Η Ν.Δ. και το νέο της κομματικό έντυπο έχουν χάσει πια κάθε φαντασία. Για άλλη μια φορά επαναφέρουν το ξαναζεσταμένο φαγητό του σίριαλ Καλογρίτσα. Κατανοούμε απολύτως γιατί δεν υπάρχει στο πρωτοσέλιδο των “ΝΕΩΝ” η είδηση ότι 6 στους 10 μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα έχουν δει μείωση στο εισόδημά τους. Κάτι τέτοιο ίσως οδηγούσε σε νέες «απομακρύνσεις» δημοσιογράφων. Ωστόσο, θα άξιζε να σκεφτούν κάποιο νέο σενάριο επιστημονικής φαντασίας για το επόμενο διάστημα. Το πολύ το Κύριε ελέησον το βαριέται και ο παπάς.

ΥΓ: Όχι ο Νίκος Παππάς…

Το άρθρο που προφανώς “ενόχλησε” την διεύθυνση είχε τίτλο «Το σπίτι του Τσίπρα και το σπίτι του κρεμασμένου». Το δημοσίευσε ωστόσο η ίδια στην προσωπική της σελίδα στο Facebook.

Ακολουθεί το άρθρο της κας Ακρίτα:

Το σπίτι του Τσίπρα

…Και το σπίτι του κρεμασμένου.

Που δεν μιλάνε για σκοινί. Κι όταν μιλάνε, κρίνονται. Όχι μόνο για τα δικά τους σπίτια – τα τριάντα δύο, λέω έτσι έναν αριθμό στην τύχη. Αλήθεια, αυτά όλα πόσο αγοράστηκαν, πόσα δάνεια πήρανε, πόσα επιστρέψανε στις τράπεζες και πόσα χρωστούν ακόμα; Τί έγινε με τα στρέμματα στην Τήνο – λέω τυχαία ένα νησί. Τί με το σπίτι του Βολταίρου – λέω τυχαία έναν συγγραφέα.

Και γιατί το κάνουν αυτό ειδικά τώρα; Γιατί επιλέγουν αυτή τη χρονική συγκυρία;

Διότι τα έχουν κάνει μαντάρα, αγάπη μου. Το ένα λάθος μετά το άλλο, η μία γκάφα πάνω στην άλλη, φάσκουν και αντιφάσκουν και μάς παν από το κακό στο χειρότερο.

Και μάς παν ποδηλατώντας. Ανέμελα. Ποδηλατούν στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη με εκατό νεκρούς την ημέρα. Νεκρούς με ονοματεπώνυμο, νεκρούς με οικογένεια και παιδιά και κολλητούς και φίλους κι εχθρούς. Νεκρούς με στέκια αγαπημένα και τραγούδια πανάκριβα και μνήμες παιδικές, και χούγια περίεργα, κι αναποδιές και νεύρα και φιλιά κι αγκαλιές. Νεκρούς γιατί δεν έχουμε ΜΕΘ, νεκρούς γιατί ανοίξανε τα σύνορα, νεκρούς γιατί στοιβάζονται στα λεωφορεία, νεκρούς γιατί οι κυβέρνηση πρώτη δίνει το κάκιστο παράδειγμα όταν κόβει βόλτες χωρίς μάσκα και χωρίς προφυλάξεις σε φιέστες και σε Πάρνηθες.

Λογικό λοιπόν να θέλουν να στρέψουν τα φώτα στο σπίτι του Τσίπρα. Να εστιάσουν στο ασήμαντο και στο παραπολιτικό. Αυτά γλυκούλα μου, ο Μακιαβέλι τα έκανε πριν καν μπουσουλήσει κι αυτοί νομίζουν πως εφηύραν την πυρίτιδα.

Ας πω λοιπόν κι εγώ την αποψάρα μου, όπως κάνω είκοσι χρόνια κάθε Σάββατο σε αυτήν εδώ την εφημερίδα. Όταν το σπίτι που έχει δήθεν αγοραστεί 1.300.000 ευρώ, αποδεικνύεται με έγγραφα και συμβόλαια ότι νοικιάζεται 500 ευρώ, ε συγγνώμη κιόλας.

