«Με αυτή την πρωτοβουλία, η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός των επόμενων εβδομάδων,  μπαίνει τέλος σε δεκαετίες αποσπασματικών ρυθμίσεων που δημιουργούσαν σύγχυση, καθυστερήσεις και αβεβαιότητα για πολίτες, επαγγελματίες και επενδυτές» σχολίασε ο ίδιος. Αναφερόμενος στο νέο σύγχρονο Κώδικα ο κ. Παπασταύρου σχολίασε πως σήμερα, περισσότερα από 170 διάσπαρτα νομοθετήματα —κάποια ηλικίας άνω των 100 ετών— αντικαθίστανται από έναν ενιαίο, σύγχρονο Κώδικα 477 άρθρων. «Ο νέος Κώδικας θα είναι πλήρως προσβάσιμος ηλεκτρονικά, επιτρέποντας εύκολη αναζήτηση με λέξεις-κλειδιά και άμεση ενημέρωση. Κάθε αλλαγή που πραγματοποιείται, όποια στιγμή της ημέρας ακόμα και σε αργία, θα καταχωρείται στο αντίστοιχο άρθρο, διασφαλίζοντας για πρώτη φορά ενιαίο και συνεχώς επικαιροποιημένο πλαίσιο» ανέφερε ο ίδιος.

Παράλληλα, όπως ανέφερε ο κ. Παπασταύρου προχωρούν κρίσιμες μεταρρυθμίσεις όπως ο ψηφιακός χάρτης, η αναβάθμιση των πολεοδομιών και η συνολική ψηφιοποίηση διαδικασιών αφαιρούν πολλαπλά στάδια όπου ο ανθρώπινος παράγοντας δημιουργούσε είτε καθυστερήσεις είτε διλήμματα ευθύνης. «Ο χρόνος πιέζει και η αδράνεια δεν αποτελεί επιλογή∙ η χώρα αποκτά εργαλεία που επιτρέπουν πραγματικό, σταθερό και αξιοποιήσιμο σχεδιασμό» σχολίασε ο ίδιος.

Στο πλαίσιο ευρύτερων μεταρρυθμίσεων, καταγράφεται η ανάγκη για έναν ενιαίο Κώδικα Δεοντολογίας για τη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας. Η πολυδιάσπαση αρμοδιοτήτων μεταξύ υπουργείων και φορέων συχνά οδηγεί σε αδράνεια, εσωστρέφεια και απώλεια πολύτιμων ευκαιριών αξιοποίησης.

Ο νέος Κώδικας ολοκληρώνεται εντός των επόμενων εβδομάδων, με στόχο την κατάθεσή του στη Βουλή έως τον Απρίλιο. Παράλληλα, προχωρά ο σχεδιασμός πιλοτικών προγραμμάτων —σε συνεργασία με διαθέσιμους χρηματοδοτικούς πόρους— για την αξιοποίηση δημόσιων χώρων, την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των αστικών περιοχών και τη δημιουργία νέων, σύγχρονων αστικών «οάσεων» και πάρκων γειτονιάς.

«Η υλοποίηση αυτών των μεταρρυθμίσεων απαιτεί σταθερή χρηματοδότηση, συντονισμό και κουλτούρα συνεργασίας. Στόχος είναι η μετάβαση σε ένα αστικό μέλλον που τιμά το περιβάλλον, εξυπηρετεί τον πολίτη και ενισχύει την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη» κατέληξε ο κ. Παπασταύρου.

«Ακόμη και αν γινόταν μια τέτοια μεταβίβαση, αυτή η μεταβίβαση δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα αν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου», είπε ο υφυπουργός Οικονομικών και σημείωσε ότι πάντα γίνεται στάθμιση, η οποία είναι ετεροβαρής υπέρ των εθνικών συμφερόντων, δεδομένου ότι υφίσταται ειδική νομοθεσία για τις παραμεθόριες περιοχές.

