Παράλληλα, ο κ. Βούτσης υπογραμμίζει ότι δεν υπήρχε καμία σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με τον συγκεκριμένο αστυνομικό και με άλλους και ότι ο πρόεδρος της Βουλής δεν διορίζει στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Βουλής τις γυναίκες και τους άντρες των Σωμάτων Ασφαλείας.

“Με αφορμή ευφάνταστα σενάρια που κυκλοφορούν ορισμένοι, είμαι υποχρεωμένος να διευκρινίσω ότι ο πρόεδρος της Βουλής δεν διορίζει στην ΥΑΒΕ τις γυναίκες και τους άντρες των Σωμάτων Ασφαλείας που υπηρετούν σε αυτήν την ευαίσθητη υπηρεσία του αστυνομικού σώματος και της οποίας προΐσταται ανώτατος αξιωματικός, ταξίαρχος ή υποστράτηγος.

Καμία σχέση δεν υπήρξε για αυτόν και για άλλους, εν προκειμένω με το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ ή οποιοδήποτε άλλο κόμμα και βεβαίως αν τότε είχε καταγγελθεί η προ ετών, από την απόσπαση του, βίαιη συμπεριφορά και συμμετοχή του συγκεκριμένου αστυνομικού σε επεισόδια, θα είχαμε εισηγηθεί την απομάκρυνση του», ανέφερε ο τέως πρόεδρος της Βουλής.

Ο Ν. Βούτσης σημείωσε:

 «Κατάθεση οδύνης για τον άδικο χαμό και τιμή στη μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Μνήμες, από το μέλλον που ζήσαμε και ζούμε στις αλλεπάλληλες κρίσεις από τότε, οι μαζικές νεολαιίστικες διαμαρτυρίες για να καταδικαστούν οι πρακτικές του αυταρχισμού και της καταστολής που είναι και σήμερα παρούσες. Το ερώτημα τέθηκε τότε αλλά η απάντηση εκκρεμεί μέσα στον πυκνό ιστορικό χρόνο των ημερών μας σε όλες τις κοινωνίες του κόσμου μας».

Για την έξαρση της πανδημίας και την ανεπάρκεια των κυβερνητικών μέτρων

«Η κοινή λογική λέει ότι για να ανοίξουν τα σχολεία θα έπρεπε πρώτα να υπάρξει μία αποτίμηση της θερινής περιόδου σε σχέση με όσους επιστρέψουν από τις διακοπές έτσι ώστε να υπάρχει το χρονικό περιθώριο για να διαπιστωθεί η ένταση της πανδημίας, σε ποιες ηλικίες και σε ποιες περιοχές», είπε.

«Το βασικό ζήτημα είναι ότι η Κυβέρνηση έχει την απόλυτη ευθύνη για τις επιπτώσεις και για την ένταση αυτού του δεύτερου κύματος του κορωνοϊού για το οποίο είχε προειδοποιηθεί από έγκυρους επιστήμονες ότι θα γίνει μέσα στο καλοκαίρι και παρ’ όλα αυτά οδηγήθηκε με αυταπάτες σε ένα απαράδεκτο μεγάλο ρίσκο σε βάρος της κοινωνίας. Επικράτησαν προφανώς πολιτικά και οικονομικά κριτήρια αντί των επιστημονικών κριτηρίων», πρόσθεσε.

«Η Κυβέρνηση σε αυτήν τη φάση αρνείται αυτήν την πραγματικότητα και μετακυλύει την ατομική ευθύνη του Πρωθυπουργού, ο οποίος πράγματι έχει αδιαμφισβήτητη ατομική και πολιτική ευθύνη εν προκειμένω με το να «στοχοποιεί» κατηγορίες πολιτών και ιδιαίτερα το χώρο της νεολαίας. Μετακυλύουν την ευθύνη σε «ατομική ευθύνη» των λαϊκών ανθρώπων που επιβίωσαν μέσα στις δουλειές τους και στα ΜΜΜ χωρίς μέτρα προστασίας και πληρώνοντας καθημερινά από την τσέπη τους για μάσκες. Υπάρχει ένα ντόμινο ευθυνών, που ενισχύεται καθημερινά και που φτάνει μέχρι και τις σημερινές ανακοινώσεις για το άνοιγμα των σχολείων», υπογράμμισε ο Ν. Βούτσης και στη συνέχεια είπε ότι «η Κυβέρνηση θα έπρεπε ήδη να έχει προχωρήσει σε άμεση ενίσχυση του ΕΣΥ με προσωπικό, κάτι το οποίο δεν έκανε επί μήνες. Επίσης σε πολλαπλασιασμό των τεστ στα σύνορα και στις ομάδες του πληθυσμού που είναι εργαζόμενοι όπως για παράδειγμα σε εργοστάσια και σούπερ μάρκετ, αλλά και στις ευπαθείς κατηγορίες και σε όλους τους άλλους χώρους ομαδικής συμβίωσης».

«Βεβαίως θα έπρεπε όπως τονίζουν καθηγητές και δάσκαλοι να προχωρήσει σε άμεση ενίσχυση του διδακτικού αλλά και του λοιπού προσωπικού έτσι ώστε τα σχολεία να μπορούν να λειτουργούν με επάρκεια στη βάση των ειδικών πρωτοκόλλων και ενδεχομένως και περισσότερες ώρες», τόνισε.

«Αντί λοιπόν να κάνει αυτά η Κυβέρνηση που θα ήταν μία στήριξη στην εκπαίδευση αλλά και στην οικογένεια παράλληλα με την οικονομική στήριξη των κλάδων του επισιτισμού και του τουρισμού όπου υπάρχει η «πανδημία» των λουκέτων και της ανεργίας, βλέπουμε ξανά να κουνιέται το δάχτυλο για να «αναλάβει ο καθένας την ατομική του ευθύνη», συμπλήρωσε.

«Ας θυμηθούν όλοι τον κ. Πρωθυπουργό στη Σαντορίνη πως έδωσε το σήμα είτε στα μεγάλα τουριστικά γραφεία της Ευρώπης είτε στις πύλες εισόδου της χώρας για ένα καλοκαίρι δήθεν χωρίς προβλήματα και πως ανά βδομάδα εφαρμόζει εμβαλωματικές λύσεις που μεγάλωσαν το πρόβλημα και τις συνέπειές του σε όλη τη χώρα.

