Η πρόταση αφορά τη διερεύνηση των δύο πρώην επικεφαλής του ΥΠΑΑΤ για το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας σε απιστία κατ’ εξακολούθηση (Άρθρα 26 παρ. 1 εδ α, 27, 98 και 390 ΠΚ σε συνδυασμό με άρθρα 21 παρ. 2, 24 παρ. 4, και 26 παρ. 1 και 3 του Ν. 4689/2020), καθώς και για οποιοδήποτε άλλο έγκλημα προκύψει, κατά την διενεργηθησόμενη Προκαταρκτική Εξέταση.

Μετά από ενδελεχή μελέτη της δικογραφίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, είναι ξεκάθαρα ότι αυτή αποτυπώνει ένα εκτεταμένο και επαναλαμβανόμενο πλέγμα παρεμβάσεων στη λειτουργία του ΟΠΕΚΕΠΕ και στη διαχείριση των ευρωπαϊκών αγροτικών ενισχύσεων.

Τα στοιχεία που περιλαμβάνονται δεν παραπέμπουν σε μεμονωμένες διοικητικές αστοχίες, αλλά σε μια πρακτική με συστηματικά χαρακτηριστικά και σαφή πολιτική διάσταση.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, καταγράφονται παρεμβάσεις για την έγκριση αιτήσεων χωρίς τις νόμιμες προϋποθέσεις, για την αποτροπή ή καθυστέρηση ελέγχων, για την αλλοίωση στοιχείων και για την αποφυγή επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ενισχύσεων.

Παράλληλα, αναδεικνύονται επικοινωνίες και ενέργειες που υποδηλώνουν άσκηση πολιτικής επιρροής προς όφελος συγκεκριμένων αιτούντων, γεγονός που εντείνει τα ερωτήματα για τη λειτουργία του Οργανισμού και τον βαθμό ανεξαρτησίας του .

Η αιτιώδης συνάφεια που προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας είναι κρίσιμη: παρεμβάσεις σε ελεγκτικούς και διοικητικούς μηχανισμούς φέρονται να συνδέονται με συγκεκριμένα αποτελέσματα, όπως η ευνοϊκή μεταχείριση αιτήσεων, η αποφυγή κυρώσεων και η καταβολή ενισχύσεων υπό αμφισβητούμενες προϋποθέσεις, γεγονός που ενδέχεται να συνεπάγεται ζημία για τα οικονομικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο πλαίσιο αυτό, το πολιτικό σκεπτικό της πρότασης ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και Νέας Αριστεράς υπογραμμίζει ότι η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν μπορεί να αποδοθεί σε γενικές και αόριστες «διαχρονικές παθογένειες» του κράτους. Αντιθέτως, τα στοιχεία της δικογραφίας αναδεικνύουν συγκεκριμένες πρακτικές, σε συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίες συνδέονται με πρόσωπα, παρεμβάσεις και διοικητικές αποφάσεις.

Η επίκληση διαχρονικών ευθυνών δεν μπορεί να λειτουργεί ως μηχανισμός συμψηφισμού ή αποφυγής λογοδοσίας. Αντίθετα, η επαναληπτικότητα και η ένταση των καταγεγραμμένων παρεμβάσεων συγκροτούν ενδείξεις μιας λειτουργίας που υπερβαίνει το επίπεδο της απλής κακοδιοίκησης και παραπέμπει σε συστηματική αξιοποίηση διοικητικών μηχανισμών για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων.

Για τον λόγο αυτό, η κοινή πρωτοβουλία των δύο Κοινοβουλευτικών Ομάδων αναδεικνύει την ανάγκη πλήρους κοινοβουλευτικής διερεύνησης, με σαφή στόχο την αποσαφήνιση των πραγματικών περιστατικών, την ανάδειξη των ευθυνών και τη διασφάλιση ότι ζητήματα που αφορούν τη διαχείριση ευρωπαϊκών πόρων και τη λειτουργία των θεσμών αντιμετωπίζονται με όρους διαφάνειας και λογοδοσίας.

“Εριστικός, προκλητικός και αμετροεπής, τα έδωσε όλα προκειμένου να συμβάλει στη συγκάλυψη του σκανδάλου. Και ανταμείφθηκε ως «άριστος» από τον κ. Μητσοτάκη με τη θέση του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης.

