Σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times, πριν από τον πόλεμο με το Ιράν, από τα Στενά περνούσε περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και φυσικού αερίου, με περισσότερα από 130 πλοία ημερησίως. Ωστόσο, ακόμη και με συμφωνία, η πλήρης αποκατάσταση της κυκλοφορίας μπορεί να χρειαστεί εβδομάδες ή και μήνες, κάτι που εξηγεί γιατί οι τιμές ενέργειας δεν αναμένεται να υποχωρήσουν γρήγορα.

Οι ναυτικές δυνάμεις των ΗΠΑ, της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας θα χρειαστούν χρόνο για να αναπτύξουν ναρκαλιευτικά, ενώ τα ασφάλιστρα πολέμου θα παραμείνουν υψηλά. Επιπλέον, πολλά πλοία χρειάζονται καθαρισμό και τεχνική επανεκκίνηση, καθώς έχουν μείνει ακινητοποιημένα με ολιγομελή πληρώματα.

Παράγοντες της αγοράς εκτιμούν ότι η επιστροφή στην ομαλότητα μπορεί να απαιτήσει τουλάχιστον 30-45 ημέρες, ενώ η κίνηση ίσως φτάσει αρχικά μόλις στο 40%-50% των κανονικών επιπέδων. Το πιθανότερο σενάριο είναι μια ελεγχόμενη επαναλειτουργία με περιορισμένες διαδρομές, αυξημένα κόστη και μεγάλες καθυστερήσεις.

Reuters: Διπλωματικός «πυρετός» για τον τερματισμό του πολέμου στη Μ. Ανατολή

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ο ανώτατος διαπραγματευτής του Ιράν και ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας βρέθηκαν τη Δευτέρα στην Ντόχα για συνομιλίες με τον Πρωθυπουργό του Κατάρ, με αντικείμενο μια πιθανή συμφωνία με τις ΗΠΑ για τον τερματισμό του τρίμηνου πολέμου. Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε ενώ Ουάσινγκτον και Τεχεράνη χαμήλωναν τις προσδοκίες για άμεση πρόοδο.

Σύμφωνα με το Reuters, ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, δήλωσε από το Νέο Δελχί ότι οι ΗΠΑ θα δώσουν κάθε ευκαιρία στη διπλωματία προτού εξετάσουν «άλλο τρόπο» αντιμετώπισης του Ιράν. Όπως είπε, υπάρχει μια «αρκετά ισχυρή πρόταση» που αφορά το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, την έναρξη ουσιαστικών και χρονικά περιορισμένων διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό ζήτημα και την προσπάθεια επίτευξης συμφωνίας.

Ο Ντόναλντ Τραμπ, σε ανάρτησή του στο Truth Social, ανέφερε ότι οι συνομιλίες με το Ιράν εξελίσσονται «καλά», προειδοποιώντας όμως ότι αν αποτύχουν θα υπάρξουν νέες επιθέσεις. Παράλληλα, κάλεσε περισσότερα αραβικά και μουσουλμανικά κράτη, μεταξύ των οποίων τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, να ενταχθούν άμεσα στις Συμφωνίες του Αβραάμ για την εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ.

Η Τεχεράνη, από την πλευρά της, εμφανίζεται πιο συγκρατημένη. Ο εκπρόσωπος του ιρανικού ΥΠΕΞ, Εσμαΐλ Μπαγαΐ, δήλωσε ότι έχει υπάρξει σύγκλιση σε αρκετά θέματα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι επίκαιται άμεσα υπογραφή συμφωνίας. Σύμφωνα με αξιωματούχο που ενημερώθηκε για την επίσκεψη, οι συνομιλίες στην Ντόχα επικεντρώνονται στα Στενά του Ορμούζ, στο απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν και στην πιθανή αποδέσμευση παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων.

Το υπό διαπραγμάτευση μνημόνιο φέρεται να περιλαμβάνει 14 σημεία και να προβλέπει τον τερματισμό του πολέμου και του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού του Ορμούζ, με αντάλλαγμα ιρανικές εγγυήσεις για ασφαλή διέλευση. Το πυρηνικό ζήτημα θα συζητηθεί σε δεύτερη φάση, σε διάστημα 60 ημερών.

Παρά την κινητικότητα, παραμένουν σοβαρά εμπόδια: οι πυρηνικές φιλοδοξίες της Τεχεράνης, ο πόλεμος του Ισραήλ με τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο, οι κυρώσεις και τα δεκάδες δισ. δολάρια ιρανικών εσόδων που παραμένουν δεσμευμένα στο εξωτερικό. Τα Στενά του Ορμούζ, από όπου περνά περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και LNG, παραμένουν ουσιαστικά κλειστά από τις 28 Φεβρουαρίου. Ωστόσο, η αισιοδοξία για πιθανή συμφωνία οδήγησε τη Δευτέρα τις τιμές του πετρελαίου σε πτώση άνω του 4%.

Σύμφωνα με πληροφορίες από ιρανικά μέσα ενημέρωσης και το πρακτορείο Tasnim, η σύσταση της «Persian Gulf Strait Authority» σηματοδοτεί την επιβολή ενός αυστηρού πλαισίου διέλευσης, καθώς τα πλοία θα υποχρεούνται πλέον να υποβάλλουν επίσημη αίτηση, να λαμβάνουν έγκριση και να καταβάλλουν ειδικά τέλη πριν τη χρήση του στρατηγικού περάσματος.

Η νέα αυτή γραφειοκρατική διαδικασία απαιτεί από τους πλοιοκτήτες και τους καπετάνιους να επικοινωνούν απευθείας με τον ιρανικό φορέα, συμπληρώνοντας τα απαραίτητα έγγραφα ναυσιπλοΐας.

Η οριστική άδεια για τη διέλευση από τη σημαντικότερη ενεργειακή αρτηρία του πλανήτη θα χορηγείται μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, αφού πρώτα επιβεβαιωθεί η πληρωμή των προβλεπόμενων δασμών.

Αυτή η εξέλιξη αλλάζει άρδην το καθεστώς ελεύθερης ναυσιπλοΐας στην περιοχή, θέτοντας υπό τον πλήρη έλεγχο του Ιράν τη ροή των δεξαμενόπλοιων και των εμπορικών σκαφών.

Την ίδια στιγμή, το κλίμα στην περιοχή πολώνεται περαιτέρω από τις απειλητικές προειδοποιήσεις των Φρουρών της Επανάστασης.

Ο ιδεολογικός στρατός του Ιράν ξεκαθάρισε ότι δεν θα γίνει ανεκτή καμία παρέκκλιση από τον προκαθορισμένο διάδρομο, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Προειδοποιούμε όλα τα πλοία που σκοπεύουν να διασχίσουν τα Στενά του Ορμούζ ότι το μόνο ασφαλές πέρασμα είναι ο διάδρομος που είχε ανακοινώσει νωρίτερα το Ιράν».

Η ανακοίνωση, η οποία μεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση, καθιστά σαφές ότι οποιαδήποτε προσπάθεια παράκαμψης των νέων κανόνων θα αντιμετωπιστεί με δυναμικό τρόπο, καθώς σημειώνεται πως: «Οποιαδήποτε εκτροπή πλοίου προς άλλες διαδρομές είναι επικίνδυνη και θα οδηγήσει σε μια ισχυρή απάντηση του Ναυτικού των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης».

Η κλιμάκωση αυτή συμπίπτει με την παρουσία των ΗΠΑ στον Κόλπο, εντείνοντας τους φόβους για μια γενικευμένη κρίση στην καρδιά των πετρελαϊκών οδών.

ΗΠΑ: Η “Επιχείρηση Ελευθερία” μόλις ξεκίνησε

Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι η Επιχείρηση Ελευθερία μόλις ξεκίνησε και περιλαμβάνει το άνοιγμα μιας ασφαλούς διόδου από τα Στενά του Ορμούζ. Η επιχείρηση πραγματοποιείται υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.

Ειδικότερα, ο εκπρόσωπος της CENTCOM, Τιμ Χόκινς ανέφερε σε δήλωσή του: «Η επιχείρηση Ελευθερία μόλις ξεκίνησε και προβλέπει το άνοιγμα ενός ασφαλούς περάσματος και την παροχή ομπρέλας ασφαλείας».

Ο ίδιος εξήγησε ότι «στόχος είναι να στηρίξει την περιφερειακή και την παγκόσμια οικονομία και ότι οι αρμοδιότητες της Επιχείρησης είναι αμυντικές, συγκεκριμένες και προσωρινές».

«Υπήρξαν θετικές αντιδράσεις από πλοιοκτήτες και ασφαλιστικές εταιρείες», συνέχισε ο Χόκινς, αναφέροντας ότι «η επιχείρηση αφορά όλα τα εμπορικά πλοία που διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ».

