Σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ, αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ είχαν συνομιλίες με τον σκληροπυρηνικό υπουργό Εσωτερικών Ντιοσντάδο Καμπέγιο, μήνες πριν από την επιχείρηση των ΗΠΑ και την απαγωγή Νικολάς Μαδούρο και έκτοτε βρίσκονται σε επικοινωνία μαζί του.

Οι εν λόγω αξιωματούχοι προειδοποίησαν τον 62χρονο πολιτικό να μην χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες ασφαλείας ή τους υποστηρικτές του κυβερνώντος κόμματος που επιβλέπει για να στοχεύσει την αντιπολίτευση της χώρας, ανέφεραν τέσσερις πηγές. Αυτός ο μηχανισμός ασφαλείας, ο οποίος περιλαμβάνει τις υπηρεσίες πληροφοριών, την αστυνομία και τις ένοπλες δυνάμεις, παραμένει σε μεγάλο βαθμό άθικτος μετά την επιδρομή των στις 3 Ιανουαρίου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Καμπέγιο κατονομάζεται στο ίδιο κατηγορητήριο για διακίνηση ναρκωτικών στις ΗΠΑ που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση Τραμπ ως δικαιολογία για τη σύλληψη του Μαδούρο, αλλά δεν συνελήφθη στο πλαίσιο της επιχείρησης.

Η επικοινωνία με τον Καμπέγιο, η οποία έχει επίσης θίξει τις κυρώσεις που του έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ και το κατηγορητήριο που αντιμετωπίζει, χρονολογείται από τις πρώτες ημέρες της τρέχουσας κυβέρνησης Τραμπ και συνεχίστηκε τις εβδομάδες λίγο πριν από την εκδίωξη του Μαδούρο από τις ΗΠΑ.

Είναι σαφές, και στο ρεπορτάζ επισημαίνεται σχετικά, ότι εάν ο Καμπέγιο αποφασίσει να απελευθερώσει τις δυνάμεις που ελέγχει, αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει το είδος του χάους που ο Τραμπ θέλει να αποφύγει και να απειλήσει την παραμονή της προσωρινής προέδρου Ντέλσι Ροντρίγκεζ στην εξουσία.

Για όλους τους παραπάνω λόγους ο Βενεζουελάνος Υπουργός  θεωρείται ως ο άνθρωπος-κλειδί για το μέλλον της Βενεζουέλας και τις σχέσεις της χώρας με τις ΗΠΑ του Τραμπ.

Πριν την επιχείρηση της 3ης Ιανουαρίου ο 62χρονος πολιτικός εθεωρείτο η δεύτερη πιο ισχυρή προσωπικότητα της Βενεζουέλας. Στενός συνεργάτης του εκλιπόντος πρώην προέδρου Ούγκο Τσάβες, μέντορα του Μαδούρο, και στη συνέχεια απολύτως πιστός στον Μαδούρο, ήλεγχε και φαίνεται να ελέγχει τον κρατικό μηχανισμό στο σύνολό του.

Εδώ και αρκετά χρόνοια ο Καμπέγιο βρισκόταν στο στόχαστρο των ΗΠΑ.

Το 2020, οι ΗΠΑ εξέδωσαν αμοιβή 10 εκατομμυρίων δολαρίων για τον Υπουργό και τον κατηγόρησαν ως βασικό πρόσωπο στο «Cartel de los Soles», μια ομάδα που οι ΗΠΑ έχουν χαρακτηρίσει ως δίκτυο διακίνησης ναρκωτικών της Βενεζουέλας με επικεφαλής μέλη της κυβέρνησης της χώρας.

Οι ΗΠΑ έχουν έκτοτε αυξήσει την αμοιβή στα 25 εκατομμύρια δολάρια. Ο Καμπέγιο, προφανώς, αρνείται τις κατηγορίες.

Το Newsweek διευκρινίζει εξαρχής ότι δεν υπάρχει επίσημος ή παγκοσμίως αποδεκτός κατάλογος ηγετών που «ανετράπησαν από τις ΗΠΑ», ενώ και η έννοια του «δικτάτορα» μεταβάλλεται ανάλογα με το πολιτικό και γεωγραφικό πλαίσιο, συχνά εργαλειοποιούμενη για λόγους σκοπιμότητας. Ωστόσο, τα ιστορικά παραδείγματα είναι αποκαλυπτικά.

• Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά περιστατικά είναι εκείνο του Μοχάμεντ Μοσαντέκ στο Ιράν. Στις 19 Αυγούστου 1953, η CIA, σε συνεργασία με το Ηνωμένο Βασίλειο, οργάνωσε πραξικόπημα που οδήγησε στην ανατροπή του εκλεγμένου πρωθυπουργού. Ο Μοσαντέκ δεν ήταν αυταρχικός ηγέτης, αλλά πολιτικός που τόλμησε να εθνικοποιήσει την ιρανική πετρελαϊκή βιομηχανία, πλήττοντας βρετανικά συμφέροντα. Η ανατροπή του άνοιξε τον δρόμο για την ενίσχυση της εξουσίας του Σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί.

Ανάλογο μοτίβο παρατηρείται στη Γουατεμάλα, όπου τον Ιούνιο του 1954 ανετράπη ο δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος Χακόμπο Άρμπενς. Οι μεταρρυθμίσεις του και η αριστερή του πολιτική προκάλεσαν έντονη ανησυχία στην Ουάσινγκτον, εν μέσω Ψυχρού Πολέμου. Η επιχείρηση είχε την ενεργό στήριξη της CIA, οδηγώντας τη χώρα σε δεκαετίες αστάθειας και εμφύλιας σύγκρουσης.

Στο Ιράκ, τον Φεβρουάριο του 1963, η ανατροπή του Αμπντέλ Καρίμ Κασέμ συνδέθηκε, σύμφωνα με το περιοδικό, με αμερικανική υποστήριξη προς το στρατιωτικό σκέλος του Κόμματος Μπάαθ. Ο Κασέμ θεωρήθηκε απειλή λόγω της προσέγγισής του με τη Σοβιετική Ένωση και της αντιδυτικής του στάσης.

• Στην Κούβα, η αποτυχημένη εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων τον Απρίλιο του 1961 αποτελεί ένα από τα πιο ηχηρά φιάσκα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Στόχος ήταν η ανατροπή του Φιντέλ Κάστρο, όμως το εγχείρημα όχι μόνο απέτυχε, αλλά ενίσχυσε το κύρος του Κουβανού ηγέτη.

Το Newsweek αναφέρεται επίσης στον Νγκο Ντιν Ντιέμ στο Νότιο Βιετνάμ, αρχικά σύμμαχο των ΗΠΑ, ο οποίος ανετράπη και δολοφονήθηκε σε πραξικόπημα το 1963, όταν η Ουάσινγκτον έκρινε ότι δεν μπορούσε πλέον να διαχειριστεί τον πόλεμο. Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα αποκάλυψαν αργότερα τον ρόλο των ΗΠΑ στο παρασκήνιο.

Στην Καραϊβική, η αμερικανική εισβολή στη Γρενάδα το 1983 οδήγησε στην ανατροπή του στρατηγού Χάντσον Όστιν, ενώ στην Αϊτή ο Ζαν-Κλοντ Ντιβαλιέ εγκατέλειψε την εξουσία όταν οι ΗΠΑ απέσυραν την πολιτική και στρατιωτική τους στήριξη εν μέσω λαϊκών εξεγέρσεων.

• Η περίπτωση του Μανουέλ Νοριέγα στον Παναμά είναι ενδεικτική της κυνικότητας των διεθνών σχέσεων. Πρώην συνεργάτης της CIA, ανετράπη το 1989 με την επιχείρηση «Δίκαιος Σκοπός», συνελήφθη και φυλακίστηκε στις ΗΠΑ για διακίνηση ναρκωτικών.

