Επίσης, είναι σαφές ότι το Υπουργείο δεν εκπροσωπήθηκε στο ύψιστο δυνατό επίπεδο στην τελετή.

Την ώρα της κηδείας της Μυρσίνης Ζορμπά τόσο ο Υπουργός Λίνα Μενδώνη όσο και ο Υφυπουργός Νικόλας Γιατρωμανωλάκης βρίσκονταν στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης στη συνέντευξη Τύπου για το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας.

Τα παραπάνω σχολίασε η γνωστή αρχαιολόγος και περιφερειακή σύμβουλος στην Περιφέρεια Αττικής, Δέσποινα Κουτσούμπα.

Η κα Κουτσούμπα υποστήριξε τα εξής: Το Υπουργείο Πολιτισμού δεν έστειλε στεφάνι στην κηδεία της πρώην Υπουργού Πολιτισμού Μυρσίνης Ζορμπά. Ταιριαστό για το ήθος και το ύφος της κ. Μενδωνη το domnatio memoriae σε οποιαν δεν μπορεί να φτάσει ούτε στο δαχτυλάκι της, αλλά τα Υπουργείο ειναι οργανισμοί του δημοσίου, δεν μπορούν να δρουν με βάση τα γούστα του εκάστοτε προσωρινού ενοίκου.Θεσμική απρεπεια λέγεται.

Στο τελευταίο αντίο πλήθος σύντροφοι και φίλοι έδωσαν το «παρών», ενώ τους επικήδειους εκφώνησαν ο Αλέξης Τσίπρας και ο σύντροφός της, Αντώνης Λιάκος.

«Αποχαιρετούμε σήμερα, με οδύνη και σεβασμό, μία ξεχωριστή γυναίκα, μία σεμνή αγωνίστρια, μία φωτεινή προσωπικότητα: Τη συντρόφισσά μας Μυρσίνη Ζορμπά» τόνισε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ο οποίος αναφέρθηκε στη ζωή και το πολυσύνθετο έργο της.

«Πάντα στο πλευρό των πολλών. Των καταπιεσμένων. Της κοινωνίας. Για αυτό και σήμερα είμαστε τόσοι πολλές και πολλοί εδώ για να την αποχαιρετήσουμε, από διαφορετικούς χώρους και με διαφορετικές εμπειρίες. Γιατί η Μυρσίνη ήταν μια πολύπλευρη προσωπικότητα που σε κέρδιζε από την πρώτη στιγμή με το ευγενικό της χαμόγελο και το διεισδυτικό της βλέμμα. Με τη μοναδική της ευαισθησία και τη σπάνιά της εργατικότητα» σημείωσε, κάνοντας αναφορά στο πέρασμά της από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, την Ευρωβουλή, από τις μικρές και μεγάλες πρωτοβουλίες που είχαν στο επίκεντρό τους το διαρκές αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη και πολιτική ελευθερία.
 
«Αυτός ο συνδυασμός σφράγισε και τη θητεία της στο υπουργείο Πολιτισμού -αυτό το πολύπαθο υπουργείο. Μία φωτεινή στιγμή προώθησης νέων και καινοτόμων αντιλήψεων, σύγκρουσης με τις δυνάμεις της αδράνειας και της αδιαφάνειας, οραματικού σχεδιασμού για τη δυνατότητα η χώρα μας να βιώσει μία νέα επανάσταση καλλιτεχνικής και πολιτισμικής δημιουργίας» συνέχισε. 

 
Ο Αλ. Τσίπρας αναφέρθηκε και στο συγκλονιστικό κείμενο που άφησε η Μυρσίνη Ζορμπά όταν κλήθηκε να αναμετρηθεί με τον μεγαλύτερο φόβο και κατάφερε να τον περιγράψει με μία μόνο λέξη: «ανυπαρξία». 
 