Τραμπ: Δεν θα επιτρέψουμε σε “τρελούς” να αποκτήσουν πυρηνικά όπλα-Το Ιράν δεν έχει καμία πιθανότητα

Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε σε δημοσιογράφους στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου ότι «βρισκόμαστε σε μια μικρή στρατιωτική σύγκρουση. Τη χαρακτηρίζω μικρή, γιατί το Ιράν δεν έχει καμία πιθανότητα. Δεν είχε ποτέ. Το γνωρίζουν και οι ίδιοι».

Πρόσθεσε: «Όταν μιλούν μαζί μου, μου το λένε αυτό, αλλά μετά βγαίνουν στην τηλεόραση και λένε πόσο καλά τα πάνε, ενώ δεν έχουν ναυτικό. Δεν έχουν αεροπορία. Δεν έχουν καμία δυνατότητα αντιαεροπορικής άμυνας, έχουν καταστραφεί πλήρως, δεν έχουν ραντάρ. Δεν έχουν ηγεσία. Οι ηγέτες τους έχουν εξουδετερωθεί».

Ο ίδιος συνέχισε: «Πρόκειται για άρρωστους ανθρώπους και δεν θα επιτρέψουμε σε “τρελούς” να αποκτήσουν πυρηνικά όπλα. Η ισχύς ενός πυρηνικού όπλου είναι κάτι για το οποίο δεν θέλω καν να μιλήσω. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί».

Ο Τραμπ ανέφερε επίσης: «Τους έχουμε συντρίψει. Έχουν φτάσει στο σημείο να περιορίζονται σε μικρά σκάφη με ένα πολυβόλο στο μπροστινό μέρος».

Ο Αμερικανός πρόεδρος αναφέρθηκε σύντομα στον πόλεμο με το Ιράν στην αρχή εκδήλωσης στο Οβάλ Γραφείο, αφού πρώτα επαίνεσε τον υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, ο οποίος στεκόταν δίπλα του.

Ο Τραμπ δήλωσε ότι ο Χέγκσεθ έδωσε μια «εξαιρετική συνέντευξη Τύπου» μαζί με τον στρατηγό Νταν Κέιν, αρχηγό του Μικτού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων.

«Δεν τους αρέσει να παίζουν παιχνίδια μαζί μας», είπε ο Τραμπ, αναφερόμενος στο Ιράν. «Δεν τους αρέσει καθόλου. Θα το δείτε. Με τον χρόνο θα το δείτε. Νομίζω ότι το έχετε ήδη δει. Ουσιαστικά εξουδετερώσαμε τον στρατό τους μέσα σε περίπου δύο εβδομάδες».

Τα πλοία πέρασαν κυρίως από τα ιρανικά χωρικά ύδατα και μεταξύ αυτών ήταν και το τάνκερ χημικών προϊόντων Vast Plus, στο οποίο έχουν επιβάλει κυρώσεις οι ΗΠΑ, σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας εντοπισμού πλοίων Kpler και δορυφορική ανάλυση της SynMax.

Τα περισσότερα ήταν πλοία μεταφοράς ξηρού φορτίου. Το πρακτορείο Reuters δεν ήταν σε θέση να εξακριβώσει εάν πέρασαν και άλλα πλοία, πέραν των έξι. Κατά μέσο όρο, τις τελευταίες ημέρες, περνούν καθημερινά επτά πλοία.

Ο αριθμός αυτός είναι πολύ μικρός σε σύγκριση με τη συνήθη κίνηση στον Κόλπο. Πριν από τον πόλεμο που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου, περνούσαν καθημερινά 125-140 πλοία.

Σήμερα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προέτρεψε το Ιράν «να φερθεί έξυπνα, σύντομα» και να υπογράψει μια συμφωνία, την ώρα που αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι η Ουάσινγκτον προτίθεται να παρατείνει τον αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών.

Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν ρίξει στο τραπέζι μια πρόταση για την επιβολή διοδίων στα πλοία που πλέουν μέσω των Στενών. Ωστόσο, το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ προειδοποίησε την Τρίτη ότι κινδυνεύουν με κυρώσεις εκείνες οι ναυτιλιακές εταιρείες που πληρώνουν την κυβέρνηση του Ιράν ή τους Φρουρούς της Επανάστασης για να διασφαλίσουν την ασφαλή διέλευση των πλοίων τους από το Ορμούζ.

Η πιθανότητα παρατεταμένου αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών «επί πολλούς μήνες» αναφέρθηκε από τον Τραμπ στη συνάντηση που είχε με στελέχη πετρελαϊκών εταιρειών την Τρίτη, επιβεβαίωσε ένας αξιωματούχος του Λευκού Οίκου.

Αποτελεί ένα μεγάλο βήμα εμβάθυνσης μιας ήδη στενής σχέσης, στην οποία θα ενσωματωθούν νέα πεδία συνεργασίας που αντανακλούν τις αυξημένες απαιτήσεις της συγκυρίας, ενώ τοποθετεί την ελληνογαλλική συνεργασία στον πυρήνα των συζητήσεων για μέλλον της Ευρώπης και του ευρωπαϊκού πλαισίου άμυνας και ασφάλειας.

Η επίσκεψη του Προέδρου της Γαλλίας θα επισφραγίσει την ανανέωση της ελληνογαλλικής συμφωνίας στρατηγικής συνεργασίας στην ασφάλεια και την άμυνα, ενώ παράλληλα ανοίγει τον δρόμο για περαιτέρω εμβάθυνση της συνεργασίας σε τομείς όπως η οικονομία, η πολιτική προστασία και η καινοτομία.

Υπενθυμίζεται ότι η αρχική συμφωνία στρατηγικής εταιρικής σχέσης στην άμυνα και την ασφάλεια, που υπεγράφη τον Σεπτέμβριο του 2021 στο Μέγαρο των Ηλυσίων, αποτέλεσε προπομπό της ευρύτερης ευρωπαϊκής συζήτησης για την ενίσχυση της κοινής άμυνας και της στρατηγικής αυτονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συμπληρωματικότητα με το ΝΑΤΟ.

Ο Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος της Γαλλίας συγκαταλέγονται στους λίγους Ευρωπαίους ηγέτες που έχουν θέσει σταθερά και έγκαιρα το ζήτημα αυτό στο ευρωπαϊκό τραπέζι. Την ανάγκη αυτή υπογράμμισαν οι δύο ηγέτες τονίζοντας την διάσταση της ασφάλειας στο ευρωπαϊκό πλαίσιο κατά την πρόσφατη επίσκεψή τους στην Κύπρο -αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τον αναβαθμισμένο ρόλο της ελληνογαλλικής σχέσης ως πυλώνα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ψηλά στην ατζέντα των συνομιλιών αναμένεται ακόμη να βρεθεί η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, με αιχμή τα Στενά του Ορμούζ. Σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η Ελλάδα δεν περιορίζεται σε θεωρητικές τοποθετήσεις: συμμετέχει ενεργά στην ευρωπαϊκή επιχείρηση EUNAVFOR ASPIDES, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο της ως παγκόσμιας ναυτιλιακής δύναμης με αυξημένο ενδιαφέρον και ευαισθησία σε θέματα θαλάσσιας ασφάλειας.

Ο Πρωθυπουργός είχε, άλλωστε, θέσει ως κορυφαία προτεραιότητα το ζήτημα της θαλάσσιας ασφάλειας, για το οποίο είχε μιλήσει στην κεντρική εκδήλωση της ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, τον περασμένο Μάιο.

Παράλληλα, η ανανέωση της συμφωνίας στρατηγικής εταιρικής σχέσης για πενταετή περίοδο, με πρόβλεψη αυτόματης επέκτασης επ’ αόριστον, ενισχύει το ήδη στενό πλαίσιο συνεργασίας.

Η υπογραφή νέων συμφωνιών αναμένεται να επεκτείνει τη διμερή ατζέντα. Από την άμυνα και την εξωτερική πολιτική έως την οικονομία, την καινοτομία, την πολιτική προστασία, αλλά και τις κοινές αξίες, την προάσπιση του διεθνούς δικαίου και των αρχών της πολυμέρειας στις διεθνείς σχέσεις και του ρόλου των Ηνωμένων Εθνών, η ελληνογαλλική σχέση περνά σε φάση περαιτέρω θεσμοθέτησης και εμβάθυνσης. Αποκτά χαρακτηριστικά μιας συνεκτικής και πολύ-επίπεδης συνεργασίας με διάρκεια και βάθος.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στο ζήτημα της προστασίας των ανηλίκων στο διαδίκτυο, με την Ελλάδα και τη Γαλλία να συγκαταλέγονται στις πρώτες χώρες της ΕΕ που προωθούν πρωτοβουλίες για τη ρύθμιση της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από ανηλίκους. Ελλάδα και Γαλλία βρίσκονται στην πρώτη γραμμή διαμόρφωσης ευρωπαϊκού πλαισίου ρύθμισης.

