Ο Αλέν Ντελόν, το τελευταίο γέρικο λιοντάρι του γαλλικού κινηματογράφου, που παρουσιαζόταν αδίκως ως ο αντίπαλος του «Μπεμπέλ», εμφανίστηκε χαμογελαστός, κρατώντας μπαστούνι, και χειροκροτήθηκε από το πλήθος που φώναζε το όνομά του.

Πέθανε ο πρώην πρόεδρος της Πορτογαλίας Ζόρζε Σαμπάιο

Εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν πίσω από τις μπάρες ασφαλείας γύρω από την εκκλησία Σεν-Ζερμέν-ντε-Πρε, στο κέντρο του Παρισιού ή κάθονταν στους υπαίθριους χώρους των διάσημων καφέ της συνοικίας, χειροκροτώντας την άφιξη της νεκροφόρας που μετέφερε το φέρετρο του Μπελμοντό.

Ηγετική φυσιογνωμία της νουβέλ βαγκ («Με κομμένη την ανάσα», «Ο τρελός Πιερό») προτού γίνει πρωταθλητής του μποξ όφις σε κωμωδίες και ταινίες δράσης που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία (όπως «Ο Επαγγελματίας» –1981– και «Ο Άσσος των Άσσων» — 1982), ο ηθοποιός, που απεβίωσε τη Δευτέρα, γοήτευσε ολόκληρες γενιές Γάλλων –και στο εξωτερικό επίσης– μέσα από περίπου 80 ταινίες, σινεφίλ ή φίλους θεαματικών κασκάντ.

Η Γαλλία του απέτισε χθες φόρο τιμής με μια επίσημη τελετή στην αυλή του στρατιωτικού μουσείου των Αναπήρων (Invalides) και ακολούθησε μια πομπή των ανθρώπων που είχαν έρθει να αποχαιρετήσουν για τελευταία φορά το ιερό τέρας του κινηματογράφου.

Ο «Υπέροχος κατάσκοπος» (“ Magnifique”) είχε χαθεί από τη μεγάλη οθόνη εδώ και περίπου 15 χρόνια, έπειτα από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο που του άφησε σοβαρά προβλήματα. Όμως ήταν πάντοτε δημοφιλής.

«Δεν σταμάτησε να επιδιώκει την ευτυχία αλλά και να τη δίνει», δήλωσε χθες, Πέμπτη, ο Βικτόρ Μπελμοντό, ένας από τους εγγονούς του, επίσης ηθοποιός, που έλαβε τον λόγο.

«Αγαπάμε τον Μπελμοντό γιατί μας έμοιαζε», δήλωσε χθες ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν στον επικήδειό του, ενώπιον σχεδόν 1.000 ανθρώπων. «Αστυνομικός, αλητάκος, πάντα θαυμάσιος», συνέχισε αναφερόμενος στη φιλμογραφία του, για να καταλήξει «Αντίο Μπεμπέλ».

Για όσους δεν μπόρεσαν να μπουν στον χώρο, γιγαντοοθόνες είχαν τοποθετηθεί γύρω από τo μνημείο όπου είχε συγκεντρωθεί το πλήθος. Το φέρετρο του ηθοποιού εξήλθε στη συνέχεια υπό τους ήχους του “Chi Mai” της μουσικής του Ένιο Μορικόνε για τον «Επαγγελματία», που έπαιξε η ορχήστρα της Ρεπουμπλικανικής Φρουράς.

Ο Ζαν Πολ Μπελμοντό γεννήθηκε στις 9 Απριλίου 1933 και συνδέθηκε αρχικά με το Γαλλικό Νέο Κύμα (Νουβελ βαγκ) της δεκαετίας του 1960.

Ο πατέρας του, Πολ Μπελμοντό, ήταν γλύπτης με ιταλικές ρίζες και η μητέρα ζωγράφος. Ωστόσο, ο μικρός Μπελμοντό δεν είχε φανερώσει καμία καλλιτεχνική κλίση στα εφηβικά του χρόνια. Αντιθέτως, έδειξε από την αρχή κλίση στα αθλητικά. Δεν τα πήγαινε καλά στο σχολείο και το πάθος του σε αυτή την ηλικία ήταν το μποξ και το ποδόσφαιρο, ενώ μάλιστα έκανε και προπονήσεις μποξ.

Αποφάσισε έτσι να γίνει πυγμάχος και στη σύντομη καριέρα του στα ρινγκ ήταν μάλιστα αήττητος. Το ντεμπούτο του το έκανε το 1949 ρίχνοντας νοκάουτ τον αντίπαλό του από τον πρώτο γύρο, αν και την επόμενη κιόλας χρονιά, συνειδητοποιώντας τις θυσίες που έπρεπε να κάνει για να γίνει επαγγελματίας, τα παράτησε[8].

Τότε στράφηκε στην υποκριτική και έγινε δεκτός στην Εθνική Σχολή Δραματικής Τέχνης του Παρισιού και αποφοιτώντας το 1956 βρήκε αμέσως δουλειά στο σινεμά.