Η ανακοίνωση αυτή έγινε με ένα βίντεο που αναρτήθηκε στην πλατφόρμα Χ.

“Success is not final, failure is not fatal: it is the courage to continue that counts.”

– Winston Churchill pic.twitter.com/ECoR8YeiMm

— Ron DeSantis (@RonDeSantis) January 21, 2024

Νωρίτερα μια δημοσκόπηση έδειχνε ότι ο Τραμπ διευρύνει το προβάδισμά του έναντι των εσωκομματικών αντιπάλων του ενόψει των προκριματικών του Νιου Χαμσάιρ.

• Ο πρώην πρόεδρος προηγείται με ποσοστό 50%, με τη Νίκι Χέιλι να ακολουθεί με ποσοστό 39% στην Πολιτεία αυτή, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση που διενεργήθηκε από το CNN και το Πανεπιστήμιο του Νιου Χαμσάιρ. Στις αρχές Ιανουαρίου το ποσοστό του Τραμπ ανερχόταν στο 39% και της Χέιλι στο 32%. Και οι δύο αύξησαν τα ποσοστά τους καθώς άλλοι υποψήφιοι αποχωρούσαν από την κούρσα.

Ο ΝτεΣάντις θεωρείτο ευρέως ως βασικός διεκδικητής του χρίσματος των Ρεπουμπλικάνων και «φυσικός» διάδοχος του Τραμπ, λόγω της μαχητικότητάς του και των υπερσυντηρητικών απόψεών του. Στις αρχές του 2023 μάλιστα είχε προηγηθεί του Τραμπ σε πολλές δημοσκοπήσεις. Ωστόσο, η εκστρατεία του άρχισε να φθίνει, λόγω της λανθασμένης στρατηγικής του, του γεγονότος ότι δεν έδειχνε να είναι σε επαφή με τους ψηφοφόρους αλλά και της αδιαμφισβήτητης υποστήριξης της βάσης του κόμματος στον Τραμπ.

• Η αποχώρηση του ΝτεΣάντις σημαίνει ότι μόνο η Χέιλι παραμένει στην κούρσα, αν και δεν φαίνεται να έχει πολλές πιθανότητες να στερήσει το χρίσμα από τον Τραμπ. Ο νικητής θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον Τζο Μπάιντεν, τον πιθανότερο υποψήφιο του Δημοκρατικού κόμματος, στις εκλογές του Νοεμβρίου.

Πάνω από 7 στους 10 Ρεπουμπλικάνους έχουν θετική άποψη για τον Τραμπ, σύμφωνα πάντα με τις περισσότερες δημοσκοπήσεις. Αυτό έφερε σε δύσκολη θέση τον ΝτεΣάντις, αφού έπρεπε να σαγηνεύσει ψηφοφόρους που εξακολουθούν να θαυμάζουν τον Τραμπ και ταυτόχρονα εκείνους που τον αντιπαθούν. Απέτυχε και στα δύο μέτωπα. Δεν κατάφερε ποτέ να εξηγήσει στους υποστηρικτές του Τραμπ γιατί ήταν καλύτερη επιλογή από τον πρώην πρόεδρο, τη στιγμή που η Χέιλι εμφανιζόταν ως το φαβορί των μετριοπαθών Ρεπουμπλικάνων. Και, μολονότι η πολιτική του διέφερε από εκείνη του Τραμπ, σχεδόν στα πάντα υιοθετούσε ακόμη πιο συντηρητικές θέσεις.

• Τον Απρίλιο υπέγραψε το νομοσχέδιο που απαγόρευε στη Φλόριντα τις αμβλώσεις μετά την έκτη εβδομάδα της κύησης ενώ αντιτάχθηκε στη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία και έλαβε τιμωρητικά μέτρα έναντι της Walt Disney Co. αφού η εταιρεία καταδίκασε τον νόμο που περιόριζε τη συζήτηση περί φύλου και σεξουαλικότητας στα σχολεία. Η σύγκρουση με την Disney ήταν μια μάχη που δεν χρειαζόταν να δώσει, επισημαίνουν οι επικριτές του εντός του κόμματος.