Στον 21ο αιώνα, η εισβολή στο Ιράκ το 2003 οδήγησε στην πτώση του Σαντάμ Χουσεΐν, ενώ το 2011 οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην ανατροπή του Μουαμάρ Καντάφι στη Λιβύη, μέσω αεροπορικής και πληροφοριακής υποστήριξης.

Τέλος, η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα, στο πλαίσιο της επιχείρησης «Απόλυτη Αποφασιστικότητα», επαναφέρει το ερώτημα: πρόκειται για συνέχεια μιας ιστορικής στρατηγικής παρεμβάσεων ή για μια νέα φάση άμεσου αμερικανικού ελέγχου κρατών υπό το πρόσχημα της «ασφαλούς μετάβασης»; Το Newsweek αφήνει ανοιχτό το ερώτημα, υπενθυμίζοντας ότι η ιστορία σπάνια επαναλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο — αλλά συχνά ομοιοκαταληκτεί.

Σπύρος Σιδέρης

Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, παραμένει αναπάντητο: μπορεί η σύλληψη του Μαδούρο να οδηγήσει στις πολιτικές αλλαγές που επιδιώκει η Ουάσινγκτον ή πρόκειται για μια επικοινωνιακή επιχείρηση υψηλού ρίσκου, σχεδιασμένη κυρίως για εσωτερική κατανάλωση στις Ηνωμένες Πολιτείες;

Η απάντηση θα καθορίσει αν η κίνηση του Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να χαρακτηριστεί στρατηγική επιτυχία ή αν θα καταγραφεί ως ένα ακόμη θεαματικό, αλλά ατελέσφορο, επεισόδιο εξωτερικής πολιτικής.

Ο ίδιος ο Τραμπ ήταν απολύτως σαφής ως προς τις προθέσεις του. Δήλωσε ότι στόχος των ΗΠΑ είναι ο έλεγχος του πετρελαίου της Βενεζουέλας και η επιτήρηση της χώρας μέχρι την εκλογή νέου προέδρου. Παράλληλα, αποκάλυψε ότι ο Μάρκο Ρούμπιο είχε ήδη επικοινωνήσει με την αντιπρόεδρο της Βενεζουέλας, Ντέλσι Ροντρίγκες, η οποία –σύμφωνα με τον Τραμπ– δεσμεύτηκε να πράξει «ό,τι χρειαστεί». Η δήλωση αυτή άνοιξε τον ασκό του Αιόλου.

• Σχεδόν αμέσως, άρχισε να διακινείται το σενάριο ενός παρασκηνιακού συμβιβασμού μεταξύ του Λευκού Οίκου και στενού κύκλου του Μαδούρο. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, η απαγωγή του προέδρου δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς εσωτερική βοήθεια. Ενισχυτικό στοιχείο της θεωρίας αυτής αποτέλεσε και η δημόσια απόρριψη, από τον Τραμπ, της ηγέτιδας της αντιπολίτευσης Μαρία Κορίνα Ματσάδο, ως κατάλληλης λύσης για τη χώρα. Το μήνυμα ήταν σαφές: η Ουάσινγκτον δεν δείχνει διατεθειμένη να παραδώσει την εξουσία στη φιλοδυτική αντιπολίτευση, αλλά φαίνεται να συνομιλεί με πρόσωπα του υφιστάμενου συστήματος.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Κάμαλα Χάρις, η οποία κατηγόρησε ευθέως τον Τραμπ για «συμφωνίες με το περιβάλλον του Μαδούρο». Ωστόσο, το αφήγημα αυτό δέχθηκε ισχυρό πλήγμα όταν η Ντέλσι Ροντρίγκες διέψευσε κατηγορηματικά οποιαδήποτε συνεργασία, καταδικάζοντας με σκληρή γλώσσα τις αμερικανικές ενέργειες και απαιτώντας την άμεση απελευθέρωση του Μαδούρο, τον οποίο χαρακτήρισε νόμιμο πρόεδρο της χώρας.

• Η στάση αυτή υποδηλώνει ότι, τουλάχιστον προς το παρόν, η κυβέρνηση της Βενεζουέλας δεν σκοπεύει να προκηρύξει νέες προεδρικές εκλογές, ούτε δείχνει σημάδια εσωτερικής κατάρρευσης. Αντιθέτως, επιβεβαιώθηκε η εφαρμογή καθεστώτος έκτακτης ανάγκης και η προετοιμασία για απόκρουση εξωτερικής απειλής. Σημαντικό πολιτικό βάρος απέκτησε και η στήριξη της Βραζιλίας, η οποία ανακοίνωσε ότι αναγνωρίζει τη Ροντρίγκες ως επικεφαλής της χώρας, εξέλιξη που περιπλέκει περαιτέρω τους αμερικανικούς σχεδιασμούς.

Όλα αυτά ενισχύουν την εκδοχή ότι ο Τραμπ κινήθηκε σύμφωνα με ένα γνώριμο μοτίβο: μια εντυπωσιακή, εφάπαξ επιχείρηση, με τεράστια επικοινωνιακή απήχηση, χωρίς σαφή συνέχεια. Παρόμοια εικόνα παρουσιάζει και το αδιέξοδο του σχεδίου του για τη Γάζα, όπου, παρά τις μεγαλόπνοες εξαγγελίες, η πραγματικότητα επί του πεδίου παραμένει σχεδόν αμετάβλητη.

Παράλληλα, στρατιωτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η επιχείρηση εγείρει σοβαρά ερωτήματα. Τα αμερικανικά ελικόπτερα CH-47 Chinook πέταξαν πάνω από το Καράκας χωρίς να αντιμετωπίσουν αντίδραση, παρότι η αντιαεροπορική άμυνα της Βενεζουέλας θεωρείται από τις ισχυρότερες στην περιοχή. Δεν υπήρξε ούτε εκτεταμένη καταστολή της αεράμυνας ούτε προσπάθεια σύλληψης άλλων κορυφαίων στελεχών του καθεστώτος, γεγονός που θα ήταν αναμενόμενο σε ένα σενάριο πλήρους αλλαγής εξουσίας.

• Οι πιο ακραίες θεωρίες κάνουν λόγο ακόμη και για παγίδευση του Μαδούρο, με πρόσχημα υποτιθέμενες διαπραγματεύσεις. Ωστόσο, τέτοιες εκδοχές παραμένουν χωρίς αποδείξεις και δύσκολα συνάδουν με την πολιτική εμπειρία του ίδιου του προέδρου.

Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν κάποιοι από το περιβάλλον του Μαδούρο τον πρόδωσαν, η πλήρης αλλαγή πορείας της Βενεζουέλας δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το κράτος, ο στρατός και οι υπηρεσίες ασφαλείας ελέγχονται από τους «τσαβιστές», με τη στήριξη Ρωσίας, Κίνας και Κούβας.

Παράλληλα, οι ΗΠΑ διαθέτουν ισχυρά εργαλεία πίεσης, κυρίως μέσω της πετρελαϊκής απομόνωσης, αν και μια πλήρους κλίμακας εισβολή φαντάζει πολιτικά επικίνδυνη για τον Τραμπ, δεδομένης της έντονης εσωτερικής αντίδρασης.

Το σκηνικό παραμένει ρευστό. Από την απόλυτη αμερικανική επικράτηση μέχρι μια μακρά περίοδο ελεγχόμενης αστάθειας ή ακόμη και την εγκατάλειψη της υπόθεσης μετά το επικοινωνιακό όφελος, όλα τα σενάρια παραμένουν ανοιχτά. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η υπόθεση Μαδούρο δεν έχει ακόμη πει την τελευταία της λέξη.