Μακριά βέβαια πάντοτε η Κυβέρνηση από την αντιμετώπιση του πυρήνα του προβλήματος που είναι η γενναία ενίσχυση του ΕΣΥ με προσωπικό και με κονδύλια και βεβαίως η εμπροσθοβαρής οικονομική ενίσχυση των εργαζομένων και των μικρών επιχειρήσεων για την αποσόβηση των λουκέτων και της ανεργίας.

Η Κυβέρνηση αντίθετα καταναλώθηκε επικοινωνιακά με τα συμπεράσματα της Επιτροπής Πισσαρίδη επί παντός του επιστητού για το που στο άδηλο μέλλον θα πάνε τα δισεκατομμύρια που θα έρθουν από την Ε.Ε. Η ευθύνη λοιπόν της Κυβέρνησης είναι απόλυτη για την παρούσα κρίση», ανέφερε.

Για το ζήτημα των τελευταίων εξελίξεων με τα ελληνοτουρκικά, είπε ότι «είναι αδιόρθωτοι κάποιοι κύκλοι της Κυβέρνησης με ευθύνη βεβαίως και του ιδίου του κ. Μητσοτάκη με τη διαχρονική τους επιλογή για το «κυνήγι μαγισσών» καθώς κάνουν προσπάθεια για να αναδεικνύουν ως εσωτερικούς εχθρούς τις δυνάμεις της Αντιπολίτευσης και εν προκειμένω τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αναφέρομαι στο πρόσφατο προκλητικό συμβάν με το να θεωρούν ότι οι εύλογες και αιτιολογημένες επισημάνσεις του Αλέξη Τσίπρα δηλ. του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, για την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία σε σχέση με το όριο του 28ου μεσημβρινού δίνουν δήθεν επιχείρημα και πόντους στην Τουρκική πλευρά για διεκδικήσεις, ενώ ήταν σαφής η δήλωση για το ότι «δημιουργεί de facto την εντύπωση» και ότι άλλωστε ο ίδιος ο κ. Τσαβούσογλου είχε σπεύσει ευθέως να μιλήσει για «δικαίωση» μετά την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία».

«Παρόμοιες αντιδράσεις ζήσαμε και με το προσφυγικό – μεταναστευτικό ζήτημα όταν πριν από μήνες είχαμε επισημάνει τις απαράδεκτες και βεβαίως ανομολόγητες στρατηγικές που κατέτειναν σε επαναπροωθήσεις μέσα στη θάλασσα, σε μία δηλαδή επικίνδυνη και διεθνώς απαράδεκτη στρατηγική. Ακόμα και εχθές υπήρξε δημοσίευμα στους New York Times αλλά και σε άλλες εφημερίδες, οι οποίες κατά τα άλλα στέκονται κριτικά απέναντι στον κ. Ερντογάν σε σχέση με τα ελληνοτουρκικά.

Αυτά τα δημοσιεύματα φέρνουν στην επιφάνεια από πολλές διασταυρωμένες πλευρές τις πρακτικές αυτές. Τότε πάλι οι ίδιοι κύκλοι της Κυβέρνησης είχαν μιλήσει για Δούρειο Ίππο μέσα στη χώρα! Φοβάμαι πως η σύγχρονη Δεξιά που κάθε άλλο παρά σύγχρονη είναι, αναζητά τον εσωτερικό εχθρό.

· Αντιλαμβάνεστε πως μια τέτοια αντίληψη δυναμιτίζει και οποιοδήποτε πλαίσιο συναίνεσης, συμφωνίας ή αλληλοκατανόησης που η ίδια η Κυβέρνηση έχει υποχρέωση να δημιουργήσει για τα εθνικά θέματα. Είναι σαφές πλέον ότι έγιναν επί μήνες και εν αγνοία των πολιτικών αρχηγών και των δυνάμεων της αντιπολίτευσης μυστικές διαπραγματεύσεις, τις οποίες κοινολόγησαν προσφάτως μετά τη συνάντηση του Βερολίνου. Η έλλειψη εθνικής στρατηγικής είναι πλέον κοινός τόπος σε όλες τις κριτικές, οι οποίες γίνονται προς την Κυβέρνηση» τόνισε.

«Επί 8 μήνες δεν ζητήσαμε κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας σε σχέση με το περιβάλλον αποσταθεροποίησης στην περιοχή, το οποίο είχε αναπτυχθεί μετά και το τουρκολιβυκό Σύμφωνο, ενώ επίσης ο κ. Μητσοτάκης δεν έκανε τίποτα πριν από αυτό το απαράδεκτο Σύμφωνο στην κατεύθυνση των αποδεκτών από όλους διαδικασιών για ΜΟΕ, για διερευνητικές συνομιλίες και για ενδεχόμενη προσφυγή στη Χάγη για την υφαλοκρηπίδα.

Αυτή η επιλογή βεβαίως για διάλογο δεν μπορεί να γίνει με ταυτόχρονα «πολεμικά ανακοινωθέντα» στο Αιγαίο, ενώ προφανώς είναι αρνητική εξέλιξη το ότι δεν βγήκε υποστηρικτική δήλωση από την Ε.Ε. ενόψει της προοπτικής των διερευνητικών συνομιλιών με ευθύνη και της Γερμανικής Προεδρίας», κατέληξε.

Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι σ’ αυτό έπαιξε κομβικό ρόλο η εισήγηση του πρώην προέδρου της Βουλής Νίκου Βούτση ο οποίος μίλησε επί μακρόν στον πνεύμα της αντίστοιχης ομιλίας του στη Βουλή πριν από λίγες ημέρες.

Μεταξύ άλλων, ο κ. Βούτσης υποστήριξε ότι ο φράχτης στη συνοριακή γραμμή του Έβρου πρέπει να κατασκευαστεί και να ενωθεί, τοποθέτηση με την οποία συμφώνησε στη συνέχεια και ο πρόεδρος του κόμματος Αλέξης Τσίπρας κατά τη δική του εισήγηση.

