Στο τραπέζι των υποψηφίων βρίσκονται σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες, όπως ο Μάριο Ντράγκι και η Άνγκελα Μέρκελ, ενώ αναφέρονται επίσης ο πρόεδρος της Φινλανδίας Αλεξάντερ Στουμπ και ο πρώην πρόεδρος Σάουλι Νιινίστο.

Σύμφωνα με αξιωματούχους, οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ αναμένεται να εξετάσουν το ζήτημα σε συνάντηση στην Κύπρο, με στόχο να καθοριστεί ποιος θα μπορούσε να εκπροσωπήσει την Ένωση σε πιθανές συνομιλίες με τη Μόσχα.

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ υπό τον Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να μην αντιτίθεται σε παράλληλες ευρωπαϊκές επαφές με τη Ρωσία, παρά τις συνεχιζόμενες ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις υπό αμερικανική ηγεσία.

Η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα δήλωσε ότι η Ένωση προετοιμάζεται για «ενδεχόμενες συνομιλίες με τον Πούτιν», ενώ ο πρόεδρος της Ουκρανία Βολοντίμιρ Ζελένσκι τόνισε την ανάγκη για ισχυρή ευρωπαϊκή εκπροσώπηση στις διαπραγματεύσεις.

Ο Ρώσος πρόεδρος έχει δηλώσει ότι είναι ανοιχτός σε συνομιλίες με ευρωπαίο εκπρόσωπο, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, ενώ αρκετά κράτη-μέλη της ΕΕ εκφράζουν ανησυχίες ότι μια τέτοια διαδικασία θα μπορούσε να αναδείξει εσωτερικές διαφωνίες εντός της Ένωσης.

Η επιστροφή της Μέρκελ

Το Κίεβο φαίνεται να τάσσεται υπέρ του Μάριο Ντράγκι, ο οποίος αναγνωρίζεται ως μια αξιόπιστη και σεβαστή προσωπικότητα. Ωστόσο, παρότι το όνομά του συζητείται στις Βρυξέλλες για τη θέση του απεσταλμένου, όπως σημειώνει το Politico «δεν υπάρχει καμία δημόσια ένδειξη πως ο οικονομικά προσανατολισμένος Ντράγκι ενδιαφέρεται για τον ρόλο».  Από την άλλη, είναι κοινή παραδοχή πως εάν υπάρχει ένα πρόσωπο που γνωρίζει όσο λίγοι πως να «χειρίζεται» τον Βλαντιμίρ Πούτιν, αυτή είναι η Άνγκελα Μέρκελ. Η πρώην Καγκελάριος της Γερμανίας είχε αναπτύξει στενή σχέση με τον Ρώσο Πρόεδρο όσο κρατούσε τα ηνία της χώρας της (από το 2005 έως το 2021) και – επί της ουσίας – της ΕΕ.

Πέρα από την εξαιρετική συνεργασία που είχαν σε οικονομικό και ενεργειακό επίπεδο, η Μέρκελ είχε ηγηθεί και των συμφωνιών του Μινσκ (2014 και 2015) στις προηγούμενες κρίσεις στην Ουκρανία. Παρότι αυτές επικρίθηκαν αργότερα ως ανεπαρκείς και ως «απλή μετάθεση του προβλήματος στο μέλλον» (και η ίδια έχει παραδεχθεί ότι ήταν περισσότερο «μια προσπάθεια να δοθεί χρόνος στην Ουκρανία»), είναι γεγονός πως με αυτές αποφεύχθηκε η άμεση σύγκρουση με τη Ρωσία. Δεν είναι λίγοι εξάλλου οι πολιτικοί αναλυτές που εκτιμούν ότι εάν η Μέρκελ βρισκόταν στην ηγεσία της Γερμανίας, ο πόλεμος δεν θα είχε ξεκινήσει ποτέ και η Ευρώπη θα είχε αποφύγει αυτή την ιστορική κρίση, με τρομακτικές συνέπειες που άλλαξαν ριζικά τον κόσμο.

Υπενθυμίζεται πως η πρώην καγκελάριος ήταν επίσης η ηγέτιδα που είχε μπλοκάρει την επέκταση του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία στην περιβόητη σύνοδο του Βουκουρεστίου το 2008, προειδοποιώντας τους Συμμάχους πως πρόκειται για ένα «παιχνίδι με τη φωτιά». Τότε ο Πούτιν, σύμφωνα με όσα αναφέρει η ίδια στην αυτοβιογραφία της, της είχε πει πως δυστυχώς εσύ δεν θα είσαι πάντα Καγκελάριος και όταν αποχωρήσεις το σχέδιο θα για την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ θα προχωρήσει. Η «προφητεία» του Ρώσου Προέδρου επιβεβαιώθηκε και λίγους μήνες μετά την αποχώρησή της από την Καγκελαρία ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Δεν είναι τυχαίο πως στην πρώτη φάση του πολέμου, όταν ακόμη διαφαινόταν κάποιο περιθώριο διαπραγματεύσεων, το Κρεμλίνο είχε επικαλεστεί την Άνγκελα Μέρκελ ως «κατάλληλο μεσολαβητή» για να αναζητηθεί η «χρυσή τομή» για τον τερματισμό της σύγκρουσης. Υπενθυμίζεται πως στα τέλη του 2021, η Μέρκελ είχε προτείνει τη δημιουργία ενός διπλωματικού σχήματος διαλόγου μεταξύ ΕΕ και Ρωσίας, πρόταση που δεν βρήκε στήριξη από άλλα κράτη-μέλη, με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε στην καταστροφική σύγκρουση.

