Στη συλλογή περιλαμβάνονται οκτώ βασικά κλασικά τραγούδια από την εποχή 1971-1979 του θρυλικού βρετανικού συγκροτήματος. Η κυκλοφορία της σε βινύλιο, CD και ψηφιακές πλατφόρμες streaming αναμένεται την Παρασκευή 5 Ιουνίου μέσω της Sony Music.

Το «8-Tracks» περιλαμβάνει τα δημοφιλή τραγούδια «Money», «Wish You Were Here», «Another Brick In The Wall, Part 2», «Time» και «Comfortably Numb» μαζί με τα «One Of These Days» και «Wot’s… Uh The Deal».

Υπάρχει επίσης μια αποκλειστική πλήρης έκδοση του «Pigs On The Wing», η οποία ήταν προηγουμένως διαθέσιμη στο άλμπουμ «Animals» του 1977.

Στις 08:00 το πρωί, ξεκίνησε το λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι το οποίο αναμένεται να διαρκέσει έως τις 13:00.

Στη συνέχεια, η σορός της θα μεταφερθεί στη Μητρόπολη Αθηνών ενώ η οικογένειά της ζήτησε η ταφή να γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο. Αντί στεφάνων, ζητήθηκε να γίνουν δωρεές στον Σύλλογο Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια, «Φλόγα».

Με χειροκροτήματα έφτασε η σορός στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης

Από νωρίς, πολύς κόσμος έσπευσε να περάσει από το παρεκκλήσει για να αποτίσει τον ύστατο χαιρετισμό στη μεγάλη καλλιτέχνιδα, που συντρόφεψε με τα τραγούδια της την καθημερινότητά τους για πολλές δεκαετίες. Αρκετοί άφηναν ένα λουλούδι και όλοι, όσοι περίμεναν στη σειρά, είχαν κάτι να πουν για τη ζωή και να εξάρουν την καταπληκτική φωνή και την αξιοσημείωτη καριέρα της.

Ανάμεσα στους ακροατές και τους φίλους της που έφτασαν στο παρεκκλήσι για τον τελευταίο αποχαιρετισμό είναι και ο Γιώργος Ντάβλας, ο Τάκης Ζαχαράτος, η Άντζελα Δημητρίου, ο Χρήστος Μάστορας, η Τάνια Τσανακλίδου, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, ο Γιώργος Μαργαρίτης, ο Αντώνης Ρέμος, η Χριστίνα Αλεξανδριάν και ο Λάκης Γαβαλάς.

Βάσω Καζαντζίδη: «Με προστάτευσε όταν πέθανε ο Στέλιος, ήταν η μάνα όλου του κόσμου»

Με ιδιαίτερα συγκινητικά λόγια αποχαιρέτησε τη Μαρινέλλα η Βάσω Κατσαβού στο λαϊκό προσκύνημα, τονίζοντας τόσο το καλλιτεχνικό της μέγεθος όσο και την ανθρώπινη πλευρά της μεγάλης ερμηνεύτριας.

Η Βάσω Κατσαβού, σύζυγος του αείμνηστου Στέλιου Καζαντζίδη, μίλησε με συγκίνηση για τη Μαρινέλλα, υπογραμμίζοντας δεν υπήρξε μόνο κορυφαία καλλιτέχνιδα, αλλά και άνθρωπος με ιδιαίτερη ευαισθησία και γενναιοδωρία.

«Η Μαρινέλλα ήταν εκπληκτική τραγουδίστρια, μακάρι να βρεθεί κάποιος να την αντικαταστήσει, αλλά δεν νομίζω. Μοναδική στο είδος της, καταπληκτικός άνθρωπος. Ήταν η μάνα όλου του κόσμου. Ήταν ένας άνθρωπος υπέροχος, με προστάτευσε και με πήρε κάτω από τα φτερά της όταν πέθανε ο Στέλιος. Καλό παράδεισο», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Αλεξίου, Νταλάρας στον επικήδειο

Όπως έγινε γνωστό από την οικογένειά της, δύο σημαντικοί ομότεχνοί της θα εκφωνήσουν επικήδειους, τιμώντας τη ζωή και την πορεία της, η Χάρις Αλεξίου και ο Γιώργος Νταλάρας, παρ’ όλο που η ίδια η Μαρινέλλα δεν ήθελε επικήδειους λόγους.

