Θεωρητικά, αυτή η διαφωνία μπορεί να εκφραστεί στη μυστική ψηφοφορία επί των προτάσεων Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ που θα διεξαχθεί στην Ολομέλεια της Βουλής, είναι, ωστόσο, μάλλον βέβαιο πώς τελικά θα συνταχθούν με την κυβερνητική “γραμμή”. Πρόκειται, όμως, για ένα δείγμα συμπεριφοράς, ένα σύμπτωμα της λειτουργίας των κομμάτων ως “μαγαζιά”, όπου όλοι στηρίζουν όλους μέχρις τελευταίας ρανίδος. Έχει συμβεί και σε άλλα κόμματα, δεν είναι καινοφανές.

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και ως προς το σκάνδαλο με τις παράνομες κοινοτικές επιδοτήσεις μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ. Τέσσερις υπουργοί επί έξι χρόνια άλλαζαν τους διοικητές σαν τις γραβάτες, κάποιοι εξ αυτών έφευγαν καταγγέλοντας τα συμβαίνοντα στη “σαθρή Δανιμαρκία”, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία προειδοποιούσε αυστηρά, ακούγονταν υποσχέσεις για παραπομπή του θέματος στην ελληνική Δικαιοσύνη, αλλά… εις μάτην. Ο ερευνών την υπόθεση Ευρωπαίος εισαγγελέας δηλώνει ότι το 80% των παρανομιών έχουν εντοπιστεί στην Κρήτη, κάποιοι, όμως, δυσκολεύονται να μιλήσουν ακόμα και για την τυπική ανάληψη πολιτικής ευθύνης συγκεκριμένων (ου), πολύ περισσότερο για την ανάγκη διερεύνησης ακόμα και ποινικών ευθυνών οιουδήποτε πάνω από την “μαφία” του οργανισμού.

Διαχρονικό, λένε, το πρόβλημα, και αναμφίβολα, όπως στον ωκεανό της …διαχρονικότητας χάνονται οι …σταγόνες των ευθυνών ενός εκάστου.

Από την εποχή που -σε μία άλλη προανακριτική- κάποιοι διάβαζαν τα IBAN τραπεζικών λογαριασμών ως…τηλεφωνικούς αριθμούς, έως τις μέρες μας, τα κόμματα εκκινούν από το δόγμα προστασίας των “δικών μας”. Μόνο όταν το πράγμα φτάνει στο απροχώρητο, το πολιτικό κόστος στα ύψη, και η κοινωνία αντιδρά, τότε γίνεται “damage control” στο έλασσον. Ουδείς απαλλάσσεται από τα παραπάνω, κάποιες συμπεριφορές είναι, απλώς, περισσότερο εξώφθαλμες από άλλες.

Οι πολίτες, όμως, τα βλέπουν όλα αυτά, και κάπως έτσι φουντώνει ο αντισυστημισμός και η αποστασιοποίηση που φτάνει μέχρι και την εκλογική αποχή. Έτσι, η οργή για την ατιμωρησία κάνει πολιτικές και κοινωνικές μεταστάσεις, εδραιώνει την αντίληψη του “αφού αυτοί, γιατί όχι κι εγώ”, ή διολισθαίνει σε συμπεριφορές ισοπεδωτικής απαξίωσης του πολιτικού συστήματος.

Δύσκολα αλλάζει αυτό, θα πάει μέχρι τέλους. Διότι, το “βαθύ κράτος” δεν είναι αυτοφυές, το ποτίζουμε χρόνια τώρα και έχει γίνει ζούγκλα.

Ερευνητές στο City of Hope, έναν από τους μεγαλύτερους οργανισμούς έρευνας και θεραπείας για τον καρκίνο των ΗΠΑ, δημοσίευσαν μια μελέτη την Τρίτη που περιγράφει λεπτομερώς τα αποτελέσματα πρώιμων δοκιμών του «χαπιού που σκοτώνει τον καρκίνο» AOH1996, όπως αναφέρει σε εκτενές ρεπορτάζ του ο βρετανικός Independent.

Το φάρμακο στοχεύει μια καρκινική παραλλαγή του πολλαπλασιαζόμενου πυρηνικού αντιγόνου κυττάρων (PCNA) – μιας πρωτεΐνης που στη μεταλλαγμένη της μορφή είναι «κρίσιμης σημασίας» για την αντιγραφή του DNA και την επιδιόρθωση όλων των «διαστελλόμενων όγκων», δήλωσε η City of Hope.

Το αντικαρκινικό μας χάπι είναι σαν μια χιονοθύελλα που κλείνει έναν βασικό κόμβο αεροπορικών εταιρειών, κλείνοντας όλες τις πτήσεις εντός και εκτός μόνο σε αεροπλάνα που μεταφέρουν καρκινικά κύτταρα, είπε χαρακτηριστικά η Linda Malkas, καθηγήτρια του City of Hope
Η Linda Malkas, καθηγήτρια στο τμήμα μοριακής διάγνωσης και πειραματικής θεραπείας του κέντρου θεραπείας της Καλιφόρνια, αναπτύσσει ερευνητικά το χάπι τα τελευταία 20 χρόνια.

«Το PCNA είναι σαν ένας σημαντικός τερματικός κόμβος αεροπορικών εταιρειών που περιέχει πολλαπλές πύλες αεροπλάνων.

Τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι το PCNA μεταβάλλεται μοναδικά στα καρκινικά κύτταρα και αυτό το γεγονός μας επέτρεψε να σχεδιάσουμε ένα φάρμακο που στοχεύει μόνο τη μορφή του PCNA στα καρκινικά κύτταρα.

«Το αντικαρκινικό μας χάπι είναι σαν μια χιονοθύελλα που κλείνει έναν βασικό κόμβο αεροπορικών εταιρειών, κλείνοντας όλες τις πτήσεις μέσα και έξω μόνο σε αεροπλάνα που μεταφέρουν καρκινικά κύτταρα».

Ο καθηγητής χαρακτήρισε τα αποτελέσματα «ελπιδοφόρα», αλλά κατέστησε σαφές ότι η έρευνα έχει βρει ότι το AOH1996 μπορεί να καταστείλει την ανάπτυξη όγκου σε κυτταρικά και ζωικά μοντέλα και η πρώτη φάση μιας κλινικής δοκιμής σε ανθρώπους βρίσκεται σε εξέλιξη.

Το χάπι έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό στη θεραπεία κυττάρων που προέρχονται από καρκίνους του μαστού, του προστάτη, του εγκεφάλου, των ωοθηκών, του τραχήλου της μήτρας, του δέρματος και του πνεύμονα.

Δοκιμάστηκε σε περισσότερες από 70 καρκινικές κυτταρικές σειρές και βρέθηκε ότι σκοτώνει επιλεκτικά τα καρκινικά κύτταρα διαταράσσοντας τον φυσιολογικό κύκλο αναπαραγωγής των κυττάρων, σύμφωνα με το ερευνητικό κέντρο.

Το PCNA είχε προηγουμένως θεωρηθεί “μη τροφοδοτούμενο”. Ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, ο Λονγκ Γκου, είπε: «Κανείς δεν στόχευσε ποτέ το PCNA ως θεραπευτικό, επειδή θεωρήθηκε ως «ανώμαλο», αλλά σαφώς το City of Hope μπόρεσε να αναπτύξει ένα ερευνητικό φάρμακο για έναν απαιτητικό πρωτεϊνικό στόχο».