Αιτία αποτέλεσαν παραποιημένα βίντεο μέσω τεχνητής νοημοσύνης (AI) που κυκλοφόρησαν στο tik tok και τα οποία τον έδειχναν σε αναπηρικό καροτσάκι λόγω αρθρίτιδας.

Ο κορυφαίος Έλληνας μπασκετμπολίστας έσπευσε, σύμφωνα με το ΑΠΕ – ΜΠΕ, να υπογραμμίσει τη μη αυθεντικότητα των εν λόγω βίντεο και έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τις ανακριβείς πληροφορίες που αναπαράγονται κατά καιρούς στα social media.

«Αν και φαίνεται αυτονόητο πως είναι fake, οφείλω να επισημάνω σε όλους να είναι πολύ προσεκτικοί με λογαριασμούς στο tik tok κυρίως, που δημιουργούν AI videos με στόχο να εξαπατήσουν τον κόσμο. Προφανώς δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα» σχολίασε μέσω του λογαριασμού του στο facebook ο θρύλος του ελληνικού μπάσκετ.

Αν και φαίνεται αυτονόητο πως είναι fake, οφείλω να επισημάνω σε όλους να είναι πολύ προσεκτικοί με λογαριασμούς στο tik tok κυρίως, που δημιουργούν AI videos με στόχο να εξαπατήσουν τον κόσμο.
Προφανώς δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα. #NickGalis pic.twitter.com/BYzxQ77t3H

— Nick Galis (@NickGalis6) August 11, 2025

Μια μεγάλη συνέντευξη στο ισπανικό περιοδικό Gigantes del Basket και τον Έλληνα δημοσιογράφο, Γιάννη Σταυρουλάκη, παραχώρησε ο Νίκος Γκάλης όπου μίλησε για όλους και για όλα. Για τα παιδικά του όνειρα, την πορεία του στο μπάσκετ, αλλά και το πως κατάφερε να διαγράψει μια καριέρα σαν… παραμύθι.

Αναλυτικά η συνέντευξη του Νίκου Γκάλη:

– Ο Νίκος Γκάλης έγινε μύθος, κατάφερε να ενώσει μια χώρα, έκανε τον Έλληνα να ερωτευτεί το μπάσκετ και να πιστέψει στο αδύνατο. Ποιος ήταν όμως ο δικός σας ήρωας;
 

«Εγώ γεννήθηκα, μεγάλωσα, έμαθα το μπάσκετ στην Αμερική. Ήμουν ντροπαλό παιδί αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν είχα και ίνδαλμα. Όταν μεγάλωνα στη Νέα Υόρκη και αργότερα στο Νιου Τζέρσεϊ, που μετακομίσαμε με τους γονείς μου, φυσικά ήμουν φαν των Νιου Γιορκ Νικς, της ομάδας που είχε πάρει το πρωτάθλημα του 1969. Είχαν σπουδαίους παίκτες όμως αυτός που ξεχώριζε για μένα ήταν ο πλέι μέικερ, ο Ουολτ Φρέιζερ, ψηλός γκαρντ για την εποχή του, που είχε φαντεζί παιχνίδι στο ρεπερτόριό του. Είμαι άνθρωπος που δεν έχω ζητήσει αυτόγραφο από κανέναν στη ζωή μου, μόνο τον έχω δει, με είχε πάει ο προπονητής μου στο Λύκειο να τον δω να παίζει. Μπορώ να πω, λοιπόν, ότι είχα αυτόν σαν ίνδαλμα εκείνη την εποχή».