Η κόρη της Μαρινέλλας, Τζωρτζίνα και τα εγγόνια της Μελίνα και Δημήτρης

Πλήθος από στεφάνια έξω από τον Ναό

Ο Τάκης Ζαχαράτος ήταν ένας εκείνους που είχαν την τύχη να γνωρίσουν καλά την αξέχαστη τραγουδίστρια και έκανε μία ανάρτηση για εκείνη.

Η Μαρινέλλα άφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι της στην Κηφισιά το Σάββατο (28.03.2026), σε ηλικία 87 ετών, ύστερα από μία δύσκολη μάχη, καθώς τον Σεπτέμβριο του 2024 έπαθε εγκεφαλικό στη σκηνή του Ηρωδείου. Ο Τάκης Ζαχαράτος «έπαιξε» με κάποιους στίχους τραγουδιών της και έγραψε ένα άκρως συγκινητικό κείμενο. 

«Ξέρω πως δεν θα έρθεις ξανά άλλη φορά δεν θα σε δω όμως για μένα θα είσαι για πάντα εδώ», έγραψε στη συγκινητική του ανάρτηση ο Τάκης Ζαχαράτος, δημοσιεύοντας μία φωτογραφία της Μαρινέλλας τα ξημερώματα της Δευτέρας.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Takis Zaxaratos B (@takiszacharatos)

Πριν τη μοιραία νύχτα στο Ηρώδειο, όταν ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση της ζωής της, η Μαρινέλλα είχε συναντηθεί με φίλους σε σπίτι για να διασκεδάσουν. Ανάμεσά τους, ο Τάκης Ζαχαράτος και ο Μάριος Φραγκούλης, οι οποίοι βρίσκονταν πολύ κοντά της.

Μάλιστα, έχει κυκλοφορήσει κι ένα βίντεο, στο οποίο η Μαρινέλλα τραγουδά το «Χάρτινο το Φεγγαράκι» μαζί με φίλους της.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ

Νατάσα Μαστοράκου

Με αυτόν τον τρόπο, ο εγκέφαλος παραμένει πιο ενεργός και ευέλικτος, ακόμη και σε περιπτώσεις νευρολογικών παθήσεων ή σε μεγαλύτερη ηλικία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η χορωδία Parkinsongs στο Λίμερικ της Ιρλανδίας, όπου άτομα που ζουν με τη Πάρκινσον συμμετέχουν σε ομαδικό τραγούδι υπό την καθοδήγηση μουσικοθεραπευτών. Εκεί, το τραγούδι δεν λειτουργεί μόνο ως καλλιτεχνική έκφραση, αλλά και ως θεραπευτικό εργαλείο. Οι ασκήσεις φωνητικής και η συλλογική εκτέλεση τραγουδιών βοηθούν στη βελτίωση της αναπνοής, της έντασης και της καθαρότητας της φωνής, ενώ παράλληλα ενισχύουν τον κινητικό συντονισμό.

Παράλληλα, η συμμετοχή σε μια τέτοια ομάδα ενδυναμώνει την ψυχολογία των ασθενών, καλλιεργεί το αίσθημα του ανήκειν και μειώνει την κοινωνική απομόνωση που συχνά συνοδεύει τις χρόνιες παθήσεις. Έτσι, το ομαδικό τραγούδι συμβάλλει όχι μόνο στη διατήρηση γνωστικών λειτουργιών, όπως η μνήμη και η συγκέντρωση, αλλά και στη συνολική βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Μουσική και αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του Πάρκινσον

Σε ασθενείς με Πάρκινσον, παρεμβάσεις που περιλαμβάνουν το τραγούδι έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα ωφέλιμες. Το ομαδικό τραγούδι συμβάλλει στη βελτίωση της έντασης, της σταθερότητας και της ποιότητας της φωνής, ενώ παράλληλα ενισχύει τη συνολική ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την επικοινωνία. Επιπλέον, ευρύτερα προγράμματα μουσικοθεραπείας φαίνεται να βοηθούν στη διαχείριση κινητικών συμπτωμάτων, ενισχύοντας τον ρυθμό και τον συντονισμό των κινήσεων.

