Η ανατροπή προκαλεί προβληματισμό στη Χαριλάου Τρικούπη, ωστόσο άνωθεν συστήνεται στα στελέχη “υπομονή και ψυχραιμία” ελπίζοντας ότι η “φωτογραφία της στιγμής” θα αλλάξει από τον Σεπτέμβριο και στην τελική ευθεία προς τις κάλπες.

Η αλλαγή του πολιτικού χάρτη, όμως, δεν έχει ολοκληρωθεί δεδομένου ότι λείπει ακόμα μία ψηφίδα που μπορεί να αποδειχθεί καταλυτική. Και αφορά το υπό ίδρυση κόμμα του Αντώνη Σαμαρά. Πυκνώνουν, μάλιστα, οι πληροφορίες ότι ο πρώην πρωθυπουργός έχει λάβει τις αποφάσεις του και θα κάνει ένα ακόμα βήμα, αυτή την Παρασκευή από την Κρήτη (έχει προσκληθεί να μιλήσει σε εκδήλωση του think tank “Νόημα”).

Ο κ.Σαμαράς αναμένεται να κάνει και ένα βήμα ακόμη προς την ίδρυση νέου κόμματος. Σύμφωνα με πληροφορίες, αναμένεται να ξεκαθαρίσει ότι έχει πάρει την απόφαση του, ενώ στο παρελθόν απαντούσε στα σχετικά ερωτήματα απλώς ότι το σκέφτεται. Χωρίς να διευκρινίσει ποια είναι αυτή η απόφαση και χωρίς να ανακοινώσει επισήμως τα σχέδια του.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το πιθανότερο σενάριο είναι πλέον να ιδρυθεί το νέο κόμμα το φθινόπωρο. Καθώς στο σαμαρικό στρατόπεδο αφενός εκτιμούν ότι ο κ.Μητσοτάκης θα αποφύγει τις πρόωρες εκλογές (αλλά και να τις κάνει, δηλώνουν έτοιμοι ανά πάσα στιγμή). Και αφετέρου προφανώς αναμένουν και την καλύτερη δυνατή δημοσκοπική συγκυρία. Ενώ ανακοινώσεις δεν έγιναν μέχρι στιγμής και για να μη συμπέσουν επικοινωνιακά με τα νέα κόμματα του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού.

Το νέο κόμμα Σαμαρά θα στοχεύσει στη “δεξιά γκρίζα ζώνη”, στους παραδοσιακούς Νεοδημοκράτες που έχουν αποστασιοποιηθεί, αλλά δεν έχουν κατ’ ανάγκην ακόμη φύγει προς άλλο κόμμα. Πρόκειται για την μεγάλη δεξαμενή του ενός εκατ. ψηφοφόρων (σχετική επισήμανση είχε κάνει πρόσφατα και ο Νίκος Δένδιας από το συνέδριο της Ν.Δ). Θα ανταγωνιστεί φυσικά και τον Κυριάκο Βελόπουλο, αλλά αποτελεί “νάρκη” και στην προσπάθεια της ΝΔ για την αυτοδυναμία.

Διότι αυτό το κοινό των απογοητευμένων δεξιών, που δεν έχουν αποφασίσει ακόμη τι θα ψηφίσουν, αποτελεί και τη δεξαμενή από την οποία κυρίως επιχειρεί να αντλήσει η ΝΔ για να επανασυσπειρωθεί. Ενώ εάν ένα νέο κόμμα φέρει στις κάλπες ψηφοφόρους που διαφορετικά θα απείχαν, μειώνει εμμέσως το ποσοστό της ΝΔ.

Φιλοδοξία του πρώην πρωθυπουργού φαίνεται πως είναι να καταστεί ρυθμιστής του πολιτικού σκηνικού την επομένη των εκλογών.

Ένα κόμμα Σαμαρά είναι πολύ πιθανό να πλήξει όχι μόνο την “Ελληνική Λύση” και ίσως να “εξαερώσει” την “Φωνή Λογικής” της Αφροδίτης Λατινοπούλου, αλλά να μεταβάλλει και την επιρροή του κόμματος Καρυστιανού που μπήκε δυναμικά στο πολιτικό προσκήνιο.

Οι μετρήσεις που λέγεται πώς έχει στα χέρια του ο πρώην πρωθυπουργός του δίνουν προοπτική να πλησιάσει ακόμα και το 5% στις επόμενες εκλογές, αν και υπάρχουν και άλλοι που θεωρούν παρακινδυνευμένο το βήμα καθώς δεν αποκλείεται να μην πιάσει το όριο του 3%.

Γι’ αυτό και συνομιλητές του πρώην πρωθυπουργού λένε πώς ο σχεδιασμός του θα εξελιχθεί σε δύο βήματα: πρώτα θα ανακοινώσει την ίδρυση κόμματος και θα παρουσιάσει τους λόγους για την ίδρυσή του (π.χ αλλοίωση του dna της παραδοσιακής Ν.Δ από τον Κυριάκο Μητσοτάκη), ίσως και έναν αριθμό πολιτικών στελεχών και προσωπικοτήτων, και, μετά, θα αξιολογήσει δημοσκοπικά την επιρροή του.

Εφόσον πλήξει ανεπιστρεπτί την προοπτική αυτοδυναμίας της Ν.Δ θα συνεχίσει τις παρεμβάσεις του και θα αναμένει έως και την τελευταία στιγμή προκειμένου να διαπιστώσει εάν θα εκδηλωθεί κίνηση εκ των έσω. Ήτοι, εφόσον η Ν.Δ κινείται στην Πρόθεση Ψήφου κάτω από το όριο του εκλογικού μπόνους (25%) και η διαφορά από το δεύτερο κόμμα (Τσίπρας) μειώνεται, τότε ο κ. Σαμαράς εκτιμά πώς θα αντιδράσουν κορυφαία στελέχη και πιθανώς να ζητήσουν την αλλαγή της ηγεσίας. Κατά βάση, άλλωστε, ο στόχος του Αντώνη Σαμαρά είναι ο πρωθυπουργός.

Εκείνο που μένει να απαντηθεί είναι εάν και σε ποιό βαθμό θα συνδράμει την προσπάθειά του ο Κώστας Καραμανλής. Ο τελευταίος είναι βαθιά χολωμένος με τον πρωθυπουργό και προβληματισμένος για την “στροφή” της Ν.Δ και είναι μάλλον βέβαιο πώς θα απουσιάσει από την προεκλογική καμπάνια, δεν είναι όμως σίγουρο ότι θα θελήσει να εκτεθεί, έστω και έμμεσα, υπέρ του πρώην πρωθυπουργού πέραν των γνωστών κοινών εμφανίσεων.

Στην περίπτωση που υπάρξει κάποια τέτοια τεκτονική αλλαγή στη Ν.Δ, ο πρώην πρωθυπουργός λέγεται ότι προτίθεται να συζητήσει με τη νέα ηγεσία και να συμπαραταχθεί με τη Ν.Δ. Φυσικά, όλα αυτά τα σενάρια, σκοντάφτουν στην αποφασιστικότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη να διεκδικήσει μέχρι τέλους την τρίτη θητεία, αξιοποιώντας τον κατακερματισμό στην αντιπολίτευση.

Με κεντρικό σύνθημα την ανάγκη για «αλλαγή πολιτικής και όχι απλώς πολιτική αλλαγή», ο πρώην πρωθυπουργός επιχείρησε να δώσει το ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα του νέου εγχειρήματος, το οποίο τοποθετείται στον χώρο της σύγχρονης Κεντροαριστεράς και της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης.