Η υπεράσπιση του Λιμενικού και η «αδιαπραγμάτευτη» φύλαξη

Ο κ. Κικίλιας υπογράμμισε επανειλημμένα ότι το Λιμενικό Σώμα σώζει καθημερινά χιλιάδες ζωές υπό αντίξοες συνθήκες, ειδικά σε περιόδους έξαρσης της παράνομης μετανάστευσης και εκμετάλλευσης από διακινητές. Παράλληλα, όμως, ξεκαθάρισε ότι η φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων αποτελεί θεσμική υποχρέωση της χώρας, ευθυγραμμισμένη με τις αποφάσεις του δυτικού κόσμου. «Δεν μπορεί όποιος θέλει να έρχεται και να μπαίνει στη χώρα μας», ανέφερε χαρακτηριστικά, συνδέοντας τη δράση του Σώματος με την αστυνόμευση της ΑΟΖ και την προστασία της ναυτιλίας.

«Το Λιμενικό καθημερινά σώζει ζωές. Σώζει χιλιάδες ζωές σε πολύ δύσκολες καταστάσεις σε συνθήκες ανυπέρβλητες μέρα και νύχτα και μάλιστα στο πικ της έξαρσης της παράνομης μετανάστευσης ή της εκμετάλλευσης από τους σύγχρονους λαθρέμπορους αυτών των δυστυχών ανθρώπων. Έχουμε δει τραγικές στιγμές να εκτυλίσσονται», δήλωσε χαρακτηριστικά.

«Είναι υποχρέωσή μας. Στον δυτικό κόσμο στην Ευρώπη, στην Αμερική, στην Ελλάδα έχουμε αποφασίσει ότι δεν μπορεί όποιος θέλει να έρχεται και να μπαίνει στη χώρα μας. και είναι υποχρέωσή τους μαζί με τη φύλαξη των θαλάσσιων πάρκων, την αστυνόμευση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης αύριο, των γεωτρήσεων που θα γίνουν, της παράνομης αλιείας των πλοίων που ρυπαίνουν, της ακτοπλοΐας, της ποντοπόρου ναυτιλίας», συμπλήρωσε.

«Οι άνδρες και οι γυναίκες του Λιμενικού κάνουν τη δουλειά τους»

Παράλληλα ο κ. Κικίλιας υποστήριξε πως οι άνδρες και οι γυναίκες του Λιμενικού Σώματος κάνουν τη δουλειά τους και δεν μπορεί ποτέ οποιαδήποτε πολιτική ηγεσία «να έχει δώσει ποτέ εντολή σ’ αυτούς τους ανθρώπους που υπηρεσιακά επιτελούν έργο και το καθήκον τους να κάνουν κάτι περισσότερο ή λιγότερο από τη δουλειά τους».

«Υπάρχουν κανόνες και πλαίσιο εμπλοκής. Υπάρχει εκπαίδευση και όταν κάτι δεν πηγαίνει καλά, τότε υπάρχει διαδικασία, υπάρχει διαδικασία διοικητική, δηλαδή Ένορκη Διοικητική Εξέταση, με τους ειδικούς να μας λένε τι έχει συμβεί. Υπάρχει ναυτοδικείο αν και εφόσον υπάρχει ναυάγιο, υπάρχει και εισαγγελέας, προανακριτική περίοδος με καταθέσεις και ούτω καθεξής», προσέθεσε και σχετικά με το ναυάγιο σημείωσε πως «θα ελεγχθούν όποιοι πρέπει να ελεγχθούν».

«Σε ανθρώπινο επίπεδο και μία ανθρώπινη ζωή αν χαθεί από οποιοδήποτε αίτιο, πόσο μάλλον μέσα στη θάλασσα, αυτό μας πληγώνει, έχουμε ευθύνη και προσπαθούμε να δούμε πώς θα το αποτρέψουμε», συμπλήρωσε.

Για τις κάμερες στα σκάφη του Λιμενικού ο κ. Κικίλιας ανέφερε πως: «Το σκάφος αυτό είχε υπέρυθρη κάμερα, χρησιμοποιείται για συγκεκριμένους λόγους τη νύχτα για να εντοπίσει από μακριά αυτό που πρέπει να εντοπίσει. Η ανάλογη κάμερα από την ξηρά είχε δείξει στον επικεφαλής του σκάφους που ήταν αυτό το φουσκωτό με τους δυστυχείς αυτούς ανθρώπους».

Η διεθνής έκθεση The Sea Unites – The Greek Shipping and the German Economic Miracles φωτίζει μια μοναδική ιστορία συνεργασίας και ανασυγκρότησης που εκτείνεται πέρα από τα όρια της ναυτιλίας και της οικονομίας. Μέσα από τα ναυπηγικά επιτεύγματα και τις παραγγελίες των Ελλήνων εφοπλιστών προς τα γερμανικά ναυπηγεία, αποκαλύπτεται πώς η μεταπολεμική Ευρώπη κατάφερε να μετατρέψει τις πληγές της Ιστορίας σε δημιουργικές συνεργασίες και γέφυρες εμπιστοσύνης μεταξύ λαών που υπήρξαν αντίπαλοι.

Ακολουθεί ο χαιρετισμός του κ. Τασούλα:

«Κυρίες και κύριοι,

Υπάρχουν στιγμές στην Ιστορία των λαών όπου οι οικονομικές επιλογές αποκτούν πολιτικό και πολιτισμικό βάθος: όταν μια επιχειρηματική εκ πρώτης όψεως απόφαση γίνεται πράξη ευθύνης και μια συνεργασία μετατρέπεται σε γέφυρα ανάμεσα σε λαούς που υπήρξαν αντίπαλοι.

Η σημερινή έκθεση αφηγείται την ιστορία των ναυπηγικών επιτευγμάτων αλλά, στην πραγματικότητα, φωτίζει μια βαθύτερη ευρωπαϊκή εμπειρία. Πώς, μέσα από τη θάλασσα και τη ναυτιλία, μια ζοφερή μνήμη μετετράπη σε δημιουργική συνεργασία. Πώς η θάλασσα, τελικώς, έχει το χάρισμα να ενώνει τους ανθρώπους.

Αντίθετα με τη σαρκαστική συμβουλή που έδινε ο Ντιντερό στις Αρχές Πολιτικής των Ηγεμόνων «να μην κάνουν συμμαχίες παρά μόνο για να σπέρνουν μίση», η Ευρώπη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο επέλεξε συνειδητά έναν άλλο δρόμο. Της συμμαχίας για να σπείρει τη δημοκρατία και την ευημερία. Από τα ερείπια της καταστροφής αναδείχθηκε σε μια από τις πιο δυναμικές οικονομίες του πλανήτη μας.

Μέρος αυτής της ανασυγκρότησης υπήρξε και η ναυπηγική δραστηριότητα, η οποία δημιούργησε γέφυρες εμπιστοσύνης και συνεργασίας που ξεπέρασαν το παρελθόν και οδήγησαν στο κοινό ευρωπαϊκό μέλλον που βιώνουμε σήμερα.

Το τεκμηριωμένο και εξαιρετικά διαφωτιστικό έργο του ιστορικού Γιώργου Φουστάνου, καρπός πολυετούς έρευνας, αναδεικνύει πώς οι παραγγελίες Ελλήνων πλοιοκτητών συνέβαλαν καθοριστικά στην οικονομική ανασυγκρότηση της Δυτικής Γερμανίας και τη σταδιακή επανένταξή της στον παγκόσμιο χάρτη.

Η ιστορική αυτή αφήγηση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα αν αναλογιστούμε το σημείο εκκίνησής της. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Έλληνες χάσαμε τα τρία τέταρτα του εμπορικού μας στόλου από τα πυρά, κυρίως, των γερμανικών υποβρυχίων και για τέσσερα χρόνια η χώρα μας υποδουλώθηκε στις δυνάμεις το Άξονα. Παρά ταύτα, αναπτύξαμε μετά τον πόλεμο επιχειρηματικές σχέσεις με τα καθημαγμένα, αρχικά, ναυπηγεία της Δυτικής Γερμανίας.

Η επιλογή αυτή δεν υπήρξε αποτέλεσμα λήθης, αλλά πράξη υπέρβασης. Ήταν μια σιωπηλή παραδοχή ότι το μέλλον της Ευρώπης δεν μπορούσε παρά να οικοδομηθεί πάνω στη συμπόρευση και τη συνεργασία.

Οι μεταπολεμικές ναυπηγήσεις έφεραν ένα διπλό όφελος καθώς συνέβαλλαν στη δημιουργία της γερμανικής οικονομικής ανασυγκρότησης και ταυτόχρονα του ελληνικού ναυτιλιακού θαύματος. Δύο θαύματα σε συσκευασία του ενός. Ήταν μια πρώτη εικόνα του ευρωπαϊκού μέλλοντος, ένα πρώτο δείγμα της προόδου και της ανάπτυξης που θα μπορούσε να πετύχει η Ευρώπη μέσα από τη σύντηξη δυνάμεων, μέσα από τη συνεννόηση και τη συνεργασία.