Ωστόσο, ο κ. Λαζαρίδης, όπως τόσοι «άριστοι» της ΝΔ, όχι μόνο δεν διαθέτει πτυχίο ΑΕΙ, αλλά φέρεται να έχει πει και ψέματα για το ζήτημα αυτό, καθώς εμφανίστηκε ψευδώς να διαθέτει απαραίτητο τυπικό προσόν για θέση στο Δημόσιο, την οποία παρανόμως κατείχε.

Και επειδή το θράσος φαίνεται να αποτελεί βασικό προσόν των «αρίστων», ο κ. Λαζαρίδης, πριν από μερικούς μήνες, πανηγύριζε ως «απόφοιτος δημόσιου ΑΕΙ» για τη διαγραφή των «αιώνιων φοιτητών».

Να θυμίσουμε ότι πριν από μερικά χρόνια δικαστήριο καταδίκασε σε πολυετή φυλάκιση καθαρίστρια για πλαστό απολυτήριο δημοτικού.Μπορεί ο κ. Λαζαρίδης να παραμένει υφυπουργός; Η μπάλα είναι πλέον στο γήπεδο του πρωθυπουργού.

«Η στοιχειώδης πολιτική ευθιξία θα έπρεπε ήδη να έχει οδηγήσει τον ίδιο τον κ. Τσιάρα σε άμεση παραίτηση. Αντί γι’ αυτό, επιλέγει να παραμένει στη θέση του, υπονομεύοντας ακόμη περισσότερο το κύρος του υπουργείου και τη διεθνή αξιοπιστία της χώρας», τονίζει η Νέα Αριστερά και διερωτάται:

«Πώς είναι δυνατόν ο αρμόδιος υπουργός να συνεχίζει κανονικά; Με ποια νομιμοποίηση θα διαπραγματευτεί τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική; Με ποιο κύρος θα σταθεί απέναντι στη DG AGRI για τις δημοσιονομικές διορθώσεις; Και κυρίως: με ποιο κύρος θα αποκαταστήσει την κανονικότητα στην καταβολή των αγροτικών επιδοτήσεων, όταν το ίδιο του το όνομα περιλαμβάνεται σε δικογραφία που αφορά ακριβώς τη διαχείρισή τους;».

«Η ευθύνη πλέον βαραίνει προσωπικά τον πρωθυπουργό. Η Νέα Αριστερά ζητά ξεκάθαρα την άμεση αποπομπή του κ. Τσιάρα. Οτιδήποτε λιγότερο αποτελεί προσβολή για τους αγρότες, για τους θεσμούς και για τη χώρα», καταλήγει η ανακοίνωση.

Η σχετική απόφαση ελήφθη χθες κατά την συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, η οποία κύλησε σε καλό κλίμα και με μοναδική υποψηφιότητα για τη θέση αυτή της κυρίας Πέρκα, ως δηλωτική της διάθεσης της πλειοψηφίας των μελών της ΚΟ της Νέας Αριστεράς, η οποία τάσσεται υπέρ των προοδευτικών συνεργασιών.

Σημειωτέον ότι η πλειοψηφία των βουλευτών της Νέας Αριστεράς αποτελεί μειοψηφικό ρεύμα στο κόμμα, όπου την πλειοψηφία διατηρεί η πλευρά του νέου Προέδρου, Γαβριήλ Σακελλαρίδη, η οποία προκρίνει μια ριζοσπαστική, αριστερόστροφη γραμμή.

«Οι πολιτικές του τοποθετήσεις δε συμβάλλουν στη δημιουργία ενός ευρέος λαϊκού μετώπου. Θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει μια ανάγκη να εκφραστεί ένας κόσμος της Αριστεράς απέναντι σε αυτό που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας με έναν διαφορετικό τρόπο. Κατ εμέ και κατά τη Νέα Αριστερά, αυτό μπορεί να γίνει αν βάλουμε αυτά τα πράγματα κάτω και απαντήσουμε με ένα ριζοσπαστικό πολιτικό πρόγραμμα, το οποίο να μπορεί να απαντάει στα προβλήματα της κοινωνίας», τόνισε, μιλώντας στο MEGA.

«Θα δούμε φυσικά πώς θα εξελιχθεί, τι θα εξαγγείλει ο Τσίπρας, γιατί μέχρι τώρα δεν έχουμε κάτι συγκεκριμένο μπροστά μας. Θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή αυτή η πολιτική τοποθέτηση που έχω ακούσει ως τώρα δεν συμβάλλει προς το να δημιουργηθεί ένα ευρύ λαϊκό μέτωπο, το οποίο θα μπορεί να δώσει μια απάντηση στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη».