Στον αντίποδα, οι πολέμιοι της Άνγκελα Μέρκελ την κατηγορούν ως την βασική υπεύθυνη για την μεγάλη ενεργειακή εξάρτηση της Γερμανίας, αλλά και της ΕΕ, από τη Ρωσία. Η πρώην καγκελάριος της Γερμανίας, πρόσφατα, υπερασπίστηκε την ενεργειακή πολιτική της και τη στήριξή της στον αγωγό φυσικού αερίου Nord Stream 2, ενώ τη Δευτέρα (18/5) προχώρησε σε μια δημόσια παρέμβαση, εκφράζοντας τη λύπη της που η Ευρώπη δεν συμμετέχει σε διαπραγματεύσεις με τον Πούτιν. Παράλληλα, τόνισε ότι, ενώ θα ήταν «λάθος να υποτιμήσει κανείς» τον Ρώσο ηγέτη, θα ήταν επίσης λάθος να υποβαθμιστούν οι «ίδιες οι δυνατότητες» της Ευρώπης. Πάντως όταν ρωτήθηκε αν θα αναλάμβανε έναν τέτοιο ρόλο, η πρώην καγκελάριος απάντησε ότι πιθανότατα «άλλοι είναι καταλληλότεροι», καθώς ο Πούτιν συνηθίζει να λαμβάνει σοβαρά υπόψη μόνο εν ενεργεία ηγέτες. Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, ερωτηθείς για το θέμα, δήλωσε ότι οι εταίροι της ΕΕ «συζητούν σε βάθος αυτό το ζήτημα», όμως αρνήθηκε να συζητήσει επί συγκεκριμένων ονομάτων.

Δύσκολος γρίφος η επιλογή του «εκλεκτού»

Η επιλογή του προσώπου που θα μπορούσε να καθίσει στο τραπέζι με τον Βλαντιμίρ Πούτιν εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από τις προσδοκίες της Ευρώπης. Τι θα απαιτούσε για τη μεταπολεμική σχέση με τη Ρωσία, ποιες είναι οι «κόκκινες γραμμές» για μια πιθανή διευθέτηση στην Ουκρανία και ποιες προϋποθέσεις θα έθετε για την έναρξη οποιωνδήποτε συνομιλιών με το Κρεμλίνο, ανέφεραν στους FT πηγές που έχουν γνώση των παρασκηνιακών διεργασιών. Ενδεικτικό του κλίματος στο εσωτερικό της Ευρώπης είναι πως ορισμένες κυβέρνησης εμφανίζονται δυσαρεστημένες ακόμη και με την ίδια τη συζήτηση, φοβούμενες ότι θα αποκαλύψει τις διαιρέσεις στην ΕΕ σχετικά με την Ουκρανία και τη Ρωσία. «Αυτό δεν είναι κάτι που το συζητάς δημόσια πριν το κάνεις», σημείωσε ευρωπαίος διπλωμάτης.

Θετικός ο Πούτιν αρκεί… οι Ευρωπαίοι να ξέρουν τη θέλουν

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει δηλώσει ότι είναι ανοιχτός σε συνομιλίες με Ευρωπαίο εκπρόσωπο, υπό την προϋπόθεση ότι ο απεσταλμένος «δεν έχει πει κάθε λογής άσχημα πράγματα» για τη Ρωσία. Σε αυτό το πλαίσιο ανέφερε και τον προκάτοχο της Μέρκελ, Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο οποίος έχει απορριφθεί κατηγορηματικά τόσο από τους Ευρωπαίους όσο και από το Κίεβο ως «φιλορώσος λομπίστας».

Ο Ντμίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος του Ρώσου προέδρου, επαίνεσε την περασμένη εβδομάδα τις ευρωπαϊκές προσπάθειες για αποκατάσταση διαύλου επικοινωνίας με τη Μόσχα, με το Κρεμλίνο πάντως να υπογραμμίζει πως το ευρωπαϊκό όραμα για την Ουκρανία – όπως αυτό έχει εκφραστεί μέχρι σήμερα από κορυφαίους ευρωπαίους αξιωματούχους – παραμένει θεμελιωδώς απαράδεκτο. «Ελπίζουμε ότι θα επικρατήσει μια πρακτική προσέγγιση και ότι θα υπάρξει κάποια πραγματική επίδραση», δήλωσε ο Πεσκόφ και πρόσθεσε με νόημα: «Ο Πούτιν απέχει μόνο ένα τηλεφώνημα για τις ευρωπαϊκές χώρες».

