Σπύρος Σιδέρης

Τελικά δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Όχι επειδή έλειψαν οι πρόθυμοι να το στηρίξουν, αλλά επειδή συγκρούστηκαν αμερικανικοί υπολογισμοί, τουρκικές αντιδράσεις, φόβοι για γενικευμένο πόλεμο και η ανησυχία ότι μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να βάλει φωτιά σε ολόκληρη την περιοχή.

Το σχέδιο που τρόμαξε την Τεχεράνη

Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις της ισραηλινής εφημερίδας Yedioth Ahronoth, το σχέδιο βασιζόταν στην αξιοποίηση κουρδικών ενόπλων ομάδων ως τοπικής δύναμης πίεσης κατά του ιρανικού καθεστώτος.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι ομάδες αυτές επρόκειτο να ενισχυθούν με ελαφρύ οπλισμό, αντιαρματικά συστήματα, πυρομαχικά, εξοπλισμό επιμελητείας, αλλά και οικονομική και επιχειρησιακή υποστήριξη. Μέρος του υλικού φέρεται να προερχόταν από όπλα που είχαν κατασχεθεί κατά τις συγκρούσεις με τη Χαμάς στη Γάζα και τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο.

Το κρίσιμο στοιχείο, όμως, δεν ήταν ο οπλισμός. Ήταν ο στόχος.

Η λογική του σχεδίου ήταν ότι ένα οργανωμένο κουρδικό μέτωπο θα μπορούσε να αναγκάσει την Τεχεράνη να μεταφέρει σημαντικό μέρος των στρατιωτικών και ασφαλείας δυνάμεών της στο εσωτερικό της χώρας, δημιουργώντας νέα προβλήματα σε μια περίοδο αυξημένων περιφερειακών πιέσεων.

Με απλά λόγια, δεν επρόκειτο μόνο για υποστήριξη προς κουρδικές ομάδες. Επρόκειτο για μια προσπάθεια δημιουργίας εσωτερικής πίεσης στο ίδιο το ιρανικό καθεστώς.

Η CIA, η Μοσάντ και η ιδέα της «εσωτερικής πίεσης»

Πηγές που επικαλείται η Jerusalem Post υποστηρίζουν ότι η αρχική ιδέα δεν προήλθε καν από το Ισραήλ, αλλά από αμερικανικούς κύκλους ασφαλείας.

Το σκεπτικό ήταν απλό: οι Κούρδοι διαθέτουν ήδη σημαντική στρατιωτική εμπειρία από πολυετείς συγκρούσεις στο Ιράκ, στη Συρία και σε περιοχές του ίδιου του Ιράν. Αυτό σήμαινε ότι δεν απαιτούνταν πολύμηνη εκπαίδευση ούτε δημιουργία νέων δομών.

Για ορισμένους κύκλους στην Ουάσιγκτον, η αξιοποίηση τοπικών δυνάμεων αποτελούσε έναν τρόπο άσκησης πίεσης στο Ιράν χωρίς άμεση αμερικανική στρατιωτική εμπλοκή και χωρίς το πολιτικό κόστος μιας ανοικτής σύγκρουσης.

Ωστόσο, δεν συμφωνούσαν όλοι.

Μέσα στην αμερικανική διοίκηση εκφράστηκαν έντονες αμφιβολίες για το κατά πόσο οι συγκεκριμένες ομάδες θα μπορούσαν να πετύχουν τους στόχους που τους αποδίδονταν, ενώ πολλοί προειδοποιούσαν ότι μια τέτοια επιχείρηση θα μπορούσε να προκαλέσει ανεξέλεγκτη περιφερειακή ανάφλεξη.

Το βέτο της Άγκυρας

Εκεί όπου το σχέδιο συνάντησε τη μεγαλύτερη αντίσταση ήταν στην Τουρκία.

Σύμφωνα με ισραηλινά και τουρκικά δημοσιεύματα, η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αντιμετώπισε εξαρχής την ιδέα ως άμεση απειλή για τα τουρκικά συμφέροντα.