«Υπάρχει μια κρίση εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα και ειδικά στην Αριστερά. Υπάρχει μια τέτοια κρίση εμπιστοσύνης που κατ εμέ, για να απαντηθεί αυτή η κρίση, χρειάζονται καθαρές λύσεις και όχι θολά στίγματα».

Όπως ανέφερε ο κος Σακελλαρίδης, η Νέα Αριστερά δεν είναι ένα κόμμα “αντι-Τσίπρας”, αλλά ένα κόμμα με συγκεκριμένο πολιτικό πρόγραμμα και στόχο να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου στην Αριστερά.

«Για εμάς, τη Νέα Αριστερά, το βασικό αυτή τη στιγμή είναι να μπορέσουμε να εμπνεύσουμε και να κινητοποιήσουμε ξανά την κοινωνία και ιδιαίτερα έναν κόσμο ο οποίος εμπιστεύτηκε την Αριστερά κατά το παρελθόν. Και ήταν πολύς αυτός ο κόσμος, ο οποίος μπήκε στην πολιτική, κινητοποιήθηκε, πείστηκε».

«Η Νέα Αριστερά έχει δυνατότητα μπροστά της και έχει και πολιτικό χώρο να ανοιχτεί αυτή τη στιγμή και να εκφράσει μια διαφορετική πολιτική που δεν υπάρχει σήμερα στο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Υπάρχει ένας κόσμος, ο οποίος περιμένει εκεί έξω να ακούσει μια Αριστερά η οποία να μπορεί να είναι αξιόπιστη, να μπορεί να είναι μαχητική, να μπορεί να έχει ένα ρεαλιστικό αλλά ταυτόχρονα και ριζοσπαστικό πολιτικό πρόγραμμα. Η Νέα Αριστερά τα έχει αυτά τα χαρακτηριστικά και είναι στο δικό μας χέρι να μιλήσουμε στον κόσμο με σαφήνεια, με ένα σαφές πολιτικό στίγμα και να δείξουμε ότι δεν είμαστε ένα κόμμα με ημερομηνία λήξης».

«Θεωρώ ότι το μεγάλο πρόβλημα της Νέας Αριστεράς ως τώρα είναι ότι είχε μια πολύ αξιόμαχη και πολύ ικανή κοινοβουλευτική ομάδα μέσα στη Βουλή. Φοβερές μάχες και από τον Χαρίτση και από όλους τους βουλευτές σε όλα τα ζητήματα. Πραγματική αντιπολίτευση. Την ίδια στιγμή, θεωρώ ότι το στίγμα που δίναμε στην κοινωνία, δηλαδή αν θα προσκολληθούμε, αν θα συνεργαστούμε με το ένα κόμμα ή με το άλλο, αν θα υπάρχουμε στην πραγματικότητα στις εκλογές».

«Τι χρειάζεται η κοινωνία; Χρειάζεται μια φωνή της Αριστεράς απέναντι σε μια πολιτική της κυβέρνησης που πραγματικά έχει φέρει τον κόσμο στα όρια του. Εμείς δεν κάνουμε μια πολιτική η οποία να μιλάει μόνο για την Αριστερά, γιατί έχουμε πάρα πολύ συγκεκριμένα πράγματα να πούμε. Μέσα σε αυτή την κατάσταση της γενικευμένης ακρίβειας, της γενικευμένης ανασφάλειας, η οποία έχει να κάνει με συνειδητές επιλογές της κυβέρνησης Μητσοτάκη, χρειάζεται να υπάρχουν καθαρές λύσεις».

“Από τα περίπου 40 ευρώ μεικτά, στην τσέπη των εργαζομένων μένουν μόλις 27-30 ευρώ καθαρά. Δηλαδή 0,92 ευρώ τη μέρα. Ούτε μισό λίτρο βενζίνης. Και όλα αυτά την ώρα που η ακρίβεια σε καύσιμα, ενέργεια και βασικά αγαθά πιέζει ασφυκτικά τα νοικοκυριά, ενώ το αυξημένο μεταφορικό κόστος προμηνύει νέο κύμα ανατιμήσεων”, σημειώνει, υπενθυμίζοντας πως “η ίδια η Κριστίν Λαγκάρντ (η γνωστή) προειδοποιεί ότι οι επιπτώσεις στην ενέργεια δεν έχουν ακόμη φανεί πλήρως”.