Επιπλέον, αν και στην αρχή προσέλκυσε τη στήριξη πολλών σημαντικών δωρητών, στη συνέχεια άρχισαν να τον εγκαταλείπουν. Ο Ρόμπερτ Μπίγκελοου, ο οποίος έδωσε εκατομμύρια στην ομάδα συγκέντρωσης δωρεών Never Back Down που στήριζε τον ΝτεΣάντις, είπε τον Αύγουστο στο πρακτορείο Reuters ότι σταματά τη χρηματοδότηση του κυβερνήτη επειδή απογοητεύτηκε με την αδιάλλακτη στάση του στο θέμα των αμβλώσεων.

Οι δημοσκοπήσεις διαδέχονται η μία την άλλη στην ισχυρότερη χώρα του πλανήτη και καταγράφουν ένα εκλογικό ντέρμπι στους κόλπους των Ρεπουμπλικάνων ανάμεσα στον Τραμπ και τον πολλά υποσχόμενο ντε Σάντις, τροφοδοτώντας αντιθετικά ερμηνευτικά σχήματα και πολιτικές αναλύσεις στον Τύπο της δυτικής όχθης του Ατλαντικού.

Συγκεκριμένα,  ο Ντόναλντ Τραμπ βλέπει ότι μέσα σε ελάχιστο χρονικο διάστημα, η δημοτικότητά του, αν και δεν καταρρέει, κινείται σε ιστορικά χαμηλά μεταξύ του εσωκομματικού ακροατηρίου. Η κατεξοχήν κοινωνική δύναμη πολιτικής νομιμοποίησής του έχει αρχίσει να σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο της εναλλακτικής υποψηφιότητας του Ρίο ντε Σάντις.

Από την πλευρά του Τραμπ, διαπράχθηκαν σοβαρά επικοινωνιακά λάθη στις πρόσφατες ενδιάμεσες εκλογές, λάθη που υποδηλώνουν μια ισχυρή δόση πολιτικής οίησης.

Το σημαντικότερο λάθος είναι το γεγονός, ότι προσέδωσε έναν περίπου δημοψηφισματικό χαρακτήρα στις εκλογές για την ανάδειξη της Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων. Είναι,  βέβαια, ορθή η παρατήρηση, ότι ο Ντόναλντ Τραμπ αντιμετωπίζονταν από πολλά κυρίαρχα μέσα και φορείς κεντρικών πολιτικών θεσμών ως ο «αποκλίνων», ο «πολιτικά παραβατικός» παίκτης της αμερικανικής πολιτικής σκηνής. Επόμενο ήταν λοιπόν να περιμένει την πολιτικά κατάλληλη στιγμή για να αντιστρέψει το φορτισμένο κλίμα και να αποκαταστήσει την αποδοχή του ως κεντρικού πολιτικού παίκτη.

Οι ενδιάμεσες εκλογές προσφέρονταν για μια δυναμική, à la Trump, επάνοδο. Τα επικοινωνιακά λάθη ήταν, ωστόσο, πραγματικά τραγικά. Και είναι από τις λίγες φορές που το επικοινωνιακό πεδίο τέμνεται με το ουσιαστικό αντίστοιχο. Ο Τραμπ θα μπορούσε να θεωρείται, σήμερα, ο νικητής των ενδιάμεσων εκλογών και ο αδιαφιλονίκητος υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Κέρδισε οριακά την πιο κρίσιμη εκλογή, αυτή της Βουλής των Αντιπροσώπων, αλλά αυτή η πύρρειος νίκη συνοδεύθηκε από τραγικά σφάλματα.

Η ατυχής επιλογή του για έναν αμφιλεγόμενο υποψήφιο για την πολιτεία της Πενσυλβάνια είναι δηλωτική της επιπολαιότητας, που προκαλεί η οίηση στην πολιτική. Η βάση των Ρεπουμπλικάνων είναι ιδιαίτερα συντηρητική. Η πολιτεία χάθηκε για τον Τραμπ.

Από την πλευρά του ντε Σάντις, μόνο πολιτική αλαζονεία δεν μπορεί να του προσάψει κάποιος αναλυτής. Σε καμία σοβαρή προσέγγιση του εσωκομματικού «εμφυλίου» δεν γίνεται λόγος για αλαζονικές συμπεριφορές.