Παρόλα αυτά ο κ. Κώτσηρας κάλεσε τον βουλευτή να απαντήσει εάν έχει στοιχεία συγκεκριμένα τα οποία οφείλει να λάβει σε γνώση της η αρμόδια Γενική Γραμματεία Ιδιωτικού Χρέους, που να πιστοποιούν κάτι το οποίο να χρειάζεται αλλαγή, τα οποία καλό θα ήταν να τα υποβάλει. Σε κάθε περίπτωση όμως, όπως τόνισε, ο υφιστάμενος νόμος θέτει πολύ αυστηρό πλαίσιο και μάλιστα με τη συμμετοχή του υπουργείου Εθνικής Άμυνας στην αρμόδια επιτροπή.

Ειδικότερα, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ ψήφισαν «ναι», η Πλεύση Ελευθερίας ψήφισε «παρών», ενώ καταψήφισαν ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η Νέα Αριστερά, η Ελληνική Λύση και η Νίκη.

Νωρίτερα, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, στην εισήγηση του παρουσίασε τις τροποποιήσεις στις διατάξεις του νόμου περί όπλων, που περιλαμβάνονται στο σχεδιο νόμου του υπουργείου Ψηφιακαής Διακυβέρνησης με τίτλο: «Ψηφιακή ενίσχυση της οδικής ασφάλειας και λοιπές διατάξεις».

Στην τοποθέτηση του ο κ. Χρυσοχοΐδης τόνισε:

«Οι αλλαγές που έχουν να κάνουν με την οπλοφορία και οπλοχρησία, ακολουθούν την πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία μας περί αυστηροποίησης του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου, με τον νόμο 5187/25 περί αναδιοργάνωσης της Ελληνικής Αστυνομίας. Με τις νέες βελτιωτικές προτάσεις μας επιχειρείται, έτι περαιτέρω, ο εκσυγχρονισμός του πλαισίου κατοχής και χρήσης όπλων, ώστε να ανταποκριθεί στα σύγχρονα κοινωνικά και εγκληματολογικά δεδομένα και να εμπεδωθεί το αίσθημα ασφάλειας στους πολίτες, αλλά και επιβολής αυστηρών ποινών στους παραβάτες».

Τι αλλαγές φέρνει η τροπολογία

Στη συνέχεια ανέλυσε όλες τις νέες διατάξεις και προσθήκες, οι οποίες είναι οι εξής:

Α) Αυστηροποίηση πλαισίου: Αναγνωρίζεται, πλέον, ως κακούργημα η παράνομη κατοχή ή μεταφορά πυροβόλου όπλου, πλην των κυνηγετικών (σήμερα ισχύει για πολεμικά τουφέκια και πολυβόλα και γενικά για τα όπλα στρατιωτικού προορισμού). Η τέλεση αυτών των αδικημάτων σε δημόσιους χώρους συνιστά επιβαρυντική περίσταση. Προβλέπεται ποινή κάθειρξης έως 20 έτη και χρηματική ποινή από 30.000 ευρώ έως 150.000 ευρώ. Δίδεται η δυνατότητα, πάντως, σε όσους λήγει η νόμιμη άδεια κατοχής, να την ανανεώσουν εντός 6 μηνών, ώστε να μην κατηγορηθούν για κακούργημα λόγω απλής αμέλειας τους.

Β) Άσκοποι πυροβολισμοί (οι γνωστές «μπαλωθιές»): Αυστηροποιείται το πλαίσιο και προβλέπεται ποινή φυλάκισης τουλάχιστον 2 ετών και χρηματική ποινή από 2.000 έως 50.000 ευρώ για άσκοπους πυροβολισμούς. Θεσπίζεται υποχρέωση για τον ιδιοκτήτη ή υπεύθυνο καταστήματος, ή τον διοργανωτή εκδήλωσης, μόλις αντιληφθεί ότι στον χώρο ευθύνης του τελείται η αξιόποινη αυτή πράξη, να το αναγγείλει αμέσως στον εισαγγελέα ή την αστυνομία. Αλλιώς προβλέπεται ποινή φυλάκισης έως 2 έτη και χρηματική ποινή από 1.000 έως 30.000 ευρώ.