Η Άγκυρα θεωρεί ότι κάθε στρατιωτική ενίσχυση κουρδικών οργανώσεων μπορεί να δημιουργήσει επικίνδυνα προηγούμενα και να επηρεάσει τις ισορροπίες όχι μόνο στο Ιράκ και τη Συρία, αλλά και στο εσωτερικό της ίδιας της Τουρκίας.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η τουρκική πλευρά πραγματοποίησε σειρά πολιτικών και παρασκηνιακών επαφών τόσο με κουρδικούς παράγοντες όσο και με την ηγεσία της Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν στο Ιράκ, προκειμένου να μπλοκάρει το εγχείρημα.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι η πίεση προς την Ουάσιγκτον αυξήθηκε σημαντικά και το σχέδιο άρχισε να χάνει πολιτική στήριξη.

Οι 500 μαχητές που είχαν ήδη κινητοποιηθεί

Το στοιχείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη αίσθηση είναι ότι, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το σχέδιο είχε ήδη αρχίσει να παίρνει πρακτική μορφή.

Αναφέρεται ότι περίπου 500 Κούρδοι μαχητές είχαν ξεκινήσει μετακινήσεις από το βόρειο Ιράκ προς το Ιράν πριν αποφασιστεί η εγκατάλειψη του σχεδίου.

Παράλληλα, γίνεται λόγος για επιχειρήσεις κοντά στα σύνορα Ιράν – Ιράκ, οι οποίες φέρονται να είχαν στόχο τη διευκόλυνση πιθανών μετακινήσεων και επιχειρησιακών δραστηριοτήτων.

Εάν οι πληροφορίες αυτές ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, τότε δεν μιλάμε για ένα θεωρητικό σενάριο που έμεινε στα χαρτιά, αλλά για ένα σχέδιο που βρέθηκε πολύ πιο κοντά στην υλοποίηση απ’ ό,τι είχε γίνει γνωστό μέχρι σήμερα.

Γιατί ανησύχησε το Ιράν

Για την Τεχεράνη, το ζήτημα δεν ήταν μόνο στρατιωτικό.

Το Ιράν φιλοξενεί εκατομμύρια Κούρδους πολίτες και παρακολουθεί διαχρονικά με ιδιαίτερη ευαισθησία κάθε εξέλιξη που αφορά κουρδικές οργανώσεις στις γειτονικές χώρες.

Η προοπτική δημιουργίας ενός νέου εσωτερικού μετώπου σε μια περίοδο κατά την οποία η χώρα βρισκόταν αντιμέτωπη με κυρώσεις, περιφερειακές εντάσεις και πίεση από το Ισραήλ θεωρήθηκε εξαιρετικά επικίνδυνη.

Δεν είναι τυχαίο ότι, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, οι ιρανικές αρχές αύξησαν το επίπεδο επιφυλακής μόλις άρχισαν να κυκλοφορούν πληροφορίες για πιθανές κινήσεις κουρδικών ομάδων.

Για την Τεχεράνη, το ενδεχόμενο δεν ήταν απλώς ένα ακόμη επεισόδιο στον σκιώδη πόλεμο με το Ισραήλ. Ήταν η πιθανότητα να ανοίξει μια νέα εστία αστάθειας μέσα στα ίδια της τα σύνορα.

Ένα σχέδιο που αποκαλύπτει τη νέα σκακιέρα της Μέσης Ανατολής

Πέρα από το αν το σχέδιο ήταν πλήρως εφαρμόσιμο ή αν τελικά εγκαταλείφθηκε πριν φτάσει στο τελικό του στάδιο, οι αποκαλύψεις φωτίζουν μια ευρύτερη πραγματικότητα.

Η αντιπαράθεση ανάμεσα στο Ισραήλ και το Ιράν δεν περιορίζεται πλέον σε αεροπορικές επιδρομές, κυβερνοεπιθέσεις ή επιχειρήσεις πληροφοριών. Εξελίσσεται σε ένα πολυεπίπεδο γεωπολιτικό παιχνίδι, στο οποίο συμμετέχουν κρατικοί και μη κρατικοί δρώντες, τοπικές οργανώσεις και περιφερειακές δυνάμεις.

