Ο Γιάννης Πάριος και η Νάνα Μούσχουρη μιλώντας στην εκπομπή «Το Πρωινό» του ΑΝΤ1 εξέφρασαν τη θλίψη τους για την απώλεια και τόνισαν πως η Μαρινέλλα θα συνεχίσει να ζει μέσα από τα τραγούδια της. Μέσα από τις επιτυχίες που ερμήνευσε και καθόρισαν μια ολόκληρη εποχή στην εγχώρια δισκογραφία. Με θάρρος, πείσμα και δουλειά, κατάφερε όλα όσα ονειρευόταν όταν έμπαινε πριν από δεκαετίες σε αυτόν τον δύσκολο χώρο.

Ο Γιάννης Πάριος ανέφερε για την Μαρινέλλα: «Αυτοί οι άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ. Αυτοί οι φάροι. Δεν έφυγε ούτε πρόκειται να φύγει. Μόνο το όνομά της φτάνει. Δεν ήταν “η μεγάλη κυρία της ελληνικής μουσικής”. Ήταν κυρία. Το κυρία φτάνει αλλά ήταν και μεγάλη τραγουδίστρια» είπε αρχικά ο 80χρονος καλλιτέχνης που είχε συνεργαστεί ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν με την Μαρινέλλα.

Συνέχισε στο ίδιο πνεύμα λέγοντας: «Ενώ ήταν καθηγήτρια πανεπιστημίου στη μουσική, ήταν ταυτόχρονα και η πιο υπάκουη μαθήτρια. Και η πιο σωστή επαγγελματίας. Να μας περιμένει, ερχόμαστε» είπε συγκινημένος ο Γιάννης Πάριος.

Συγκλονισμένη από τον θάνατο της Μαρινέλλας και η Νάνα Μούσχουρη: «Δεν μπορώ να συνέλθω ακόμα από το σοκ. Κρίμα. Είναι τόσα πολλά χρόνια και είμαι πολύ, πολύ στεναχωρημένη. Εγώ γνώρισα τη Μαρινέλλα πολύ νωρίς, στο μεγάλο της σουξέ. Εγώ δεν ήμουνα πάρα πολύ γνωστή εκείνη την εποχή, αλλά την αγαπούσα πάρα πολύ. Κι όταν αργότερα βγήκα έξω το ’60, την κάλεσα κάποτε και ήρθε και έπαιξε στο BBC μαζί μου. Και περάσαμε πάρα πολύ ωραία τις τρεις-τέσσερις μέρες που κάθισε για να κάνουμε πρόβες, και τελικά κάναμε ένα τραγούδι το οποίο είναι και πολύ σημαντικό, το «Το Μινόρε της Αυγής».

Το γεγονός ότι πριν από ένα χρόνο που έγινε αυτό, από εκείνη τη στιγμή έχω μία θλίψη, γιατί ήθελα να πάω να τη δω και δεν μπορούσα, γιατί ήταν στο νοσοκομείο και δεν ήτανε αρκετά καλά για να δει κόσμο. Κι αυτό μου μένει παράπονο. Αυτό που μ’ ενδιαφέρει, είναι η τραγουδίστρια κι ο άνθρωπος. Και για μένα ήτανε πολύ αγαπημένη. Αλλά το πιο σημαντικό είναι, εκείνη να βρει την ειρήνη. Και ελπίζω να είναι εκεί που πάει, ευτυχισμένη. Και ποτέ δεν ξέρεις, καμιά φορά, όταν θα φύγω κι εγώ, μπορεί να συναντηθούμε».

Η 44χρονη ποπ καλλιτέχνις υπέγραψε συμφωνία με την κορυφαία εταιρεία Primary Wave, παραχωρώντας τα δικαιώματα παγκόσμιων επιτυχιών, ανάμεσά τους τα θρυλικά «Baby One More Time» και «Toxic».

Σύμφωνα με έγγραφα που επικαλείται το TMZ, η συμφωνία ολοκληρώθηκε στις 30 Δεκεμβρίου, με το ακριβές τίμημα να μην έχει γίνει γνωστό. Ωστόσο, πηγές του αμερικανικού μέσου τη χαρακτηρίζουν ως «συμφωνία-ορόσημο», με εκτιμήσεις που τη συγκρίνουν με την πώληση του καταλόγου του Τζάστιν Μπίμπερ, η οποία φέρεται να άγγιξε τα 200 εκατομμύρια δολάρια.

Άτομα από το περιβάλλον της τραγουδίστριας αναφέρουν ότι η Σπίαρς είναι απόλυτα ικανοποιημένη με την απόφασή της και γιορτάζει τη νέα αυτή σελίδα στη ζωή της περνώντας χρόνο με τους δύο γιους της, τους οποίους απέκτησε με τον πρώην σύζυγό της, Kevin Federline.

Ο μουσικός κατάλογος της Μπρίτνεϊ Σπίαρς θεωρείται ευρέως ένας από τους πιο εμπορικά ισχυρούς στη σύγχρονη ποπ ιστορία. Από το ντεμπούτο της το 1999 με το «Baby One More Time», το οποίο πούλησε πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και έμεινε δύο εβδομάδες στο Νο1 του Billboard Hot 100, η Spears έχτισε μια καριέρα γεμάτη επιτυχίες.

Συνολικά μετρά:

• 11 singles στο Νο1
• Πάνω από 30 τραγούδια στο Top 10
• 9 στούντιο άλμπουμ
• Πάνω από 100 εκατομμύρια πωλήσεις άλμπουμ παγκοσμίως

Επιτυχίες όπως τα «Oops!… I Did It Again», «Gimme More» έχουν «πουλήσει» τρελά, ενώ ο κατάλογός της συνεχίζει να αποφέρει τεράστια έσοδα μέσω streaming, ραδιοφώνου, ταινιών, διαφημίσεων και πλατφορμών όπως το TikTok.

Η Μπρίτνεϊ Σπίαρς ακολουθεί το παράδειγμα μεγάλων ονομάτων όπως οι Bruce Springsteen, Bob Dylan, Paul Simon, Neil Young, Shakira, Sting, Phil Collins και οι KISS, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν πουλήσει τους μουσικούς τους καταλόγους σε συμφωνίες εκατοντάδων εκατομμυρίων. Η ίδια η Primary Wave έχει επενδύσει δυναμικά σε τέτοιες συμφωνίες, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Stevie Nicks, η οποία πούλησε το 80% του καταλόγου της το 2020, σε μια συμφωνία που τότε αποτιμήθηκε κοντά στα 100 εκατομμύρια δολάρια.

Η πώληση του καταλόγου έρχεται σε μια περίοδο έντονης προσωπικής φόρτισης για την ίδια. Τέσσερα χρόνια μετά τη λήξη της 13χρονης κηδεμονίας που ασκούσε κυρίως ο πατέρας της, Jamie Spears, η τραγουδίστρια επανήλθε με σκληρές δηλώσεις κατά της οικογένειάς της.

Ζούμε σε μια εποχή απίστευτης μουσικής αφθονίας. Οι υπηρεσίες streaming μάς προσφέρουν το (σχεδόν) πλήρες αρχείο της ηχογραφημένης μουσικής, με εξελιγμένους αλγόριθμους που υπόσχονται να δημιουργήσουν την ιδανική playlist για τον καθένα μας. Κάθε μέρα ανεβαίνουν πάνω από 100.000 νέα τραγούδια σε πλατφόρμες όπως το Spotify, το Apple Music ή το SoundCloud. Όπως είπε ο hip-hop καινοτόμος Kool Keith το 2020: «Υπάρχει τόση νέα μουσική εκεί έξω που είναι απλώς υπερβολή για τον μέσο παλαιότερο άνθρωπο». Η αλήθεια είναι ότι μπορεί να είναι υπερβολή για οποιονδήποτε. Είμαστε κορεσμένοι, κατακλυζόμαστε από ήχους. Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο η αφθονία, αλλά και πώς αξιοποιούμε αυτόν τον μουσικό πλούτο που έχουμε στα χέρια μας.

