Το ασημένιο μετάλλιο στο στήθος έφερε η μεγάλη μάχη του Εμμανουήλ Καραλή στον τελικό του επί κοντώ, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, που διεξάγεται στο Τόρουν της Πολωνίας.

Ο «Μανόλο» όχι μόνο κατάφερε να ανέβει στο βάθρο, αλλά κατετάγη 2ος με 6,05μ, πίσω μόνο από τον τεράστιο Ντουπλάντις που με το 6,25μ «κλείδωσε» το χρυσό.

Ο τελικός ήταν συναρπαστικός, καθώς αναμετρήθηκαν έξι αθλητές που είχαν ξεπεράσει τα 6,00 μ., ενώ οι δύο είχαν υπερβεί τα 6,15 μέτρα (Ντουπλάντις και Καραλής).

Ο Καραλής, που πρόσφατα πέτυχε την κορυφαία του εφετινή επίδοση στα 6,17 μ., προσπάθησε ακόμη και την τρελή υπέρβαση με δοκιμή στα 6,25 αλλά δεν τα κατάφερε.

Οι δημοσκόποι θυμούνται ακόμα το “κάζο” του δημοψηφίσματος του 2015, όπως και την μεγάλη απόκλιση των προβλέψεών τους από το αποτέλεσμα της αναμέτρησης του Σεπτεμβρίου εκείνη τη χρονιά. Όμως, από την άλλη, οι δημοσκοπήσεις πολύ συχνά επιβεβαιώνονται. Το γεγονός, για παράδειγμα, ότι όλες οι μετρήσεις από την ανάληψη της κομματικής ηγεσίας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη (2016) επιμένουν να φέρνουν τη Ν.Δ πρώτη. Δέκα χρόνια είναι πολλά, κι αυτό αποδείχτηκε αδιάψευστο.

Η κυβέρνηση επιμένει ότι ο στόχος της αυτοδυναμίας είναι εφικτός, παρά το γεγονός ότι στην Πρόθεση Ψήφου των μετρήσεων κινείται πέριξ του 24% και στην Εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος περιξ του 30% και δη, το τελευταίο διάστημα, με μικρή ανοδική τάση.

Επικαλείται, δε, την δημοσκοπική εικόνα πριν τις εκλογές του Μαϊου του 2023, όταν –και είναι ακριβές– σε όλες τις μετρήσεις προβλεπόταν εκλογικό ποσοστό μεταξύ 31% και 34% αλλά τελικά η Ν.Δ έπιασε το 40%. Τότε, οι μετρήσεις είχαν διαψευσθεί ως προς το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο έφερναν κοντά στο 26% και τελικά περιορίστηκε στο 20%- για να επέλθει η συντριβή με το 17,8% στις κάλπες του Ιουνίου.

Με αυτή την εμπειρία, λοιπόν, ο στόχος της αυτοδυναμίας (απαιτείται ποσοστό περίπου 36,5% ανάλογα με το άθροισμα των κομμάτων που θα μείνουν εκτός Βουλής) δεν είναι ανέφικτος. Έτι δε περαιτέρω εάν λάβει κανείς υπόψη του ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δύο σφαίρες στη θαλάμη. Εάν δεν εξασφαλίσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία στις πρώτες εκλογές μπορεί να το επιτύχει στις δεύτερες. Όταν θα εγερθεί ακόμα πιό επιτακτικά το δίλημμα σταθερότητα-ακυβερνησία το οποίο καλλιεργεί επιδέξια.

Ναι, αλλά είναι ηχηρό το αίτημα για πολιτική αλλαγή (70% στις μετρήσεις) επικαλούνται το ΠΑΣΟΚ και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης. Ακριβές. Ωστόσο, στις επόμενες εκλογές -το εναρκτήριο λάκτισμα για τις οποίες έδωσε ήδη ο πρωθυπουργός- δεν θα αναμετρηθεί ο Μητσοτάκης με καθέναν από τους επτά στους δέκα ψηφοφόρους που δηλώνουν ότι επιθυμούν άλλη διακυβέρνηση, αλλά ο Μητσοτάκης με τον αντί-Μητσοτάκη.