Στην ομιλία του, ο Αλέξης Τσίπρας περιέγραψε μια χώρα που –όπως υποστήριξε– βρίσκεται αντιμέτωπη με βαθιά κρίση θεσμών, κοινωνικών ανισοτήτων και δημοκρατικής αξιοπιστίας.

Άσκησε σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση για ζητήματα όπως οι υποκλοπές, η τραγωδία των Τεμπών, η ακρίβεια, η στεγαστική κρίση και η διαφθορά, κάνοντας λόγο για «καθεστώς ολιγαρχίας και ασυδοσίας».

Παράλληλα, ανέδειξε τις διεθνείς εξελίξεις, υιοθετώντας σαφή αντιπολεμική ρητορική, με αναφορές στον πόλεμο στην Ουκρανία, στη Γάζα και στη Μέση Ανατολή, ενώ επανέλαβε τη θέση υπέρ του διεθνούς δικαίου και μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής για την Ελλάδα.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάγκη για έναν «νέο πατριωτισμό», ο οποίος –όπως ανέφερε– συνδέεται άρρηκτα με τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα και την προστασία των δημόσιων αγαθών.

Η ιδρυτική διακήρυξη στηρίζεται σε επτά βασικές δεσμεύσεις:

• την αξιοπρεπή εργασία και την προστασία των εισοδημάτων, την ενίσχυση της δημοκρατίας και της διαφάνειας, τη δίκαιη ανάπτυξη και την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, την πράσινη μετάβαση, την ψηφιακή δημοκρατία και μια νέα εθνική στρατηγική στην εξωτερική πολιτική.

Ο νέος φορέας επιχειρεί να εκφράσει τη σύγκλιση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας και της Πολιτικής Οικολογίας, διεκδικώντας τον ρόλο της «κυβερνώσας Αριστεράς της νέας εποχής».

Κάλεσμα πανστρατιάς

Κλείνοντας την ομιλία του, ο Αλέξης Τσίπρας απηύθυνε κάλεσμα συστράτευσης προς όλες τις προοδευτικές δυνάμεις και τους πολίτες που –όπως είπε– δεν συμβιβάζονται με την αδικία, τη διαφθορά και την κοινωνική ανασφάλεια, υπογραμμίζοντας ότι «η αλλαγή θα έρθει από την κοινωνία και τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία».

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΙΔΡΥΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ – ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΣΙΠΡΑ

– Η μεγάλη μέρα έφτασε Η αναμονή τελείωσε. Εδώ και καιρό χιλιάδες άνθρωποι σε κάθε γωνιά της Ελλάδας μας έλεγαν το ίδιο πράγμα: «Κάντε κάτι»! «Προχωρήστε»! «Βγείτε μπροστά να πιστέψουμε ξανά ότι κάτι μπορεί να αλλάξει» «Μην αφήνετε τη χώρα να βυθιστεί κι άλλο».  «Ανακοίνωσέ το επιτέλους»!

– Σήμερα είμαστε εδώ γιατί αποφασίσαμε να ανταποκριθούμε σε αυτό το κάλεσμα. Όχι από κάποια φιλοδοξία. Αλλά γιατί δεν γίνεται να παρακολουθούμε αμέτοχοι μια κοινωνία να ασφυκτιά. Σήμερα αποχαιρετούμε την απογοήτευση. Την αδράνεια και την αποχή. Το στερεότυπο ότι τίποτε δεν αλλάζει σε αυτή τη χώρα. Σήμερα γεννιέται μια νέα πολιτική δύναμη με στόχο όχι μόνο την πολιτική αλλαγή αλλά και την αλλαγή πολιτικής.

– Δεν κάνουμε τσιμουδιά όσο πέφτουνε κορμιά στην Ουκρανία. Δεν σωπαίνουμε μπροστά στη γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα από την κυβέρνηση Νετανιάχου. Δεν μπορούμε να δεχτούμε τους βομβαρδισμούς του Ισραήλ στον Λίβανο και την επιβολή διά της βίας των δικών του όρων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. 

– Όσα κερδίσαμε μετά από δεκαετίες αγώνων, αποδομούνται από τον έλεγχο της τεχνολογικής εξέλιξης από λίγους ισχυρούς και στο όνομα μιας δήθεν ελεύθερης οικονομίας της αγοράς.  Μιας αγοράς χωρίς κανόνες και ουσιαστικές εγγυήσεις για τους εργαζόμενους. Με εξαντλητικά ωράρια ελαστικές σχέσεις εργασίας και ανεπαρκείς κανόνες ασφάλειας.  Που κάνουν τη ζωή των ανθρώπων ένα διαρκές τρέξιμοχωρίς σταθερότητα χωρίς χρόνο για ζωή χωρίς πραγματική ασφάλεια γεμάτο πίεση και αβεβαιότητα. Με αυτούς τους ανθρώπους συνομίλησα το προηγούμενο διάστημα σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Αυτών των ανθρώπων τις αγωνίες αφουγκράστηκα. Κι αν κάποτε στον Δυτικό κόσμο τουλάχιστον η σκληρή δουλειά σήμαινε μια πιο αξιοπρεπή ζωή μια κάποια ασφάλεια και προστασία λίγες εβδομάδες διακοπών σήμερα ακόμη και αυτές οι κατακτήσεις περιορίζονται και αμφισβητούνται. Σε έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι γίνονται ολοένα και πιο μόνοι αδύναμοι και ανασφαλείς αξίζει να θυμηθούμε τα επίκαιρα λόγια του Μακρυγιάννη: Να βρεθούμε ξανά στο «εμείς».

-Μέσα σ’ αυτό το επικίνδυνο παγκόσμιο περιβάλλον μισό αιώνα από τη Μεταπολίτευση η χώρα μας ολοένα οπισθοχωρεί και αποκλίνει από αυτό που ονομάστηκε ευρωπαϊκό κεκτημένο.  Οι υποκλοπές η διαφθορά τα Τέμπη η συγκάλυψη η περιφρόνηση του κράτους δικαίου η χειραγώγηση των θεσμών και της Δικαιοσύνης.

Ο διεθνής εξευτελισμός με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την έκπτωση της πατρίδας μας σε τακτικό πελάτη των ευρωπαϊκών δικαστηρίων. Η καταστροφή της εμπιστοσύνης και της κοινωνικής συνοχής.Όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν δεν είναι ούτε κανονικότητα ούτε σταθερότητα. Αποτυπώνουν όμως το ύφος αλλά και το ήθος, της σημερινής διακυβέρνησης.

-Δεκάξι χρόνια μετά τη χρεοκοπία, μας εξουσιάζουν και πάλι εκείνοι που μας βούλιαξαν.Και είναι αμετανόητοι.Με τις ίδιες νοοτροπίες, και συνταγές που μας οδήγησαν στην καταστροφή.   Οι συλλογικές κατακτήσεις της Μεταπολίτευσης ανατρέπονται εγκαταλείπονται συνειδητά αργοσβήνουν. Η κερδοσκοπία η διαφθορά η διαπλοκή είναι ο κανόνας πλουτισμού και εξουσίας στη σημερινή Ελλάδα. Η δικαιοσύνη και η εντιμότητα είναι υπό διωγμό. Και η δημοκρατία υπό περιορισμό.

