Εξ΄ όσων είναι γνωστό ουδείς εκ των παραπάνω έλκει την καταγωγή του από κάποια πρώην ή νυν βασιλική οικογένεια, ως εκ τούτου το επώνυμό τους είναι τυχαίο και χάνεται στις ρίζες του οικογενειακού του δέντρου, άγνωστο πως.

Ως εκ τούτου, το “Βασιλιάς”, ή “Βασιληάς” υφίσταται ως ελληνικό επώνυμο και υπό την έννοια αυτή, ως προς τις ρητές προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος Βενιζέλου του 1994 σχετικά με την απόκτηση ιθαγένειας, ο Παύλος και ο Νικόλαος Γλύξμπουργκ θα μπορούσαν να αιτηθούν την απόκτησή του, αφού προηγουμένως, όπερ και τυπικά εγένετο, ορκίζονταν πίστη στο Σύνταγμα και δεσμεύονταν ότι ουδεμία αξίωση έχουν που να αποκλίνει από το δημοψήφισμα του 1974. Θα μπορούσαν, όμως, πράγματι;

Ποιό Ληξιαρχείο, ποιός υπουργός Εσωτερικών και ποιά κυβέρνηση θα αποδέχονταν τα μέλη της πρώην βασιλικής οικογένειας των Γλύξμπουργκ να λάβουν το συγκεκριμένο επώνυμο (Παύλος Βασιλιάς, ή Βασιληάς), το οποίο αν και ελληνικότατο υποδηλώνει εμμέσως αλλα σαφώς την γαλαζοαίματη καταγωγή τους; Απίθανο…

Εάν, ωστόσο, επέλεγαν το ελληνικότατο “Έλληνας”; Πάλι, μία αναζήτηση στον τηλεφωνικό κατάλογο οδηγεί σε δύο αποτελέσματα.

Δύο άτομα με το ονοματεπώνυμο “Παύλος Έλληνας” ζουν, για παράδειγμα, στη Θεσσαλονίκη, κι ένας “Νικόλαος Έλληνας” στην Αττική. Ως προς αυτό το ονοματεπώνυμο, το Ληξιαρχείο Αθηνών θα είχε μάλλον δυσκολία στο να αποφασίσει, όμως το πιθανότερο είναι πως θα το έκανε δεκτό και ο κ. Θεόδωρος Λιβάνιος εξίσου δύσκολα θα το απέρριπτε. Στα αγγλικά, δε, τι πιό εύηχο από το “Paul Greek”.

Οι Γλύξμπουργκ, ωστόσο, δεν μπήκαν στον κόπο να διευρύνουν την φαντασία τους- προφανώς δεν είναι αυτή η δουλειά των …”διαδόχων”, αφού υπάρχει το σχετικό (βασιλικό) manual. Το ” De Grece”, ελληνιστί “Ντε Γκρές”, δεν αντιστοιχεί στο φυσιολογικό και αποδεκτό “Έλληνας” αλλά υποδηλώνει εκ πρώτης ανάγνωσης καταγωγή (από την Ελλάδα), όμως σε δεύτερη -και ορθή- ανάγνωση σημαίνει “Της Ελλάδα(ο)ς”. Κι αυτό πολλοί πιστεύουν πως υπονοεί τίτλο ευγενείας όπως κάθε ενεργός, εκπεσών, ή παρηκμασμένος γαλαζοαίματος ανά την Ευρώπη το πιστεύει.

Η πολιτική διάσταση

Ο υφυπουργός Εργασίας Κώστας Καραγκούνης, στη διάρκεια τηλεοπτικής συζήτησης στο MEGA, υποστήριξε ότι «από τη στιγμή που κάποιος πληροί τις προϋποθέσεις του νόμου, μπορεί να του δοθεί η ιθαγένεια. Τι θα μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση, να μην την αποδώσει;». Και ο βουλευτής της Ν.Δ Δημήτρης Μαρκόπουλος εγκαλούσε (Action24) τις προάλλες όσους στέκονται μίζερα απέναντι σε μία οικογένεια που έχει γράψει την δική της ιστορία στον τόπο, προσπερνώντας τυχόν εξηγήσεις σχετικά με το τι είδους “ιστορία” είναι αυτή.