Οι Κούρδοι βρέθηκαν για ακόμη μία φορά στο επίκεντρο αυτής της αναμέτρησης. Όχι επειδή το επέλεξαν απαραίτητα οι ίδιοι, αλλά επειδή η γεωγραφία και η στρατηγική τους θέση εξακολουθούν να τους καθιστούν κρίσιμο παράγοντα για κάθε σχεδιασμό στη Μέση Ανατολή.

Και αν κάτι αποκαλύπτει αυτή η υπόθεση, είναι ότι πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις και τις επίσημες διπλωματικές πρωτοβουλίες συνεχίζεται ένας αθέατος πόλεμος επιρροής. Ένας πόλεμος στον οποίο οι ισορροπίες μπορούν να αλλάξουν από μια μυστική συνάντηση, μια απόφαση σε κάποιο προεδρικό γραφείο ή ένα σχέδιο που δεν υλοποιήθηκε ποτέ — αλλά ήταν αρκετό για να προκαλέσει ανησυχία από την Ουάσιγκτον και την Άγκυρα μέχρι την Τεχεράνη.

Και αυτό ίσως είναι το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο της υπόθεσης: ότι στη σημερινή Μέση Ανατολή, οι πιο κρίσιμες μάχες δεν δίνονται πάντα στα πεδία των συγκρούσεων. Συχνά ξεκινούν στα παρασκήνια, πολύ πριν γίνουν πρωτοσέλιδο.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο οπλισμός περιλάμβανε κυρίως ελαφρά όπλα και αντιαρματικούς πυραύλους, ενώ τη μεταφορά όπλων και πυρομαχικών προς τους Κούρδους φέρεται να συντόνισε η Μοσάντ.

Το ρεπορτάζ συνδέει τις πληροφορίες αυτές με δηλώσεις που είχε κάνει πριν από δύο μήνες ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Τότε, ο Αμερικανός πρόεδρος είχε υποστηρίξει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν αποστείλει όπλα σε αντικαθεστωτικούς διαδηλωτές στο Ιράν μέσω των Κούρδων, ωστόσο ο εξοπλισμός «κόλλησε» στην πορεία και δεν έφτασε ποτέ στον τελικό προορισμό του.

Σε συνέντευξή του στο Fox News, ο Τραμπ είχε αναφερθεί στις μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις που είχαν πραγματοποιηθεί στο Ιράν λίγους μήνες νωρίτερα, υποστηρίζοντας ότι 45.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν από τις δυνάμεις του καθεστώτος.

«Στείλαμε πολλά όπλα στους διαδηλωτές», είχε δηλώσει ο πρόεδρος των ΗΠΑ, προσθέτοντας ότι εκτιμά πως οι Κούρδοι κράτησαν τελικά τον οπλισμό στην κατοχή τους.

Από την πλευρά της, η ιρανική κυβέρνηση είχε υποστηρίξει τότε ότι όσοι σκοτώθηκαν στις διαδηλώσεις ήταν «τρομοκράτες στην υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ», απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς περί καταστολής ειρηνικών διαδηλωτών.

Σπύρος Σιδέρης

Τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου, όμως, αυτό το σενάριο όχι μόνο δεν έχει επιβεβαιωθεί, αλλά προσκρούει στις σκληρές αντοχές ενός καθεστώτος που, αν και πιεσμένο, εξακολουθεί να διατηρεί τη συνοχή του και τους μηχανισμούς καταστολής του.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο επικεφαλής της Μοσάντ, Νταβίντ Μπαρνέα, είχε παρουσιάσει στον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, την εκτίμηση ότι η υπηρεσία του θα μπορούσε, μέσα στις πρώτες ημέρες του πολέμου, να συμβάλει στην κινητοποίηση της ιρανικής αντιπολίτευσης και στην πρόκληση ταραχών ικανών να θέσουν υπό αμφισβήτηση την επιβίωση του καθεστώτος.

