Μέχρι πέρυσι, όταν η Άγκυρα διέθετε μία Ταξιαρχία Πεζοναυτών με έδρα τη Φώκαια στην είσοδο του κόλπου της Σμύρνης, απέναντι από τη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Λέσβου και Χίου, οι γείτονες ίδρυσαν και δεύτερη Ταξιαρχία Πεζοναυτών στην Αλεξανδρέττα απέναντι από την Κύπρο, με αυτήν στην Ίμβρο να είναι η τρίτη, όπου ο τουρκικός στρατός διαθέτει έως τώρα το 5^ο Σύνταγμα Καταδρομών.

Η αναβάθμιση της συγκεκριμένης Ταξιαρχίας στην Ίμβρο εκτός από τη στελέχωση με πεζοναύτες αντί καταδρομέων, συνεπάγεται και την άφιξη αποβατικών μέσων, πλωτών και αμφίβιων.

Το καλοκαίρι, είχε προηγηθεί η δημιουργία νέου αμφίβιου σώματος στο Τσανακάλε, το οποίο περιλαμβάνει πλέον τρεις Ταξιαρχίες πεζοναυτών. Τη διοίκηση ανέλαβε ο Υποναύαρχος, Σερχάτ Σοσμπίρ.

Αυτή η πράξη αποσκοπεί στην «εξουδετέρωση της απειλής από την Ελλάδα, με τη στρατιωτικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου», όπως μεταδίδουν τουρκικά Μέσα ενημέρωσης. Ωστόσο, «εάν η Τουρκία αισθανόταν απειλή, θα δημιουργούσε αμυντικές υποδομές αντιμετώπισης εχθρικών ενεργειών και όχι αποβατικά τμήματα, τα οποία έχουν σαφώς επιθετικό χαρακτήρα», όπως αποσαφήνισαν ανώτατοι αξιωματούχοι.

Συνολικά, η Τουρκία –με την τελευταία αύξηση δυνάμεων– διατηρεί στα μικρασιατικά παράλια επτά αποβατικές Ταξιαρχίες, ενώ, έχει δοθεί παραγγελία για την άμεση ναυπήγηση οκτώ νέων αποβατικών πλοίων. Παράλληλα, μετρά οκτώ Ταξιαρχίες καταδρομέων και αλεξιπτωτιστών.

Σε αυτό, προστίθεται και η αναβάθμιση των υποδομών του ναυστάθμου του Ακσάζ, που βρίσκεται στη Μαρμαρίδα, απέναντι από τη Ρόδο, με επενδύσεις ύψους 350 εκατ. ευρώ. Στόχος είναι να έλθει σε θέση να φιλοξενεί τα καταδρομικά TF–2000, εκτοπίσματος 9.000 τόνων, που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα ναυπήγησης έως το 2034, καθώς και τα ελικοπτεροφόρα κλάσης Anadolu, όπως και το υπό ναυπήγηση αεροπλανοφόρο Mugem.

Απώτερος σκοπός της Άγκυρας είναι, φυσικά, να αποτελέσει το αντίπαλον δέος της Σούδας και να μπορούν εκεί να δένουν ακόμη και τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα κλάσης Ford, εκτοπίσματος άνω των 100.000 τόνων.

Προειδοποίηση Ρούμπιν: «Η Ελλάδα πρέπει να δράσει αποφασιστικά»

Ο πρώην αξιωματούχος του Υπουργείου Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών, ειδικός σε θέματα των κρατών της Μέσης Ανατολής, Μάικλ Ρούμπιν, «έκρουσε κώδωνα» του κινδύνου για τις παράνομες και νομικά ανυπόστατες τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο, καταλογίζοντας την ελληνική κυβέρνηση για «συνεχή υποχωρητικότητα και του κατευνασμό» έναντι των «επιθετικών και άκρως αντισυμβατικών» πολιτικών της Άγκυρας.

Σύμφωνα με τον Μάικλ Ρούμπιν, αν η Ελλάδα συνεχίσει στην ίδια κατεύθυνση, τότε θα μπορούσε να χάσει το μισό Αιγαίο, όπως η Κύπρος έχασε το 38% των εδαφών της. Ακόμη, εξέφρασε έντονη ανησυχία για την αδιαφορία και περιφρόνηση που δείχνουν οι διεθνείς δυνάμεις απέναντι στα ελληνικά συμφέροντα και δίκαια, σε παρέμβαση στο American Enterprise Institute.