– Ποιος αντίπαλος σας ενέπνευσε περισσότερο κατά τη διάρκεια της καριέρας σας;
 

«Ο Πέτροβιτς που ήταν πάρα πολύ καλός, σοβαρός παίχτης και επίσης μπροστά και από την εποχή του, εκείνο την καιρό. Ένας άλλος ήταν ο Κούκοτς, που με μάρκαρε κιόλας. Ήταν δύσκολος παίκτης, ήταν 2,09μ., παίκτης με μεγάλα χέρια, έξυπνος και πάρα πολύ καλός. Πολλές φορές έβαζαν απέναντι μου τον Ντακουρί, με μάρκαρε σκληρά και ήταν σωματώδης αθλητής που έπαιζε καλή άμυνα. Θυμάμαι από την Ισπανία ότι ο Σαν Επιφάνιο ήταν και αυτός από τους καλύτερους παίκτες στην Ευρώπη εκείνη την εποχή και πολύ έξυπνος παίκτης. Ο Νόρις επίσης που ήταν ένας ψηλός που είχε η Μπαρτσελόνα και ζήλευα εγώ, γιατί δεν είχαμε στον Άρη ποτέ έναν τέτοιο ψηλό παίκτη. Έναν τέτοιο κυρίαρχο ψηλό».

– Τι ήταν, τελικά, ο Άρης του Νίκου Γκάλη; Εκείνη η παρέα που… τρομοκράτησε το ελληνικό μπάσκετ για μια δεκαετία;
 

«Ο Άρης εκείνη την εποχή ήταν δυναστεία. Πραγματικά αλλάξαμε όλο τον αθλητικό χάρτη στην Ελλάδα. Από Αθήνα πήγε Θεσσαλονίκη το μπάσκετ κατευθείαν. Ο Άρης ήταν η ομάδα της χώρας μαζί με την Εθνική Ελλάδος. Καθόταν ο κόσμος και έβλεπε τις Πέμπτες που παίζαμε στο Πρωταθλητριών και νέκρωνε όλη η χώρα, όχι μόνο η Θεσσαλονίκη. Προσφέραμε θέαμα, είχαμε την αγάπη του κόσμου και μας θεωρούσαν σαν μια εθνική ομάδα εκείνη την εποχή».

– Υπήρχε καλύτερο δίδυμο στην Ευρώπη στα 80s και στις αρχές των 90s από το Γκάλης- Γιαννάκης;
 

«Θυμάμαι εξαιρετικά δίδυμα στην Ευρώπη, η Γιουγκοπλάστικα μάλιστα είχε πάνω από δύο, είχε Ράτζα, είχε Κούκοτς, είχε Σάβιτς, όπως και η Παρτίζαν με Ντίβατς, Πάσπαλι και Τζόρτζεβιτς. Η Σοβιετική Ένωση είχε Μαρτσουλιόνις και Σαμπόνις, η Μπαρτσελόνα είχε Σαν Επιφάνιο και Όντι Νόρις, η Ρεάλ το ’89 είχε Ντράζεν Πέτροβιτς και Φερνάντο Μαρτίν, πιο πριν Κορμπαλάν, Μαρτίν και Μπιριούκοφ. Υπήρχαν πολύ ισχυρά δίδυμα παικτών στην Ευρώπη τότε».

– Και τι ήταν αυτό που έκανε τον Γκάλη να παίζει στα όριά του; Να βγαίνει στο γήπεδο, να φορτώνει 30άρες και να παίζει με τη βελόνα στο κόκκινο;
 

«Ήμουν πολύ ανταγωνιστικός, μου άρεσε ο ανταγωνισμός, μου άρεσε να παίρνω την ομάδα στις πλάτες μου και να την οδηγώ. Και σαν άτομο, κανένας αθλητής δεν θέλει να χάνει ούτε αγώνα, ούτε σουτ, ούτε ντρίπλα. Αυτό δεν γίνεται βέβαια στην πραγματικότητα, αλλά είμαι έτσι σε όλη τη ζωή μου. Ήθελα να κερδίζω. Τάβλι να παίζω, θέλω να κερδίσω. Τένις να παίζω, θέλω να κερδίσω. Ήταν στη φύση μου ως αθλητής».