Το ΠΑΣΟΚ ξεκαθαρίζει ότι χαρακτηρίζει το καθεστώς Μαδούρο “ανελεύθερο και απολυταρχικό”, υπενθυμίζοντας πως ούτε η Σοσιαλιστική Διεθνής ούτε το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα έχουν αναγνωρίσει το εκλογικό αποτέλεσμα στη Βενεζουέλα.

Με καθυστέρηση πολλών ωρών και με προφανή απροθυμία, ο Έλληνας Πρωθυπουργός αναγκάστηκε να δηλώσει ότι… δεν έχει τίποτα να σχολιάσει για τη στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα.
•Ανακοίνωση @Mantzos https://t.co/UblzGsaxEQ pic.twitter.com/F3TzFMzTUh

— ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής (@pasok) January 3, 2026

Παράλληλα, θέτει ευθέως ζήτημα εθνικής αξιοπιστίας, διερωτώμενο πώς η Ελλάδα μπορεί να επικαλείται τη διεθνή νομιμότητα σε Κύπρο και Αιγαίο, όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δηλώνει ότι “δεν είναι η στιγμή” να συζητηθεί η νομιμότητα διεθνών ενεργειών.

Η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ:

Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος πιο προβλέψιμος από ποτέ και πιστός σε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα, τον γκεμπελισμό, αυταπατάται ότι θα μαζέψει το πλήγμα και τις αρνητικές εντυπώσεις από την επικίνδυνη επιλογή του Πρωθυπουργού να μην κάνει καμία αναφορά στη δήλωση του στον σεβασμό του διεθνούς δικαίου.

Αν ψάχνει -όπως λέει- μια λέξη για το καθεστώς Μαδούρο στην ανακοίνωση του Τομεάρχη του ΠΑΣΟΚ, θα του ξαναδιαβάσουμε τις δύο λέξεις, που καμώνεται ότι δεν είδε: ανελεύθερο απολυταρχικό καθεστώς.

Θα του θυμίσουμε ότι η Σοσιαλιστική Διεθνής και το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα ουδέποτε αναγνώρισαν το αποτέλεσμα των εκλογών του Ιουλίου του 2024 όπως ανακοινώθηκε από το καθεστώς Μαδούρο συμπεριλαμβάνοντας και κυρώσεις στον ίδιο προσωπικά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η ανάγκη για αλλαγή σελίδας στη Βενεζουέλα δεν νομιμοποιεί επιλογές όπως η χθεσινή ούτε αυτή μπορεί να γίνει ερήμην του λαού της Βενεζουέλας, ο οποίος πρέπει να έχει τον πρώτο λόγο ως ανεξάρτητος και κυρίαρχος.

Και τώρα ας έρθουμε στην ουσία:

Κύριε Μαρινάκη, είστε σε θέση να απαντήσετε γιατί ο Πρωθυπουργός της χώρας που απειλείται με casus belli και από τον ανιστόρητο αναθεωρητισμό, που ως Έθνος φέρει το τραύμα της παράνομης εισβολής και κατοχής της Κύπρου, διστάζει να διατρανώσει -όπως έκαναν άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες- τον σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ;

Υπάρχουν συγκεκριμένες ώρες, κατά τις οποίες τηρούμε το διεθνές δίκαιο και άλλες που δεν μας ενδιαφέρουν οι κατάφωρες παραβιάσεις του;

Αν το διεθνές δίκαιο μπορεί να παραβιάζεται με τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδας, ποιο ακριβώς επιχείρημα θα επικαλεστεί ξανά η ελληνική κυβέρνηση για την τήρηση της διεθνούς νομιμότητας στην Κύπρο και το Αιγαίο;

Το διεθνές δίκαιο δεν είναι σημαία ευκαιρίας ούτε εφαρμόζεται κατά το δοκούν.

Όταν ένας Πρωθυπουργός δηλώνει ότι «δεν είναι ώρα να συζητηθεί η νομιμότητα», τότε αποδέχεται στην πράξη ότι η ισχύς προηγείται του δικαίου.

Nicholas Maduro presided over a brutal and repressive dictatorship that brought about unimaginable suffering on the Venezuelan people. The end of his regime offers new hope for the country. This is not the time to comment on the legality of the recent actions.

— Prime Minister GR (@PrimeministerGR) January 3, 2026

Και αυτό είναι ακριβώς το δόγμα, με το οποίο η Τουρκία στρέφεται εδώ και δεκαετίες εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου.

Κύριε Πρωθυπουργέ , τα εθνικά μας συμφέροντα είναι συνυφασμένα με τον σεβασμό στο διεθνές δίκαιο. Για το καλό του Έθνους και των εθνικών δικαίων διορθώστε το λάθος σας.

Αναμενόμενες -θα έλεγε κανείς- ήταν οι αντιδράσεις ηγετών που δηλώνουν στενοί σύμμαχοι των ΗΠΑ, όπως του Ισραήλ, άλλων που μοιράζονται ίδιες ιδεολογίες, όπως της Ιταλίας, αλλά και άλλων που… έχουν πέσει στην ανάγκη του Τραμπ, όπως της Ουκρανίας.

Ακολουθούν οι κυριότερες διεθνείς αντιδράσεις

ΟΗΕ

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες δήλωσε ανήσυχος για την «κλιμάκωση» και το γεγονός ότι «δεν έγινε σεβαστό το διεθνές δίκαιο», στηλιτεύοντας το «επικίνδυνο προηγούμενο», καλώντας «όλες» τις πλευρές στη Βενεζουέλα να διεξαγάγουν «διάλογο χωρίς αποκλεισμούς, με πλήρη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου».

Κολομβία

Ο πρόεδρος Γουστάβο Πέτρο διέταξε να αναπτυχθούν στρατεύματα στα σύνορα· κατήγγειλε την επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και στην «κυριαρχία» των κρατών της Λατινικής Αμερικής, εκφράζοντας ανησυχία για το ενδεχόμενο να πυροδοτήδρι μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση.

«Παγκόσμιος συναγερμός, επιτέθηκαν στη Βενεζουέλα», πρόσθεσε ζητώντας «άμεση» σύγκληση των αρμόδιων οργάνων του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών (ΟΑΚ) και του ΟΗΕ για να συζητηθεί η «διεθνής νομιμότητα» μετά την «επίθεση» αυτή.

Βραζιλία

Ο βραζιλιάνος πρόεδρος Λουίς Ινάσιου Λούλα ντα Σίλβα καταδίκασε τη «σοβαρή παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας της Βενεζουέλας», εκτιμώντας ότι «οι βομβαρδισμοί (…) και η αιχμαλώτιση του προέδρου της υπερβαίνουν το όριο του αποδεκτού» και «απειλούν τη διατήρηση της περιοχής ως ζώνης ειρήνης», τοποθετούμενος μέσω X.

Κάλεσε τη διεθνή κοινότητα, μέσω των Ηνωμένων Εθνών, να «αντιδράσει σθεναρά».

Μεξικό

Το υπουργείο Εξωτερικών του Μεξικού καταδίκασε τους «μονομερείς» αμερικανικούς βομβαρδισμούς στη Βενεζουέλα, προειδοποιώντας ότι η επιχείρηση αυτή έθεσε «σε σοβαρό κίνδυνο την περιφερειακή σταθερότητα».

Αργεντινή

Αντίθετα τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς χαιρέτισε με το συνηθισμένο του σύνθημα «η ελευθερία προχωράει μπροστά, ζήτω η ελευθερία, διάβολε» ο πρόεδρος της Αργεντινής Χαβιέρ Μιλέι, μέγας υποστηρικτής του Ντόναλντ Τραμπ.