Πώς λειτουργεί η μουσικοθεραπεία στον εγκέφαλο

Οι ακριβείς μηχανισμοί της μουσικοθεραπείας διαφέρουν ανάλογα με τη διάγνωση. Σε περιπτώσεις άνοιας, οι παρεμβάσεις με βάση τη μουσική βελτιώνουν τις γνωστικές λειτουργίες, αφού η μουσική μνήμη αποθηκεύεται σε περιοχές του εγκεφάλου που παραμένουν ανέπαφες ακόμα και κατά την εξέλιξη της νόσου Αλτσχάιμερ. Ωστόσο, μια ανασκόπηση κλινικών δοκιμών για ασθενείς με Πάρκινσον δεν βρήκε στοιχεία για βελτίωση της γνωστικής λειτουργίας μέσω της μουσικής.

Σύμφωνα με τον Sherman, αυτό ίσως οφείλεται στις διαφορετικές παθολογίες κάθε νόσου. Η μουσικοθεραπεία για τον Πάρκινσον στοχεύει κυρίως στην κινητικότητα και τα φωνητικά προβλήματα· αν ξεκινήσει αργά στην πορεία της νόσου, μπορεί να μην έχει τα ίδια αποτελέσματα στη γνωστική ενίσχυση. Ακόμα όμως και σε υγιή άτομα, έχει αποδειχθεί ότι το μακροχρόνιο παίξιμο ή τραγούδι ενισχύει τη νευροπλαστικότητα και τη δομική συνδεσιμότητα του εγκεφάλου—ιδιότητες ιδιαίτερα σημαντικές όσο μεγαλώνουμε.

“Η ενασχόληση με τη μουσική μπορεί να μειώσει τις επιπτώσεις των αλλαγών που σχετίζονται με την ηλικία,” σημειώνει ο Sherman. “Ακόμα κι όταν κάποιος χάσει την ικανότητα λόγου, το κύκλωμα για την ανταπόκριση στη μουσική παραμένει.”

Η δύναμη της επανάληψης και τα οφέλη στους νέους

Τα οφέλη της μουσικής δεν περιορίζονται στους ηλικιωμένους. Η Άννα Ζαμοράνο, επίκουρη καθηγήτρια στο Aarhus University Center for Music in the Brain στη Δανία, δημοσίευσε πρόσφατα έρευνα που δείχνει πως οι μουσικοί αντέχουν περισσότερο τον πόνο συγκριτικά με όσους δεν έχουν εκπαίδευση στη μουσική· όσο περισσότερες ώρες εκπαίδευσης είχαν οι συμμετέχοντες, τόσο λιγότερο πόνο ένιωθαν.

Η Ζαμοράνο εξηγεί ότι αυτό μπορεί να σχετίζεται με το αίσθημα ανταμοιβής όταν κάποιος κατακτά μια νέα δεξιότητα. “Όταν οι μουσικοί ξεπερνούν τη δυσφορία για να μάθουν ένα δύσκολο κομμάτι, ο εγκέφαλος ρυθμίζει προς τα κάτω τα σήματα πόνου λόγω της προσδοκίας ανταμοιβής”, λέει. Η συστηματική εξάσκηση αυξάνει επίσης τις λεπτές κινητικές δεξιότητες, την εκμάθηση γλωσσών, την ομιλία και τη μνήμη.

Δεν υπάρχει συγκεκριμένος ελάχιστος αριθμός ωρών εξάσκησης που εγγυάται μειωμένη αίσθηση πόνου· ωστόσο, η Ζαμοράνο προτείνει 30-45 λεπτά παιξίματος ενός οργάνου τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας—αντίστοιχα με τις οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για σωματική δραστηριότητα. “Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η συνέπεια: η πλαστικότητα του εγκεφάλου βασίζεται στην επανάληψη και στην απόλαυση.”

Τα ιδιαίτερα οφέλη του τραγουδιού σε ομάδα

Έρευνες δείχνουν ότι ακόμα και απλή ακρόαση μουσικής μειώνει στατιστικά τον πόνο μετά από χειρουργείο, ενώ άλλες μορφές μουσικοθεραπείας μειώνουν συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους, βελτιώνοντας τον ύπνο και τη γενικότερη ευεξία. Μάλιστα, άρθρα συγκρίνουν τις ψυχολογικές επιδράσεις της μουσικής με αυτές φαρμάκων—ενεργοποιώντας νευροχημικές αντιδράσεις που προκαλούν ευχαρίστηση ή ανακούφιση.