Επίσης, τονίστηκε η ανάγκη η αντίδραση του κόμματος σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής να έχει μία όσο το δυνατόν πιο ψύχραιμο χαρακτήρα έτσι ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να αναδειχθεί ως η υπεύθυνη δύναμη που πολιτεύεται με βάση το συμφέρον της χώρας μακριά από πατριδοκαπηλίες και προεδρικά τσιτάτα. Μ’ άλλα λόγια να κινείται σε μία γραμμή όπως αυτή από την οποία προέκυψε η Συμφωνία των Πρεσπών.

Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης ασκήθηκε δριμεία κριτική στον Νίκο Δένδια για τις ενέργειές του και είναι χαρακτηριστική η ατάκα που ακούστηκε από μέλους του συμβουλίου: “Παρασκευή σήμερα και ακόμα δεν έχουμε δει τα διαβήματα, που οι Τούρκοι ξέρουν εδώ και μέρες”.

Τέλος, το Πολιτικό Συμβούλιο αποφάσισε επίσης την συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου κατά την οποία θα τεθεί επί τάπητος και το θέμα της προσθήκης στο όνομα του κόμματος. Την τελική επικύρωση γι’ αυτό θα την δώσει το Συνέδριο, όποτε αυτό πραγματοποιηθεί.

Σύμφωνα, πάντως, με πληροφορίες του libre, κριτική δέχθηκε ο τομεάρχης Εξωτερικών Γιώργος Κατρούγκαλος για τους εξαιρετικά ήπιους τόνους που χρησιμοποιεί και την καθυστέρηση, συχνά, στις αντιδράσεις του. Ειπώθηκε, για παράδειγμα, πως μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να επιθυμεί να κρατήσει γραμμή εθνικής υπευθυνότητας στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, δεν μπορεί, όμως, να εμφανίζεται μερικές φορές ως παρατηρητής των εξελίξεων.

Πηγή: news247.gr

” Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να αφήσει κανένα περιθώριο εκλογικού αιφνιδιασμού στην κυβέρνηση”, επισημαίνει ο πρώην πρόεδρος της Βουλής και ιστορικό στέλεχος του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Βούτσης, σε συνέντευξή του στην “Εφημερίδα των Συντακτών”. ” Υπάρχει ανάγκη για τεκμηριωμένη αποδόμηση των κυβερνητικών επιλογών, αλλά και να ακυρωθεί το νέο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο”, επισημαίνει μεταξύ άλλων.

«Το νέο κοινωνικό συμβόλαιο αυτονόητα συμπεριλαμβάνει την ποιοτική στήριξη και την αλληλεγγύη στις δυνάμεις της μισθωτής εργασίας, των αυτοαπασχολούμενων, των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, των κατ’ επάγγελμα αγροτών, των ανθρώπων του πολιτισμού και της επιστήμης. Είναι προφανής η προτεραιότητα που αφορά στα δικαιώματα της νέας γενιάς για να μην γίνει «χαμένη γενιά» μέσα από την ακολουθία των μακρόχρονων κρίσεων», τονίζει χαρακτηριστικά.

Ερωτάται, μάλιστα, και για την κριτική που δέχθηκε πρόσφατα από ΜΜΕ και αναλυτές που πρόσκεινται φιλιά στον ΣΥΡΙΖΑ και επισημαίνει:

” Είναι αυτονόητη βέβαια η αντίθεση σε λαϊκίστικες εξάρσεις που περιθωριακά ενδημούν σε όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν ή που προσδοκούν όπως εμείς μία νέα διακυβέρνηση της χώρας»

Ολόκληρη η συνέντευξη Βούτση στην “Εφημερίδα των Συντακτών”:

Έρχονται ισχυρές κοινωνικές συγκρούσεις και πολιτικές μετατοπίσεις

Ο τέως πρόεδρος της Βουλής και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Α Αθήνας μιλάει στην «Εφ.Συν.» για την ανάγκη ριζοσπαστικοποίησης του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ που θα αποτελέσει το αντίβαρο απέναντι στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της κυβέρνησης, για τις ανισότητες που μεγάλωσαν σε παγκόσμιο επίπεδο με αφορμή την πανδημία, ενώ ταυτόχρονα θεωρεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να αφήσει κανένα περιθώριο εκλογικού αιφνιδιασμού στην κυβέρνηση. Τέλος επισημαίνει την ανάγκη για τεκμηριωμένη αποδόμηση των κυβερνητικών επιλογών, αλλά και το πόσο σημαντικό είναι να ακυρωθεί το νέο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο που θέλει να πλήξει την προοπτική της συνεργασίας και της συγκρότησης του ευρύτερου προοδευτικού πόλου.

– Σε πρόσφατη συνέντευξή σας αναφερθήκατε στην ανάγκη «ριζοσπαστικοποίησης» που θα πρέπει να εμπνέει το πρόγραμμά σας και που θα αποτελεί αντίβαρο στα κυβερνητικά σχέδια για την επόμενη μέρα της πανδημίας, με επίκεντρο τα εργασιακά και την οικονομία. Πέρα από τη θεωρία, πως μπορεί να επιτευχθεί η «ριζοσπαστικοποίηση» στην πράξη;

«Η ατζέντα των διαφορετικών και αντίπαλων εναλλακτικών προτάσεων για την οικονομία με επίκεντρο την εργασία είναι υπό διαμόρφωση, πλην όμως, μορφοποιείται αδρά ένα τοπίο «πολεμικού» χαρακτήρα. Σε μεγάλο βαθμό οι προτάσεις και οι συσχετισμοί θα κριθούν στο μεγάλο, το διεθνές κάδρο της παγκοσμιοποίησης και των επίσης διαμορφούμενων συσχετισμών στην Ε.Ε.