Πρόσωπα στη Μόσχα που συμμετέχουν σε παρασκηνιακές επαφές ανέφεραν στους Financial Times πως για την ώρα «Ευρωπαίοι δεν λένε ακόμη κάτι ουσιαστικό». «Είναι μόνο συνθήματα όπως “στηρίζουμε μια δίκαιη ειρήνη για την Ουκρανία”», σχολίασε χαρακτηριστικά ρωσική πηγή. Η Μόσχα ενδέχεται να προτιμά να συνομιλεί απευθείας με μια μεγάλη ευρωπαϊκή δύναμη αντί με την ΕΕ συνολικά, πρόσθεσε η ίδια πηγή, επειδή «όπως παραδέχονται και οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι, η κοινή τους θέση θα ήταν αδύναμη, αφού θα προσπαθούσαν να ικανοποιήσουν τις πιο περιθωριακές χώρες για να διατηρήσουν την ευρωπαϊκή ενότητα».

Παράλληλα, εξήρε τη συμβολή του πρώην προέδρου της ΕΚΤ στην κρίση χρέους, χαρακτηρίζοντας την ιστορική του στάση ως καθοριστική για τη σωτηρία του ευρώ και την αντοχή της ευρωζώνης.

Ο πρωθυπουργός ξεκίνησε τονίζοντας ότι «η Ευρώπη δεν ήταν ποτέ ένα γεωγραφικό κατασκεύασμα· ήταν πάντα μια ιδέα και πάνω απ’ όλα μια επιλογή», την οποία έκαναν ξανά και ξανά λαοί με διαφορετικές γλώσσες και ιστορίες, παρά τις τραυματικές τους μνήμες.

Μιλώντας για τον Μάριο Ντράγκι, τον χαρακτήρισε «έναν αληθινό Ευρωπαίο», σημειώνοντας ότι για μια νεότερη γενιά πολιτικών υπήρξε πηγή έμπνευσης για το τι σημαίνει να υπηρετεί κανείς το δημόσιο συμφέρον. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη συμβολή του κατά την κρίση χρέους, υπενθυμίζοντας την ιστορική δήλωση που καθόρισε την πορεία της ευρωζώνης: «Η ΕΚΤ είναι έτοιμη να κάνει ό,τι χρειαστεί για να διατηρήσει το ευρώ»

Ο Μητσοτάκης υπογράμμισε ότι καμία χώρα δεν υπέφερε περισσότερο από την Ελλάδα εκείνη την περίοδο, εκφράζοντας ευγνωμοσύνη τόσο στον Ντράγκι όσο και στους Ζαν-Κλοντ Τρισέ και Ζακ Ντελόρ για τη στήριξή τους. «Ο ελληνικός λαός αποδείχθηκε άξιος της εμπιστοσύνης των ευρωπαϊκών λαών», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια περιέγραψε τις σύγχρονες ευρωπαϊκές προκλήσεις: τη διάβρωση της ανταγωνιστικότητας, το χάσμα στην καινοτομία, την αυξανόμενη εξάρτηση από τρίτες χώρες και την ανάγκη ισχυρών στρατηγικών εφοδιαστικών αλυσίδων. Όπως είπε, υπάρχει ο κίνδυνος η Ευρώπη να χάσει τον πρωταγωνιστικό της ρόλο.

Ο πρωθυπουργός κάλεσε την ΕΕ να αποκαταστήσει την ικανότητά της να καινοτομεί, να επενδύει και να αναπτύσσει τεχνολογία, προειδοποιώντας ότι χωρίς αυτά «η στρατηγική μας ισχύ θα συρρικνωθεί».

Σημαντική αναφορά έκανε και στην έννοια της ασφάλειας, υπογραμμίζοντας ότι «μια Ευρώπη που δεν μπορεί να προστατευτεί δεν μπορεί να είναι πραγματικά κυρίαρχη». Η ασφάλεια –όπως είπε– ξεπερνά την άμυνα και αγγίζει υποδομές, ενέργεια, εφοδιαστικές αλυσίδες και θεσμούς.

Παράλληλα, ζήτησε να γίνει λειτουργική η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής του άρθρου 42 (7), ώστε η συλλογική άμυνα της ΕΕ να αποκτήσει πραγματικό περιεχόμενο.

