Από τα συντονισμένα πυρά στην Κοβέσι μέχρι την αγωνία ορισμένων να γίνουν πιό ορατοί στο επιτελικό κράτος και από τις διαδικαστικές διαφωνίες για το ασυμβίβαστο και την μείωση του αριθμού των βουλευτών (με αφορμή τις γνωστές διαρροές σε κυριακάτικη εφημερίδα) μέχρι το άρθρο του Σκέρτσου για το ρουσφέτι και τους “πελάτες”, ο Κυριάκος Μητσοτάκης πέρασε μάλλον μία ήρεμη μέρα.

Καμία σχέση με τις φήμες που καλλιεργήθηκαν περί “αντάρτικου”, η δε επικοινωνιακή διαχείριση και διανομή όσων ειπώθηκαν κεκλεισμένων των θυρών επιβεβαίωσε πώς η βασική αγωνία των βουλευτών είναι η επανεκλογή τους. Κι αυτό τους υποσχέθηκε με αντάλλαγμα, βεβαίως, την συνδρομή τους στην επίτευξη της αυτοδυναμίας.

Το επόμενο τεστ ενότητας θα γίνει, πλέον, στο συνέδριο την επόμενη εβδομάδα, αν και ούτε εκεί αναμένεται κάποια εξέγερση. Οι ανησυχούντες βουλευτές εκτονώνονται με άρθρα στις εφημερίδες και με δείπνα ομφαλοσκόπησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι, από όσους έλαβαν τον λόγο στην συνεδρίαση της Κ.Ο, ελάχιστοι αναφέρθηκαν στα μείζονα που κρατούν τη Ν.Δ χαμηλά στην “Πρόθεση Ψήφου” των δημοσκοπήσεων, όπως η ακρίβεια, τα ενοίκια, το κράτος δικαίου, ο ΟΠΕΚΕΠΕ κ.ά.

Όμως, στο συνέδριο της η Ν.Δ πηγαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία της χωρίς δύο πρώην προέδρους της και πρώην πρωθυπουργούς. Ο διαγραφείς Αντώνης Σαμαράς είναι, ως φαίνεται, κοντά στην απόφαση να ιδρύσει κόμμα, ο δε Κώστας Καραμανλής δεν πείστηκε από την διαμεσολαβήσασα Ντόρα Μπακογιάννη να παραστεί. Και για να μην αφήσει να πλανώνται απορίες άσκησε σκληρή κριτική για την πολιτική της κυβέρνησης στον πρωτογενή τομέα με αιχμές για την κατασπατάληση και κακοδιαχείριση των κοινοτικών πόρων.

Από την άλλη πλευρά, δύο κορυφαίοι υπουργοί (Άδωνης Γεωργιάδης και Τάκης Θεοδωρικάκος) μετέφεραν και στις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα όσα αιχμηρά κατά του Νίκου Δένδια είπαν στη συνεδρίαση της Κ.Ο.

Μιλώντας στον ΣΚΑΪ, ο υπουργός επανέλαβε τις τρεις κατηγορίες υπουργών που είχε περιγράψει στην Κ.Ο: αυτούς που «δεν εμφανίζονται καθόλου και τους βλέπεις μόνο στις εκλογικές τους περιφέρειες», εκείνους που «μιλάνε για όλα» και όσους«βγαίνουν μόνο με συμφωνημένη συνέντευξη για το χαρτοφυλάκιό τους».

Στη συνέχεια, πρόσθεσε με νόημα: «Υπάρχουν και άλλοι που είναι σε ένα αεροπλάνο και γυρνάνε το σύμπαν».Προφανώς αναφέρεται στον υπουργό Άμυνας, για τον οποίο στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας είπε πώς θα προτιμούσε “να πάει στη Σελήνη” για να μην παραστεί.