“Τα δύσκολα είναι μπροστά και επίσημα από τα πλέον φιλελεύθερα χείλη. Και σε αυτό το περιβάλλον, η κυβέρνηση δίνει ψίχουλα και τα παρουσιάζει ως στήριξη, διατηρώντας τον κατώτατο μισθό κάτω από τα 800 ευρώ καθαρά, περίπου στα 771,6 ευρώ”, σχολιάζει η Νέα Αριστερά και τονίζει:Play Video

“Το πρόβλημα όμως είναι βαθύτερο: χωρίς συλλογικές συμβάσεις, χωρίς πραγματικές αυξήσεις και με πολιτικές που κρατούν τους μισθούς χαμηλά, η κοινωνία οδηγείται σε διαρκή φτωχοποίηση. Ο κ. Μητσοτάκης κάνει την κρίση ευκαιρία και δίνει μικρότερη αύξηση από αυτή που ο ίδιος προανήγγειλε”.

“Η Νέα Αριστερά απαιτεί πραγματικές αυξήσεις μισθών, επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και ουσιαστική στήριξη της εργασίας. Γιατί κανείς και καμία δεν ζει καλύτερα με 0,92 ευρώ παραπάνω τη μέρα”, καταλήγει.

«Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, οι επιθέσεις σε μετανάστες εργάτες και η οργανωμένη εγκληματική δράση της ναζιστικής οργάνωσης δεν μπορούν και δεν πρέπει να ξεχαστούν. Η δικαστική επιβεβαίωση της ενοχής των υπευθύνων αποτελεί δικαίωση για τα θύματα και για όσους στάθηκαν απέναντι στον φασισμό όλα αυτά τα χρόνια», σημειώνει, υπογραμμίζοντας πως «η σημερινή απόφαση δεν είναι το τέλος αλλά μια σημαντική αρχή».

«Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό δεν τελειώνει στις δικαστικές αίθουσες. Συνεχίζεται στην κοινωνία, στους χώρους δουλειάς, στην εγρήγορση όλων μας. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ώστε ο ναζισμός και ο φασισμός να επιστρέψουν εκεί όπου ανήκουν: στα σκουπίδια της ιστορίας», καταλήγει.

Με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ακόμη, επισήμανε πως σωστά η Νέα Αριστερά δίνει έμφαση στη συζήτηση για το πρόγραμμα, χαρακτηρίζοντάς το «εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο», υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι αποτελεί αναγκαία, αλλά όχι από μόνη της ικανή, συνθήκη για την αλλαγή.

Αναλυτικά η ομιλία του Γαβριήλ Σακελλαρίδη στο Συνέδριο Νέας Αριστεράς

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο συνασπισμός τα παλαιότερα χρόνια, φαινόταν να δίνει τη μάχη της εκλογικής επιβίωσης και να είναι κοινωνικά άχρηστος, σε μια θέση στο περιθώριο του πολιτικού συστήματος, την ώρα που υπήρχε η τιτανομαχία του δικομματικού συστήματος και την ώρα που υπήρχαν διλήμματα, όπως η δεξιά του Καραμανλή, ο εκσυγχρονισμός του Σημίτη, να πάρουμε τις λάθος επιλογές.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που μπήκαμε στον πειρασμό. Δεν ήταν λίγες οι προτάσεις που είχαμε εκείνη την περίοδο. Όμως κρατήσαμε αυτή τη φλόγα ζωντανή, η οποία, όταν ωρίμασαν οι κοινωνικές συνθήκες – εκείνη ακριβώς τη στιγμή που υπήρχε η κοινωνική διαθεσιμότητα μέσα από πολύ συγκεκριμένες, προφανώς, οικονομικές και κοινωνικές συγκυρίες στην Ελλάδα – η Αριστερά ήταν παρούσα, σήκωσε το γάντι και έδωσε την απάντηση της κυβέρνησης της Αριστεράς, αλλάζοντας τους συσχετισμούς και δίνοντας αυτή τη μάχη με όρους νίκης.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, όλα αυτά προφανώς δεν είναι άσχετα με τη στιγμή που ζούμε και την κουβέντα η οποία διεξάγεται. Προφανώς δεν υπάρχει – και θέλω να είμαι απολύτως σαφής – κανένας και καμία από οποιαδήποτε άποψη εδώ μέσα που να μην πιστεύει ότι βασικός μας αγώνας είναι η ανατροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Μιας κυβέρνησης που έχει τα χαρακτηριστικά που τα έχουν αναλύσει οι περισσότεροι και οι περισσότερες μέσα σε αυτήν την αίθουσα.