Κι εγώ σού λέω δεν νοικιάζεται 500 ευρώ. Κι εγώ σού λέω λέει ψέματα ο Τσίπρας. Μπορείς να το αποδείξεις; Διότι όταν αφήνεις τέτοιες αιχμές, θα πρέπει να ξέρεις πως ο κατήγορος κι όχι ο ‘κατηγορούμενος’ φέρει το βάρος της απόδειξης του πραγματικού περιστατικού. Αν εγώ κουκλίτσα μου σε πω πχ κλέφτρα, πρέπει εγώ να το αποδείξω. Με χαρτιά και ντοκουμέντα. Εσύ δεν χρειάζεται να κουνηθείς απ’ την καρέκλα.

Αν λοιπόν δεν μπορούμε γραπτώς να αποδείξουμε ότι το νοίκιασε για τα διπλάσια και τα τριπλάσια – τότε το μίσθωμα είναι 500 ευρώ. Όσο γράφει το συμβόλαιο. Ούτε 449 ούτε 501. Πεντακόσια. Τέλος.

Δεν ξέρω ποιοι γείτονες ρωτήθηκαν και μίλησαν για διχίλιαρα ενοίκια. Γιατί κι εγώ γείτονας είμαι. Παραδίπλα εχω σπίτι – από τη γιαγιά μου για τους κακόβολους. Την περιοχή την ξέρω σαν την παλάμη του χεριού μου και τις τιμές και τις αξίες και τα πάντα. Κι εγώ όταν ζορίστηκα οικονομικά, προσπάθησα και να πουλήσω και να νοικιάσω. Ειλικρινά πιστεύει άνθρωπος ότι θα μπορούσαμε να εισπράττουμε νοίκι 1.500; Σοβαρά; Μέσα στην κρίση; Σε μια περιοχή όπου πωλούνται εκατοντάδες ακίνητα, και νοικιάζονται ελάχιστα;

Δηλαδή τι λέμε ακριβώς; Ότι θα μπορούσα εγώ και η κάθε εγώ, να βγάλω έξι χιλιάρικα τη σεζόν και θα μού ξίνιζαν; Τεμενάδες θα κάναμε. Αυτά τα τρελλά ποσά το 1999 με τη φούσκα του χρηματιστηρίου που μάς παρακάλαγαν να αγοράσουν τα σπίτια μας όσο όσο.

Γι’ αυτό σού λέω. Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάν για το σπίτι το νοικιασμένο.

Και όπως είπε ο ποινικολόγος Θανάσης Καμπαγιάννης.

«Όταν πεθαίνουν 100 άτομα τη μέρα και το μόνο πράγμα που απασχολεί ολόκληρη κυβέρνηση είναι αν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πρόεδρος αστικού κόμματος και πρώην πρωθυπουργός μπορεί να νοικιάζει εξοχικό με 500 ευρώ το μήνα, καταλαβαίνεις ότι τη πρωτοχρονιά, εν μέσω πανδημίας και της ελλείψεις του συστήματος υγείας, πιθανότερο είναι να συναντήσεις τον άγιο Πέτρο παρά τον άγιο Βασίλη».

Ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης μίλησε στα «ΝΕΑ» και όπως φαίνεται βρίσκεται σε μετωπική σύγκρουση με τον Αλέξη Τσίπρα.

Ο Σταύρος Κοντονής επανέλαβε τη δήλωσή του ότι είχε εγκαίρως διατυπώσει ενστάσεις σχετικά με τον νέο Ποινικό Κώδικα αλλά δεν εισακούστηκαν, ενώ παράλληλα εκφράζει τις απόψεις του σχετικά με την εσωστρέφεια και τα προβλήματα στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ειδικότερα σε ό,τι αφορά το timing για την κοινοποιήση των ενστάσεών του για τον Ποινικό Κώδικα, ο κ. Κοντονής αναφέρει: «Δεν μου προκαλούν εντύπωση αυτού του τύπου οι κατηγορίες. Είναι η συνήθης πρακτική όταν ένα κόμμα αποφεύγει να μιλήσει επί της ουσίας των όσων αναφέρονται και προβάλλει ζητήματα συγκυρίας για να κατασκευάσει εσωτερικούς εχθρούς. Ομως η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική από αυτήν που παρουσιάζει η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.

