη στις επιχειρήσεις.

Η ευρωπαϊκή αμηχανία

Ο καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς περιέγραψε ίσως πιο ξεκάθαρα το ευρωπαϊκό δίλημμα μετά τη συνάντησή του με τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο.

«Δεν γνωρίζουμε αν αυτό το σχέδιο θα λειτουργήσει και αν οι στρατιωτικές επιθέσεις από το εξωτερικό μπορούν να οδηγήσουν σε πολιτική αλλαγή μέσα στο Ιράν», δήλωσε. «Το σχέδιο αυτό δεν είναι χωρίς ρίσκο – και τις συνέπειες θα τις υποστούμε και εμείς».

Παρά τις επιφυλάξεις αυτές, ο Μερτς δέχθηκε έντονη κριτική στη Γερμανία επειδή δεν αντέδρασε δημόσια όταν ο Τραμπ επέκρινε τον Στάρμερ και τον Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ.

Ένας πόλεμος που επηρεάζει περισσότερο την Ευρώπη

Οι ευρωπαίοι ηγέτες βρίσκονται ουσιαστικά σε ένα επικίνδυνο σχοινί ισορροπίας: από τη μία δεν θέλουν να συγκρουστούν με την Ουάσιγκτον και από την άλλη προσπαθούν να περιορίσουν τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης, που φοβάται έναν ακόμη πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

Αναλυτές επισημαίνουν ότι, αν το Ιράν οδηγηθεί σε αποσταθεροποίηση ή διάλυση, η Ευρώπη θα υποστεί πολύ πιο άμεσα τις συνέπειες από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ένα τέτοιο σενάριο θα μπορούσε να προκαλέσει νέες μεταναστευτικές ροές, ενεργειακή αστάθεια και ευρύτερη αποσταθεροποίηση στην περιοχή — εξελίξεις που θα επηρέαζαν άμεσα την ευρωπαϊκή ασφάλεια και οικονομία.

Οι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι ο Τραμπ θα συζητήσει το σχέδιο με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι τη Δευτέρα, όταν ο Ουκρανός πρόεδρος θα επισκεφθεί το Λευκό Οίκο, προσθέτοντας ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν προσκληθεί να συμμετάσχουν.

Οι αναφορές ότι ο Τραμπ υποστηρίζει μια πιθανή παραχώρηση εδαφών σηματοδοτούν μια αλλαγή στις προηγούμενες απαιτήσεις του για άμεση κατάπαυση του πυρός.

According to the NYT, Trump backs Putin’s demand that Ukraine surrender the entire Donetsk region. A U.S. president siding with Russia’s terms for capitulation. How many more times are the west going to allow russia to STEAL land like they did in 2014? Pathetic pic.twitter.com/VgM0YyzvGc

— Caolan (@CaolanReports) August 16, 2025

Σύμφωνα με την εφημερίδα New York Times, ο Τραμπ πιστεύει ότι μια ειρηνευτική συμφωνία μπορεί να διαπραγματευτεί γρήγορα, «εφ’ όσον ο Ζελένσκι συμφωνήσει να παραχωρήσει το υπόλοιπο της περιοχής του Ντονμπάς στη Ρωσία, ακόμη και τις περιοχές που δεν έχουν καταληφθεί από ρωσικά στρατεύματα».

Μιλώντας στο μέσο ενημέρωσης, ανώτεροι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι ο Πούτιν αντάλλαξε την εκεχειρία σε ολόκληρη την υπόλοιπη Ουκρανία στα τρέχοντα μέτωπα και μια γραπτή υπόσχεση να μην επιτεθεί ξανά στην Ουκρανία ή σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.

Το Γαλλικό Πρακτορείο αναφέρει, από την πλευρά του, ότι ο Πούτιν «απαιτεί de facto την αποχώρηση της Ουκρανίας από το Ντονμπάς», μια περιοχή που αποτελείται από τις περιφέρειες Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ στην ανατολική Ουκρανία.