Η κυβέρνηση ποντάρει στη λήθη, τόνισε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Καραμέρος (Open). «Θέτω ένα ρητορικό ερώτημα» είπε και συνέχισε: «Ξέρετε πολλούς Έλληνες οι οποίοι να έχουν δύο συνθετικά στο επώνυμό τους; Κανένας δεν υπάρχει. Μέσα σε μία μέρα, ενώ περιμένουν χιλιάδες οικογένειες 10, 20, 30 χρόνια για την ιθαγένεια και πληρούν τις προϋποθέσεις, εδώ υπήρξε μια επιλογή πολιτική. Δεν ήταν μια τυπική διαδικασία και μάλιστα δόθηκε πολιτικό περιεχόμενο. Εδώ ποντάρει στη λήθη η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η Νέα Δημοκρατία. Σου λέει «το τι έγινε πριν το 74 θα το έχουν ξεχάσει οι νεότερες γενιές». Θα πρέπει να ξέρουν οι νεότεροι άνθρωποι ότι αυτό που παρακολουθούν σαν να είναι το Crown, σαν να είναι η Κέιτ Μίντλετον, στην Ελλάδα έχει κοστίσει σε πολύ σκοτεινές εποχές για τη δημοκρατία, με πολύ φτώχεια, πολύ διχασμό και εθνικές καταστροφές. Αλλά αυτά όσοι είναι κάτω από 45 ετών δεν τα πολυθυμούνται. Έτσι εκτιμά η κυβέρνηση. Εκεί ποντάρει ο κύριος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία».

«Μέσα στην ίδια βδομάδα η Νέα Δημοκρατία στηρίχθηκε κατά την ψήφιση του προϋπολογισμού από τρεις πρώην βουλευτές του νεοναζιστικού μορφώματος των Σπαρτιατών, απέδωσε ιθαγένεια με επώνυμο που εμπεριέχει εθνικό προσδιορισμό στην τέως βασιλική οικογένεια και δέχθηκε πίσω στις τάξεις της τον βουλευτή Λευτέρη Αυγενάκη που είχε προπηλακίσει υπάλληλο του αεροδρομίου και για τον οποίον ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης ήταν κατηγορηματικός ότι “θα ήταν αδιανόητο ένας άνθρωπος με τέτοια συμπεριφορά να συνεχίσει να πολιτεύεται υπό τη σημαία της Νέας Δημοκρατίας”», επεσήμανε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Κώστας Τσουκαλάς.

Πιθανώς όλα αυτά να συνιστούν υπερβολές της αντιπολίτευσης στην προσπάθεια να ασκηθεί κριτική στην κυβέρνηση για οτιδήποτε. Οι δημοσκόποι, μάλιστα, λένε πως το ποσοστό των νοσταλγών της βασιλείας δεν υπερβαίνει το 1-2% και είναι αλήθεια πως ουδείς σοβαρός θεωρεί ότι υπάρχει πιθανότητα παλινόρθωσης. Ένα (νέο) κόμμα Βασιλοφρόνων δεν θα είχε καμία τύχη, θεωρούν οι εκλογολόγοι, από την άλλη, ωστόσο, σε ένα τόσο ρευστό και ευμετάβλητο πολιτικό τοπίο ακόμα και οι δύο ποσοστιαίες μονάδες δεν είναι αμελητέες. Σε συνδυασμό, δε, με άλλες παραμέτρους ίσως αποδειχθούν πολύτιμες. Εάν, δε, λάβει κανείς υπόψη του τον θυμό σημαντικής μερίδας δεξιών ψηφοφόρων για το άνοιγμα του πρωθυπουργού προς το κέντρο και τους “δικαιωματιστές”, όπως θα έλεγε ο Αντώνης Σαμαράς, με το νόμο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, μία κατάδυση στο βάθος της ιστορίας και των “ιερών” του δεξιού ακροατηρίου ίσως να μην είναι άχρηστη.

Η παρέμβαση Αλιβιζάτου

Κατά περίεργο τρόπο, οι συνταγματολόγοι δεν έδωσαν το παρών τις προηγούμενες μέρες που το θέμα προκάλεσε πολιτική αντιπαράθεση. Θα είχε, μάλιστα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον εάν είχε εκφέρει άποψη σχετικά ο επιστημονικά και συνταγματικά άρτιος Ευάγγελος Βενιζέλος, ως (και) “πατέρας” του νόμου περί ιθαγένειας. Δεν το έπραξε μέχρι τώρα, ζυγίζοντας μάλλον τις προτεραιότητές του. Το έκανε, όμως, ο επίσης πολύ γνωστός καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Νίκος Αλιβιζάτος.