Ο δε υπουργός Ανάπτυξης τόνισε: «Εγώ είπα ότι σε αυτή τη μάχη δεν επιτρέπεται να υπάρχουν απόντες, όποιος λείψει από τη μάχη θα έχει την ευθύνη του. Ελπίζω να μην λείψει κανείς από τη μάχη“. Τι σημαίνει …”ελπίζω” και ποιός, εν τέλει, θα μπορούσε να λείψει;

Δεν συνιστά, φυσικά, εικόνα ενότητας όλο αυτό, αλλά διαμάχη φιλοδοξιών για την επόμενη μέρα. Ωστόσο, αναδεικνύει, από την άλλη, ότι όλοι στηρίζονται στον Κυριάκο Μητσοτάκη να τους περάσει από το ποτάμι χωρίς να βραχούν, κι αν αυτό δεν σταθεί εφικτό προετοιμάζονται για όσα θα ακολουθήσουν.

Όπως συμβαίνει πάντοτε όλα θα κριθούν στο (εκλογικό) αποτέλεσμα…

Τα πρώτα καρφιά που αποκαλύπτουν το κλίμα στο εσωτερικό της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας άρχισαν στην ΚΟ που είναι σε εξέλιξη. Ο υπουργός Μετανάστευσης Θ. Πλεύρης πρότεινε απόλυτο ασυμβίβαστο βουλευτή-υπουργού και άφησε αιχμές προς υπουργούς που δεν βγαίνουν να υποστηρίξουν την κυβερνητική πολιτική για όλα τα θέματα, παρά μόνο για αυτά της αρμοδιότητα τους.

Κάποιοι εξέλαβαν αυτή την αναφορά, ως αιχμή προς τον υπουργό Άμυνας Νίκο Δένδια, όπως και η εξής αναφορά του Άδωνη Γεωργιάδη: «Δεν ιδρώνουν όλοι την φανέλα.Κάποιοι θα πάνε και στην σελήνη για να μην μιλήσουν».

Ειδικότερα, ο υπουργός Υγείας ανέφερε με νόημα:
«Κάποιοι υπουργοί βρίσκουν χρόνο να πάνε εκεί που μας βρίζουν και όχι στην ΚΟ και κάποιος υπουργός μπορεί να πάει και στη σελήνη για να αποφύγει κάποια κρίση. Είμαστε τρεις κατηγορίες υπουργοί: αυτοί που βγαίνουμε και δίνουμε μάχη
, άλλοι που βγαίνουν μόνο για την ατζέντα τους και δεν απαντούν για τίποτα άλλο. Και κάποιοι άλλοι υπουργοί βρίσκουν χρόνο να πάνε εκεί που μας βρίζουν και όχι στην ΚΟ. Κάποιος μπορεί να πάει και στη σελήνη για να αποφύγει μια κρίση».

Ο Άδωνης Γεωργιάδης αναφέρθηκε εμμέσως πλην σαφώς στο γεγονός ότι ο Νίκος Δένδιας παραβρέθηκε στην εκδήλωση της εφημερίδας “δημοκρατία” με τους Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελο Βενιζέλο. Αλλά και μόλις χθες στην εκδήλωση για την αναγόρευση του Ευ. Βενιζέλου ως διδάκτορα της Θεολογικής Σχολής και είχε θερμή συνομιλία με τον Αντώνη Σαμαρά.

Προφανώς δεν στείλαμε τους Patriot στη Σαουδική Αραβία ως τουριστικό αξιοθέατο για τους εμίρηδες αλλά για να χρησιμοποιηθούν για την άμυνα της χώρας, εν προκειμένω για την προστασία πετρελαϊκών εγκαταστάσεων στην περιοχή Γιανμπού, στις όχθες της Ερυθράς Θάλασσας όπου βρίσκεται και η ελληνική φρεγάτα στο πλαίσιο της επιχείρησης “Ασπίδες”.

Παρέλκει, λοιπόν, η σχετική αντιπαράθεση. Εκτός εάν κάποιοι θεωρούν ότι οι Patriot έπρεπε να παραμείνουν στα υπόστεγα την ώρα που από επάνω περνούσαν ιρανικοί βαλιστικοί πύραυλοι με στόχο τις εγκαταστάσεις της “Aramco”.