Αν υπάρχουν διαφωνίες, οι διαφωνίες έγκεινται στο περιεχόμενο της πολιτικής, της στρατηγικής μας, που θα φέρει αυτή την αλλαγή. Γιατί, συντρόφισσες και σύντροφοι, το κρίσιμο, πραγματικά, είναι να μπορέσουμε να συγκροτήσουμε μια πολιτική ταυτότητα, ένα συγκεκριμένο στίγμα, το οποίο θα δίνει τη δυνατότητα στο αριστερό ριζοσπαστικό μας πρόγραμμα να αποτελέσει μια ηγεμονική πολιτική, που θα μπορέσει να αναδιατάξει το πολιτικό σκηνικό και να ανατρέψει την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, προφανώς είναι ένα συνέδριο προγραμματικό, το οποίο επεξεργάζεται το πρόγραμμά μας, επεξεργάζεται τις αιχμές μας. Το πρόγραμμα είναι εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο. Μέχρι τώρα δεν στερούμασταν προγραμματικών θέσεων στο δημόσιο λόγο μας. Δεν λέω ότι δεν είχαμε θέσεις· προφανώς, από σήμερα θα τις έχουμε αποτυπωμένες και στο πρόγραμμα. Είναι όμως αυτή η συνθήκη από μόνη της που μπορεί να μας δώσει αυτό το χρήσιμο καύσιμο για να επιτύχουμε την πολιτική αλλαγή.

Θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι το πρόγραμμα είναι η αναγκαία συνθήκη, αλλά δεν είναι η ικανή. Και θα σας μιλήσω πάλι για την πιο σύγχρονη, από το 2015, πολιτική ιστορία του ευρύτερου χώρου μας. Το 2023, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ένα αξιόλογο πρόγραμμα. Είχε ένα πρόγραμμα που είχε αιχμές, που έλεγε αριστερά πράγματα, που απαντούσε στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.

Θυμάμαι την περίοδο που έβγαινε ο Ξανθός εν μέσω πανδημίας και έλεγε τις θέσεις μας, παρά το θόρυβο που δημιουργούνταν από άλλους. Και έλεγε τις θέσεις μας για την υγεία, σε μια συνθήκη που όλη η κοινωνία ήθελε να ακούσει πρόγραμμα για την υγεία. Δεν άλλαζε τίποτα. Δεν μας άκουγε η κοινωνία. Δεν άκουγε τότε τον ΣΥΡΙΖΑ η κοινωνία.

Το 2023, με αριστερό πρόγραμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να πείσει την κοινωνία ότι αποτελεί την εναλλακτική. Γιατί, συντρόφισσες και σύντροφοι, δεν τα κατάφερε; Επειδή δεν είχε αριστερό πρόγραμμα; Επειδή δεν είχε λεπτομερές πρόγραμμα; Επειδή δεν είχε πολιτική πρόταση; Όχι. Δεν τα κατάφερε γιατί είχε χάσει την αξιοπιστία του, και όσο και να μιλούσε, δεν τον άκουγε ο κόσμος. Και τα καλύτερα πράγματα να έλεγε, τα αυτιά ήταν κλειστά, οι πλάτες γυρισμένες, γιατί είχε χαθεί η αξιοπιστία.

Και ας έλθουμε λοιπόν τώρα στο ζήτημα της αξιοπιστίας, της ανάγκης να ξαναβρούμε, ως Αριστερά και ως Νέα Αριστερά, τη χαμένη αυτή αξιοπιστία. Και εκεί ακριβώς, κατά την άποψή μου, έγκειται και το ζήτημα των συμμαχιών. Ο σύντροφος Χαρίτσης, σε μια ειλικρινή και ευθεία ομιλία που έκανε στην έναρξη, έθεσε αυτά τα ζητήματα και, κατά την άποψή μου, έκανε καλά που τα έθεσε. Έκανε καλά γιατί αυτά είναι τα ζητήματα που πρέπει να συζητάμε και να μας απασχολούν· να απασχολούν το συνέδριο και τα μέλη.