Επιπλέον, σημείωσε ότι παρά την οικονομική αδυναμία της Τουρκίας, με την αποτυχία να ανταγωνισθεί τις μεγάλες οικονομικές δυνάμεις και την αυξανόμενη δημογραφική της παρακμή, η Τουρκία καταφέρνει να διατηρεί έναν ισχυρό πολιτικό λόγο στη διεθνή σκηνή

Παρά τα οικονομικά προβλήματα και τις εσωτερικές δυσλειτουργίες, η Άγκυρα συνεχίζει να επιβάλλει τις διεκδικήσεις της, όπως αποδεικνύεται από την αδιάκοπη κατοχή της Κύπρου και τις αξιώσεις για εδαφικές κατακτήσεις.

Στη συνέχεια, κατέκρινε την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες για την υποχωρητικότητα απέναντι στην Τουρκία, σημειώνοντας ότι οι τουρκικές κρατικές οντότητες, όπως τα κατεχόμενα Βόρεια της Κύπρου, δεν αντιμετωπίζονται με την αντίστοιχη αυστηρότητα που επιδεικνύεται σε άλλες περιοχές, όπως στην Ουκρανία.

Η ανεκτικότητα που επιδεικνύει η Δύση προς την Τουρκία, με τις αεροπορικές πτήσεις προς τα Κατεχόμενα και τη διπλωματική αναγνώριση, ενισχύει τη θέση του Ρούμπιν ότι υπάρχει μία σοβαρή έλλειψη σεβασμού για τα ελληνικά συμφέροντα.

Ο γεωπολιτικός αναλυτής προειδοποίησε ότι η Ελλάδα πρέπει να αναλογισθεί τις συνέπειες της απροθυμίας να αντισταθεί στις τουρκικές διεκδικήσεις και να αντιμετωπίσει την Τουρκία με περισσότερη αποφασιστικότητα και «καθαρότερη» στρατηγική, προκειμένου να προστατεύσει τα εθνικά της συμφέροντα και να αποτρέψει την περαιτέρω αποδυνάμωση της γεωπολιτικής της θέσης στην ευρύτερη περιοχή.

Με την αναφορά στη «Γαλάζια Πατρίδα», την πολιτική της Τουρκίας για την επέκταση της κυριαρχίας στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο, μίλησε για τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η Ελλάδα εάν συνεχίσει να επιδεικνύει υποχωρητικότητα απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα. Ο Μάικλ Ρούμπιν επεσήμανε ότι με την εσωτερική αδυναμία της Τουρκίας, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η χώρα προσδοκά να καταλάβει εδάφη στο Αιγαίο και να επαναχαράξει τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες στην περιοχή.

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στην Ελλάδα, σύμφωνα με εκείνον, κάνοντας αναφορά και στην πίεση που άσκησε η Άγκυρα στο ΝΑΤΟ και την «υποταγή της Σουηδίας», απαιτώντας την παράδοση Κούρδων αντιφρονούντων για να αντιμετωπίσουν βασανιστήρια και φυλάκιση στην Τουρκία.

Ο αναλυτής έκανε, επίσης, λόγο για την αποδοχή της Δύσης στη Συρία, όπου το καθεστώς του Αχμέντ Χουσεΐν αλ Σαράα αντιμετωπίζεται με ανοχή, παρά τις σοβαρές κατηγορίες περί τρομοκρατίας, ως μία προσπάθεια αποφυγής σύγκρουσης με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, επέκρινε τις πρακτικές της Δύσης, που προσποιείται ότι η Τουρκία είναι μία ισχυρή και υπολογίσιμη δύναμη, χρησιμοποιώντας το παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν για τα «καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα», προκειμένου να δείξει την αλήθεια ότι η Τουρκία –υπό την ηγεσία του Ερντογάν– είναι στην πραγματικότητα μία συρρικνωμένη και παρακμάζουσα δύναμη.

Η Ελλάδα έχει ακολουθήσει μία ήπια και υπεύθυνη προσέγγιση, πιστεύοντας ότι αυτή θα ενίσχυε τη συνεργασία με την Ευρώπη και θα της απέφερε διεθνή αναγνώριση, σύμφωνα με τον Μάικλ Ρούμπιν. Ωστόσο, υποστήριξε ότι αυτή η στρατηγική δεν είναι αποτελεσματική, καθώς η υποχωρητικότητα απλώς ενισχύει την πίεση από μεγαλύτερες δυνάμεις. Η Τουρκία επιδεικνύει συχνά ότι η επιθετική προσέγγιση αποδίδει, όπως φαίνεται από τις γραμμές της, στον τομέα των διεθνών σχέσεων.

