Ο εκνευρισμός του Γιάννη Λαγού ήταν εμφανής όταν ο μάρτυρας Αλέξανδρος Ράπτης, ιστορικός ερευνητής που συνεργάζεται με τοπική εφημερίδα, άρχισε να απαριθμεί διάφορα περιστατικά βίας με τάγματα εφόδου της «Χρυσής Αυγής», η οποία άλλοτε κάνοντας εκδηλώσεις για «την αυτονομία της Βορείου Ηπείρου», άλλοτε για τη «λήξη του εμφυλίου», δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα στην πόλη των Ιωαννίνων.

«Η τοπική κοινωνία δεν ήθελε να γίνει η εκδήλωση αυτή γιατί υπάρχουν διακρατικές σχέσεις και συμφωνίες. Υπήρξε μεγάλη ένταση Το περιβόητο αυτό τάγμα ήρθε από την Αθήνα, 300-400 άτομα, προκάλεσε επεισόδια στην κεντρική πλατεία, χτύπησαν φοιτητές και πολίτες, που δεν ήθελαν να γίνει η εκδήλωση αυτή. Λειτουργούσαν όπως τα τάγματα εφόδου του 1933» είπε ο μάρτυρας αναφερόμενος σε περιστατικό του 2009 για την «αυτονομία της Β. Ηπείρου».

Σε όλη τη διάρκεια των περιγραφών του μάρτυρα, ο Γιάννης Λαγός φαινόταν εκνευρισμένος και κάποια στιγμή πέταξε τα χαρτιά του, ψιθυρίζοντας κάτι προς τον μάρτυρα. Ωστόσο το ξέσπασμα του καταδικασμένου ήρθε όταν ο μάρτυρας κλήθηκε να απαντήσει για τους βανδαλισμούς σε ιερά σημεία της εβραϊκής κοινότητας της περιοχής

Εισαγγελέας: Είπατε και για το έμβλημα της Θούλης ότι γράφτηκε στους τοίχους και στις πόρτες. Η Θούλη είχε σχέση με το ναζιστικό καθεστώς;

Μάρτυρας: Χρησιμοποιήθηκε το έμβλημα αυτό για να συνδεθεί με το μεταφυσικό. Μετά την άνοδο του Χίτλερ το σήμα αυτό χρησιμοποιείται από στρατιωτικές μονάδες των ναζί. Με την άνοδο του Χίτλερ, η ελίτ, τα SS δηλαδή, ενέταξε το έμβλημα αυτό. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το έμβλημα έφεραν οι οπλίτες και αξιωματικοί των μάχιμων SS που ήταν ευρωπαίοι εθελοντές. Αυτό, λοιπόν, το έμβλημα, ο ανάποδος αγκυλωτός σταυρός, αποτυπωνόταν και χρησιμοποιούνταν ευρέως στα πρώτα περιοδικά στη Χρυσής Αυγής Το έμβλημα που συναντήσαμε και στους βανδαλισμούς του εβραϊκού νεκροταφείου Ιωαννίνων.

Εισαγγελέας: Η σβάστικα της Θούλης είναι διαφορετική από την ναζιστική σβάστικα;

Αυτή ήταν η στιγμή που για τον Γιάννη Λαγό η οργή ήταν πλέον έκδηλη. Ο κατηγορούμενος άρχισε να φωνάζει: «Δεν είναι πολιτική κατά τα άλλα η δίκη αυτή! Δηλώνω ναζιστής! Θα με δικάσετε γι’ αυτό; Για να φύγουμε κάποτε! Δεν το έχω πει ποτέ, θα το πω τώρα, με φέρνετε στα όριά μου με τις ερωτήσεις! Είμαι εθνικοσοσιαλιστής! Μη γελοιοποιείτε άλλο τον εαυτό σας, καταδικάστε με να τελειώνετε. Έχετε εδώ τον γραφικό μάρτυρα και δεν ντρέπεστε, ρεζίληδες!».

Η πλευρά της υποστήριξης της κατηγορίας ζήτησε από το δικαστήριο να ελέγξει ότι έχει καταγραφεί στα πρακτικά η δήλωση του οργισμένου Λαγού , ο οποίος στο μεταξύ είχε αποχωρήσει από την αίθουσα.

