Πρόκειται για τη 33χρονη Γιουντζίνγκ Τζιαν και τον 34χρονο Ζουνιόνγκ Λιου, οι οποίοι αντιμετωπίζουν βαριές κατηγορίες για συνωμοσία, λαθρεμπόριο, ψευδείς δηλώσεις και απάτη σε σχέση με τη χορήγηση βίζας, σύμφωνα με ανακοίνωση των ομοσπονδιακών αρχών στο Μίσιγκαν.

Σύμφωνα με τη δικογραφία, ο Λιου φέρεται να επιχείρησε να μεταφέρει κρυφά τον μύκητα Fusarium graminearum μέσω του διεθνούς αεροδρομίου του Ντιτρόιτ, με σκοπό να χρησιμοποιηθεί σε ερευνητικό εργαστήριο του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, όπου εργαζόταν η Τζιαν – σύντροφός του και, σύμφωνα με τις Αρχές, μέλος του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος.

Ο συγκεκριμένος μύκητας μπορεί να προσβάλει καλλιέργειες όπως σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι και ρύζι, προκαλώντας τεράστιες ζημιές. Εφόσον περάσει στην τροφική αλυσίδα, ενδέχεται να προκαλέσει εμετούς και σοβαρή ηπατική βλάβη σε ανθρώπους και ζώα. Δεν είναι τυχαίο ότι στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία έχει χαρακτηριστεί ως πιθανό εργαλείο αγροτρομοκρατίας, με οικονομικό αποτύπωμα που φτάνει τα δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.

Οι Αμερικανοί ερευνητές τονίζουν ότι η Τζιαν φέρεται να είχε λάβει κρατική χρηματοδότηση από την Κίνα για την έρευνά της πάνω στο παθογόνο, πυροδοτώντας ερωτήματα για ενδεχόμενη διασύνδεση της υπόθεσης με στρατηγικά συμφέροντα του Πεκίνου.

Η σύλληψη των δύο ερευνητών έρχεται σε μια περίοδο αυξανόμενων εντάσεων στις σχέσεις ΗΠΑ–Κίνας, στον απόηχο των εμπορικών δασμών της κυβέρνησης Τραμπ και των αντίμετρων από την πλευρά του Πεκίνου. Το σκηνικό αποκτά νέα διάσταση, με την υπόθεση να ενισχύει τις ανησυχίες για τη χρήση βιολογικών παραγόντων στο πεδίο της τεχνολογικής και γεωπολιτικής αντιπαλότητας.

Οι μυκητιασικές λοιμώξεις προκαλούν περίπου 2,5 εκατομμύρια θανάτους ετησίως, όμως η έλλειψη επαρκών δεδομένων υποδηλώνει ότι ο πραγματικός αριθμός μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερος.

Οι επιστήμονες στο πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ επικεντρώθηκαν στον μύκητα Aspergillus, που απαντάται σε όλο τον κόσμο και προκαλεί την ασπεργίλλωση, μια επικίνδυνη και συχνά θανατηφόρα λοίμωξη που πλήττει κυρίως τους πνεύμονες. Διαπίστωσαν ότι ορισμένα είδη Aspergillus θα επεκτείνουν την εξάπλωσή τους καθώς η κλιματική κρίση εντείνεται, εισχωρώντας σε νέα μέρη της Βόρειας Αμερικής, της Ευρώπης, της Κίνας και της Ρωσίας.

Τι γνωρίζουμε για τους μύκητες Aspergillus

Οι μύκητες Aspergillus αναπτύσσονται σαν μικρά νημάτια στα εδάφη όλου του κόσμου. Όπως σχεδόν όλοι οι μύκητες, έτσι και αυτοί απελευθερώνουν τεράστιες ποσότητες μικροσκοπικών σπορίων που διασπείρονται μέσω του αέρα.

Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι εισπνέουν σπόρια μυκήτων καθημερινά χωρίς πρόβλημα, τα άτομα με αναπνευστικά νοσήματα (όπως άσθμα, κυστική ίνωση, ΧΑΠ), εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα ή εκείνοι που έχουν νοσήσει σοβαρά από γρίπη ή COVID-19, διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο. Εάν το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος δεν καταφέρει να απομακρύνει τα σπόρια, ο μύκητας «αρχίζει να αναπτύσσεται και, για να το πω ωμά, ουσιαστικά σε τρώει από μέσα προς τα έξω», δήλωσε ο Norman van Rijn ένας από τους συγγραφείς της μελέτης και ερευνητής για την κλιματική αλλαγή και τις μολυσματικές ασθένειες στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Τόνισε ότι η ασπεργίλλωση έχει πολύ υψηλά ποσοστά θνησιμότητας, περίπου 20% έως 40% και ότι οι επίσης πολύ δύσκολο να διαγνωστεί, καθώς οι γιατροί δεν την έχουν πάντα υπόψη τους τους και οι ασθενείς συχνά παρουσιάζουν συμπτώματα όπως πυρετό και βήχα που είναι κοινά σε πολλές ασθένειες. Τα μυκητιακά παθογόνα γίνονται επίσης ολοένα και πιο ανθεκτικά στη θεραπεία, πρόσθεσε ο van Rijn.