Απεναντίας, ο 43χρονος ντε Σάντις άρχισε να τηρεί μεθοδικά αποστάσεις από τον απρόβλεπτο πρώην πρόεδρο, να αυτονομείται πολιτικά, ως ένα βαθμό, και να απολαμβάνει τον θρίαμβο που κατέγραψε στην Φλόριντα. Αυτό που συχνά του καταλογίζεται, κυρίως από δημοσιογράφους και λιγότερο από δημοσκόπους και αναλυτές, είναι ότι καθυστερεί να αναμετρηθεί με τον «πολιτικό πατέρα» του.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως δεν ξέρει ότι, αργά ή γρήγορα, θα αναμετρηθεί με το ηφαιστειώδες ταπεραμέντο και λιγότερο με τις πολιτικές ιδέες του Τραμπ.

Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν ότι οι πολύ θερμές (very warm) απόψεις για τον πρώην πρόεδρο μειώθηκαν από το 48% στο 41%, με την πτώση να είναι ιδιαίτερα έντονη μεταξύ των ψηφοφόρων με πτυχίο πανεπιστημίου, όπου η πτώση γίνεται από το 63% στο 49%.

Επίσης, οι νεότεροι, οι πιο μορφωμένοι, οι πιο μετριοπαθείς και οι λιγότερο θρησκευόμενοι ψηφοφόροι απέχουν σαφώς από τον Τραμπ, σύμφωνα με έρευνα της Pew Research Center, η οποία είναι προσβάσιμη στους χρήστες του διαδικτύου (https://www.pewresearch.org/ ).

Έτσι, η αποδυνάμωση του Τραμπ ανοίγει, για πρώτη φορά, την πιθανότητα να αμφισβητηθεί σοβαρά στις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικάνων το 2024. Ο παράγων «ντε Σάντις» υπεισέρχεται σε αυτό ακριβώς το σημείο των ερευνών.

Μια πιο πρόσφατη έρευνα του ινστιτούτου Morning Consult δείχνει ότι μπορούμε να μιλάμε για «ντέρμπι».  Η συγκεκριμένη εταιρεία θεωρείται αξιόπιστη και η έρευνά της αποτυπώνει ένα οριακό προβάδισμα για τον Τραμπ, ενώ ο ντε Σάντις αρχίζει να κερδίζει ακόμη περισσότερο τις πιο ηλικιακά προχωρημένες κατηγορίες.

Πιο συγκεκριμένα, η διχοτόμηση καταγράφεται με ενάργεια.   Σε περίπτωση μονομαχίας ανάμεσα σε Τραμπ και Μπάιντεν, ο πρώτος θα νικούσε (47/53),  σε περίπτωση μονομαχίας μεταξύ ντε Σάντις και Μπάιντεν, ο ντε Σάντις θα κέρδιζε με 52%., ενώ μεταξύ των Ρεπουμπλικάνων ψηφοφόρων ο Τραμπ διατηρεί ένα καχεκτικό και εύθραυστο προβάδισμα, με 51,5% έναντι 48,5%.

Όλα τα ενδεχόμενα είναι πλέον ανοιχτά και για τον πρώην πρόεδρο και για τον 43χρονο δελφίνο. Μέχρι το2024 όλα είναι πιθανόν να συμβούν.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Guardian, «η προτίμησή μου για την Προεδρία, το 2024, είναι κάποιος λογικός και κεντρώος. Ήλπιζα ότι αυτό θα συνέβαινε με την κυβέρνηση Μπάιντεν, αλλά έχω απογοητευτεί μέχρι στιγμής», τόνισε ο Έλον Μασκ στο Twitter.

Τα σχόλια του επιχειρηματία είναι το πιο ξεκάθαρο σημάδι της πολιτικής του υποστήριξης αφού, τον Ιούνιο, ανέφερε ότι ακόμη σκέφτεται την προτίμησή του ως προς το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών για την Προεδρία, αλλά πρόσθεσε ότι «κλίνει προς» τον Ρον Ντε Σάντις.

Η κίνηση αυτή μπορεί να δώσει σημαντική ώθηση στον Ρον Ντε Σάντις ενόψει της μάχης του με τον Ντόναλντ Τραμπ για το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικανών, με ορισμένους να προβλέπουν «σφαγή» μεταξύ των δύο. Ο κυβερνήτης της Φλόριντα πέτυχε μια σαρωτική νίκη στις ενδιάμεσες εκλογές αυτού του μήνα, ενώ ο τέως Αμερικανός Πρόεδρος επικρίθηκε για την αποτυχία των Ρεπουμπλικάνων αναφορικά με το πολυδιαφημισμένο «κόκκινο κύμα» μετά την ήττα βασικών υποψηφίων που υποστήριξε.