Και είτε αμφισβητούν στο ΠΑΣΟΚ τις δημοσκοπήσεις είτε όχι, αυτό το πρόσωπο σήμερα δεν υπάρχει. Εάν είναι δύσκολο να φτάσει στο όριο αυτοδυναμίας η Ν.Δ, για την αξιωματική αντιπολίτευση το να νικήσει τον Μητσοτάκη θα είναι ένα άλμα επί κοντώ που θα ζήλευε και ο Ντουμπλάντις. Επί της ουσίας είναι αδύνατο.

Βεβαίως, δεν έχουμε ακόμα μπροστά μας μία διαμορφωμένη πολιτική και εκλογική αντιπαράθεση, άρα η σημερινή δημοσκοπική εικόνα δεν μπορεί να προακαταλαμβάνει το εκλογικό αποτέλεσμα σε περίπου ένα χρόνο. Μόλις εισέλθουν επίσημα στους πίνακες των μετρήσεων τα κόμματα του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού θα επέλθουν ανακατατάξεις τέτοιες που μπορεί να αλλάξει η σημερινή σειρά. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να παραμείνει δεύτερο, το πιθανότερο, όμως, είναι να πέσει στην τρίτη ή και στην τέταρτη θέση.

Ακόμα κι έτσι, ωστόσο, ο κατακερματισμός στην αντιπολίτευση θα συνεχίσει να ισχύει και το αίτημα περί πολιτικής αλλαγής θα επιμερίζεται. Εκτός εάν σταθεί εφικτό να αποκτήσει συγκεκριμένη και αξιόπιστη πρόταση διακυβέρνησης και πρόσωπο που θα μπορεί να αντιπαρατεθεί ως υποψήφιος πρωθυπουργός στον Μητσοτάκη.

Ο Ανδρουλάκης δεν είναι αυτό το πρόσωπο. Στη λίστα “καταλληλότητας για πρωθυπουργός” βρίσκεται πίσω από την Κωνσταντοπούλου και τον Βελόπουλο. Η Καρυστιανού θα συσπειρώσει, αναμφίβολα, το μπλοκ της διαμαρτυρίας και του λεγόμενου “αντισυστημισμού”, όμως την κρίσιμη ώρα είναι μάλλον απίθανο να προκριθεί ως πρόσωπο που μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα.

Εκ των πραγμάτων, μόνο ο Τσίπρας, ως πρώην πρωθυπουργός, διαθέτει ακόμα το κεφάλαιο και τα χαρακτηριστικά να σταθεί απέναντι στον Μητσοτάκη. Ανήκει, βεβαίως, στη σφαίρα του φανταστικού (με βάση τις μετρήσεις και την πολιτική λογική) η πρόβλεψη να τον νικήσει, δεν είναι απίθανο, από την άλλη, να αναγκάσει μεγάλο τμήμα της κατακερματισμένης (κεντροαριστερής) αντιπολίτευσης που θα προκύψει από τις πρώτες κάλπες να σταθούν δίπλα του στην τελική μάχη για τις δεύτερες. Μάλλον αυτός είναι και ο πραγματικός στόχος του.

Εφόσον κάτι τέτοιο δεν σταθεί εφικτό, ακόμα περισσότερο εάν προκύψουν μικρές ή μεγαλύτερες διασπάσεις -π.χ στο ΠΑΣΟΚ-, ο Μητσοτάκης θα κερδίσει τελικά την αυτοδυναμία. Μέχρι τώρα αυτή είναι η τάση…

Ο 26χρονος Ολυμπιονίκης ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ του (6,27μ. από τον περασμένο Φεβρουάριο στο Κλερμόν Φεράν) με μία μόνο προσπάθεια, επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά την απόλυτη κυριαρχία του στο αγώνισμα.

 Ο Σουηδός σούπερ σταρ του επί κοντώ, αφού εξασφάλισε τη νίκη με άλμα στα 6 μέτρα, τοποθέτησε τον πήχη στα 6,28μ. και χρειάστηκε μόνο μία προσπάθεια για να τον περάσει. Με το άλμα αυτό, ο 26χρονος Ολυμπιονίκης βελτίωσε το 6,27μ. που είχε κάνει στις 28 Φεβρουαρίου, στο Κλερμόν Φεράν της Γαλλίας (σε κλειστό στίβο) και ανέβασε έτι περισσότερο το δικό του απόλυτο παγκόσμιο ρεκόρ. 