Ισημερινός

Ο πρόεδρος του Ισημερινού Ντανιέλ Νομπόα επίσης εξέφρασε ικανοποίηση για την αμερικανική επίθεση, τονίζοντας πως ήρθε «η ώρα όλων των εγκληματιών ναρκωτσαβιστών» και απευθύνοντας το μήνυμα στις μορφές της αντιπολίτευσης Μαρία Κορίνα Ματσάδο και Εδμούνδο Γκονσάλες Ουρούτια, όπως και στον «λαό της Βενεζουέλας», πως «ήρθε η ώρα να γίνετε ξανά ιδιοκτήτες της χώρας σας».

Κίνα

Το Πεκίνο εξέφρασε «βαθύ σοκ» και «καταδίκασε σθεναρά» την «καταφυγή στη βία από τις ΗΠΑ εναντίον ενός κυρίαρχου κράτους και τη δράση τους εναντίον του προέδρου του».

«Αυτή η ηγεμονική συμπεριφορά των ΗΠΑ παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές δίκαιο, καταφέρνει πλήγμα στην εθνική κυριαρχία της Βενεζουέλας και απειλεί την ειρήνη και την ασφάλεια στη Λατινική Αμερική και στην Καραϊβική», σύμφωνα με ανακοίνωση του ΥΠΕΞ της Κίνας.

Ρωσία

Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε «βαθιά ανησυχητική και καταδικαστέα» την «πράξη της στρατιωτικής επίθεσης στη Βενεζουέλα», τονίζοντας ακόμη πως «η ιδεολογική εχθρότητα θριάμβευσε επί του οικονομικού πραγματισμού».

Η κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο θεωρείτο ο κυριότερος σύμμαχος της Ρωσίας στη νότια Αμερική.

Ιράν

«Το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών καταδικάζει σθεναρά την αμερικανική στρατιωτική επίθεση εναντίον της Βενεζουέλας και την κατάφωρη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας της και της εδαφικής ακεραιότητας», ανέφερε δελτίο Τύπου της διπλωματίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας, χαρακτηρίζοντας «παράνομη» την επιχείρηση των ΗΠΑ, εχθρού της Τεχεράνης, με στόχο έναν από τους βασικούς συμμάχους της στη Λατινική Αμερική.

Τουρκία

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών κάλεσε χθες όλα τα μέλη σε αυτοσυγκράτηση για να αποφευχθούν «επιζήμιες συνέπειες για την περιφερειακή και διεθνή ασφάλεια».

ΕΕ

Η Ευρωπαϊκή Ένωση κάλεσε να τηρείται το διεθνές δίκαιο, εκφράζοντας ταυτόχρονα την προσήλωσή της σε δημοκρατική και ειρηνική μεταβίβαση της εξουσίας.

Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάγια Κάλας ανέφερε πως απηύθυνε έκκληση για «αυτοσυγκράτηση» κατά τη διάρκεια συνομιλίας της με τον επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Μάρκο Ρούμπιο.

I have spoken with Secretary of State Marco Rubio and our Ambassador in Caracas. The EU is closely monitoring the situation in Venezuela.

The EU has repeatedly stated that Mr Maduro lacks legitimacy and has defended a peaceful transition. Under all circumstances, the principles…

— Kaja Kallas (@kajakallas) January 3, 2026

Η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δήλωσε «αλληλέγγυα στον λαό της Βενεζουέλας» και πως τάσσεται υπέρ «ειρηνικής και δημοκρατικής μετάβασης», προσθέτοντας πως η όποια λύση πρέπει να «σέβεται το διεθνές δίκαιο και τον χάρτη των Ηνωμένων Εθνών».

Βρετανία

Ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ αφού σημείωσε πως όλες οι χώρες πρέπει να «σέβονται το διεθνές δίκαιο» τόνισε πως το Λονδίνο «δεν συμμετείχε» στην αμερικανική επιχείρηση.

Πρόσθεσε ότι η Βρετανία «δεν θα χύσει ούτε δάκρυ» για το τέλος του «καθεστώτος του Νικολάς Μαδούρο», αναγγέλλοντας συνομιλίες με την Ουάσιγκτον «τις επόμενες ημέρες» για το ζήτημα.

The UK has long supported a transition of power in Venezuela. We regarded Maduro as an illegitimate President and we shed no tears about the end of his regime.

I reiterated my support for international law this morning. The UK government will discuss the evolving situation with…

— Keir Starmer (@Keir_Starmer) January 3, 2026

«Το Ηνωμένο Βασίλειο υποστηρίζει εδώ και καιρό τη μεταβίβαση της εξουσίας στη Βενεζουέλα. Θεωρούμε ότι ο Μαδούρο είναι ένας έκνομος πρόεδρος και δεν θα χύσουμε δάκρυα για το τέλος του καθεστώτος του», σημείωσε.

Γαλλία

Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν κάλεσε να υπάρξει «ειρηνική» και «δημοκρατική» μετάβαση στη Βενεζουέλα αναφέροντας πως ο «λαός» της Βενεζουέλας «απαλλάχθηκε» από τη «δικτατορία του Μαδούρο».

The Venezuelan people are today rid of Nicolás Maduro’s dictatorship and can only rejoice.

By seizing power and trampling on fundamental freedoms, Nicolás Maduro gravely undermined the dignity of his own people.

The upcoming transition…

— Emmanuel Macron (@EmmanuelMacron) January 3, 2026

Κάλεσε η μετάβαση να γίνει κατά τρόπο που θα σέβεται τη «βούληση του λαού» και να γίνει το «ταχύτερο» από τον Εδμούνδο Γκονσάλες Ουρούτια, υποψήφιο της δεξιάς στις εκλογές του 2024.

Ισπανία

Η Μαδρίτη «δεν θα αναγνωρίσει (…) μια επέμβαση που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο», μολονότι δεν αναγνώριζε ούτε «το καθεστώς Μαδούρο», τόνισε ο ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ.

Η αμερικανική επέμβαση θα μπορούσε να σπρώξει την περιοχή στην «αβεβαιότητα» και πολεμικές περιπέτειες, πρόσθεσε ο σοσιαλιστής πολιτικός καλώντας να υπάρξει «δίκαιη» μετάβαση «με διάλογο».

Γερμανία

Ο γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς έκρινε πως ο Νικολάς Μαδούρο «οδήγησε τη χώρα του στην καταστροφή» και «διαδραμάτιζε προβληματικό ρόλο στην περιοχή», υποστηρίζοντας πως εκείνος «ενέπλεξε τη Βενεζουέλα στη διακίνηση ναρκωτικών». Η Γερμανία, θύμισε, δεν αναγνώρισε το αποτέλεσμα των εκλογών του 2024, που ήταν «νοθευμένες».

German Chancellor Friedrich Merz said Maduro had "led his country into ruin" and called the most recent election "rigged," urging an orderly transition in Venezuela. https://t.co/liWwUabK4a pic.twitter.com/iNKZ3GkVLx

— DW News (@dwnews) January 3, 2026

Το γερμανικό ΥΠΕΞ κάλεσε «όλα τα μέρη να απέχουν από οτιδήποτε θα μπορούσε να επιδεινώσει την κατάσταση και να αναζητήσουν οδό προς πολιτική λύση», επισημαίνοντας πως «οι διεθνείς νομικοί κανόνες θα έπρεπε να τηρούνται».

Ελλάδα

Για τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα τοποθετήθηκε με ανάρτησή του στα αγγλικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Nicholas Maduro presided over a brutal and repressive dictatorship that brought about unimaginable suffering on the Venezuelan people. The end of his regime offers new hope for the country. This is not the time to comment on the legality of the recent actions.