Θεωρητικά, οι υπηρεσίες streaming θα έπρεπε να μας βοηθούν να βρίσκουμε νέα μουσική, όμως, όπως ίσως έχετε διαπιστώσει, συχνά μας κρατούν παγιδευμένους σε κύκλους οικείων ειδών, καλλιτεχνών και τραγουδιών. Η εμπειρία είναι εύκολη, αλλά οι στιγμές έκπληξης και τυχαίας ανακάλυψης σπανίζουν. Αυτός ο οδηγός αποτελεί λύση στο παράδοξο της μουσικής στη δεκαετία του 2020: έχουμε πρόσβαση σε περισσότερα τραγούδια από ποτέ, αλλά συχνά νιώθουμε πως μένουμε κολλημένοι στα ίδια. Η απάντηση δεν είναι να εγκαταλείψουμε τις υπηρεσίες streaming, αλλά να μάθουμε να τις χρησιμοποιούμε προς όφελός μας και να ανοίξουμε τον εαυτό μας σε μια ευρύτερη μουσική οικολογία.

Η εξέλιξη της μουσικής ανακάλυψης

Οι «παλαιοί» που αντιδρούν στην τεχνολογική αλλαγή δεν είναι νέο φαινόμενο. Στο δοκίμιό του «The Menace of Mechanical Music» (1906), ο μαέστρος και συνθέτης John Philip Sousa προέβλεψε ότι το φωνογράφημα θα οδηγούσε σε «σημαντική επιδείνωση της αμερικανικής μουσικής και του γούστου, διακοπή της μουσικής εξέλιξης της χώρας και πλήθος άλλων βλαβών στη μουσική ως καλλιτεχνική έκφραση…». Ακόμη και τη δεκαετία του ’90, όταν μεγάλωνα, η μουσική φαινόταν περιορισμένη ποσότητα. Ως έφηβος μπορούσα να αγοράζω ένα νέο CD κάθε μήνα ή δύο – κι αυτό σήμαινε ότι αφιέρωνα σε κάθε αγορά την προσοχή που της άξιζε. Το ραδιόφωνο – ειδικά η βραδινή εκπομπή του John Peel στο BBC Radio 1 – ήταν βασική πηγή ανακαλύψεων. Το ίδιο και τα μουσικά περιοδικά, αν και συχνά περνούσαν μήνες φανταζόμενος πώς θα ακούγεται κάτι που απλώς είχα διαβάσει.

Όλα άλλαξαν το 1999, με την εμφάνιση του peer-to-peer file-sharing Napster, προάγγελου του Spotify και των άλλων streaming πλατφορμών. Ξαφνικά, η μουσική δεν ήταν πλέον κάτι περιορισμένο σε φυσικά προϊόντα που έπρεπε να αγοράσεις ή να δανειστείς. Χρειαζόσουν μόνο σύνδεση στο ίντερνετ, μεγάλο σκληρό δίσκο – και λίγη αδιαφορία για τα πνευματικά δικαιώματα.

Η σχέση μας με τη νέα μουσική αλλάζει με τον χρόνο

Η πραγματικότητα είναι ότι πολλές από τις πιο βαθιές μας μουσικές αγάπες αποκτώνται στην εφηβεία. Είναι η περίοδος που είμαστε πιο δεκτικοί σε νέες ιδέες· ο εγκέφαλός μας έχει μεγαλύτερη πλαστικότητα και τα έντονα συναισθήματα ενισχύουν τη σύνδεσή μας με όσα ακούμε. Όσο μεγαλώνουμε, η ανακάλυψη νέας μουσικής απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια – κι αυτό είναι φυσιολογικό.

Αν έχετε ήδη συμπληρώσει μερικές δεκαετίες ακρόασης, πιθανόν πολλά σημερινά τραγούδια να σας θυμίζουν πράγματα που έχετε ξανακούσει. Μην βιαστείτε να τα απορρίψετε ως επανάληψη ή να θεωρήσετε ότι οι ήχοι της νιότης σας ήταν αντικειμενικά καλύτεροι. Οι σημερινοί καλλιτέχνες έχουν μεγαλώσει με το YouTube, το TikTok και τις πλατφόρμες streaming – αντλούν επιρροές από πολύ ευρύτερο φάσμα και τα συνδυάζουν με τολμηρούς τρόπους.

Όμως «νέα μουσική» δεν σημαίνει απαραίτητα «σύγχρονη». Μπορεί να σημαίνει απλώς κάτι που είναι νέο για εσάς. Τα γούστα μας εξελίσσονται· ίσως γνωρίζετε κάποιον που κάποτε ήταν λάτρης των club ή του punk αλλά σήμερα ακούει βραζιλιάνικη μουσική των ’70s ή απαλό jazz της ECM Records. Είναι απολύτως φυσιολογικό – συχνά μάλιστα ανακαλύπτουμε ότι όσα κάποτε απορρίψαμε τώρα βγάζουν νόημα.

Και ενώ η σύγχρονη μουσική εκφράζει περισσότερο την εποχή μας, τραγούδια ενός αιώνα πριν μπορούν να συγκινήσουν εξίσου έντονα. Οι ηχογραφήσεις του Έλληνα βιολονίστα Αλέξη Ζούμπα στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του ’20 μεταφέρουν ένα διαχρονικό αίσθημα νοσταλγίας. Το «Black Bottom Stomp» του Jelly Roll Morton and His Red Hot Peppers, ηχογραφημένο το 1926, παραμένει ένα αληθινό διαμάντι.

Πού βρίσκεται τελικά το πρόβλημα;

Αν δυσκολεύεστε να βρείτε νέα μουσική, ίσως φταίει η πρόσβαση: δεν ξέρετε από πού να ξεκινήσετε ή πώς να περιηγηθείτε στις ατελείωτες playlists των streaming υπηρεσιών. Ίσως πάλι φταίει η υπερπροσφορά: υπάρχουν πάρα πολλές επιλογές και όσα δοκιμάσατε δεν σας ενθουσίασαν. Όμως το ζήτημα δεν είναι πάντα οι ταχύτατες αλλαγές στη ψηφιακή βιομηχανία της μουσικής· ίσως εμείς οι ίδιοι πρέπει να αλλάξουμε τρόπο ακρόασης. Αυτός ο οδηγός δεν αφορά μόνο την αναζήτηση νέας μουσικής αλλά και το πώς θα τη βιώσουμε ουσιαστικότερα.

Και ποιος ο λόγος; Αν διαβάζετε αυτές τις γραμμές, ήδη ενδιαφέρεστε για την ανακάλυψη νέας μουσικής. Ακόμη κι αν όλοι ακούμε πλέον με ακουστικά, απομονωμένοι στον δικό μας ηχητικό κόσμο, η μουσική παραμένει μια έντονη πράξη επικοινωνίας – μια πρόσκληση να δούμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια κάποιου άλλου, ίσως αγνώστου μας ή ανθρώπου άλλης κουλτούρας. Σε μια κοινωνία ολοένα πιο ατομικιστική, η μουσική αποτελεί γέφυρα προς διαφορετικές κοινότητες και πολιτισμούς. Φυσικά πάντα ακούμε όσα μας ευχαριστούν· όμως αν παραμείνουμε περίεργοι ακροατές, διευρύνουμε τους ορίζοντές μας – διατηρούμε ζωντανό το πνεύμα της έκπληξης. Γιατί ποιος θέλει πραγματικά να γίνει «παλαιός»;

Πρακτικές συμβουλές για ανακάλυψη νέας μουσικής

Έχετε αποθηκεύσει αγαπημένα άλμπουμ στην πλατφόρμα σας ή συλλογή από βινύλια/CD; Πώς βρίσκετε κάτι νέο; Εδώ τα πράγματα δυσκολεύουν: κάθε ακροατής έχει διαφορετικά γούστα και εμμονές· κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι όσα αγαπά θα σας αγγίξουν εξίσου. Μπορεί το επόμενο αγαπημένο σας τραγούδι να κρύβεται στη Global Top 50 playlist του Spotify – αλλά μάλλον χρειάζεται μεγαλύτερη εξερεύνηση.