Συνιστά κάτι τέτοιο εμπλοκή στον πόλεμο; Επ΄ αυτού καθένας έχει την οπτική του. Εμπλοκή θα σήμαινε να εκτοξευθεί ελληνικός πύραυλος κατά του Ιράν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, είχαμε κατάρριψη κατά την άμυνα. Όμως, από την άλλη, έμμεση εμπλοκή θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς πώς έχουν αρκετές χώρες που παρέχουν βάσεις και διευκολύνσεις στις αμερικανικές δυνάμεις: Η Τουρκία το Ιντσιρλίκ, εμείς τη Σούδα, οι Γάλλοι και οι Βρετανοί με την αεροναυτική παρουσία τους στην ευρύτερη περιοχή, ακόμα και οι Γερμανοί και οι Ισπανοί που στέλνουν πολεμικά πλοία στη νοτιανατολική Μεσόγειο. Όμως, το Ιράν το χτυπούν μόνο οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί.

Είτε το θέλουμε είτε όχι η χώρα έχει συμβατικές υποχρεώσεις στο πλαίσιο των στρατιωτικών συμφωνιών που έχει συνάψει, είναι σαφές όμως πώς πέραν τούτων δεν πρέπει να υπάρξει καμία άλλη έμμεση ή άμεση συμμετοχή. Η μοναδική βασική εμπλοκή που όχι μόνο δικαιολογείται αλλά επιβάλλεται είναι η προστασία της Κύπρου.

Αντιθέτως, η Ελλάδα πρέπει να προετοιμάζεται για την επόμενη μέρα και να προσπαθεί να διαδραματίσει έναν εποικοδομητικό ρόλο στην περιοχή. Γι’ αυτό και τα περισσότερα κόμματα επικρότησαν την αποστολή αεροναυτικής δύναμης για την ασφάλεια της Κύπρου, όπως και για την ανάπτυξη των Patriot στην Κάρπαθο και τη Θράκη.

Εκείνο, απ΄ όσα διατυπώθηκαν από την αντιπολίτευση, που ίσως έχει βάση ήταν η σπουδή του υπουργού Άμυνας να ανακοινώσει ότι η ελληνική συστοιχία κατέρριψε τους δύο ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους. Φαντάζομαι ότι οι υπουργοί Άμυνας άλλων χωρών δεν προβαίνουν σε διθυραμβικές δηλώσεις κάθε φορά που αναχαιτίζεται ή καταρρίπτεται ιρανικό drone ή πύραυλος. Είναι προφανές πώς η ανακοίνωση αποσκοπούσε στην εσωτερική πολιτική κατανάλωση και στην ενίσχυση του αισθήματος συσπείρωσης γύρω από τη σημαία.

Υπό τον κίνδυνο, όμως, τρομοκρατικών επιθέσεων από φανατικούς φιλοϊρανούς ισλαμιστές και με την έκθεση που έχουν οι δυνάμεις μας στην Ερυθρά Θάλασσα και στην Κύπρο, καλύτερα θα ήταν να μείνουμε σε χαμηλότερους τόνους. Αυτοί, άλλωστε, που οφείλουν να αναγνωρίσουν τη συνεισφορά μας γνωρίζουν πολύ καλά τι έχει συμβεί.

Και κάτι τελευταίο: επειδή ήδη πέντε ευρωπαϊκές χώρες δήλωσαν προθυμία να συνεισφέρουν στην επιχείρηση διασφάλισης της ναυσιπλοϊας στα Στενά του Ορμούζ (χωρίς να προσδιορίζουν ακόμα τον τρόπο) που μετ’ επιτάσεως επιδιώκει ο Τραμπ, καλό θα ήταν η αρχική άρνηση του πρωθυπουργού να διατηρηθεί μέχρι τέλους. Αυτό θα μπορούσε να εξελιχθεί σε εμπλοκή, και δη πολύ υψηλού ρίσκου.