Ωστόσο, το μεγαλύτερο όφελος φαίνεται όταν κάποιος συμμετέχει σε ομαδικές μουσικές δραστηριότητες. “Υπάρχει αξιοσημείωτη επίδραση στον εγκέφαλο όταν τραγουδάμε ή παίζουμε μαζί,” σημειώνει ο Sherman. “Δύο νευροχημικά—η ντοπαμίνη (σήμα ανταμοιβής) και οι ενδορφίνες (αναστολείς πόνου/στρες)—ενισχύουν το αίσθημα αποδοχής μέσα στην ομάδα.”

Η Hillary Moss, καθηγήτρια μουσικοθεραπείας στο Pανεπιστήμιο του Λίμερικ, συμφωνεί. Έχει χαρτογραφήσει όλες τις χορωδίες ηλικιωμένων στην Ιρλανδία κι εκτιμά ότι το ομαδικό τραγούδι βοηθά τους ανθρώπους να κοινωνικοποιηθούν πιο γρήγορα από άλλες δραστηριότητες αναψυχής. “Η μουσική έχει συναισθηματική διάσταση που δεν βρίσκεις αλλού—δεν θυμάσαι μόνο λέξεις αλλά συναισθήματα, αποκτώντας αίσθημα ασφάλειας μέσα στην ομάδα.”

Η μουσικοθεραπεύτρια Sarah Alley, υπεύθυνη κοινοτικής χορωδίας στο Λίμερικ, θυμάται ένα περιστατικό όπου ένα κορίτσι που είχε χάσει πρόσφατα τη μητέρα του αναστατώθηκε όταν άκουσε το “Bohemian Rhapsody”. Όμως τα υπόλοιπα μέλη έσπευσαν να την παρηγορήσουν—δημιουργώντας έτσι ένα δίκτυο στήριξης.

Άγνωστες λεπτομέρειες για τον Στράτο Διονυσίου και τον τρόπο με τον οποίο έφυγε από τη ζωή, λόγω της μακρόχρονης προσωπικής και καλλιτεχνικής τους σχέσης, μίλησε η Μαρίνα Βλαχάκη στην κάμερα της «Super Κατερίνα» την Παρασκευή (09.01.2026).

«Ο Στράτος Διονυσίου ήταν μεγάλος σταθμός μου. Ξεψύχησε στα χέρια της αμπιγιέζ του. Αυτός από το προηγούμενο βράδυ είχε πόνους και πήρε την Ελένη, και της λέει “Ελένη, πονάω πάρα πολύ, σήκω κι έλα εδώ”. Έφυγε η Ελένη, πήγε, αλλά αυτός ο πόνος ήταν τόσος, που είχανε ειδοποιήσει τον γιατρό. Το λάθος του γιατρού ήταν ότι του είπε πως είχε οσφυαλγία ή ισχιαλγία και του έβαλε παυσίπονα να κοιμηθεί» περιέγραψε αρχικά η ερμηνεύτρια.

«Κι όταν πήγε η Ελένη ήτανε ο μισός στη μοκέτα και ο μισός στο κρεβάτι απ’ τους πόνους, δεν μπορούσε να κουνηθεί. Παρόλα αυτά τον σηκώσανε, κατέβηκε, πήρανε ταξί για να τον πάνε στον Ευαγγελισμό, αλλά δεν πρόλαβαν και ξεψύχησε στα χέρια της έξω από την Βουλή», πρόσθεσε.

«Όταν έμαθα για την παράσταση από τηλεοπτική εκπομπή, στείλαμε με την Κατερίνα Πάλλα, τη συνεργάτιδά μου, επιστολή στο Παλλάς. Το μόνο που θα σου πω, ότι μετάνιωσα που υπέγραψα για να χρησιμοποιήσουν το όνομά μου και έπρεπε να επιμείνω στην αρχική μου απόφαση.

Γιατί, όταν πήγα εκεί τους είπα ότι εγώ δεν θέλω να αναφερθεί καθόλου ούτε η σχέση μου, ούτε καθόλου η Μαρίνα Βλαχάκη» πρόσθεσε ακόμα η Μαρίνα Βλαχάκη στον Alpha.