 -Η στέγη τελευταίο καταφύγιο κάθε οικογένειας έχει γίνει μακρινό και απλησίαστο όνειρο. Ένα όργιο κερδοσκοπίας στις τιμές αγοράς και στα ενοίκια εμποδίζει τα νέα ζευγάρια να αποκτήσουν το σπιτικό τους να κάνουν και να μεγαλώσουν παιδιά να ζήσουν με στοιχειώδη ασφάλεια. Ενώ όσοι απέκτησαν στέγη τη περίοδο της κρίσης με δάνεια από τις τράπεζες καλούνται σήμερα να τα ξεπληρώσουν στο πολλαπλάσιο προς όφελος των ξένων funds που λεηλατούνε την ελληνική οικονομία. Και όλα αυτά σε μια εποχή που το δημογραφικό πρόβλημα αποτελεί υπαρξιακή απειλή για τη χώρα μας.

-Το κράτος έχει πέσει στα χέρια μιας κάστας που το αντιμετωπίζει σαν λάφυρο. Σπαταλούν για ίδιον όφελος και για τα συμφέροντα μιας άπληστης ολιγαρχίας δισεκατομμύρια από τα ευρωπαϊκά κονδύλια όπως τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης. Τα δημόσια ταμεία γεμίζουν με δισεκατομμύρια από την υπερφορολόγηση των πολλών για να γίνουνε λεία των λίγων. Και από το περίσσευμα της ληστείας διανέμουν κάποια επιδόματα φιλανθρωπίας και κάποια pass στους πιο αδύναμους.

 Την ίδια στιγμή η διαφθορά διαβρώνει όλα τα πεδία άσκησης της εξουσίας. Εξωθεσμικά κέντρα συμφερόντων επηρεάζουν ή και ελέγχουν ακόμα πολιτικά κόμματα και κυβερνήσεις.

-Και αυτή η τρομακτική κρίση εμπιστοσύνης τροφοδοτείται και οξύνεται από τα δύο παλιά κόμματα της Μεταπολίτευσης τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που εμφανίζουν συχνά τα ίδια πρόσωπα σε υπουργικούς θώκους τη μια με το ένα την άλλη με το άλλο χρώμα. Έγιναν το σύστημα μέσα στο σύστημα. Άλλωστε τα χρέη και των δύο ξεπερνούν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Δεν χρωστάνε απλά στις τράπεζες. Είναι εξαρτημένα από αυτές.

-Η ιδρυτική διακήρυξη που κρατάω απόψε στα χέρια μου είναι η δική μας Πυξίδα για τη Νέα Ελλάδα. Πυξίδα προς ένα νέο όραμα. Ένα δημοκρατικό σχέδιο για τον 21ο αιώνα.

Προς την Ηθική Επανάσταση που έχει ανάγκη η πατρίδα.  Κι έναν νέο πατριωτισμό που συνδέεται άρρηκτα με την Κοινωνική Δικαιοσύνη.  Έναν πατριωτισμό που υπερασπίζεται τη δημοκρατία και την εμβάθυνσή της σε όλα τα πεδία τη εξουσίας και της κοινωνίας.

– Με σημαία μας τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη. Γιατί η δημοκρατία εκφυλίζεται χωρίς δικαιοσύνη. Και η δικαιοσύνη πραγματώνεται μόνο με δημοκρατία. Και φιλοδοξούμε να γίνουμε η απάντηση στην απογοήτευση τη φθορά τα εθνικά και κοινωνικά αδιέξοδα την προκλητική αδικία την κρίση των θεσμών και της δημοκρατίας. Να πάρουμε στα χέρια μας τις τύχες της πατρίδας. Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Γιατί η πατρίδα μας χρειάζεται ένα σοκ εντιμότητας και δημοκρατίας. Μια Νέα Μεταπολίτευση. Η οικονομία μας ένα Εθνικό Σχέδιο Ανάτασης με στόχο τη  Δίκαιη και Βιώσιμη Ανάπτυξη. Και το παραγωγικό μας μοντέλο ριζικό αναπροσανατολισμό.

-Με τη σημερινή μας Διακήρυξη απευθυνόμαστε σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες και καταθέτουμε ενώπιον τους 7 βασικές Δεσμεύσεις:  

 Πρώτον: Δεσμευόμαστε για Ζωή με Αξιοπρέπεια

 Δεύτερον: Δεσμευόμαστε για ισχυρή Δημοκρατία χωρίς Ασυλίες Για διαφάνεια και έλεγχο σε κάθε επίπεδο της εξουσίας και του δημόσιου χρήματος.

Τρίτον: Δεσμευόμαστε για μια ισχυρή Οικονομία Δίκαιης Ανάπτυξης και ΑξιοπρέπειαςΓια αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου με έμφαση στην αγροτική παραγωγή και τη μεταποίηση.

Τέταρτον: Δεσμευόμαστε για Κοινωνικό Κράτος Δικαιωμάτων απέναντι στη κερδοσκοπία.Για να γίνουν ξανά δικαίωμα για όλους και όχι προνόμια για λίγους η υγεία, η παιδεία, η κοινωνική προστασία, η στέγη και ο πολιτισμός.

Πέμπτον: Δεσμευόμαστε για μια Ανθεκτική Ελλάδα σε έναν Κόσμο Διαρκών ΚρίσεωνΓια προστασία και ασφάλεια απέναντι στις κρίσεις την ενεργειακή ανασφάλεια και τις ακραίες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.

Έκτον: Δεσμευόμαστε για Ψηφιακή Δημοκρατία και Κυριαρχία.Για Εθνικές τεχνολογικές υποδομές με ρήτρες κυριαρχίας.

 Έβδομον: Δεσμευόμαστε για μια Ισχυρή Ελλάδα που Θωρακίζει τα Δικαιώματά της και Χτίζει Γέφυρες Ειρήνης.Για Νέα Εθνική Πυξίδα με επιστροφή στην πολυδιάστατη και ενεργητική εξωτερική πολιτική.  

– Η σημερινή μας Διακήρυξη σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας συλλογικής προσπάθειας για τη δημιουργία μιας μεγάλης Προοδευτικής Συμπαράταξης. Τη σύγκλιση των τριών ιστορικών ρευμάτων του προοδευτικού χώρου που αποτελούν έκφραση της σύγχρονης Αριστεράς: Της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας, και της Πολιτικής Οικολογίας. Αυτή είναι η κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής.

– Καλούμε σήμερα όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες να υπογράψουν τη Διακήρυξή μας. Για να αναμετρηθούμε ενωμένοι με όλες τις παθογένειες που υπονομεύουν τον τόπο τη  δημοκρατία και την αξιοπρέπεια του λαού μας. Για να οικοδομήσουμε μαζί μια Ελλάδα δημοκρατικήδίκαιη δημιουργική και σύγχρονη. Καλούμε τον κόσμο της Αριστεράς της Δημοκρατίας και της Προόδου όλες και όλους όσοι βαδίσαμε μαζί σε δύσκολους δρόμους αλλά και όσους δεν εντάχθηκαν ποτέ μέχρι σήμερα σε κόμματα να συμπαραταχθούν μαζί μας.

– Βασιζόμαστε πάνω στις μεγάλες προοδευτικές πολιτικές και εθνικές παραδόσεις αυτού του τόπου  στους εθνικούς και κοινωνικούς αγώνες που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη Ελλάδα. Κουβαλάμε την κληρονομιά των μεγάλων ρευμάτων του  προοδευτικού κινήματος: του ΕΑΜ, της Εθνικής Αντίστασης, της ΕΔΑ, των αγώνων για Δημοκρατία και Ειρήνη, του ΠΑΣΟΚ, των πρώτων χρόνων της Αλλαγής, του ΣΥΡΙΖΑ, της Πρώτης Φοράς Αριστερά.