Δοκιμάστε curated playlists που επικεντρώνονται σε συγκεκριμένα είδη ή διαθέσεις, ή δημιουργήστε playlist με βάση έναν καλλιτέχνη/άλμπουμ/τραγούδι που ήδη σας αρέσει (αφήνοντας τον αλγόριθμο μετά το τέλος των κομματιών να προτείνει παρόμοια). Οι διαδικτυακοί ραδιοφωνικοί σταθμοί αποτελούν επίσης εξαιρετική πηγή: podcasts όπως τα New Music Friday του NPR ή τα playlists του Norman Records προσφέρουν πρόσβαση στις τελευταίες κυκλοφορίες.

Μην υποτιμάτε τη δύναμη μιας ταινίας ή μιας σειράς: ένα τραγούδι στο soundtrack μπορεί να ανοίξει δρόμο για νέες ανακαλύψεις (πχ., μετά από ένα κομμάτι των Red Krayola στο “Born in Flames” οδηγήθηκα στους Dog Faced Hermans μέσω YouTube). Η διαδικασία μπορεί αρχικά να φαίνεται αποθαρρυντική αν οι πρώτες προσπάθειες δεν έχουν αποτέλεσμα· όμως μακροπρόθεσμα η προσωπική εξερεύνηση χαρίζει μεγαλύτερη ικανοποίηση από την τυφλή εμπιστοσύνη στον αλγόριθμο.

Βελτιώστε τον τρόπο που ακούτε

Η προσεκτική ακρόαση κάνει τη διαφορά. Ο ποιητής Paul Valéry, στο δοκίμιό του «The Conquest of Ubiquity» (1928) σημείωσε ότι η μουσική είναι «η τέχνη πιο στενά δεμένη με την κοινωνία». Οι περισσότεροι ακούμε ενώ κάνουμε άλλα πράγματα – χρησιμοποιούμε τη μουσική ως υπόκρουση αντί για επίκεντρο προσοχής. Πότε ήταν η τελευταία φορά που καθίσατε απλώς για ν’ ακούσετε ένα άλμπουμ χωρίς περισπασμούς;

Kλείστε τα μάτια σας κι αφήστε τη μουσική στο κέντρο της προσοχής σας. Ο Philip Glass είχε πει: «Το πρόβλημα με την ακρόαση είναι ότι δεν ακούμε πραγματικά – υπάρχει πολύς θόρυβος μέσα στο κεφάλι μας». Καλύτερες στιγμές για πρώτη επαφή με νέα κομμάτια είναι όταν κάνετε δουλειές που αφήνουν χώρο στη σκέψη (οδήγηση, περπάτημα). Επενδύστε σε καλά ακουστικά/ηχεία· προτιμήστε lossless/hi-res αρχεία όπου γίνεται – ακόμη κι αν θεωρείτε πως δεν ακούτε τη διαφορά, υποσυνείδητα θα την αισθανθείτε.

Xάστε τις προκαταλήψεις & πάρτε ρίσκα

Mήπως οι προσδοκίες σας εμποδίζουν την ανακάλυψη νέας μουσικής; Η ταυτότητα μέσω της μουσικής (ιδιαίτερα στη νεότητα) μπορεί να γίνει περιοριστική: αποφεύγουμε είδη/καλλιτέχνες επειδή «δεν είναι για εμάς», προτιμάμε στίχους στη γλώσσα μας ή ήχους κοντά στην κουλτούρα μας (αν και σήμερα πολλοί δοκιμάζουν άγνωστα μονοπάτια). Προσπαθήστε να μην αφήνετε προκαταλήψεις να μπλοκάρουν την εμπειρία σας: δοκιμάστε μαυριτανικούς γάμους, musique concrète ή indie-rock από τις Φιλιππίνες!

Aκούστε με πρόθεση & οργάνωση

Mε τόσες επιλογές διαθέσιμες, το δύσκολο είναι η στοχευμένη ακρόαση.

Aντί για αυτοματοποιημένες playlists, επιλέξτε συνειδητά τι θα παίξετε μετά – σκεφτείτε είδη/καλλιτέχνες που θέλετε ν’ εξερευνήσετε αλλά δεν έχετε ακόμη δοκιμάσει. Πλατφόρμες όπως το Rate Your Music βοηθούν στην επισκόπηση ειδών/δισκογραφιών κι εντοπισμό κορυφαίων έργων κατά είδος/έτος/δημοφιλία. Δοκιμάστε crash course σε funk/fado/free jazz ή εξερευνήστε όλη τη δισκογραφία κάποιου καλλιτέχνη (ίσως εκπλαγείτε από τα λιγότερο γνωστά έργα).

Kάντε υπομονή & δώστε χρόνο στη νέα εμπειρία

Tο άπειρο buffet οδηγεί συχνά σε επιφανειακή ακρόαση:

Aν θέλετε πραγματικά ν’ αγαπήσετε κάτι νέο, δώστε χρόνο· επαναλάβετε τις ακροάσεις· κρατήστε σημειώσεις ή δημιουργήστε playlists ώστε ν’ ανατρέχετε ξανά στις πρώτες εντυπώσεις σας (που συχνά μπορεί ν’ αποδειχθούν λανθασμένες). Τα δύσκολα άλμπουμ απαιτούν επιμονή (πχ., Diamanda Galás “Plague Mass”, Miles Davis “Get Up with It”, Roland Kayn “A Little Electronic Milky Way of Sound”). Δεν υπάρχει χρυσός κανόνας για το πότε αξίζει επιμονή· αν κάτι πραγματικά δεν σας ταιριάζει μην πιέζεστε – αλλά αν αισθάνεστε πως «κάτι χάνετε», δώστε άλλη μία ευκαιρία!

Bάλετε τη μουσική στο πλαίσιο της εποχής & της κουλτούρας της

Tο context προσφέρει βάθος:

Aκόμη κι αν δεν μιλάτε Αραβικά μπορείτε ν’ εκτιμήσετε τη φωνητική δύναμη της θρυλικής Umm Kulthum. Όμως όταν κατανοείτε τους στίχους/την ιστορία πίσω από ένα έργο (πχ., “Al-Atlal” ως ύμνος μετά τον πόλεμο των Έξι Ημερών), αποκτά άλλο βάρος. Πληροφορίες όπως αυτές χάνονται συχνά στο streaming· αξίζει λοιπόν ν’ αφιερώσετε χρόνο σε artwork/στίχους/συνεντεύξεις ώστε ν’ αποκτήσετε πληρέστερη εικόνα ενός καλλιτέχνη (ποιος γνώριζε ότι ο Dave Grohl έγραψε μόνος όλο το πρώτο άλμπουμ των Foo Fighters;).