— Prime Minister GR (@PrimeministerGR) January 3, 2026

«Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών. Η προτεραιότητα πρέπει τώρα να είναι η διασφάλιση μιας ειρηνικής και ταχείας μετάβασης σε μια νέα κυβέρνηση χωρίς αποκλεισμούς που θα απολαμβάνει πλήρη δημοκρατική νομιμότητα», αναφέρει μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός, ενώ επισημαίνει ότι η Ελλάδα θα συντονιστεί με τους εταίρους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για το θέμα.

Πολωνία

«Θα μας δοθεί η ευκαιρία να αναλύσουμε τις επιπτώσεις αυτής της επίθεσης στην κατάσταση στην περιοχή μας. Μια εξέλιξη όπως η (…) αμερικανική επίθεση στη Βενεζουέλα επηρεάζει τον κόσμο ολόκληρο· θα αντιδράσουμε και θα προετοιμαστούμε για αυτή τη νέα κατάσταση», ανέφερε ο πρωθυπουργός της Πολωνίας Ντόναλντ Τουσκ κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

Ιταλία

Η ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζα Μελόνι χαρακτήρισε «νόμιμη» την αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση, η οποία είχε κατ’ αυτήν «αμυντικό» χαρακτήρα, ενώ, ταυτόχρονα, τόνισε πως «η εξωτερική στρατιωτική δράση δεν είναι ο τρόπος να τερματίζονται ολοκληρωτικά καθεστώτα».

Ουκρανία

Χωρίς να αναφερθεί ρητώς στην αμερικανική επιχείρηση, ο ουκρανός υπουργός Εξωτερικών Αντρίι Σιμπίχα κατήγγειλε τα «ευρείας κλίμακας εγκλήματα, τη βία, τα βασανιστήρια, την καταπίεση και την παραβίαση όλων των θεμελιωδών ελευθεριών» που απέδωσε στο «καθεστώς Μαδούρο» — τον πιο πιστό σύμμαχο της Ρωσίας στη Λατινική Αμερική.

Νότια Αφρική

Το Γιοχάνεσμπουργκ χαρακτήρισε «έκδηλη παραβίαση του χάρτη των Ηνωμένων Εθνών» την αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση, τονίζοντας πως η «μονομερής χρήση βίας» είναι «παράνομη» και «υπονομεύει τη σταθερότητα της διεθνούς τάξης».

Ισραήλ

Μέσω του υπουργού Εξωτερικών Γεδεών Σάαρ, το Ισραήλ «χαιρέτισε την απομάκρυνση του δικτάτορα που ηγείτο δικτύου τρομοκρατίας και ναρκωτικών» κι έκανε λόγο για «ιστορική στιγμή», κρίνοντας πως ο Ντόναλντ Τραμπ ενήργησε ως «ο ηγέτης του ελεύθερου κόσμου».

Δεν βρήκε μία λέξη να πει για τον δικτατορικό χαρακτήρα του καθεστώτος Μαδουρο, κάτι που επεσήμανε το σύνολο των Ευρωπαίων ηγετών και αξιωματούχων».

«Για τα κόμματα της αντιπολίτευσης, για μία ακόμα φορά, η ρηχότητα και οι ιδεοληψίες φαίνεται να κυριαρχούν έναντι της υπευθυνότητας που απαιτούν οι περιστάσεις» πρόσθεσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Τι είχε πει ο Δημήτρης Μάντζος για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ

«Με καθυστέρηση πολλών ωρών και με προφανή απροθυμία, ο Έλληνας Πρωθυπουργός αναγκάστηκε να δηλώσει ότι… δεν έχει τίποτα να σχολιάσει για τη στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα», σημείωσε ο Δημήτρης Μάντζος, υπεύθυνος του Κ.Τ.Ε. Εξωτερικών του ΠΑΣΟΚ, σε ανακοίνωσή του.

«Ο Πρωθυπουργός μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής δημοκρατίας επιλέγει να εναρμονιστεί πλήρως με την επικράτηση του νόμου της ζούγκλας και την εγκατάλειψη κάθε έννοιας διεθνούς νομιμότητα. Η αναφορά του ότι “δεν είναι η ώρα για σχόλια σε σχέση με τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών” είναι όχι μόνο βαθύτατα προβληματική αλλά και ντροπιαστική για τον Πρωθυπουργό μιας χώρας όπως η Ελλάδα, που στηρίζεται στο διεθνές δίκαιο για την προάσπιση των εθνικών της συμφερόντων. Ιδίως όταν σήμερα, σε αυτή την κρίσιμη διεθνή συγκυρία, η χώρα μας έχει την ιδιότητα του μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ» πρόσθεσε.

«Άραγε την ίδια αντιμετώπιση θα πρέπει να περιμένουμε σε κάθε ανάλογη «επέμβαση» στο μέλλον; Μήπως πλέον θεωρεί ότι αυτή τη σιωπή έπρεπε να είχαμε επιλέξει ως χώρα όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία το 2022; Ή μήπως αυτή θα ήταν μια αποδεκτή απάντηση όταν η Τουρκία προχωρούσε στη δική της «επέμβαση» εισβάλλοντας στην Κύπρο το 1974; Πολιτική αρχών με δύο μέτρα και δύο σταθμά δεν νοείται. Κι αυτό, ναι, είναι ώρα να ειπωθεί από απόψε» συμπλήρωσε.

Η στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή ενός επικεφαλής κυρίαρχου κράτους αποτελεί επικίνδυνο προηγούμενο που ανοίγει τον ασκό του Αιόλου σε κάθε αναθεωρητική δύναμη προκειμένου με την ισχύ να επιτυγχάνει τις επιδιώξεις της. Άλλωστε, ας μη γελιόμαστε, η πραγματική επιδίωξη των ΗΠΑ δεν είναι η ποιότητα της δημοκρατίας στη Βενεζουέλα αλλά ο έλεγχος των πετρελαϊκών κοιτασμάτων.

Έχει εξάλλου αποδειχτεί ξανά και ξανά ότι η δημοκρατία – σε οποιαδήποτε χώρα δοκιμάζεται, όπως και στη Βενεζουέλα- δεν εξασφαλίζεται ούτε με στρατιωτικές επεμβάσεις ούτε με βομβαρδισμούς αλλά με τους αγώνες και τις κατακτήσεις των λαών. Μπροστά στις τελευταίες εξελίξεις η Ευρώπη μοιάζει πλέον ανήμπορη να διαδραματίσει ουσιαστικό διεθνή ρόλο. Και δεν θα ανακτήσει την αξιοπιστία της όσο δε διεκδικεί την στρατηγική της αυτονομία υπερασπιζόμενη με ρεαλισμό και διπλωματία το διεθνές δίκαιο έναντι του κυνισμού της ισχύος.

Η δε Ελλάδα μόνο κινδύνους διατρέχει όσο η σημερινή της κυβέρνηση εγκαταλείπει οριστικά την ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και επιμένει σε αυτήν του πρόθυμου για όλα συμμάχου που δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα αναζητώντας μάταια λίγη εύνοια από τους «προστάτες». Και για να το κατανοήσουμε καλύτερα, ας αναρωτηθούμε μόνο τι θα σήμαινε για τη πατρίδα μας, αν μια μέρα άλλες χώρες επαναλάβουν, εις βάρος της Ελλάδας ή της Κύπρου, την απαράδεκτη φράση που χρησιμοποίησε χθες ο Έλληνας Πρωθυπουργός: «Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών…».