– Βασιζόμαστε πάνω στις μεγάλες προοδευτικές πολιτικές και εθνικές παραδόσεις αυτού του τόποΚαλούμε κάθε πολίτη που ζει στην Ελλάδα κάθε Έλληνα και Ελληνίδα της διασποράς να κάνει το βήμα της Συμπαράταξης με το όραμα τις αξίες και τους αγώνες μας. Να γίνει μέρος αυτής της προσπάθειας. Γιατί τίποτα δεν αλλάζει χωρίς τη συμμετοχή μας. Γιατί δεν χρειαζόμαστε απλώς πολιτική αλλαγή αλλά αλλαγή πολιτικής. Κι αυτή η αλλαγή δεν θα έρθει από τα πάνω. Θα έρθει από την κοινωνία. Από τους ανθρώπους που δουλεύουν δημιουργούν αγωνίζονται και επιμένουν να ελπίζουν.  στους εθνικούς και κοινωνικούς αγώνες που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη Ελλάδα. Κουβαλάμε την κληρονομιά των μεγάλων ρευμάτων του  προοδευτικού κινήματος: του ΕΑΜ, της Εθνικής Αντίστασης, της ΕΔΑ, των αγώνων για Δημοκρατία και Ειρήνη, του ΠΑΣΟΚ, των πρώτων χρόνων της Αλλαγής, του ΣΥΡΙΖΑ, της Πρώτης Φοράς Αριστερά.

Ο άλλος πρώην πρωθυπουργός που επιστρέφει με νέο κόμμα είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Και ως προς αυτό δεν υπάρχουν ομοιότητες με την πιθανολογούμενη επιστροφή Σαμαρά. Ο πολιτικός που παρέλαβε ένα μικρό κόμμα της αριστεράς και το έφερε στη διακυβέρνηση μέσα σε μία συναστρία εκρηκτικών πολιτικών και κοινωνικών συνθηκών έχει αναμφίβολα πολύ καθαρούς στόχους και πολύ καλύτερες προοπτικές.

Έχοντας κάνει τον απολογισμό (και την αυτοκριτική) της διακυβέρνησής του μέσω της “Ιθάκης” και διαπιστώνοντας το τεράστιο κενό της αβελτηρίας και αδυναμίας της αντιπολίτευσης βάζει ως στόχο να κερδίσει τις εκλογές. Όχι τις επόμενες –παρότι αυτή θα είναι η εξαγγελία του-, ίσως τις μεθεπόμενες και πάντως εκείνες του 2030, ίσως και νωρίτερα. Έχει επίσης ξεπεράσει το ψυχολογικό μειονέκτημα ότι έχασε δύο φορές στις εθνικές εκλογές από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και, το σημαντικότερο, αποσκοπεί σε μία δυνητική αλλά υπαρκτή δεξαμενή ψήφων του 20% στις εκλογές του Μαϊου του 2023.

Τι “τρέχει”, λοιπόν, με τον Σαμαρά; Κλιμακώνει τον επιθετικό δημόσιο λόγο του κατά του πρωθυπουργού εν είδει μιας προσωπικής πολιτικής βεντέτας που εδράζεται στην διαγραφή του και προσπαθεί να διεγείρει το (κεντρο)δεξιό γονιδίωμα των νεοδημοκρατών που δυσφορούν στην μετάλλαξη, όπως λέει, της παράταξης σε κάτι που έχει πολύ ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι. Δημιουργεί, όμως, την αίσθηση ότι πραγματικός του στόχος είναι ο Μητσοτάκης, σε τέτοιο βαθμό που πολλοί θεωρούν βέβαιο πώς εάν συνέτρεχε η συνθήκη αλλαγής ηγεσίας εν λειτουργία στη Ν.Δ δεν θα είχε κανένα λόγο να ιδρύσει νέο κόμμα.

Αυτό, εφόσον τελικά κάνει το βήμα, τον οδηγεί μαθηματικά σε ένα πολιτικό και εκλογικό αφήγημα εκπροσώπησης της ιδεολογικής καθαρότητας της Ν.Δ που χάθηκε κατά την περίοδο της κυβερνητικής επταετίας Μητσοτάκη. Ανεπαρκές για φιλόδοξο στόχο που θα άρμοζε σε έναν πρώην πρωθυπουργό και στις σημερινές κοινωνικές συνθήκες, επαρκέστατο, ίσως, ως εμβρυουλκός ανακατάξεων στην κεντροδεξιά παράταξη δια της απώλειας κάθε προοπτικής αυτοδυναμίας.

Ωστόσο, θα καταβάλλει μεγάλο κόπο και θα ξοδέψει το πολιτικό κεφάλαιο και την επιρροή που του απέμεινε στο δεξιό εκλογικό κοινό σε ένα χώρο όπου συνωθούνται πιά η Καρυστιανού (που θα απορροφήσει και τη “Νίκη”) , ο Βελόπουλος και η Λατινοπούλου.

Μέχρι πρότινος φάνηκε να υπάρχει ακόμα χρόνος να στηθούν κάποιες γέφυρες στο παρασκήνιο. Τώρα, πλέον, παρήλθε. Και εφόσον η απουσία του Κώστα Καραμανλή από το συνέδριο της Ν.Δ μετουσιωθεί σε ακόμα πιό ηχηρή αποστασιοποίηση σε εκλογικό χρόνο, έτι δε περαιτέρω εφόσον υπογείως αφεθεί η εντύπωση για υποστήριξη ή ανοχή προς το εγχείρημα Σαμαρά, τα πράγματα θα δυσκολέψουν για τη Ν.Δ.

Κι αν πράγματι αυτός είναι ο μύχιος στόχος του πρώην πρωθυπουργού, έχει αρκετές πιθανότητες να τον πετύχει. Ακόμα κι αν αναφωνήσει το του Σαμφών “ἀποθανέτω ἡ ψυχή μου μετὰ τῶν ἀλλοφύλων” την ώρα που θα επιδιώκει να γκρεμίσει τον “ειδωλολατρικό ναό”* της σημερινής Ν.Δ.

*Στο βιβλίο των Κριτών (Κεφάλαιο 16, εδάφιο 30), ο Σαμψών φέρεται να πρόφερε αυτά τα λόγια λίγο πριν γκρεμίσει τον ειδωλολατρικό ναό στη Γάζα, παρασέρνοντας στον θάνατο τον ίδιο και τους Φιλισταίους (αλλόφυλους) που τον είχαν αιχμαλωτίσει…

Η κίνηση αυτή έρχεται ως φυσική εξέλιξη της σταδιακής αποστασιοποίησής του από τα ηγετικά κλιμάκια της Κουμουνδούρου. Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Τεμπονέρας είχε παραιτηθεί από κάθε θέση ευθύνης και από τα κομματικά όργανα ήδη από το προηγούμενο έτος, ενώ είχε επιλέξει συνειδητά να μην θέσει καν υποψηφιότητα για τη νέα Κεντρική Επιτροπή.

Η έξοδος του Διονύση Τεμπονέρα από τον ΣΥΡΙΖΑ συνδέεται άμεσα με τις ραγδαίες εξελίξεις στην ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου. Ο έμπειρος νομικός αποτελεί, σύμφωνα με το documentonews.gr, ένα από τα κεντρικά πρόσωπα που συνυπογράφουν την ιδρυτική διακήρυξη του νέου πολιτικού φορέα που ετοιμάζεται να παρουσιάσει ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Σε πρόσφατες δηλώσεις του, ο κ. Τεμπονέρας επιβεβαίωσε τη «συναντίληψη» που υπάρχει ανάμεσα στον ίδιο και τον Αλέξη Τσίπρα, ξεκαθαρίζοντας τη στάση του:

«Είναι μεγάλος χώρος το Θησείο, προσωπικά θα βρίσκομαι εκεί και σας το λέω καθαρά, υπάρχει μια συναντίληψη με τον Αλέξη Τσίπρα. Καθένας μπορεί να έρθει και να έχει την παρουσία του εκεί».