Συγκεκριμένα, σε άρθρο γνώμης στην εφημερίδα «Καθημερινή» γράφει: «Το «de Grèce» ή «ντε Γκρες» που, σύµφωνα µε το ρεπορτάζ των εφηµερίδων, δήλωσαν ως επώνυµο οι ενδιαφερόµενοι, δεν είναι βέβαια κανονικό επώνυµο. Είναι δηλωτικό τόπου καταγωγής. Ως τέτοιο όµως το «ντε Γκρες» –δηλαδή «της Ελλάδος» και µάλιστα µε κενό ανάµεσα στις δυο λέξεις, κατά το γαλλικό de ή το γερµανικό von– το εν λόγω «επώνυµο» δεν προσδιορίζει, ούτε µπορεί να προσδιορίσει την ταυτότητα των συγκεκριµένων προσώπων, όπως θα έπρεπε.

∆ιότι χιλιάδες συµπατριώτες µας µε το όνοµα Παύλος ή Νικόλαος, θα µπορούσαν, επικαλούµενοι την αρχή της ισότητας, να διεκδικήσουν αντί άλλου επωνύµου το «της Ελλάδος» (ή «της Ηλείας», ή «της Καρδίτσας») και να το χρησιµοποιήσουν, προκαλώντας αληθινό χάος στις συναλλαγές. Από αυτή την άποψη, η αίτηση των ανωτέρω δεν πληροί, κατά τη γνώµη µου, τις προϋποθέσεις του ν. 2215/1994, ο οποίος ζητεί από αυτούς να δηλώσουν επώνυµο της επιλογής τους και όχι κάτι που δεν µοιάζει καν µε επώνυµο».

Ο κ. Αλιβιζάτος, σημειώνει πως: «Το κυριότερο, ωστόσο, είναι ότι το Σύνταγµα δεν απαγορεύει µόνο την απονοµή τίτλων ευγενείας, αλλά και τίτλων «διάκρισης» (άρθρο 4 παρ. 7). ∆εν συνιστά όµως κατ’ εξοχήν διάκριση η χρήση από έναν Ελληνα πολίτη, αντί επωνύµου, του δηλωτικού του τόπου καταγωγής του, όπως έκαναν παλαιότερα οι βασιλείς και, γενικότερα, οι ευγενείς;

Με όλο τον σεβασµό, λοιπόν, υποβάλλω τις παρατηρήσεις αυτές στον υπουργό Εσωτερικών, στον οποίο ανήκει ο τελευταίος λόγος, εν προκειµένω. Ως παλαιό µαθητή µάλιστα του Ηλία Νικολακόπουλου και, ως εκ τούτου, καλό γνώστη της νεότερης ιστορίας µας, θα του συνιστούσα και κάτι ακόµη: να θυµηθεί τον Τιµολέοντα Φιλήµονα, τον γνωστό δηµοσιογράφο, πολιτικό και διανοούµενο, ο οποίος, το 1868, είχε αντιταχθεί στην απονοµή του τίτλου του «δούκα της Σπάρτης» στον µετέπειτα βασιλιά Κωνσταντίνο. Γιατί; ∆ιότι το απαγόρευε ήδη από τότε ρητά το Σύνταγµα».

Ταυτόχρονα απευθύνει μια προτροπή προς τους Γλύξμπουργκ: «Οσο για τους άµεσα ενδιαφερόµενους, θα τους προέτρεπα να χρησιµοποιήσουν ως επώνυµο το πολύ συγγενές «∆εγρές» ή, ακόµη, σωστότερα «∆αγρές», δανειζόµενοι το επώνυµο ενός γνωστού πολιτικού του 19ου αιώνα: του Κωνσταντίνου ∆αγρέ (1821-1898), επανειληµµένα βουλευτή Μεσσηνίας, ο οποίος καταγόταν από το χωριό Βρωµόβρυση της Αλφείας».

Το επίθετο που επέλεξαν είναι το «Ντε Γκρες», ενώ συνολικά 10 μέλη της βασιλικής οικογένειας υπογράφουν την αίτηση.

Τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσουν Παύλος και Νικόλαος για να λάβουν την ελληνική ιθαγένεια περιέγραψε ο Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών, Θανάσης Μπαλέρμπας. Μιλώντας στην εκπομπή «Συνδέσεις» στο ΕΡΤΝews ο κ. Μπαλέρμπας αναφέρθηκε στη φημολογούμενη υποβολή αίτησης για απόκτηση ελληνικής ιθαγένειας από τους Παύλο και Νικόλαο αναφέροντας πως τώρα «δεν έχουν ταυτότητα και ελληνικό διαβατήριο διότι πολύ απλά δεν είναι εγγεγραμμένοι στο Μητρώο Πολιτών, προφανώς έχουν ιθαγένεια αλλοδαπής χώρας, έχουν διαβατήριο Δανίας, αλλά είναι άγνωστο τι επώνυμο γράφουν αυτά τα διαβατήρια».

Ο ΓΓ του υπουργείου Εσωτερικών ερωτηθείς για το επώνυμο Ντε Γκρέτσια, το οποίο χρησιμοποιούσε ο πατέρας τους στο δανέζικο διαβατήριο ανέφερε ότι «το πώς μια αλλοδαπή αρχή καταγράφει το όνομα ενός πολίτη της είναι δικό της θέμα, δεν είναι δικό μας». Αυτό, όπως είπε, «πρόκειται για προσωπική επιλογή». Όσον αφορά την αναγνώριση της ελληνικής ιθαγένειας για τα μέλη της τέως βασιλικής οικογένειας ο κ. Μπαλέρμπας τόνισε ότι αυτό «δεν συνιστά χορήγηση ή απόδοση, αλλά γίνεται μέσω μιας συγκεκριμένης διαδικασίας».

Προκειμένου να τους αναγνωριστεί η ελληνική ιθαγένεια ο Νικόλαος και ο Παύλος «θα πρέπει να εμφανιστούν ενώπιον του Ληξιαρχείου Αθηνών και να καταθέσουν δήλωση, στην οποία αποδέχονται το πολίτευμα και το Σύνταγμα, όπως διαμορφώθηκαν μετά το δημοψήφισμα του 1974. Οτι δεν έχουν καμία αξίωση από το ελληνικό κράτος λόγω της προηγούμενης κατάστασης. Επίσης, πρέπει να δηλώσουν επώνυμο και κάποια άλλα στοιχεία όπως κάνουν όλοι οι Ελληνες πολίτες και στη συνέχεια να εγγραφούν στο Μητρώο Πολιτών».

Επιπλέον ο κ. Μπαλέρμπας εξήγησε πως «η διαδικασία είναι σαφής. Αφού υποβληθεί η αίτηση, διαβιβάζεται στον Υπουργό Εσωτερικών, ο οποίος εξετάζει αν πληρούνται οι προϋποθέσεις».

Υπενθύμισε, μάλιστα, ότι η σχετική νομοθεσία υφίσταται από το 1994, ενώ αναφέρθηκε σε προηγούμενα περιστατικά, όπως την περίπτωση του Μιχαήλ, πρώην πρίγκιπα της Ελλάδος, ο οποίος το 2004 δήλωσε τα στοιχεία του και εγγράφηκε στα μητρώα.

Παράλληλα, επισήμανε ότι η εγγραφή στο Μητρώο Πολιτών είναι απαραίτητη για την απόκτηση ταυτότητας και διαβατηρίου. «Το Μητρώο Πολιτών αποτελεί το βασικό μητρώο του ελληνικού Δημοσίου. Τυχόν αλλαγές σε στοιχεία, όπως ονόματα, μπορούν να γίνουν μόνο μέσω δικαστικών αποφάσεων», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο ΓΓ του ΥΠΕΣ σημείωσε ακόμα ότι η ελληνική ιθαγένεια έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις. Στις υποχρεώσεις που συνοδεύουν την ελληνική ιθαγένεια, ο κ. Μπάρμπας τόνισε ότι «οι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού έχουν ειδικές ρυθμίσεις για τη στρατιωτική θητεία», ενώ διευκρίνισε πως «είμαστε όλοι ίσοι έναντι του νόμου».

Mιλώντας στην ΕΡΤ για το πώς συστήνονται και το επώνυμο που χρησιμοποιούν, ο Παύλος είχε πει: «Είμαι ο Παύλος της Ελλάδος. Το επίθετό μου είναι «της Ελλάδος» με αυτό ήμασταν πάντα. Γιατί να αλλάξω το επίθετό μου; Όταν έγινε αυτός ο νόμος ήταν για να μας επιτεθούν. Τόσα χρόνια που ζήσαμε εκτός Ελλάδος, χωρίς να δημιουργήσουμε κανένα πρόβλημα στο εδώ πολίτευμα, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος αποφάσισε μια μέρα ότι δεν έχεις το μισό όνομά σου».