«Οι πολύ μεγάλες αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες μας, οι πιο σημαντικές στον κόσμο, θα πάνε επιτόπου, θα δαπανήσουν δισεκατομμύρια δολάρια, θα επισκευάσουν τις υποδομές που έχουν σοβαρές ζημιές (…) και θα αρχίσουν να δημιουργούν έσοδα για τη χώρα», είπε ο αμερικανός πρόεδρος στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που έδωσε στη Φλόριντα. «Το εμπάργκο σε όλο το βενεζουελανό πετρέλαιο παραμένει πλήρως σε ισχύ», υπογράμμισε επίσης.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποίησαν τη νύχτα της Παρασκευής προς το Σάββατο σειρά αεροπορικών επιθέσεων στη Βενεζουέλα, συνέλαβαν και μετέφεραν σε αμερικανικό έδαφος τον πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο.

Ο Ντόναλντ Τραμπ τον κατηγορεί ότι είναι επικεφαλής ενός εκτεταμένου δικτύου λαθρεμπορίου ναρκωτικών, κάτι που ο ενδιαφερόμενος διαψεύδει, κατηγορώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι θέλουν να τον ανατρέψουν για να αρπάξουν το πετρέλαιο της Βενεζουέλας.

Σύμφωνα με το Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας, στο υπέδαφος της Βενεζουέλας υπήρχαν το 2023 περίπου 303 δισεκατομμύρια βαρέλια, δηλαδή περίπου το 17% των παγκόσμιων αποθεμάτων.

Η Ουάσινγκτον επιβάλλει από το 2017 οικονομικές κυρώσεις στη Βενεζουέλα και, τον Ιανουάριο 2019, στη διάρκεια της πρώτης θητείας του Ντόναλντ Τραμπ, επέβαλε ένα πετρελαϊκό εμπάρκο με στόχο να προκαλέσει οικονομική ασφυξία στη χώρα, που εξαρτάται από τις πετρελαϊκές εξαγωγές της.

Στην αρχή της δεύτερης θητείας του το 2025, ο Ντόναλντ Τραμπ έβαλε τέλος στις πετρελαϊκές άδειες που επέτρεπαν στις πολυεθνικές του πετρελαίου και του αερίου να επιχειρούν στη Βενεζουέλα παρά τις κυρώσεις.

"We're in the oil business."

Donald Trump adds "we'll be selling large amounts of oil to other countries" after announcing that the US will run Venezuela until a proper transition can take place.

Latest updates: https://t.co/QiYZWZ6Hlk pic.twitter.com/Z2XfZrTdht

— Sky News (@SkyNews) January 3, 2026

Μόνο η αμερικανική Chevron εξαιρέθηκε, όμως δεν έχει πλέον δικαίωμα να καταβάλλει χρήματα στην εξουσία. Σε σύμπραξη με τη δημόσια πετρελαϊκή εταιρεία της Βενεζουέλας PDVSA, εκμεταλλεύεται στη χώρα τέσσερις πετρελαιοπηγές.

Trump risked the lives of American troops and killed at least 40 people in Venezuela in pursuit of oil and profit.

Congress must stop this reckless and illegal regime change war. pic.twitter.com/3dOnt1yZMq

— Joaquin Castro (@JoaquinCastrotx) January 4, 2026

Με λίγο λιγότερα από ένα εκατομμύριο βαρέλια την ημέρα, σύμφωνα με τον ΟΠΕΚ, η Βενεζουέλα απέχει πολύ από το να συγκαταλέγεται μεταξύ των μεγαλύτερων παραγωγών πετρελαίου. Χρόνια κακοδιαχείρισης και διαφθοράς μείωσαν αυτό τον αριθμό έπειτα από μια κορύφωση σε πάνω από τα τρία εκατομμύρια στις αρχές της δεκαετίας του 2000.

Επίσης για να μειώσει τον κίνδυνο προδοσίας, κάτι που τελικά δεν κατάφερε αν κρίνει κάποιος από τα όσα αποκαλύφθηκαν, ότι υπήρξε πηγή της CIA κοντά του, ενίσχυσε τον ρόλο των Κουβανών σωματοφυλάκων στην προσωπική του ασφάλεια και τοποθέτησε περισσότερους Κουβανούς αξιωματικούς αντικατασκοπείας στον στρατό της Βενεζουέλας.

Ο Μαδούρο παρά την αυξανόμενη αμερικανική απειλή, δημοσίως έδειχνε ένα διαφορετικό, πιο ανέμελο πρόσωπο, εμφανιζόμενος σε δημόσιες εκδηλώσεις απροειδοποίητα, χορεύοντας και δημοσιεύοντας βίντεο στο TikTok.

Όλα αυτά έγιναν γνωστά μέσα από ένα άρθρο που δημοσίευσαν οι New Yrok Times, σχεδόν προφητικά στις αρχές Δεκεμβρίου, με συνεντεύξεις από 7 άτομα, που μίλησαν ανώνυμα, υπό τον φόβο αντιποίνων.

Τότε στο δημοσίευμα γινόταν αναφορά ότι «ο Τραμπ κατηγορούσε ευθέως τον Μαδούρο ως τον «εγκέφαλο» καρτέλ «ναρκοτρομοκρατών» που πλημμυρίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες με ναρκωτικά, μια αφήγηση που πολλοί νυν και πρώην αξιωματούχοι στην Ουάσιγκτον λένε ότι στοχεύει τελικά στην αλλαγή καθεστώτος». Κάτι που αποδείχθηκε μάλλον αληθινό.

Ο Μαδούρο, αν και έκανε μία «επίθεση» δημοσίων σχέσεων, μείωσε ωστόσο τη συμμετοχή του σε προγραμματισμένες εκδηλώσεις και ζωντανές μεταδόσεις, αντικαθιστώντας τες με αυθόρμητες δημόσιες εμφανίσεις και προηχογραφημένα μηνύματα.

«Δευτέρα — πάρτι. Τρίτη — πάρτι; Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή — διπλό πάρτι. Σάββατο — τριπλό πάρτι. Κυριακή — ψυχρό πάρτι», είπε ο Μαδούρο κατά τη διάρκεια μιας αιφνιδιαστικής εμφάνισης σε κυβερνητική συγκέντρωση στο Καράκας, η οποία άλλαξε την προγραμματισμένη διαδρομή της λίγο πριν από την εμφάνισή του.

«Πάρτι για όσο αντέχει το σώμα!» είπε ο Μαδούρο, πριν χορέψει σε μια γρήγορη ηλεκτρονική μελωδία. «Όχι πόλεμος. Ειρήνη» βροντοφώναζε με έναν ελεύθερο σκοπευτή να φρουρεί τη σκηνή.

Τότε ο 63χρονος Μαδούρο, υπέθετε ότι η αντιπαράθεση με την αμερικανική ναυτική αρμάδα στην Καραϊβική αντιπροσωπεύει απλώς την τελευταία πρόκληση για την κυριαρχία του.

Πρώην κομμουνιστής ακτιβιστής, οδηγός λεωφορείου, συνδικαλιστής και υπουργός Εξωτερικών, παραπαίει από κρίση σε κρίση – το μεγαλύτερο μέρος της δικής του κατασκευής – από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του το 2013 μετά τον θάνατο του μέντορά του και άμεσου προκατόχου του, Ούγκο Τσάβες.

Τότε, οι πιθανότητες να παραμείνει στην εξουσία, περιοριζόταν στις εβδομάδες και αυτό γιατί απουσίαζαν σημαντικά ηγετικά στοιχεία του προκατόχου του, η επικοινωνία και το πολιτικό υπόβαθρο.