Και επειδή ακριβώς αυτό υπήρξε το προανάκρουσμα του πώς χτίστηκε εν συνεχεία η Ευρώπη, θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτήν την πρωτοποριακή διαίσθηση του ελληνικού εφοπλισμού, ο οποίος αντιλαμβάνεται τις εξελίξεις ακόμη και πριν να δρομολογηθούν. Απόδειξη ότι η συμμετοχή της Ελλάδος στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στον πλευρό της Αντάντ, έγινε αρχικά μέσω του εμπορικού της στόλου και εν συνεχεία μέσω της κρατικής επιλογής, το 1917. Ο εφοπλισμός, δηλαδή, έβλεπε μπροστά και ενίοτε η κρατική πρωτοβουλία ακολουθούσε.

Πριν από τον πόλεμο, τα γερμανικά ναυπηγεία κατείχαν εξέχουσα θέση στον παγκόσμιο ναυπηγικό χάρτη. Μετά την ήττα αποδεκατίστηκαν και ήταν αποκομμένα βάσει συμφωνιών και συνθηκών από τις διεθνείς αγορές. Η Γερμανία παρέδωσε το σύνολο του στόλου της στους νικητές του πολέμου και της απαγορεύτηκε να αναπτύξει ναυπηγική δραστηριότητα εξαιρουμένης αυτής που εξυπηρετούσε τις εσωτερικές ανάγκες του κράτους. Πέντε χρόνια μετά την άρση της απαγόρευσης αυτής -και σε μια δύσκολη διεθνή συγκυρία- οι αθρόες παραγγελίες Ελλήνων εφοπλιστών, κυρίως για ατμοκίνητα δεξαμενόπλοια, υπήρξαν καταλύτης για την επανεκκίνηση ιστορικών ναυπηγικών μονάδων στο Κίελο, το Αμβούργο, τη Βρέμη και το Έμντεν. Σκεφτείτε ότι μέχρι και το 1958 τα ελληνικά πλοία απέπλεαν με γερμανικό πλήρωμα και Γερμανό πλοίαρχο.

To 1953, τέσσερα ελληνόκτητα νεότευκτα δεξαμενόπλοια παραδόθηκαν από γερμανικά ναυπηγεία. Το Olympic Cloud υπήρξε το πρώτο δεξαμενόπλοιο που ναυπηγήθηκε μετά τον πόλεμο και καθελκύστηκε παρουσία της Λουίζε Έρχαρντ, συζύγου του Λούντβιχ Έρχαρντ, αρχιτέκτονα του γερμανικού οικονομικού θαύματος. Λίγους μήνες αργότερα, η παράδοση του Tina Onassis, του μεγαλύτερου δεξαμενόπλοιου στον κόσμο, ενώπιον δεκάδων χιλιάδων θεατών, σήμανε την επιστροφή του Αμβούργου ανάμεσα στα κορυφαία ναυπηγικά κέντρα διεθνώς.

Σε κάθε σπουδαία ιστορία επιτυχίας, άλλωστε, υπάρχει ένας αφανής πρωταγωνιστής: η κουλτούρα εμπιστοσύνης στη συλλογική εργασία, που λειτουργεί ως καταλύτης προόδου.

Η ανασυγκρότηση για την οποία μιλάμε δεν αφορούσε μόνο ναυπηγεία και λιμάνια. Αφορούσε ανθρώπους, οικογένειες, εργαζόμενους. Αφορούσε την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας της εργασίας και της δημιουργίας σε μια κοινωνία που αναζητούσε εκ νέου τον βηματισμό της. Στα γερμανικά ναυπηγεία εργάστηκαν αργότερα χιλιάδες Έλληνες μετανάστες, συμβάλλοντας με το μόχθο τους όχι μόνο στην ανασυγκρότηση της Γερμανίας, αλλά και στη διαμόρφωση ενός ευρωπαϊκού κοινωνικού ιστού. Η πολιτική βούληση συνόδευσε αυτή τη δυναμική. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, τη δεκαετία του ’50, εργάστηκε συστηματικά για την ενίσχυση των ελληνογερμανικών συνεργασιών.

Η ιστορία αυτή δείχνει με σαφήνεια πως το οικονομικό θαύμα δεν είναι ποτέ αποτέλεσμα ενός μόνο παράγοντα. Είναι προϊόν συνεργειών, εμπιστοσύνης και διεθνών σχέσεων που βασίζονται στη σταθερότητα και τον αμοιβαίο σεβασμό.

Η ελληνική ναυτιλία, σε αντίθεση με άλλες χώρες, αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό χωρίς κρατική στήριξη. Σε μια Ελλάδα καθημαγμένη, απορροφημένη από τον εμφύλιο πόλεμο, οι Έλληνες εφοπλιστές ανέλαβαν πρωτοβουλία. Και σήμερα, η ελληνική ναυτιλία αντιπροσωπεύει πάνω από το 61% του στόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και περίπου το 20% της παγκόσμιας χωρητικότητας! Ένα επίτευγμα δυσανάλογο με το γεωμετρικό μέγεθος και τον πληθυσμό της χώρας μας.

Οι Έλληνες ταξιδεύουν στις θάλασσες εδώ και χιλιάδες χρόνια. Η θάλασσα -το αρχαιοελληνικό «ανήριθμον γέλασμα των κυμάτων»- υπήρξε πεδίο εμπορίου, διάδοσης πολιτισμού αλλά και αγώνων για την ελευθερία. Στη μεταπολεμική Ευρώπη, έγινε και πεδίο συμφιλίωσης.

Η ιστορία που αναδεικνύεται μέσα από αυτή την έκθεση δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν. Μάς καλεί να αναλογιστούμε το παρόν και το μέλλον. Αποτελεί μια ζωντανή υπενθύμιση ότι η πρόοδος δεν γεννιέται από την απομόνωση, αλλά από τη συνεννόηση, που είναι δύναμη. Σε έναν κόσμο που δοκιμάζεται εκ νέου, η εμπειρία της ευρωπαϊκής μεταπολεμικής πορείας -και η αποφασιστική συμβολή της ναυτιλίας σε αυτήν- δείχνει ότι οι λαοί μπορούν να μετατρέψουν τις τραυματικές τους εμπειρίες σε κοινό, στέρεο θεμέλιο. Σήμερα, οι άλλοτε δύο αντιμαχόμενοι λαοί, συνυπάρχουν ως ισότιμοι εταίροι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρά τις διαφορές, η θάλασσα, όντως, ενώνει τους λαούς.

Και κλείνοντας, θα ήθελα να πω τούτο: Οι Έλληνες εφοπλιστές, σήμερα που βρίσκονται στο πιο ψηλό σκαλί ισχύος και διεθνούς επιρροής στην ιστορία τους, έχουν όχι μόνο τη δυνατότητα, αλλά και τη μοναδική ιστορική ευκαιρία, μαζί με την ευθύνη που αυτή συνεπάγεται, να προσφέρουν ακόμα περισσότερα στην Ελλάδα. Να δημιουργήσουν, να τολμήσουν και να ανοίξουν νέους δρόμους προόδου. Όπως συνέβαλλαν στο γερμανικό οικονομικό θαύμα, έτσι μπορούν να πρωτοστατήσουν στις επιτυχίες του ελληνικού μας μέλλοντος. Να κάνουν περισσότερα και από αυτά τα αξιόλογα που ήδη κάνουν.

Η εποχή που διανύουμε, παρότι χαρακτηρίζεται από ρευστότητα και αβεβαιότητα, γεννά ταυτόχρονα νέες ευκαιρίες για πρωτοβουλία και δημιουργία. Ο ελληνικός εφοπλισμός έχει μπροστά του νέες κορυφές που μπορεί να κατακτήσει. Οι Έλληνες εφοπλιστές μπορούν να υλοποιήσουν νέους στόχους και να πραγματοποιήσουν νέα σχέδια και οράματα. Οράματα συνυφασμένα τόσο με την εδραίωση της δικής τους πρωτοπορίας στην ελληνική και τη διεθνή οικονομία, όσο και με την πορεία του έθνους μας πιο μπροστά και πιο ψηλά στην κοινωνία των ευρωπαϊκών κρατών.

Αν η ιστορία προσφέρει ένα δίδαγμα, είναι ότι η θάλασσα θα αποτελεί πάντοτε πηγή έμπνευσης, γνώσης και ισχύος για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Πάνω στη θάλασσα ξεδιπλώνεται αυτό το αέναο και επίμονο ταξίδι της ελληνίδος ιδέας στο χρόνο, αυτό το Ομηρικό ταξίδι που ξεκίνησε από τα βάθη της προϊστορίας και δεν θα τελειώσει ποτέ για όσο θα υπάρχει στον κόσμο φως και πίστη στην αρμονία, στο μέτρο και στα ανθρωπιστικά ιδεώδη.