«Με ανείπωτη θλίψη επιβεβαιώνουμε τον θάνατο του σπουδαίου φίλου και συναδέλφου μας, Perry Bamonte, ο οποίος απεβίωσε στο σπίτι του, ύστερα από σύντομη ασθένεια», ανήμερα Χριστουγέννων, αναφέρει η ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα της μπάντας, στην οποία επισημαίνεται πως ο Teddy, όπως τον αποκαλούσαν, ήταν «βασικό κομμάτι της ιστορίας του συγκροτήματος The Cure».

Ο Μπαμόντε ήταν βασικό μέλος του εναλλακτικού ροκ συγκροτήματος The Cure από το 1990 -παίζοντας κιθάρα, εξάχορδο μπάσο και πλήκτρα- και εμφανίστηκε σε περισσότερες από 400 συναυλίες.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη SPIN (@spinmag)

Γεννημένος στο Λονδίνο το 1960, εντάχθηκε αρχικά στο προσωπικό που εργαζόταν στις περιοδείες του συγκροτήματος το 1984, συνεργαζόμενος με τον μικρότερο αδερφό του, Ντάριλ, ο οποίος ήταν μάνατζερ των The Cure. O Μπαμόντε απασχολήθηκε αρχικά ως βοηθός του συνιδρυτή και τραγουδιστή Ρόμπερτ Σμιθ, προτού γίνει βασικό μέλος του συγκροτήματος μετά την αποχώρηση του κιμπορντίστα Ρότζερ Ο’Ντόνελ το 1990.

Σύμφωνα με το Variety, αποχώρησε από το συγκρότημα το 2005, όταν ο Robert Smith αναδιάρθρωσε τους Cure ως τρίο, και το 2012 εντάχθηκε στους Love Amongst Ruin. Επανενώθηκε με τους Cure με την ένταξή τους στο Rock and Roll Hall of Fame το 2019.

Το πρώτο άλμπουμ των The Cure με τον Μπαμόντε στη σύνθεσή του ήταν το «Wish» (1992) – το πιο επιτυχημένο εμπορικά άλμπουμ του συγκροτήματος- και ακολούθησαν άλλα τρία.

Ο Μπαμόντε επανεντάχθηκε επίσημα στους Cure το 2022 για την παγκόσμια περιοδεία «Shows of a Lost World», η οποία ξεκίνησε τον Οκτώβριο και συνεχίστηκε μέχρι τον Δεκέμβριο του 2023.

Η τελευταία του εμφάνιση με το συγκρότημα ήταν την 1η Νοεμβρίου 2024 στο Λονδίνο σε ένα one-off event για την κυκλοφορία του τελευταίου τους άλμπουμ και πρώτου μετά από 16 χρόνια, με τίτλο «Songs of a Lost World», ενώ επρόκειτο να εμφανιστεί σε διεθνείς συναυλίες μέχρι το 2026.

Η ερμηνεία του Μπαμόντε στην περιοδεία καταγράφεται στο ντοκιμαντέρ της περιοδείας «Shows of a Lost World», που κυκλοφόρησε σε περιορισμένη διανομή στους κινηματογράφους.

Οι δύο καταξιωμένες Ελληνίδες ερμηνεύτριες πήγαν το απόγευμα της Δευτέρας (22.12.2025) μαζί στο στούντιο της εκπομπής «Στούντιο 4» και μίλησαν για τη συνεργασία τους στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο. Μάλιστα, μεταξύ άλλων η Δήμητρα Γαλάνη αναφέρθηκε στην τραπ μουσική, δηλώνοντας ότι στη χώρα μας το είδος αυτό γίνεται με… ευτελή υλικά. 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής τους, η Δήμητρα Γαλάνη αναφέρθηκε στο σωστό τραγούδι, τονίζοντας: «Λοιπόν, το τραγούδι όμως το σωστό, άρα και το καλό, είναι το τραγούδι που πρώτα απ’ όλα σέβεται τη γλώσσα. Αυτό είναι. Έχουμε εδώ πέρα έναν θησαυρό που λέγεται ελληνική γλώσσα. “Μαυρίζει” ο θησαυρός αυτός 4.000 χρόνια, η οποία μιλιέται με τις αλλαγές της, αλλά μιλιέται ακόμα ίδια. Δεν γίνεται, πρέπει…»,

Αμέσως μετά, μοιραία, η κουβέντα πήγε στην τραπ…

Η Δήμητρα Γαλάνη εξέφρασε, λοιπόν, την προσωπική της άποψη για αυτό το είδος μουσικής τονίζοντας ότι γίνεται με… ευτελή υλικά. 