Όμως για τη χώρα μας το αντικειμενικό γεγονός της δεκάχρονης κρίσης που κληροδότησε μεγάλες πληγές και ισχυρές ανισότητες στην κοινωνία αλλά και ιδίως η ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική της ΝΔ προ κρίσεως και η ακολουθούμενη στο πρώτο και τώρα στο δεύτερο στάδιο της υγειονομικής κρίσης, οικονομική της πολιτική, συνηγορούν βάσιμα ότι ο «πόλεμος» εξελίσσεται και θα είναι σκληρός με επίκεντρο την εργασία, τη στήριξη του κοινωνικού κράτους και του δημόσιου τομέα και την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Οι έννοιες της αναγκαίας βραχυπρόθεσμης προοδευτικής εναλλακτικής πολιτικής ως ωρίμανση του προγράμματος «Μένουμε Όρθιοι» συσχετίζονται χρονικά και ποιοτικά με τις μεσοπρόθεσμες πολιτικές που θα είναι απάντηση στην κρίση από την πλευρά των δυνάμεων της εργασίας στη χώρα μας αλλά και στο «μεγάλο κάδρο». Στην έντονη συζήτηση και τους προβληματισμούς που εκτίθενται στη χώρα μας και διεθνώς συνυπάρχουν οι προτάσεις για επιλογές, στόχους, προτεραιότητες για τη σημερινή «επανεκκίνηση» της οικονομίας με τις ριζοσπαστικές προτάσεις για το άμεσο μέλλον ακριβώς γιατί η αποτροπή ενός εφιαλτικού τοπίου στην εργασία προϋποθέτει την άμεση γενναία στήριξη, επιλογή που υπήρξε στην καρδιά, ως εμπροσθοβαρής του προγράμματος που έγκαιρα διαμόρφωσε και δημοσιοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ στον αντίποδα της πολιτικής που ακολούθησε και ακολουθεί η κυβέρνηση της ΝΔ. Η αντιπαράθεση και η σύγκρουση γίνονται τώρα, παρότι η αδρά χορηγούμενη και χειραγωγημένη πλειοψηφία των Μέσων αποκρύπτει, υπέρ του κυβερνητικού αφηγήματος το βάθος αυτής της αντιπαράθεσης».

– Περιγράφετε μια σύγκρουση σε εξέλιξη και θα ήθελα να μου αναλύσετε λίγο τα χαρακτηριστικά της…

Οι ανισότητες διεθνώς μέσα στην κρίση μεγαλώσανε και η νεοφιλελεύθερη πολιτική θέλει να αξιοποιήσει ως ευκαιρία την κρίση. Οριοθετούν και ενισχύουν την αυθαιρεσία, την υπονόμευση των εγγυήσεων, την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων ενώ θεωρούν φυσική και αναπότρεπτη τη μεγάλη αύξηση της ανεργίας, αντί της αποφασιστικής στήριξης της εργασίας, της μόνιμης απασχόλησης και των δεσμευτικών εκτεταμένων κρατικών και δημόσιων εγγυήσεων για τη στήριξη του δημόσιου χαρακτήρα με επίκεντρο αυτόν της υγείας, όλων των τομέων που συγκροτούν ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος. Εάν χαθούν αυτές οι μάχες θα γίνει πιο δύσκολη η διεκδίκηση, άλλωστε αυτός είναι ο στόχος τους, αναγκαίων και ώριμων αιτημάτων π.χ για ουσιαστική μείωση των ωρών εργασίας, για δημόσια και κοινωνική διαχείριση των καινοτομιών και των τεχνολογικών επιτευγμάτων, για ταχεία «ενεργειακή μετάβαση», ενόψει της κλιματικής κρίσης, για φορολόγηση του μεγάλου πλούτου, για την ανασυγκρότηση του δημόσιου υγειονομικού συστήματος, εντέλει για ριζικές μεταρρυθμίσεις υπέρ της εργασίας και του δημόσιου συμφέροντος.

Η σύγκρουση αυτή θα πάρει το χαρακτήρα μιας αντιπαράθεσης για την ηγεμονία και προοιωνίζεται ισχυρές κοινωνικές συγκρούσεις και πολιτικές μετατοπίσεις. Οι δύο πόλοι, προοδευτικός και συντηρητικός, θα νοηματοδοτηθούν εκ νέου πάνω στην ατζέντα αυτών των αντίπαλων επιλογών».

– Μιλώντας για «ριζοσπαστικοποίηση» θα ήθελα να μιλήσουμε και για μια άλλη πρόταση που έχετε κάνει τόσο εσείς, όσο και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Την ανάγκη για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Ο όρος ακούγεται αρκετά γενικός. Επιγραμματικά τί θα πρέπει να περιλαμβάνει και πως θεωρείτε ότι μπορείτε να το περάσετε στον κόσμο;

«Το νέο κοινωνικό συμβόλαιο αυτονόητα συμπεριλαμβάνει την ποιοτική στήριξη και την αλληλεγγύη στις δυνάμεις της μισθωτής εργασίας, των αυτοαπασχολούμενων, των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, των κατ’ επάγγελμα αγροτών, των ανθρώπων του πολιτισμού και της επιστήμης. Είναι προφανής η προτεραιότητα που αφορά στα δικαιώματα της νέας γενιάς για να μην γίνει «χαμένη γενιά» μέσα από την ακολουθία των μακρόχρονων κρίσεων».

– Αν δούμε τις δημοσκοπήσεις, η πλειονότητα των πολιτών αποδίδει τα εύσημα στην κυβέρνηση και στον πρωθυπουργό για τον τρόπο που διαχειρίστηκαν τόσο την κρίση στον Έβρο όσο και την πρώτη φάση της πανδημίας. Απέναντι σε μια τόσο «θωρακισμένη» κυβέρνηση που μπορεί να ποντάρει η αξιωματική αντιπολίτευση στην παρούσα συγκυρία με στόχο να αλλάξει τα δημοσκοπικά δεδομένα;

«Αντίθετα με άλλες απόψεις και ερμηνείες εκτιμώ ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δια του Προέδρου του, των τομεαρχών, των βουλευτών και των στελεχών του κόμματος ανταποκρίθηκε σε μεγάλο βαθμό μέσα σε αυτήν την πρωτοφανή φάση των διαδοχικών κρίσεων εθνικής κλίμακας και ότι έχει σωρευθεί ένα σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο υπέρ των προοδευτικών δυνάμεων στη συνείδηση της κοινωνίας. 

Είναι ανοικτό το ζήτημα της διαμόρφωσης των πολιτικών συσχετισμών και θα εξαρτηθεί κατά τη γνώμη μου απολύτως από την επάρκεια, το πρόγραμμα, τη μαχητικότητα αλλά και την ενόραση στις διεθνείς εξελίξεις που θα επιδείξουμε στο αμέσως προσεχές διάστημα οπότε και θα αποτυπώνονται συν τω χρόνω και οι πραγματικοί πολιτικοί συσχετισμοί. Στην εκτίμηση αυτή συνηγορούν απολύτως και οι τάσεις των ποιοτικών στοιχείων που περιλαμβάνονται και στις δημοσιευμένες δημοσκοπήσεις».