«Δείχνοντάς μας, όμως ταυτόχρονα, το δρόμο της αναμέτρησης με τον φόβο της ανυπαρξίας. Μέσα από το παράδειγμά της. Κυρίως όμως μέσα από την σπουδαία ύπαρξή της. Μέσα από τη ζωή και το έργο της. Μια ύπαρξη που ταυτίστηκε με το ασίγαστο πάθος της δικαιοσύνης, με την προσήλωση στα οράματα της χειραφέτησης, με τη στοχαστική και συνάμα μαχητική στάση απέναντι στον κόσμο που μας περιβάλλει. Αυτός ο πλούτος της ύπαρξής της. Αυτή η δύναμη των ιδεών –που όπως έγραψε και η ίδια “δεν σταματάει να υπάρχει”- Θα είναι ο μεγάλος μας σύμμαχος στις μεγάλες και στις μικρές μάχες που έχουμε μπροστά μας. 
 
Και γι’ αυτό της οφείλουμε αποχαιρετώντας τη, ένα μεγάλο ευχαριστώ» υπογράμμισε ο Αλέξης Τσίπρας.

Η αποτέφρωση θα γίνει στη Ριτσώνα, στις 4 μμ. Και το επόμενο ραντεβού που δίνει η Μυρσίνη είναι στην παρουσίαση του αυτοβιογραφικού της βιβλίου που άρχισε να γράφει όταν η αρρώστια κέρδισε την παρτίδα, και επιμελείται ο Αντώνης Λιάκος.

Ολόκληρος ο επικήδειος που εκφώνησε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

«Αποχαιρετούμε σήμερα, με οδύνη και σεβασμό, μία ξεχωριστή γυναίκα, μία σεμνή αγωνίστρια, μία φωτεινή προσωπικότητα: Τη συντρόφισσά μας Μυρσίνη Ζορμπά. 
 
Η Μυρσίνη μεγάλωσε στην Ηλιούπολη στα δύσκολα χρόνια του μετεμφυλιακού κράτους. 
Και από πολύ νωρίς, διάλεξε πλευρά. 
Τη δύσκολη πλευρά, να πορεύεται όχι με το ρεύμα αλλά με πυξίδα τα ιδανικά της.
Την πλευρά των καταπιεσμένων, την πλευρά εκείνων που πρότασσαν το εμείς από το εγώ.
Συνεπαρμένη από τη μεγάλη δύναμη των απελευθερωτικών ιδεών της Αριστεράς, αλλά και με περίσσια προσωπική αποφασιστικότητα. 
Αυτές ήταν οι αποσκευές της το 1967 όταν 18 χρονών εντάχθηκε στις τάξεις του Πανελλήνιου Αντιδικτατορικού Μετώπου. 
 
Ήταν μία εμπειρία που τη σημάδεψε. 
Όχι μόνο για τη βιωματική ταύτιση με τις ιδέες της ανανεωτικής αριστεράς και τη δύσκολη πράξη της καθημερινής αντίστασης απέναντι σε ένα βάρβαρο καθεστώς- το οποίο τη συνέλαβε και την τιμώρησε. 
Αλλά για τη μεγάλη ανάγκη σύνδεσης της δράσης -ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες- με τη διανοητική αναζήτηση, το θαρραλέο στοχασμό, την ανατροφοδότηση του πάθους για ελευθερία με ιδέες και αναφορές που το μετασχηματίζουν σε πολιτικό περιεχόμενο. 
 
Αυτός ο μοναδικός συνδυασμός πολιτικής πρακτικής και νοητικής εγρήγορσης οδήγησε τη Μυρσίνη στο εκδοτικό εγχείρημα του Οδυσσέα, τη συμμετοχή στις οραματικές συλλογικότητες της μεταπολίτευσης, τη μετάφραση και έκδοση στην Ελλάδα των πρωτοπόρων στοχαστών της μαρξιστικής σκέψης- με κύριο σημείο αναφοράς τον Αντόνιο Γκράμσι. 
 
Κάθε φορά που οι δυνάμεις της συντήρησης θα επιτίθενται στο ριζοσπαστικό φορτίο της Μεταπολίτευσης, η δική μας σκέψη θα επιστρέφει στην ευγενική φυσιογνωμία της Μυρσίνης και στο όραμά της για την πολιτισμική δημοκρατία. 
Όχι ως μία στενή θεωρητική σύλληψη, αλλά ως πολιτικό αίτημα με ριζοσπαστικό βάθος. 
 