Τη δεύτερη θέση του αγώνα πήρε ο Αυστραλός Κέρτις Μάρσαλ με 5,90μ. και την τρίτη ο Ολλανδός Μένο Φλουν με 5,80μ.

Όσον αφορά τον Καραλή ξεκίνησε με πετυχημένο άλμα στα 5.60μ, αλλά στη συνέχεια είχε δύο αποτυχημένες προσπάθειες στα 5.70μ. και ολοκλήρωσε τον αγώνα με μία ακόμη αποτυχημένη στα 5.90μ. καταλαμβάνοντας την 8η θέση.

Έτρεξε να μαζέψει το κλίμα άκρατης παροχολογίας ο ίδιος ο Μητσοτάκης, την Δευτέρα στον “πρωϊνό καφέ”. Και έδινε εντολές, που σε κάποιο βαθμό αναιρούσαν όσα και ο ίδιος είχε πει περί επιστροφής στην κοινωνία όσων προκύπτουν από το πολύ θετικό κλίμα στην οικονομία. Λέγεται ότι και η εστίαση σε μέτρα υπέρ της “μεσαίας τάξης” ζητήθηκε να αποσυρθεί, καθώς -λογικό- τουλάχιστον το 1/3 των πολιτών, που έχουν εισοδήματα πολύ χαμηλότερα απ΄ ότι τελικά σημαίνει “μεσαία τάξη”, θα εξεγερθεί.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέλαβε να προσγείωσει τα πράγματα. «Η αύξηση του ορίου απαλλαγής ΦΠΑ δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Δεν επεξεργάζεται κάτι τέτοιο η κυβέρνηση και συγκεκριμένα το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών», δήλωσε, διαψεύδοντας σχετικό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα φιλοκυβερνητικής εφημερίδας. Την ίδια ώρα ο Πιερρακάκης κατέθετε και επίσημα το αίτημα για την ενεργοποίηση της ρήτρας διαφυγής (αμυντικές δαπάνες), κάτι που θα διευρύνει τον δημοσιονομικό χώρο προς διάθεση. Όλα αυτά, βεβαίως, περνούν από την έγκριση της Κομισιόν, ως προς αυτό, όμως, ο πρωθυπουργός μάλλον θα κατορθώσει να την πάρει αξιοποιώντας τις καλές σχέσεις του στις Βρυξέλλες- και στο ΕΛΚ.

Οι νουνεχείς της κυβέρνησης λένε πως εφόσον όλα εξελιχθούν ομαλά θα δημιουργηθεί δημοσιονομικό απόθεμα από 1,5 έως 1,7 δισ., οπότε αυτό είναι και το πορτοφόλι που θα ανοίξει στη ΔΕΘ. Η πολιτική, πλέον, άσκηση, θα αφορά τα κοινωνικά και εκλογικά ακροατήρια που πρέπει να “γοητευθούν”, ώστε το φθινόπωρο η Ν.Δ να έχει σκαρφαλώσει όσο το δυνατόν περισσότερο πάνω από το 30% των δημοσκοπήσεων και έτσι να δημιουργηθεί προσδοκία αυτοδυναμίας σε μία δεύτερη εκλογική αναμέτρηση.

«Ό,τι εξειδικευμένο μέτρο έχει γραφτεί ότι πρόκειται να ανακοινωθεί από τον Πρωθυπουργό για τη ΔΕΘ, είναι καθαρά σε θεωρητικό επίπεδο, δεν έχει καμία βάση. Η κυβέρνηση δεν έχει καν ξεκινήσει προπαρασκευαστικές συσκέψεις για την εξειδίκευση των μέτρων, τα οποία θα ανακοινωθούν στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Οπότε, μην τα πιστεύετε αυτά που διαβάζετε, τα εξειδικευμένα”, είπε ο Μαρινάκης! Εντυπωσιακό το “άδειασμα”.Κάποιοι υπουργοί μοιράζουν ήδη από τώρα τις παροχές που θα ανακοινώσει ο Μητσοτάκης στη ΔΕΘ, τις οποίες, όμως, ακόμα δεν γνωρίζει.