Η επιστολή παραίτησης του Διονύση Τεμπονέρα

Συμπορευόμαστε με την πολιτική πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα και κάνουμε μια πολιτική επιλογή που είναι συμβατή με τις αξίες και τις αρχές μας, όχι γιατί τις εκχωρούμε, αλλά γιατί εκτιμούμε, ότι μπορούμε να τις υπερασπιστούμε καλύτερα. Και μαζί τα κοινωνικά στρώματα που θέλουμε να εκπροσωπήσουμε…

Ο κόσμος δεν αλλάζει…

Άλλαξε…

Και εμείς παλεύουμε να τον κατανοήσουμε. Όχι για να προσαρμοστούμε και να επιβιώσουμε, σώνει και καλά.

Ο κόσμος θα προχωρήσει χωρίς και μετά από εμάς.

Αλλά, για να συνεχίσουμε να υπηρετούμε ιδέες, αξίες και αρχές.

Είναι οι ίδιες ιδέες, που αποτελούσαν πάντα τον «Εξάντα της ζωής μας».

Κοινωνική δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, ισότητα, δημοκρατία… Σοσιαλισμός.

Τα καταφέρνουμε;

Ίσως όχι…

Αλλά «αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει»…

Το 2023 έκλεισε ένας ιστορικός κύκλος για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Γιατί;

Γιατί την ώρα που έπρεπε δεν βγήκαν τα κρίσιμα συμπεράσματα.

Αυτό ακυρώνει την πορεία και την διαδρομή μας σε αυτό το ταξίδι;

Σε καμία περίπτωση…

Αν δεν είχε υπάρξει ο ΣΥΡΙΖΑ, να διαχειριστεί μια χρεωκοπία που άλλοι κληροδότησαν, το μαύρο που σάρωνε την Ευρώπη την προηγούμενη δεκαετία, θα είχε εμπλέξει την πατρίδα σε τεράστιες, εθνικές περιπέτειες.

Όμως και πάθαμε και μάθαμε.

Το 2026 οι ανάγκες, οι αγωνίες, τα προβλήματα και οι διαιρετικές τομές είναι διαφορετικές.

Μετά το 2023 καταθέσαμε κείμενο για τα αίτια της εκλογικής ήττας και την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Ζητήσαμε να προηγηθεί συνέδριο αυτοκριτικής και προοπτικής και να ακολουθήσει η εκλογή Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ.

Το 2024 καταθέσαμε πρόταση για συνεργασία των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων στη βάση μιας προγραμματικής συμφωνίας. Πήραμε πρωτοβουλίες σύνθεσης στο «θέατρο ΑΛΦΑ».

Το 2025 παραιτηθήκαμε από κάθε θέση ευθύνης στον ΣΥΡΙΖΑ παραμένοντας απλά μέλη του κόμματος δεσμευμένοι στο αξιακό και ιδεολογικό πλαίσιο που εξέφραζε ο ΣΥΡΙΖΑ και η «κυβερνώσα Αριστερά».

Δεν ακουστήκαμε, δεν πείσαμε και έπρεπε να αναλάβαμε την ευθύνη.

Βρισκόμαστε πια στο 2026 και η αγωνία μεγαλώνει, όπως και τα προβλήματα των ανθρώπων.

Για πρώτη φορά στη μεταπολίτευση υπάρχει κίνδυνος η «Δεξιά» και οι ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εφαρμόζει, να συνεχιστούν για 12 συναπτά έτη, μέχρι το 2031!

Τα υφιστάμενα κόμματα του προοδευτικού χώρου, ενώ είχαν χώρο και χρόνο στη διάθεσή τους δεν κατόρθωσαν, να καλύψουν το κενό με πολιτικούς όρους και να δώσουν προοπτική εναλλακτικής κυβερνησιμότητας.

Δεν έπεισαν, ότι διαθέτουν ιδεολογικοπολιτική πλατφόρμα διακυβέρνησης της χώρας και πολιτικό σχέδιο για το μέλλον.

Ποιο είναι το πολιτικό επίδικο τώρα για τον προοδευτικό χώρο;

Ένα και μόνο…

Να προκύψει συλλογικό πολιτικό υποκείμενο που θα στοχεύσει στην αριστερή και προοδευτική διακυβέρνηση.

Μπορεί κάποιο από τα υφιστάμενα σχήματα να το εκπληρώσει;

Οι πολίτες σε ποσοστό 70% σε όλες τις μετρήσεις, απαντούν «όχι». Στις ευρωεκλογές απείχαν από την κάλπη σε ποσοστό 58%.

Η συνεργασία ή σύνθεση μήπως θα βοηθήσει;

Η σύνθεση απέτυχε, όσο και αν την επιδιώξαμε. Η Ιστορία θα καταλογίσει την ευθύνη.

Τώρα είναι η ώρα της πολιτικής υπέρβασης.

Τι συνιστά σήμερα πολιτική υπέρβαση με ρεαλιστικούς όρους;

Να προκύψει ένας νέος τόπος συνάντησης των αριστερών και προοδευτικών πολιτών με συζήτηση από μηδενική βάση για μια «άλλη» κυβερνώσα Αριστερά της σύγχρονης εποχής.

Ποιος μπορεί να την προωθήσει;

Ένα συλλογικό πολιτικό υποκείμενο με αρχές, θέσεις, σχέδιο, πρόγραμμα, με τη συμμετοχή του λαϊκού παράγοντα και μια ισχυρή ηγεσία.

Μπορεί να την εκφράσει ο Αλέξης Τσίπρας;

Τα πρόσωπα δεν κρίνονται ως «προσωπικότητες» στην πολιτική, όσο χαρισματικά και αν είναι, αλλά ως πολιτικά «σύμβολα» που ενσαρκώνουν και εκφράζουν όλα τα παραπάνω.

Ο Αλέξης Τσίπρας το έχει πράξει επιτυχημένα στο παρελθόν. Είναι ανάγκη να τον υποστηρίξουμε για να το επαναλάβει και πάλι, για να μείνει ζωντανή η μεγάλη αυτή «Υπόθεση».

Για να φτιάξουμε τον «ΣΥΡΙΖΑ Νο2»;

Όχι…

Η ιστορία συνήθως, επαναλαμβάνεται μόνο ως φάρσα.

Νέες ανάγκες, νέα καθήκοντα…

Ένα το βασικό:

Να δώσουμε στην κοινωνική αντιπολίτευση πολιτική έκφραση και να την κάνουμε κυβέρνηση «από την κοινωνία, με την κοινωνία, για την κοινωνία».

Έχουμε όλες τις απαντήσεις;

Όχι, αλλά είμαστε γεμάτοι ερωτήσεις και πρέπει να ψάξουμε μακριά από τις βεβαιότητες του παρελθόντος.

Αξίζει να ρισκάρουμε;

Ο Κ. Μαρξ γράφει: «Τίποτε δεν μπορεί να έχει αξία, αν δεν έχει χρησιμότητα».

Καθήκον μας λοιπόν, να γίνουμε κοινωνικά χρήσιμοι.

Κάνουμε μια πολιτική επιλογή για «να σμίξουμε τον κόσμο» ξανά στην εποχή μας, για μια νέα ενότητα που ακουμπά στις ανάγκες του σήμερα.