Ο Έλον Μασκ δήλωσε, επίσης, ότι ήταν «εντάξει με το να μην τουιτάρει ο Τραμπ», αφού ο λογαριασμός του στο Twitter αποκαταστάθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο. «Το σημαντικό είναι ότι το Twitter διόρθωσε ένα σοβαρό λάθος με την απαγόρευση του λογαριασμού του, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρξε παραβίαση του νόμου ή των όρων υπηρεσίας. Ο αποκλεισμός ενός εν ενεργεία Προέδρου υπονόμευσε τη δημόσια εμπιστοσύνη στο Twitter για τη μισή Αμερική», σημείωσε χαρακτηριστικά ο νέος ιδιοκτήτης της πλατφόρμας.

Υπενθυμίζεται ότι το Twitter απέκλεισε τον Ντόναλντ Τραμπ μετά την επίθεση της 6ης Ιανουαρίου 2021, λέγοντας ότι οι αναρτήσεις του ήταν «πολύ πιθανό να ενθαρρύνουν και να εμπνεύσουν ανθρώπους να επαναλάβουν τις εγκληματικές πράξεις που πραγματοποιήθηκαν στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ». Ο τέως Αμερικανός Πρόεδρος αποκλείσθηκε, επίσης, από το Facebook, το Instagram και το YouTube μετά την επίθεση στο Καπιτώλιο.

Πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές, οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι ο πληθωρισμός και η πτώση της αγοραστικής δύναμης ήταν το κύριο μέλημα των ψηφοφόρων και ιδιαίτερα των Ρεπουμπλικάνων. Την ίδια στιγμή, πάνω από το 50% είχε μια μάλλον αρνητική γνώμη για τον σημερινό πρόεδρο Μπάιντεν. Ο συνδυασμός αυτών των δεδομένων επέτρεπε στους Ρεπουμπλικάνους και, κυρίως, στον Ντόναλντ Τραμπ να μιλήσει για μια πλατιά πολιτική πλειοψηφία, για το «κόκκινο κύμα», που όμως δεν ήρθε. Η κρίση είναι εδώ, μπροστά στα μάτια του Τραμπ, που είναι πιο θυμωμένος από ποτέ, γιατί διαπιστώνει ότι ο τραμπισμός χάνει τη δυναμική του προς όφελος του 44χρονου Ρον ντε Σάντις.

Ο Τραμπ ανακοινώνει αύριο, κατά πάσα πιθανότητα, την υποψηφιότητά του, αν και όλα τα ενδεχόμενα είναι στο τραπέζι για τον εκρηκτικό επιχειρηματία και πρώην πρόεδρο. Με δεδομένη την αποτυχία του σχεδίου «κόκκινο κύμα», δεν του απομένουν πολλές επιλογές. Αν είναι και πάλι υποψήφιος, θα τροφοδοτήσει σταδιακά την ένταση, θα πολώσει.

Συγκεκριμένα, αυτό που συνέβη στην πραγματικότητα ήταν η υποχώρηση των πολιτισμικών παραγόντων, που συνυφαίνονται στενά με την πολιτισμική δεξιά, η οποία έχει στο πρόσωπο του Τραμπ έναν πιστό εκφραστή της. Και αυτό είναι ένα πρόβλημα για τον πρώην πρόεδρο και τον στρατηγικό σχεδιασμό του για την ολική επάνοδο.

Η πολιτισμική δεξιά, έκφραση της οποίας είναι Τραμπ, είναι πάντοτε προσωποπαγής και αρχηγοκεντρική. Όποιος λέει «Ρεπουμπλικάνοι», λέει «Τραμπ». Ο πρόεδρος, ο αρχηγός είναι ηθικά άμεμπτος και πολιτικά χαρισματικός. Στην περίπτωση του Τραμπ, το χάρισμα αρχίζει να χάνει από την αρχική του λάμψη, την οποία εισπράττει ο ντε Σάντις.