Δεν θυμούνται, ως φαίνεται, ούτε το “κάζο” που έπαθε ο Σημίτης, στη ΔΕΘ του 2003, όταν έταξε κοινωνικό πακέτο πάνω από 1 δισ., για να χάσει τις εκλογές λίγους μήνες αργότερα. Το ‘χουν αυτό οι ψηφοφόροι: εισπράττουν τις παροχές και μετά “μαυρίζουν”.

Το ότι η κατάσταση στην οικονομία είναι καλή το παραδέχονται άπαντες. Και, φυσικά, το πιστώνεται η κυβέρνηση. Άπαντες γνωρίζουν, ωστόσο, πως ένα σημαντικό μέρος από τον περίφημο δημοσιονομικό χώρο προς διάθεση προέρχεται από την (υπερ)φορολόγησή τους και από τα (υπερ)έσοδα της ακρίβειας. Ως εκ τούτου είναι φυσιολογικό να ζητούν όσα μπορούν περισσότερα. Το κρίσιμο, όμως, είναι πόσα πραγματικά μπορούν να δωθούν και από που θα προέλθουν. Κι αυτό το γνωρίζει μόνο όποιος κρατά τα κλειδιά του Γενικού Λογιστηρίου.

Από την άλλη, οι έμπειροι επικοινωνιολόγοι του Μαξίμου δεν μπορεί να μην γνωρίζουν ότι όταν βάζεις τον πήχη των προσδοκιών πολύ ψηλά -με δεσμεύσεις και διαρροές- κινδυνεύεις να περάσεις κάτω απ΄ αυτόν. Δεν είναι δα και Ντουμπλάντις ή Καραλήδες στην κυβέρνηση. Κι αν περάσεις από κάτω, ότι κι αν έχεις μοιράσει θα μοιάζει λίγο μπροστά στις εντυπώσεις που έχεις δημιουργήσει…

Ο Ντουπλάντις ξεπέρασε και τον θρυλικό Σεργκέι Μπούμπκα, αφού πέρασε για 46η φορά τα 6 μέτρα.

Ο Αρμάντ Ντουπλάντις έκανε δικό του το ρεκόρ που κρατούσε ο «τσάρος των αιθέρων» από το 1994 με 6,14 μ.

Ο νεαρός αθλητής έχει και το παγκόσμιο ρεκόρ του κλειστού με 6,18.

Έτσι, ο νεαρός αθλητής κατέχει τις κορυφαίες επιδόσεις στο αγώνισμα του επί κοντώ, τόσο στον ανοικτό, όσο και τον κλειστό στίβο.

Ο “τσάρος”

Ο Σεργκέι Μπούμπκα (Сергі́й Наза́рович Бу́бка, 4 Δεκεμβρίου 1963) είναι Ουκρανός επικοντιστής που υπήρξε κορυφαίος στο άθλημά του. Εκπροσωπούσε τη Σοβιετική Ένωση πριν τη διάλυσή της το 1991. Θεωρείται ο καλύτερος επικοντιστής όλων των εποχών και ένας από τους καλύτερους σύγχρονους αθλητές.

Ο Μπούμπκα έχει κατακτήσει 6 συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Στίβου, ένα χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς και έχει σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ άλματος επι κοντώ 35 φορές (17 ανοιχτού και 18 κλειστού στίβου). Είναι ο πρώτος που πέρασε τα 6 μέτρα και ο μόνος που είχε περάσει τα 6,10 μέτρα έως τον Ιανουάριο του 2007.

Κατέχει τη δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών με 6,14 μέτρα σε ανοικτό στίβο από τις 31 Ιουλίου 1994 στο Σεστριέρε της Ιταλίας. Στον κλειστό στίβο κατέχει την τέταρτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών, πίσω από τα 6,18 και 6,17 μέτρα του Αρμάντ Ντουπλάντις στις 15 και 8 Φεβρουαρίου 2020 και τα 6,16 μέτρα του Γάλλου Ρενό Λαβιλενί (επετεύχθη στις 15 Φεβρουαρίου 2014). Το άλμα του Μπούμπκα ήταν στα 6,15 μέτρα και σημειώθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1993 στο Ντόνετσκ της Ουκρανίας.