Απέναντι στην κυρίαρχη αντίληψη που για δεκαετίες θεωρούσε τον πολιτισμό μια πολυτέλεια για τις ελίτ, η Μυρσίνη έδωσε τη μεγάλη μάχη για ένα νέο υπόδειγμα: έναν πολιτισμό ανοιχτό και δυναμικό, έναν πολιτισμό που θα διαπερνά τη συλλογική μας καθημερινότητα, ένα πολιτισμό που θα αντιμετωπίζει τους ανθρώπους του, με όρους αξιοπρέπειας και εμπιστοσύνης. 
 
Μια πολιτική για τον πολιτισμό που έχει το βλέμμα της στραμμένο στο μέλλον και όχι στην διαρκή ανακύκλωση των κουρασμένων κλισέ και τη στενόμυαλη λατρεία ενός αποστειρωμένου παρελθόντος.
 
Και αυτό το όραμα το έκανε πράξη με έναν μοναδικό συνδυασμό: Μέσα και έξω από τους θεσμούς. 
Συμμετέχοντας και πρωταγωνιστώντας σε θέσεις ευθύνης, αλλά ταυτόχρονα δημιουργώντας εναλλακτικά δίκτυα και πρωτοβουλίες που μετέτρεπαν το αίτημα της πολιτισμικής δημοκρατίας σε καθημερινή πρακτική. 
 
Πάντα όμως στο πλευρό των πολλών. Των καταπιεσμένων. Της κοινωνίας. 
 
Για αυτό και σήμερα είμαστε τόσοι πολλές και πολλοί εδώ για να την αποχαιρετήσουμε, από διαφορετικούς χώρους και με διαφορετικές εμπειρίες. 
Γιατί η Μυρσίνη ήταν μια πολύπλευρη προσωπικότητα που σε κέρδιζε από την πρώτη στιγμή με το ευγενικό της χαμόγελο και το διεισδυτικό της βλέμμα. 
 
Με τη μοναδική της ευαισθησία και τη σπάνιά της εργατικότητα. 
Αυτός ήταν ο συνδυασμός που σφράγισε το πέρασμά της από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, από το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, από την Ευρωβουλή, από τις μικρές και μεγάλες πρωτοβουλίες που είχαν στο επίκεντρό τους το διαρκές αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη και πολιτική ελευθερία.
 
Αυτός ο συνδυασμός σφράγισε και τη θητεία της στο υπουργείο Πολιτισμού -αυτό το πολύπαθο υπουργείο. 
Μία φωτεινή στιγμή προώθησης νέων και καινοτόμων αντιλήψεων, σύγκρουσης με τις δυνάμεις της αδράνειας και της αδιαφάνειας, οραματικού σχεδιασμού για τη δυνατότητα η χώρα μας να βιώσει μία νέα επανάσταση καλλιτεχνικής και πολιτισμικής δημιουργίας. 
 
Η Μυρσίνη μας άφησε, τέλος, και κάτι μοναδικό, τις στιγμές που μας άφηνε. 
Ένα συγκλονιστικό -δεν μπορώ να βρω άλλη λέξη- κείμενο, όταν κλήθηκε να αναμετρηθεί με τον μεγαλύτερο φόβο, αυτόν που δεν βρίσκουμε τη λέξη να τον περιγράψουμε. 
Και η Μυρσίνη κατάφερε να τον περιγράψει με μία μόνο λέξη: «ανυπαρξία». 
 
Δείχνοντάς μας, όμως ταυτόχρονα, το δρόμο της αναμέτρησης με τον φόβο της ανυπαρξίας.
Μέσα από το παράδειγμά της.
Κυρίως όμως μέσα από την σπουδαία ύπαρξή της.
Μέσα από τη ζωή και το έργο της. 
 
Μια ύπαρξη που ταυτίστηκε με το ασίγαστο πάθος της δικαιοσύνης, με την προσήλωση στα οράματα της χειραφέτησης, με τη στοχαστική και συνάμα μαχητική στάση απέναντι στον κόσμο που μας περιβάλλει. 
 
Αυτός ο πλούτος της ύπαρξής της.
Αυτή η δύναμη των ιδεών –που όπως έγραψε και η ίδια «δεν σταματάει να υπάρχει»- 
Θα είναι ο μεγάλος μας σύμμαχος στις μεγάλες και στις μικρές μάχες που έχουμε μπροστά μας. 
 