Σας ευχαριστώ.»

Η συζήτηση με τίτλο «Από τις Ανοιχτές Θάλασσες στον Καταναλωτή: Διασφαλίζοντας το ναυτιλιακό εμπόριο και την παγκόσμια οικονομία» πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2026 στα κεντρικά γραφεία του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.

Σύμφωνα με το δελτίο Τύπου της Μόνιμης Αντιπροσωπείς της Ελλάδας στον ΟΗΕ, ο κ. Γεραπετρίτης τόνισε κατά την εναρκτήρια ομιλία του, ότι η ειρήνη συνδέεται άρρηκτα με το ελεύθερο εμπόριο και την οικονομική αλληλεξάρτηση που αυτό δημιουργεί.

«Η ασφαλής ναυτιλία δεν αποτελεί μόνο οικονομική αναγκαιότητα, αλλά και θεμέλιο για την ειρήνη, τη συνεργασία και την αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των εθνών», ανέφερε ο υπουργός Εξωτερικών, επισημαίνοντας ότι για την Ελλάδα – η οποία αποτελεί κορυφαία χώρα πλοιοκτησίας παγκοσμίως – η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εθνικής της στρατηγικής.

Όπως σημείωσε, ο ελληνόκτητος εμπορικός στόλος αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου, αντιπροσωπεύοντας άνω του 20% του παγκόσμιου στόλου και περισσότερο από το 61% του στόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη στιγμή που η Ελλάδα αντιστοιχεί μόλις στο 0,2% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Στο πλαίσιο αυτό, υπογράμμισε τη σημασία της διασφάλισης της ναυτικής εμπορικής δραστηριότητας και της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας, σύμφωνα με τους καθιερωμένους διεθνείς κανόνες και κανονισμούς, τονίζοντας ότι η Ελλάδα έχει θέσει τη ναυτική ασφάλεια ως ύψιστη προτεραιότητα κατά τη θητεία της στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και επιδιώκει την περαιτέρω ενίσχυσή της στην ατζέντα των Ηνωμένων Εθνών.

«Η ανθρώπινη ευημερία και η σταθερότητα συνδέονται με τις ελεύθερες θάλασσες. Σε ένα όλο και πιο ασταθές και ταχέως μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό περιβάλλον, ο κόσμος μας παραμένει βαθιά διασυνδεδεμένος, με τη θάλασσα να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο», σημείωσε ο κ. Γεραπετρίτης, εξηγώντας ότι πάνω από το 80% του διεθνούς εμπορίου κατά όγκο μεταφέρεται δια θαλάσσης, επηρεάζοντας άμεσα τις εφοδιαστικές αλυσίδες, την επισιτιστική και ενεργειακή ασφάλεια, καθώς και την ευημερία των εθνικών οικονομιών.

Απειλές στη θάλασσα και η ελληνική συμβολή στη ναυτική ασφάλεια

Αναφερόμενος στις σύγχρονες απειλές στη θάλασσα – όπως η πειρατεία, η τρομοκρατία, οι παράνομες δραστηριότητες, οι επιθέσεις με drones και οι υβριδικές απειλές – ο κ. Γεραπετρίτης υπενθύμισε τις πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει η Ελλάδα για την προστασία της διεθνούς ναυσιπλοΐας.

Στο πλαίσιο αυτό, ανέδειξε τον ηγετικό ρόλο της χώρας στη ναυτική επιχείρηση της ΕΕ EUNAVFOR ASPIDES, καθώς και τη συμμετοχή της στις επιχειρήσεις Atalanta στον Ινδικό Ωκεανό και Irini στη Μεσόγειο. Παράλληλα, υπογράμμισε την ανάγκη συλλογικής δράσης, επισημαίνοντας τον κρίσιμο ρόλο οργανισμών όπως ο ΟΗΕ, ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Επιπλέον, τόνισε ότι απαιτείται στενότερη συνεργασία μεταξύ κρατών και ναυτιλιακής βιομηχανίας, με αξιοποίηση της τεχνογνωσίας του ιδιωτικού τομέα, προληπτικά συλλογικά μέτρα και αυστηρή τήρηση των κανόνων της διεθνούς ναυτικής τάξης. Κλείνοντας, ο Υπουργός Εξωτερικών επεσήμανε ότι στη σημερινή ρευστή παγκόσμια πραγματικότητα πρέπει να ληφθούν υπόψη τρεις κρίσιμες παράμετροι: οι εντάσεις και οι πόλεμοι σε πολλαπλά μέτωπα, οι πιέσεις στη πολυμερή συνεργασία και η υποχώρηση της διεθνούς τάξης που βασίζεται σε κανόνες. Σε αυτό το πλαίσιο, κάλεσε τα κράτη που μοιράζονται κοινές αξίες να υιοθετήσουν μια ρεαλιστική προσέγγιση απέναντι στις νέες προκλήσεις, την οποία χαρακτήρισε ως «ρεαλισμό αξιών».

Κατά τον χαιρετισμό της, η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη, Αγλαΐα Μπαλτά, εστίασε στην επίδραση της ναυτικής ανασφάλειας στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες και στο κόστος για τους καταναλωτές. Όπως ανέφερε, «η ναυτιλία είναι κάτι παραπάνω από μέσο εμπορίου· είναι ο σιωπηλός φύλακας της παγκόσμιας ευημερίας. Συνδέει τον κόσμο με συνέχεια και αξιοπιστία, ακόμη και σε περιόδους καθολικών κρίσεων». Τόνισε, δε, ότι κάθε διατάραξη της παγκόσμιας ναυτιλίας έχει άμεσο και απτό αντίκτυπο στους καταναλωτές, υπογραμμίζοντας πως ο διεθνής και περιφερειακός συντονισμός αποτελεί κρίσιμο εργαλείο για την ενίσχυση της ναυτικής ασφάλειας και τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και σταθερότητας.

Από την πλευρά του, ο Ιδρυτής και Πρόεδρος του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών, Συμεών Τσομώκος, σημείωσε ότι ελάχιστα κράτη είναι καλύτερα τοποθετημένα από την Ελλάδα για να ηγηθούν της διεθνούς συζήτησης για τη ναυτική ασφάλεια, δεδομένης της βαθιάς ναυτικής της παράδοσης και του κομβικού ρόλου της στη διεθνή ναυτιλία. «Είναι ακριβώς αυτή η σύνδεση μεταξύ της ασφάλειας στη θάλασσα και της οικονομικής ευημερίας στη στεριά που καθιστά τη σημερινή συζήτηση τόσο επίκαιρη όσο και απαραίτητη», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παγκόσμιες αγορές, ενεργειακή μετάβαση και θαλάσσια ασφάλεια: Προκλήσεις και ευκαιρίες

Η ενεργειακή ασφάλεια, οι παγκόσμιες αγορές και οι γεωπολιτικές προκλήσεις, αλλά και οι οικονομικές ευκαιρίες που αναδύονται, βρέθηκαν στο επίκεντρο της στρογγυλής τράπεζας που συντόνισε ο Ανώτερος Διπλωματικός Ανταποκριτής της ΕΡΤ, Φάνης Παπαθανασίου, με τη συμμετοχή των Steven Wills (Navalist, Center for Maritime Strategy, Navy League of the United States), Gregory Ehrie (Chief Security Officer, Port Authority of New York & New Jersey) και Julia Nesheiwat (Distinguished Fellow, Global Energy Center, Atlantic Council).

Στη συζήτηση, στην οποία συμμετείχαν και αντιπρόσωποι πολλών χωρών στον ΟΗΕ, τονίστηκε ότι η ασφάλεια του θαλάσσιου εμπορίου αποτελεί βασική προϋπόθεση για προσιτή και αξιόπιστη ενέργεια, σταθερές αγορές και βιώσιμη ενεργειακή μετάβαση. Επισημάνθηκε, επίσης, ότι η συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, σε συνδυασμό με τη χρήση τεχνολογιών όπως η τεχνητή νοημοσύνη, τα drones, η δορυφορική παρακολούθηση και το blockchain, μπορεί να μετατρέψει τους κινδύνους σε ευκαιρίες ανθεκτικότητας.

Πιο αναλυτικά, η κα Nesheiwat ανέδειξε τη στενή σύνδεση της ενεργειακής με τη θαλάσσια ασφάλεια, επισημαίνοντας ότι επηρεάζει άμεσα την αξιοπιστία, το κόστος και τη μετάβαση σε νέες ενεργειακές πηγές. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ανέφερε τις επιθέσεις των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα, οι οποίες ανάγκασαν δεξαμενόπλοια να παρακάμπτουν τις βασικές θαλάσσιες οδούς, αυξάνοντας τη διάρκεια των ταξιδιών και τα ναύλα κατά περίπου 25%, με άμεσο αντίκτυπο στις τιμές καυσίμων και αγαθών παγκοσμίως. Σημείωσε, επίσης, ότι το λιώσιμο των πάγων στην Αρκτική ανοίγει νέες θαλάσσιες διαδρομές που μειώνουν τον χρόνο μεταφοράς ενέργειας μεταξύ Ασίας και Ευρώπης κατά 40%, αλλά δημιουργούν νέες προκλήσεις ασφαλείας και περιβαλλοντικές απειλές.