Η λατρεία της προσωπικότητας, που απολάμβανε ο Τραμπ τα τελευταία έξι χρόνια και η οποία χρησίμευσε ως άτυπο δόγμα του κόμματος, γίνεται όλο και λιγότερο αποδεκτή από τη μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού, ακόμη κι αν ο κύριος όγκος των ψηφοφόρων των Ρεπουμπλικάνων παραμένει πιστό στον πρώην Πρόεδρο. Η εκλογική βάση έχει αρχίσει να δείχνει σημάδια κόπωσης από τις φωνές ενός ηγέτη που διαρκώς αυτοθαυμάζεται. Ο ναρκισσισμός Τραμπ φθίνει.

Σε αυτό το σημείο υπεισέρχεται ο ανερχόμενος αστέρας του κόμματος, ο Ρον ντε Σάντις, τον οποίο μόνο τυχαία δεν κατακεραύνωσε ο Τραμπ μετά την οριστικοποίηση των αποτελεσμάτων. Ο 44χρονος Ρεπουμπλικάνος επανεξελέγη θριαμβευτικά κυβερνήτης της Φλόριντα με περίπου 20% διαφορά από τον Δημοκρατικό αντίπαλό του. Πολιτικά, κινείται στα δεξιά, αλλά δεν είναι ο τυπικός εκπρόσωπος τη πολιτισμικής δεξιάς στην Αμερική. Δεν τοποθετείται για τις περίφημες εκλογές του 2020 και, αυτήν τη φορά, παρέμεινε ιδιαίτερα διακριτικός στο θέμα της άμβλωσης, θέμα κατεξοχήν πολιτισμικό, παρά το γεγονός ότι στις προηγούμενες εκλογές βρισκόταν στην κορυφή του προεκλογικού του αγώνα.

Παράλληλα, ο Ρον ντε Σάντις, διαπιστώνοντας την κρίσιμη περίοδο που διέρχεται η πολιτισμική δεξιά στις Ηνωμένες Πολιτείες, «ανεβάζει» ένα πολιτισμικό θέμα, λιγότερο «βαρύ», ένα θέμα ήπιας πολιτισμικής δεξιάς: το περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων.

Συγκεκριμένα, τονίζει την ανάγκη καλύτερου ελέγχου του περιεχομένου των σχολικών βιβλίων, ανταποκρινόμενος στο αίτημα ενός τμήματος της δεξιάς που φοβάται την κατήχηση των παιδιών από έναν «προοδευτισμό» που αντιμετωπίζεται με καχυποψία. Έτσι, μπόρεσε να εκμεταλλευτεί ένα από τα λίγα επιχειρήματα που εξακολουθούσε να διαθέτει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στην αξιακή αντιπαράθεσή του με τους Δημοκρατικούς. Ταυτόχρονα, διαβάζοντας κανείς τις σχετικές αναλύσεις στον αμερικανικό Τύπο, ο Ρον ντε Σάντις παίρνει σαφώς θέση για τις επόμενες προεδρικές εκλογές.

Αύριο, ανακοινώνει λοιπόν ο Τραμπ. Το βλέμμα της πολιτισμικής δεξιάς των Ρεπουμπλικάνων είναι στραμμένο στην προεδρική κάλπη του 2024. Αυτή τη φορά, όμως, ο Τραμπ δεν «παίζει» μόνος του στο εσωκομματικό γήπεδο. Έχει απέναντί του τον άλλοτε μαθητή του. Η πόλωση περνάει μέσα από την εσωκομματική σκακιέρα ανάμεσα στον Τραμπ και τον ντε Σάντις. Σκακιέρα που, με δεδομένο το θυελλώδες τραμπικό ταπεραμέντο, μπορεί να μετατραπεί σε άτυπο ρινγκ.

1. Το «κόκκινο κύμα» είναι απενεργοποιημένο

Οι Ρεπουμπλικάνοι εξακολουθούν να είναι φαβορί για να ανατρέψουν τη Βουλή, και έχουν μια ευκαιρία να πάρουν και τη Γερουσία. Αλλά το μεγάλο κόκκινο κύμα που είχαν προβλέψει ορισμένοι από τη δεξιά – και το οποίο οι δημοσκοπήσεις με βάση το GOP έδειχναν όλο και περισσότερο – δεν υλοποιήθηκε. 