Και γι’ αυτό της οφείλουμε αποχαιρετώντας τη, ένα μεγάλο ευχαριστώ».

Αναλυτικά ο κ. Τσίπρας γράφει: «Η Μυρσίνη του Πολιτισμού, του Βιβλίου, των Δικαιωμάτων των Προσφυγόπουλων, της Πολιτισμικής Δημοκρατίας, της αέναης παρουσίας παντού όπου οι ιδέες γίνονται υλική δύναμη, δεν είναι πια μαζί μας.

Η Μυρσίνη Ζορμπά τίμησε με την παρουσία της την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σε δύσκολους καιρούς, από τη θέση της Υπουργού Πολιτισμού.

Δεν θα μείνει απλά στη μνήμη μας και στην καρδιά μας. Θα μας συνοδεύει το έργο και οι ιδέες της.

«Η δύναμη των ιδεών που δεν σταματάει να υπάρχει και που καταφέρνει να εξακτινωθεί πέρα από χρόνο», όπως έγραψε στην αποχαιρετιστήρια ανάρτησή της, θα είναι πάντα μαζί μας».

Μυρσίνη Ζορμπά: Τη Δευτέρα στο Πάρκο Ελευθερίας η πολιτική κηδεία

Ο δημόσιος αποχαιρετισμός (πολιτική κηδεία) της Μυρσίνης Ζορμπά θα γίνει την Δευτέρα 24 Απριλίου, την 12η μεσημβρινή, στο Πάρκο Ελευθερίας (πρώην στρατόπεδο ΕΑΤ-ΕΣΑ και τώρα Μουσείο Αντιδικτατορικής Αντίστασης, ΣΦΕΑ.

Σύμφωνα με τη σχετική ενημέρωση παρακαλούνται όσοι θέλουν να δώσουν το παρών να προσέλθουν έγκαιρα.

ΣΥΡΙΖΑ: Σημάδεψε με τη σκέψη και τη δράση της τη νεότερη ιστορία

Με ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ αποχαιρετά με θλίψη και σεβασμό τη Μυρσίνη Ζορμπά και εκφράζει συλλυπητήρια στον σύντροφό της Αντώνη Λιάκο.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία αποχαιρετά με θλίψη και σεβασμό τη Μυρσίνη Ζορμπά. Η Μυρσίνη Ζορμπά ήταν μια ξεχωριστή γυναίκα που σημάδεψε με τη σκέψη και τη δράση της τη νεότερη ελληνική ιστορία. Αγωνίστρια του αντιδικτατορικού κινήματος στις γραμμές της ανανεωτικής αριστεράς, μεταφράστρια και εκδότρια του έργου του Αντόνιο Γκράμσι, συμμέτοχος στα συλλογικά εγχειρήματα που άλλαξαν το πνευματικό τοπίο της χώρας, η Μυρσίνη Ζορμπά συνδύαζε το ασίγαστο πάθος για κοινωνική δικαιοσύνη με το βαθύ στοχασμό γύρω από τον κόσμο που μας περιβάλλει.

Αυτός ο συνδυασμός την οδήγησε στην ίδρυση του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου και στη διαρκή αναζήτηση καινοτόμων πολιτικών γύρω από την ανάγνωση, την εκδοτική πολιτική και τις δημόσιες βιβλιοθήκες της χώρας.

Πολιτικά ενεργή, ευρωβουλευτής και παρούσα με πυκνές δημόσιες παρεμβάσεις διοχέτευσε την ενεργητικότητά της στο Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Διετέλεσε διευθύντρια του γραφείου του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη και ανάμεσα στο συγγραφικό της έργο ξεχωρίζει το πρόσφατο βιβλίο της για την προσωπικότητα του Ανδρέα Παπανδρέου.

Το 2018 ανέλαβε υπουργός Πολιτισμού στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όπου πρωταγωνίστησε σε μικρές και μεγάλες μάχες για μια νέα ριζοσπαστική πολιτική στον πολιτισμό. Το όραμά της για την Πολιτισμική Δημοκρατία είναι η μεγάλη παρακαταθήκη αυτής της ευγενικής και μαχητικής προσωπικότητας. Και αυτός ο στόχος, είναι και θα είναι το διαρκές σημείο αναφοράς για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.