Για το επίθετο Γλύξμπουργκ: «Με ενοχλεί γιατί δεν είναι δικό μου επίθετο. Είναι μία καταγωγή της οικογενείας και όταν δημιουργήθηκε αυτό το θέμα πήγαμε στα δικαστήρια και υπάρχουν χαρτιά τα οποία αναφέρουν πως το όνομα της οικογενείας της Δανίας δεν είναι Γλύξμπουργκ. Έτσι λεγόταν ένα από τα κάστρο που ήταν της οικογενείας της Δανίας, το οποίο όταν επιτέθηκαν οι Γερμανοί και πέρασε στην κατοχή τους. Αλλά και η βασιλική οικογένεια της Δανίας, τα μέλη της χρησιμοποιούν το επίθετο «της Δανίας». Το “Γλύξμπουργκ” είναι ένα όνομα που παραπέμπει σε Γερμανούς και εμείς δεν ήμασταν καν Γερμανοί. Απλά οι Γερμανοί ήταν οι… κακοί του πολέμου και αυτό το επίθετο μας κάνει να φαινόμαστε χειρότεροι».

Κάποιοι υποστηρίζουν πως η απόκτηση ιθαγένειας θα είναι το πρώτο βήμα για την ίδρυση πολιτικού κόμματος. Πιθανώς. Εάν υπάρξουν αφελείς και “νοσταλγοί” που θα ψήφιζαν ένα τέτοιο κόμμα, αυτό μάλλον αφορά το ίδιο το πολιτικό μας σύστημα που αφήνει χώρο σε τέτοιες ανοησίες, ίσως με τον ίδιο “εγκληματικό” τρόπο που τα πολιτικά κόμμα και, φυσικά, κάποια μίντια, δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για την άνοδο της Χρυσής Αυγής.

Μέχρις ώρας, πάντως, κυβέρνηση και κόμματα αναφέρονται στο θέμα ως μία τυπική διαδικασία.

Ο υπουργός Επικρατείας Μάκης Βορίδης παραδέχθηκε ότι το μόνο, όπως είπε, θέμα που υπάρχει με τη συγκεκριμένη οικογένεια είναι ότι είναι δύο «βασιλικές» οικογένειες οι οποίες δεν έχουν επώνυμο, οι άλλες έχουν. Π.Χ. στην Αγγλία η βασιλική οικογένεια έχει επώνυμο. Αυτή η συγκεκριμένη δεν έχει.

«Επομένως, από τη στιγμή που μιλάμε για πολιτογράφηση υπάρχει ένα ζήτημα ταυτοποίησης. Παύλος του Κωνσταντίνου και της Άννας Μαρίας φαντάζομαι ότι υπάρχει και άλλος. Σε άλλα Συντάγματα αναγνωρίζονται οι τίτλοι ευγενείας. Εδώ εκ του Συντάγματος έχουμε απαγόρευση των τίτλων ευγενείας. Άρα η πρόσληψη του επωνύμου είναι στοιχείο της ταυτότητας του ατόμου», είπε.

Στο Ληξιαρχείο

Οι δύο γιοι του Γλύξμπουργκ αναμένεται να πάνε αύριο Παρασκευή, στο ληξιαρχείο Αθηνών προκειμένου, ως οφείλουν δια νόμου, να δηλώσουν τον σεβασμό τους στο Σύνταγμα και το πολίτευμα της Ελλάδας και στη συνέχεια να εγγραφούν στα δηματολόγια.

Πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει από το περιβάλλον τους υποστηρίζουν ότι το επώνυμο που έχει επιλέξει για την οικογένειά του ο Παύλος είναι το «Ντε Γκρες», που αναφέρεται και στο δανέζικο διαβατήριο που έχουν τα μέλη της τέως βασιλικής οικογένειας. Μάλιστα, σε πρόσφατη συνέντευξή του, όταν ρωτήθηκε τι επίθετο θα επιλέξει, ουσιαστικά επιβεβαίωσε τις παραπάνω πληροφορίες, απαντώντας: «Έχω επίθετο. Της Ελλάδος. Γιατί να το αλλάξω;».