Ο Μητσοτάκης τοποθετήθηκε επίσης υπέρ ενός κοινού ευρωπαϊκού δανεισμού, σημειώνοντας ότι οι φιλοδοξίες της Ένωσης –ιδίως στον τομέα της άμυνας– πρέπει να αποτυπωθούν σε έναν ενισχυμένο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό. «Όλοι πρέπει να δώσουμε κάτι για να κάνουμε την Ευρώπη ισχυρότερη», τόνισε.

Κλείνοντας την ομιλία του, επεσήμανε ότι η ευρωπαϊκή ενότητα «δεν είναι ποτέ αυτόματη» και ότι η ηγεσία απαιτεί ειλικρίνεια, ακόμη κι όταν είναι άβολη.

«Πρέπει να πιστέψουμε στους εαυτούς μας. Και όταν η Ευρώπη αποφασίζει να κάνει το απαραίτητο, μπορεί να γράψει ιστορία», είπε.

Όπως μετέδωσε η Deutsche Welle, ένα α μπλοκ που χτίστηκε σε καιρό ειρήνης, βασισμένο στην ποικιλομορφία και στο ανοιχτό πνεύμα, αδυνατεί να ανταποκριθεί πλέον στις προκλήσεις μιας εποχής πολέμων, εμπορικών συγκρούσεων, προστατευτισμού, επιβολής του δικαίου των ισχυρών.

Για τον Ιταλό πολιτικό η Ένωση θα χρειαστεί ουσιαστικά μια επανεκκίνηση, η οποία θα προϋποθέτει τη στενότερη συνεργασία εκείνων που τη θέλουν, και μάλιστα ανά τομείς. Αυτό που αποκάλεσε ως «νέο ευρωπαϊκό πραγματιστικό φεντεραλισμό», δεν είναι παρά η αναδιατύπωση μιας παλιάς ιδέας για μια Ένωση πολλών ταχυτήτων.

Στον πυρήνα της ιδέας βρίσκεται η σκέψη ότι αυτοί που θα επιδιώκουν στενότερη συνεργασία δεν θα πρέπει να εμποδίζονται από εκείνους που μπλοκάρουν ή χρονοτριβούν.

Όταν ο Όρμπαν πάει για καφέ

Τα παραδείγματα είναι φυσικά πολλά. Η Ευρώπη καθυστερεί ή αναβάλλει διαρκώς αποφάσεις ή προσφεύγει σε εφευρήματα του τύπου «ας ψηφίσουμε τώρα που ο Όρμπαν βγήκε για καφέ».

Είναι προφανές ότι σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα πιο σκληρός, που ακόμα και παγκόσμιοι οργανισμοί, όπως ο ΟΗΕ, αγνοούνται, δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί με τη χαλαρότητα άλλων εποχών, τότε που οι ηγέτες της ένιωθαν ότι έχουν άφθονο χρόνο για να αποφασίσουν.

Το ερώτημα που προκύπτει βεβαίως είναι ποιοι και σε ποιους τομείς θα κάνουν τα πρώτα βήματα σε επίπεδο λήψης κρίσιμων αποφάσεων. Γιατί δεν θα μιλάμε απλώς για ένα μοντέλο «Ευρωζώνης» που κάποιοι αποφασίζουν να μείνουν εκτός, χωρίς να επηρεάζουν ιδιαίτερα τους υπολοίπους. (Αν και εσχάτως οι εξαιρέσεις από τον Σένγκεν δεν έμειναν χωρίς παρενέργειες).

Επιταγή με ρίσκο

Restart λοιπόν με αρκετό ρίσκο, αλλά επιβεβλημένο από την πραγματικότητα. Αν σταθεί κανείς ειλικρινά απέναντι στα σπουδαιότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ΕΕ, θα διαπιστώσει ότι σχεδόν πουθενά δεν υπάρχει πλήρης ομοφωνία. Δεν είναι μόνο η Ουγγαρία και η Σλοβακία. Οι τάσεις αποστασιοποίησης δείχνουν να ενισχύονται.

Την εβδομάδα που πέρασε, ένας εθνικιστικός νεοδεξιός κυβερνητικός συνασπισμός στην Τσεχία ανακοίνωσε ότι θα μειώσει τη βοήθεια προς την Ουκρανία και θα αμφισβητήσει τις πολιτικές της ΕΕ για το κλίμα.

Στην Ολλανδία μπορεί κανείς να μην θέλει να συνεργαστεί με τον Βίλντερς, αλλά τα ποσοστά του παραμένουν υψηλά, η ατζέντα του είναι κυρίαρχη και η χώρα ολοένα περισσότερο αποκλίνει από τα συμφωνηθέντα για μετανάστευση και άσυλο.

Στην Ιρλανδία το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών με την επικράτηση της αριστερής Κάθριν Κόνολι, που έχει εκφραστεί επικριτικά για ΕΕ και ΝΑΤΟ, δεν μπορεί παρά να δείχνει κάτι για τις διαθέσεις της κοινής γνώμης. Για να μην μιλήσουμε για την «πανσπερμία» απόψεων εντός της Ένωσης για τη Γάζα.