Βάζουμε πίσω τις αντιθέσεις του χθες, χωρίς όμως να κρύβουμε τα προβλήματα.

«Περπατώντας φτιάχνουμε το δρόμο».

Συμπορευόμαστε με την πολιτική πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα και κάνουμε μια πολιτική επιλογή που είναι συμβατή με τις αξίες και τις αρχές μας, όχι γιατί τις εκχωρούμε, αλλά γιατί εκτιμούμε, ότι μπορούμε να τις υπερασπιστούμε καλύτερα. Και μαζί τα κοινωνικά στρώματα που θέλουμε να εκπροσωπήσουμε…

Τους «από κάτω»!

Ο προορισμός άλλωστε, είναι πάντοτε ό ίδιος και «εμείς μερτικό δεν ζητήσαμε ποτέ».

Το ταξίδι δεν σταματά.

Καλούς αγώνες.

ΥΓ: Είμαι βέβαιος, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα λάβει την σωστή απόφαση τις προσεχείς ημέρες και θα στηρίξει πολιτικά το εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα χωρίς όρους και προϋποθέσεις ανταποκρινόμενος στην ανάγκη για μια νέα ενότητα. Ένας κύκλος κλείνει και ανοίγει ένας καινούργιος για όλο τον αριστερό και προοδευτικό κόσμο.

Καλή αντάμωση.

Σε αυτή εμφανίζεται μια ποδοσφαιρική φανέλα που παραπέμπει στη μεγάλη Μπαρτσελόνα με τον αριθμό 26 και τη φράση: “Όλη η ομάδα προετοιμάζεται για τη μεγάλη μέρα”.

Κι αυτό επειδή αρκετοί θεώρησαν ότι η αναφορά μπορεί να είναι ένα έμμεσο μήνυμα του κ. Σαμαρά με …αγγελιοφόρο και πώς ενδεχομένως επιδιώκει να ξαναστήσει γέφυρες με το Μαξίμου για πιθανή επιστροφή του. Όλως τυχαίως, την ανάγκη να βρεθούν τρόποι να κλείσει το ρήγμα επισήμαναν και άλλοι στο συνέδριο, μεταξύ αυτών και ο Άδωνης Γεωργιάδης.

Η παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού, με αφορμή την ανακοίνωσή του για την Ημέρα Μνήμης για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, περιείχε, όμως, και μία ηχηρή κριτική κατά της κυβέρνησης για την απόσυρση των συστοιχιών Patriot από Κάρπαθο και Έβρο. Λέγεται ότι ο κ. Σαμαράς προσπάθησε να διαλύσει τις φήμες ότι επιδιώκει προσέγγιση.

Το libre έμαθε, μάλιστα, πώς λίγη ώρα μετά την ομιλία του κ. Γιάννου στο συνέδριο, ο δικηγόρος δέχτηκε δύο μηνύματα (sms) στο κινητό του από τον πρώην πρωθυπουργό. Το πρώτο τον επιβράβευε για την ομιλία του …γενικώς, το δεύτερο, ωστόσο, τον επέκρινε (ευγενικά) για την προτροπή του να υπάρξει τηλεφώνημα κατευνασμού εκ μέρους του πρωθυπουργού.

“Άλλο το κόμμα, άλλο οι κάλπες”

Γενικώς, οι πληροφορίες που φθάνουν από το επιτελείο του κ. Σαμαρά είναι αντιφατικές. Άλλοι λένε ότι είναι σχεδόν έτοιμος για την ίδρυση νέου κόμματος, άλλοι πώς θα αξιολογήσει τις εξελίξεις και θα αποφασίσει σε δεύτερο χρόνο. Εκείνοι που γνωρίζουν την ιδιοσυγκρασία του, πάντως, λένε πώς η ίδρυση κόμματος από τον κ. Σαμαρά δεν σημαίνει πώς θα κατέλθει και στις εκλογές. “Άλλο το κόμμα, άλλο οι κάλπες“, αναφέρουν.

Και υπονοούν πώς ο πρώην πρωθυπουργός -που ως γνωστός έχει ως στόχο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον οποίο κατηγορεί ότι έχει αλλοιώσει τον χαρακτήρα της παράταξης- μπορεί να ανακοινώσει ότι ιδρύει κόμμα και να μπει αρχίσει την συγκρότηση μηχανισμού πανελλαδικά με πρόσωπα που προέρχονται από τη Ν.Δ και τον ακολουθούν πιστά, μόνο και μόνο για να πιέσει το Μαξίμου (δημοσκοπικά και πολιτικά) με την ενίσχυση της πιθανότητας απώλειας της αυτοδυναμίας. Μετά, όπως λένε, θα αναμένει εάν προκύψουν εσωτερικές εξελίξεις ώστε να διαπραγματευτεί στο όνομα της…ενότητας της παράταξης. Ίδωμεν…

Α.Σ

Ωστόσο, το επιχείρημα δεν αντέχει στη λογική και σε μία απλή ματιά στις δημοσκοπικές και πολιτικές συνθήκες. Η μομφή στον Τσίπρα, ακόμα και το υπονοούμενο για κάποιο σκοτεινό σχέδιο έμμεσης ενίσχυσης του Κυριάκου Μητσοτάκη, θα είχαν ίσως κάποιο νόημα εάν απέναντι στο αφήγημα της Ν.Δ για τρίτη θητεία ως “εθνική ανάγκη” ήταν πιθανό να συγκροτηθεί ένα μέτωπο πολιτικών δυνάμεων που θα αμφισβητούσε σαν “ίσος προς ίσο” την συρρικνωμένη αλλά ανθεκτική πολιτική κυριαρχία του πρωθυπουργού.

Η προοπτική περί “προοδευτικού μετώπου” έχει εξανεμιστεί εδώ και καιρό με την επιμονή του ΠΑΣΟΚ περί αυτονομίας και τους αφελείς μικρομεγαλισμούς και τις “υγειονομικές (ιδεολογικές) ζώνες” των μικρότερων κομμάτων της κεντροαριστεράς.

Τη φιλοδοξία του πρώτου ότι μπορεί να νικήσει έστω και με μία ψήφο της Ν.Δ δεν την πιστεύουν ούτε τα στελέχη και οι ψηφοφόροι του, ενώ τελευταία επέστρεψαν ακόμα και τα ήξεις αφίξεις σχετικά με τις μετεκλογικές συμμαχίες ανάλογα με το αποτέλεσμα (τελευταίο κρούσμα η απόκλιση μεταξύ δηλώσεων Δούκα και Γερουλάνου). Εν τω μεταξύ ο ΣΥΡΙΖΑ βυθίζεται στην αναμονή της ίδρυσης του νέου κόμματος του πρώην πρωθυπουργού και η δημοσκοπικά ανύπαρκτη Νέα Αριστερά διαλύεται.

Από την άλλη, εάν ο Τσίπρας –όπως λένε κάποιοι– είναι “sitting duck”, εύκολος και ευάλωτος στόχος, δηλαδή, για τη Ν.Δ, καθώς έχει ήδη ηττηθεί δύο φορές σε εθνικές κάλπες (την δεύτερη με συντριβή), τότε δεν θα έπρεπε να ανησυχεί ούτε την κυβέρνηση ούτε το ΠΑΣΟΚ. Ποιός ασχολείται με πάπιες όταν συγκρούονται στον βάλτο τα βουβάλια της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης;

Στο συνέδριο της Ν.Δ, ο Νίκος Δένδιας επισήμανε πώς οι ψήφοι του κόμματος στις τελευταίες ευρωεκλογές μειώθηκαν κατά 55% από τα 2.407.000 των εθνικών εκλογών του 2023, πράγμα που σημαίνει, όπως είπε, ότι ένας στους δύο πολίτες που τους ψήφισαν, αποφάσισε να τους στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Σύμφωνα με το επιχείρημα ορισμένων περί Τσίπρα, λοιπόν, αυτοί οι πάνω από ένα εκατ. ψηφοφόροι της Ν.Δ που προτίμησαν να μείνουν στο σπίτι τους για να εκφράσουν τη δυσφορία τους στην κυβέρνηση θα επιστρέψουν μαζικά στις εθνικές κάλπες υπό τον φόβο της επιστροφής του πρώην πρωθυπουργού.