«Ο Τραμπ τείνει να το υποστηρίξει», υπογραμμίζει.

Τι απαντά ο Ζελένσκι

Ενώ ο Πούτιν φέρεται να έχει προσφέρει την παύση των εχθροπραξιών και το πάγωμα της πρώτης γραμμής σε αντάλλαγμα για τον έλεγχο της περιοχής Ντονμπάς στην ανατολική Ουκρανία, ο Ζελένσκι το έχει ήδη αποκλείσει.

Ο Ζελένσκι απέρριψε οποιαδήποτε εδαφική παραχώρηση, λέγοντας ότι δεσμεύεται από το Σύνταγμα της Ουκρανίας. Ωστόσο, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να συζητήσει το θέμα σε τριμερή συνάντηση.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι αρνήθηκε να παραχωρήσει τον έλεγχο της περιοχής στη Ρωσία σε αντάλλαγμα για κατάπαυση του πυρός.

«Αν αποσυρθούμε σήμερα από το Ντονμπάς – τα οχυρά μας, το έδαφος μας, τα υψώματα που ελέγχουμε – θα ανοίξουμε σαφώς μια γέφυρα για τους Ρώσους να προετοιμάσουν μια επίθεση», είπε.

Η πρόταση θα έρχονταν επίσης σε αντίθεση με τις προειδοποιήσεις των ηγετών της ΕΕ ότι σε οποιαδήποτε ειρηνευτική συμφωνία πρέπει να γίνεται σεβαστή η «εδαφική ακεραιότητα» της Ουκρανίας και «τα διεθνή σύνορα δεν πρέπει να αλλάξουν με τη βία».

Ο Πούτιν είπε στον Τραμπ ότι με αντάλλαγμα το Ντονέτσκ μπορεί να «παγώσει» ορισμένες εδαφικές διεκδικήσεις

Νωρίτερα, Ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν ζήτησε από την Ουκρανία να αποσυρθεί από την ανατολική περιοχή του Ντονέτσκ ως προϋπόθεση για τον τερματισμό του πολέμου της Ρωσίας, αλλά είπε στον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ ότι θα μπορούσε να «παγώσει» το υπόλοιπο μέτωπο εφόσον ικανοποιηθούν οι βασικές του απαιτήσεις, σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times το Σάββατο.

Σε αντάλλαγμα για την περιοχή του Ντονέτσκ, ο Πούτιν δήλωσε ότι θα παγώσει το μέτωπο στις νότιες περιοχές Χερσώνα και Ζαπορίζια, όπου οι δυνάμεις του κατέχουν εκτεταμένα εδάφη, και ότι δεν θα ξεκινούσε νέες επιθέσεις για κατάληψη επιπλέον εδαφών, σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα.

Οι ρωσικές δυνάμεις ελέγχουν περίπου το 70% του Ντονέτσκ, αλλά οι δυτικότερες πόλεις της περιοχής συνεχίζουν να βρίσκονται υπό ουκρανικό έλεγχο και είναι κρίσιμες για την στρατιωτική της άμυνα κατά μήκος του ανατολικού μετώπου.

Άτομα που γνωρίζουν τις σκέψεις του Ζελένσκι δήλωσαν ότι δεν θα συμφωνήσει να παραδώσει την περιοχή του Ντονέτσκ, αλλά ότι είναι ανοιχτός σε συζητήσεις με τον Τραμπ στην Ουάσινγκτον, όπου αναμένεται να συναντηθούν τη Δευτέρα.

Οι ρωσικές δυνάμεις καταλαμβάνουν πλέον σχεδόν ολόκληρη την περιοχή του Λουγκάνσκ και το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής του Ντόνετσκ, συμπεριλαμβανομένων των περιφερειακών πρωτευουσών τους.

Δεν ισχύει το ίδιο για το Ζαπορίζια και το Χερσόνα, όπου τα κύρια κέντρα εξακολουθούν να βρίσκονται υπό τον έλεγχο της Ουκρανίας.