Η μελέτη, που βρίσκεται υπό αξιολόγηση, κατέδειξε ότι είδη όπως το Aspergillus flavus, θα μπορούσε να αυξήσει την εξάπλωσή του κατά 16% εάν οι άνθρωποι συνεχίσουν να καίνε μεγάλες ποσότητες ορυκτών καυσίμων. Αντίστοιχα, το Aspergillus fumigatus προβλέπεται να εξαπλωθεί βόρεια προς τον Βόρειο Πόλο καθώς οι παγκόσμιες θερμοκρασίες αυξάνονται. Σύμφωνα με τη μελέτη, η εξάπλωσή του θα μπορούσε να αυξηθεί κατά 77,5% έως το 2100, εκθέτοντας δυνητικά 9 εκατομμύρια ανθρώπους στην Ευρώπη.

Επιπλέον, η αύξηση της θερμοκρασίας θα μπορούσε επίσης να αυξήσει την ανοχή των μυκήτων στη θερμοκρασία, επιτρέποντάς τους να επιβιώνουν καλύτερα μέσα στο ανθρώπινο σώμα. Ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως πλημμύρες και καύσωνες, διευκολύνουν επίσης τη μεταφορά σπορίων σε μακρινές αποστάσεις, προκαλώντας εξάρσεις μετά από φυσικές καταστροφές – χαρακτηριστικό παράδειγμα η έξαρση μυκητιασικών λοιμώξεων μετά τον ανεμοστρόβιλο του 2011 στο Τζόπλιν, Μιζούρι.

Η νέα μελέτη για τον Aspergillus «δικαίως ρίχνει φως στην απειλή των μυκήτων που ζουν στο φυσικό μας περιβάλλον και στο πόσο απροετοίμαστοι είμαστε να αντιμετωπίσουμε τις αλλαγές στην εξάπλωσή τους», δήλωσε η Ελέιν Μπίγκνελ, συνδιευθύντρια του Κέντρου Ιατρικής Μυκητολογίας του MRC στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ, η οποία δεν συμμετείχε στην έρευνα.

Ωστόσο, πολλές αβεβαιότητες παραμένουν και υπάρχει ακόμη τεράστιος όγκος έρευνας που πρέπει να γίνει, δήλωσε στο CNN.

Παρά τη θανατηφόρα φύση της ασπεργίλλωσης, υπάρχει πραγματική έλλειψη δεδομένων σχετικά με το πού βρίσκεται ο παθογόνος παράγοντας στο περιβάλλον και ποιος μολύνεται, τόνισε από την πλευρά του ο Justin Remais, καθηγητής επιστημών περιβαλλοντικής υγείας στο UC Berkeley, ο οποίος δεν συμμετείχε στην έρευνα.

Πηγή: CNN

Σύμφωνα με την βρετανική Daily Mail το Αμερικανικό Κολέγιο Ιατρικής (ACAP) δήλωσε ότι η αύξηση της εξάπλωσης του Candida auris, γνωστό και ως C auris, είναι «ανησυχητική».

Πρόκειται για ένα μικροσκοπικό στέλεχος ζυμομύκητα που δεν σχηματίζει μικροβιακούς σωλήνες και δεν έχει ανιχνευθεί στο φυσικό περιβάλλον. Τα Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) περιέγραψαν ήδη τον μύκητα, ο οποίος σκοτώνει έως και το 60% των ανθρώπων που μολύνει, ως «επείγουσα απειλή» το 2019.

Ωστόσο, νέα έρευνα αποκάλυψε ότι οι “αριθμοί των κρουσμάτων υπερτριπλασιάστηκαν σε ολόκληρη την Αμερική μεταξύ 2020 και 2021, με τα στελέχη που είναι ανθεκτικά σε πολλά φάρμακα. “Το μεγαλύτερο μέρος της μετάδοσης συμβαίνει σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, ειδικά μεταξύ ασθενών μακροχρόνιας περίθαλψης ή μεταξύ ατόμων με μηχανικούς αναπνευστήρες. Οι υγιείς άνθρωποι συνήθως δεν αρρωσταίνουν, αλλά μεταξύ των αδύναμων και ευάλωτων, σκοτώνει μεταξύ 30% και 60%”.

Ο Candida auris, πρωτοαπομονώθηκε και ταυτοποιήθηκε σε ασθενή με μυκητίαση στο αυτί, στην Ιαπωνία το 2009. Όμως, αναδρομικές μελέτες έδειξαν ότι προϋπήρχε ως αίτιο σηψαιμίας από το 1996, αλλά δεν μπορούσε να αναγνωριστεί με τα τότε διαθέσιμα εργαστηριακά μέσα. Σύμφωνα με τους ειδικούς μύκητας Candida auris βρίσκεται σε νοσοκομειακούς χώρους αλλά και στην κοινότητα.

Την τελευταία τριετία, τα προηγμένα συστήματα ανάλυσης που χρησιμοποιούν τα εξειδικευμένα μυκητολογικά εργαστήρια κάνουν ακόμη ευκολότερη την ταυτοποίηση του μύκητα. Αυτό έχει συνεισφέρει στην αύξηση της συχνότητάς του, που παρατηρείται τελευταία.

Δημοσιευμένες ή υπό δημοσίευση μελέτες από το Εργαστήριο Ερευνητικής Μυκητολογίας, της Ιατρικής Σχολής Αθηνών καταδεικνύουν ότι οι κλώνοι Candida auris, που απαντώνται συχνότερα στην Ελλάδα προέρχονται από την Ινδία και ακολουθούν αυτοί από την Αυστρία και το Κουβέιτ.