Δυσφορούντες και απογοητευμένοι νεοδημοκράτες με την ακρίβεια, τα ενοίκια και γενικά το κόστος ζωής, αλλά και όσα συμβαίνουν με το Κράτος Δικαίου, θα δώσουν τόπο στον θυμό τους και θα σπεύσουν να στηρίξουν ξανά τη Ν.Δ μην και μας συμβεί ξανά καμιά καταστροφή τύπου 2015.

Βεβαίως, οι μετρήσεις λένε άλλα πράγματα. Για παράδειγμα, η τελευταία, της Metron Analysis για τον “Κύκλο Ιδεών” του Ευ. Βενιζέλου, αναφέρει τα εξής:

-Οκτώ χρόνια μετά την εποχή των μνημονίων, η επιστροφή στην κανονικότητα παραμένει ζητούμενο για το 62% των πολιτών.
-Η ακρίβεια, με ποσοστό 74%, και, πλέον, το κράτος δικαίου, με ποσοστό 46%, έχουν εγκατασταθεί μόνιμα στις δύο πρώτες θέσεις των βασανιστικών προβλημάτων.
-Το 86% των πολιτών δηλώνουν ότι τα χρήματα τελειώνουν είτε πριν τελειώσει ο μήνας είτε καλύπτουν οριακά τις βασικές τους ανάγκες, 8 στους 10 δεν πιστεύουν ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη στα σκάνδαλα των υποκλοπών, του ΟΠΕΚΠΕ και στην τραγωδία των Τεμπών, και 1 στους 2 βαθμολογούν πολύ χαμηλά τη δημοκρατικότητα της σημερινής διακυβέρνησης.

Όλα αυτά θα αλλάξουν μόνο και μόνο επειδή θα κάνει την εμφάνισή της η …σκιά του Τσίπρα.

Λοιπόν,

Αναμφίβολα, σε κάποιο –μάλλον μικρό– βαθμό η εκλογική βάση της Ν.Δ θα συσπειρωθεί γύρω από το αφήγημα του “αντι-ΣΥΡΙΖΑ” μετώπου, το οποίο λόγω απουσίας του ΣΥΡΙΖΑ θα εστιασθεί στο πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού. Επ΄ αυτού εργάζεται ήδη το επιτελείο της κυβέρνησης που έχει αποδείξει ότι διαθέτει μεγάλες επικοινωνιακές δεξιότητες. Αυτός ο βαθμός συσπείρωσης είναι σχεδόν βέβαιο πώς δεν θα είναι επαρκής για να εκτινάξει τη Ν.Δ σε ποσοστό αυτοδυναμίας στην πρώτη κάλπη.

Από την άλλη, το νέο κόμμα Τσίπρα θεωρείται πώς μπορεί να επανασυσπειρώσει περίπου το 70-80% (κατά τους δημοσκόπους) του ποσοστού του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2023. Ως εκ τούτου δεν είναι άτοπο να εκτιμά κανείς ότι στην κατακερματισμένη και αφοπλισμένη κεντροαριστερά θα δημιουργηθούν δύο (περίπου ισοδύναμοι) πόλοι, αυτός του νέου κόμματος Τσίπρα και ο άλλος του ΠΑΣΟΚ.

Εάν δεν έκανε το βήμα για νέο κόμμα ο πρώην πρωθυπουργός, πόσο εφικτό θα ήταν να συσπειρώσει το ΠΑΣΟΚ το μεγαλύτερο μέρος της εκλογικής βάσης της κεντροαριστεράς ώστε να φτάσει σε ποσοστό ανταγωνιστικό της Ν.Δ;

Όσοι είναι βέβαιοι για μία τέτοια εξέλιξη τότε ορθώς ψέγουν τον Τσίπρα. Όσοι δεν είναι ας σκεφτούν ποιό μπορεί να είναι το άθροισμα νέου κόμματος και ΠΑΣΟΚ το βράδυ της πρώτης κάλπης και ποιά θα είναι η σύνθεση της νέας Βουλής ακόμα και στην περίπτωση που η Ν.Δ σε δύο ή τρεις αναμετρήσεις κατορθώσει (μόνη της ή με συνδρομή) να κυβερνήσει για τρίτη φορά.

«Είναι πιθανό, αλλά χρειάζεται μελέτη», ανέφερε η κυρία Λινού που βρέθηκε στην εκδήλωση του πρώην πρωθυπουργού στο Χαλάνδρι. «Εάν χρειάζεται να είμαι στο κόμμα, θα είμαι στο κόμμα…», είπε και επισήμανε ότι αυτό μπορεί να γίνει ακόμα κι αν δεν είναι υποψήφια βουλευτής καθώς όπως είπε η συνεργασία που είχε με τον Αλέξη Τσίπρα από τη θέση της αναπληρώτριας υπουργού Υγείας ήταν, αν και σύντομη, αγαστή.

«Ήταν η παρουσία του εντυπωσιακή, ήταν ξεκάθαρος, ήξερε τι λέει, ήξερε πώς να παρουσιάσει την κατάσταση, κατά καιρούς επικοινωνώ μαζί του», δήλωσε χαρακτηριστικά για την εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα και πρόσθεσε:

«Έχει αλλάξει ο Τσίπρας… Μην ξεχνάτε ότι έχουν περάσει 11 χρόνια από τότε που ήταν πρωθυπουργός, ήταν νέος κι εύπλαστος. Άλλαξε κι έμαθε».

Αναφορικά με τη φημολογία για μεταγραφή της στο ΠΑΣΟΚ, η ανεξάρτητη βουλευτής τόνισε ότι αφορμή για τα σενάρια αυτά ήταν ότι κλήθηκε στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ να μιλήσει για θέματα υγιεινής κι ασφάλειας. «Μου ζήτησε να συμμετάσχω ένας καλός μου φίλος που είναι βουλευτής του κόμματος», εξήγησε η κα Λινού. 

Σχετικά με τα αρνητικά σχόλια στελεχών του ΠΑΣΟΚ κατά του Τσίπρα, η κα Λινού δήλωσε: «Εγώ λυπάμαι που γίνεται αυτό… Πώς μπορείς να μιλάς με αυτόν τον τρόπο για ανθρώπους που μοιράζεσαι τα ίδια ιδανικά. Λυπάμαι πολύ…Ειδικά τώρα που χρειάζεται να συμπλεύσουν όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις», σχολίασε.

«Δεν το θεωρώ λογικό να υπάρχουν δύο κόμματα, ήδη είναι καταστροφικό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μοιραστεί σε 4-5 κομμάτια. Δεν το πιστεύω, αλλά πρέπει να υπάρχουν κάποιοι λόγοι τους οποίους δεν μπορώ εγώ να κατανοήσω», είπε χαρακτηριστικά, ενώ επισήμανε ότι η ίδια δεν μπορεί να συνυπάρξει με τον Παύλο Πολάκη.