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη Γερουσία. Οι Δημοκρατικοί κέρδισαν την πρώτη μεγάλη κούρσα ανατροπής νωρίς την Τετάρτη, με τον Αντικυβερνήτη της Πενσυλβάνια Τζον Φέτερμαν να νικάει τον Ρεπουμπλικανό Μεχμέτ Οζ. Αφού οι άλλοι αγώνες πήγαν προς τις αναμενόμενες κατευθύνσεις, άφησαν τρεις ανατροπές για να αποφασίσουν την πλειοψηφία — Αριζόνα , Τζόρτζια και Νεβάδα — με κάθε πλευρά να χρειάζεται να κερδίσει δύο από αυτούς τους στόχους.

Οι Ρεπουμπλικάνοι έχασαν επίσης την κούρσα για τη Γερουσία του Νιου Χάμσαϊρ, όπου η γερουσιαστής Maggie Hassan (D) θεωρήθηκε ελαφρώς φαβορί, αλλά στην τελική ευθεία της εκστρατείας θεωρούνταν ολοένα και πιο απειλούμενη. Το GOP παρέμεινε σε ανοιχτές θέσεις στο Οχάιο και τη Βόρεια Καρολίνα, όπου κέρδισαν ο JD Vance και ο εκπρόσωπος Ted Budd, αντίστοιχα.

Έγινε επίσης σαφές καθώς προχωρούσε η νύχτα ότι η Βουλή δεν αποτελεί εγγύηση για το GOP. Οι Δημοκρατικοί κέρδιζαν τις περισσότερες κούρσες ανατροπής, κάτι που είναι το αντίθετο από αυτό που συμβαίνει συνήθως σε εκλογές κύματος. Και για ένα διάστημα φαινόταν ότι το GOP μπορεί να μην κέρδιζε καθόλου την πλειοψηφία, αν και η κατάκτησή του στη Βουλή εξακολουθεί να είναι το πιο πιθανό αποτέλεσμα.

Τα αποτελέσματα των πολιτειακών βουλευτικών εκλογών ήταν καλά για τους Δημοκρατικούς – ιδιαίτερα στη Μεσοδυτική ζώνη. Κέρδισαν τον πλήρη έλεγχο του Μίσιγκαν για πρώτη φορά από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, ήταν στα πρόθυρα να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο της Μινεσότα ανατρέποντας την πολιτειακή Γερουσία και απέτρεψαν την υπερπλειοψηφία του GOP στο νομοθετικό σώμα του Ουισκόνσιν.

Η πλειοψηφία της Γερουσίας των ΗΠΑ θα μπορούσε να πέσει, όπως συνέβη το 2020, σε δεύτερο γύρο εκλογών στη Τζώρτζια . Αλλά οι Δημοκρατικοί θα μπορούσαν στην πραγματικότητα να αποκλείσουν αυτή την πιθανότητα εάν κερδίσουν τόσο την Αριζόνα όσο και τη Νεβάδα, και εμφανίζονται ελαφρώς φαβορί και για τις δύο.

Εάν οι Ρεπουμπλικάνοι αποτύχουν να πάρουν μία έδρα στη Γερουσία (το κέρδος που χρειάζονται για να την ανατρέψουν), θα ήταν μόλις η έβδομη φορά που το κόμμα της αντιπολίτευσης δεν θα το καταφέρει σε ενδιάμεση θητεία τα τελευταία 100 χρόνια. Και το μέσο κέρδος για το κόμμα της αντιπολίτευσης στις κούρσες της Βουλής τα τελευταία 100 χρόνια είναι 29 έδρες, με τις οποίες οι Ρεπουμπλικάνοι δεν θα ταιριάξουν.

2.Η μεγάλη νίκη του DeSantis — και τι προμηνύει για το 2024

Στις εκλογές, δεν έχει να κάνει μόνο το ποιο κόμμα κερδίζει, αλλά ποιοι συγκεκριμένοι υποψήφιοι κερδίζουν και — σε ορισμένες περιπτώσεις — κατά πόσο. Και ένας από τους μεγαλύτερους νικητές της Τρίτης το βράδυ ήταν ο κυβερνήτης της Φλόριντα, Ρον ΝτεΣάντις (Δ). Και το έκανε με πολλούς τρόπους.