Γ) Πρόσκληση και διαφήμιση παράνομης προμήθειας ή χρήσης πυροβόλων όπλων: Θεσπίζεται ποινή φυλάκισης έως 2 ετών και χρηματική ποινή από 10.000 έως 50.000 ευρώ για όποιον παρακινεί ή προκαλεί άλλον να προμηθευτεί ή να χρησιμοποιήσει παρανόμως πυροβόλο όπλο, ή διαφημίζει την παράνομη χρήση, ή προμήθειά τους. Αυστηρότερες ποινές προβλέπονται για την προστασία της ανηλικότητας και την περίπτωση τέλεσης της πράξης αυτής μέσω διαδικτύου, ή με σκοπό το κέρδος.

Δ) Υποτροπή και έκτιση ποινής: Ορίζεται ως υπότροπος όποιος έχει καταδικασθεί αμετάκλητα εντός 10ετίας σε ποινή φυλάκισης τουλάχιστον 1 έτους (δηλαδή και για πλημμέλημα). Έτσι, αν ο υπότροπος τελέσει κακούργημα του νόμου περί όπλων, τιμωρείται με κάθειρξη έως 10 ετών και χρηματική ποινή από 50.000 έως 500.000 ευρώ. Η ποινή του εκτίεται και η έφεση δεν έχει αναστέλλουσα ισχύ. Αντιστοίχως, αν ο υπότροπος τελέσει πλημμέλημα, η ποινή του επαυξάνεται κατά ένα έτος (και ως το ανώτατο της πλημμεληματικής ποινής βεβαίως).

Ε) Προστασία σε περίπτωση φιλονικίας: Θεσπίζεται η δυνατότητα να επιβάλει ο εισαγγελέας, μετά από αιτιολογημένη έκθεση της αστυνομικής αρχής, προληπτικά ή αποτρεπτικά μέτρα σε περίπτωση σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας, όταν υπάρχει φιλονικία μεταξύ προσώπων ή ομάδων με βάση συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως οικογένεια, φυλή, χρώμα, εθνική ή εθνοτική καταγωγή, θρησκεία. Τα μέτρα αυτά συνίστανται κυρίως στην απαγόρευση μεταξύ τους επικοινωνίας, προσέγγισηςτων χώρων κατοικίας ή εργασίας τους ή των σχολείων των τέκνων τους, τη συμμετοχή τους σε συμβουλευτικά προγράμματα, την παράδοση νομίμως κατέχοντος οπλισμού και την εμφάνιση τους στο αστυνομικό τμήμα.

Στ) «Αφοπλισμός»: Θεσπίζεται η δυνατότητα να μείνει κάποιος ατιμώρητος για παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου, αν παραδώσει τον οπλισμό του εκουσίως στην αρμόδια αστυνομική αρχή εντός 4 μηνών από τη δημοσίευση του νόμου, εν όψει των αυστηρών και εντατικών ελέγχων.

Ζ) Διεύρυνση των δημόσιων χώρων στους οποίους η οπλοκατοχή και η οπλοφορία αποτελεί κακούργημα, ώστε να συμπεριληφθούν οι κοινωνικές εκδηλώσεις θρησκευτικού ή πανηγυρικού τύπου, οι εμποροπανηγύρεις, τα δικαστήρια, τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ίσχυε ήδη με πρόσφατη τροποποίηση, για τις δημόσιες συναθροίσεις, αθλητικούς, σχολικούς και θρησκευτικούς χώρους, κέντρα διασκέδασης κλπ. Απειλείται ποινή κάθειρξης έως 8 ετών και χρηματική ποινή από 20.000 έως 100.000 ευρώ.

Η) Πρόβλεψη για επαύξηση ποινής για συγκεκριμένα αδικήματα με έντονη ποινική απαξία, όπως εκβίαση, παράνομη βία, ζωοκλοπή και ληστεία με χρήση όπλου κατά την τέλεση τους ή με σκοπό διαφυγής του δράστη. Στις περιπτώσεις, λοιπόν, αυτές, κατά τις οποίες ο δράστης φέρει ή χρησιμοποιεί όπλο, τιμωρείται με βαρύτερη πλέον ποινή, ενώ σε κάθε περίπτωση του αφαιρείται οριστικά η άδεια κατοχής και οπλοφορίας που τυχόν διαθέτει νόμιμα.