Ο κ. Wills υπογράμμισε ότι η παγκόσμια θαλάσσια ασφάλεια επιδεινώνεται σε ορισμένες περιοχές, απαιτώντας συλλογική αντιμετώπιση, ενώ αναφέρθηκε ως επιτυχημένο παράδειγμα στη διεθνή αντίδραση κατά της πειρατείας την περίοδο 2008–2009 στα Στενά Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και στην Ερυθρά Θάλασσα. Τόνισε, επίσης, ότι οι σύγχρονες απειλές περιλαμβάνουν drones και πυραύλους υψηλής ακρίβειας, ικανούς να διακόψουν κρίσιμες θαλάσσιες οδούς απαιτώντας στρατηγική συνεργασία και τεχνολογία για παρακολούθηση και δρομολόγηση πλοίων.

Στη σημασία της προστασίας των λιμανιών, καθώς αυτά εξυπηρετούν εκατομμύρια ανθρώπους και διασφαλίζουν την τροφοδοσία τροφίμων και ενέργειας εστίασε ο κ. Ehrie τονίζοντας πως απαιτείται σήμερα μια πολυεπίπεδη στρατηγική, η οποία συνδυάζει φυσική ασφάλεια, κυβερνοασφάλεια, αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών, προετοιμασία για φυσικά και τεχνολογικά συμβάντα, καθώς και συνεργασία με εθνικά και διεθνή στρατεύματα. 

Τέλος, ο κ. Ehrie εστίασε στη σημασία της προστασίας των λιμανιών, τα οποία εξυπηρετούν εκατομμύρια ανθρώπους και διασφαλίζουν την τροφοδοσία τροφίμων και ενέργειας, επισημαίνοντας την ανάγκη για μια πολυεπίπεδη στρατηγική που συνδυάζει φυσική ασφάλεια, κυβερνοασφάλεια, σύγχρονες τεχνολογίες και διεθνή συνεργασία.

Πηγή

   Όπως επισημαίνει, η ναυτιλία δεν αποτελεί μόνο έναν ισχυρό οικονομικό κλάδο, αλλά μέρος της ιστορικής και κοινωνικής ταυτότητας του ελληνισμού, καθώς η θάλασσα υπήρξε σε κάθε περίοδο πηγή ζωής, ευημερίας και εμπορικής δραστηριότητας. Στο πλαίσιο αυτό, η ελληνική ποντοπόρος ναυτιλία εξακολουθεί να διατηρεί πρωταγωνιστική θέση διεθνώς, με τον ελληνόκτητο στόλο να αντιπροσωπεύει περίπου το 20% της παγκόσμιας χωρητικότητας και να στηρίζει τη λειτουργία του παγκόσμιου εμπορίου.

   Ο υπουργός υπογραμμίζει ότι το ζητούμενο, σήμερα, δεν είναι απλώς η διατήρηση αυτής της θέσης, αλλά η προσαρμογή σε ένα περιβάλλον αυξημένων προκλήσεων. Οι διεθνείς κρίσεις των τελευταίων ετών -προσθέτει- από την πανδημία και τον πόλεμο στην Ουκρανία έως την ενεργειακή αβεβαιότητα, τις επιθέσεις σε κρίσιμες θαλάσσιες οδούς και τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, επηρέασαν άμεσα τη ναυσιπλοΐα και τις αλυσίδες εφοδιασμού.

   Σε αυτό το σύνθετο γεωπολιτικό πλαίσιο, ξεκαθαρίζει ότι η Ελλάδα στηρίζει σταθερά την αρχή πως η ναυτιλία δεν μπορεί να αποτελεί πεδίο πολιτικής εργαλειοποίησης και ότι οι ναυτικοί δεν πρέπει να μετατρέπονται σε ομήρους διεθνών αντιπαραθέσεων. Η θαλάσσια ασφάλεια, τονίζει, παραμένει διαρκής προτεραιότητα και έχει τεθεί στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο και στο πλαίσιο της συμμετοχής της χώρας στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

   Σύμφωνα με το άρθρο, η ναυτιλία και οι λιμενικές υποδομές συνιστούν μία από τις σημαντικότερες αναπτυξιακές ευκαιρίες της επόμενης δεκαετίας. Το πλέγμα λιμανιών, νησιών και παράκτιων πόλεων της χώρας μπορεί να αποτελέσει τη βάση για την ανάπτυξη ενός ευρύτερου οικοσυστήματος οικονομικής δραστηριότητας, με επενδύσεις που εκτείνονται πέρα από τη μεταφορά αγαθών και συνδέονται με την ενέργεια, τον τουρισμό, τις τεχνικές υπηρεσίες, την εκπαίδευση και τη δημιουργία καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας.

   Ο κ. Κικίλιας αναφέρει ότι οι πόροι που κινητοποιούνται τα επόμενα χρόνια, μέσω του ΕΣΠΑ, του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, του Ταμείου Ανάκαμψης, του μεταφορικού ισοδύναμου και των άγονων γραμμών, υπερβαίνουν το 1,5 δισ. ευρώ, με στόχο να μη μείνει καμία περιοχή πίσω, ούτε τα ακριτικά νησιά ούτε λιμάνια που χρειάζονται επανεκκίνηση.

   Κεντρικό στοιχείο αυτής της στρατηγικής, προσθέτει, αποτελεί η ακτοπλοΐα, ο βασικός συνδετικός κρίκος της νησιωτικής Ελλάδας. Για τον λόγο αυτό δρομολογείται ολοκληρωμένο πρόγραμμα ύψους 300 εκατ. ευρώ, με τη συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, για την ανανέωση και τον εκσυγχρονισμό του ακτοπλοϊκού στόλου, με πλοία χαμηλότερων εκπομπών και στόχο τη μείωση του κόστους και την ανακούφιση των πολιτών.

   Παράλληλα, η ασφάλεια στη θάλασσα αναδεικνύεται σε βασικό πυλώνα της ναυτιλιακής πολιτικής. Το πρόγραμμα “ΑΙΓΙΣ 2” σηματοδοτεί τη μετάβαση του Λιμενικού Σώματος σε νέα εποχή, με σύγχρονα πλοία, τεχνολογικά μέσα, μη επανδρωμένα συστήματα και νέο κέντρο επιχειρήσεων, ενισχύοντας την προστασία των θαλάσσιων συνόρων και των λιμενικών υποδομών.

   Όπως τονίζει στο άρθρο του, η ναυτιλία, η ενέργεια και τα λιμάνια συνθέτουν ένα στρατηγικό τρίπτυχο, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της συνεργασίας Ελλάδας και Ηνωμένων Πολιτειών, με τον ελληνόκτητο στόλο να διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη μεταφορά LNG προς την Ευρώπη.

   Καταλήγοντας, ο υπουργός σημειώνει ότι η ναυτιλία δεν αφορά μόνο οικονομικούς δείκτες, αλλά την εργασία, την κοινωνική συνοχή και την προοπτική των επόμενων γενιών, υπογραμμίζοντας ότι στόχος είναι μια Ελλάδα που μετατρέπει τη θαλάσσια οικονομία της σε σύγχρονη εθνική στρατηγική, με σχέδιο, ασφάλεια και σεβασμό στο περιβάλλον.

Ο κ. Γκίκας μιλά για τη συμφωνία μεταφοράς LNG προς την Ουκρανία, την προοπτική των υδροπλάνων, τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών νότια της Κρήτης, καθώς και για τη σταθερότητα και τις πολιτικές αντοχές της κυβέρνησης ενόψει της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης.

Συνέντευξη

Χρόνης Διαμαντόπουλος

–Κύριε Υφυπουργέ, η Ελληνική Ναυτιλία μετά και τη συμφωνία για τη μεταφορά LNG μέσω της Ελλάδας στην Ουκρανία έχει κυρίαρχο ρόλο. Πώς μπορεί η χώρα μας να εκμεταλλευτεί περαιτέρω τα οφέλη αυτής της συμφωνίας με τους Αμερικανούς κολοσσούς; 

Η Ελλάδα καθίσταται πλέον ένας κομβικός ενεργειακός διάδρομος για την τροφοδοσία της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης, αλλά και της Ουκρανίας, με αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο. Αυτό δεν έγινε από τη μία στιγμή στην άλλη.

Έγινε γιατί η χώρα μας είναι αξιόπιστη με σημαντική διεθνή διπλωματική παρουσία, με στρατηγικές συμμαχίες, αλλά και διότι η γεωγραφική μας θέση μας επιτρέπει να διαδραματίζουμε πρωταγωνιστικό ρόλο στον νέο ενεργειακό χάρτη της Ευρώπης.

