Πρόκειται για έναν μυθιστοριογράφο και σεναριογράφο, γνωστό για τα δύσκολα μυθιστορήματά του, συχνά αναφερόμενα ως μεταμοντέρνα, με δυστοπικά και μελαγχολικά θέματα, ενώ αρκετά από τα έργα του, όπως τα μυθιστορήματα Satantango (1985) και Η μελαγχολία της αντίστασης (1989), έχουν γυριστεί σε ταινίες από τον Ούγγρο σκηνοθέτη του κινηματογράφου Μπέλα Ταρ. 

BREAKING NEWS
The 2025 #NobelPrize in Literature is awarded to the Hungarian author László Krasznahorkai “for his compelling and visionary oeuvre that, in the midst of apocalyptic terror, reaffirms the power of art.” pic.twitter.com/vVaW1zkWPS

— The Nobel Prize (@NobelPrize) October 9, 2025

Εγραψε μυθιστορήματα που απεικονίζουν την κατάρρευση των κοινωνιών και τον αγώνα του ανθρώπου ενάντια στο χάος και την απομόνωση. Στα έργα του, εξερεύνησε θέματα όπως το τέλος του κόσμου, την απώλεια νοήματος και την εσωτερική αναταραχή, χρησιμοποιώντας ένα μακρύ και ρέοντα γλωσσικό ύφος. Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα επιτεύγματά του ήταν η παρουσίαση μιας λογοτεχνικής οπτικής της αποσύνθεσης του σύγχρονου κόσμου, όπου περιέγραψε πώς οι άνθρωποι μετατρέπονται σε απελπισμένες ομάδες εν μέσω διαφθοράς και καταστροφής.

Το «Herscht 07769» του φετινού βραβευμένου με το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας έχει χαρακτηριστεί ως ένα σπουδαίο σύγχρονο γερμανικό μυθιστόρημα, λόγω της ακριβούς απεικόνισης της κοινωνικής αναταραχής της χώρας. Σε αυτό το βιβλίο δεν βρισκόμαστε σε έναν πυρετώδη εφιάλτη στα Καρπάθια, αλλά σε μια πιστευτή απεικόνιση μιας σύγχρονης μικρής πόλης στη Θουριγγία της Γερμανίας, η οποία ωστόσο μαστίζεται επίσης από κοινωνική αναρχία, δολοφονίες και εμπρησμούς. Ταυτόχρονα, ο τρόμος του μυθιστορήματος εκτυλίσσεται με φόντο τη δυνατή κληρονομιά του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Είναι ένα βιβλίο, γραμμένο σε μια ανάσα, για τη βία και την ομορφιά που «απίθανα» συνδυάζονται.

Ο Κρασναχορκάι έζησε πολλά χρόνια στο Βερολίνο, όπου και ήταν επί εξάμηνο επισκέπτης καθηγητής στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, ενώ σήμερα ζει «απομονωμένος στους λόφους του χωριού Pilisszentlászló», στη βόρεια Ουγγαρία. Το 1990 παντρεύτηκε την Ανίκο Πελύχε, από την οποία πήρε διαζύγιο, και το 1997 νυμφεύθηκε τη σινολόγο και γραφίστρια Ντόρα Κοπσάνυ. Ο Κρασναχορκάι έχει τρία παιδιά: την Κάτα, την Αγκνες και την Εμμα.

Ποιος είναι ο Λάσλο Κρασναχορκάι

Ο Λάσλο Κρασναχορκάι γεννήθηκε το 1954 στην πόλη Gyula της Ουγγαρίας. Σπούδασε νομικά και φιλολογία στα Πανεπιστήμια του Ζέγκεντ και της Βουδαπέστης. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ούγγρους συγγραφείς, ο οποίος υπηρετεί πιστά μια λογοτεχνία φιλόδοξη και απαιτητική.

Πριν το βραβείο Νόμπελ, είχε τιμηθεί με πάμπολλες διακρίσεις (όπως το βραβείο Kossuth, που αποτελεί τη σημαντικότερη διάκριση της Ουγγαρίας, και το γερμανικό βραβείο Bestenliste-Prize). Το 2015 τιμήθηκε με το TheManBookerInternationalPrize.

Τα έργα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γερμανικά, τα γαλλικά, τα ισπανικά, τα ιταλικά, τα πολωνικά, τα τσέχικα, τα βουλγάρικα, τα εβραϊκά, τα ιαπωνικά και στα ελληνικά.

Δύο βιβλία του Λάσλο Κρασναχορκάι (Το τανγκό του Σατανά και Η μελαγχολία της αντίστασης) έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο από τον φίλο του σκηνοθέτη Μπέλα Ταρ, για τον οποίο έχει γράψει και πρωτότυπα σενάρια. 

Ο Φοσε είναι μια διαδραστική, πολυδύναμη περσόνα με πολλές παρουσίες στην πεζογραφία, το θέατρο, την ποίηση, το παιδικό βιβλίο ενώ στον χρόνο ανάμεσα στα βιβλία του μεταφράζει άλλους λογοτέχνες.