Όπως ανέφερε συνήγορος από την πλευρά των θυμάτων «είναι πολύ σημαντικό είναι η πρώτη φορά που ομολογείται ανοιχτά κάτι τέτοιο».

Στα μέσα Νοεμβρίου, «τον διακόμισε ασθενοφόρο, με δυσκολία στην αναπνοή (…). Έμοιαζε άρρωστος. Να αισθάνεται άβολα. Να είναι τρομαγμένος. Όταν τον βάλαμε στο φορείο και του βγάλαμε το πουκάμισο για να του περάσουμε τη ρόμπα των ασθενών του νοσοκομείου, είδαμε όλοι μας πως είχε πολλά ναζιστικά τατουάζ», ανέφερε στην πρώτη από τις 17 αναρτήσεις του στο Twitter για το περιστατικό ο Δρ. Νίκολς, που εργάζεται στο νοσοκομείο Mercy San Juan, στο Σακραμέντο, στη βόρεια Καλιφόρνια.

Ο άνδρας ήταν «γεροδεμένος», αλλά «μεγαλύτερος» σε ηλικία, τοξικομανής, σχεδόν χωρίς καθόλου δόντια πια, εξαιτίας της μεθαμφεταμίνης. Είχε μια «σβάστικα χτυπημένη περήφανα στο στήθος» αλλά και «τατουάζ των SS» που κάλυπτε το πουκάμισο, συνέχισε ο γιατρός.

«Μη με αφήσεις να πεθάνω, γιατρέ», είπε ο άνδρας, το όνομα του οποίου ο Νίκολς λέει πως δεν θυμάται καν.

«Η ομάδα μας ήταν ένας εβραίος γιατρός, μια μαύρη νοσηλεύτρια κι ένας ασιατικής καταγωγής τεχνολόγος μηχανημάτων υποστήριξης της αναπνοής. Όλοι μας είδαμε. Τα σύμβολα του μίσους πάνω στο σώμα του, που ανακοίνωναν, ανοιχτά και περήφανα, τις απόψεις του. Ξέραμε όλοι μας ακριβώς τι σκέφτεται για εμάς. Πόση αξία δίνει στις ζωές μας. Κι όμως, ήμασταν εκεί, κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε για να του δώσουμε μια ευκαιρία να επιβιώσει», τόνισε ο εντατικολόγος, διευκρινίζοντας πως τελικά αναγκάστηκε να προχωρήσει στη διασωλήνωση του ασθενούς.

Εκείνη τη στιγμή, με πλήρη στολή προστασίας από τον νέο κορονοϊό, εξαντλημένος έπειτα από ατέλειωτους μήνες δουλειάς και αναρίθμητα περιστατικά COVID-19, ο Δρ. Νίκολς εξομολογήθηκε πως, για πρώτη φορά στην καριέρα του, ένιωσε να αμφιβάλλει.

«Δεν ξέρω αν μ’ ενδιαφέρει», σκέφτηκε, «δεν αισθάνομαι καμιά συμπόνια αυτή τη στιγμή», όπως εξήγησε στην εφημερίδα San Francisco Chronicle και αναμεταδίδει το ΑΜΠΕ.

Ο Δρ. Νίκολς αποφάσισε να γίνει γιατρός αφότου, ενώ ήταν επτά ετών, εισήχθη εσπευσμένα σε νοσοκομείο για να του αφαιρεθεί όγκος στον εγκέφαλο.

«Αποφάσισα ενώ ήμουν στο νοσοκομείο πως δεν υπάρχει τίποτα σπουδαιότερο στον κόσμο που θα μπορούσες να κάνεις για να βοηθήσεις κάποιον άλλο από το να αφιερώσεις τη ζωή σου στο να αποκτήσεις τις ικανότητες για να τον σώσεις». Όμως «η πανδημία με έχει φθείρει (…). Και με κάνει να σκέφτομαι πως ίσως δεν είμαι καλά», είναι η κατακλείδα του νήματος των αναρτήσεων του γιατρού.

Πιστεύει ότι θα συνέλθει. Αλλά θεωρεί πως «ίσως να μην είναι πια ο ίδιος άνθρωπος». Κι αυτό «είναι δύσκολο να το καταπιείς».