Μιλώντας στη ραδιοφωνική εκπομπή του Γιάννη Μαγκριώτη (Flash Θεσσαλονίκης), ο κ. Σιακαντάρης είπε ότι το κείμενο θα απαντά τι σημαίνει κυβερνώσα αριστερά.

Το κείμενο είναι 16 σελίδων και θα δοθεί και μία περίληψη τριών σελίδων, κάπως σαν συμπύκνωση.

Θα δίνει δε προτεραιότητα στον κόσμο της εργασίας, στη μείωση των ανισοτήτων, στην κοινωνική δικαιοσύνη, την προστασία των δημοσίων αγαθών, τη Δημοκρατία και το κράτος και θα θέτει θέματα όπως αύξηση μισθών, τριανταπεντάωρο κ.ά.

Η διαφορά με τα άλλα κόμματα της κεντροαριστεράς που λένε παρόμοια πράγματα θα είναι ότι θα εμφανιστεί ο Τσίπρας ως κόμμα εξουσίας, κάτι που δεν κάνει το ΠΑΣΟΚ, είπε ο κ. Σιακαντάρης.

Σημείωσε ότι με αιχμή προς το ΠΑΣΟΚ ότι «αν είσαι κόμμα εξουσίας δεν συζητάς αν θα συνεργαστείς με τη ΝΔ».

Εκτίμησε δε ότι θα υπάρξουν γρήγορα πολιτικές εξελίξεις, υποστηρίζοντας ότι οι 15 βουλευτές της ΝΔ που ελέγχονται για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, θα ρίξουν την κυβέρνηση, δεν θα δεχθούν αυτή τη διαδικασία. «Η κυβέρνηση μπορεί να χάσει τη δεδηλωμένη, ειδικά αν δεν τους αφήσει ο πρωθυπουργός να είναι ξανά υποψήφιοι» κατέληξε.

Στη συνέντευξη που έδωσε στον Νίκο Χατζηνικολάου (Ant1) είπε ότι το νέο κόμμα θα είναι έτοιμο το αργότερο μέχρι τον Σεπτέμβριο, σε κάθε περίπτωση, όμως, θα δώσει το παρών στις εκλογές εφόσον ο πρωθυπουργός αποφασίσει να αιφνιδιάσει πριν το απώτερο όριο της επόμενης άνοιξης (2027). Άνοιξη θα είναι και τότε.

Το ερώτημα, ωστόσο, είναι διττό: πόσο έτοιμος είναι ο Τσίπρας για το νέο κόμμα και πόσο έτοιμο είναι το πολιτικό σκηνικό και κυρίως η κοινή γνώμη να το υποδεχτεί.

Ως προς το πρώτο οι πληροφορίες συγκλίνουν ότι η ετοιμότητα είναι σε αρκετά προχωρημένο στάδιο. Έχει γίνει προγραμματική δουλειά ώστε να παρουσιαστεί ο πρώτος καμβάς ενός σχεδίου εναλλακτικής διακυβέρνησης και υπάρχει η πρώτη ομάδα νέων προσώπων που θα στελεχώσουν το εγχείρημα εγγυούμενα ότι πρόκειται για κάτι πραγματικά καινούριο.

Σε αυτή τη φάση ίσως να μην χρειάζεται κάτι περισσότερο, στην τελική φάση, όμως, προς τις εκλογές θα απαιτηθεί να στρατολογηθούν εκείνα τα πρόσωπα που μπορούν να δώσουν την μάχη της ψήφου. Σε εκείνη τη στιγμή αναμένεται να εκδηλωθούν οι μετακινήσεις βουλευτών (που, όπως είπε, πρέπει να παραιτηθούν) από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά. Όσο περισσότερος χρόνος κερδηθεί ως προς αυτό τόσο καλύτερα για εκείνα τα στελέχη που ναι μεν “πετούν την σκούφια τους” να ενταχθούν στο νέο κόμμα Τσίπρα αλλά, από την άλλη, δεν θέλουν, είτε πολιτικά είτε (και) βιοποριστικά, να μείνουν για μεγάλο διάστημα εκτός παιχνιδιού.

Η ανακοίνωση της ίδρυσης του κόμματος θα είναι από μόνη της ένα επικοινωνιακό και πολιτικό γεγονός. Ωστόσο έχει προεξοφληθεί, άρα πρέπει να ακολουθήσει σειρά άλλων γεγονότων (προγραμματικές θέσεις και προσχωρήσεις προσώπων) και καθημερινή παρουσία στην πολιτική αντιπαράθεση. Θα πρέπει άμεσα το νέο κόμμα να έχει ικανά πρόσωπα ώστε να εκπροσωπείται στα τηλεοπτικά πάνελ και στην αντιπαράθεση με την κυβέρνηση. Κι επειδή ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός δεν μπορεί να “κλωνοποιηθεί” είναι αναγκαίο και άλλοι να εμφανιστούν στο προσκήνιο και να μην μένουν στα μετόπισθεν.

Ως προς το εάν είναι έτοιμο ένα σημαντικό μέρος του εκλογικού σώματος να υποδεχτεί το νέο κόμμα δεν είναι ακόμα σαφές. Κι’ όταν λέμε να το υποδεχτεί δεν εννοούμε φυσικά μία μέτρια δημοσκοπική καταγραφή. Πρέπει “με το καλημέρα” να πλησιάσει ή και να προσπεράσει το ΠΑΣΟΚ και να δημιουργήσει συνθήκες ανταγωνισμού με τη Ν.Δ. Αυτό δεν είναι εύκολο.

Μπορεί τα σύννεφα να έχουν πυκνώσει επικίνδυνα για την κυβέρνηση και η δυσαρέσκεια μαζί με την κόπωση της επταετούς διακυβέρνησης να μοχλεύεται με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις υποκλοπές και το πτυχίο του Λαζαρίδη, από την άλλη, όμως, πάντοτε ο κρατών το σκήπτρο διαθέτει δυνατότητες πρωτοβουλιών που μερικές φορές υποτιμούνται.

Δεδομένου, μάλιστα, πώς ένα κόμμα Τσίπρα δεν μπορεί να δηλώσει ότι δημιουργείται ώστε κάποια στιγμή να ανασυνθέσει την κεντροαριστερά, ακόμα περισσότερο να περάσει το ΠΑΣΟΚ στις μετρήσεις. Ο στόχος (ακόμα κι αν δεν καταστεί εφικτός στις εμέσως επόμενες εκλογές) πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι η εκλογική νίκη.

Η κοινωνία δυσφορεί αλλά και φοβάται. Επιζητεί (σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις) πολιτική αλλαγή αλλά δεν μπορεί να την προσδιορίσει και να την ταυτίσει με πρόσωπο. Φοβάται την αβεβαιότητα και την επιδείνωση των συνθηκών ζωής της. Το νέο κόμμα Τσίπρα δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να γίνει μόνο υποδοχέας αυτής της δυσφορίας επειδή έχει προηγηθεί η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ως εκ τούτου είναι μέρος του συστήματος εξουσίας. Δεν μπορεί, δηλαδή, να προσποιηθεί αντισυστημικότητα και να ανταγωνιστεί αυθεντικότερους εκφραστές που υπάρχουν (Βελόπουλος, Κωνσταντοπούλου) ή θα δημιουργηθούν (Καρυστιανού).

Γι αυτό και η πρόταση πρέπει να είναι δυναμική και διαυγής και ταυτόχρονα να ξεκολλήσει ένα τμήμα της κοινωνίας από την συγκατάβαση των χαμηλών προσδοκιών. Αυτή την …Άνοιξη μένει να δούμε εάν και κατά πόσο μπορεί να την φτιάξει.