– Οι κόντρες με την Μπαρτσελόνα πέρασαν στη σφαίρα του μύθου. Μαζί φυσικά με εκείνες με την Τρέισερ και τη Μακάμπι. Τι έκανε αυτή την κόντρα τόσο ξεχωριστή και ιντριγκαδόρικη;
 

«Γιατί παίζονταν πάντα πολλά στις κόντρες αυτές. Παιζόταν η πρόκριση στο Final 4. Ήταν η καλύτερη ομάδα της εποχής τότε. H Τρέισερ, η Μακάμπι, μαζί με την Μπαρτσελόνα είχαν τους καλύτερους παίκτες, έπαιρναν τους καλύτερους ξένους. Κάθε παιχνίδι ήταν μια περιπέτεια και δεν ξέραμε ποιος θα κερδίσει. Οι έδρες ήταν πολύ δυνατές, είχαν πολύ κόσμο πίσω τους αυτές οι ομάδες. Και όταν τους νικούσες, όταν νικούσε ας πούμε ο Άρης αυτές τις ομάδες, συζητιόταν και σε όλα τα Μέσα, ήταν πρώτο θέμα σε όλη την μπασκετική Ευρώπη. Γινόταν διαφήμιση για την ομάδα μας».

– Πώς ζήσατε ό,τι έγινε σε εκείνο το παιχνίδι τον Δεκέμβριο του 1987, όταν ο Άρης έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που έφυγε με τη νίκη από το Palau; Ήταν ίσως μια από τις καλύτερες στιγμές στην καριέρα σας;
 

«Ναι ήταν σίγουρα, γιατί η Μπαρτσελόνα ήταν πολύ διαφημισμένη ομάδα, ήταν ομάδα που κυριαρχούσε εκείνες τις εποχές. Ήταν κάτι πρωτόγνωρο για το ελληνικό μπάσκετ εκείνη την εποχή. Το χάρηκε όχι μόνο ο Άρης και η Θεσσαλονίκη, τη χάρηκε πιστεύω όλη η Ελλάδα αυτή τη νίκη. Ήταν ένα σταθμός για μας. Δείξαμε ότι ανήκουμε στις μεγάλες ομάδες και μπορούμε να αγωνιστούμε με την ελίτ. Πολλοί φίλαθλοι και πολλοί φίλοι του μπάσκετ λένε ότι αυτή ήταν η καλύτερή μου εμφάνιση με τη φανέλα του Άρη».

Ο Μπάνε Πρέλεβιτς παρουσίασε το βιβλίο του «Η δύναμη της ήττας» το απόγευμα της Δευτέρας. Πλήθος ανθρώπων από το χώρο του μπάσκετ και όχι μόνο έδωσαν το «παρών» για να τιμήσουν τον θρύλο του ΠΑΟΚ.

Τη δική του έκπληξη στον άλλοτε σπουδαίο άσο των παρκέ έκανε το… αντίπαλο δέος του Άρη στις εποχές της κυριαρχίας των δύο ομάδων της Θεσσαλονίκης. Ο Νίκος Γκάλης έστειλε το δικό του μήνυμα μέσω βίντεο συγκινώντας τον Μπάνε Πρέλεβιτς.

Οι δυο τους κάποτε «σκοτώνονταν» στα ντέρμπι για τους τίτλους (ποιος ξεχνά άλλωστε το επεισόδιο με τις γροθιές), αλλά αυτά έμειναν μέσα στις τέσσερις γραμμές. Πλέον είναι δύο καλοί φίλοι και μάλιστα, ο Πρέλεβιτς είχε τιμήσει τον Νίκο Γκάλη στην τελετή που έγινε πριν λίγα χρόνια στο «Αλεξάνδρειο» για την απόσυρση της φανέλας του.

Πέραν του «γκάνγκστερ», στην παρουσίαση του βιβλίου του Μπάνε Πρέλεβιτς παρών ήταν (αυτός δια ζώσης) και ο έτερος σπουδαίος παίκτης του Άρη εκείνης της εποχής, Παναγιώτης Γιαννάκης.