Οι επικριτές του Μαδούρο τον αποκαλούσαν «Maburro», ένα λογοπαίγνιο με την ισπανική λέξη για τον γάιδαρο. Οι viral γκάφες του περιλαμβάνουν το να τραβάει κρυφά μια empanada από το γραφείο του και να τη δαγκώνει σε ζωντανή τηλεόραση στο αποκορύφωμα μιας εθνικής επισιτιστικής κρίσης, να δέχεται ένα χτύπημα στο κεφάλι με ένα μάνγκο που πέταξε μια γυναίκα σε μια δημόσια εκδήλωση (που απαθανατίστηκε στη λαογραφία της Βενεζουέλας ως «Mangocide») και να διαβάζει δυνατά σε ζωντανή τηλεόραση ένα σχόλιο θεατή που έλεγε «Νικολάς Μαδούρο, ρούφηξε το».

Αυτές οι πρώτες γκάφες δημοσίων σχέσεων έκρυβαν ένα αδίστακτο πολιτικό ένστικτο. Από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του, ο Μαδούρο επιβίωσε από μια κατάρρευση 70% του κατά κεφαλήν ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της Βενεζουέλας, πολλά κύματα μαζικών εθνικών διαμαρτυριών και διάφορες συνωμοσίες, απόπειρες πραξικοπήματος και εκλογικές απώλειες.

Έχει επίσης ξεπεράσει την προηγούμενη προσπάθεια του Τραμπ να τον ανατρέψει. Η πρώτη κυβέρνηση Τραμπ το 2019 έθεσε σε εφαρμογή μια εκστρατεία «μέγιστης πίεσης» εναντίον του προέδρου της Βενεζουέλας σε μια προσπάθεια να κερδίσει την εύνοια των Λατίνων ψηφοφόρων στη Φλόριντα, μια κρίσιμη πολιτεία εκείνη την εποχή.

Ο Τραμπ αναγνώρισε έναν πολιτικό της αντιπολίτευσης ως πρόεδρο της Βενεζουέλας και επέβαλε σαρωτικές κυρώσεις κατά της οικονομίας της χώρας.

Για να παραμείνει στην εξουσία, ο Μαδούρο βασίστηκε στη θανατηφόρα καταστολή, την περιφρόνηση των νόμων και την έμφυτη κατανόηση της ωμής ουσίας της εξουσίας, μια ποιότητα που ακόμη και οι αντίπαλοί του έχουν αναγνωρίσει απρόθυμα.

Μετά τον θάνατο του Τσάβες το 2013, ο Μαδούρο χρησιμοποίησε σταλινικές τακτικές για να εδραιώσει τον έλεγχό του στο σοσιαλιστικό κίνημα του Τσάβες, γνωστό ως τσαβισμός.

Ο Μαδούρο τάχθηκε αρχικά στο πλευρό των σκληροπυρηνικών του Τσάβες για να ανατρέψει μια ομάδα πιο μετριοπαθών αξιωματούχων που υποστήριζαν τη χαλάρωση των ελέγχων τιμών και νομισμάτων κουβανικού τύπου για τη σταθεροποίηση της οικονομίας.

Αρκετά χρόνια αργότερα, εν μέσω μιας προβλεπόμενης οικονομικής κατάρρευσης, χρησιμοποίησε το πρόσχημα των κυρώσεων του Τραμπ για να εφαρμόσει τις ίδιες ακριβώς αλλαγές, ενώ κατέστειλε την τσαβική παλιά φρουρά που ήταν πιστή στο σοσιαλιστικό όραμα του Τσάβες.

Καθώς η δημοτικότητά του μειώθηκε, επιτάχυνε τη διάλυση των δημοκρατικών κανόνων που ξεκίνησε ο Τσάβες, εξαλείφοντας τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης, ποινικοποιώντας την κοινωνία των πολιτών και απαγορεύοντας τους ανταγωνιστές από δημόσια αξιώματα. Οι δυνάμεις ασφαλείας του αύξησαν την καταστολή, τρομοκρατώντας τις φτωχές γειτονιές με τάγματα θανάτου και συλλαμβάνοντας συστηματικά διαδηλωτές.

Πέρυσι, πέρασε την τελευταία δημοκρατική κόκκινη γραμμή της χώρας, αγνοώντας τα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών που έχασε με σχεδόν 40 ποσοστιαίες μονάδες.

Οι μέρες του Μαδούρο ως οργανωτή στο συνδικάτο δημόσιων συγκοινωνιών του Καράκας τον βοήθησαν να αναπτύξει μια ενστικτώδη αίσθηση για την ανταλλαγή χαρών, την ανάπτυξη συνασπισμών που βασίζονται σε κοινά συμφέροντα και απειλές, είπαν οι άνθρωποι που τον γνωρίζουν.

«Είναι ένας ψυχαναγκαστικός πολιτικός παράγοντας», δήλωσε ο Αντρές Ιζάρα, πρώην ανώτερος αξιωματούχος του Τσάβες και υπουργός του Μαδούρο, ο οποίος έχει έρθει σε ρήξη με την κυβέρνηση και έχει πάει στην εξορία. «Παίζει με τους σκληρούς κανόνες της πολιτικής του δρόμου, της διεφθαρμένης συνδικαλιστικής πολιτικής, κανόνες που είναι παρόμοιοι με αυτούς της μαφίας».

Ο Μαδούρο έχει ξεπεράσει τις αδύναμες στρατιωτικές του διασυνδέσεις παραδίδοντας, όλα αυτά τα χρόνια, ένα μεγάλο μέρος της οικονομίας της χώρας στους στρατηγούς του, στους οποίους έχει επιτραπεί να διαχειρίζονται ορυχεία χρυσού, εταιρείες παροχής υπηρεσιών πετρελαίου και εταιρείες εισαγωγών-εξαγωγών.

Η απόφαση του Μαδούρο να ανταλλάξει τον πλουτισμό με την πίστη τον οδήγησε να ανεχθεί τη διακίνηση ναρκωτικών μεταξύ ορισμένων στρατιωτικών αξιωματούχων, λένε ειδικοί στο εμπόριο ναρκωτικών της Βενεζουέλας, αν και δεν υπάρχουν στοιχεία ότι πρόκειται για μια ενοποιημένη εγκληματική οργάνωση που ελέγχεται από τον πρόεδρο της Βενεζουέλας, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση Τραμπ.

Οι προσπάθειες Τραμπ για μία συμφωνία μαζί του έπεσαν στο κενό. Μια συμφωνία που θα μείωνε την άμεση πίεση στον Μαδούρο, όπως σημείωσαν άνθρωποι κοντά στην κυβέρνησή του και πρώην αξιωματούχοι, αλλά δεν θα έλυνε την υποκείμενη πολιτική αδυναμία του Μαδούρο, που ήταν προϊόν της κλοπής των περσινών εκλογών, όπως εκτίμησαν.

Ο άνθρωπος που κυβέρνησε τη χώρα για περισσότερο από μια δεκαετία, συχνά φορώντας τη χαρακτηριστική αθλητική φόρμα, ταύτισε την πολιτική του πορεία με μια περίοδο έντονης πολιτικής πόλωσης και βαθιάς οικονομικής κρίσης της χώρας.

Ο Νικολάς Μαδούρο ανέλαβε την προεδρία το 2013, μετά τον θάνατο του Ούγκο Τσάβες, του χαρισματικού ηγέτη της λεγόμενης «μπολιβαριανής επανάστασης» και πολιτικού του μέντορα. Σε αντίθεση με τον Τσάβες, ο οποίος διέθετε έντονη λαϊκή απήχηση, ο Μαδούρο δεν κατάφερε ποτέ να κερδίσει την ίδια αποδοχή. Η πολιτική του διαδρομή, ωστόσο, υπήρξε ενδεικτική της ανόδου του μέσα από τις δομές του τσαβισμού. Ξεκίνησε ως οδηγός λεωφορείου, αναδείχθηκε σε συνδικαλιστή, εξελίχθηκε σε υπουργό Εξωτερικών και τελικά σε αντιπρόεδρο πριν διαδεχθεί τον Τσάβες στην εξουσία.