»Κατ’ αρχάς για τα προβλήματα που θα προέκυπταν από την εφαρμογή του νέου ΠΚ είχα για πρώτη φορά μιλήσει στη Βουλή κατά τη συζήτηση ψήφισης του νέου ΠΚ, ζητώντας, εφόσον ψηφιστεί, να μην ισχύσει αμέσως, αλλά να καθυστερήσει η έναρξη ισχύος για να γίνουν οι αναγκαίες διορθώσεις και να αποφύγουμε το πολιτικό κόστος ορισμένων προβληματικών διατάξεων, κυρίως της μετατροπής του κακουργήματος της δωροδοκίας σε πλημμέλημα. Αυτό γιατί κατά τον χρόνο ψήφισης του νέου Κώδικα ήταν σε εξέλιξη μεγάλες δίκες που σχετίζονταν με υποθέσεις εκτεταμένης διαφθοράς και διαπλοκής της κυβερνητικής περιόδου του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, οι οποίες θα οδηγούντο σε παραγραφή και απαλλαγή όλων των εμπλεκομένων, χωρίς να ερευνηθεί η ουσία των υποθέσεων αυτών. Δεν εισακούστηκα και σήμερα βρισκόμαστε μπροστά στα αποτελέσματα απαράδεκτων χειρισμών και μεθοδεύσεων.»

Και προσθέτει: «Δυστυχώς, όταν προειδοποιούσα ότι τα δυσάρεστα αποτελέσματα προβληματικών διατάξεων, οι οποίες εξέθεταν πολιτικά την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, θα τα βρίσκαμε μπροστά μας, κανένας δεν άκουγε. Το χειρότερο όμως είναι ότι αντί έστω και τώρα η υπόλογη ηγετική ομάδα ν’ αναγνωρίσει το σοβαρό ατόπημα και ν’ αναλάβει την πολιτική ευθύνη, προσπαθεί να συσκοτίσει την υπόθεση περί της χρονικής στιγμής της αναφοράς μου, σαν να ήταν η πρώτη φορά που μίλησα γι’ αυτό το ζήτημα. Να γνωρίζουν ότι δεν θα είναι ούτε η τελευταία. »

Σχετικά με την εφαρμογή των νέων διατάξεων στην περίπτωση των καταδικασμένων για την εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής αναφέρει: «Στους καταδικασθέντες νεοναζί δεν θα επιβληθεί η παρεπόμενη ποινή της στέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων. Γι’ αυτό σήμερα τους βλέπετε όλους, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, να προσπαθούν να μπαλώσουν το κενό με τροπολογία στον εκλογικό νόμο, η οποία φυσικά δεν έχει τον χαρακτήρα ποινής, αλλά αποτελεί διοικητικό μέτρο. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να απαλειφθούν τα προαναφερόμενα άρθρα από τον Κώδικα.

»Θα αναφέρω όμως, και αυτό το κάνω για δεύτερη φορά, κάτι που θεωρώ άξιο προσοχής: οι νεοναζί τιμωρήθηκαν με βάση τον νέο Ποινικό Κώδικα, στον οποίο η διάρκεια της πρόσκαιρης κάθειρξης, για όλα τ’ αδικήματα και όχι μόνο για τη διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, δεν μπορεί να υπερβαίνει τα δεκαπέντε (15) χρόνια, αντί της 20ετίας που προβλεπόταν στον προϋφιστάμενο Ποινικό Κώδικα, επειδή είναι ευμενέστερη διάταξη. Συγχρόνως η έκτιση της ποινής και η υφ’ όρων απόλυση θα πραγματοποιηθούν με τις διατάξεις του προηγούμενου Ποινικού Κώδικα (άρθρο 105) και όχι με τη διάταξη του νέου ΠΚ (άρθρο 105β) που είναι σαφώς επαχθέστερη για τους καταδικασθέντες έναντι της παλαιάς.

Δυστυχώς και σ’ αυτό το σημείο ο μηχανισμός προπαγάνδας του ΣΥΡΙΖΑ διατείνεται ψευδώς ότι δήθεν θα εφαρμοστεί η αυστηρότερη διάταξη του νέου ΠΚ και όχι η ευμενέστερη του προηγούμενου. Είναι προφανές ότι μετά την αποκάλυψη της όλης κατάστασης επιδιώκουν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, ευελπιστώντας ότι μέχρι την ώρα των αποφυλακίσεων κανένας δεν θα θυμάται τα όσα σήμερα συζητούνται.