Ο Μπάνε Πρέλεβιτς έγραψε βιβλίο με τίτλο «Η δύναμη της ήττας» όπου αφηγείται την επαγγελματική του πορεία στο χώρο του αθλητισμού αλλά και μερικές συμβουλές που δίνει σε όλο τον κόσμο. Στην παρουσίαση που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας 4 Μαρτίου μίλησαν και η Εβίνα Μάλτση, ο Νάσος Γαλακτερός, η Ρούλα Μαντή και ο Ανδρέας Τσεμπερλίδης.

«Ήρθα το 1979 από την Αμερική στη Θεσσαλονίκη και ένιωθα ότι πήγα σε ένα χωριό. Ταίριαξε στον χαρακτήρα μου, την αγάπησα πάρα πολύ. Έλεγα μέσα μου ότι εγώ θα κατακτήσω αυτήν την πόλη και τη χώρα με αυτά που θα τους δείξω. Ένας εγωιστής αθλητής δε θέλει να χάσει ούτε ένα καλάθι. Πιστεύω ότι κατάφερα αρκετά πράγματα», λέει και συμπληρώνει:

«Ήταν ωραία τα χρόνια στην Αμερική, ο πατέρας μου κατάγονταν από τη Ρόδο και η μητέρα μου από την Κωνσταντινούπολη. Ήμασταν φτωχή οικογένεια και είναι καλό για έναν αθλητή να ξεκινάει από ένα τέτοιο περιβάλλον, γιατί βάζει στόχους, είναι λίγο ‘πεινασμένος’ για να πάει μπροστά. Ο πατέρας μου ήταν μποξέρ, το ακολούθησα και εγώ για λίγο αλλά ερχόμουν με αίματα στο σπίτι και η μητέρα μου έκλαιγε και δεν ήθελα να την στεναχωρώ».

Ο ίδιος αποκαλύπτει πώς τελικά ασχολήθηκε με το μπάσκετ.

«Στην Αμερική έπαιζα όλα τα αθλήματα. Στο μπιλιάρδο μπορούσα να γίνω επαγγελματίας. Έπαιζα μπιλιάρδο και επειδή δεν είχα λεφτά, έβαζα στοιχήματα και έπαιρνα χαρτζιλίκι. Με κέρδισε το μπάσκετ όταν στα playground έπαιζα με μεγαλύτερους σε ηλικία από εμένα και εκείνοι με διάλεγαν. Έτσι κατάλαβα ότι ξεχώριζα και το προχώρησα. Πήγα πανεπιστήμιο και από εκεί έμαθαν στην Ελλάδα ότι ο Γκάλης είναι Έλληνας, γιατί το όνομά μου είναι Γεωργαλής».

Η κορυφαία στιγμή στην καριέρα του

Όσο για το τι έκανε με τα πρώτα χρήματα που έβγαλε ως επαγγελματίας μπασκετμπολίστας;

«Οι γονείς μου ήταν μεγάλοι σε ηλικία όταν με έκαναν, ο πατέρας μου ήταν 64. Ήθελα να έρθω στην Ελλάδα για να βοηθήσω την οικογένειά μου. Με τα πρώτα μου χρήματα έδωσα στους γονείς μου να αγοράσουν έπιπλα. Πήγα στον τότε προπονητή μου στην Αμερική, στους Boston Celtics, και του είπα ότι θα πάω στην Ελλάδα γιατί μου δίνουν τα διπλάσια λεφτά. Του είπα ότι θα ξαναγυρίσω αλλά δε γύρισα ποτέ».

Ο αγαπημένος αθλητής αποκαλύπτει την κορυφαία στιγμή στην καριέρα του.

«Ο κόσμος μπορεί να είναι ο έκτος παίκτης μιας ομάδας. Όταν έπαιζα έκτος έδρας, μπορεί να έπαιζα καλύτερα πολλές φορές γιατί ήθελα να δείξω στους αντιπάλους ότι ‘τους έχω’. Το αποκορύφωμα στην καριέρα μου είναι το Eurobasket που πήραμε το 1987. Άλλαξε όλη την κοινωνία εκείνη την εποχή, δείξαμε στους Έλληνες πως πρέπει να πιστεύουν στον εαυτό τους και κάναμε τα νέα παιδιά να ασχοληθούν με το μπάσκετ. Ο κόσμος ζητούσε κάτι και πιστεύω το δώσαμε».