Έχουν αδειοδοτηθεί κάποια υδατοδρόμια όπως για παράδειγμα της Κέρκυρας, των Παξών, της Πάτρας και γίνεται προσπάθεια αδειοδότησης υδάτινων πεδίων σε Ζάκυνθο, Κεφαλλονιά και Λευκάδα

Όπως γνωρίζετε με τις ΗΠΑ μας συνδέει μία στρατηγική εταιρική σχέση με σημαντική παρουσία Αμερικανών στην Ελλάδα, οι οποίοι έχουν ήδη εκφράσει ενδιαφέρον για περαιτέρω επενδύσεις σε Ελληνικά λιμάνια, γεγονός που βοηθά την ανάπτυξη του ναυτιλιακού μας οικοσυστήματος, αλλά και την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Παράλληλα, συμβάλλει στην περαιτέρω αναβάθμιση του γεωστρατηγικού ρόλου της χώρας μας.

–Εδώ και περίπου 25 χρόνια παραμένει σε εκκρεμότητα η αδειοδότηση υδροπλάνων στη χώρα μας. Δεν θα ήταν μια λύση κυρίως για τα απομακρυσμένα νησιά, αλλά και για την ανάπτυξη του τουρισμού: Γιατί δεν προχωράει αυτή η υπόθεση; 

Θυμάμαι πριν από 20 χρόνια, το δίκτυο των υδατοδρομίων και υδροπλάνων στα Ιόνια Νησιά, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο και διευκόλυνε πάρα πολύ τις μετακινήσεις, αλλά και την συνοχή της Περιφέρειας. Εγώ προσωπικά το χρησιμοποιούσα αρκετά συχνά. 

Με την εμφάνιση της οικονομικής κρίσης, δυστυχώς τα υδροπλάνα αποχώρησαν.

Έκτοτε έχουν γίνει αρκετές προσπάθειες που δεν τελεσφόρησαν, ίσως διότι οι  επενδυτικές προτάσεις δεν ήταν βιώσιμες. 

Οι ροές προς τη νότια Κρήτη έχουν αυξηθεί πάνω από 200% σε σχέση με το 2024, την ίδια στιγμή που στο Ανατολικό Αιγαίο έχουν μειωθεί πάνω από 55%

Τα τελευταία χρόνια έχουν αδειοδοτηθεί κάποια υδατοδρόμια όπως για παράδειγμα της Κέρκυρας, των Παξών, της Πάτρας και γίνεται προσπάθεια αδειοδότησης υδάτινων πεδίων σε Ζάκυνθο, Κεφαλλονιά και Λευκάδα. Υπήρξαν κάποιες προτάσεις από την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων για υδάτινα πεδία στα πιο πάνω νησιά, όμως τέθηκαν κάποια ζητήματα ασφαλείας και θα τροποποιηθούν. Πιστεύω σύντομα να έχουμε αδειοδότηση και για τα υδάτινα πεδία. 

Πάντως κατά την άποψή μου το πιο βασικό πρόβλημα είναι η επένδυση που θα γίνει, να είναι σοβαρή, αξιόπιστη και βιώσιμη. 

–Το Λιμενικό Σώμα  επιχειρεί καθημερινά σε επίπεδο έρευνας και διάσωσης όσο και φύλαξης θαλασσίων συνόρων. Πριν από λίγες ημέρες ωστόσο είχαμε ένα ναυάγιο νότια της Κρήτης με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 18 μετανάστες. Θα μπορούσε να αποφευχθεί αυτό το ναυάγιο; 

Το ναυάγιο νότια της Κρήτης είναι ακόμη ένα τραγικό παράδειγμα του πόσο αδίστακτα δρουν τα κυκλώματα των διακινητών, τα οποία στοιβάζουν ανθρώπους σε τρισάθλια σκάφη, για να διανύσουν 170 ναυτικά μίλια – σχεδόν 300 χιλιόμετρα – σε ανοιχτό πέλαγος, αδιαφορώντας πλήρως για την ανθρώπινη ζωή.

Αυτή η κατάσταση μπορεί να αντιμετωπιστεί ουσιαστικά, μόνο αν ελεγχθούν οι ροές στην Λιβύη, πριν δηλαδή αναχωρήσουν από τις ακτές, ώστε να μην βρισκόμαστε συχνά μπροστά σε τέτοια τραγικά φαινόμενα. 

Η Ελλάδα όπως γνωρίζετε, συμμετέχει στην σημαντική επιχείρηση εντοπισμού και διάσωσης των παράνομων μεταναστών, νότια της Κρήτης, με την συνεργασία της FRONTEX. Για τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιούνται ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος μεγάλης εμβέλειας, ένα επανδρωμένο αεροσκάφος, ένα Πλοίο Ανοιχτής Θαλάσσης, καθώς και τέσσερα παράκτια περιπολικά.

Παράλληλα, υπάρχει και το απαραίτητο προσωπικό πρώτης υποδοχής, το οποίο φροντίζει αυτούς τους ανθρώπους και στη συνέχεια τους προωθεί οργανωμένα σε δομές φιλοξενίας στην ενδοχώρα, σε συνεργασία με το Υπουργείο Μετανάστευσης. 

Παρά τα υπαρκτά προβλήματα πιστεύω ότι όταν έρθει η ώρα των εκλογών, οι πολίτες θα εκτιμήσουν αυτή την αξιοπιστία και την σταθερότητα που προσφέρει η κυβέρνησή

Από την άλλη πλευρά, η Ευρώπη χρηματοδοτεί τόσο τη Λιβύη όσο και την Αίγυπτο, στο πλαίσιο της ευρύτερης προσπάθειας για τον έλεγχο των ροών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ροές προς τη νότια Κρήτη έχουν αυξηθεί πάνω από 200% σε σχέση με το 2024, την ίδια στιγμή που στο Ανατολικό Αιγαίο έχουν μειωθεί πάνω από 55%, ενώ συνολικά οι ροές σε επίπεδο χώρας, έχουν μειωθεί κατά περίπου 25% σε σχέση με το 2024.

–Να πάμε και στα τρέχοντα θέματα. Πιστεύετε ότι η Κυβέρνηση, με τόσα προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει μπορεί να πετύχει άλλη μια τετραετία;

Από την αρχή της πρώτης μας θητείας, η κυβέρνηση κλήθηκε να διαχειριστεί πολλές και σοβαρές κρίσεις. Παρ’ όλα αυτά, σταθήκαμε με υπευθυνότητα και σοβαρότητα απέναντι στα προβλήματα και δώσαμε συγκεκριμένες λύσεις. Αυτό το αναγνώρισαν οι πολίτες και μας εμπιστεύτηκαν ξανά, δίνοντάς μας μία δεύτερη εντολή, με διευρυμένη πλειοψηφία, στις εκλογές του 2023.

Θα μου πείτε, είναι όλα καλά σήμερα; Προφανώς όχι. Όμως η Ελλάδα του 2025 δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα του 2019. Έχουμε κάνει άλματα μπροστά.

Μειώσαμε δραστικά την ανεργία, μειώσαμε πάνω από 80 φόρους, αυξήσαμε τους μισθούς, ενώ η οικονομία μας τρέχει με σχεδόν διπλάσιο ρυθμό ανάπτυξης σε σχέση με τον μέσο όρο της Ευρώπης. Στην εξωτερική πολιτική και στην Άμυνα, ενισχύσαμε τις διπλωματικές μας σχέσεις και τις συμμαχίες μας και ανακτήσαμε την αξιοπιστία της χώρας μας στην Ευρώπη. Παράλληλα υλοποιούμε το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα στην ιστορία των Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο έχει αυξήσει σημαντικά την αποτρεπτική ικανότητά τους.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης, είναι η εκλογή του Υπουργού Οικονομικών, Κυριάκου Πιερρακάκη, στη θέση του Προέδρου του Eurogroup. Πριν από δέκα χρόνια ήμασταν το «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης και συζητούσαμε ακόμα και το ενδεχόμενο εξόδου από την Ευρωζώνη· σήμερα, ένας Έλληνας βρίσκεται στο τιμόνι του Eurogroup!!

Παρά λοιπόν τα υπαρκτά προβλήματα, – όπως η ακρίβεια – πιστεύω ότι όταν έρθει η ώρα των εκλογών, οι πολίτες θα εκτιμήσουν αυτή την αξιοπιστία και την σταθερότητα που προσφέρει η κυβέρνησή μας και θα μας εμπιστευτούν ξανά. 

–Με ποιον σκοπεύει να συνεργαστεί για συγκυβέρνηση; Το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη, δεν φαίνεται διατεθειμένο να φθαρεί από μια νέα συνεργασία με την ΝΔ.