«Συζητήσαμε τα θέματα ανανέωσης και εμπλουτισμού της Συμφωνίας Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης για τη Συνεργασία στην Άμυνα και την Ασφάλεια μεταξύ Ελλάδας – Γαλλίας» τόνισε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.

Ο κ. Δένδιας υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ότι συλλυπήθηκε τη Γαλλίδα ομόλογό του «για την απώλεια του Γάλλου αξιωματικού στο Ερμπίλ» ενώ πρόσθεσε: «Αξιολογήσαμε την κατάσταση στο Ιράν και τη Μέση Ανατολή και ανταλλάξαμε απόψεις για την ενίσχυση της ναυτικής μας συνεργασίας και την προστασία της ελεύθερης ναυσιπλοΐας».

Είχα σήμερα μακρά τηλεφωνική συνομιλία με την Υπουργό Ενόπλων Δυνάμεων της Γαλλίας, κα Catherine Vautrin @CaVautrin, στο πλαίσιο των τακτικών μας διαβουλεύσεων.

Μεταξύ άλλων:

Συλλυπήθηκα τη Γαλλίδα ομόλογό μου για την απώλεια του Γάλλου Αξιωματικού στο Ερμπίλ.

… pic.twitter.com/HqddNXqlKi

— Nikos Dendias (@NikosDendias) March 13, 2026

   «Κατόπιν σχετικού, χθεσινού, αιτήματος της βουλγαρικής πλευράς, είχα τη δυνατότητα να τον πληροφορήσω σήμερα, ότι η Ελλάδα θα παράσχει μέσα και προσωπικό για την προστασία της Βουλγαρίας».

   «Συγκεκριμένα», συνέχισε ο κ. Δένδιας, «μετά από απόφαση του ΚΥΣΕΑ, μεταφέρεται, εντός των επόμενων ωρών, σε κατάλληλη περιοχή, εντός του βόρειου τμήματος της ελληνικής επικράτειας, πυροβολαρχία PATRIOT, για την αντιβαλλιστική κάλυψη μεγάλου τμήματος της επικράτειας της Βουλγαρίας».

   «Επίσης, ένα ζεύγος F-16 μετασταθμεύει σε αεροδρόμιο της Βόρειας Ελλάδας, με αποκλειστική αποστολή την παροχή επιπλέον κάλυψης στη Βουλγαρία» υπογράμμισε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.

   «Επιπρόσθετα, για τον αποτελεσματικό συντονισμό, αποστέλλονται 2 ανώτεροι αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας στο Κέντρο Επιχειρήσεων των βουλγαρικών Ενόπλων Δυνάμεων, στη Σόφια», επισήμανε.

   «Θέλω να καταστήσω σαφές», τόνισε, «ότι οι παραπάνω ενέργειες έγιναν μετά από αίτημα της Βουλγαρίας, χώρας – μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και δεν επηρεάζεται κατ’ ελάχιστον η δυνατότητα αντιβαλλιστικής προστασίας της ελληνικής επικράτειας».

   «Επίσης, την επόμενη εβδομάδα, μετά από πρόσκληση του Βουλγάρου ομολόγου μου, θα επισκεφτώ τη Σόφια» κατέληξε ο κ. Δένδιας.

Η αναφορά Δένδια πλην του ότι υποδηλώνει την εφαρμογή του ενιαίου αμυντικού χώρου με την Κύπρο έχει και ιστορικές καταβολές και μάλιστα με δύο ερμηνείες. Ας ανατρέξουμε στο παρελθόν:

Μία από τις μελανές σελίδες της σύγχρονης εποχής στις σχέσεις μας με την Κύπρο ήταν η ελλαδική στάση κατά την δεύτερη τουρκική εισβολή. Η νεοπαγής και εύθραυστη κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή, τρεις μόλις βδομάδες μετά την παράδοση της διακυβέρνησης από τους στρατηγούς στο περιθώριο της τουρκικής απόβασης στην Κύπρο και του χουντικού πραξικοπήματος αποφάσισε, σε μια από τις πιο δραματικές καμπές της σύγχρονης νεοελληνικής ιστορίας, ότι δεν μπορούσε να βοηθήσει την Κύπρο, σταθμίζοντας την κατάσταση στο εσωτερικό και τις ισορροπίες στον ελληνικό στρατό, αποφεύγοντας, ουσιαστικά, και τις οποιεσδήποτε πιθανότητες εμπλοκής σε έναν ελληνοτουρκικό πόλεμο.