Zήστε τη ζωντανή εμπειρία & επισκεφθείτε δισκοπωλεία

Mια συναυλία μπορεί ν’ αλλάξει ολοκληρωτικά τον τρόπο που εκλαμβάνετε έναν καλλιτέχνη:

Aκόμη κι αν κάποιες εμφανίσεις απογοητεύσουν, αξίζει το ρίσκο! Μην επικεντρώνεστε μόνο στα μεγάλα ονόματα· αναζητήστε μικρά venues & τοπικές σκηνές – συχνά εκεί κρύβονται μοναδικές στιγμές (μια αυτοσχεδιαστική συνεύρεση δύο πρωτοποριακών καλλιτεχνών μπορεί ν’ αποδειχθεί αξέχαστη). Τα φεστιβάλ αποτελούν ιδανικές ευκαιρίες για γνωριμία με άγνωστους μέχρι τότε καλλιτέχνες χωρίς ιδιαίτερο ρίσκο.

Tο φυσικό μέσο γνωρίζει αναγέννηση:

Bινύλια/cassettes/CDs επιστρέφουν δυναμικά· ετικέτες όπως Mappa Editions δημιουργούν μοναδικά αντικείμενα τέχνης ενώ καταστήματα όπως Amoeba Music & Rough Trade παραμένουν ισχυρά ακόμη και απέναντι στις online αγορές τύπου Discogs/eBay. Μια επίσκεψη σε καλά ενημερωμένο δισκοπωλείο μπορεί ν’ αποτελέσει πηγή έμπνευσης ακόμη κι αν φύγετε χωρίς αγορά!

Kάντε τις υπηρεσίες streaming σύμμαχο & όχι αυθεντία

Kατανοήστε τους αλγορίθμους:

Tο Spotify χρησιμοποιεί collaborative filtering – δηλαδή προτάσεις βασισμένες στις προτιμήσεις παρόμοιων χρηστών – αλλά λαμβάνει υπόψη πλήθος άλλων δεδομένων (ανάλυση audio/text). Γενικά οι πλατφόρμες προσπαθούν ν’ ανταποκριθούν στα υπάρχοντα γούστα σας· όσο πιο περιπετειώδεις επιλογές κάνετε τόσο πιο ενδιαφέρουσες θα γίνουν οι προτάσεις τους! Δοκιμάστε curated playlists τρίτων (Herb Sundays), playlists γνωστών συγγραφέων/κριτικών· ψάξτε διαφορετικές πλατφόρμες (YouTube, SoundCloud, Bandcamp) καθώς ακόμη κι οι ίδιες λέξεις-κλειδιά παράγουν διαφορετικά αποτελέσματα ανά πλατφόρμα.

Kαλλιεργείστε ενεργητική ακρόαση & μοιραστείτε ανακαλύψεις

Tο active listening απαιτεί συγκέντρωση:

Xωρίς περισπασμούς προσπαθήστε ν’ απομονώσετε όργανα/φωνές μέσα στη μίξη· δείτε πώς συνδυάζονται μεταξύ τους· περιγράψτε την υφή/δομή ενός κομματιού· συγκρίνετε συναισθήματα/αναφορές με άλλα γνωστά έργα. Δεν χρειάζεται θεωρητική κατάρτιση: συχνά όσοι δεν έχουν σπουδάσει μουσική κάνουν καλύτερες συνδέσεις μεταξύ φαινομενικά άσχετων ειδών!

Eπισκεφθείτε sites όπως Pitchfork/The Quietus/Mojo/The Wire για λίστες & οδηγούς εξερεύνησης.

Bασιστείτε στις προσωπικές συστάσεις φίλων/social media/reddit threads για νέες ιδέες· αγοράζοντας μέσω Bandcamp ενισχύετε άμεσα τους δημιουργούς ενώ NTS Radio & Infinite Mixtapes παρέχουν συνεχή ροή νέας (και συχνά εναλλακτικής) μουσικής χωρίς διακοπή.

Xρήσιμα βιβλία & πηγές για την τέχνη της ακρόασης

“Every Song Ever” του Ben Ratliff αποτελεί εξαιρετικό οδηγό για στρατηγικές ανοικτότητας στην εποχή του streaming ενώ το “Perfecting Sound Forever” του Greg Milner εξηγεί τη μαγεία της εξέλιξης της ηχογραφημένης μουσικής – βιβλία που μπορούν πραγματικά ν’ αλλάξουν τον τρόπο που ακούμε!

Ο αρχηγός των Rolling Stones επισκέφθηκε επίσης τον χώρο παραστατικών τεχνών The Mick Jagger Centre, ο οποίος γιορτάζει την 25η επέτειό του με μια σειρά από ειδικές εκδηλώσεις και παραστάσεις.

«Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους καθηγητές μουσικής στο Κέντρο Μικ Τζάγκερ και στο σχολείο που ενέπνευσαν παιδιά και νέους στη μουσική τους καριέρα, στη μουσική και τις τέχνες για να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε πώς είναι να είσαι άνθρωπος, πώς είναι να εκφράζεις τα συναισθήματα σου» υπογράμμισε.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Mick Jagger (@mickjagger)

«Το τραγούδι και η μουσική είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να εκφράσετε τα συναισθήματά σας, είτε πρόκειται για συναισθήματα θυμού, αγωνίας, τρυφερότητας ή αγάπης. Η μουσική μας φέρνει επίσης κοντά σε μια κοινή εμπειρία, είτε τραγουδάμε σε μια χορωδία, είτε παίζουμε μουσική εδώ στο Ντάρτφορντ, είτε ακούμε μια μπάντα στο στάδιο Γουέμπλεϊ» ανέφερε.

Ο διευθυντής του σχολείου, Τζούλιαν Μέτκαλφ δήλωσε ότι η επίσκεψη επιστροφής του Σερ Μικ Τζάγκερ ήταν «πολύ ξεχωριστή και το κερασάκι στην τούρτα».

Ο Σερ Μικ ίδρυσε το κέντρο στο Ντάρτφορντ με τον δούκα του Κεντ τον Μάρτιο του 2000 και έκτοτε στεγάζει τη Μουσική Σχολή του Ντάρτφορντ και τη Συμφωνική Ορχήστρα της πόλης.

Είναι εξοπλισμένο με στούντιο ηχογράφησης και βίντεο, καθώς και αίθουσες πρόβας και χώρους γκαλερί για μαθητές.

Το Κέντρο χρησιμοποιείται επίσης συχνά ως χώρος για τοπικές δραστηριότητες, θέατρο και μουσικές συναυλίες.

Είναι εξοπλισμένο με στούντιο ηχογράφησης και βίντεο, καθώς και αίθουσες πρόβας και χώρους γκαλερί για φοιτητές.

Το βρετανικό ροκ συγκρότημα έχει εμφανιστεί πολλές στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της πορείας του. Η τελευταία ήταν το 2023, όταν οι Deep Purple εμφανίστηκαν στο Rockwave Festival στο Terra Vibe. Σύμφωνα με την επίσημη σελίδα του γκρουπ στο Instagram πρόκειται να έρθουν ξανά στην Αθήνα τον προσεχή Οκτώβριο.

Συγκεκριμένα, οι Deep Purple αναμένεται να εμφανιστούν στις 13 Οκτωβρίου 2026 στο Telekom Center Athens για να χαρίσουν για ακόμα μία φορά επικές στιγμές στους φανατικούς θαυμαστές τους. 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Deep Purple (@deeppurple_official)

Η απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού, σημειώνεται στη σχετική ανακοίνωση, αποτελεί  τη  δίκαιη  αναγνώριση   στο  πλούσιο  έργο  του  διεισδυτικού δημιουργού, που υπηρέτησε, με αφοσίωση, με κοινωνική διάκριση και ευαισθησία την Ελλάδα και τον Πολιτισμό. Διδάσκοντας με το ελεύθερο πνεύμα του, τις ειλικρινείς παραινέσεις του, τις ανιδιοτελείς πολιτικές παρεμβάσεις του, αντέταξε απέναντι  στο  χυδαίο λαϊκισμό,  τη βαθιά  παιδεία,  την πίστη του στην ελευθερία και τα ανθρώπινα ιδεώδη. Το έργο του, ήδη τρεις δεκαετίες μετά τον θάνατό του, εξακολουθεί να γονιμοποιεί την σύγχρονη μουσική παραγωγή, απολαμβάνοντας μοναδική απήχηση. 