«Βέβαια, η τραπ έχει πολλούς εκπροσώπους. Τα έχουμε μάθει, φίλοι μου οι μουσικοί αυτά μου λένε “πρόσεξε τι λες”. Η τραπ δεν είναι κάτι κακό. Απλά, είναι κακή τραπ αυτή (σ.σ. που έχουμε στην Ελλάδα). Η τραπ είναι μες στη χιπ χοπ, ας πούμε, ένα είδος… και απλά γίνεται με πολύ ευτελή υλικά.

«Εμείς πάμε και σκαλίζουμε βασικά, σου λέω, αυτή η δουλειά αυτή και όπως τότε αλλά και τώρα και κάθε φορά που συναντιόμαστε, γιατί έχουμε ξανασυναντηθεί στο διάβα του χρόνου και με πολύ αξιόλογα προγράμματα. Κάθε φορά ένα θέλουμε να… φεύγοντας ο κόσμος να του ‘χουμε λιγάκι σκαλίσει τη μνήμη», είπε αμέσως μετά η Δήμητρα Γαλάνη για τις εμφανίσεις που πραγματοποιεί αυτό το διάστημα με την Ελένη Τσαλιγοπούλου.

«Διότι χωρίς μνήμη, δεν υπάρχει ταυτότητα. Γιατί δεν έχεις ίχνος να πατήσεις. Η μνήμη είναι τα ίχνη, είναι τα πατήματα. Κι όταν είσαι μάλιστα και στριμωγμένος, λες “κάτσε ρε παιδί μου να πάω από κει που το… περπατάνε”», πρόσθεσε η σπουδαία ερμηνεύτρια.

Γνωστός για την ιδιαίτερη μπάσα φωνή του και τη χαρακτηριστική χροιά στη slide κιθάρα, ο Ρία είχε ηχογραφήσει 25 στούντιο άλμπουμ, δύο εκ των οποίων έφτασαν στην κορυφή του UK Albums Chart. Πρόκειται για το The Road to Hell το 1989 και το ακριβώς επόμενο, Auberge, το 1991.

Το ομώνυμο Road to Hell, το Josephine, το The Blue Cafe, είναι από τα γνωστότερα κομμάτια του. Ιδιαίτερα αγαπητός στους φίλους της ροκ-μπλουζ μουσικής, έγινε πολύ γνωστός στο ευρύ κοινό χάρη στο χριστουγεννιάτικο Driving Home For Christmas, που κατακλύζει τα ερτζιανά κάθε χρόνο τέτοια εποχή.

Ένα νέο συλλεκτικό νόμισμα που τιμά τον αξεπέραστο Φρέντι Μέρκιουρι παρουσίασε το Royal Mint, με την αδελφή του θρυλικού τραγουδιστή των Queen, Κασμίρα Μπουλσάρα, να κόβει η ίδια το πρώτο κομμάτι. Η στιγμή ήταν φορτισμένη συναισθηματικά, καθώς η οικογένεια του Μέρκιουρι είδε για πρώτη φορά τον καλλιτέχνη να «ζωντανεύει» πάνω σε ένα επίσημο βρετανικό νόμισμα.

Το νόμισμα απεικονίζει τον Μέρκιουρι σε μια χαρακτηριστική στιγμή πάνω στη σκηνή, αποτυπώνοντας την εκρηκτική του ενέργεια. Η λεπτομέρεια στο σχέδιο είναι εντυπωσιακή:

• Η υπογραφή του Φρέντι εμφανίζεται δίπλα στο πορτρέτο του.
• Ένα μουσικό πεντάγραμμο διατρέχει την άκρη του νομίσματος, συμβολίζοντας το μυθικό, σχεδόν τετραοκτάβα φωνητικό του εύρος.
• Η στιβαρή περικαρπίδα στο χέρι του – εμπνευσμένη από την εμφάνισή του στο Live Aid – θυμίζει το τι θεωρείται από πολλούς η καλύτερη ροκ performance όλων των εποχών.
• Μερικές εκδόσεις του νομίσματος περιλαμβάνουν χρωματισμό, αναδεικνύοντας το εμβληματικό κίτρινο τζάκετ του και προσθέτοντας ζωντάνια στο σχέδιο.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη The Royal Mint (@royalmintuk)

Συγκινημένη η αδελφή του: «Θα ήταν περήφανος»

Η Κασμίρα Μπουλσάρα μίλησε με συγκίνηση μετά την κοπή του πρώτου νομίσματος:

«Ήταν μια βαθιά συναισθηματική και περήφανη στιγμή για μένα. Ο Φρέντι θα ενθουσιαζόταν με αυτή την τιμή. Πάντα σεβόταν τις βρετανικές παραδόσεις και θα ένιωθε πραγματική χαρά που το Royal Mint αναγνωρίζει την καλλιτεχνική του κληρονομιά με τόσο όμορφο τρόπο», ανέφερε.