«Στο μπάσκετ πρέπει να σκέφτεσαι σε κλάσματα δευτερολέπτου να πάρεις τη σωστή απόφαση, είναι δύσκολο άθλημα. Για να πετύχει ένας αθλητής μακροχρόνια καριέρα, πρέπει η ψυχολογία του να μην είναι ούτε πολύ ψηλά ούτε πολύ χαμηλά», συμπληρώνει και περιγράφει πώς άλλαξε η ζωή του από την στιγμή που κρέμασε τα παπούτσια του.

«Η επόμενη ημέρα όταν σταμάτησα ήταν δύσκολη. Ξαφνικά μπαίνεις σε μια καινούργια ζωή. Από εκεί που είσαι στα φώτα, ξαφνικά σβήνουν, αλλά ο αθλητής έχει ημερομηνία λήξης».

«Απαιτώ τον σεβασμό»

Ο κορυφαίος αθλητής μίλησε και για την προσωπική του ζωή, για το πόσο σημαντικός είναι ο σεβασμός, την σχέση του με τον Γιάννη Ιωαννίδη και τις γυναίκες της ζωής του.

«Είμαι απλός άνθρωπος, προέρχομαι από μια φτωχή οικογένεια που με έμαθαν να σέβομαι τα πάντα. Θα δείξω τον ίδιο σεβασμό σε έναν εργαζόμενο και τον ίδιο σεβασμό στον πρωθυπουργό. Απαιτώ και εγώ τον σεβασμό όταν κάποιος μιλάει μαζί μου».

Ο ίδιος αποκαλύπτει τον λόγο που δεν έγινε προπονητής.

«Δεν έγινα προπονητής γιατί από την στιγμή που δεν έχω την μπάλα στο χέρι μου, δεν ήθελα ποτέ να με κατηγορήσει κάποιος γιατί έχασε η ομάδα».

Όσο για την σχέση του με τον Γιάννη Ιωαννίδη;

«Ο Γιάννης Ιωαννίδης ήταν φίλος, μεγάλος αδελφός, ήταν άντρας. Αυτό που ήθελε να σου πει, στο έλεγε στο πρόσωπό σου. Η σχέση μας ήταν σαν μια οικογένεια. Θεωρώ ότι ήμασταν φίλοι και είχαμε αλληλοσεβασμό».

«Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή για έναν αθλητή από την εισαγωγή του στο Hall of Fame. Στην απόσυρση της φανέλας συγκινήθηκα γιατί είναι ένα βραβείο για τον αθλητή», λέει ο ίδιος για την στιγμή που κρέμασε τα παπούτσια του.

Η οικογένειά του

Πλέον, πρώτο ρόλο στη ζωή του έχουν η σύζυγος και η κόρη τους.

«Πλέον είναι πολύ ήσυχη η μέρα μου, θα έλεγα βαρετή. Ξυπνάω, πίνω το καφεδάκι μου και θα κάνω πράγματα με την οικογένειά μου. Η Ελένη ήταν μια πάρα πολύ όμορφη γυναίκα, με κέρδισε όμως το μυαλό της. Είναι χαμηλών τόνων όπως εγώ, είναι πολύ έξυπνη, κάποια στιγμή είχε δουλέψει ως δημοσιογράφος ενώ έχει σπουδάσει φιλοσοφική και νομική».