Ο Jon Fosse (Γιον Φόσσε) γεννήθηκε το 1959 στο Haugesund της Νορβηγίας και από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 ζει στο Bergen. Σπούδασε συγκριτική λογοτεχνία και δίδαξε στην Ακαδημία Δημιουργικής Γραφής στο Hordaland. Το 1983 εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα “Κόκκινο, μαύρο” το οποίο ακολούθησαν πληθώρα άλλων μυθιστορημάτων, ποιητικών συλλογών, δοκιμίων και παιδικών βιβλίων. Το 1994 έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο “Και δε θα χωρίσουμε ποτέ”, που ανέβηκε στην Εθνική Σκηνή του Bergen. Ακολούθησαν τα: “Κάποιος θα έρθει”, “Το παιδί”, “Το όνομα”, για το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο ‘Ιψεν, “Η νύχτα τραγουδά τα τραγούδια της”, “Όνειρο φθινοπώρου”, “Μια μέρα καλοκαιριού”, “Παραλλαγές θανάτου”, “Χειμώνας”, “Τόσο όμορφα”, “Κορίτσι στον καναπέ” και πολλά άλλα. Τον Αύγουστο του 2000 του απονεμήθηκε το Θεατρικό Βραβείο του Βορρά και τον Δεκέμβριο του 2003 χρίστηκε Ιππότης της Γαλλικής Λεγεώνας της Τιμής. Το μινιμαλιστικό και υπερ-νατουραλιστικό ύφος του Φόσσε ανανέωσε ριζοσπαστικά το τοπίο της Νορβηγικής δραματουργίας. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε 50 γλώσσες· τα θεατρικά του ανεβαίνουν από σπουδαίους σκηνοθέτες όπως οι Τ. Οστερμάγιερ, Κλοντ Ρεζί, Πατρίς Σερό.

Ο Φόσε μένει μέρος του χρόνου με τη δεύτερη σύζυγό του, μια Σλοβάκα, στο Hainburg an der Donau στην Αυστρία. Έχει επίσης ένα σπίτι στο Μπέργκεν και δύο σπίτια στη δυτική Νορβηγία.Αρχικά μέλος της Εκκλησίας της Νορβηγίας (αν και περιέγραφε τον εαυτό του ως άθεο πριν από το 2012), εντάχθηκε στην Καθολική Εκκλησία το 2012–2013, ενώ έχει νοσηλευτεί για να αποκαταστήσει τη μακροχρόνια κατανάλωση αλκοόλ.

Τα βιβλία του κυκλοφορούν στη χώρα μας από τις εκδόσεις Gutenberg, Άγρα, Νεφέλη και Ανατολικός.

Τελευταίο του έργο στα ελληνικά το “Το άλλο ονομα”,μτφρ. Σωτήρης Σουλιώτης , Βιβλιοπωλείο Gutenberg. Ήταν υποψήφιο για το Διεθνές Booker τη χρονιά 2022.

“Το άλλο όνομα”, περίληψη

Δύο άντρες με το ίδιο όνομα, Άσλε. Και οι δύο ζωγράφοι και μοναχικοί. Ο ένας ζει στην εξοχή, μόλις έχει χάσει τη γυναίκα του και βρίσκει παρηγοριά στην προσευχή. Ο άλλος ζει στην πόλη, έχει απομακρυνθεί από τις παρέες του και το καταφύγιο του είναι το αλκοόλ. Τι τους συνδέει; Πώς μοιράζονται τις σκέψεις τους για την τέχνη, τον Θεό, τον αλκοολισμό, τη φιλία, την οικογένεια, τον έρωτα;

Έγραψαν:

Εκπληκτικό! Ο Φόσε είναι ένας από τους συγγραφείς που ντρέπεσαι να μην έχεις διαβάσει ή να μην έχεις ακούσει (πιθανώς να τον ακούσεις τον Οκτώβριο όταν η Σουηδική Ακαδημία κάνει μια πολύ σημαντική ανακοίνωση). Η Επταλογία του είναι μια εξαιρετική σειρά μυθιστορημάτων με θέμα τον Θεό, την τέχνη, την ταυτότητα, την οικογένεια, την ίδια τη ζωή. Τελειώνοντας την ένιωσα δέος.

The New York Times

Τον συγκρίνουν με τον Μπέκετ και τον Ίψεν [ . . .] Το άλλο όνομα είναι η αρχή μιας επταλογίας στην οποία δεν υπάρχει ούτε μια τελεία. Αυτός θέλει να είναι ο ρυθμός της πρόζας του. Γρήγορα δεν την πολυπροσέχεις αυτή την έλλειψη και μετά από λίγο σου γίνεται και ευχάριστη. Έχει σημεία που σε γαντζώνουν και σημεία που ρέουν [. . .] Ήδη από το πρώτο βιβλίο φαίνεται ότι είναι μνημειώδες έργο.

The Guardian

Ο Φόσε αντιπροσωπεύει ένα ιδιαίτερο και αναγνωρίσιμο είδος ευρωπαϊκής λογοτεχνίας. Σφικτή γραφή, επαναλήψεις, χωρίς παύσεις παρά μόνο όπου υπάρχει διάλογος.