Ποιοι με ποιους θα συμμαχούν λοιπόν και με βάση ποιο μοντέλο; Οι πολλαπλοί «συνασπισμοί των προθύμων» εντός ΕΕ για τους οποίους μιλά ο Ντράγκι θα πρέπει να είναι ισχυρά πλειοψηφικοί, όχι απλώς περιστασιακοί, αφού μάλλον θα αφορούν θέματα υπαρξιακά για την Ένωση, χωρίς να καταργούν την ουσία της.

Η ιδέα πάντως φαίνεται να έχει περισσότερους υποστηρικτές σε σχέση με το παρελθόν. Μικρές και μεσαίες χώρες, όπως η Ελλάδα, που πόνταραν στο «χαρτί» του βέτο, καλό θα είναι να προετοιμάζονται για τη συζήτηση, αναζητώντας εγκαίρως συμμάχους.

Υπογραμμίζει την ανάγκη ριζικών αλλαγών προκειμένου να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας, η οποία αντιμετωπίζει ήδη μεγάλες προκλήσεις εν μέσω μιας εύθραυστης ανάκαμψης στην ευρωζώνη.

Ο Ντράγκι, επικαλούμενος τη βαρυσήμαντη έκθεση του 2024 για το μέλλον της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας, προειδοποιεί για τις επιπτώσεις πιθανών δασμών από τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίοι θα μπορούσαν να εντείνουν την αβεβαιότητα.

Forget the US — Europe has successfully put tariffs on itself https://t.co/iZjgLSAGy5 | opinion

— Financial Times (@FT) February 14, 2025

Το μήνυμα του Ντράγκι είναι σαφές: Η Ευρώπη χρειάζεται άμεσες μεταρρυθμίσεις για να απελευθερώσει την οικονομία της από τα «αόρατα δεσμά» που την κρατούν πίσω και να αντεπεξέλθει στις εξωτερικές προκλήσεις.

Ο Ντράγκι επισημαίνει δύο σημαντικούς παράγοντες που οδήγησαν την Ευρώπη σ’ αυτή τη δύσκολη θέση. «Ο πρώτος είναι η μακροχρόνια αδυναμία της ΕΕ να αντιμετωπίσει τους περιορισμούς στην προσφορά, ιδίως τους υψηλούς εσωτερικούς φραγμούς και τα ρυθμιστικά εμπόδια. Αυτά είναι πολύ πιο επιζήμια για την ανάπτυξη από οποιουσδήποτε δασμούς θα μπορούσαν να επιβάλουν οι ΗΠΑ».

«Το ΔΝΤ εκτιμά ότι τα εσωτερικά εμπόδια της Ευρώπης ισοδυναμούν με δασμούς 45% για τη μεταποίηση και 110% για τις υπηρεσίες» υπογραμμίζει ο «Σούπερ Μάριο», ενώ στο πιο καινοτόμο σκέλος των υπηρεσιών, το ψηφιακό, οι ρυθμιστικοί κανόνες εμποδίζουν την ανάπτυξη των ευρωπαϊκών εταιρειών τεχνολογίας. «Το κόστος συμμόρφωσης με τον GDPR, για παράδειγμα, εκτιμάται ότι έχει μειώσει τα κέρδη για τις μικρές ευρωπαϊκές εταιρείες τεχνολογίας έως και 12%».

Ο δεύτερος παράγοντας που εμποδίζει την Ευρώπη «είναι η ανοχή της στην επίμονα ασθενή ζήτηση». «Αυτό έχει επιδεινώσει όλα τα ζητήματα που προκαλούνται από τους περιορισμούς της προσφοράς. Μέχρι την κρίση, η εγχώρια ζήτηση ως ποσοστό του ΑΕΠ στην ευρωζώνη βρισκόταν κοντά στο μέσο του εύρους των προηγμένων οικονομιών. Ύστερα, έπεσε στον πάτο και έμεινε εκεί».

«Και οι δύο αυτές ελλείψεις –προσφορά και ζήτηση– προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από την ίδια την Ευρώπη. Είναι επομένως μέσα στις δυνατότητές της να αλλάξουν, με μία «ανυποχώρητη προσπάθεια για την άρση των περιορισμών προσφοράς» και «ανακατευθύνοντας τη ζήτηση πίσω στην εγχώρια αγορά».

Ο Ντράγκι καλεί ταυτόχρονα σε «μια πιο διορατική χρήση της δημοσιονομικής πολιτικής, με τη μορφή υψηλότερων παραγωγικών επενδύσεων» αλλά, όπως επισημαίνει, «αυτό το μονοπάτι απαιτεί μια θεμελιώδη αλλαγή νοοτροπίας. Μέχρι τώρα, η Ευρώπη είχε επικεντρωθεί είτε σε μεμονωμένους είτε σε εθνικούς στόχους χωρίς να υπολογίζεται το συλλογικό τους κόστος».

«Τα εσωτερικά εμπόδια είναι κληρονομιά εποχών που το εθνικό κράτος ήταν το φυσικό πλαίσιο δράσης. Αλλά είναι πλέον σαφές ότι η δράση με αυτό τον τρόπο δεν έχει προσφέρει ούτε ευημερία για τους Ευρωπαίους, ούτε υγιή δημόσια οικονομικά, ούτε καν εθνική αυτονομία, η οποία απειλείται από την πίεση από το εξωτερικό. Γι’ αυτό χρειάζεται ριζική αλλαγή» καταλήγει.

Ο Μάριο Ντράγκι εκτίμησε ότι η διοίκηση Τραμπ θα επιβάλει πρόσθετους δασμούς σημειώνοντας ότι η Ευρώπη είναι σήμερα περισσότερο εξαρτημένη από την αμερικανική αγορά συγκριτικά με πριν από πέντε χρόνια. Οι δύο άντρες συμφώνησαν ότι η αδυναμία της Ευρώπης έγκειται στις ασθενείς επενδύσεις, στους περίπλοκους κανόνες με τους οποίους λειτουργεί και στην αδυναμία της να προστατεύσει την οικονομία της. Υπογράμμισαν επίσης πως από τη στιγμή που οι ΗΠΑ και η Κίνα έχουν αποφασίσει να μην εφαρμόζουν τους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, για την Ευρώπη ο μόνος τρόπος που υπάρχει είναι η ενότητά της. Ανέφεραν επίσης ότι θα πρέπει να υπάρξουν αλλαγές στο οικονομικό μοντέλο που ακολουθείται τα τελευταία χρόνια και του οποίου στόχος είναι ο περιορισμός της κατανάλωσης στην Ευρώπη και η αύξηση των εξαγωγών.

Είναι, σύμφωνα με δημοσίευμα της La Stampa!

Σύμφωνα με αυτό, η πρεσβεία της Ρωσίας στην Ιταλία ζήτησε από το κόμμα της Λέγκας του Βορρά να αποσύρει τους υπουργούς της από την κυβέρνηση του Μάριο Ντράγκι! Οι δυο πλευρές, σύμφωνα με το δημοσίευμα, είχαν επαφές κατά το παρελθόν!

Στα τέλη Μαΐου, ο Αντόνιο Καπουάνο, σύμβουλος διεθνών σχέσεων του γραμματέα της Λέγκα, Ματέο Σαλβίνι, συναντήθηκε με τον διπλωμάτη της ρωσικής πρεσβείας στην Ιταλία, Όλεγκ Κοστιούκοβ, αναφέρει η εφημερίδα του Τορίνο.

Η La Stampa αναφέρεται σε στοιχεία και έγγραφα που, όπως γράφει, προέρχονται από τις ιταλικές μυστικές υπηρεσίες και προσθέτει ότι ο Κοστιούκοβ, σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, «ρώτησε τον Καπουάνο αν η Λέγκα εννοούσε να αποσύρει τους υπουργούς της από την κυβέρνηση του Μάριο Ντράγκι».

Ο επικεφαλής του ιταλικού κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος, Ενρίκο Λέτα, ζήτησε άμεσα να δοθούν όλες οι πρέπουσες εξηγήσεις «για να εξακριβωθεί αν η Ρωσία έριξε την κυβέρνηση Ντράγκι».

Ο γραμματέας της Λέγκα, Ματέο Σαλβίνι, από την μεριά του, απάντησε ότι «πρόκειται για ανοησίες» και ότι «είναι το γνωστό, φανταστικό σενάριο, με κύρια στοιχεία τον Πούτιν, τον φασισμό, τον ρατσισμό και τον εθνικισμό».

Ο Φράνκο Γκαμπριέλι, τέλος, υφυπουργός παρά την προεδρία της ιταλικής κυβέρνησης, από τον οποίο εξαρτώνται οι υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας, τόνισε ότι «τα όσα αναφέρονται στο άρθρο της La Stampa, σχετικά με στοιχεία που μπορεί να έχουν ως πηγή τις υπηρεσίες πληροφοριών -όπως αποσαφηνίσθηκε και στο παρελθόν- στερούνται κάθε βάσης».

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Μεταξύ των καλεσμένων του δισεκατομμυριούχου πρώην πρωθυπουργού που ηγείται της κεντροδεξιάς Forza Italia ήταν ο Ματέο Σαλβίνι της ακροδεξιάς Λίγκας και εκπρόσωποι άλλων κομμάτων με τους βοηθούς τους.