Η Νέα Δημοκρατία, μετά από 6.5 χρόνια διακυβέρνησης, εξακολουθεί να διατηρεί διπλάσιο ποσοστό από το δεύτερο κόμμα, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη. Αυτό, αν το σκεφτεί κανείς, δεν είναι καθόλου αυτονόητο για μία κυβέρνηση που βρίσκεται στη δεύτερη θητεία της και υφίσταται φθορά.

Η Ελλάδα καθίσταται πλέον ένας κομβικός ενεργειακός διάδρομος για την τροφοδοσία της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης, αλλά και της Ουκρανίας, με αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο

Παρ’ όλα αυτά, παρά τα όποια λάθη και τις δυσκολίες, φαίνεται ότι η πλειοψηφία των πολιτών εξακολουθεί να αναγνωρίζει τόσο την προσπάθεια όσο και τα αποτελέσματα της διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Αυτό μας κάνει αισιόδοξους για την επόμενη μέρα των εκλογών.

Ωστόσο, ας μην ξεχνάμε ότι στη Δημοκρατία τον τελευταίο λόγο έχουν πάντα οι πολίτες, και αυτό που θα αποφασίσουν θα γίνει σεβαστό.

Τα αμερικανικά τέλη αναμένεται να τεθούν σε ισχύ στις 14 Οκτωβρίου, ενώ την ίδια ώρα η Κίνα με διάταγμα που υπέγραψε ο Κινέζος πρωθυπουργός Λι Τσιάνγκ την περασμένη Κυριακή 28/09, εφαρμόζει συμμετρικά αντίμετρα με πρόσθετα τέλη σε πλοία χωρών που επιβάλλουν ή υποστηρίζουν μεροληπτικούς περιορισμούς σε κινεζικούς φορείς, πλοία ή πληρώματα. 

Στα κινεζικά αντίμετρα προστίθενται επίσης, οι περιορισμοί πρόσβασης σε πλοία σε κινεζικά λιμάνια και ελέγχους στις ναυτιλιακές δραστηριότητες των εταιρειών τους.

Πάντως, τα αμερικανικά τέλη αν εφαρμοστούν τελικά και τα οποία υπολογίζονται ανά καθαρό τόνο ή ανά teu, θα αυξήσουν κατακόρυφα το κόστος για μεγάλο μέρος του στόλου, αφού περισσότερα από τα μισά νεότευκτα πλοία παγκοσμίως προέρχονται από κινεζικά ναυπηγεία. 

Σύμφωνα με νέα έκθεση του αμερικανικού Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS)τα κινεζικά ναυπηγεία κατέλαβαν το 53% του συνόλου των παγκόσμιων παραγγελιών πλοίων σε τόνους κατά τους πρώτους οκτώ μήνες του 2025.

Αυτό ήταν αντίστοιχο με τα επίπεδα του 2023 πριν ο Αμερικανός Εμπορικός Εκπρόσωπος (USTR) ξεκινήσει την έρευνα για τη ναυτιλία της Κίνας, η οποία άνοιξε το δρόμο για τα λιμενικά τέλη, σύμφωνα με το CSIS.

Το μερίδιο της Κίνας στις παγκόσμιες παραγγελίες πλοίων ανά χωρητικότητα είχε αυξηθεί στο 73% το 2024, υποδηλώνοντας ότι οι πλοιοκτήτες επιδίωκαν να κλείσουν συμβάσεις πριν τεθούν σε ισχύ οι πιθανές περιοριστικές διατάξεις του USTR.

Πάντως οι επιπτώσεις από το νέο εμπορικό πόλεμο δασμών  αναμένεται να είναι άμεσες: αύξηση ναύλων στις γραμμές Ασίας-ΗΠΑ, καθυστερήσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα και ανακατεύθυνση φορτίων σε λιμάνια τρίτων χωρών. 

Ειδικοί προειδοποιούν ότι η ναυτιλία κινδυνεύει να βρεθεί στο επίκεντρο μιας νέας γεωπολιτικής αντιπαράθεσης, με συνέπειες που θα επηρεάσουν τόσο τους πλοιοκτήτες όσο και το παγκόσμιο εμπόριο.

-Tα κινεζικά αντίμετρα-

Με διάταγμα του Κρατικού Συμβουλίου που υπέγραψε ο πρωθυπουργός Λι Τσιανγκ, η Κίνα αναθεώρησε το κανονιστικό πλαίσιο των διεθνών θαλάσσιων μεταφορών, θέτοντας σε ισχύ, από την περασμένη Κυριακή 28/09, μηχανισμό αντιμέτρων κατά χωρών ή περιοχών που επιβάλλουν ή υποστηρίζουν μεροληπτικούς περιορισμούς σε κινεζικούς φορείς, πλοία ή πληρώματα.

Τα μέτρα προβλέπουν, μεταξύ άλλων, επιβολή ειδικών τελών στα πλοία των εμπλεκόμενων κρατών, απαγόρευση ή περιορισμό πρόσβασης σε κινεζικά λιμάνια και περιορισμό πρόσβασης σε ναυτιλιακά δεδομένα ή στη λειτουργία συναφών υπηρεσιών από και προς την Κίνα.

Εξαιρέσεις δύνανται να ισχύσουν όταν σχετικές διεθνείς συνθήκες ή συμφωνίες παρέχουν επαρκή και αποτελεσματικά ένδικα μέσα.

Παράλληλα, το διάταγμα θεσπίζει υποχρέωση υποβολής πληροφοριών στις κινεζικές αρχές από τους φορείς εκμετάλλευσης διεθνών πλατφορμών ναυτιλιακού εμπορίου, ενισχύοντας την εποπτεία και τη συμμόρφωση.

Η κίνηση εντάσσεται στο τεταμένο περιβάλλον των θαλάσσιων μεταφορών, ενόψει της έναρξης ισχύος, στις 14 Οκτωβρίου, μέτρων των ΗΠΑ που στοχεύουν «κινεζο-συνδεδεμένα» πλοία.

-Το αμερικανικό σχέδιο-

Η χρονική στιγμή πάντως της απόφασης του Πεκίνου είναι σημαντική, καθώς η πολιτική του Εμπορικού Αντιπροσώπου των ΗΠΑ (USTR) σχετικά με τα λιμενικά τέλη που στοχεύουν τα κινεζικά πλοία πρόκειται να τεθεί σε ισχύ στις 14 Οκτωβρίου, δηλαδή σε λιγότερο από δύο εβδομάδες. 

Το σχέδιο του Αμερικανού USTR, που ανακοινώθηκε τον Απρίλιο, θα επιβάλει τέλη στους ιδιοκτήτες και τους χειριστές κινεζικών πλοίων, ξεκινώντας από 50 δολάρια ανά καθαρό τόνο, τα οποία θα αυξάνονται ετησίως μέχρι να φτάσουν τα 140 δολάρια ανά καθαρό τόνο έως το 2028.

Σύμφωνα με την Alphaliner, αν οι σημερινές αναπτύξεις στόλου μείνουν ως έχουν, ο λογαριασμός για τους 10 μεγαλύτερους μεταφορείς containers το 2026 φτάνει τα $ 3,2 δισ..

Ο όμιλος COSCO εκτιμάται ότι θα επωμιστεί $ 1,53 δισ., ενώ οι ZIM, ONE και CMA CGM αντίστοιχα $ 510 εκατ., $ 363 εκατ. και $ 335 εκατ..

Για στόλους κινεζικής κατασκευής αλλά μη κινεζικής ιδιοκτησίας, οι επιπλέον χρεώσεις υπολογίζονται σε $ 50 εκατ. για CMA CGM, $ 73 εκατ. για MSC και $ 48 εκατ. για Yang Ming. Στους εταίρους της Gemini, η Maersk εκτιμάται στα $ 17,5 εκατ., ενώ η Hapag-Lloyd γύρω στα $ 105 εκατ..

Οι εταιρείες εξετάζουν αναδιάταξη τονάζ και αντικατάσταση κινεζο-ναυπηγημένων πλοίων σε γραμμές προς ΗΠΑ με πλοία από Κορέα ή Ιαπωνία, ώστε να περιορίσουν την έκθεση στα τέλη.

Οι κινεζικές ναυτιλιακές εταιρείες ήδη διερευνούν διάφορες στρατηγικές μετριασμού των επιπτώσεων.

Σύμφωνα με την HSBC, αυτές περιλαμβάνουν την αξιοποίηση των συνεργασιών της Ocean Alliance με μη κινεζικές μεταφορικές εταιρείες όπως η CMA CGM και η Evergreen, την ανάπτυξη υπηρεσιών που παρακάμπτουν εντελώς τα λιμάνια των ΗΠΑ μέσω μεταφορών από τον Καναδά, το Μεξικό ή την Καραϊβική, και την πιθανή καθυστέρηση της απόσυρσης παλαιότερων πλοίων που δεν έχουν κατασκευαστεί στην Κίνα.