After Donald Trump announced that Venezuelan leader Nicolas Maduro has been captured and flown out of the country, Sky's chief correspondent Stuart Ramsay says it could lead to "really quite dangerous times in Venezuela."

Follow live https://t.co/D40FIyT5hP pic.twitter.com/h5JrvedNHz

— Sky News (@SkyNews) January 3, 2026

«Εάν προκύψει κάποια απρόβλεπτη περίσταση που θα με εμποδίσει να συνεχίσω ως πρόεδρος της Βενεζουέλας, η σταθερή μου άποψη, τόσο σταθερή όσο η πανσέληνος, είναι ότι, σε αυτό το σενάριο, το οποίο θα απαιτούσε την προκήρυξη προεδρικών εκλογών, θα πρέπει να επιλέξετε τον Νικολάς Μαδούρο», δήλωσε ο Τσάβες τον Δεκέμβριο του 2012, ώρες πριν ταξιδέψει στην Κούβα για να συνεχίσει την αντικαρκινική θεραπεία του. Ο πρόεδρος θα επέστρεφε στο Καράκας μόνο και μόνο για να πεθάνει, αλλά το όνομα του διαδόχου του ήταν ήδη σαφές.

Ο ίδιος ο Μαδούρο λέει ότι δεν ξέρει γιατί ο Τσάβες τον επέλεξε ανάμεσα σε διάφορους υποψηφίους, επειδή ποτέ δεν φιλοδοξούσε να «γίνει πρόεδρος». «Αλλά με προετοίμαζε», είπε λίγο μετά τον θάνατο του Τσάβες.

Ο Μαδούρο στο τιμόνι της χώρας

Η προεδρία του συνέπεσε με τη βαθύτερη οικονομική κρίση στην ιστορία της Βενεζουέλας. Η οικονομία, ήδη επιβαρυμένη επί Τσάβες, με αυστηρούς ελέγχους τιμών και εκτεταμένα επιδόματα που εξάντλησαν τα κρατικά ταμεία, κατέρρευσε όταν έπεσαν οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου τη δεκαετία του 2010. Η χώρα, εξαρτημένη σχεδόν αποκλειστικά από τα έσοδα του πετρελαίου, βρέθηκε να μην μπορεί να εισάγει βασικά αγαθά, όπως τρόφιμα και φάρμακα.

Η απάντηση της κυβέρνησης Μαδούρο ήταν η εκτεταμένη εκτύπωση χρήματος, η οποία οδήγησε σε υπερπληθωρισμό και ουσιαστική απαξίωση του εθνικού νομίσματος. Την κρίση επιδείνωσαν η εκτεταμένη διαφθορά και οι διεθνείς κυρώσεις.

Η επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών όξυνε τη δυσαρέσκεια στο εσωτερικό της χώρας και ενέτεινε το κλίμα αντιπαράθεσης ανάμεσα στην κυβέρνηση και μεγάλα τμήματα της κοινωνίας, με τις κοινωνικές εντάσεις να λαμβάνουν όλο και πιο μαζικά χαρακτηριστικά.

Αντί για πολιτικό διάλογο, ο Μαδούρο απάντησε στη λαϊκή δυσαρέσκεια με καταστολή. Οι μαζικές διαδηλώσεις αντιμετωπίστηκαν βίαια, ενώ ο ίδιος κατηγορήθηκε διεθνώς για νοθεία στις προεδρικές εκλογές του 2018 και του 2024, γεγονός που οδήγησε πολλές χώρες να αμφισβητήσουν ανοιχτά τη νομιμότητά του.

Εκείνη την περίοδο περισσότερο από το ένα τέταρτο του πληθυσμού -περίπου 8 εκατομμύρια άνθρωποι- εγκατέλειψαν τη χώρα, δημιουργώντας μία από τις μεγαλύτερες μεταναστευτικές κρίσεις παγκοσμίως.

Η σύγκρουση με τον Ντόναλντ Τραμπ και τις ΗΠΑ

Η σύγκρουσή του με τις Ηνωμένες Πολιτείες υπήρξε κεντρικό στοιχείο της διακυβέρνησής του. Η ακροαριστερή, αντιιμπεριαλιστική ιδεολογία της «μπολιβαριανής επανάστασης» αντιμετώπιζε τον αμερικανικό καπιταλισμό ως εχθρό.

Οι ΗΠΑ, από την πλευρά τους, κατήγγειλαν την πολιτική καταστολή και αναγνώρισαν υποψηφίους της αντιπολίτευσης ως νόμιμους προέδρους μετά τις αμφισβητούμενες εκλογές.

BREAKING: US President Donald Trump has claimed that the US carried out a "large-scale strike" against Venezuela and its leader, President Nicolás Maduro.

Trump said Maduro and his wife were "captured and flown out of the country" following the operation. pic.twitter.com/yowad33kjj

— Al Jazeera English (@AJEnglish) January 3, 2026

Κατά τη διάρκεια της προεδρίας Τραμπ, η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε. Ο Ντόναλντ Τραμπ κατηγόρησε τον Μαδούρο ότι ευθύνεται για τη μαζική μετανάστευση Βενεζουελάνων προς τις ΗΠΑ, ότι «έκλεψε» αμερικανικό πετρέλαιο και ότι λειτουργεί ως ηγέτης καρτέλ ναρκωτικών — κατηγορίες που ο Μαδούρο αρνήθηκε κατηγορηματικά.

Οι σχέσεις με την Κούβα

Όταν ο Τσάβες εξελέγη πρόεδρος το 1999, ο Μαδούρο μπήκε στην Εθνοσυνέλευση. Σιγά-σιγά ανέβαινε τα σκαλιά της εξουσίας, πρώτα στη Βουλή και στη συνέχεια στην κυβέρνηση ως «ένας καλός δεύτερος, πάντα υπάκουος», δήλωσε στο CNN ο Ρόναλ Ροντρίγκεζ, ερευνητής στο Παρατηρητήριο της Βενεζουέλας στο πανεπιστήμιο Ροζάριο της Κολομβίας.

«Ο Μαδούρο ήταν πάντα ένας υποτιμημένος ηγέτης. Υπήρχαν πολλοί πιθανοί διάδοχοι όταν ο Τσάβες αρρώστησε. Αλλά κανένας δεν πέτυχε αυτό που πέτυχε εκείνος: αφενός, την υποστήριξη της Κούβας και αφετέρου, την επικράτηση μεταξύ των υπόλοιπων τσαβιστών», λέει ο αναλυτής.

Με το πέρασμα των χρόνων, ο Μαδούρο έχτισε, πρώτα με την κυβέρνηση του Φιντέλ και του Ραούλ Κάστρο, και αργότερα με τον Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ, έναν δεσμό που είναι από τους πιο σημαντικούς για τη σημερινή Βενεζουέλα. Είχε εμβαθύνει τους δεσμούς του με τους Κάστρο από τότε που έγινε υπουργός Εξωτερικών του Τσάβες το 2006 και έγινε «βασικός παράγοντας» το 2011, όταν ο τότε πρόεδρος αρρώστησε και ταξίδεψε στην Κούβα για θεραπεία. Από τότε και στο εξής, ήταν ο βασικός κρίκος στη διαχείριση της στρατηγικής σχέσης μεταξύ των Κάστρο και του «Τσαβισμού» και αυτή η σχέση βοήθησε τον Μαδούρο να ενισχύσει τη θέση του ως διάδοχος του Τσάβες.