Η συνάντηση στο Οβάλ Γραφείο θα γίνει στον απόηχο της συνόδου κορυφής μεταξύ του Τραμπ και του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν στην Αλάσκα.

Σημειώνεται ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε το Σάββατο ότι η Ουκρανία θα πρέπει να συμφωνήσει σε μια συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου με τη Ρωσία, επειδή «η Ρωσία είναι μια πολύ μεγάλη δύναμη, και αυτοί όχι», μετά τη σύνοδο κορυφής με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, η οποία δεν οδήγησε σε κατάπαυση του πυρός.

Σε μια σημαντική αλλαγή στάσης, ο Τραμπ δήλωσε επίσης ότι συμφώνησε με τον Πούτιν πως οι διαπραγματευτές θα πρέπει να προχωρήσουν απευθείας σε ειρηνευτική συμφωνία, και όχι πρώτα σε κατάπαυση του πυρός, όπως ζητούσαν μέχρι τώρα η Ουκρανία και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί της, με την υποστήριξη των ΗΠΑ.

Ο Ουκρανός πρόεδρος, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, δήλωσε ότι θα ταξιδέψει στην Ουάσινγκτον τη Δευτέρα για να συζητήσει τα επόμενα βήματα. Παράλληλα, οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι του Κιέβου χαιρέτισαν τις προσπάθειες του Τραμπ, αλλά δεσμεύτηκαν να συνεχίσουν τη στήριξη προς την Ουκρανία, να ενισχύσουν τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας και επανέλαβαν την έκκληση προς τις ΗΠΑ να προσφέρουν εγγυήσεις ασφάλειας στην Ουκρανία.

Οι προσπάθειες επικεντρώνονται σε τρεις άξονες, οι οποίοι περιλαμβάνουν την απελευθέρωση ομήρων και την κατάπαυση του πυρός, την αναμόρφωση της Παλαιστινιακής Αρχής και την εξομάλυνση των σχέσεων της Σαουδικής Αραβίας με το Ισραήλ σε αντάλλαγμα για την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους.

Το άρθρο αναφέρει ότι εξετάζονται ορισμένες ιδέες, αλλά αναγνωρίζει ότι ορισμένες από αυτές είναι «προσωρινές, μακρινές ή αντιμετωπίζουν τη σθεναρή αντίσταση από ορισμένα μέλη».

Μεταξύ των σεναρίων που εξετάζονται είναι «η μεταφορά της εξουσίας εντός της Παλαιστινιακής Αρχής από τον νυν πρόεδρο, Μαχμούντ Αμπάς, σε νέο πρωθυπουργό, αφήνοντας στον Αμπάς έναν τιμητικό ρόλο».

Στο ίδιο πλαίσιο, εξετάζεται το σενάριο της αποστολής «αραβικής ειρηνευτικής δύναμης στη Γάζα προκειμένου να ενισχυθεί η νέα παλαιστινιακή διοίκηση εκεί».

Εξετάζουν επίσης το ενδεχόμενο «υποβολής ενός ψηφίσματος στο Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο θα αναγνωρίζει το δικαίωμα των Παλαιστινίων στην ίδρυση κράτους», αναφέρει το άρθρο.

Ωστόσο, όπως αναφέρουν οι New York Times, σε κάθε διαπραγμάτευση πρέπει να ξεπεραστούν σημαντικά εμπόδια. Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι η κυβέρνηση του Ισραήλ λέει ότι δεν θα επιτρέψει την πλήρη παλαιστινιακή κυριαρχία, εγείροντας αμφιβολίες για το εάν μπορεί να σημειωθεί πρόοδος. Παράλληλα, η ισραηλινή στρατιωτική εκστρατεία δεν κατέστρεψε τη Χαμάς, επομένως δεν είναι σαφές πώς θα πειστεί η Χαμάς να παραμερίσει όσο εξακολουθεί να ελέγχει μέρος της Γάζας.