Έγινε συζήτηση στον προσυνεδριακό διάλογο αν πρέπει να ανοίξουμε αυτά τα ζητήματα. Αν δεν τα συζητήσουμε εδώ στο συνέδριο, πού ακριβώς θα τα συζητήσουμε, συντρόφισσες και σύντροφοι; Τι αποφάσεις θα ληφθούν; Πώς θα προχωρήσουμε;

Επομένως, αυτά είναι τα σημαντικά ζητήματα, και εδώ ακριβώς συνδέονται με το ζήτημα της ευρύτερης αξιοπιστίας της δικής μας πρότασης. Συντρόφισσες και σύντροφοι, η Αριστερά είναι σε βαθιά κρίση. Είναι σε κρίση ακριβώς εξαιτίας αυτής της απώλειας αξιοπιστίας, αυτής της αντίληψης, της σύνδεσης με την κοινωνία.

Το γεγονός ότι σήμερα μπορεί να βγούμε με ένα εξαιρετικό, ριζοσπαστικό πρόγραμμα – και παρένθεση: είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι και η κοινοβουλευτική μας ομάδα και ο πρόεδρος και τα στελέχη μας έχουν εξαιρετικά αριστερές και ριζοσπαστικές προτάσεις και δεν υποκύπτουν σε πιο κεντρώες πολιτικές – δεν λύνει το πρόβλημα. Αλλού είναι το πρόβλημα, και εκεί θέλω να έρθω: στο ζήτημα της στρατηγικής, στο στίγμα που δίνουμε πολλές φορές στην κοινωνία. Ότι αυτό μπορούμε να το κάνουμε με υλικά, με κόμματα, με πολιτικούς χώρους που έχουν απολέσει την αξιοπιστία. Και αυτό δημιουργεί πρόβλημα και στη δική μας πολιτική πρόταση.

Αυτό μας αναγκάζει να έχουμε εξαιρετικές θέσεις, εξαιρετικές τοποθετήσεις, εξαιρετική κοινοβουλευτική παρουσία, και παρόλα αυτά ο κόσμος – όπως το 2023 – δεν μας ακούει, γυρνάει την πλάτη, κατεβάζει ξανά τα ρολά, όταν λέμε σωστά, μαχητικά και ριζοσπαστικά πράγματα.

Έχοντας πει όλα αυτά, πιστεύω ότι, και στο πνεύμα της συνεδριακής μας απόφασης, είναι σημαντικό, είναι κρίσιμο, να βάλουμε ξανά το ζήτημα της ανασυγκρότησης της Αριστεράς μέσα σε ένα πλαίσιο ενωτικό, που να μπορεί να παράξει ευρύτερες πολιτικές συμμαχίες για να έρθει αυτή η αλλαγή.

Το σημαντικό είναι να μπορέσουμε αυτή τη φλόγα που μας κράτησε… να βρίσκουμε τρόπους να συνεπάρχουμε, να συνθέτουμε και, με συντροφικό τρόπο, να προχωράμε μαζί. Έχουμε υπάρξει σε κόμμα που είχε διαφορετική άποψη για το τι νόμισμα θα έχουμε. Και λίγο πριν τις εκλογές, έχουμε υπάρξει σε κόμματα με θεμελιώδεις διαφωνίες. Νομίζω ότι, στο πλαίσιο της κουλτούρας που έχουμε, με σεβασμό σε όλες τις απόψεις – και αυτές που πλειοψηφούν και αυτές που μειοψηφούν – μπορούμε όλοι και όλες να συνεχίσουμε σε αυτόν τον κρίσιμο και δύσκολο αγώνα που έχουμε μπροστά μας.

Σας ευχαριστώ.

Στην ομιλία του ο πρώην πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης περιέγραψε το ζήτημα: «Δεν είμαι ακόμα αισιόδοξος ότι θα αποφευχθεί ένας πολιτικός τραυματισμός της Νέας Αριστεράς στα όρια της ουσιαστικής ρήξη».

Ο Νίκος Βούτσης αναφέρθηκε στην μεγάλη συζήτηση για τις συνεργασίες και κατέληξε: «Αυτονόητα πρέπει να έχουμε υπεύθυνη στάση και να εργαστούμε ώστε να ηττηθεί η δεξιά και ακροδεξιά στη χώρα μας. Αυτονόητα πρέπει να πάρουμε ρίσκα και να διαμορφώσουμε με όλους και όσους είναι αυτό δυνατό, πόλο συνεργασίας με διακριτές και υπαρκτές δυνάμεις της πληθυντικής Αριστεράς μέσα και έξω από το Κοινοβούλιο. Αυτονόητα βεβαίως δεν αποκλείουμε και κανέναν που θέλει από τη δική του σκοπιά να συμμετάσχει και να προσφέρει στην αναγκαία αυτή κοινή προσπάθεια».