Όσο για την κόρη τους;

«Η Στέλλα είναι πρωταθλήτρια cheerleading και μου λέει ‘εσύ δεν είσαι τώρα πρωταθλητής, εγώ είμαι’. Η κόρη μου είναι πάρα πολύ καλό κορίτσι, πάρα πολύ έξυπνη και χαίρομαι που βρήκε το αντικείμενο που της αρέσει. Δεν την πίεσα ποτέ και θεωρώ ότι είναι λάθος των γονέων όταν το κάνουν στα παιδιά τους. Είμαι περήφανος όταν την βλέπω στους αγώνες. Στη γέννησή της η γυναίκα μου νόμιζε ότι έβγαινα εγώ, επειδή το παιδί είχε μεγάλες πλάτες. Η κόρη μου ξέρει ποιος είμαι και το σέβεται.

»Η μάνα με την κόρη έχουν άλλη σχέση, σε εμένα μπορεί να ντρέπεται σε κάποια πράγματα. Έχουμε ειλικρινή σχέση και δε λέμε ψέματα ο ένας με τον άλλον».

Ο Νίκος Γκάλης διατηρεί το site «nickgalis.com» όπου προμηθεύεται ρούχα και αντικείμενα με την υπογραφή του.

«Πάει καλά», κατέληξε.

Ο λόγος φυσικά για τον Νίκο Γκάλη, που θα αναγορευτεί επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του ΑΠΘ, «για την εξαιρετική προσφορά του στον αθλητισμό και τον πολιτισμό, καθώς και για τις πολύτιμες υπηρεσίες που προσέφερε στην κοινωνία».

Η τελετή αναγόρευσης θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 3 Μαρτίου και ώρα 20:15, στην αίθουσα τελετών του πανεπιστημίου.

Σε ανακοίνωσή του, το ΑΠΘ αναφέρει:

«Ο Νικόλαος Γκάλης γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου 1957 στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ. Γιος Ελλήνων μεταναστών, μεγάλωσε και σπούδασε στο πανεπιστήμιο Σίτον Ηολ (Seaton Hall University, NJ) των ΗΠΑ. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους Έλληνες αθλητές της σύγχρονης εποχής και αδιαμφισβήτητα αναμορφωτής της καλαθοσφαίρισης και του ελληνικού αθλητισμού γενικότερα.

Η σταθερά υψηλή αθλητική του απόδοση ήταν αποτέλεσμα του συνδυασμού των ατομικών του χαρακτηριστικών και της πίστης του στην επιστημονική υποστήριξη για την επίτευξη των στόχων του.

Ο Νικόλαος Γκάλης, λόγω της τελειομανίας και του επαγγελματισμού του, υιοθετούσε με έναν μοναδικό τρόπο επιστημονικές πρακτικές, σε μια εποχή που οι μύθοι γύρω από τον αθλητισμό και την προπόνηση ανθούσαν.

Κατάφερε, σε μια περίοδο που ο αθλητισμός ήταν κυρίως ερασιτεχνικός, να ξεχωρίσει, αναδεικνύοντας επαγγελματικές συμπεριφορές και πρότυπα, άξια θαυμασμού και αναγνώρισης.

Κατάφερε, επίσης, αυτό που λίγοι αθλητές της κατηγορίας του μπόρεσαν: να αναγνωρισθεί και να αγαπηθεί καθολικά, ακόμη και από αντιπάλους, να δοξαστεί παγκόσμια και να αφήσει σημαντική κληρονομιά σε έναν λαό.

Η μέχρι σήμερα σεμνή και ταπεινή συμπεριφορά ενός τόσο προβεβλημένου ανθρώπου, αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και καθορίζει τη διαφορά μεταξύ του πρόσκαιρου και του διαχρονικού. Ο Νικόλαος Γκάλης, σε κάθε ευκαιρία, δείχνει την κοινωνικά υπεύθυνη στάση του απέναντι στα καθημερινά προβλήματα της κοινωνίας και της πόλης όπου ζει και συνεχίζει να προσφέρει όποτε του ζητηθεί».

Ο τίτλος της σειράς ντοκιμαντέρ είναι «My Name is Nick». Θα υπάρξουν δύο σεζόν εκ των οποίων η πρώτη θα προβληθεί τον Ιανουάριο (20 Ιανουαρίου) ενώ η δεύτερη τον Μάιο.