Την απόφαση της κυβέρνησής του ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής στο διάγγελμά του, στις 10.00 το βράδυ του 15Αύγουστου του 1974. Την ώρα που η τουρκική προέλαση συνεχιζόταν προς την Αμμόχωστο και προς τα δυτικά του νησιού, είπε τα εξής, για την ελληνική αδυναμία συμπαράστασης στην Κύπρο: “Η ένοπλος αντιμετώπισις των Τούρκων εις την Κύπρον καθίστατο αδύνατος και λόγω αποστάσεως και λόγω των γνωστών τετελεσμένων γεγονότων. Και δεν ήτο δυνατόν να επιχειρηθή χωρίς τον κίνδυνον εξασθενήσεως της αμύνης αυτής ταύτης της Ελλάδος.”

Το συγκεκριμένο απόσπασμα της ομιλίας Καραμανλή αποδόθηκε (ελαστικά αν όχι ατεκμηρίωτα) με την φράση “η Κύπρος κείται μακράν” και έκτοτε συνδέεται με την αδυναμία/απροθυμία της Ελλάδας να υπερασπίσει την ασφάλεια της Μεγαλονήσου. Αρκετοί, βεβαίως, επισημαίνουν πώς η συγκεκριμένη αναφορά αδικεί ή και διαστρεβλώνει τις προθέσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή διότι παραβλέπει τις ειδικές συνθήκες της εποχής στην Αθήνα.

Αποτελεί μία αναδρομική στάση της Ελλάδας έναντι της Κύπρου η δήλωση Δένδια; Ακόμα και έμμεση κριτική σε όσα δεν μπόρεσε να πράξει το 1974 η κυβέρνηση Καραμανλή; Μάλλον όχι, θα λέγαμε, αν σκεφτεί κανείς πώς ο υπουργός Άμυνας, πέραν του πατριωτικού προφίλ που έχει δικαίως επιδείξει τα τελευταία χρόνια είναι από τους πλέον ένθερμους θιασώτες του “καραμανλισμού” στη Ν.Δ. Θα αποτελούσε πολιτική αυτοχειρία κάτι τέτοιο.

Το πιθανότερο είναι πώς ο Νίκος Δένδιας με την δήλωση “η Κύπρος κείται πλησίον και όχι μακράν” επιχείρησε να διαχωρίσει τη θέση του από μία άλλη εκφορά της ίδιας δήλωσης που είχε, όμως, διαφορετικό νόημα από την ομολογία της ελληνικής αδυναμίας να σταθεί στο πλευρό της Λευκωσίας το 1974.

Διότι την ίδια δήλωση έκανε πριν καιρό ο καθηγητής και υφυπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης του Κώστα Σημίτη, Χρήστος Ροζάκης, κάτι που αποτέλεσε και τον πυρήνα μιας συγκεκριμένης προσέγγισης ως προς το Κυπριακό από αρκετούς στην Αθήνα. Αναλυτές και πολιτικούς που συνέκλιναν στην σχολή του σημιτικού εκσυγχρονισμού.

Ο κ. Ροζάκης έχει υποστηρίξει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να περιμένει «επ’ άπειρον» την επίλυση του Κυπριακού για να λύσει τα δικά της προβλήματα με την Τουρκία.
«Κείται μακράν» στην πράξη, είχε πει, υπό την άποψη ότι η Κύπρος, παρά τους ιστορικούς και εθνικούς δεσμούς, βρίσκεται γεωγραφικά και πολιτικά μακριά από την ηπειρωτική Ελλάδα, κάτι που υπαγορεύει ένα διαφορετικό πλαίσιο σχέσεων. Κάτι ανάλογο είχε δηλώσει (εδώ) και για το Καστελλόριζο και την εγγύτητά του με τις τουρκικές ακτές αλλά και την απόστασή του από την ηπειρωτική Ελλάδα.