Έστρεψε όμως τα πυρά του κατά του εγχειρήματος του Αλέξη Τσίπρα, αν και χωρίς να τον κατονομάσει, λέγοντας: «Αυτονόητα όμως δεν μας αφορά και η επιλογή εγχειρημάτων που εν τη γενέσει τους, όχι μόνο επιλέγουν την Κεντροαριστερά ως βασικό χώρο αναφοράς και τη δήθεν αδιαμεσολάβητη σχέση εν γένει με τους πολίτες, αλλά και κυρίως απαξιώνουν τα στελέχη των άλλων πολιτικών δυνάμεων της Αριστεράς, ως ιδιοτελείς, ως τελειωμένους, ανεπαρκείς, φθαρμένους, ως εγκλωβισμένους σε συλλογικότητες που δεν τους επιτρέπουν να συμμετάσχουν στη γέννηση, δήθεν, της νέας ελπίδας μέσα από ένα προσωποπαγές κόμμα. Η ρητορική αυτή είναι η αυθεντική ακολουθία της περίφημης και άθλιας διχαστικής πολιτικής που επέρριψε σε δήθεν “βαρίδια” και σε “φατρίες” τις ευθύνες για τις πολιτικές ήττες του κόμματός μας στο παρελθόν και που οδήγησε σε διασπάσεις και στην ανάδειξη ως αρχηγού της τότε παράταξής μας ενός άσχετου με την Αριστερά νέου πολιτικού, που ισχυρίστηκε “εγώ μόνο μπορώ να κερδίσω τον Μητσοτάκη και μπορώ να το κάνω μόνος μου”».

   Είπε ακόμη ο Νίκος Βούτσης: «Χρειάζονται τολμηρές πρωτοβουλίες και καλή διάθεση για την ανασύνθεση των δυνάμεων της Αριστεράς ως διακριτής δύναμης αλλά και του ευρύτερου προοδευτικού χώρου. Στο όνομα όμως της ανασύνθεσης λειτουργούν πολιτικά σχέδια προσωποπαγών κομμάτων που τελικά οδηγούν στη διαίρεση και αποσύνθεση των υπαρκτών δυνάμεων της Αριστεράς. Με αυτήν την έννοια είναι ορθή και χρήσιμη η διευκρίνιση του Πάνου Σκουρλέτη ότι η ανασύνθεση της δημοκρατικής παράταξης δεν ταυτίζεται και δεν εμπεριέχει το πρόταγμα για την ανασυγκρότηση της πληθυντικής μάλιστα Αριστεράς και Οικολογίας, όπως εμείς εδώ και προγραμματικά υποστηρίζουμε».

   Νωρίτερα ο Δημήτρης Τζανακόπουλος είχε ταχθεί υπέρ της ευρύτερης συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων, σημειώνοντας ότι η ομιλία του προέδρου, Αλέξη Χαρίτση, για το Λαϊκό Μέτωπο ως μόνη δυνατή απάντηση στην επέλαση του διεθνούς και εγχώριου τραμπισμού δεν είναι προσωπική του άποψη, αντανακλά την ουσία της ιδρυτικής διακήρυξης της Νέας Αριστεράς. Συμπλήρωσε δε, ότι εάν κάποιοι διαφωνούν ας την αμφισβητήσουν ευθέως και όχι με πόλεμο φθοράς.

   Το συνέδριο θα ολοκληρωθεί με την ψήφιση της πολιτικής πρότασης. Εάν θα καρποφορήσουν οι προσπάθειες για ενωτική πρόταση θα υπάρχει ένα μόνο κείμενο. Εάν οι διαφορές δεν γεφυρωθούν τότε θα υπάρξουν δύο κείμενα πολιτικών προτάσεων.