Οι δύο γιοί του Κωνσταντίνου, θα ακολουθήσουν τη διαδικασία που προβλέπεται στο νόμο Βενιζέλου του 1994(2215/1994). Είναι ο ίδιος νόμος στον οποίον βασίστηκε η αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας από όλα τα μέλη της τέως βασιλικής οικογένειας. Θέτει, δε, σειρά προϋποθέσεων για την ανάκτησή της.

Υπενθυμίζεται ότι μερικές μέρες μετά την απώλεια του πατέρα τους οι Παύλος και Νικόλαος είχαν αναφερθεί στην επιθυμία τους να αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια. «Το να σου αφαιρέσουν την ιθαγένεια είναι γραφειοκρατικό, το αν εγώ είμαι Έλληνας ή όχι, το ξέρω εγώ…» είχε δηλώσει ο Νικόλαος ενώ ο Παύλος είχε πει ότι «μπορώ να προσφέρω κι εγώ ως αυτός που είμαι, να προσφέρω στη χώρα μας».

Για την ακρίβεια πληροφορηθήκαμε ότι: «O πρίγκιπας Νικόλαος εκπροσωπεί την Ελλάδα στην Μπιενάλε Ντιζάιν του Λονδίνου» όπως ήταν οι τίτλοι σε εφημερίδες και ιστοσελίδες.

Το Sotheby’s, μάλιστα, συνοδεύει το έργο του Νικολάου με αναφορές στην παιδική του ηλικία δίπλα στον, όπως αναφέρεται, “πρώην βασιλέα των Ελλήνων Κωνσσταντίνο”.

Όπως αναφέρεται στο πρόγραμμα της Μπιενάλε, την Ελλάδα εκπροσωπεί ο “Prince Nikolaos”. Συγκεκριμένα, το κείμενο που συνοδεύει το έργο του είναι το εξής:

Μια μαγευτική, συναρπαστική σκηνή φωτισμένων, αγκαλιάζοντας ελαιόδεντρων που αντανακλάται σε καθρέφτες και ακούγεται από ήχους ελληνικής φύσης, που μας ενθαρρύνουν να συλλογιστούμε συναισθήματα προέλευσης, σύνδεσης και χωρισμού.
Η πανδημία COVID-19 έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον φυσικό κόσμο και τον χώρο μας μέσα σε αυτόν, αναγκάζοντάς μας να επανεκτιμήσουμε και να αλλάξουμε τις ανθρώπινες σχέσεις μας, και να μας ενθαρρύνει να επιστρέψουμε στην καταγωγή μας για έμπνευση. Η εύρεση αυτών των προγονικών θεμελίων, αυτή η αίσθηση ότι ανήκει στον κόσμο και είναι μέρος μιας μεγαλύτερης αφήγησης, είναι σαν να βρούμε το κέντρο σταθερότητάς μας.

Αναζητώντας τρόπους που το παρελθόν αντηχεί με το παρόν και το μέλλον, ο πρίγκιπας Νικόλαος ερευνά τον φυσικό θησαυρό που προέρχεται από το ελληνικό έδαφος: την ελιά και τον καρπό της, με τις λαμπρές χρυσές αποχρώσεις του. Δεν έχουν αλλάξει πολλά στον τρόπο που καλλιεργούμε και συγκομίζουμε ελαιόδεντρα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Γνωρίζαμε πάντα τις προστατευτικές ιδιότητες του ελαιολάδου, αποδεικνύοντας ότι η φύση μας έδωσε άφθονα και γενναιόδωρα όλα όσα χρειαζόμαστε. Υπάρχουν ελιές στην Ελλάδα ηλικίας άνω των 2.500 ετών, που συμμετέχουν στην ανθρώπινη ιστορία και ως μόνιμοι φύλακες, ως μάρτυρες, για όλα όσα μας συνδέουν με το παρελθόν μας.

Εξερευνώντας τον τρόπο ενοποίησης αυτών των διαφορετικών εννοιών σε έναν φυσικό χώρο, ο καλλιτέχνης δημιουργεί αυτήν τη συναρπαστική δέντρα. Οι επισκέπτες μπορούν να περπατήσουν μέσα από το φωτισμένο έργο τέχνης και να τυλιχτούν στην αιώνια δύναμη και ομορφιά των αγκαλιασμένων ελαιόδεντρων, σαν να περπατούν μέσα από ένα μονοπάτι που συνδέει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας.