Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία:

Ο Τραμπ μάς κήρυξε τον πόλεμο

Σύντροφοι και συντρόφισσες ξεκινώ από αυτό γιατί σήμερα πιστεύω ότι πρέπει να κάνουμε μια συζήτηση που απαντά σε συγκεκριμένα ερωτήματα και να δώσουμε συγκεκριμένες απαντήσεις. Απαντήσεις που αφορούν την τακτική της Νέας Αριστεράς το επόμενο χρονικό διάστημα, που όμως σχετίζονται με τη στρατηγική μας: τι θέλουμε να κάνουμε, ποιος είναι ο στόχος μας, ποιος είναι ο ρόλος μας στις νέες συνθήκες.

Και το πρώτο ερώτημα που καλούμαστε να απαντήσουμε είναι απλό: το πιστεύουμε ότι ο Τραμπ μας κήρυξε τον πόλεμο ή απλά το λέμε ρητορικά;

Εγώ πιστεύω σε κάθε λέξη αυτής της πρότασης.
Μπαίνουμε οριστικά σε μια νέα εποχή της ανθρωπότητας.
Με τους χειρότερους δυνατούς όρους.

Η εκλογή Τραμπ, φανερώνει, από την πρώτη μέρα, ποιοι είναι αυτοί οι όροι: η επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων, η αποδέσμευση από τους στόχους της κλιματικής δικαιοσύνης, η πλήρης περιφρόνηση για το διεθνές δίκαιο, η επιστροφή στην εποχή του οικονομικού εθνικισμού, η προώθηση μιας αντιδραστικής ατζέντας που στρέφεται κατά των μεταναστών, των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων, των γυναικών, των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων.

Και πάνω από όλα, η κατάργηση κάθε φραγμού στην κερδοφορία του κεφαλαίου.

Η παρουσία του Τζεφ Μπέζος στην ορκωμοσία Τραμπ, η αναβάθμιση του Ίλον Μασκ σε ιδεολογικό γκουρού της νέας Μαύρης Διεθνούς, το διάγγελμα του Μαρκ Ζουκεμπεργκ, οι ιαχές ενθουσιασμού των πετρελαιάδων και των εμπόρων όπλων είναι η απόδειξη της μεγάλης ειρωνείας της εποχής μας.

Ένα σύστημα εξουσίας που εμφανίζεται ως αντισυστημικό, ενώ προωθεί τα προκλητικά κέρδη της πιο σκληρής ολιγαρχικής ελίτ που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα.
Ένας συνασπισμός αντιδραστικών που μιλάνε για σταθερότητα, ενώ μας οδηγούν στον όλεθρο.
Ένα μεταφασιστικό ιδεολογικό ρεύμα που επικαλείται την κοινή λογική, ενώ εκπροσωπεί τον πιο ακραία αντιεπιστημονικό ανορθολογισμό.

Το μήνυμα από τις ΗΠΑ φτάνει σε κάθε γωνιά της οικουμένης.
Το βλέπουμε με ιδιαίτερη ένταση στην Ευρώπη όπου τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν, όπου η οικονομία του πολέμου διεκδικεί τη θέση της νέας οικονομικής ορθοδοξίας, όπου παλιοί, νέοι και μεταλλαγμένοι φασίστες -για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους- δεν απειλούν απλώς τη Δημοκρατία. Την καταλύουν. Βρίσκονται σε κυβερνήσεις, αποσταθεροποιούν άλλες, καθορίζουν την ατζέντα της συζήτησης.

Βρέθηκα πριν από λίγες μέρες στο Βερολίνο για τη συνεδρίαση του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Όλα τα μάτια είναι στραμμένα στη Γερμανία: εκεί που οι φασίστες -με την προκλητική στήριξη του Μασκ- χτυπούν την πόρτα της εξουσίας στην πιο ισχυρή χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε μια χώρα που για ιστορικούς λόγους αυτό φάνταζε πιο αδιανόητο από οπουδήποτε αλλού! Εκεί βρισκόμαστε!

Και η Ευρώπη; Η Ευρώπη υποχωρεί.

Εγκαταλείπει τους στόχους της κλιματικής μετάβασης, αποκηρύσσει τη μάχη για την καταπολέμηση των ανισοτήτων, βρίσκεται εντέλει σε μια βαθιά υπαρξιακή κρίση. Ανάμεσα σε παλιές παραδόσεις που παρακμάζουν και νέες δυναμικές που τρομάζουν όποιον έχει ελάχιστη συνείδηση των προκλήσεων που μας περιβάλλουν.

Στην εποχή των πολυκρίσεων η Μαύρη Διεθνής εγγυάται μόνο ένα πράγμα: νέες κρίσεις που απειλούν το συλλογικό μέλλον της ανθρωπότητας.

Η επιτυχία της δείχνει ταυτόχρονα την ολική αποτυχία της παλιάς οικονομικής και πολιτικής ορθοδοξίας.
Του ακραίου κέντρου, της άνευρης σοσιαλδημοκρατίας, της γραφειοκρατικής Ευρωπαϊκής Ένωσης που σε κάθε κρίση -ήδη από την παγκόσμια οικονομική του 2008- κήρυσσαν και κηρύσσουν μια δήθεν συνετή στάση που μας οδηγεί όχι μόνο σε αδιέξοδα, αλλά σε έναν διαρκή εκφυλισμό του πολιτικού.
Το ζήσαμε με τις πολιτικές της λιτότητας και της κοινωνικής λεηλασίας.
Το είδαμε στην αδιέξοδη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης.
Το βλέπουμε στην εγκατάλειψη της δίκαιης κλιματικής μετάβασης.
Το νιώθουμε κάθε μέρα στην εγκληματική υποκρισία έναντι της γενοκτονίας στη Γάζα.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία.
Ο θρίαμβος του τραμπισμού είναι η αντιδραστική απάντηση στο αδιέξοδο των κυρίαρχων πολιτικών κεντροδεξιάς και κεντροαριστερής κοπής που συνέκλιναν και συγκλίνουν στην υπεράσπιση ενός μοντέλου άδικου, αναποτελεσματικού και προκλητικά αδιάφορου έναντι της επιθυμίας και της ανάγκης των ανθρώπων για κάτι άλλο.

Αυτό το άλλο όμως που ήρθε είναι χειρότερο από αυτό που αφήνουμε πίσω μας.
Την άναρχη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση τη διαδέχεται ο οικονομικός εθνικισμός.
Την άδικη κλιματική μετάβαση τη διαδέχεται η στροφή στην νομοτελειακή καταστροφή του πλανήτη.
Το εξασθενημένο διεθνές δίκαιο το διαδέχεται η εμπέδωση του δίκαιου του ισχυρού.

Τα υπαρκτά προβλήματα της κοινωνικής ανισότητας τα διαδέχεται μια πολιτική που πιστεύει στην ανισότητα ως τη φυσική τάξη της ανθρωπότητας.
Το ρολόι του χρόνου δεν είναι 5 λεπτά πριν τα μεσάνυχτα.
Πιά είναι ένα λεπτό πριν τα μεσάνυχτα.

Για αυτό σύντροφοι και συντρόφισσες επιστρέφω στο αρχικό ερώτημα:
Πιστεύουμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα σκοτεινή εποχή;
Πιστεύουμε ότι αυτές οι εξελίξεις μάς απειλούν;
Πιστεύουμε ότι η Αριστερά οφείλει, πρώτη από όλους, να σημάνει συναγερμό και να υψώσει φραγμό στον παγκόσμιο και ντόπιο μετα-φασισμό και να αναστρέψει την νομοτέλεια της καταστροφής;

Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε καλούμαστε να δράσουμε ανάλογα.
Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε πρέπει να σημάνουμε συναγερμό.
Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η ευθύνη μας είναι τεράστια.
Εγώ απαντώ καταφατικά.

Σύντροφοι και συντρόφισσες,
Θα μιλήσω -όπως κάνουμε και αυτό είναι μεγάλη κατάκτηση του εγχειρήματός μας- με απόλυτη ειλικρίνεια.

Βρισκόμαστε σε ένα ρευστό και μεταβαλλόμενο τοπίο.
Δείτε τι συμβαίνει στη χώρα μας.
Τα δεδομένα αλλάζουν ραγδαία.

Δείτε το παράδειγμα με την προεδρική εκλογή.
Έχουμε μια κυβέρνηση που βαρύνεται με τα μεγαλύτερα θεσμικά σκάνδαλα της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας.
Το σκάνδαλο των υποκλοπών και το σκάνδαλο της συγκάλυψης του εγκλήματος των Τεμπών.
Και σημειώνω εδώ ότι αύριο στις 12 θα είμαστε όλες και όλοι στην Πλατεία Συντάγματος για να ακουστεί δυνατά το σύνθημα που δονεί την ελληνική κοινωνία:
Δικαιοσύνη. Μια ολόκληρη χώρα ασφυκτιά – Δεν έχει οξυνόνο!

Οι ευθύνες της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι τεράστιες. Μια κυβέρνηση της απόλυτης θεσμικής καταρράκωσης. Μια κυβέρνηση βυθισμένη στην απαξίωση.

Και τι κάνει; Πώς απαντά στην κρίση της; Επιθετικά.
Η επιλογή Τασούλα είναι επιλογή ιδεολογικής σκλήρυνσης και αποκαλυπτική της αντίληψης της Δεξιάς για το κράτος και τους θεσμούς του: όλα υπό τον έλεγχο του κόμματος. Της Νέας Δημοκρατίας.
Κανένα θεσμικό αντίβαρο.Καμία δυνατότητα ελέγχου και κριτικής.Κανένα πεδίο για την περίφημη συναίνεση.

Αυτό που συμβαίνει είναι μια βαθιά αντιδραστική τομή.
Ύφους, περιεχομένου και ουσίας.
Δείτε τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού.
Ο κ. Μητσοτάκης είναι πλέον και με τη βούλα ένας επίδοξος Τραμπ.Με την αναφορά στα δύο βιολογικά φύλα και τη δαιμονοποίηση των δικαιωμάτων. Με την ενσωμάτωση των αντιδραστικών θέσεων για τη μετανάστευση.

Και κυρίως, κυρίως αυτό, με την ενθουσιώδη προσχώρηση στην ατζέντα του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολεμική οικονομία.

Η Δεξιά πια δεν κρύβεται.
Δεν νοιώθει ότι έχει να απολογηθεί για κάτι.
Δεν αισθάνεται καν την ανάγκη να καμουφλάρει την αντιδραστική και αντικοινωνική πρότασή της με κεντρώες και συναινετικές ευαισθησίες.

Ξετυλίγει το πολιτικό της σχέδιο με απόλυτη σαφήνεια.
Λεηλασία των δημόσιων οικονομικών και των ευρωπαϊκών πόρων.
Διανομή επιδομάτων και υπόθαλψη της φοροδιαφυγής.
Έλεγχος των θεσμών, των μίντια και της δικαιοσύνης.
Επίθεση στα δικαιώματα και στις ελευθερίες.
Άναρχο μοντέλο ανάπτυξης υπέρ των ολιγαρχών και σε βάρος των εργαζομένων.
Καθημερινή κυβερνητική αλαζονεία και καθημερινή ταπείνωση του πολίτη στη σχέση του με το κράτος-λάφυρο της Δεξιάς.

Δεν είναι μια δημοφιλής κυβέρνηση. Αλλά είναι προς το παρόν κυρίαρχη.
Και ο λόγος είναι απλός. Παίζει ακόμα μόνη της.

Γιατί απέναντί της δεν έχει μια δύναμη που να αντιπαραθέτει ένα συνολικό σχέδιο για την ανατροπή της πολιτικής της.
Έχει κόμματα που κάνουν προτάσεις σε επιμέρους θέματα που όμως δεν συγκροτούν σχέδιο ανυπακοής και κυρίως θετικής προοπτικής.
Έχει κόμματα που παραμυθιάζονται με τις παρωχημένες ιδέες ότι όλα κρίνονται στο «κέντρο» ή στη «μεσαία τάξη».
Έχει κόμματα που φοβούνται τη σύγκρουση και ομνύουν στη συναίνεση.
Έχει κόμματα που δεν εμπνέουν, που δεν συγκινούν, που δεν παράγουν πολιτική.

Έχει ένα ΠΑΣΟΚ που δεν ακολουθεί το δρόμο της ισπανικής σοσιαλδημοκρατίας με τη θαρραλέα στάση απέναντι στον φασίστα Μασκ και τα ριζοσπαστικά μέτρα για τη στέγη ή τα έμφυλα δικαιώματα.

Έχει έναν ΣΥΡΙΖΑ που δεν μιλά ξεκάθαρα, που μένει εγκλωβισμένος σε προσωπικές στρατηγικές, που αποπνέει καθεστωτικό παραγοντισμό και αμφιταλαντεύεται αν ανήκει στην αριστερά ή στην κεντροαριστερά.

Έχει ένα ΚΚΕ -και ένα μικρό ΚΚΕ, το ΜΕΡΑ25- που κινούνται με όρους κομματικής περιχαράκωσης, που βλέπουν στην υπόλοιπη Αριστερά τον βασικό τους αντίπαλο, που δεν μιλούν για την ανάγκη ανασύνθεσης του χώρου μας.

Έχει προσωποπαγή κόμματα που ασκούν τη βολική αντιπολίτευση της εύκολης καταγγελίας από την οποία απουσιάζει η πρόταση για το μέλλον της χώρας.

Σύντροφοι και συντρόφισσες,
Όλα αυτά τα ξέρουμε.
Πρέπει όμως να απαντήσουμε και σε κάτι που αφορά εμάς:
Γιατί η Νέα Αριστερά δεν έχει κάνει τη διαφορά;
Γιατί, ενώ εισπράττουμε την εκτίμηση για τις θέσεις μας και την αναγνώριση της δουλειάς μας, δεν έχουμε εκείνη τη δυναμική που θα έφερνε την Αριστερά στο προσκήνιο των εξελίξεων;

Θα σας πω κάτι που μου έκανε εντύπωση από την πρόσφατη περιοδεία μας στη Δυτική Μακεδονία.
Ήταν μια εξαιρετικά χρήσιμη εμπειρία.
Στη Δυτική Μακεδονία συμπυκνώνεται το αδιέξοδο της χώρας.
Ένα παλιό παραγωγικό μοντέλο διαλύεται. Χωριά και πόλεις ερημώνουν. Και η μόνη ανάπτυξη είναι ένα κερδοσκοπικό Ελντοράντο εξορύξεων και άναρχων ΑΠΕ στα χέρια εταιρειών που υπονομεύουν την αγροτική παραγωγή και περιθωριοποιούν τις τοπικές κοινωνίες.

Εμείς στη Δυτική Μακεδονία δεν πήγαμε για να τάξουμε αυτά που δεν γίνονται, ούτε πρέπει να γίνουν – δηλαδή την επιστροφή στην εποχή του Λιγνίτη.

Μιλήσαμε μια διαφορετική γλώσσα: για την αναγκαιότητα της ολοκληρωμένου μετασχηματισμού: περιβαλλοντικού, κοινωνικού και παραγωγικού. Μιλήσαμε για την ανάγκη χωροταξικού σχεδίου, για ενεργειακές κοινότητες στα χέρια των κατοίκων, για απόδοση των αποκατεστημένων λιγνιτωρυχείων στους αγρότες για καλλιέργεια, για προγράμματα προσέλκυσης παραγωγικών επενδύσεων στην περιοχή. Για στήριξη της εργασίας και για νέες ποιοτικές δουλειές.

Μιλήσαμε για δίκαιη κλιματική μετάβαση.Την ενδυνάμωση εντέλει των ανθρώπων και των τοπικών κοινωνιών σε βάρος της ιδιωτικής κερδοσκοπίας και της Δεξιάς πολιτικής. Και αυτό οι άνθρωποι το εκτίμησαν. Και αυτοί που συμφώνησαν μαζί μας και αυτοί που διαφώνησαν μαζί μας. Κυρίως αυτοί.

Θέλω όμως να σταθώ σε κάτι πολύ σημαντικό:
Ένας συνδικαλιστής της ΔΕΗ κάποια στιγμή γύρισε και μου είπε κάτι απλό:
«καλά μας τα λέτε, εγώ μπορεί και να συμφωνώ μαζί σας, αλλά εσείς μπορείτε να αλλάξετε τη ζωή μου;».

Σύντροφοι και συντρόφισσες,
Σκέφτομαι το εξής και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας.
Το αίτημα αυτού του ανθρώπου -να αλλάξει η ζωή του- συνδέεται με κάτι πολύ σημαντικό.
Την απαίτηση η Αριστερά να έχει τη δύναμη για χειροπιαστές αλλαγές στο σήμερα.

Και αυτόν τον κύκλο τον εγκαινίασε το 2015.
Σήμερα συμπληρώνονται δέκα χρόνια από την 25η Ιανουαρίου του 2015.
Από εκείνη τη μέρα της άγριας, λυτρωτικής, χαράς για τη νίκη της Αριστεράς κόντρα σε ένα ολόκληρο πολιτικό και κοινωνικό σύστημα που θεωρούσε ότι η εξουσία τού ανήκει.

Δεν είναι εδώ η ώρα για μια συνολική επισκόπηση αυτής της εμπειρίας.Κατέθεσα μερικές σκέψεις σε ένα άρθρο μου σήμερα στην Εφημερίδα των Συντακτών. Αλλά θέλω να βάλω στο τραπέζι μία και μόνο παράμετρο:
Το 2015 έβαλε ψηλά τον πήχη για την Αριστερά.
Την αναβίβασε από δύναμη διαμαρτυρίας σε δύναμη αλλαγής της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων στο πιο κεντρικό επίπεδο: της κυβέρνησης.
Και αυτό δεν ξεχνιέται.
Οι αριστεροί πολίτες, οι άνθρωποι που απέχουν από τις εκλογές, τα υπόγεια και φανερά ρεύματα αμφισβήτησης της Δεξιάς και της ακροδεξιάς δεν ενδιαφέρονται πια για το ποια Αριστερά, ποιο ιστορικό ρεύμα, ποιο κόμμα έχει δίκιο.

Θέλουν μια Αριστερά που μεταφέρει αυτό το δίκιο στην πραγματική ζωή.
Μια Αριστερά που δεν υποτάσσεται στους συσχετισμούς.
Μια Αριστερά που ανατρέπει τους συσχετισμούς.
Μια Αριστερά που δεν διακατέχεται από τη λογική ενός κυνικού κυβερνητισμού. Με αυτό τελειώσαμε οριστικά. Μια Αριστερά όμως που εχει την αυτοπεποίθηση και τη βούληση να αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων στο σήμερα.

Σύντροφοι και συντρόφισσες,
Σε κάθε μας συνεδρίαση κοιτάω πίσω και βλέπω πόσο έχουν αλλάξει τα δεδομένα.
Πόσο διαφορετικό είναι το τοπίο από τη στιγμή της συγκρότησής μας, το ιδρυτικό μας συνέδριο, ακόμα και την τελευταία μας συνεδρίαση.

Σήμερα εδώ θέλω να καταθέσω τη γνώμη μου για το πώς θα προχωρήσουμε.
Και για να το πω αυτό θέλω να απαντήσω σε τρία ερωτήματα:
Ποιους θέλουμε να εκπροσωπήσουμε;
Τι θέλει να εκπροσωπήσει η Νέα Αριστερά;
Και τέλος πώς θα το κάνει αυτό;

Ποιους θέλουμε να εκπροσωπήσουμε;
Η δική μου απάντηση στο ερώτημα αυτό έχει δύο σκέλη.

Ένα πολιτικό:

Θέλουμε να εκπροσωπήσουμε τον κόσμο της Αριστεράς που εδώ και χρόνια αισθάνεται απογοητευμένος και αυτή τη στιγμή κυριαρχεί στις τάξεις του η αποστράτευση και η ιδιώτευση. Οι Αριστεροί πολίτες είναι απαιτητικοί. Και για αυτό έχουν απαιτήσεις και από εμάς. Μας παρακολουθούν, μας εκτιμούν, αλλά δεν έχουμε πείσει για τις προθέσεις μας. Μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Η αξιοπιστία και ο ριζοσπαστισμός δεν είναι να το λες. Είναι υπόθεση καθημερινής πράξης και πρακτικής.

Κυρίως όμως θέλουμε να εκπροσωπήσουμε κοινωνικές δυναμικές.
Όλοι κοιτάνε αυτούς που ψηφίζουν. Εμείς πρέπει να κοιτάξουμε προς το δύσκολο, αχαρτογράφητο, αλλά εντυπωσιακό ρεύμα των κοινωνικών δυναμικών που δεν εκφράζονται στην κάλπη. Εκεί βρίσκεται η νεολαία και κυρίως τα πιο ανήσυχα τμήματά της, εκεί βρίσκονται δυναμικά στρώματα που στη ζωή τους δημιουργούν υποδείγματα με προοδευτικό και ριζοσπαστικό περιεχόμενο, εκεί βρίσκονται εργαζόμενοι και εργαζόμενες που έχουν, δυστυχώς, -και εκεί είναι και η δική μας ευθύνη- πιστέψει ότι τελικά τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Στη ζωή τους. Προς το καλύτερο.

Κατά συνέπεια, πιστεύω ότι η Νέα Αριστερά πρέπει να εργαστεί σε αυτές τις δύο κατευθύνσεις. Σταθερή συνομιλία με τους αριστερούς πολίτες και ταυτόχρονα δουλειά μυρμηγκιού για να έρθουμε σε επαφή με εκείνους και εκείνες που σήμερα δηλώνουν ότι η πολιτική με τον τρόπο που την εννοούμε εμείς, δεν τους νοιάζει, δεν τους αφορά.

Ο τρόπος για γίνει αυτό συνδέεται με το δεύτερο ερώτημα:
Τι θέλει να εκπροσωπήσει η Νέα Αριστερά; Ποιες ιδέες, ποιες προτάσεις, ποιες προγραμματικές αιχμές;

Αφήνω στην άκρη αυτά για τα οποία εύκολα θα συμφωνήσουμε.
Το κρίσιμο εδώ είναι άλλο: η διαμόρφωση του πολιτικού μας στίγματος.
Η Νέα Αριστερά πιστεύω ακράδαντα ότι πρέπει να είναι το κόμμα της μαχητικής αντιπολίτευσης που δεν θα δίνει μάχες χαρακωμάτων, αλλά θα σημάνει τη γενική αντεπίθεση της Αριστεράς. Στο προσκήνιο, όχι στα μετόπισθεν.

Και για αυτό υπάρχει μόνο ένας τρόπος: να αλλάξουμε την ατζέντα της συζήτησης.
Αυτό προϋποθέτει κοινωνική χαρτογράφηση, εξωστρέφεια, συνομιλία με αυτούς που θέλουμε να εκπροσωπήσουμε- και να φέρουμε τη φωνή τους στο πρόγραμμα του κόμματός μας.
Αυτό περιγράφει μια άλλη μεθοδολογία κομματικής δουλειάς: agenda setting. Όπως κάναμε με τα εξοπλιστικά και το φορολογικό στη συζήτηση του Προϋπολογισμού στη Βουλή.

Αυτό τέλος σημαίνει μια ξεκάθαρη τοποθέτηση για τις δυνατότητες αλλαγών στο σήμερα: όχι στη Δευτέρα Παρουσία, όχι όταν ωριμάσουν οι υπερώριμες συνθήκες. Εμείς πρέπει να δουλέψουμε για ένα πρόγραμμα σε αυτήν την κατεύθυνση. Για το σήμερα, δηλαδή την άμεση απάντηση στην πολιτική της Δεξιάς, αλλά και το αύριο: ποιοι είναι οι μεγάλοι μετασχηματισμοί που προτείνουμε στην ελληνική κοινωνία.

Πώς θα το κάνουμε αυτό;
Με την πρόταση του Λαϊκού Μετώπου.
Την πρόταση που διατυπώσαμε δημόσια ήδη από το καλοκαίρι και που αποτελεί και απόφαση του συνεδρίου μας.

Σύντροφοι και συντρόφισσες,
Είναι λογικό να έχουμε στο μυαλό μας διαφορετικές προσεγγίσεις για το τι είναι το Λαϊκό Μέτωπο του 2025.
Και δηλώνω προκαταβολικά ότι δεν υπάρχει μια σωστή ή λάθος ερμηνεία.
Την ίδια στιγμή όμως πιστεύω ότι το Λαϊκό Μέτωπο είναι η σωστή απάντηση στο γενικό, κοινωνικό, ερώτημα «τι μπορεί να γίνει σήμερα;».

Θέλω να ξεκαθαρίσω το πώς το βλέπω εγώ.

Πρώτον: το Λαϊκό Μέτωπο δεν είναι κάτι στατικό. Είναι μια δυναμική διαδικασία. Με πολλές στροφές, πισωγυρίσματα, τακτικά ερωτήματα και αμφιβολίες. Εκπροσωπεί μια λογική ενότητας της Αριστεράς δομημένη πάνω στην αίσθηση του κατεπείγοντος και στην αναγκαιότητα ανατροπής ενός αρνητικού συσχετισμού δυνάμεων. Για να το πω απλά: η υποψηφιότητα Ράμμου ήταν στη λογική του Λαϊκού Μετώπου. Ακυρώθηκε με ευθύνη ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό δεν αναιρεί την αξία της. Το αντίθετο.

Δεύτερον: το Λαϊκό Μέτωπο δεν έχει προνομιακούς αποδέκτες. Είναι μια λάθος αντίληψη που υπαγορεύεται συχνά από την δημοσιογραφική κουλτούρα και την συνολική απουσία κουλτούρας διαλόγου μεταξύ των κομμάτων στην Ελλάδα. Δεν φτιάχνουμε Λαϊκό Μέτωπο με αυτούς που συμφωνούμε.

Με αυτούς φτιάχνουμε κόμμα. Λαϊκό Μέτωπο συγκροτούμε με εκείνες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που αναγνωρίζουν την ανάγκη του, δεν έχουν το άγχος της περιχαράκωσης και θέλουν να συζητήσουν προγραμματικά. Είναι μια ανοιχτή πρόσκληση. Για να το πω όπως το αισθάνομαι: στην ερώτηση «θα μιλούσατε με το Χ ή το Ψ κόμμα» η απάντηση είναι «θα μιλήσουμε με όποιον ενδιαφέρεται να συνομιλήσει». Τελεία.

Τρίτον: το Λαϊκό Μέτωπο δεν είναι «από τα πάνω» ή «από τα κάτω». Αυτό είναι ένα σχηματικό ψευτοδίλημμα. Λαϊκό Μέτωπο μόνο των πολιτικών κομμάτων είναι -ειδικά σε αυτήν την συνθήκη- κοινωνικά αδιάφορο. Για να είναι μια πρόταση που εμπνέει θα πρέπει να διαπερνά και τα δύο επίπεδα. Και η κοινωνική πίεση να μετατοπίζει κόμματα, να δημιουργεί ρήγματα, να προτάσσει το κύριο έναντι του δευτερεύοντος. Και την ίδια στιγμή η πολιτική του Λαϊκού Μετώπου να οδηγεί σε σύγκρουση με την πολιτική της Δεξιάς και την εξουσία των κατεστημένων συμφερόντων στην καθημερινότητα: στους χώρους εργασίας, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στη διεκδίκηση των κοινών αγαθών, στη μάχη για τα δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες. Να είναι ένα μήνυμα ανυπακοής και επιθετικής διεκδίκησης που αλλάζει τις ζωές μας.

Τέταρτον: το Λαϊκό Μέτωπο απαιτεί ισχυρή Αριστερά. Και διαλεκτικά θα έλεγα ότι είναι και ο χώρος ενίσχυσης της Αριστεράς- ειδικά σήμερα. Χωρίς εμάς δεν γίνεται. Δεν γίνεται γιατί η Νέα Αριστερά είναι το κόμμα που ξεκάθαρα από το καλοκαίρι μιλά για το Λαϊκό Μέτωπο, είναι το κόμμα που κατέθεσε την πρώτη και μόνη μέχρι τώρα πρόταση για τις βασικές του αιχμές, είναι το κόμμα που μπορεί να εγγυηθεί ριζοσπαστικές θέσεις και επεξεργασίες που συγκρούονται με τα κατεστημένα συμφέροντα, τις συντηρητικές αδράνειες και τη συνεργασία Δεξιάς και Ακροδεξιάς στην Ευρώπη και στη χώρα μας.

Πέμπτον και πιο σημαντικό από όλα: το Λαϊκό Μέτωπο είναι υπόθεση περιεχομένου. Το τι θα πει, τι κοινωνικές δυνάμεις θα εκφράσει, τι λόγο θα εκφέρει είναι αυτό που καθορίζει την επιτυχία ή την αποτυχία του. Δεν θέλουμε Λαϊκό Μέτωπο για μια άνευρη σούπα. Θέλουμε Λαϊκό Μέτωπο για να υπάρχει χειροπιαστή πρόταση απάντησης στη Δεξιά και στην Ακροδεξιά. Με προγραμματικές αιχμές, ριζοσπαστικές προτάσεις που προωθούν την ανατροπή της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων. Το Λαϊκό Μέτωπο δεν είναι δύναμη διαμαρτυρίας. Είναι δύναμη ανατροπής.

Σύντροφοι και συντρόφισσες,

Όλα τα παραπάνω έχουν ως προϋπόθεση μια πολύ σοβαρή οργανωτική δουλειά. Έχουν ως προϋπόθεση την αναβάθμιση της παρουσίας μας σε όλη τη χώρα και σε όλους τους κοινωνικούς χώρους. Με ενεργοποίηση όλων των δυνάμεών μας. Δεν αρκεί να έχουμε μια καλή ιδέα – πρέπει να δουλεύουμε σκληρά και για να την υλοποιήσουμε. Και αυτό αφορά όλες και όλους μας. Αλλιώς, κάθε προγραμματική πρωτοβουλία, κάθε πολιτική ενέργεια θα μένει κενό γράμμα.

Η εισήγηση του Πολιτικού Γραφείου κινείται ακριβώς σε αυτήν την κατεύθυνση. Να τη συζητήσουμε, αλλά κυρίως να φύγουμε από εδώ με σαφείς και προσδιορισμένες αποφάσεις. Για να φτάσει το μήνυμα της Νέας Αριστεράς παντού. Για να γίνουν οι οργανώσεις μας κύτταρα πολιτικής και πολιτιστικής δουλειάς και δημιουργίας. Για να είναι το κόμμα της σύγχρονης Αριστεράς σημείο αναφοράς και έμπνευσης για τα πιο δυναμικά και ανήσυχα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας.

Από τη συνεδρίαση αυτή πρέπει λοιπόν να φύγουμε με αποφάσεις.
Αποφάσεις συσπείρωσης και οργάνωσης των δυνάμεών μας.
Αποφάσεις που θα ενσωματώνουν τη δυναμική της αυριανής συγκέντρωσης στο Σύνταγμα.
Αποφάσεις που θα εκπέμπουν το μήνυμα ότι η Νέα Αριστερά είναι έτοιμη να μπει στη μεγάλη μάχη.
Αποφάσεις που θα λαμβάνουν υπόψη τους ότι μπορεί ο πολιτικός χρόνος να επιταχυνθεί απότομα.
Αποφάσεις, τέλος, που θα απαντάνε στον φίλο από τη Φλώρινα για το πώς μπορεί να αλλάξει η ζωή του στο σήμερα.

Συνεχίζοντας, ο Αλέξης Χαρίτσης αναφέρθηκε στην κατάσταση στον πλανήτη που χειροτερεύει, κάνοντας λόγο για «ιστορικές στιγμές» και υπογραμμίζοντας πως «οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει να πάρουν σαφή θέση: με τους εξοπλισμούς ή την ειρήνη».

Θέλω να ξεκινήσω από αυτήν την ευθύνη που έχουμε αναλάβει και να το πω όσο πιο απλά γίνεται.

Δεν έχουμε δικαίωμα να αποτύχουμε. Όχι για τη #ΝέαΑριστερά και μόνο, αλλά για το μέλλον της Αριστεράς στη χώρα μας και κυρίως πρωτίστως για τις ανάγκες της κοινωνίας.

Αυτό που… pic.twitter.com/qRcweoTsHB

— Αλέξης Χαρίτσης (@alexischaritsis) November 23, 2024

Απηύθυνε επίσης έκκληση στα κόμματα της Αριστεράς και του προοδευτικού χώρου συνολικότερα «να δεσμευτούν από τώρα στην καταψήφιση των υπέρογκων εξοπλιστικών δαπανών της Νέας Δημοκρατίας» στη συζήτηση του προϋπολογισμού.

Συνεχίζοντας, αναφέρθηκε στις πρόσφατες εξελίξεις, κατηγορώντας την κυβέρνηση για «μυστική διπλωματία» καθώς «δεν ενημερώνει την Εθνική Αντιπροσωπεία, τα κόμματα και την ελληνική κοινωνία για τους στόχους και τα οφέλη από την πολιτική της» και «παραμένει πιστή στο δόγμα του δεδομένου συμμάχου, στηρίζει προκλητικά την παράφρονα πολιτική του ακροδεξιού Νετανιάχου, επενδύει στην στροφή της Ευρώπης στην οικονομία του πολέμου».

Σήμερα ένα χρόνο μετά, μας λένε οι περισσότεροι που συναντάμε ότι δικαιωθήκατε, ότι δικαωθήκατε. Πράγματι, αυτό πλέον νομίζω ότι είναι αντιληπτό από όλους τους αντικειμενικούς παρατηρητές. Δεν μας ενδιαφέρει όμως αυτό, δεν μας ενδιαφέρει μια λογική αυτοδικαίωσης.

Μας ενδιαφέρει… pic.twitter.com/HOZG7Ab8A8

— Αλέξης Χαρίτσης (@alexischaritsis) November 23, 2024

Επιπρόσθετα καταλόγισε στην κυβέρνηση «μυστικές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία», επισημαίνοντας την αντίθεση της Νέας Αριστεράς. «Είμαστε η πολιτική δύναμη που αντιστέκεται στον εθνικισμό και στην πατριδοκαπηλεία. Είμαστε η πολιτική δύναμη που υπερασπίζεται την αλληλεγγύη των λαών και την ανάγκη ενός συστηματικού διαλόγου που θα οδηγήσει σε επίλυση στη βάση του διεθνούς δικαίου και στη μόνιμη αποκλιμάκωση στις διμερείς σχέσεις. Είμαστε η πολιτική δύναμη που εμπνέεται από τη λογική της Συμφωνίας των Πρεσπών», είπε.

Τόνισε δε ότι «ο Τραμπισμός έχει φτάσει και στη χώρα μας», σημειώνεται πως «η Νέα Δημοκρατία και η Άκρα Δεξιά θα ανταγωνίζονται για το ποιος θα εκφράσει καλύτερα ένα μείγμα πολιτικής που από τη μια προωθεί την προκλητική κερδοφορία του κεφαλαίου και από την άλλη θα επιτίθεται στα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα».

«Απαντώ λοιπόν και στον κύριο Μητσοτάκη, και στον κύριο Σαμαρά:

Λαϊκό Μέτωπο για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας και της κοινωνίας. Αυτή είναι η δική μας απάντηση. Ο αγώνας για να σπάσει η πολιτική του φόβου», ανέφερε, ενώ σημείωσε πως «η πρώτη μάχη μπροστά μας είναι η μάχη του Προϋπολογισμού», κατηγορώντας τη Νέα Δημοκρατία ότι «επιβάλλει μνημόνιο στη μετα-μνημονιακή εποχή». «Μνημόνιο ανισότητας. Μνημόνιο αδικίας. Μνημόνιο της εξουσίας των λίγων πάνω στις ζωές των πολλών», είπε χαρακτηριστικά.

Οι στιγμές είναι δύσκολες, οι στιγμές είναι κρίσιμες και οι στιγμές, είναι ιστορικές. Και οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει να πάρουν, όπως πάντα πρέπει να παίρνουν σε ιστορικές στιγμές, μια σαφή, ξεκάθαρη θέση.

Είναι με τους εξοπλισμούς ή είναι με την Ειρήνη; Αυτό είναι το μεγάλο… pic.twitter.com/yU9kEjKj7J

— Αλέξης Χαρίτσης (@alexischaritsis) November 23, 2024

Επισημαίνοντας ότι «αυτές τις μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από την ίδρυση της Νέας Αριστεράς», κατέληξε:

«Η Νέα Αριστερά ήρθε για να μείνει και σήμερα εκλέγουμε τον ή την γραμματέα μας, εκλέγουμε το ανώτερο καθοδηγητικό μας όργανο που αναλαμβάνει το έργο του πολιτικού σχεδιασμού, για τις μεγάλες μάχες που έχουμε μπροστά μας. Κυρίως όμως, συντρόφισσες και σύντροφοι, σήμερα απευθύνουμε ένα ανοιχτό κάλεσμα. Σε κάθε αριστερό πολίτη, σε κάθε δημοκρατικό πολίτη, στους ανθρώπους εκείνους που απογοητεύτηκαν, αλλά δεν τα παρατάνε, στους ανθρώπους που αντιστέκονται, στους ανθρώπους που δημιουργούν, στους ανθρώπους που αγωνίζονται. Στους ανθρώπους που δεν βολεύονται με τη ζοφερή σημερινή πραγματικότητα και διεκδικούν μια καλύτερη ζωή».

«Τι λέει η δεξιά κυβέρνηση στους υποχρηματοδοτημένους δήμους;Ότι θα εξασφαλίζουν τα έσοδά τους από τους δημότες που καλούνται ήδη να πληρώνουν δυσθεώρητα δημοτικά τέλη και στην πλειοψηφία τους αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα. Κι εφόσον δε μπορούν να ανταποκριθούν, αυτά θα εξασφαλίζονται με κατασχέσεις και πλειστηριασμούς», αναφέρει η Νέα Αριστερά. Και σχολιάζει: «Αλήθεια, οι “αντάρτες” βουλευτές της ΝΔ θα ψηφίσουν το άρθρο 32 όπως ψήφισαν και τον πτωχευτικό κώδικα της κυβέρνησης που άνοιξε το δρόμο στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας;».

Καταληκτικά η Νέα Αριστερά ζητά να γίνει ονομαστική ψηφοφορία. «Ιδού η Ρόδος», σχολιάζει.

«Παρακολουθούμε τα τελευταία επεισόδια σε ένα σίριαλ απαξίωσης και ευτελισμού του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οι εξελίξεις αυτές μάς γεμίζουν θλίψη, γιατί βλέπουμε ότι η απαξίωση τελικά μας αγγίζει όλους.

Ακόμα και εμάς που είχαμε διαβλέψει εγκαίρως πού οδηγεί η πολιτική της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Τώρα, όμως, αυτό που έχει σημασία για την ελληνική κοινωνία, και επιμένω σε αυτό, είναι να υπάρξει μια ισχυρή, προοδευτική, αριστερή, αντιπολίτευση στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και μια πειστική, εναλλακτική, προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης.

Η Νέα Αριστερά θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με την ίδια, η Νέα Αριστερά έχει «συγκροτήσει ένα δυνατό ευρωψηφοδέλτιο» και καλεί σε συστράτευση και υπερψήφισή του. «Η Νέα Αριστερά είναι η εναλλακτική αριστερή πολιτική δύναμη με σαφείς θέσεις και σχέδιο για τη βελτίωση της ζωής της κοινωνικής πλειοψηφίας», ανέφερε.

Ακόμη, η βουλεύτρια της Νέας Αριστεράς επισήμανε πως πρέπει «η δυσαρέσκεια που είναι διάχυτη στους πολίτες να μετατραπεί σε πίστη για τη δυνατότητα αλλαγής πολιτικής».

Αναλυτικά η συνέντευξη:

Για τη Νέα Αριστερά ποιο είναι το διακύβευμα των επικείμενων ευρωεκλογών;

Το διακύβευμα αφορά τόσο την κατάσταση εντός Ελλάδας όσο και την πορεία της Ευρώπης. Εντός Ελλάδας, το κρίσιμο στις ευρωεκλογές είναι να εκφραστεί στην κάλπη η υπαρκτή δυσαρέσκεια στις πολιτικές της ΝΔ από όλους αυτούς που βιώνουν καθημερινά οικονομική ασφυξία, που διαπιστώνουν την υποβάθμιση των θεσμών και του κράτους δικαίου, που δεν μπορούν να δεχτούν την ιδιωτικοποίηση δημόσιων αγαθών όπως η υγεία και η παιδεία και τις ανισότητες που παράγει.

Πέρα όμως από την πολιτική έκφραση της δυσαρέσκειας, όλοι αυτοί, μία κοινωνική συμμαχία εργαζομένων, νέων και γυναικών, αριστερών και προοδευτικών πολιτών, λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων μπορούν να εκφράσουν με θετικό τρόπο την πεποίθησή τους ότι τα πράγματα μπορούν να πάνε αλλιώς, ότι έχουν δίκιο και δικαίωμα ταυτόχρονα για μία άλλη καθημερινότητα. Αυτή η πίστη στη δυνατότητα μίας συνολικής στροφής θα εκφραστεί αν οι πολίτες συμπορευτούν με τη Νέα Αριστερά στις εκλογές αλλά και στους κοινωνικούς αγώνες και τις πολιτικές μάχες που θα ακολουθήσουν.

Συγχρόνως, οι εκλογές αυτές είναι ιδιαιτέρως κρίσιμες για την Ευρώπη. Η άνοδος της ακροδεξιάς, η επικράτηση μισαλλόδοξων φωνών κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την πορεία της ΕΕ, που σήμερα διευρύνει τις ανισότητες, παρακολουθεί αδρανής τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, απομακρύνει ολοένα και περισσότερο τους εργαζόμενους και τους νέους από κοντά της.

Η στήριξη της Νέας Αριστεράς στην Ελλάδα, αλλά και άλλων αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων στην Ευρώπη, μπορεί να αποτελέσει το έναυσμα για μια άλλη πορεία στην οικονομική πολιτική, την εργασία, για μια Ευρώπη που δεν θα αφήνει κανέναν πίσω στην εποχή της ψηφιακής και της πράσινης μετάβασης, που θα εργάζεται για την ειρήνη.

Και ποιος ο εκλογικός στόχος; Παρακολουθείτε τις δημοσκοπήσεις; Σας προβληματίζουν;

Στόχος μας είναι να εκλέξουμε ευρωβουλευτές, και είναι στόχος απολύτως εφικτός. Όσο πιο δυναμική είναι η είσοδος της Νέας Αριστεράς στις εκλογικές αναμετρήσεις τόσο πιο αποφασιστικό θα είναι το βήμα για τη συγκρότηση της κοινωνικής συμμαχίας που περιέγραψα πιο πάνω. Βρισκόμαστε στη διαδικασία ενός πλατιού ανοίγματος στην κοινωνία.

Προσπαθούμε να χτίσουμε ισχυρούς δεσμούς με τους πολίτες σε όλη τη χώρα. Οικοδομούμε τις οργανωτικές δομές της Νέας Αριστεράς σε κάθε Περιφέρεια και όλη αυτή η προσπάθεια συνδυάζεται με την προεκλογική πολιτική μας εξόρμηση. Είμαστε στην αρχή και προφανώς υπάρχουν δυσκολίες.

Παρακολουθούμε τις δημοσκοπήσεις και τις λαμβάνουμε υπόψιν ως το εργαλείο που είναι, οι καταγραφές τους έχουν φτάσει και σε ποσοστά μεγαλύτερα από αυτά που αναφέρετε. Εμείς δουλεύουμε καθημερινά με το πολιτικό μας σχέδιο και τις προτάσεις μας, στοχεύοντας σε όσο το δυνατόν υψηλότερο ποσοστό.

Είμαστε αισιόδοξοι. Έχουμε συγκροτήσει ένα δυνατό ευρωψηφοδέλτιο και καλούμε σε συστράτευση και υπερψήφισή του. Η Νέα Αριστερά είναι η εναλλακτική αριστερή πολιτική δύναμη με σαφείς θέσεις και σχέδιο για τη βελτίωση της ζωής της κοινωνικής πλειοψηφίας. Αυτό το γνωρίζουν κάθε μέρα και περισσότεροι πολίτες τους οποίους καλούμε όχι μόνο να μας εμπιστευτούν αλλά και να δράσουν μαζί μας.

Σλόγκαν της Νέας Αριστεράς είναι το «η πολιτική επιστρέφει». Επιστρέφει σε σχέση με τι; Σε ποιο κοινό απευθύνεται η Νέα Αριστερά; Στους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ;

Η πολιτική πρέπει να επιστρέψει πρώτα απ’ όλα στην καθημερινότητα των πολιτών. Να επιστρέψει ως συλλογική διαδικασία και ως εργαλείο για να γίνει καλύτερη η ζωή των πολλών. Να επιστρέψει ως δράση -κοινωνική, συνδικαλιστική, πολιτική- ενάντια στην εκμετάλλευση και τη φτωχοποίηση των εργαζομένων, ενάντια στη διεύρυνση των ανισοτήτων και τη σώρευση τεράστιων κερδών και πλούτου σε λίγους. Να επιστρέψει ως στήριξη και ενίσχυση των δημόσιων αγαθών, ως ενδυνάμωση των θεσμών και της δημοκρατίας.

Η Νέα Αριστερά απευθύνεται στους προοδευτικούς πολίτες, στα λαϊκά και τα μεσαία στρώματα, στους εργαζόμενους και στους επαγγελματίες που παλεύουν να επιβιώσουν, στους νέους που δεν συμβιβάζονται με το μέλλον της φθηνής και ελαστικής εργασίας σε ένα περιβάλλον ασφυκτικής ακρίβειας, τεράστιου κόστους ζωής και στέγασης.

Προφανώς, απευθυνόμαστε σε όσους έχουν απογοητευτεί από την πολιτική και έχουν αποστασιοποιηθεί, αλλά και σε πολίτες που αντιλαμβάνονται ότι ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να αποτελέσουν αξιόπιστο αντίπαλο της ΝΔ, σε ανθρώπους που νιώθουν εγκλωβισμένοι στα κόμματα αυτά και αναζητούν μία άλλη προοπτική.

Διεκδικείτε την ψήφο δυσαρέσκειας απέναντι στην κυβερνητική πολιτική; Τι μηνύματα λαμβάνετε;

Θέλουμε να εκφράσουμε πολιτικά την κοινωνική δυσαρέσκεια αλλά με τρόπο δημιουργικό και προωθητικό. Δηλαδή, η δυσαρέσκεια που είναι διάχυτη στους πολίτες να μετατραπεί σε πίστη για τη δυνατότητα αλλαγής πολιτικής, μέσα από την αλλαγή των συσχετισμών, την απομάκρυνση της κυβέρνησης της ΝΔ και την ενεργή μαζική συμπόρευση με την πολιτική πρόταση της Νέας Αριστεράς.

Τα νοικοκυριά των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων, των μικροεπαγγελματιών, των νέων ζευγαριών βιώνουν μία πολύ δύσκολη και σκληρή πραγματικότητα, αυτή της ακρίβειας, των χαμηλών μισθών, του τεράστιου κόστους στέγασης, της επί πληρωμή υγείας και παιδείας και πολλών άλλων προβλημάτων. Κανείς δεν είναι ικανοποιημένος από την κατάστασή του και την κυβερνητική πολιτική.

Το κρίσιμο είναι να υπάρξει ένα πλειοψηφικό κοινωνικό ρεύμα που θα την αμφισβητήσει και θα φέρει στη θέση της μία ρεαλιστική αριστερή πολιτική πρόταση. Αυτό επιδιώκουμε να κάνουμε ως Νέα Αριστερά.

Από το ψηφοδέλτιό σας απουσιάζουν οι celebrities. Γιατί… πρωτοτυπήσατε σε σχέση με την τάση της εποχής;

Το ψηφοδέλτιο μας κοσμούν άνθρωποι καταξιωμένοι σε κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, σε επαγγελματικούς και επιστημονικούς τομείς, στον χώρο των γραμμάτων και του πολιτισμού. Αυτή είναι μία επιλογή αρχής για εμάς και αποτελεί άλλη μία έμπρακτη απόδειξη της μάχης που δίνουμε για να επιστρέψει η πολιτική και η ουσία της, όπως εμείς την αντιλαμβανόμαστε.

Όσο για την τάση που χαρακτηρίζει τα ψηφοδέλτια άλλων κομμάτων, με τους celebrities, με τις απολιτίκ υποψηφιότητες και την αποθέωση του τίποτα, με τους υποψήφιους κράχτες για ακροδεξιές ψήφους κ.λπ. αυτή δεν είναι ούτε αθώα, ούτε απλή. Είναι μία τάση ακραία συντηρητική και οπισθοδρομική, κάτω από τη βιτρίνα της κρύβονται αντιδραστικές θέσεις και πολιτικές.

Παρά τη φθορά της κυβέρνησης η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξακολουθούν να κυριαρχούν στο πολιτικό σκηνικό. Γιατί συμβαίνει αυτό; Μήπως η κατακερματισμένη αντιπολίτευση δεν κάνει κάτι σωστά;

Η κοινωνία πιέζεται δραματικά από το ακραίο κύμα της ακρίβειας και τα νοικοκυριά δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τις βασικές ανάγκες τους. Η κυβέρνηση οδηγεί τους πολίτες στο να είναι οι φτωχότεροι σε ολόκληρη την Ευρώπη, όπως κατέδειξαν και οι «Financial Times». Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος.

Η άλλη είναι ότι ελάχιστες εταιρείες σε ολόκληρη τη χώρα έχουν βγάλει δυσθεώρητα κέρδη. Η ΝΔ διευρύνει τις ανισότητες, με τους 7 στους 10 πολίτες να δηλώνουν ότι είναι φτωχοί και τεράστια υπερκέρδη να σωρεύονται σε ελάχιστους. Η υπαρκτή και έντονη κοινωνική δυσφορία δεν μπορεί να εκφραστεί κυρίαρχα πολιτικά ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε από το ΠΑΣΟΚ.

Τα δύο κόμματα αδυνατούν να το κάνουν γιατί στην πραγματικότητα έχουν ενσωματώσει την ατζέντα της Δεξιάς, δεν έχουν μία συνολική αντιπαραθετική στρατηγική και πρόταση για να βγάλουν από το αδιέξοδο τους πολίτες. Σε ό,τι αφορά ιδίως τον ΣΥΡΙΖΑ, έχει εισέλθει και σε μία φάση αντιπολιτικής. Η Νέα Αριστερά μπορεί να εκφράσει πολιτικά την κοινωνική δυσαρέσκεια δίνοντας στους πολίτες μια θετική προοπτική.

Η ανακοίνωση της Νέας Αριστεράς:

Η πυρκαγιά που μαίνεται στο Λασίθι έχει προκαλέσει σοβαρές ζημιές, τρεις άνθρωποι έχουν τραυματιστεί, οικισμοί έχουν εκκενωθεί. Πάνω από 70 πυρκαγιές εκδηλώθηκαν από το πρωί σε όλη τη χώρα σύμφωνα με την Πολιτική Προστασία. Αριθμός που απαντάται στην καρδιά του καλοκαιριού.

Τις προηγούμενες ημέρες 2.500 στρέμματα έγιναν στάχτη στην φωτιά που έκαιγε επί τέσσερις ημέρες στα Πιέρια Όρη ενώ μεγάλες ζημιές άφησε πίσω της η πυρκαγιά στον Ταύγετο. Και είμαστε μόλις στις αρχές του Απριλίου.

Η κλιματική κρίση είναι εδώ, κάθε χρόνο όλο και πιο καταστροφική. Η χώρα μας, τα δάση μας, οι τοπικές κοινωνίες παραμένουν δυστυχώς αθωράκιστες. Με την άνοδο της θερμοκρασίας να σπάει κάθε ρεκόρ κι ενώ βρισκόμαστε ενώπιον του πιο θερμού καλοκαιριού της ιστορίας τα σήματα κινδύνου είναι ηχηρά. Κανένα μέτρο πρόληψης, καμία προετοιμασία για άλλη μια χρονιά.

Δεν υπάρχει περιθώριο για άλλες καθυστερήσεις. Απαιτούνται άμεσα δραστικά μέτρα και προσαρμογή της πολιτικής προστασίας στις έκτακτες συνθήκες της κλιματικής κρίσης.

Η κυβέρνηση οφείλει να κηρύξει εκτάκτως την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου. Και είναι ήδη αργά.

«Σε μια περίοδο που σε όλη την Ευρώπη η ακροδεξιά επελαύνει και επιβάλλει την ατζέντα της, καθήκον των δημοκρατικών, αριστερών και προοδευτικών κομμάτων και πολιτών είναι η προάσπιση της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και των δικαιωμάτων», τονίζουν πηγές της ΚΟ της Νέας Αριστεράς αναφερόμενες στις δηλώσεις Κασσελάκη.

Όπως αναφέρουν, αυτές τις ημέρες στη Γαλλία ο Μακρόν νομοθετεί «το αντιμεταναστευτικό και ρατσιστικό πρόγραμμα της Λεπέν και της γαλλικής ακροδεξιάς», ενώ «στη Γερμανία το ακροδεξιό AfD κερδίζει διαρκώς έδαφος όσο οι χριστιανοδημοκράτες υιοθετούν το πρόγραμμά του». Οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι «στην Ελλάδα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη χαϊδεύει τα ακραία και συντηρητικά ακροατήρια». Προσθέτουν ότι «ο πρωθυπουργός, που πολιτεύτηκε ενσωματώνοντας την πιο σκληρή ακροδεξιά ατζέντα την περίοδο της Συμφωνίας των Πρεσπών, υπήρξε ο πρώτος διδάξας» και πως «η ΝΔ έστησε την στρατηγική της πάνω στην λογική του ηθικού πανικού και του φόβου πάνω και στο ζήτημα των μεταναστών εργατών».

«Η πολιτική του κ. Μητσοτάκη έχει συμβάλλει τα μέγιστα στο ξεχαρβάλωμα των εργασιακών συνθηκών και στη γιγάντωση του προβλήματος έλλειψης εργατικών χεριών στην περιφέρεια και στην κατασκευή», σημειώνουν.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι πηγές της ΚΟ της Νέας Αριστεράς σχολιάζουν ότι «η δήλωση του κ. Κασσελάκη που κατηγορεί την κυβέρνηση για “ατζέντα Ισλαμαμπάντ” και “500.000 Πακιστανούς” που θα έρθουν στην χώρα, αντί να αναδεικνύει αυτήν την κρίσιμη οπτική από τη μεριά μιας προοδευτικής αντιπολίτευσης υιοθετεί την μεθοδολογία του κ. Μητσοτάκη και συμβάλει στη νομιμοποίηση και κανονικοποίηση του ακροδεξιού λόγου». «Η υιοθέτηση της λογικής της ΝΔ, στο όνομα της αντιπολίτευσης εναντίον της, και της alt right ατζέντας το μόνο που επιτυγχάνει είναι να ενισχύσει τα ακροδεξιά μορφώματα», καταλήγουν.