[…] Ο Φόσε θεωρείται εδώ και καιρό φαβορί για Νόμπελ και σίγουρα έχει αυτή την νεωτεριστική ευρωπαϊκή ευαισθησία που τελευταίως αρέσει πολύ στη Σουηδική Ακαδημία.

Irish Times

Ο Φόσε έχει το χάρισμα να γράφει για συνηθισμένα πράγματα με ασυνήθιστο τρόπο.

Frankfurter Allgemeine

Τι είναι αυτό που σε κάνει να μην μπορείς να βρεις κάτι στραβό σε κανένα έργο του Φόσε; Δεν είναι το στυλ του, οι επαναλήψεις, ο τρόπος που συνδέει τα πράγματα, ο τρόπος που τα επεξεργάζεται εγκεφαλικά, τα μοτίβα του, όλα αυτά τα φιορδ, όλες αυτές οι βάρκες, όλη αυτή η μουσική· είναι κυρίως αυτό που φανερώνεται μέσα από όλα αυτά [. . .] Ερευνά ένα είδος υπαρξιακού «σημείου μηδέν» το οποίο δεν είναι ούτε κάτι απογοητευτικό, ούτε μισάνθρωπο, αλλά γεμάτο ελπίδα.

Καρλ Ούβε Κνάουσγκαρντ

Την πρωτοβουλία για την συγκέντρωση των υπογραφών ώστε να προχωρήσει η υποψηφιότητα της πρότασης του Μιχάλη Μυτακίδη για Νόμπελ Λογοτεχνίας, ανήκει μεταξύ άλλων στον γιο του, επίσης μουσικό, Σωτήρη Ραμόν Μυτακίδη.

Σε οnlline ψήφισμα που έχει ήδη ξεκινήσει προτείνοντας τον ιδρυτή των Active Member για Νόμπελ Λογοτεχνίας αναφέρεται πως «η Ανεξάρτητη Πολιτιστική Κίνηση Πολιτών με την επωνυμία «Armarima», εκτιμώντας την τεράστια προσφορά του σπουδαιότερου Έλληνα ποιητή εν ζωή Μιχάλη Μυτακίδη (B.D. FOXMOOR) στην κοινωνία μας μέσα από την ποίηση και την μουσική του, έλαβε την πρωτοβουλία να τον προτείνει υποψήφιο για το ανώτατο λογοτεχνικό βραβείο, το Νόμπελ Λογοτεχνίας».

Συνεχίζει δε, λέγοντας πως «Ο Μιχάλης Μυτακίδης είναι ένας ευρέως αναγνωρισμένος Έλληνας ποιητής και μουσικός που τιμάται και αναγνωρίζεται από τους συναδέλφους του και το Ελληνικό κοινό (και όχι μόνο) τα τελευταία τριάντα έτη. Έχει εμπνεύσει την Ελληνική κοινωνία, δημιουργώντας ένα νέο μουσικό και στιχουργικό ”κύμα”, αφυπνίζοντας το θυμικό της αίσθημα , διαμορφώνοντας παράλληλα και την αισθητική της.

»Ο Μιχάλης Μυτακίδης έχει σταθεί μακριά από κάθε πολιτική ,θρησκευτική ή φυλετική διάκριση στο περιεχόμενο των στίχων του, πορευμένος μη εξαρτώμενος από καμία υποστηρικτική τοιαύτη δύναμη , πράττοντας μόνο πάντα όσα η καλλιτεχνική του φύση του όριζε.

»Κρίνοντας το έργο του πανανθρώπινο και μοναδικό, ανεξάρτητο και ειλικρινές , δίχως πολιτική ή θρησκευτική χροιά, δίχως καμία υποστήριξη από ‘’κύκλους’’ πολιτικούς ή άλλους τέτοιους, προχωράμε στην πρότασή μας για την υποψηφιότητα του ανεξάρτητοι , όπως έκανε ο ίδιος σε όλη την σπουδαία του πορεία!».

Μέχρι στιγμής έχουν συγκεντρωθεί σχεδόν 500 υπογραφές στην online πλατφόρμα.

Όπως επισημαίνει η Σουηδική Ακαδημία βραβεύτηκε «θάρρος και την κλινική οξύνοια με την οποία αποκαλύπτει τις ρίζες, την αποξένωση και τους συλλογικούς περιορισμούς της προσωπικής μνήμης».

«Στο γραπτό της, η Ερνό εξετάζει με συνέπεια και από διαφορετικές οπτικές γωνίες μια ζωή που χαρακτηρίζεται από έντονες ανισότητες σχετικά με το φύλο, τη γλώσσα και την τάξη. Η πορεία της προς τη συγγραφή ήταν μακρά και επίπονη», προστίθεται στην ανακοίνωση.

Η Ερνό είναι συγγραφέας περισσότερων από 30 λογοτεχνικών έργων, συμπεριλαμβανομένου του «Happening», για τη δική της παράνομη άμβλωση στη δεκαετία του 1960. Το έργο της 82χρονης Ερνό είναι κυρίως αυτοβιογραφικό.

Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 10 εκατομμυρίων σουηδικών κορωνών.