Τηλεφωνικά οδηγίες έδινε και η Τζόρτζια Μελόν, η επικεφαλής της ακροδεξιάς αξιωματικής αντιπολίτευσης που εμφανίζεται τώρα ως η πιθανότερη να εκλεγεί πρωθυπουργός στις εκλογές που θα πραγματοποιηθούν το φθινόπωρο.

«Μέσα σε 24 ώρες η μοίρα του Ντράγκι είχε σφραγιστεί. Οι συνωμότες είχαν αποσύρει τη στήριξη τους από το μεγάλο του συνασπισμό και ο πρωθυπουργός δεν είχε που αλλού να πάει παρά στο προεδρικό μέγαρο για να υποβάλει την παραίτηση του την Πέμπτη το πρωί», αναφέρει χαρακτηριστικά το ρεπορτάζ.

Βέβαια, ο Μπερλουσκόνι επισήμως έλεγε ότι σκοπός αυτής της συνάντησης που πραγματοποιήθηκε στην πολυτελή του Villa Grande στη Ρώμη, ήταν να συζητηθεί «η πολύ ανησυχητική και ανεξήγητη συμπεριφορά των 5 Αστέρων» που προκάλεσαν την κρίση την περασμένη εβδομάδα. Πάντως,σύμφωνα με το Politico, άτομο που βρισκόταν στη συνάντηση υποστηρίζει ότι ο Σαλβίνι ήταν αυτός που επέμενε πιο ανοιχτά ότι η δεξιά θα έπρπε να κινηθεί προς εκλογές και ο Μπερλουσκόνι ήταν ξεκάθαρα της ίδιας άποψης. Μετά από έξι ώρες συζητήσεων, ο Μπερλουσκόνι αποφάσισε να πάρει τον ίδιο τον πρωθυπουργό και να του ξεκαθαρίσει ότι η Δεξιά ήθελε μια ριζική αλλαγή κατεύθυνσης της κυβέρνησης χωρίς το Κίνημα 5 Αστέρων σε αυτή.

Ο πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα υπέγραψε πριν λίγο την απόφαση για τη διάλυση της Βουλής και της Γερουσίας, κάτι που σημαίνει ότι εντός των επόμενων 70 ημερών θα πραγματοποιηθούν πρόωρες εκλογές.

Ο Ιταλός πρόεδρος εκτιμά ότι «δεν υπάρχουν προοπτικές για τη σύσταση μιας νέας κυβερνητικής πλειοψηφίας», μέχρι το τέλος της παρούσας νομοθετικής περιόδου. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι πρέπει να εφαρμοστεί εντός των καθορισμένων χρονικών ορίων το Σχέδιο Ανάκαμψης της χώρας, να καταπολεμηθεί η πανδημία κορονοϊού και «να ολοκληρωθεί μια σειρά διαδικασιών προς το συμφέρον της Ιταλίας».

Σύμφωνα με πολλά ιταλικά μέσα ενημέρωσης, οι εκλογές πρόκειται να διεξαχθούν νωρίτερα απ΄ότι πίστευαν μέχρι το μεσημέρι πολλοί αναλυτές. Είναι πιθανόν να στηθούν οι κάλπες στις 18 ή στις 25 Σεπτεμβρίου.

#UPDATE Italian Prime Minister Mario #Draghi resigned on Thursday after the country’s fractious parties torpedoed his national unity government, kicking off a snap election campaign which could bring the hard right to power https://t.co/kxPHyFQqoN pic.twitter.com/G5iOfqijFH

— AFP News Agency (@AFP) July 21, 2022

Νωρίτερα την παραίτησή του στον πρόεδρο της Ιταλίας, Σέρτζιο Ματαρέλα, που του ζήτησε να παραμείνει υπηρεσιακός πρωθυπουργός, υπέβαλε ο Μάριο Ντράγκι όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της ιταλική προεδρία.

Η ανακoίνωση δεν ανέφερε αν ο Ματαρέλα θα διαλύσει τη Βουλή ή θα προκηρύξει πρόωρες εκλογές.

Ο Μάριο Ντράγκι είχε επιβεβαιώσει τις πληροφορίες που υπήρχαν από χθες, Τετάρτη, ότι θα υποβάλει εκ νέου παραίτηση μιλώντας σήμερα το πρωί ενώπιον των Ιταλών βουλευτών.

«Υπό το φως της χθεσινής ψήφου της γερουσίας ζητώ να διακοπεί προσωρινά η συνεδρίαση, διότι μεταβαίνω στον πρόεδρο της δημοκρατίας, για να του ανακοινώσω τις αποφάσεις μου». Ο Ντράγκι αναμένεται να παραιτηθεί οριστικά από πρωθυπουργός. «Ευχαριστώ, και η καρδιά των κεντρικών τραπεζιτών κάποιες φορές χρησιμοποιείται», είπε τέλος ο Ντράγκι συγκινημένος από τα χειροκροτήματα.