Σημειώνεται πως το πρώτο επεισόδιο της πρώτης σεζόν θα προβληθεί δωρεάν ενώ ανάμεσα στους συμμετέχοντες θα είναι οι Βαγγέλης Αλεξανδρής, Διαμαντής Σκόνδρας, Διονύσης Ανανιάδης, Βασίλης Λυπηρίδης, Σωτήρης Σακελλαρίου, Πέτρος Σταμάτης και Δημήτρης Παπαδόπουλος

Τον αριθμό 6 στην φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης και τον αριθμό 4 σε εκείνη της Εθνικής ομάδας. Λογικό, λοιπόν, στα γενέθλιά του κι ενώ γίνεται πλέον 64 ετών να θυμηθεί τον ρόλο που έπαιξαν οι δύο αριθμοί που “συνθέτουν” την ηλικία του. Και το επισημαίνει με μια ανάρτηση στον λογαριασμό του στο twitter.

“Τα φετινά μου γενέθλια είναι ξεχωριστά, καθώς συνδυάζουν τα δύο νούμερα με τα οποία αγωνιζόμουν, το 6 του Άρη και το 4 της Εθνικής. Ξεχωριστή είναι και η θέση που έχει στην καρδιά μου ο κόσμος που όλα αυτά τα χρόνια μου δίνει απλόχερα τις ευχές του. Αμέτρητα ευχαριστώ!”, αναφέρει.

Ο Νίκος Γκάλης (Νικόλαος Γεωργαλής), 23 Ιουλίου 1957) είναι ένας από τους μεγαλύτερους Ευρωπαίους παίκτες όλων των εποχών. Θεωρείται η σημαντικότερη μορφή στην ιστορία του αθλήματος στην Ελλάδα και ο μεγαλύτερος Έλληνας αθλητής της σύγχρονης εποχής.

Είναι 1ος σκόρερ σε όλες τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις συλλόγων όλων των εποχών με 4.909 πόντους σε 148 συμμετοχές (FIBA Κύπελλο Κόρατς και FIBA ΕυρωΛίγκα). Το 2017 έγινε ο πρώτος Έλληνας καλαθοσφαιριστής που εντάχθηκε στο Naismith Memorial Basketball Hall Of Fame, περνώντας έτσι στο «πάνθεον» του παγκόσμιου μπάσκετ.

Ο μεγάλος Νικ έγραψε:

Στις 5.000 ευρώ δημοπρατήθηκαν τα γάντια του Ζαμπίδη, αύριο ολοκληρώνεται η διαδικασία για τη ρακέτα Τσιτσιπά και την εμφάνιση Σάκκαρη και ακολουθούν αντίστοιχα ενθύμια Ολυμπιονικών και Πρωταθλητών μας

Οι δημοπρασίες προσωπικών ενθυμίων Ολυμπιονικών και Πρωταθλητών μας, από τη σπουδαία καριέρα και τις αθλητικές τους επιτυχίες, γίνονται στο πλαίσιο του προγράμματος «Ζήσε Αθλητικά», του Υφυπουργείου Αθλητισμού και τα έσοδα κατατίθενται στον ειδικό λογαριασμό του Ινστιτούτο Φαρμακευτικής Έρευνας και Τεχνολογίας, στην Τράπεζα Πειραιώς, για την ενίσχυση του αγώνα της χώρας μας ενάντια στον κορωνοϊό. 