Η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, αναφερόμενη στην ανακήρυξη του έτους 2026, ως αφιερωματικού στο Μάνο Χατζιδάκι,  δήλωσε:

«Ο Μάνος Χατζιδάκις, ως δημιουργός αλλά και ως διανοούμενος, κατάφερε να επιβάλει τους δικούς του κανόνες παραγωγής στη μουσική του δημιουργία, αλλά και στη διάδοση των φιλελεύθερων ιδεών του, μέσω γραπτών και δημόσιων παρεμβάσεων,  ενίοτε αποκλίνοντας, συνειδητά, από τις κυρίαρχες τάσεις της εποχής του. Υλοποιώντας τις πρωτότυπες ιδέες του με δράσεις πολυσχιδείς και πολυεπίπεδες, ξεπέρασε ιδεολογικές αγκυλώσεις του καιρού του, υπερβαίνοντας, πολλές φορές, τους κανόνες, τους οποίους εντέλει επηρέασε δραστικά», ανέφερε.

Υποστήριξε πως «εκπροσώπησε επάξια την ελληνική κουλτούρα  διεθνώς, την οποία επιχείρησε -και επέτυχε- να διευρύνει, να εμπλουτίσει και, εν τέλει, να ανανοηματοδοτήσει, ουσιαστικά, απαλλάσσοντάς την  από την παλαιά ηθογραφία. Αναδείχθηκε σε έναν καθολικό διανοούμενο που, επιλεκτικά, επενέβαινε με ρηξικέλευθες απόψεις στη δημόσια σφαίρα, τηρώντας κριτικές αποστάσεις από την  κρατική εξουσία».

Για το 2026, το Υπουργείο Πολιτισμού σε συνεργασία με τους εποπτευόμενους οργανισμούς του, προτίθεται να  συγκροτήσει ένα στιβαρό πρόγραμμα δράσεων για την επαναβίωση του έργου και την επανεκτίμηση της πολιτιστικής προσφοράς του Μάνου Χατζιδάκι. Ο Μάνος και η επιδραστική δημιουργική του πορεία να επανασυστηθούν στις νεότερες γενιές, που δεν είχαν την τύχη να συμπορευθούν μαζί του. Να βιώσουν  το ξεδίπλωμα της καταλυτικής παρέμβασής του στην Τέχνη και στους προσανατολισμούς του σύγχρονου Ελληνισμού».

 ​

Ως έφηβος, βρήκε δάσκαλο οργάνου, αλλά αντί για ροκ μουσική, ο δάσκαλος τον μύησε στον Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ μέσω εκκλησιαστικού οργάνου. Ο Ζατόρρε εντυπωσιάστηκε. Έγινε τόσο παθιασμένος με τη μουσική εκείνα τα πρώτα χρόνια που αποφάσισε να τη σπουδάσει στο πανεπιστήμιο και να τη συνδυάσει με το άλλο του πάθος: την επιστήμη, με εξειδίκευση στην πειραματική ψυχολογία. Τη δεκαετία του 1970, συνδύασε σπουδές και στους δύο τομείς — κάτι σπάνιο τότε — και για τη διδακτορική του διατριβή στη νευροψυχολογία επέλεξε ένα πεδίο σχεδόν ανεξερεύνητο: τον αντίκτυπο της μουσικής στον εγκέφαλο.

«Το ενδιαφέρον με τη μουσική είναι ότι αγγίζει τη μνήμη, την αντίληψη, τις κινητικές δεξιότητες, τα συναισθήματα και την ανάγνωση. Τα αγγίζει όλα», τονίζει ο Ζατόρρε. Μιλά στην εφημερίδα EL PAÍS μέσα στο ιστορικό κτήριο του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης, λίγες ώρες αφότου τιμήθηκε με επίτιμο διδακτορικό για την πρωτοποριακή του έρευνα στη νευροεπιστήμη της μουσικής.

Το εργαστήριό του ήταν από τα πρώτα που χρησιμοποίησαν νευροαπεικόνιση για τη μελέτη της μουσικής και της ομιλίας, ενώ η έρευνά του ήταν καθοριστική για την κατανόηση του πώς ο εγκέφαλός μας αντιλαμβάνεται, αναγνωρίζει και απολαμβάνει τη μουσική. Είναι επίσης συνιδρυτής του Διεθνούς Ερευνητικού Εργαστηρίου για τον Εγκέφαλο, τη Μουσική και τον Ήχο (BRAMS) στο Μόντρεαλ.

Οι επιδράσεις της μουσικής στον εγκέφαλο

Η συνέντευξη πραγματοποιείται στην αίθουσα Ραμόν υ Καχάλ, φόρο τιμής στον Ισπανό νομπελίστα που φώτισε τη δομή του νευρικού συστήματος. «Δεν θα μπορούσε να είναι πιο συμβολικό», χαμογελάει ο Ζατόρρε.

Ερώτηση: Τι κάνει η μουσική στον εγκέφαλο;
Απάντηση: Πολλά πράγματα. Αρχικά εστίασα στην άμεση πλευρά, στην ακουστική αντίληψη: περάσαμε δέκα χρόνια κατανοώντας την επεξεργασία των ερεθισμάτων και την αναπαράστασή τους σε εγκεφαλικές περιοχές. Όμως συμβαίνουν πολύ περισσότερα. Η μουσική αγγίζει κάθε γνωστική λειτουργία. Για παράδειγμα, ένας φοιτητής μου μελέτησε τη σχέση μεταξύ ήχου και κίνησης και ανακάλυψε ότι όταν ακούς συγκεκριμένα μουσικά μοτίβα με ρυθμό, ενεργοποιούνται επίσης οι κινητικές περιοχές. Από αυτό προέκυψαν θεωρίες για τους δεσμούς μεταξύ κινητικού και ακουστικού συστήματος — κάτι που εξηγεί γιατί η μουσική συχνά μας κάνει να χορεύουμε.

Ερώτηση: Οφείλεται σε αυτή τη σχέση ακουστικού-κινητικού εγκεφάλου;
Απάντηση: Υπάρχουν πολύ συγκεκριμένες συνδέσεις ανάμεσα στις δύο περιοχές: οι κινητικές περιοχές συνδέονται περισσότερο με τις ακουστικές παρά με τις οπτικές. Αν κοιτάξεις ένα εκκρεμές που κινείται, δεν σου δημιουργείται η διάθεση να χορέψεις· αν όμως ακούσεις μια μελωδία, αρχίζεις να κινείσαι. Ακόμη και τα μωρά κινούνται στους ήχους λίγες εβδομάδες μετά τη γέννησή τους. Πιθανόν είναι κάτι έμφυτο που εξελίσσουμε με τον χρόνο.

Ερώτηση: Έχετε επίσης μελετήσει γιατί η μουσική μας προσφέρει ευχαρίστηση.
Απάντηση: Πολλοί νιώθουν έντονα συναισθήματα ακούγοντας συγκινητική μουσική: ανατριχιάζουν, κάποιοι κλαίνε ή έχουν ρίγη. Ανακαλύψαμε ότι ενεργοποιούνται κυρίως οι περιοχές του εγκεφάλου που λέγονται κύκλωμα ανταμοιβής — είχε ήδη εντοπιστεί πολλά χρόνια πριν για βασικά ερεθίσματα όπως το φαγητό ή το σεξ. Όλα αυτά ήταν απαραίτητα για την επιβίωση· η μουσική όμως όχι.