Ο πρώην επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είπε στη Γερουσία την Τετάρτη ότι η επιβίωση της κυβέρνησής του εξαρτάται από την «ανοικοδόμηση του συμφώνου εμπιστοσύνης» και του πνεύματος συνεργασίας των πρώτων μηνών και ζήτησε ψηφοφορία σε αυτή τη βάση.

Την περασμένη εβδομάδα υπέβαλε την παραίτησή του, όταν το Κίνημα Πέντε Αστέρων (M5S), βασικό συστατικό του ευρύτερου συνασπισμού του, απέρριψε την ψηφοφορία για ένα πακέτο ενίσχυσης των πολιτών για το υψηλό κόστος ζωής, ύψους 26 δισ. ευρώ. Η παραίτησή του απορρίφθηκε από τον πρόεδρο Σέρτζιο Ματαρέλα, ο οποίος του ζήτησε να μιλήσει στο κοινοβούλιο σε μια προσπάθεια να αποτρέψει την κατάρρευση της τρίτης κυβέρνησης της Ιταλίας μέσα σε τρία χρόνια.

Η ανακoίνωση ωστόσο δεν αναφέρει αν ο Ματαρέλα θα διαλύσει τη Βουλή ή θα προκηρύξει πρόωρες εκλογές. Nωρίτερα και έπειτα από ενθουσιώδες χειροκρότημα των μελών της ολομέλεια της βουλής, ο Μάριο Ντράγκι δήλωσε: «Υπό το φως της χθεσινής ψήφου της γερουσίας ζητώ να διακοπεί προσορινά η συνεδρίαση, διότι μεταβαίνω στον πρόεδρο της δημοκρατίας, για να του ανακοινώσω τις αποφάσεις μου».

Υπενθυμίζεται ότι την περασμένη εβδομάδα, ο Ντράγκι ανακοίνωσε ότι παραιτείται από το πόστο του πρωθυπουργού της Ιταλίας και του επικεφαλής μιας εύθραυστης κυβέρνησης συνασπισμού. Όμως ο πρόεδρος της χώρας δεν έκανε δεκτή την παραίτησή του και του ζήτησε να προχωρήσει σε νέες διαπραγματεύσεις με τα μέλη του ιταλικού κοινοβουλίου με την ελπίδα να αποφευχθούν οι πρόωρες εκλογές.

Νωρίτερα, στην ολομέλεια της Βουλής ο Ντράγκι είχε δηλώσει: «Υπό το φως της χθεσινής ψήφου της γερουσίας ζητώ να διακοπεί προσωρινά η συνεδρίαση, διότι μεταβαίνω στον πρόεδρο της δημοκρατίας, για να του ανακοινώσω τις αποφάσεις μου».

«Ευχαριστώ, και η καρδιά των κεντρικών τραπεζιτών κάποιες φορές χρησιμοποιείται», είπε τέλος ο Ντράγκι συγκινημένος από τα χειροκροτήματα.

Εκλογές στις αρχές Οκτωβρίου, βλέπουν οι αναλυτές, ανησυχία για το «σπρεντ»

Μετά την οριστικοποίηση της παραίτησης του Ιταλού πρωθυπουργού Μάριο Ντράγκι, οι αναλυτές επιβεβαιώνουν την πρόβλεψη για πρόωρες βουλευτικές εκλογές το φθινόπωρο, πιθανότατα στις αρχές Οκτωβρίου. Οι τελικές αποφάσεις, όμως, θα πρέπει να ληφθούν από τον πρόεδρο της δημοκρατίας, Σέρτζιο Ματαρέλα, ο οποίος δεν αποκλείεται, με τηλεοπτικό διάγγελμα, να πληροφορήσει τους Ιταλούς σχετικά με το ποια ακριβώς θα είναι τα επόμενα βήματα.

Όπως μεταδίδει η ιταλική δημόσια τηλεόραση της Rai, η κύρια ανησυχία στην φάση αυτή είναι η διατήρηση της οικονομικής σταθερότητας και η συγκράτηση του «σπρεντ», το οποίο σήμερα ξεπέρασε τις 240 μονάδες.

Πιο αναλυτικά, μετά από ενθουσιώδες χειροκρότημα των μελών της ολομέλεια της βουλής, ο Μάριο Ντράγκι πριν λίγο δήλωσε: «Υπό το φως της χθεσινής ψήφου της γερουσίας ζητώ να διακοπεί προσωρινά η συνεδρίαση, διότι μεταβαίνω στον πρόεδρο της δημοκρατίας, για να του ανακοινώσω τις αποφάσεις μου». Ο Ντράγκι αναμένεται να παραιτηθεί οριστικά από πρωθυπουργός.

«Ευχαριστώ, και η καρδιά των κεντρικών τραπεζιτών κάποιες φορές χρησιμοποιείται», είπε τέλος ο Ντράγκι συγκινημένος από τα χειροκροτήματα.