Το Royal Mint για μια παγκόσμια μουσική μορφή

Η Ρεβέκα Μόργκαν, διευθύντρια των συλλεκτικών νομισμάτων, τόνισε ότι το εγχείρημα είχε ιδιαίτερη σημασία:

«Ο Φρέντι δεν ήταν απλώς ένας μουσικός· ήταν μια δύναμη της φύσης. Θέλαμε να αποτυπώσουμε αυτή την ενέργεια και την επιρροή του, που συνεχίζει να εμπνέει γενιές», δήλωσε.

Το νέο νόμισμα έρχεται να προστεθεί στις συλλεκτικές εκδόσεις που τιμούν προσωπικότητες της βρετανικής σκηνής και αναμένεται να γίνει ιδιαίτερα περιζήτητο από θαυμαστές και συλλέκτες σε όλο τον κόσμο.

Ένα post στο Instagram που δημιουργήθηκε από την καλιφορνέζα ψυχοθεραπεύτρια και φωτογράφο Nikki Roy συζητά τη νευρική νοσταλγία και γιατί είναι σχετική με τόσους πολλούς ανθρώπους.

«Υπάρχει κάτι που ονομάζεται νευρική νοσταλγία όπου οι ερευνητές ανακαλύπτουν στην πραγματικότητα ότι η μουσική που ακούμε ως έφηβοι συνδέεται με τον εγκέφαλό μας διαφορετικά από οτιδήποτε πρόκειται να ακούσουμε ποτέ ως ενήλικες», είπε.

«Έτσι κυριολεκτικά ένα από τα αγαπημένας μας πράγματα είναι να ακούμε τη μουσική που ακούγαμε σαν έφηβοι, punk rock, ή dance κομμάτια, ή ό,τι άλλο άκουγε ο καθένας μας σε αυτή την ηλικία. Πραγματικά μας βοηθάει να καταλάβουμε πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος μας και μας βοηθά να συνδεθούμε με τον εαυτό μας καλύτερα. Μας κάνει να νιώθουμε ξανά ζωντανοί».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη SIMS Foundation (@simsfoundation)

Ο εγκέφαλος δεν σταματά να αναπτύσσεται μέχρι τα 20, όπως σημειώνει το Εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας. Ως έφηβοι, επεξεργαζόμαστε πληροφορίες με την αμυγδαλή, που είναι το κέντρο συναισθημάτων. Έτσι, είναι λογικό ότι τα πράγματα που μας προκαλούσαν θετικά συναισθήματα κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου, τα κουβαλάμε για μια ζωή και δεν μπορούμε να τα αντικαταστήσουμε με τίποτα.

Οι ορμόνες ανάπτυξης των εφήβων παίζουν σημαντικό ρόλο στο γιατί έχουμε τόσο αυξημένες συναισθηματικές συνδέσεις με τραγούδια που αγαπούσαμε κατά την εφηβεία και γιατί αυτά τα τραγούδια μένουν τελικά για πάντα στην καρδιά μας.

«Ανακαλύπτουμε τη μουσική μόνοι μας για πρώτη φορά όταν είμαστε νέοι, συχνά μέσω των φίλων μας. Ακούμε τη μουσική που ακούνε κι αυτοί, ως τρόπο να ανήκουμε σε μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα. Αυτό φέρνει τη μουσική στην αίσθηση της ταυτότητάς μας, τονίζει ο Daniel Levitin, συγγραφέας του «This Is Your Brain on Music: The Science of a Human Obsession».

Οι μουσικές που ακούγαμε μικρότεροι πλέον έχουν γίνει τα μόνιμα ακούσματα μας κι αυτό δεν είναι τυχαίο, εξηγείται επιστημονικά.