Ερώτηση: Ποιες είναι οι υποθέσεις για το τι σημαίνει η μουσική για εμάς;
Απάντηση: Μία υπόθεση με ισχυρά στοιχεία είναι ότι το σύστημα ανταμοιβής και γενικά ο εγκέφαλος λειτουργεί ως μηχανή πρόβλεψης — ένα ενεργό σύστημα που διαρκώς προβλέπει τι θα συμβεί μετά. Εκεί βασίζεται όλη η ανταμοιβή μέσω μάθησης. Η μουσική είναι σαν μικρόκοσμος του περιβάλλοντος: ακούς ήχους και ο εγκέφαλος προβλέπει τον επόμενο. Αν παίξω απλή κλίμακα: Ντο, Ρε, Μι, Φα, Σολ, Σι… ήδη ξέρεις ότι έρχεται Ντο. Αν όμως ακουστεί Φα δίεση αντί για Ντο, ακούγεται “λάθος”. Η μουσική αξιοποιεί αυτή μας την ικανότητα πρόβλεψης — όταν συνθέτουμε αναζητούμε πάντα ισορροπία ανάμεσα στο νέο και σε αυτό που μπορεί να προβλεφθεί· δεν μπορεί να είναι τελείως τυχαίο.

Η εξελικτική διάσταση της μουσικής

Ερώτηση: Ποιο είναι το νόημα της μουσικής εξελικτικά;
Απάντηση: Αυτό είναι πιο θεωρητικό ή υποθετικό. Η υπόθεση λέει πως η μουσική ίσως προέκυψε συμπτωματικά — το ακουστικό μας σύστημα έχει υψηλή ανάπτυξη και δυνατότητα πρόβλεψης ήχων που προκαλούν ευχαρίστηση. Όταν όμως εμφανίστηκε η μουσική, απέκτησε μεγάλη αξία: μπορεί να προσφέρει ευχαρίστηση σε άλλους ανθρώπους, να δημιουργήσει κοινωνικούς δεσμούς και να ενεργοποιήσει κοινωνικά δίκτυα. Η μουσική ενώνει αλλά και διαχωρίζει ομάδες· οι έφηβοι π.χ., ποτέ δεν ακούν τη μουσική των γονιών τους αλλά εκείνη της παρέας τους — έτσι ενώνονται μεταξύ τους και διαφοροποιούνται από προηγούμενες γενιές.

Ερώτηση: Δεν έχουν όλοι την ίδια σχέση με τη μουσική ούτε τον ίδιο ενθουσιασμό ή χρόνο.
Απάντηση: Μαζί με συναδέλφους στο Πανεπιστήμιο Βαρκελώνης, αναρωτηθήκαμε αν όλοι αγαπούν τη μουσική. Διαπιστώσαμε πως υπάρχει ένα ποσοστό 2%-4% του πληθυσμού που δεν αισθάνεται καμία ευχαρίστηση ακούγοντας μουσική ούτε καταλαβαίνει γιατί οι άλλοι τρελαίνονται γι’ αυτήν. Αυτά τα άτομα δεν έχουν άλλα προβλήματα στο σύστημα ανταμοιβής· υπάρχουν άνθρωποι με κατάθλιψη ή νόσο Πάρκινσον ή γενικευμένη ανηδονία που δυσκολεύονται να νιώσουν ευχαρίστηση γενικά — αλλά αυτοί ζουν κανονικά απλώς η μουσική δεν τους λέει τίποτα. Μελετήσαμε ότι φυσιολογικά έχουν πιο περιορισμένη σύνδεση ανάμεσα στον ακουστικό φλοιό και τα κυκλώματα ανταμοιβής.

Mνήμη & θεραπευτική αξία της μουσικής

Ερώτηση: Μπορεί κάποιος να ζήσει χωρίς μουσική;
Απάντηση: Δεν είναι ότι δεν μπορεί κανείς να ζήσει χωρίς αυτήν — αλλά πιστεύω πως θα ήταν μια πολύ δυσάρεστη ζωή. Η μουσική δεν είναι απαραίτητη για την επιβίωση αλλά είναι απαραίτητη για την ευημερία.

Ερώτηση: Άτομα με άνοια συχνά συγκινούνται όταν ακούσουν κάποιο τραγούδι. Τι ρόλο παίζει η μουσική στη μνήμη;
Απάντηση: Η ενεργοποίηση του κυκλώματος ανταμοιβής (που βασίζεται στη ντοπαμίνη) συνδέεται στενά με τη μνήμη επειδή η ανταμοιβή ενισχύει τη μάθηση. Κάθε φορά που το κύκλωμα ανταμοιβής ενεργοποιείται μέσω ντοπαμίνης επηρεάζει το σχηματισμό αναμνήσεων — αν μια στιγμή συνοδεύεται από ένα πολύ ευχάριστο τραγούδι, θα αποτυπωθεί ισχυρά στη μνήμη μας.

Ερώτηση: Από πότε έχει επίδραση η μουσική; Κάποτε ήταν μόδα να βάζουν ακουστικά στις κοιλιές των εγκύων.
Απάντηση: Το ακουστικό σύστημα αναπτύσσεται σχετικά νωρίς — ένα έμβρυο ακούει ήχους από τον έβδομο μήνα κύησης. Αλλά απέχει πολύ το συμπέρασμα πως αν ακούσει Μπαχ μέσα στη μήτρα θα γίνει ιδιοφυΐα! Επιπλέον, όσο δυνατά κι αν βάλεις τα ηχεία, το παιδί βρίσκεται μέσα σε αμνιακό υγρό που απορροφά τις περισσότερες συχνότητες· έτσι φτάνουν μόνο χαμηλές συχνότητες.

Mουσικοθεραπεία & επιστημονικές εφαρμογές

Ερώτηση: Μπορεί η μουσική να έχει θεραπευτική δράση;
Απάντηση: Ναι· υπάρχουν πολλές εφαρμογές πλέον. Το ενδιαφέρον είναι πως η μουσικοθεραπεία, σήμερα βασίζεται πολύ περισσότερο στην επιστήμη απ’ ό,τι παλιά — πριν τριάντα χρόνια θύμιζε ψυχοδυναμικές συνεδρίες με κιθάρα! Πλέον διενεργούνται κλινικές δοκιμές και πειράματα πάνω στη θεραπεία μέσω της μουσικής.

Ερώτηση: Ένα παράδειγμα όπου λειτουργεί η μουσικοθεραπεία;
Απάντηση: Εντυπωσιάστηκα από όσα κάνουν Φινλανδοί ειδικοί με ομάδα ανθρώπων που πάσχουν από αφασία (ανικανότητα λόγου). Επειδή δεν μπορούν να μιλήσουν, εκπαιδεύονται να τραγουδούν όλοι μαζί σε χορωδία· δεν τραγουδούν τέλεια λόγω προβλημάτων φωνητικής αλλά όταν ξεκινούν νιώθουν χαρούμενοι. Αυτή η άσκηση βοηθά στην ανάπτυξη των κινητικών δεξιοτήτων των φωνητικών χορδών ώστε να αρθρώνουν καλύτερα — αλλά κυρίως προσφέρει συναισθηματική αξία.

Mελλοντικά ερωτήματα στη νευροεπιστήμη της μουσικής

Ερώτηση: Μετά από 40 χρόνια έρευνας ποιος πιστεύετε ότι είναι ο θεμελιώδης ρόλος της μουσικής στον άνθρωπο; Να μας κάνει χαρούμενους;
Απάντηση: Είναι κάτι βαθύτερο από μια απλή αύξηση της ευτυχίας μας· μπορεί να μας ενώσει, αποτελεί τρόπο επικοινωνίας και έκφρασης συναισθημάτων.