Με την δήλωσή του, λοιπόν, ο Νίκος Δένδιας επιτυγχάνει δύο πράγματα: πρώτον, με καθυστέρηση 52 ετών αναλαμβάνει αυτός να διατυπώσει αυτοκριτική εκ μέρους της Αθήνας για την ολιγωρία έναντι της τουρκικής εισβολής που περιέγραψε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, και, δεύτερον, εμφανίζεται ως εκπρόσωπος του “πατριωτικού χώρου” ασκώντας κριτική και διαχωρίζοντας τη θέση του από την σημιτική περίοδο και τις απόψεις Ροζάκη.

Εάν λάβει κανείς υπόψη του ότι αρκετά στελέχη του ΠΑΣΟΚ εκείνης της περιόδου έχουν προσχωρήσει -“επιτυχώς” και με πολλά εύσημα- στη Ν.Δ, η σκοπιμότητα της συγκεκριμένης αναφοράς γίνεται ακόμα πιό σαφής.

Στην ίδια βάση έχουν έχουν προσγειωθεί δύο ζεύγη μαχητικών αεροσκαφών F-16 της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Όπως ενημερώνει ο ίδιος ο Νίκος Δένδιας με ανάρτησή του μαζί του στο σημείο βρέθηκε και ο Κύπριο ομόλογός του, Πάλμας Βασίλης.

Αν, όμως, κοιτάξει κανείς προς τα πίσω θα διαπιστώσει εύλογα πώς τα κόμματα εξουσίας δεν είναι κληρονόμοι των ιδρυτικών τους διακηρύξεων και ιδεολογικών αφηγημάτων που προσδιόρισαν οι ηγέτες τους στο παρελθόν.

Οι συνθήκες και κυρίως η ανάγκη να επιβεβαιώνει ένα κόμμα ότι είναι πράγματι κόμμα εξουσίας το οδηγεί σε μεταλλάξεις σε ένα πολιτικό τοπίο που μεταμορφώνεται ή και, όπως συμβαίνει στις μέρες μας, ρευστοποιείται. Είναι δε οι κατά καιρούς ηγεσίες που μετακινούν το πολιτικό κέντρο βάρους ανάλογα με το τι μπορεί να τα διατηρήσει στην εξουσία, άρα ενίοτε ευκαιριακά. Γι αυτό συχνά αρχίζουν οι εκπτώσεις και οι μεταμορφώσεις.

“Εμείς είμαστε δίπλα στον άνθρωπο του μόχθου, δίπλα στη μεσαία τάξη, δίπλα σε αυτόν που σηκώνεται το πρωί για να κερδίσει το μεροκάματο, δίπλα στον μισθωτό, δίπλα στον συνταξιούχο…”, είπε ο Δένδιας, επιστρέφοντας στις ρίζες του κοινωνικού φιλελευθερισμού του Καραμανλή. Η αναφορά εκλαμβάνεται από κάποιους ως έμμεση κριτική στο τι είναι σήμερα η Ν.Δ, ενδεχομένως να αποτελεί και το ιδεολογικό στίγμα που επιθυμεί να καταστήσει σαφές όταν και εφόσον έρθει η ώρα του να αναμετρηθεί με άλλους για την “επόμενη μέρα”.

Η απάντηση στον Δένδια αλλά και στον “εργοστασιακό” Ανδρουλάκη έρχεται από τις δημοσκοπήσεις, ειδικά την τελευταία της Metron Analysis (Mega). Η λεγόμενη γκρίζα ζώνη σημειώνει αύξηση ρεκόρ στο 27,2%, δηλαδή πάνω από ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους κινείται στον χώρο των αναποφάσιστων, του άκυρου-λευκού και της αποχής.