Υπέρ του Λαϊκού Μετώπου ο Nάσος Ηλιόπουλος

   Υπέρ του Λαϊκού Μετώπου και της αρχικής εισήγηση του προέδρου του κόμματος Αλέξη Χαρίτση, τάχθηκε ο Νάσος Ηλιόπουλος, μιλώντας στο συνέδριο της Νέας Αριστεράς. Συγκεκριμένα ο βουλευτής και κυβερνητικός εκπρόσωπος του κόμματος είπε «Πίστευα και πιστεύω στο ιδρυτικό συμβόλαιο της Νέας Αριστεράς (στον πυρήνα του έχει την πρόταση για Λαϊκό Μέτωπο)».

Ακολούθως σημείωσε: «Ο Μητσοτάκης δεν είναι ανίκητος, ο αδύναμος κρίκος της κυβερνητικής πολιτικής είναι το κόστος ζωής. Θα ήμουν περήφανος για ένα κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς που παλεύει για συμμαχίες και φέρνει αλλαγή στην ζωή του κόσμου».

Καλημέρα σε όλες και όλους.

Αυτές είναι οι σημειώσεις μου για την εβδομάδα που πέρασε.

1.⁠ ⁠Τα τραμπούκικα της ΝΔ.

«Μην τσιρίζετε κυρία μου. Εδώ είναι η Βουλή, δεν είναι η κουζίνα σας».

«Τα μπλόκα είναι αηδία».

«Θα σου πω πώς θα ξεβρακώσεις τον Πελετίδη».

«Άσε μας κουκλίτσα μου».

«Κάνε κανένα παιδί ή υιοθέτησε».

Ο φιλόσοφος Λούντβιχ Βιτγκενστάιν έλεγε ότι «τα όρια της γλώσσας μας είναι τα όρια του κόσμου μας».

Αυτή είναι η γλώσσα της Δεξιάς.

Κι αυτός είναι ο κόσμος τους: σεξιστικός, χονδροειδής, κακοποιητικός.

Αυτόν τον κόσμο θέλουν να μας επιβάλουν.

Η Νέα Δημοκρατία κυβερνά όπως εκφράζεται.

Με αλαζονεία, με περιφρόνηση, με προσβολές, με το δάχτυλο υψωμένο απέναντι σε όποιον τολμά να αντιμιλήσει — και προπαντός απέναντι σε γυναίκες.

Τραμπούκικα και χυδαία. Και όσο ζορίζεται τόσο αποκαλύπτεται.

2. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι.

Αυτή την εβδομάδα στην Εξεταστική Επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ κατέθεσε ο Χαράλαμπος Κασίμης.

Πιθανά δεν θα το μάθατε. Όχι γιατί δεν είχε κάτι να πει αλλά επειδή δεν βόλευε. Καθηγητής στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, βαθύς γνώστης του αγροτικού τομέα και ένας από τους ανθρώπους που εργάστηκαν σκληρά για την υλοποίηση της ΚΑΠ, την περίοδο 2015-2019, ως Γενικός Γραμματέας Διαχείρισης Κοινοτικών Πόρων.

Ο Χ. Κασίμης ανέδειξε με διαύγεια το όριο ανάμεσα στις θεσμικές προβλέψεις και την καταστρατήγησή τους.

Το όριο ανάμεσα στη θεσμική διαχείριση μιας δύσκολης μετάβασης και στη μεταγενέστερη εκτίναξη πρακτικών που συνιστούν το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Απέναντι στον τεκμηριωμένο λόγο του, η γνωστή γραμμή των «διαχρονικών παθογενειών», που έχει γίνει η καραμέλα της κυβέρνησης και των γαλάζιων μελών της Εξεταστικής, φάνηκε εντελώς αδύναμη.

Και ακριβώς γι’ αυτό κατέρρευσε συνολικά το βολικό άλλοθι της ΝΔ «φταίνε όλοι».

Κάθε φορά που η Δεξιά ζορίζεται, κάνει τον ίδιο ελιγμό: «οι ευθύνες είναι διαχρονικές».

Ε, λοιπόν, όχι. Δεν φταίμε όλοι.

Δεν ήταν η Αριστερά που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία. Την οδήγησε ο παλιός δικομματισμός.

Όχι. Δεν κερδίζουν κάθε μέρα το τζόκερ τα στελέχη της Αριστεράς.

Όχι. Δεν λεηλάτησε η Αριστερά τα δημόσια ταμεία. Το έκανε – με νέα ορμή – το επιτελικό κράτος της Δεξιάς. Αυτό κάνει κάθε μέρα το καθεστώς Μητσοτάκη.

Όχι, λοιπόν. Δεν είμαστε όλοι το ίδιο.