Ερώτηση: Υπάρχουν ακόμη αναπάντητα ερωτήματα;
Απάντηση: Γνωρίζουμε σχετικά καλά τις λειτουργίες συγκεκριμένων περιοχών (αντίληψης, συναισθήματος, κίνησης ή μνήμης). Αυτό που παραμένει ασαφές είναι πώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους· ποιες ακριβώς είναι οι συνδέσεις τους και πώς αναπτύσσονται· πόσο προκαθορίζονται γενετικά ή μεταβάλλονται μέσω μάθησης. Θα ήθελα πολύ να καταλάβω καλύτερα αυτές τις σχέσεις γιατί δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο τμήμα του εγκεφάλου αποκλειστικά για τη μουσική — όπως έλεγε ο Ραμόν υ Καχάλ: πρόκειται για δίκτυο.

Διαβάστε το αρχικό άρθρο εδώ.

«Στο Γκάζι θα εξαντλήσουμε όλα τα νόμιμα μέσα, σφραγίζοντας ακόμη και καταστήματα. Καμία άδεια δεν προβλέπει μουσική έως τις 7 το πρωί», διεμήνυσε ο δήμαρχος Αθηναίων μιλώντας τη Δευτέρα (11.07.2022) στον Real FM, σημειώνοντας με… νόημα ότι το Γκάζι δεν είναι Μύκονος.

«Η συντριπτική πλειοψηφία των επαγγελματιών σε αυτήν την πόλη, σέβονται τους κανόνες, σέβονται τους νόμους, σέβονται τους μόνιμους κατοίκους και τους επισκέπτες. Υπάρχουν όμως και κάποιες εξαιρέσεις.  Σ’ αυτές, ο δήμος Αθηναίων θα εξαντλήσει την αυστηρότητά του. Και αυτή είναι μια κεντρική απόφαση, η οποία έχει ληφθεί από τη δημοτική μας παράταξη, και από μένα προσωπικά, τολμώ να σας πω. Ξέρω ότι έχουμε τη στήριξη του Δ. Σ. Δεν μπορεί να είναι αποδεκτό να εκβιάζεται ή να απειλείται ο δήμος Αθηναίων», απάντησε ο Κώστας Μπακογιάννης όταν ρωτήθηκε για την κατάσταση στο Γκάζι.

Επισήμανε ότι οι άδειες που παρέχονται στα καταστήματα, θέτουν συγκεκριμένο πλαίσιο λειτουργίας και πουθενά «δεν προβλέπεται μουσική στις 6.30 και 7 το πρωί». «Το Γκάζι δεν είναι Μύκονος», ανέφερε ο δήμαρχος Αθηναίων και πρόσθεσε: «Εξαντλούμε όλα τα νόμιμα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας και σφραγίζουμε τα καταστήματα. Έχει ήδη γίνει σε κάποιες περιπτώσεις και θα γίνεται όπου είναι απαραίτητο. Εμείς θα εξαντλήσουμε κάθε νόμιμο μέσο, κάθε δυνατότητα που μάς δίνει ο νόμος. Δεν πρόκειται να διστάσουμε».

Αναφορικά με το ζήτημα της ασφάλειας στην πόλη, ο Κώστας Μπακογιάννης υπογράμμισε ότι από τότε που τέθηκε δημόσια το θέμα, έχει υπάρξει βελτίωση. «Βεβαίως, έχουμε ακόμη πολλή δουλειά μπροστά μας. […] Θα φανεί εκ του αποτελέσματος. Εγώ είμαι πάρα πολύ προσεκτικός στις δημόσιες μου δηλώσεις και επιλέγω συνειδητά να είμαι».

Ευχαρίστησε για μία ακόμη φορά τους άνδρες και τις γυναίκες της ΕΛ.ΑΣ. που επιτελούν το καθήκον τους κάτω από δύσκολες συνθήκες, καθώς και τους ανθρώπους της Δημοτικής Αστυνομίας. «Θα ήθελα να κρατήσετε δύο πράγματα: Πρώτον, ένα μεγάλο “ευχαριστώ” στους Έλληνες αστυνομικούς οι οποίοι πραγματικά καταβάλλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες με τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους και με τις δυνατότητες που τους παρέχονται. Και δεύτερον, πως και ο Δήμος Αθηναίων πραγματικά έχει ξεπεράσει τις θεσμικές αρμοδιότητες του και προσπαθεί να βάλει “πλάτη”. Και αυτό το κάνουμε σε κάθε ευκαιρία και σε κάθε γειτονιά».

Τέλος, σε ό,τι αφορά την παρέμβασή του για τις πορείες και τις αθλητικές διοργανώσεις στην πόλη, ο Κώστας Μπακογιάννης, σημείωσε: «Τα στατιστικά του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη λένε ότι το περασμένο εξάμηνο, η Αθήνα έκλεισε 164 φορές. Αντιλαμβάνεστε ότι δεν πάει άλλο, αυτή είναι μία κατάσταση η οποία δεν είναι βιώσιμη. Εμείς λοιπόν είπαμε τρία πράγματα: Πρώτον ότι δεν πρέπει να επιτρέπονται οι αθλητικές, ψυχαγωγικές εκδηλώσεις τις εργάσιμες ημέρες και εργάσιμες ώρες.

Προφανώς, κανείς δεν αμφισβητεί την πολύ καλή πρόθεση των διοργανωτών και κανείς δεν αμφισβητεί ότι είναι σημαντικές διοργανώσεις, όμως θα πρέπει ταυτόχρονα διασφαλίσουμε την ομαλή λειτουργία της πόλης. Δεύτερον, χρειαζόμαστε μια νομοθετική πρωτοβουλία, η οποία ταυτόχρονα θα διασφαλίζει ότι δε θα γίνεται τίποτα στα όρια του δήμου, χωρίς την άδεια του δήμου της Αθήνας. Νομίζω ότι αυτό είναι το πιο προφανές.

Και τρίτον, ότι έχουμε ένα νόμο ο οποίος έχει ψηφιστεί και φέρνει μία λογική στις πορείες και τις διαμαρτυρίες. Δεν αρνείται το δικαίωμα κανενός, το αντίθετο. Λέει, όμως, ότι πρέπει να υπάρχει η αρχή της αναλογικότητας: Ανάλογα με το πόσοι είστε, τόσες λωρίδες θα καταλαμβάνετε. Αυτός ο νόμος θα πρέπει να εφαρμοστεί».

Παράλληλα, απογορεύει και τη καύση βεγγαλικών μετά τις 23:00 εκτός αν είναι αθόρυβα ή χαμηλού θορύβου

Μετά τον Άλιμο, μέτρα κατά της ηχορύπανσης τις βραδινές ώρες από τα καταστήματα διασκέδασης παίρνει και ο δήμος Βάρης–Βούλας–Βουλιαγμένης.

Ειδικότερα, το Δημοτικό Συμβούλιο, μετά την εισήγηση του δημάρχου Γρηγόρη Κωνσταντέλλου, προχώρησε στην ψήφιση νέου κανονισμού λειτουργίας της πόλης για την προστασία από οχλούσες δραστηριότητες και ηχορύπανση.

Με τον νέο κανονισμό, αποφασίστηκε η απαγόρευση παράτασης του ωραρίου λειτουργίας μουσικής στις επιχειρήσεις εντός σχεδίου πόλεως και του οικιστικού ιστού, μετά το προβλεπόμενο ωράριο, το οποίο λήγει στις 23:00 το καλοκαίρι και στις 22:00 το χειμώνα.