Τέλος, γίνονται σημειακές βελτιώσεις σε διάφορες διατάξεις του νόμου περί όπλων, προκειμένου να αυστηροποιηθεί το πλαίσιο, ή να εκσυγχρονιστούν οι ποινές (π.χ από δραχμές σε ευρώ).

Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν πήγαν να ελέγξουν – μετά από καταγγελίες μέσω της πλατφόρμας appodixi – δεν πίστευαν ότι δεν υπήρχε ούτε μια συμπεριφορά του μαγαζιού που να είναι σύννομη. Είχε παραβιάσει σχεδόν το σύνολο της φορολογικής νομοθεσίας.

Δεν εκδίδονταν όλες οι αποδείξεις που έπρεπε, δεν ήταν διασυνδεδεμένα τα POS με τις ταμειακές μηχανές, χρησιμοποιούσαν αδήλωτες ταμειακές μηχανές (έκοβαν κάποιες αποδείξεις από μηχανές που δεν είχαν δηλωθεί στην ΑΑΔΕ), σε πάρα πολλούς πελάτες έλεγαν ότι δεν μπορούν να πληρώσουν με POS γιατί είχε βλάβη και τέλος, δεν διαβίβασαν στην ΑΑΔΕ, ώς όφειλαν, πάνω από 3.500 αποδείξεις αξίας 355.000 ευρώ.

Η επιχείρηση ήταν υπότροπη – είχε ξαναεντοπιστεί να φοροδιαφεύγει – ενώ θα γίνει έλεγχος και σε προηγούμενες χρήσεις, κάτι που σημαίνει ότι το πρόστιμο μπορεί να αυξηθεί.

Στην εναρκτήρια ομιλία του, ο Ολύμπιος Παπαδημητρίου αναφέρθηκε στην επικείμενη αναθεώρηση της Ευρωπαϊκής φαρμακευτικής νομοθεσίας και τη διπλή πρόκληση τόσο για την Ευρώπη όσο και για την Ευρωπαϊκή φαρμακοβιομηχανία, να παραμείνει πρωταγωνιστής στην καινοτομία και την ανακάλυψη νέων θεραπειών μέσα από την Ε&Α και να διασφαλίσει τη βέλτιστη προσβασιμότητα σε υπάρχουσες και νέες θεραπείες για όλους τους Ευρωπαίους πολίτες.

Τόνισε την αναγκαιότητα διατήρησης ενός σταθερού και ισχυρού πλαισίου προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας, το οποίο μέχρι σήμερα έχει οδηγήσει στην ανακάλυψη και κυκλοφορία τουλάχιστον 200 νέων ορφανών φαρμάκων, τα οποία καλύπτουν τις ανάγκες περισσότερων από 6 εκατομμύρια Ευρωπαίων ασθενών με σπάνια νοσήματα.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην ανάγκη μείωσης των ανισοτήτων μεταξύ των Ευρωπαϊκών χωρών όσον αφορά την πρόσβαση στα νέα φάρμακα και τόνισε τη δέσμευση της φαρμακοβιομηχανίας να υποβάλλει έγκαιρα αίτημα διάθεσης κάθε νέου προϊόντος σε όλες της χώρες της Ε.Ε. Ωστόσο, το κανονιστικό πλαίσιο και οι διαδικασίες που ισχύουν σε κάθε χώρα δεν διασφαλίζουν την έγκαιρη αξιολόγηση και αποδοχή των αιτημάτων αυτών. Θα πρέπει, λοιπόν, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κοιτάξει και προς αυτή την κατεύθυνση αν θέλει να διασφαλίσει ουσιαστική μείωση των ανισοτήτων.

Σε κάθε περίπτωση, το ζητούμενο είναι μέσα από τη συνεργασία κυβερνήσεων και φαρμακοβιομηχανίας, να προκύψει ένα πλαίσιο Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για το φάρμακο που θα καταστήσει την Ευρώπη ηγέτιδα στην ελκυστικότητα για την ανάπτυξη νέων θεραπειών για τα σπάνια αλλά και κάθε είδους νοσήματα και όχι ουραγό, όπως τείνει να γίνει σήμερα.