«Πώς είναι δυνατόν να έχω ψηφίσει κάτι για το οποίο δεν διενεργήθηκε ονομαστική ψηφοφορία; Οπως προανέφερα, στην ομιλία μου στη Βουλή είχα ζητήσει στο τέλος να ψηφιστούν οι κώδικες υπό την προϋπόθεση ότι θα μετετίθετο η έναρξη ισχύος, άποψη για την οποία επιχειρηματολόγησα επί μακρόν, εκλιπαρώντας να μη δίνουμε όπλα στους πολιτικούς μας αντιπάλους, οι οποίοι είχαν διαπρέψει κατά το παρελθόν σε «στιγμιαίες» τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα, προς δόξαν της διαπλοκής και της απαλλαγής πολλών κατηγορουμένων. Σε μια άνευ προηγουμένου δόλια διαστρέβλωση των όσων είπα, η «Αυγή» και άλλες ιστοσελίδες φιλικές προς την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ εμφάνισαν τις τελευταίες γραμμές της ομιλίας μου, αποκρύπτοντας όλα τα άλλα περί του χρόνου ισχύος. Τους αφήνω στη κρίση όσων πολέμησαν τέτοιες μεθόδους στη μακρά ιστορία της Ανανεωτικής Αριστεράς και όσων υπήρξαν θύματα ανάξιων ηγεσιών, οι οποίες για να επιβιώσουν καθίσταντο αδίστακτες.

Σχετικά με τη διαγραφή του, ο Σταύρος Κοντονής αναφέρει: «Από την πρώτη στιγμή δήλωσα ότι αποδέχομαι τη διαγραφή μου, η οποία αποφασίστηκε λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της 8ης προς την 9η Οκτωβρίου από το γραφείο Τύπου. Ηταν μια διαδικασία που τους χαρακτηρίζει και δεν τη σχολιάζω.

Ερωτηθείς εάν δεν ήταν βαρύς ο χαρακτηρισμός του για τους τέως συντρόφους του ως «ψεύτες και συκοφάντες» ή για «σταλινικές μεθόδους», ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης απαντά: «Ποτέ δεν χαρακτήρισα κανέναν. Χαρακτήρισα την ανακοίνωση του γραφείου Τύπου ως μνημείο συκοφαντίας και σταλινισμού και αρνήθηκα να την κρίνω περαιτέρω όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίστηκε ότι δήθεν αναπαράγω ψευδείς ειδήσεις της ΝΔ. Την επόμενη μέρα στελέχη του κόμματος σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές τοποθετήσεις τους με παρουσίασαν ότι εξυπηρετώ αλλότρια συμφέροντα και ότι ο ρόλος μου είναι ύποπτος! Αν όλα αυτά δεν αποτελούν μνημείο συκοφαντίας και σταλινισμού, τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους.

Για την εσωστρέφεια στον ΣΥΡΙΖΑ, ο Σταύρος Κοντονής επισημαίνει: «Οι πάντες παρακολουθούν σήμερα την απόλυτη εσωστρέφεια και ανεπάρκεια του ΣΥΡΙΖΑ ν’ αντιστοιχηθεί με τις ανάγκες της κοινωνίας, παρά την κραυγαλέα αποτυχία της δεξιάς κυβέρνησης σε όλα σχεδόν τα ανοιχτά μέτωπα. Η μάχη ομάδων και μηχανισμών εντός του κόμματος για τη νομή της εξουσίας είναι πρωτοφανής. Δεν αγωνιστήκαμε να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ ενιαίο κόμμα και να καταργηθούν οι συνιστώσες για να παρακολουθούμε να εμπεδώνεται μια ιδιότυπη πολιτική αναξιοπιστία του εγχειρήματός μας. Οσοι επικροτούν μια τέτοια πορεία, ας την ακολουθήσουν. Εμένα ούτε με ενδιαφέρει, ούτε με αφορά.»

Πηγή: cnn.gr

“453 νέα κρούσματα του νέου ιού στη χώρα, εκ των οποίων 195 συνδέονται με γνωστές συρροές (τα 184 στο ΚΥΤ Καρά Τεπέ Λέσβου) και 25 εντοπίστηκαν κατόπιν ελέγχων στις πύλες εισόδου της χώρας. Ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων είναι 15595, εκ των οποίων το 55.8% άνδρες.