– Θα επιμείνω στο κομμάτι των δημοσκοπήσεων και των συμπερασμάτων που εξάγονται απ’ αυτές. Η λογική λέει πως αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσφύγει σύντομα στις κάλπες, θα έχει το προβάδισμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι έτοιμος για μια τέτοια μάχη κι αν όχι ποιες οφείλουν να είναι οι προτεραιότητές του απέναντι σε αυτό το ενδεχόμενο;

«Μέσα σε ένα γενικευμένο, κατά κοινή παραδοχή, περιβάλλον αβεβαιότητας ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και οι άλλες αυτοπροσδιοριζόμενες ως προοδευτικές δυνάμεις υποχρεούμαστε σε μία προγραμματική κυρίως ετοιμότητα και σε μία σοβαρή ενίσχυση της κοινωνικής γείωσης και της επικοινωνίας έτσι ώστε να μην υπάρξει περιθώριο αιφνιδιασμού και τακτικίστικων μεθοδεύσεων του κ. Μητσοτάκη. Είναι φανερό ότι υπάρχει ευρύ πεδίο συγκλίσεων των προοδευτικών δυνάμεων.

Επισημαίνω την ανάγκη για τεκμηριωμένη αποδόμηση των κυβερνητικών επιλογών και για την αντιμετώπιση μαζί με τις κοινωνικές δυνάμεις που αφυπνίζονται της καθεστωτικής και αυταρχικής νοοτροπίας που συνεχώς εντείνεται. Στα καθ’ ημάς, πρέπει να ακυρώσουμε το νέο αντί-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, το αντί-Αριστερό μέτωπο που θέλει να πλήξει την προοπτική της συνεργασίας και της συγκρότησης του ευρύτερου προοδευτικού πόλου».

– Η πραγματικότητα της πανδημίας διέκοψε τις διαδικασίες μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ και ανέτρεψε τον προγραμματισμό σας. Κανονικά αυτές τις μέρες θα διεξαγόταν το συνέδριο του κόμματος και αρκετοί ήταν εκείνοι που είχαν προβλέψει σαρωτικές αλλαγές στο κόμμα σε σχέση με εκείνο που γνωρίζαμε στο παρελθόν. Εσείς τί λέτε;

«Η ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία μέσα στην κοινωνία ήταν και είναι στο επίκεντρο της προσπάθειάς μας. Η διάσταση του ψηφιακού εμπλουτισμού και μετασχηματισμού του κόμματος ενισχύθηκε πέραν από κάθε πρόβλεψη μέσα σε αυτούς τους δύο μήνες και έγινε αφορμή για επικοινωνία πάνω σε ουσιαστικά ζητήματα με πολλές δεκάδες χιλιάδες συμπολιτών μας. Για την οργανωτική διάσταση του εγχειρήματος είναι προφανές ότι θα κινηθούμε στο πλαίσιο και το ρυθμό που η ίδια η κοινωνία θα αποκαταστήσει τη λειτουργία της στο προσεχές μέλλον. Εργαζόμαστε για ένα ανοικτό μαζικό κόμμα πολύ πιο αποτελεσματικά γειωμένο στην κοινωνία».

– Έχετε κατηγορηθεί από διάφορα δημοσιεύματα που εκδηλώνουν ένα ενδιαφέρον για τα εσωκομματικά σας ότι μαζί με άλλους παλιούς συντρόφους κρατάτε τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα σε ένα καθεστώς ομηρίας, όντας εκπρόσωποι ενός παλαιομοδίτικου γραφειοκρατικού αριστερού μοντέλου. Με λίγα λόγια ότι είστε το «3%». Τελικά ισχύουν όλα αυτά; Αισθάνεστε θεματοφύλακας μιας αριστερής ιδεολογικής καθαρότητας;

«Θα σας απαντήσω έτσι όπως αισθάνομαι, δηλαδή θετικά κι όχι αντιπαραθετικά με απόψεις που τις θεωρώ ανιστόρητες και σε ένα βαθμό διχαστικές. Είμαι βέβαιος ότι όλες και όλοι στην ηγεσία του κόμματος, ιδιαίτερα μάλιστα και σε πρώτη ευθύνη ο Πρόεδρος του Α. Τσίπρας αισθανόμαστε ακέραιη και βαριά την ευθύνη για την αναδιαμόρφωση στις νέες συνθήκες της σύγχρονης αριστερής ταυτότητας του κόμματος στην καρδιά της ευρύτερης δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης της χώρας.

Η συνεχής αυτή προσπάθεια έχει βαθύ αξιακό και ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο στο έδαφος της ανάκτησης της ηγεμονίας των προοδευτικών απόψεων μέσα στην κοινωνία και σε αντιστοίχιση με ένα πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ευρώπη για τη σύγκλιση Αριστερών, Ριζοσπαστικών Οικολογικών και Σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων που εγκαταλείπουν την πρόσδεση σε νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Αυτή η προσπάθεια δεν επιγράφεται ούτε εξαντλείται σε μία αντιπολίτευση «εντίμων» εναντίον «ανεντίμων» πολιτικών αντιπάλων. Εμπεριέχει τη δημοκρατική θεσμική προσήλωση στην πάλη για ριζική αλλαγή θεσμών και καθεστωτικών νοοτροπιών και αγκυλώσεων. Δίνει σύγχρονο νόημα στην «αντιδεξιά» κουλτούρα και διαμορφώνει ένα ποιοτικά διαφορετικό ύφος για την εξουσία και τη διακυβέρνηση από αυτό που διαχρονικά η συντήρηση και βέβαια η παρούσα κυβέρνηση υπηρετεί.

Είναι αυτονόητη βέβαια η αντίθεση σε λαϊκίστικες εξάρσεις που περιθωριακά ενδημούν σε όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν ή που προσδοκούν όπως εμείς μία νέα διακυβέρνηση της χώρας».