Σε περίπτωση παράβασης του ωραρίου, η Δημοτική Αστυνομία θα επιβάλει άμεσα πρόστιμο 5.000 ευρώ.

Η εφαρμογή του νέου κανονισμού θα ξεκινήσει την 1η Ιουλίου.

Πιο αναλυτικά η ανακοίνωση του δημάρχου:

“ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΣΕ ΛΗΨΗ ΡΙΖΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΧΟΡΥΠΑΝΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ: ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 11 Μ.Μ. Η ΜΟΥΣΙΚΗ.

Ο Δήμος Αλίμου, δηλαδή η Δημοτική Αρχή και μαζί η κοινωνία, στηρίζουμε την επιχειρηματικότητα, θέλουμε ζωή, ψυχαγωγία και τουρισμό στην παραλία μας και το έχουμε αποδείξει. Έχουμε επανειλημμένα μιλήσει για “Αθηναϊκή Ριβιέρα”, αλλά στην (κλασική) Ριβιέρα πουθενά δεν συναντάς τέτοιες εικόνες απίστευτης οχλαγωγίας, ξέφρενης ηχορύπανσης, βεγγαλικών μέχρι τα ξημερώματα κ.λπ. Αντιθέτως, ο επισκέπτης συναντά ήρεμες εικόνες στο περιβάλλον, οργάνωση και ποιότητα στην ψυχαγωγία.
Πριν ξεκινήσει η θερινή περίοδος, είχα πραγματοποιήσει συνάντηση στο Δημαρχείο με όλους τους επιχειρηματίες της παραλίας, οι οποίοι μου είχαν δεσμευθεί ότι δεν θα ενοχλούν με ηχορύπανση τους περίοικους και ότι δεν θα ρίχνουν βεγγαλικά μετά τις 10:30 το βράδυ.

Δυστυχώς, όχι μόνο δεν τηρήθηκαν οι υποσχέσεις αυτές, αλλά από την αρχή κιόλας της φετινής σεζόν διαπιστώνουμε την πιο άγρια ηχορύπανση που έχουμε ζήσει ποτέ και την μεγαλύτερη περιφρόνηση και ασέβεια απέναντι στον πληθυσμό της πόλης μας.

Με απόφαση, λοιπόν, που έλαβε σήμερα το αρμόδιο όργανο του Δήμου μας, έπειτα από πρότασή μου, η μουσική σε όλα τα καταστήματα της παραλίας θα σταματάει στις 11 το βράδυ. Όποιο κατάστημα παίζει μουσική μετά τις 11 το βράδυ, θα λειτουργεί παράνομα.

Η Αστυνομία έχει ήδη ειδοποιηθεί, ώστε να οδηγεί στο αυτόφωρο τους παραβάτες. Μετά τις 3 παραβάσεις, το κατάστημα θα σφραγίζεται προσωρινά, αν και είναι βέβαιο ότι οι καταστηματάρχες θα προσφεύγουν στα Διοικητικά Δικαστήρια για να παραμείνουν ανοιχτά. Και, δυστυχώς, τα Διοικητικά Δικαστήρια έχουν υπάρξει ιδιαίτερα επιεική με τα Καταστήματα, τουλάχιστον μέχρι σήμερα.

Το παραπάνω ωράριο της μουσικής (μέχρι τις 11 μ.μ.) θα ισχύσει από την 1η Ιουνίου ως και τις 7 Ιουνίου. Στη συνέχεια ο Δήμος θα επανεκτιμήσει την κατάσταση και θα λάβει εκ νέου μέτρα, αυστηρότερα ή ηπιότερα, ανάλογα με την συμπεριφορά που θα έχουν επιδείξει τα καταστήματα.
Εύχομαι να πρυτανεύσει η λογική και οι επιχειρηματίες της παραλίας να στραφούν, όπως εξάλλου τους έχω ήδη ζητήσει, σε πιο ήπιες και ποιοτικές μορφές διασκέδασης και ψυχαγωγίας, με πολύ χαμηλότερη ένταση της μουσικής και, κυρίως, χωρίς να εξαναγκάζουν την μισή πόλη να τους ακούει με το ζόρι, κάθε βράδυ, χάνοντας τον ύπνο, την ηρεμία και την υγεία της.

Αν πάλι δεν τα καταφέρουν να λειτουργήσουν με σεβασμό στον νόμο και την κοινωνία, η Δημοτική Αρχή είναι έτοιμη να κλιμακώσει τις πρωτοβουλίες της, εξαντλώντας όλα τα εργαλεία που διαθέτει, και φθάνοντας ακόμα και μέχρι την πλήρη κατάργηση των καταστημάτων από την παραλιακή ζώνη με Κανονιστική Απόφαση.

Το τελευταίο αποτελεί πολύ εφικτή, αλλά και την ύστατη, επιλογή μας, την οποία ελπίζω κι εύχομαι να μην κάνουμε ποτέ.
Κάτι που όμως θα κριθεί αποκλειστικά από τη στάση και τη λειτουργία των ίδιων τα Καταστημάτων, τα οποία βρίσκονται πλέον αντιμέτωπα με τις δικές τους ευθύνες”. 

Τα σεμινάρια θα πραγματοποιηθούν στα Ανώγεια (Ιούνιος-Ιούλιος), ένα ιστορικό χωριό του Ψηλορείτη το οποίο έχει μακρά και πλούσια μουσική παράδοση. Είμαστε πραγματικά ευγνώμονες για τη φιλοξενία που μας προσφέρουν για αυτό το καλοκαίρι κι ελπίζουμε ότι του χρόνου θα επιστρέψουμε στο Χουδέτσι στο νέο κτίριο που ανακατασκευάζεται για να φιλοξενήσει τις δράσεις μας».

Στην έδρα του Μουσικού εργαστηρίου στο Χουδέτσι, εξαιτίας των εκτεταμένων ζημιών από τον σεισμό τόσο στο υφιστάμενο κτίριο που φιλοξενεί μουσικές και μουσικούς από όλο τον κόσμο, όσο και στο υπόλοιπο χωριό, οι συνθήκες δεν επιτρέπουν την πραγματοποίηση των σεμιναρίων. Για το λόγο αυτό τα Ανώγεια θα γίνουν ο σταθμός για τα σεμινάρια μουσικής και σύμφωνα με τον Ross Daly θα υπάρχει έκπτωση 20% στα σεμινάρια για φοιτητές μουσικών σπουδών και κατοίκους των Ανωγείων.

Tο μουσικό εργαστήρι «Λαβύρινθος» ξεκίνησε το 1982 από τον Ross Daly (καλλιτεχνικός διευθυντής Μ.Ε.Λ.), ως μια δημιουργική παρέα φίλων με στόχευση την εξερεύνηση διαφορετικών τροπικών μουσικών παραδόσεων ανά τον κόσμο αλλά και τη δυνατότητα της δημιουργικής αλληλεπίδρασης μεταξύ τους. To 1997 υλοποιούνται για πρώτη φορά τα σεμινάρια του «Λαβυρίνθου» στην Αθήνα και λαμβάνουν σταδιακά τη μορφή που έχουν μέχρι και σήμερα. Σκοπός του μουσικού εργαστηρίου «Λαβύρινθος» είναι η μύηση των νέων, κυρίως, ανθρώπων σε μια δημιουργική προσέγγιση στα παραδοσιακά μουσικά ιδιώματα από διάφορα μέρη του κόσμου. Λειτουργεί έτσι, σαν ένα σημείο συνάντησης για μουσικούς, δασκάλους και μαθητές, και είναι αναγνωρισμένο διεθνώς για την εκπαίδευση στον τομέα της τροπικής μουσικής και την δημιουργική προσέγγιση της παραδοσιακής μουσικής γενικότερα.