2618 (16.8%) θεωρούνται σχετιζόμενα με ταξίδι από το εξωτερικό και 6592 (42.3%) είναι σχετιζόμενα με ήδη γνωστό κρούσμα.

79 συμπολίτες μας νοσηλεύονται διασωληνωμένοι. Η διάμεση ηλικία τους είναι 68 ετών. 24 (30.4%) είναι γυναίκες και οι υπόλοιποι άνδρες. To 87.3%, των διασωληνωμένων, έχει υποκείμενο νόσημα ή είναι ηλικιωμένοι 70 ετών και άνω. 181 ασθενείς έχουν εξέλθει από τις ΜΕΘ.

Τέλος, έχουμε 6 ακόμα καταγεγραμμένους θανάτους και 344 θανάτους συνολικά στη χώρα. 128 (37.2%) γυναίκες και οι υπόλοιποι άνδρες. Η διάμεση ηλικία των θανόντων συμπολιτών μας ήταν τα 78 έτη και το 96.8% είχε κάποιο υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω.

Και επιμένει να υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση και η Νίκη Κεραμέως μας οδηγούν προς «ιδιωτικά εκπαιδευτήρια ‘Παπασταύρου’, βεβαίως, βεβαίως», όπως είναι και ο τίτλος του σχετικού άρθρου.

Ενώ όλοι θυμόμαστε πως ένα τηλεφωνάκι από τον πλούσιο πατέρα μιας μαθήτριας αρκούσε για την απόλυση ενός εκπαιδευτικού…

Ν. Παπ.

Στο ολοσέλιδο άρθρο – παρέμβαση, η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ σημειώνει, μεταξύ αλλων:

«Από τη μία, οι σκελετοί της κρίσης του 2008 που πρόσκαιρα μπήκαν στη ντουλάπα, επιστρέφουν. Επαναφέρουν τη λιτότητα και τον αγοραίο καπιταλισμό με έμφαση, απειλούν δικαιώματα, απαξιώνουν την εργασία, συγκεντρώνουν εξουσίες, ετοιμάζουν χαρακώματα για νέες ανισότητες και υποσκάπτουν την κοινή ευρωπαϊκή πορεία μέσα από την ασυμφωνία και τους οικονομικούς εθνικισμούς που καταγράφονται στα ευρωπαϊκά όργανα. Από την άλλη, μπροστά σε αυτές τις απειλές όλο και περισσότεροι αναζητούν ένα οργανωμένο και αποτελεσματικό κράτος ως εγγυητή της ζωής, της ασφάλειας, της οικονομικής και εργασιακής επιβίωσης».

Για τούτο, ζητούμενο σύμφωνα με την κυρία Γεννηματά, είναι «μια αυθεντική αλλά και σύγχρονη, ‘έξυπνη’, Σοσιαλδημοκρατία (που) προβάλλει ως μοναδική εναλλακτική πρόταση. Απέναντι στη Συντήρηση που έντρομη, από την αποκάλυψη του αδιεξόδου των νεοφιλελεύθερων δογμάτων, επιχειρεί να εμφανιστεί  ρητορικά και προσχηματικά μεταλλαγμένη, ενώ η ιδεοληπτική Αριστερά στέκει αμήχανη, έχοντας εξαντλήσει το λαϊκίστικο οπλοστάσιο διαμαρτυρίας της στην προηγούμενη κρίση».

Η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ που καταθέτει την άποψη του κόμματός της για την υγειονομική και οικονομική κρίση, για την αγορά εργασίας, το ΕΣΥ και το περιβάλλον, κλείνει επισημαίνοντας: «Για απαντήσει στις μεγάλες προκλήσεις του ρευστού μέλλοντος, η σοσιαλδημοκρατία πρέπει να επανασυνδεθεί με τα μεγάλα ζητούμενα της ζωής κάθε ανθρώπου: την υγεία, την εργασία, την πρόνοια, την εκπαίδευση, το περιβάλλον (…) να  αναμετρηθεί πολιτικά και προγραμματικά με τη Συντήρηση, αντιλαμβανόμενη τι μπορεί να πετύχει τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μπορεί να γίνει ξανά, η πραγματική δύναμη της νέας Αλλαγής και να ακουμπήσουν πάνω της οι ελπίδες των πολλών».

Ν. Παπ.