Η συνέντευξη του τέως προέδρου της Βουλής και βουλευτή Α’ Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Βούτση στην «Αυγή της Κυριακής» (10/5/20)  και τον Σπύρο Ραπανάκη:

1) Οι ανακοινώσεις των εαρινών οικονομικών προβλέψεων της κομισιόν για 2020 επιβεβαιώνουν την ανησυχία ότι η Ευρώπη και συνεπώς η χώρα μας μπαίνουν σε μια περίοδο βαθιάς ύφεσης και αβεβαιότητας. Η ελληνική κοινωνία που μόλις βγήκε από μια δεκαετή σκληρή περιπέτεια αντέχει το κόστος μιας νέας κρίσης;

Φοβάμαι ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα, μιας δραματικής κατάστασης με βαρύτατες συνέπειες για τον κόσμο της εργασίας και για τη πολύπαθη νέα γενιά. Το σήμα για βαθιά ύφεση και για αβεβαιότητα δεν είναι μια ουδέτερη διατύπωση για την περίπτωση της χώρας μας. Προϋπήρξε η δεκαετής περιπέτεια, βρίσκονται σε εκκρεμότητα και μπροστά στην προφανή ανάγκη για ανάταξη και για ριζικό επανασχεδιασμό η κατεύθυνση και οι προτεραιότητες της παραγωγικής ανασυγκρότησης αλλά και η ισχυρή ενίσχυση κοινωνικού κράτους με επίκεντρο τη στήριξη της εργασίας, των πλέον ευπαθών ομάδων και των πολυπληθών μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Η πολιτική της ΝΔ, ανεξαρτήτως  πανδημίας , είχε ήδη οδηγήσει σε απομείωση του ρυθμού της ανάπτυξης καθώς εφαρμοζόταν μια σαφής ταξικά μεροληπτική υπέρ των ισχυρών πολιτική, ιδιαίτερα υπέρ των συμφερόντων που συναποτέλεσαν το κοινωνικοπολιτικό αντί-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε πρόσφατα όταν η κυβέρνηση αρνήθηκε την εμπροσθοβαρή στήριξη της οικονομίας,  ώστε να μη βγουν υπερχρεωμένες οι επιχειρήσεις στην κλιμακωτή επαναλειτουργία τους και όταν επίσης η κυβέρνηση έδωσε με πολλούς τρόπους το “πράσινο φως” για μια γενικευμένη απορρύθμιση της εργασίας κατά τις επιταγές του ΣΕΒ. Τούτων δεδομένων και γνωστών σε όλους και βεβαίως και στον κ. Μητσοτάκη και το οικονομικό του επιτελείο, αποτελεί πρόκληση το “παίξιμο” με ποιοτικά διαφορετικούς αριθμούς-προβλέψεις για την επερχόμενη ύφεση και τις συνέπειές της.

Είναι προφανές ότι κινούνται μέσα σε ένα θολό ευρωπαϊκό τοπίο που δε δίνει εγγυήσεις για στήριξη και αλληλεγγύη, σε ράγες πολύ διαφορετικές απ’ αυτές που η πανδημία αδρά σκιαγράφησε για τον κόσμο, τόσο για το δημόσιο χαρακτήρα της οικονομίας, όσο και για τη ριζική αναθεώρηση προτύπων και κατευθύνσεων που αφορούν στις πολλαπλές ανισότητες και τη συνύπαρξη πολλαπλών κρίσεων με εν δυνάμει ανατρεπτικό περιεχόμενο στην παρούσα φάση της παγκοσμιοποίησης.

2) Μπορούν οι συνέπειες για την Ελλάδα να αμβλυνθούν; Έχετε κατηγορήσει την κυβέρνηση  πως τα μέτρα που έχει πάρει είναι ανεπαρκή. Με δεδομένη την βαθιά ύφεση μήπως θα ήταν παρακινδυνευμένο να δαπανηθεί το “μαξιλάρι” εμπροσθοβαρώς;

Αναλυτικά και τεκμηριωμένα και σε πλήρη αντίθεση με την εσκεμμένη “θολούρα” περί των οικονομικών δεδομένων που παρουσιάζει η κυβέρνηση, έχουν παρουσιαστεί μέσα στη Βουλή και στο δημόσιο χώρο όλα τα στοιχεία που συνηγορούν για το ότι το οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ με τίτλο “Μένουμε Όρθιοι” μπορούσε να οδηγήσει σε μια ουσιαστική στήριξη και κυρίως σε μια αίσθηση ασφάλειας, εν αναμονή της φάσης επανεκκίνησης της οικονομίας.

Δεν είναι μόνο η ζημιά που έγινε και αποδεικνύεται από τις προβλέψεις που ξαφνικά διπλασιάστηκαν για την ύφεση, από το ότι η κυβέρνηση αρνήθηκε αυτή την οικονομική πολιτική και προσχώρησε στην πολιτική του “βλέποντας και κάνοντας”, αλλά έχει προκαλέσει και εύλογα ερωτήματα η απόκρυψη του πραγματικού οικονομικού σχεδίου που κατ’ αυτήν ονομαστικοποιείται σε 24 δις. Εύλογα και μετά την παράθεση των σχετικών στοιχείων προκύπτει η κυβερνητική επιλογή, τόσο για ακραία μεροληπτική υποστήριξη μεγάλων οικονομικών επιχειρήσεων και λόμπυ συμφερόντων που έχουν προνομιακές σχέσεις με την κυβέρνηση, όσο και για την αδιαφανή κατασπατάληση μεγάλου μέρους του “μαξιλαριού” της ελληνικής οικονομίας που επιτέλους αναγνώρισαν ότι άφησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αντί της fake-ρητορικής περί τέταρτου μνημονίου.

Απροσχημάτιστα προωθούνται, δυστυχώς, οι επιταγές του ΣΕΒ με επίκεντρο τις εργασιακές σχέσεις, τα εισοδήματα των εργαζομένων και την καθήλωση ή και υπονόμευση του κοινωνικού κράτους.

3) Την προηγούμενη εβδομάδα στην βουλή ο ΣΥΡΙΖΑ αποχώρησε από την συζήτηση για το νομοσχέδιο του Κ. Χατζηδάκη με βαριές καταγγελίες περί δημοκρατικής και συνταγματικής νομιμοποίησης. Ποια μέτρα πρέπει να ληφθούν προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία της βουλής μέσα στην έκτακτη κατάσταση που δημιουργούν οι περιορισμοί ελέω κορωνοϊού;

Αποτελεί πρόκληση η εξαγγελία του Πρωθυπουργού για 26 νομοθετικές παρεμβάσεις  μέσα στους τρείς προσέχεις μήνες, όταν αυτή η εξαγγελία γίνεται την ίδια ώρα που επιχειρείται να παραταθούν, πέραν της πρώτης φάσης του lockdown λόγω πανδημίας, σοβαροί περιορισμοί στη δυνατότητα της κοινωνίας να ενημερωθεί, να διαλεχθεί, να αντιδράσει στην εφαρμογή προβληματικών, εν γένει ή και ανοιχτά αντικοινωνικών πολιτικών.

Είναι ενθαρρυντικό το ότι οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι άνθρωποι του πολιτισμού, συνδικαλιστές εκπαιδευτικοί και αρκετές περιπτώσεις δημοσιολογούντων και δημοσιογράφων, αντιδρούν σε αυτό το κλίμα έντεχνης και πονηρής περιστολής δικαιωμάτων και εγγυήσεων. Πλην όμως εντοπίζουμε ήδη ένα κλίμα αυταρχισμού και καταστολής και μια καθεστωτική προσπάθεια , που χειραγωγείται από μεγάλο μέρος του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου, προνομιακά επιχορηγούμενου και γι’ αυτό στρατευμένου στην υποστήριξη της κυβέρνησης, ώστε να υπάρξει μια κοινωνικά άρρωστη παθητικοποίηση και αποδοχή ως μονόδρομου και ως τετελεσμένων των μέτρων που συγκροτούν το κυβερνητικό αφήγημα, κυρίως για τον κόσμο της εργασίας.

Η Βουλή έχει υποχρέωση σ’ αυτή την μεταβατική φάση να αποτελέσει πραγματικά το πεδίο δημοκρατικού διαλόγου, αντιπαράθεσης, αλλά και αποκάλυψης και αποδόμησης, όπως έγινε ήδη με το περιβαλλοντικό νομοσχέδιο, των νεοφιλελεύθερων κυβερνητικών επιλογών. Προγραμματική βεβαίως αλλά και πολιτικά σκληρή αντιπολίτευση, όπως την Παρασκευή για το μεταναστευτικό και για την παιδεία την ερχόμενη εβδομάδα, είναι το καθήκον μας μέσα στη Βουλή ιδιαίτερα σ’ αυτές τις έκτακτες συνθήκες.

4) Διανοητές και πολιτικοί διεθνώς εκτιμούν πως αυτή η πρωτοφανής περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων που έχει επιφέρει η πανδημία συνιστούν ένα πείραμα βιοπολιτικής που θα αφήσει βαθιά πληγή στην ίδια την δημοκρατία. Σας ανησυχεί το ενδεχόμενο η νέα μετά τον κορονοιό κανονικότητα να είναι μια νομιμοποιημένη και εσαεί κατάσταση εξαίρεσης;

Η ανάγκη για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο είναι προφανής με όλες του τις διαστάσεις, προφανώς και της δημοκρατίας, του περιβάλλοντος, της άρσης των ανισοτήτων, των αξιών και των πολιτικών που συνιστούν ένα νέο διεθνισμό αλληλεγγύης, τη διαχείριση των νέων τεχνολογιών σε διεθνή κλίμακα, αλλά βεβαίως και στη χώρα μας, ιδιαίτερα στη βάση όσων αναφέραμε προηγουμένως. Μετά από τόσο μεγάλες κρίσεις δεν υπάρχει ακινησία ούτε υπάρχει επιστροφή στο παρελθόν, δηλαδή αυτή η ανόητη καρικατούρα της επαγγελίας της κανονικότητας. Οι προοδευτικές δυνάμεις, με την ευρύτατη δυνατή έννοια, θα πρέπει να βρεθούν στα χαρακώματα στην Ευρώπη και στην Ελλάδα και να βρεθούν συγκλίνουσες και συνεργαζόμενες για την προβολή και τη διεκδίκηση, τη νέα νοηματοδότηση σε αξίες, προτάγματα και επίδικα που συνιστούν την εναλλακτική προοδευτική λύση με επίκεντρο την άρση των ανισοτήτων και βεβαία την εμβάθυνση της δημοκρατίας. Μόνο έτσι θα επουλωθεί η πληγή, η οποία ήδη έχει υπάρξει στην ίδια τη δημοκρατική αντίληψη για την πρόοδο της κοινωνίας. Η σύγκρουση για την ηγεμονία απέναντι στην εμμονική νεοφιλελεύθερη αντικοινωνική άποψη θα είναι πολύ ισχυρή και θα διαπεράσει οριζόντια τις κλασικές αλλά και τις νέες κοινωνικές διαστρωματώσεις που παράγονται στο πεδίο των αλλεπάλληλων εφαρμοσμένων πολιτικών “στοχοποίησης” στο λαό μας και στους ευρωπαϊκούς λαούς.

Στα καθ’ ημάς μια νέα ριζοσπαστικοποίηση πρέπει να εμπνέει το πρόγραμμα, τις πολιτικές μας πρωτοβουλίες και τις κοινωνικές αναφορές, με επίκεντρο την υπεράσπιση της εργασίας και τα δικαιώματα σε όλα τα πεδία αντιπαράθεσης με πρωτεύον αυτό της ενθάρρυνσης και μαζικοποίησης των κοινωνικών κινημάτων. Καμία συναίνεση και ανοχή στη δεξιά αντίληψη που θέλει να ενοχοποιήσει το αντιμνημονιακό κίνημα και να νομιμοποιήσει τις αντιδραστικές πολιτικές του χρεωκοπημένου παλιού πολιτικού συστήματος.