Μόνο που όσο διευρύνεται αυτή η ζώνη, όσο, δηλαδή, περισσότεροι βγαίνουν έξω από το κομματικό πλαίσιο και ακόμα χειρότερα από την συνολική εκλογική βάση, η αντίδραση των επιτελείων δεν είναι τόσο να αναζητήσουν τους λόγους και να επιχειρήσουν να τους προσελκύσουν όσο να μεταβάλλουν την προσέγγισή τους στο πώς να αυξήσουν την επιρροή τους στο νέο συρρικνωμένο εκλογικό ακροατήριο. Τα “σκληρά” δηλαδή τμήματα των ψηφοφόρων και τα “ενδιάμεσα” που δίνουν τελικά τις πλειοψηφίες.

Αυτός είναι και ο σοβαρότερος κίνδυνος. Λιγότεροι ψηφοφόροι, μεγαλύτερη αποξένωση του εκλογικού σώματος από τα κόμματα, περισσότερη παραίτηση, εντονότερος θυμός για το πολιτικό σύστημα και, τελικά, πιό εύκολη χειραγώγηση από διάττοντες αστέρες που εκμεταλλεύονται την συγκυρία.

Όμως είναι, εν κατακλείδι, πολύ δύσκολο, η μεν Ν.Δ να αναβαπτιστεί στα νάματα του ιδρυτή της, το δε ΠΑΣΟΚ να επαναλειτουργήσει το ανδρεϊκό “εργοστάσιο”. Παρήλθαν οι καιροί ανεπιστρεπτί. Το κομματικό μας σύστημα βλέπει να καταρρέει η θεμελιώδης αρχή της εκπροσώπησης και οι εμπιστοσύνη στους θεσμούς και περιορίζει μόνο τους στόχους της σε μικρότερα ακροατήρια.

Γι αυτό και οφείλουν να επανιδρυθούν με σύχγρονους όρους και να απευθυνθούν στα νέα κοινά και κυρίως σε όσους παραμένουν στις παρυφές τους ή βγαίνουν εκτός πλαισίου. Ο σπουδαίος Μίνως Βολανάκης (μου) έλεγε κάτι ανάλογο για το θέατρο: “το μέλλον του, για να γεμίζει τις αίθουσες και να (ξανα)αγαπηθεί, δεν είναι σε αυτούς που έρχονται στις παραστάσεις μας, είναι σε εκείνους, τους πολλούς, που δεν έρχονται”.

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας τόνισε, στο πλαίσιο εκδήλωσης κοπής πίτας στην Τοπική Οργάνωση της ΝΔ στην πρωτεύουσα της Αιτωλοακαρνανίας πως «Πρέπει να υπάρξει μεταξύ μας μια ειλικρινής ανταλλαγή απόψεων. Τι δεν κάνουμε σωστά; Τι πρέπει να κάνουμε καλύτερα; Πού πρέπει να επανέλθουμε στις αξίες μας και στις αρχές μας, σ’ αυτό που είμαστε, στο DNA μας, στο γενετικό μας υλικό, ώστε να μπορέσουμε το 2027, όταν έρθει η ώρα των εκλογών, να είμαστε πάλι η αυτοδύναμη κυβέρνηση» και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ρωτήθηκε σχετικά κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε στον ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά 90,1.

«Είναι αυτονόητο πως στο Συνέδριο πρέπει να γίνει απολογισμός κυβερνητικού έργου», είπε ενόψει του Συνεδρίου και πρόσθεσε πως «η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι η κυβέρνηση με τη μεγαλύτερη ανθεκτικότητα».

Επίσης, ερωτηθείς αν είναι έτοιμος για τις εκλογές, είπε, μεταξύ άλλων: «Οι εκλογές είναι σε ένα χρόνο και κάτι, έχω μάθει όμως ότι οι εκλογές δεν είναι μόνο την προεκλογική περίοδο». «Οι εκλογές είναι και εικόνες. Δηλαδή είδαμε τον κ. Μητσοτάκη με τον Ερντογάν, πριν λίγα χρόνια τον είδαμε στο Κογκρέσο. Ποιος θέλετε να εκπροσωπήσει τη χώρα ο κ. Ανδρουλάκης, η κ. Κωνσταντοπούλου;», είπε, σε άλλο σημείο.
«Στις εθνικές εκλογές δεν έχουν πολλούς γύρους. Εμείς θα πάμε για αυτοδυναμία, αυτό θα επιδιώξουμε. Θεωρώ πως η αυτοδυναμία είναι η μόνη επιλογή που διασφαλίζει την σταθερότητα. Εμείς θα επιδιώξουμε η χώρα να έχει κυβέρνηση, όπως και να έχει», είπε, ερωτηθείς σχετικά ο Παύλος Μαρινάκης.