Η δημοπρασία, της φανέλας του Νίκου Γκάλη, που είχε ξεκινήσει από την Μεγάλη Δευτέρα, ολοκληρώθηκε αργά χτες βράδυ, Κυριακή του Πάσχα (κάθε δημοπρασία αντικειμένου διενεργείται επί μία εβδομάδα στον ιστότοπο https://www.charityidols.com/el/) και στο τελευταίο ημίωρό της υπήρξαν αλλεπάλληλα «χτυπήματα», από δύο συλλέκτες, που εκτόξευσαν την τιμή της στις 8.500. Η προηγούμενη μεγαλύτερη τιμή σε ηλεκτρονική δημοπρασία αφορούσε και πάλι ενθύμιο του Νίκου Γκάλη (7.500 ευρώ για τα παπούτσια του το 2017)

Εξάλλου, στο αντίστοιχα υψηλότατο ποσό των 5.000 ευρώ δημοπρατήθηκαν και τα «παγκόσμια» γάντια του Μιχάλη Ζαμπίδη! Στο ίδιο ποσό βρίσκονται ήδη τόσο η ρακέτα με την οποία ο Στέφανος Τσιτσιπάς κατέκτησε το ATP Finals τον περασμένο Νοέμβριο στο Λονδίνο, όσο και η εμφάνιση που φορούσε η Μαρία Σάκκαρη στο Australian Open τον Ιανουάριο, όταν έφτασε στις «16» του Grand Slam! 
Οι συγκεκριμένες δημοπρασίες ολοκληρώνονται αύριο βράδυ, Τρίτη του Πάσχα, μαζί με τη φανέλα «Νο14» του σπουδαίου Ντίνο Ράτζα στη θρυλική Γιουγκοπλάστικα, με την οποία κατέκτησε δύο ευρωπαϊκούς τίτλους, το ’89 και το ’90.

Σ’ αυτή τη διαδικτυακή δράση του Υφυπουργείου Αθλητισμού, έχουν προσφέρει  αθλητικά τους ενθύμια, τα οποία θα δημοπρατηθούν τις προσεχείς ημέρες, μεταξύ άλλων και οι Λευτέρης Πετρούνιας, Κατερίνα Στεφανίδη, Φάνης Γκέκας μέσω του Συνδέσμου Φιλάθλων «Γαλανόλευκος Φάρος» και του μουσείου της Εθνικής Ελλάδας, Κώστας Κατσουράνης, Τάκης Φύσσας, Ντανίλο Γκαλινάρι, Πρέτραγκ Στογιάκοβιτς, Παναγιώτης Πελεκούδας.

Οι διαδικτυακές καμπάνιες του Υφυπουργείου Αθλητισμού «Ζήσε Αθλητικά» αναδεικνύουν για ακόμα μια φορά τις βασικές αξίες του αθλητισμού ως κοινωνική έκφραση, την αλληλεγγύη και τον εθελοντισμό. Οι Ολυμπιονίκες και Πρωταθλητές μας συνεισφέρουν, ευαισθητοποιούν και ενισχύουν την κοινή προσπάθεια για την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης.

Η αθλητική οικογένεια προσφέρει συστηματικά κάθε μέρα στο «Ζήσε Αθλητικά» με περισσότερα από 100 βιντεομηνύματα, με χρήσιμες ασκήσεις για γυμναστική στο σπίτι, με διατροφικές συμβουλές και με προτροπές για αιμοδοσία, διαμέσω του καναλιού της – https://www.youtube.com/channel/UC75zIXb1UKHGaVAVytQK8uQ/videos

«Αγαπητοί φίλοι,
Στα πλαίσια του προγράμματος του Υφυπουργείου Αθλητισμού #ziseathlitika για τον αγώνα κατά του #Covid19, συντάσσομαι και εγώ και προσφέρω μια υπογεγραμμένη ρεπλίκα φανέλα της Εθνικής Ελλάδος από το Eurobasket 87 μέσα από το #CharityIdols.

Σας προσκαλώ να συμμετέχετε στη δημοπρασία αυτή για να στηρίξουμε όλοι μαζί το Υπουργείο Υγείας στη μάχη κατά της Πανδημίας. Τα έσοδα της δημοπρασίας θα πάνε εξ’ ολοκλήρου στο Υπουργείο Υγείας.

Σας εύχομαι Υγεία, Καλή Ανάσταση και να τελειώνουμε γρήγορα με το #Covid19».