Ωστόσο, υπάρχει ένα κεντρικό ερώτημα που δεν μονοπωλεί μεν τις συζητήσεις, επειδή απαντάται δύσκολα, αλλά βρίσκεται στον πυρήνα των εξελίξεων: Πώς μπορεί να τελειώσει αυτός ο πόλεμος;

Ακόμη δεν ξέρουμε, γράφει ο Φρίντμαν, ο οποίος ωστόσο ξεχωρίζει τρία πιθανά σενάρια γύρω από την έκβαση του πολέμου:

Σενάριο 1ο: Η ολοκληρωτική νίκη της Ουκρανίας, μια νίκη στην σκιά της οποίας ωστόσο ένας ταπεινωμένος Πούτιν θα μπορούσε να προχωρήσει σε κάποια «τρελή» ή τρελά καταστροφική κίνηση.

Σενάριο 2ο: Η σύναψη μιας «βρώμικης συμφωνίας» με τον Πούτιν που θα οδηγεί μεν σε κατάπαυση του πυρός, επιφέροντας όμως ρήγματα μεταξύ των δυτικών συμμάχων και εξοργίζοντας πολλούς Ουκρανούς.

Σενάριο 3ο: Η σύναψη μιας «λιγότερο βρώμικης συμφωνίας» με την οποία θα μπορούσαν μεν να συμβιβαστούν Ουκρανοί και Ρώσοι, αλλά όχι και ο ίδιος ο Πούτιν που θα χρειαζόταν να απομακρυνθεί από την εξουσία.

Αναφορικά με το πρώτο σενάριο: Κανείς δεν περιμένει ότι ο ουκρανικός στρατός θα συνεχίσει την επιτυχή αντεπίθεσή του κατά τρόπο εύκολο, κάνοντας περίπατο στην ανατολική Ουκρανία. Ωστόσο για πρώτη φορά κάποιοι πλέον διερωτώνται «τι θα συμβεί εάν ο ρωσικός στρατός καταρρεύσει;».

Ο ίδιος ο Πούτιν έχει πάντως προειδοποιήσει πως μπορεί να κάνει χρήση ακόμη και πυρηνικών εάν πιεστεί ακόμη περισσότερο στο στρατιωτικό μέτωπο. Ο Τόμας Φρίντμαν από την πλευρά του εκφράζει την ελπίδα η CIA να έχει κάποιο μυστικό σχέδιο που θα απέτρεπε σε μια τέτοια περίπτωση τη ρωσική ηγεσία από το πατήσει το κουμπί των πυρηνικών.

Αναφορικά με το δεύτερο σενάριο: Ο Τόμας Φρίντμαν δεν μπορεί να φανταστεί τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι να αποδέχεται μια κατάπαυση του πυρός με τα σημερινά δεδομένα, την ώρα που οι ουκρανικές δυνάμεις δείχνουν να έχουν το μομέντουμ με το μέρος τους.

Τους επόμενους μήνες ωστόσο, τα πράγματα αναμένεται να γίνουν πιο δύσκολα, ειδικά στην Ευρώπη. Ορισμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες θα αρχίσουν να ρωτούν εάν «μπορεί να υπάρξει διέξοδος μέσω διαπραγματεύσεων;» Ο Πούτιν θα μπορούσε να επιχειρήσει να διασπάσει τους Ευρωπαίους, υποστηρίζοντας πως ο ίδιος είναι έτοιμος να διαπραγματευθεί μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός και συνακόλουθης αποκατάστασης των ροών της ρωσικής ενέργειας προς την Ευρώπη, με όρους όμως που δεν θα αρέσουν στο Κίεβο. Σε μια τέτοια περίπτωση, για να μπορέσει να συμφωνήσει, ο Ζελένσκι θα πρέπει βέβαια να εξασφαλίσει εγγυήσεις ασφαλείας, ενδεχομένως ακόμη και από το ίδιο το ΝΑΤΟ. Στο ίδιο πλαίσιο ωστόσο, η Ουκρανία θα έχει χάσει περισσότερα εδάφη σε σύγκριση με τις γραμμές της 24ης Φεβρουαρίου.