Σε ερώτηση αν θα έκαναν κυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας στις εκλογές, απάντησε: «Δεν υπάρχει άλλο κόμμα αυτή τη στιγμή που να μπορούσαμε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση. Αλλά το θέμα είναι ποιο ΠΑΣΟΚ; Μιλάμε για ένα ΠΑΣΟΚ που συνυπέγραψε πρόταση δυσπιστίας με την Κωνσταντοπούλου».

«Πιστεύω πραγματικά ότι (σ.σ. οι Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης) έχουν αυτή την πρόθεση και την ικανότητα. Υπάρχει όμως ένας άνθρωπος που ονομάζεται Δένδιας, υπάρχει και το ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται» είπε ο Τούρκος υπουργός και πρόσθεσε ότι «ο πολιτικός ανταγωνισμός δυστυχώς δεν δημιουργεί ένα περιβάλλον που να ευνοεί την επίλυση τέτοιων στρατηγικών προβλημάτων στην ελληνική πολιτική».

Τουρκική πονηριά, θα μου πείτε. Στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό ο Φιντάν εμφανίζει τους Μητσοτάκη, Γεραπετρίτη πρόθυμους για “επίλυση στρατηγικών προβλημάτων (σ.σ η ελληνική θέση κάνει λόγο για μία και μοναδική διαφορά), δρά, από την άλλη, ως “διαφημιστής” του Δένδια στο λεγόμενο “πατριωτικό” ακροατήριο της Ν.Δ και της δεξιάς γενικότερα.

Ενδεχομένως, όμως, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών να είχε υπ όψιν του και κάτι ακόμα. Ό,τι ο υπουργός Άμυνας δεν θα μετάσχει στην πολυμελή ελληνική κυβερνητική αντιπροσωπεία για τη συνεδρίαση του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας- Τουρκίας! Δικαιολογία -και μάλιστα σημαντική- υπάρχει, όμως θα βρεθούν ίσως κάποιοι να πουν ότι ο Φιντάν έκλεισε την πόρτα στον Δένδια και ότι πολιτικά είναι “ανεπιθύμητος” στην Τουρκία.

Ποιοί θα πάνε με τον Μητσοτάκη στην Άγκυρα

Σύμφωνα με πληροφορίες μαζί με τον πρωθυπουργό στην τουρκική πρωτεύουσα θα ταξιδέψουν ο επικεφαλής του διπλωματικού γραφείου Μίλτων Νικολαΐδης και η σύμβουλός του επί διεθνών θεμάτων Αριστοτελία Πελώνη.

Από τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι τον Κυριάκο Μητσοτάκη θα συνοδεύουν ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης και ο υφυπουργός Χάρης Θεοχάρης, καθώς και οι υπουργοί Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνος Πλεύρης, Υποδομών και Μεταφορών Χρίστος Δήμας, Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Γιάννης Κεφαλογιάννης και η Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη.

Δεν θα μετέχει στην αντιπροσωπεία ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, ο οποίος θα βρίσκεται στις Βρυξέλλες για τη ΝΑΤΟϊκή σύνοδο των ομολόγων του. Βεβαίως, μέχρι την τελευταία στιγμή ας κρατήσουμε επιφυλάξεις, ίσως ο πρωθυπουργός να ζητήσει από τον υπουργό Άμυνας να πάει στην Άγκυρα ακριβώς λόγω της υπονομευτικής επίθεσης Φιντάν.