Τέλος, ο πρώην αξιωματούχος του Υπουργείου Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών, ειδικός σε θέματα των κρατών της Μέσης Ανατολής, πρότεινε συγκεκριμένες στρατηγικές που πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα προκειμένου να υπερασπισθεί τα εθνικά της συμφέροντα και να αμυνθεί απέναντι στην αυξανόμενη τουρκική επιθετικότητα. Αναγνωρίζοντας τις αδυναμίες της Τουρκίας και τις γεωπολιτικές αλλαγές, τόνισε ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για την Ελλάδα να αναλάβει διπλωματική πρωτοβουλία.

Οι βασικές προτάσεις του είναι:

– Πίεση για έρευνες χρηματοδότησης τρομοκρατίας και «ξεπλύματος» χρήματος: Η Ελλάδα, με τη βοήθεια των συμμάχων της, πρέπει να απαιτήσει διεθνείς έρευνες σχετικά με τη χρηματοδότηση τρομοκρατικών οργανώσεων από την Τουρκία. Ιδιαίτερη σημασία έχει η ένταξη της Τουρκίας στη μαύρη λίστα της Ομάδας Χρηματοοικονομικής Δράσης (FATF), μαζί με χώρες όπως το Ιράν και η Βόρεια Κορέα.

– Κυρώσεις για παραβιάσεις θρησκευτικής ελευθερίας: Η Ελλάδα πρέπει να ζητήσει κυρώσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της Τουρκίας για τις συνεχείς παραβιάσεις των θρησκευτικών δικαιωμάτων, όπως η κακοποίηση εκκλησιών και θρησκευτικών μνημείων (π.χ., Αγία Σοφία, Μονή της Χώρας), η κατάσχεση θρησκευτικών περιουσιών και οι παρεμβάσεις στην θρησκευτική εκπαίδευση.

– Περιορισμός της τουρκικής επιθετικότητας στο Αιγαίο: Η Ελλάδα πρέπει να επανεξετάσει τη στρατηγική της στο Αιγαίο και να εντείνει τις πιέσεις για τον περιορισμό της τουρκικής δραστηριότητας στην περιοχή. Ο Μάικλ Ρούμπιν προέτρεψε, μάλιστα, να τεθεί το θέμα του Χατάι (μια περιοχή που προσάρτησε η Τουρκία μετά από ένα αμφιλεγόμενο δημοψήφισμα) στο διεθνές προσκήνιο, κάτι που μπορεί να αναδείξει τις τουρκικές αμφισβητήσεις στην περιοχή και να αποδυναμώσει τη θέση του Ερντογάν.

– Αξιοποίηση διπλωματικών «εργαλείων»: Η Ελλάδα, σύμφωνα με εκείνον, διαθέτει πολλά διπλωματικά «βέλη» που μπορεί να χρησιμοποιήσει για να ασκήσει πίεση στην Τουρκία, ειδικά εάν αξιοποιήσει τη θέση που κατέχει στο Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και τη συνεργασία με το Ισραήλ. Με τη συνεχιζόμενη οικονομική και πολιτική αδυναμία της Τουρκίας, η Ελλάδα μπορεί να εντείνει τις πιέσεις για μία διεθνή καταδίκη των τουρκικών ενεργειών.

– Αναθεώρηση του status quo: Η στρατηγική της συνεχούς υποχώρησης και του κατευνασμού έχει φανεί αναποτελεσματική, μέχρι στιγμής. Η Ελλάδα πρέπει να αναρωτηθεί αν το υπάρχον status quo με την Τουρκία είναι βιώσιμο ή αν πρέπει να αλλάξει εντελώς το διπλωματικό της σκεπτικό με σκοπό να υπερασπισθεί τα εθνικά της συμφέροντα.

Πηγή: newsbomb

Ο υπουργός ενημερώνοντας τα μέλη της επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων του κοινοβουλίου στο πλαίσιο συζήτησης συμφωνιών μεταξύ Ελλάδας – ΗΠΑ για αμοιβαίο εφοδιασμό καυσίμων, είπε:

«Η χώρα πρέπει να αποκτήσει Ναύσταθμο και στην Κρήτη αντίστοιχο του Ναυστάθμου της Σαλαμίνας. Αυτό θα γίνει με αναβάθμιση των εγκαταστάσεων στην Σούδα για την ενίσχυση της παρουσίας μας στην Ανατολική Μεσόγειο. Το συνολικό σχέδιο προβλέπει και αναβάθμιση υποδομών Σούδας για πλήρη οργανωμένο και λειτουργικό ναύσταθμο ώστε να αποτελέσει μόνιμο οργανωμένο και λειτουργικό μηχανισμό υποστήριξης πλοίων και υποβρυχίων. Είναι υπόθεση που θα υλοποιηθεί σε βάθος χρόνου. Το βασικό είναι να ληφθεί η σχετική απόφαση προς τούτο. Αυτή η απόφαση μπορεί να την θεωρήσετε ειλημμένη».