Αναφορικά με το τρίτο σενάριο: Το ΝΑΤΟ και οι Ουκρανοί θα μπορούσαν να προτείνουν στους Ρώσους μια κατάπαυση του πυρός αλλά με βάση τις γραμμές επαφής της 24ης Φεβρουαρίου. Σε μια τέτοια περίπτωση, ο Πούτιν θα «κρατούσε» μεν μέρος του Ντονμπάς και την Κρίμαια αλλά θα έχανε τη Μαριούπολη και όλα τα άλλα μέρη που οι ρωσικές δυνάμεις έχουν καταλάβει τους περασμένους επτά μήνες. Με άλλα λόγια, ο Ρώσος θα έπρεπε στο πλαίσιο ενός τέτοιου σεναρίου να παραδεχθεί πως έκανε πόλεμο αλλά δεν κέρδισε τίποτα περισσότερο σε σύγκριση με όσα «είχε» πριν από τις 24 Φεβρουαρίου.

Ο Πούτιν βέβαια δεν υπάρχει περίπτωση να παραδεχθεί δημόσια την ήττα του, όπως σημειώνει ο Φρίντμαν, σύμφωνα με τον οποίο ωστόσο ο Ρώσος ηγέτης θα μπορούσε θεωρητικώς να ανατραπεί είτε από τον ρωσικό λαό είτε από άλλους Ρώσους αξιωματούχους παίρνοντας μαζί του όλη την ευθύνη του πολέμου.

Από την άλλη πλευρά βέβαια, κατά τον Τόμας Φρίντμαν, υπάρχει και το ενδεχόμενο ο Πούτιν είτε να αντικατασταθεί από κάποιον χειρότερο είτε να αφήσει πίσω του χάος και αταξία σε μια χώρα με χιλιάδες πυρηνικές κεφαλές.

Αυτός ο πόλεμος θα μπορούσε να τελειώσει με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, καταλήγει ο Φρίντμαν.

Άλλοι από αυτούς τους τρόπους είναι καλύτεροι, και άλλοι χειρότεροι, κανένας όμως δεν θα είναι εύκολος.

Πηγή: New York Times

Το άρθρο φέρει τον τίτλο «Η σαπίλα στην καρδιά της Ελλάδας είναι τώρα καθαρή για να τη δει ο καθένας» και το κείμενο ξεκινά με αναφορές στον Απρίλιο του 2018 και τις «δεσμεύσεις» του -τότε- αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κυριάκου Μητσοτάκη, για μια «κυβέρνηση που θα υπηρετεί τα συμφέροντα του πολίτη» και για την εξάλειψη πρακτικών του παρελθόντος περί νεποτισμού και διαφθοράς. Υπενθυμίζει, ακόμη, τη δήλωσή του όταν εξελέγη πρωθυπουργός ότι η Ελλάδα «μπορεί να σηκώσει υπερήφανα και πάλι το κεφάλι».

Σε ανάρτηση του στο Twitter, ο Αλέξης Τσίπρας κοινοποιεί το σχετικό άρθρο, σχολιάζοντας πως “η σήψη του επιτελικού παρακράτους και των παράνομων παρακολουθήσεων γίνονται πρωτοσέλιδο στα διεθνή ΜΜΕ. Όσο ο κ. Μητσοτάκης παραμένει, τόσο θα διασύρει τη χώρα διεθνώς”.

Η σήψη του επιτελικού παρακράτους και των παράνομων παρακολουθήσεων γίνονται πρωτοσέλιδο στα διεθνή ΜΜΕ.
Όσο ο κ. Μητσοτάκης παραμένει, τόσο θα διασύρει τη χώρα διεθνώς. pic.twitter.com/LU4DL9YZt4

— Αλέξης Τσίπρας – Alexis Tsipras (@atsipras) August 22, 2022