5) Η κρίση του κορωνοϊού ανέδειξε με ένταση σειρά ζητημάτων δοκιμάζοντας τα όρια των πολιτών και των θεσμών. Ένα από αυτά ήταν η αδιαφανής χρηματοδότηση με 20 εκ. των ΜΜΕ.  Οι θέσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξαφανίστηκαν ‘η υποβαθμίστηκαν από την πλειονότητα των ΜΜΕ, της δημόσιας τηλεόρασης συμπεριλαμβανομένης. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ όμως βρέθηκαν στο στόχαστρο δημοσιογράφων που αντιπολιτεύονται την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Μπορεί αυτό το τοπίο να αλλάξει;

Η κυβέρνηση επιδιώκει, ίσως γιατί μάλλον κι αυτή δεν πιστεύει καθόλου στην εμβέλεια των ανά πενθήμερο δημοσκοπήσεων, μια μονοφωνία και άκριτη υποστήριξη των κυβερνητικών πολιτικών και προσωπική αποθέωση του ΠΘ με παράλληλη προσπάθεια χειραγώγησης και απόκρυψης, τόσο των πολιτικών, όσο και των κοινωνικών αντίθετων απόψεων, ακόμα και των τεκμηριωμένων καταγγελιών για σκάνδαλα και αδιαφάνεια. Κομβικός θα είναι ο ρόλος στον πόλεμο επικοινωνίας που ήδη εξελίσσεται, όχι μόνο των προοδευτικών και αριστερών δημοσιογράφων, αλλά και πολλών δημοσιογράφων που πιστεύουν στο λειτούργημα του επαγγέλματός τους και αντιστέκονται στην προσπάθεια μιας σύγχρονης οργουελιανής ενημέρωσης δια της συκοφαντίας, είτε της δολοφονίας χαρακτήρων. Δεν είναι δυνατόν να ανέχονται και να ανέχεται και η ελληνική κοινωνία μια πολυετή πολιτική ψευδολογίας και χειραγώγησης Μέσων στο όνομα ενός ανομολόγητου αντι-ΣΥΡΙΖΑ, επί της ουσίας αντιαριστερού μετώπου. Υπάρχουν συνταγματικές και θεσμικές πρόνοιες και εγγυήσεις που θα πρέπει να ακολουθούνται για την απολύτως ελεύθερη και αλογόκριτη δημοσιογραφική λειτουργία σε όλα τα μέσα.

Πρέπει πάντως να σημειώσουμε την εξαιρετική προσπάθεια που έγινε στην Αυγή, στο ΚΟΚΚΙΝΟ, στην ΕΠΟΧΗ, που είναι τα μέσα που έχουν οργανική αναφορά στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, για να προβληθεί, μέσα στις εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες της πανδημίας και της πολιτικής της κυβέρνησης, ο προγραμματικός λόγος και η ουσιαστική αντιπολίτευση που άσκησε το κόμμα μας. Όπως επίσης να σημειώσουμε τη μεγάλη απήχηση που είχαν οι διαδικτυακές συζητήσεις και το πρόγραμμα του i syriza, που δίνουν σε συνθήκες κρίσης το νέο αποτύπωμα για τη λειτουργία και την επαφή με την κοινωνία του νέου σύγχρονου ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία.

Στο ιδιαίτερο σκέλος της ερώτησής σας, που αφορά στον τρόπο που έχουν επιλέξει ορισμένοι επώνυμοι δημοσιογράφοι που στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ, να παρεμβαίνουν συστηματικά και στοχοποιημένα απέναντι σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των οποίων και εγώ, εν ονόματι του «καλού» της παράταξης και της «υποστήριξης» του αδιαμφισβήτητου Πρόεδρου του κόμματός μας, δεν έχω πει τίποτα δημοσίως, ούτε θα το κάνω με αφορμή τη σημερινή μας επικοινωνία. Ο καθένας κρίνεται, όλοι κρινόμαστε, εν τέλει, από το κατά πόσον ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες, τις υποχρεώσεις και τις αξίες του λαού μας και ιδιαίτερα της Αριστεράς και της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης.

7) Ο Αλ. Τσίπρας στις τελευταίες παρεμβάσεις του, με πιο πρόσφατη την ομιλία του στην βουλή την Τρίτη αναφέρεται στην προοπτική σύγκλισης έως και συγκυβέρνησης των προοδευτικών δυνάμεων. Είναι έτοιμος ο ΣΥΡΙΖΑ έτοιμος να ανταποκριθεί σε μια τυχόν πρόωρη εκλογική μάχη; Ποιές είναι οι υπαρκτές πολιτικές δυνάμεις στις οποίες απευθύνετε το κάλεσμα;

Έχοντας την πρόσφατη εμπειρία της δεκαετούς  περιπέτειας με τα μνημόνια και τις ριζικές αλλαγές στους συσχετισμούς των πολιτικών δυνάμεων στη χώρα μας, πρέπει να αντιληφθούμε ότι η συγκρότηση του πόλου των προοδευτικών δυνάμεων στην προοπτική μιας νέας προοδευτικής ηγεμονίας στην κοινωνία και μιας μελλοντικής εκλογικής επιτυχίας ,με το σύστημα μάλιστα της απλής αναλογικής όποτε και αν διεξαχθούν οι εκλογές, είναι ζήτημα που θα κριθεί από την πολιτική , την προγραμματική επάρκεια και τη δυνατότητα ενόρασης που θα επιδείξουν στην Ευρώπη και στην Ελλάδα οι ευρύτερες δυνάμεις της Αριστεράς και της οικολογίας.

Στην αντιπαράθεση με το νεοφιλελεύθερο πόλο, τα πραγματικά διδάγματα από την αντιφασιστική νίκη των λαών πριν από 75 χρόνια, πρέπει να είναι παρόντα και ενεργά, τόσο στην καταδίκη νέων αντιδημοκρατικών ευρωπαϊκών καθεστώτων, όσο και στη σύγκρουση με τον ακροδεξιό λαϊκισμό και τις ξενοφοβικές ρατσιστικές απόψεις, αλλά και για την υπεράσπιση της ειρήνης και της δημοκρατίας, ιδιαίτερα μάλιστα στη δική μας γεωπολιτική περιφέρεια.  Υπάρχει ατζέντα που να επιτρέπει τη σύγκλιση και τη συνεργασία χωρίς τακτισμούς και ηγεμονισμούς ανάμεσα στις δυνάμεις που αυτοτοποθετούνται στην Αριστερά και τον ευρύτερο σοσιαλιστικό και οικολογικό χώρο. Η προσπάθειά μας, έτσι όπως εκφράστηκε και από τον Αλ. Τσίπρα προσφάτως, είναι ειλικρινής, με ορίζοντα διεθνή και σε βάθος μέχρι την προγραμματική κυβερνητική συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων στη χώρα μας.