Απαντώντας δε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις επανέλαβε: «Δεν είναι υπόθεση επικείμενης ίδρυσης του ναυστάθμου. Θέλει χρόνια. Η σχετική απόφαση όμως ελήφθη κατόπιν εισήγησης του Πολεμικού Ναυτικού στη πολιτική ηγεσία που την έκανε δεκτή. Η υλοποίησή του κρίθηκε απαραίτητη για την ενίσχυση της παρουσίας μας στην Ανατολική Μεσόγειο».

Η εφημερίδα αναλύει την στρατηγική περικυκλώσεως της Ελλάδας που επιχειρεί η Άγκυρα, αξιοποιώντας την επιρροή που διαθέτει στην κυβέρνηση των Τιρράνων, κάτι που εφόσον υλοποιηθεί θα επιτρέψει την δημιουργία ενός στρατηγικού προγεφυρώματος για τα τουρκικά πολεμικά πλοία. Αποτελεί, δε, “ειρωνεία” ο συγκεκριμένος τουρκικός σχεδιασμός εάν λάβει κανείς υπόψη του την πρόσφατη ρήση του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια, ο οποίος στην προσπάθειά του να υποβαθμίσει τα γεγονότα στον Έβρο, είπε εν είδει χιούμορ πως “θα ανησυχήσει εάν η Τουρκία αμφισβητήσει τους Παξούς”, περιοχή με την οποία συνδέεται λόγω της κερκυραϊκής καταγωγής του.

Η υπόθεση δεν είναι νέα, ωστόσο η συνεργασία Αλβανίας-Τουρκίας ενεργοποιείται ξανά και επιταχύνεται. Όπως είχε γράψει η “Ελευθεροτυπία”, το 2010, η Άγκυρα είχε χρηματοδοτήσει έργα ανακατασκευής του ναυστάθμου του Αυλώνα και προ δεκαετίας και, μάλιστα, οι δύο χώρες είχαν προχωρήσει και σε κοινά ναυτικά γυμνάσια.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το τότε δημοσίευμα:

Μόλις τέσσερις μήνες μετά την ακύρωση από το Συνταγματικό Δικαστήριο των Τιράνων της ελληνο-αλβανικής συμφωνίας για την οριοθέτηση των μεταξύ τους θαλασσίων ζωνών, το αλβανικό Κοινοβούλιο ψήφισε ομόφωνα νομοσχέδιο που δίνει άδεια εισόδου και παραμονής σε λιμάνια της χώρας σε πέντε τουρκικά πολεμικά σκάφη.

Πέντε τουρκικά πολεμικά σκάφη θα πλεύσουν στην Αλβανία, στις 15 Ιουνίου.Αφορμή για την απόφαση αυτή έδωσε η διεξαγωγή κοινών ναυτικών ασκήσεων που θα διεξαχθούν από τις 15 έως τις 20 Ιουνίου, με τη συμμετοχή 1.125 πεζοναυτών που επιβαίνουν στα τουρκικά πλοία (τέσσερις φρεγάτες και ένα βοηθητικό σκάφος).

Η κίνηση εντάσσεται στη μακροχρόνια στενή αμυντική συνεργασία Τιράνων – Αγκυρας, η οποία χρονολογείται από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν τούρκοι αξιωματικοί ανέλαβαν την αναδιοργάνωση του αλβανικού στρατού κατά τα ΝΑΤΟϊκά πρότυπα. Η Τουρκία, στο πλαίσιο της άσκησης επιρροής στα Βαλκάνια, έχει επενδύσει στη σχέση αυτή και είναι χαρακτηριστικό ότι τα τελευταία χρόνια έχει δωρίσει στην Αλβανία στρατιωτικό υλικό αξίας μεγαλύτερης των εκατό εκατομμυρίων δολαρίων.

Πριν από δύο μήνες ολοκληρώθηκε ο εκσυγχρονισμός της βάσης υποβρυχίων στο Δυρράχιο με τη μισή χρηματοδότηση να είναι τουρκική, ενώ το ίδιο είχε γίνει πριν μερικά χρόνια με την ανακατασκευή του ναυστάθμου στον Αυλώνα.

Η ναυτική συνεργασία με την Αλβανία είναι ειδικού ενδιαφέροντος για την Τουρκία, καθώς της προσφέρει βάσεις ελλιμενισμού στην Αδριατική και μάλιστα σε απόσταση αναπνοής από τα στρατηγικής σημασίας στενά του Οτράντο. Ταυτόχρονα της παρέχει τη δυνατότητα παρουσίας εκτός από το Αιγαίο και στο βορειοδυτικό άκρο της Ελλάδας.