Ας μετρήσουμε τους τρόπους:

• Κέρδισε τον βουλευτή Charlie Crist (D) με σχεδόν 20 μονάδες με καταμετρημένο το 93 τοις εκατό των ψήφων – μεγαλύτερο περιθώριο από σχεδόν οποιαδήποτε δημοσκόπηση που έγινε σε οποιοδήποτε σημείο της κούρσας.
• Έγινε ο πρώτος Ρεπουμπλικανός που κέρδισε την κομητεία του Μαϊάμι-Ντέιντ μετά τον πρώην κυβερνήτη Τζεμπ Μπους πριν από 20 χρόνια .
• Κέρδισε τη σαφή πλειοψηφία των ψήφων των Λατίνων – 57 τοις εκατό – κατακτώντας το μερίδιό του 44 τοις εκατό το 2018 και το 46 τοις εκατό του Ντόναλντ Τραμπ το 2020.

Πράγματι, η τεράστια νίκη του DeSantis σε αυτό που ήταν, μέχρι σχετικά πρόσφατα, μια κατάσταση ταλάντευσης είναι ίσως το μεγαλύτερο μήνυμα μέχρι σήμερα ότι θα είναι μια υπολογίσιμη δύναμη εάν είναι υποψήφιος για την προεδρική υποψηφιότητα των Ρεπουμπλικάνων το 2024. Ο Τραμπ βλέπει ξεκάθαρα την αύξηση της απειλής , έχοντας βαφτίσει τον DeSantis « DeSanctimonious » σε μια συγκέντρωση το περασμένο Σαββατοκύριακο και στη συνέχεια, την Τρίτη, προφανώς απειλώντας τον DeSantis με έρευνα της αντιπολίτευσης.

Αυτές δεν είναι οι ενέργειες ενός πρώην προέδρου που είναι ιδιαίτερα σίγουρος για το τι θα ακολουθήσει. Και η Τρίτη ενίσχυσε γιατί δεν έπρεπε να είναι.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Φλόριντα ήταν μια ευρεία νίκη για τους Ρεπουμπλικάνους γενικά, πάνω-κάτω στο ψηφοδέλτιο, με τρόπο που πιθανώς αποσύρει κάθε ψευδαίσθηση ότι είναι πια πολιτεία αιώρησης. Και το προβάδισμα 16 πόντων του γερουσιαστή Marco Rubio είναι επίσης εκπληκτικά μεγάλο. Αλλά ο DeSantis είναι ο ηγέτης του κόμματος, και αυτό σημαίνει ότι παίρνει τα εύσημα για τη νίκη που έγινε εκεί.

Και μπορείτε να στοιχηματίσετε ότι πολλοί σημαντικοί Ρεπουμπλικάνοι το προσέχουν. Τι θα συμβεί αν μπορούν να πάρουν τον Τραμπισμό αλλά σε πολύ πιο εκλεκτή συσκευασία; Αυτό έκανε ο DeSantis στην κούρσα για την επανεκλογή του .

3.Η κακή νύχτα του Ντόναλντ Τραμπ- Μεγάλο πλήγμα η ηττα του Οζ από τον Φέτερμαν

Αλλά αυτό μπορεί να μην είναι το τέλος για τον Τραμπ. Μετά την ήττα του το 2020, άρχισε να ρίχνει το βάρος του στις προκριματικές εκλογές του GOP, εν μέρει για να ενισχύσει ότι ήταν ακόμα επικεφαλής. Κατέληξε να πάρει ορισμένους λιγότερο σημαντικούς υποψηφίους μέσω των προκριματικών τους. Προς το παρόν, κάθε μία από τις τέσσερις ανατροπές της Γερουσίας περιλαμβάνει υποψηφίους που υποστηρίζονται από τον Τραμπ – και με την πιθανή εξαίρεση του Άνταμ Λάξαλτ της Νεβάδας, καθένας από αυτούς τους υποψηφίους είχε προβλήματα εικόνας.

Εάν οι Ρεπουμπλικάνοι δεν πάρουν τη Γερουσία, θα υπάρξει (ή τουλάχιστον θα έπρεπε να γίνει) ένας απολογισμός για το πώς συνέβη αυτό. Η ήττα του Οζ είναι το μεγαλύτερο πλήγμα γιατί πιθανότατα δεν θα είχε κερδίσει τις κοντινές προκριματικές του εκλογές χωρίς τον Τραμπ. Ο Χέρσελ Γουόκερ απλά δεν ήταν καλός υποψήφιος, αλλά ο Τραμπ τον έβαλε σε μια ανοδική πορεία προς την υποψηφιότητα. Και στην Αριζόνα, ο Blake Masters ήταν επίσης κάποιος που οι ψηφοφόροι ήταν απρόθυμοι να ψηφίσουν.

Οι υποστηριζόμενοι από τον Τραμπ υποψήφιοι οδηγήθηκαν επίσης προς την ήττα σε ορισμένους βασικούς αγώνες ανατροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων που αποτελούσαν κορυφαίες ευκαιρίες για pickup, μεταξύ των οποίων εναντίον των εκπροσώπων Chris Pappas (DN.H.) και Marcy Kaptur (D-Ohio) και στην ανοιχτή 13η Περιφέρεια της Βόρειας Καρολίνας .

4.Η παράμετρος των αμβλώσεων

Φαίνεται ότι πολλές ακόμα πολιτείες θα ακολουθήσουν το παράδειγμα του Κάνσας από αυτό το καλοκαίρι, όταν εξέπληξε τον πολιτικό κόσμο απορρίπτοντας συντριπτικά ένα μέτρο για την κατάργηση της προστασίας των αμβλώσεων στο πολιτειακό σύνταγμα.

Την Τρίτη, τόσο η Καλιφόρνια όσο και το Βερμόντ πρόσθεσαν τα δικαιώματα των αμβλώσεων στα συντάγματά τους με συντριπτική διαφορά, όπως αναμενόταν. Παρόμοιο μέτρο πέρασε στο Μίσιγκαν, με το περιθώριο να κυμαίνεται από 56% έως 44%.

Ίσως το πιο αξιοσημείωτο, ωστόσο, είναι ότι ένα ζευγάρι κόκκινων πολιτειών – το Κεντάκι και η Μοντάνα – απέσυραν επίσης μέτρα κατά των αμβλώσεων παρόμοια με αυτά στο Κάνσας. Το μέτρο του Κεντάκι, το οποίο απέτυχε , θα είχε διευκρινίσει ότι το πολιτειακό σύνταγμα δεν περιέχει δικαίωμα σε άμβλωση, ενώ το μέτρο της Μοντάνα, το οποίο ακολουθεί, θα απαιτούσε από τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης να προσπαθήσουν να σώσουν οποιοδήποτε βρέφος γεννηθεί ζωντανό, ακόμη και μετά από απόπειρες αμβλώσεων.

5. Πώς το έκαναν οι Δημοκρατικοί

Πώς λοιπόν οι Δημοκρατικοί ξεπέρασαν τις προσδοκίες την Τρίτη;

Σίγουρα η ανατροπή του Roe v. Wade έπαιξε ρόλο, δίνοντας στους Δημοκρατικούς καύσιμο στη συμμετοχή σε εκλογές στις οποίες έλειπε — και σε εκλογές των οποίων τα θεμελιώδη στοιχεία ευνόησαν το κόμμα της αντιπολίτευσης. Το αποτέλεσμα της απόφασης του δικαστηρίου φάνηκε σχεδόν αμέσως μετά την κατάρριψή της, με τους Δημοκρατικούς να υπεραποδίδουν ξαφνικά σε κάθε έκτακτη εκλογή .

Αλλά αυτές οι εκλογές δεν αφορούσαν μόνο τις σχετικές δυνάμεις των βάσεων των κομμάτων, ήταν κάτι που αφορά και τους ανεξάρτητους. Τα exit poll δείχνουν επί του παρόντος ότι οι ανεξάρτητοι ψηφοφόροι ευνόησαν τους Δημοκρατικούς με ποσοστό 49% έναντι 47%.

Δεν είναι μεγάλη νίκη, αλλά είναι πολύ ασυνήθιστο για ενδιάμεσες εκλογές. Το κόμμα της αντιπολίτευσης κέρδισε ανεξάρτητους με διψήφια ποσοστά σε καθεμία από τις τέσσερις τελευταίες ενδιάμεσες εκλογές, αλλά το GOP μπορεί να τους χάσει όταν όλα ειπωθούν και γίνουν σε αυτήν. Αυτές ήταν εκλογές επιλογής, ακόμη κι αν τα ενδιάμεσα είναι συνήθως ένα δημοψήφισμα για το κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία.

Οι Δημοκρατικοί κέρδισαν στην πραγματικότητα ψηφοφόρους που αποδοκίμασαν τον Πρόεδρο Μπάιντεν «κάπως», 49% έως 45%.

Ολόκληρη η ανάλυση της WashingtonPost (εδώ)