Η ίδια προσέγγιση φέρεται να παρουσιάστηκε και σε στελέχη της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ στην Ουάσιγκτον, σε μια προσπάθεια να πειστεί και η αμερικανική πλευρά ότι η αλλαγή καθεστώτος δεν αποτελούσε έναν θεωρητικό στόχο, αλλά ένα ρεαλιστικό ενδεχόμενο.

• Η λογική αυτού του σχεδίου ήταν ξεκάθαρη: η εξόντωση κορυφαίων Ιρανών αξιωματούχων, η αποδιοργάνωση κρίσιμων κρατικών δομών και η ταυτόχρονη τροφοδότηση της κοινωνικής οργής θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια δυναμική εσωτερικής κατάρρευσης. Στο αισιόδοξο αυτό σενάριο, η πολεμική αναμέτρηση δεν θα κρινόταν μόνο στο πεδίο των επιθέσεων, αλλά και στην ικανότητα του Ισραήλ και των ΗΠΑ να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για μια εξέγερση από τα μέσα. Ο ίδιος ο Τραμπ, άλλωστε, είχε απευθυνθεί δημόσια προς τους Ιρανούς, καλώντας τους ουσιαστικά να «πάρουν τη χώρα στα χέρια τους», μια φράση που έδειχνε ότι η σκέψη περί εσωτερικής ανατροπής δεν περιοριζόταν μόνο στους σχεδιασμούς των μυστικών υπηρεσιών.

Ωστόσο, η πραγματικότητα στο έδαφος αποδείχθηκε πολύ πιο σύνθετη. Παρά τα πλήγματα, τις πιέσεις και τη διάχυτη φθορά, το ιρανικό καθεστώς δεν κατέρρευσε. Αντίθετα, σύμφωνα με τις διαθέσιμες εκτιμήσεις, εμφανίζεται αποδυναμωμένο αλλά ακέραιο, διατηρώντας την επιχειρησιακή συνοχή του στρατού, των σωμάτων ασφαλείας και του κρατικού μηχανισμού. Ο φόβος που εξακολουθούν να προκαλούν οι ιρανικές δυνάμεις καταστολής, αλλά και η απουσία μιας ορατής, συντεταγμένης εναλλακτικής πολιτικής δύναμης, περιόρισαν δραστικά την πιθανότητα άμεσης μαζικής εξέγερσης.

Ακριβώς εδώ φαίνεται να προσέκρουσε το σχέδιο της Μοσάντ. Παρότι η κοινωνική δυσαρέσκεια στο Ιράν είναι υπαρκτή και έχει εκφραστεί επανειλημμένα τα τελευταία χρόνια, η μετάβασή της από διάχυτη οργή σε οργανωμένη ανατροπή καθεστώτος απαιτεί συνθήκες που δεν φαίνεται να συγκροτήθηκαν. Πολλοί αναλυτές, αλλά και στελέχη αμερικανικών υπηρεσιών, είχαν εξαρχής αμφισβητήσει κατά πόσο ένας πληθυσμός που βομβαρδίζεται ή ζει υπό την απειλή γενικευμένου πολέμου θα κατέβαινε στους δρόμους για να συγκρουστεί ταυτόχρονα και με το κράτος του. Η βασική ένσταση ήταν πως ο φόβος, ο εθνικισμός και το ένστικτο επιβίωσης συχνά υπερισχύουν της πολιτικής οργής σε περιόδους εξωτερικής επίθεσης.

• Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η λεγόμενη κουρδική επιλογή, που φέρεται να εξετάστηκε ως μέρος του ευρύτερου σχεδίου. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, ένα από τα σενάρια προέβλεπε υποστήριξη σε ιρανικές κουρδικές ένοπλες ομάδες που βρίσκονται στο βόρειο Ιράκ, ώστε να εκμεταλλευθούν την αποδυνάμωση των ιρανικών δυνάμεων και να εισέλθουν σε ιρανικό έδαφος. Πρόκειται για επιλογή εξαιρετικά ευαίσθητη, όχι μόνο στρατιωτικά αλλά και γεωπολιτικά, καθώς θα μπορούσε να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις στην περιοχή. Η Τουρκία, σύμφωνα με το ίδιο πλαίσιο πληροφοριών, φέρεται να διαμήνυσε στην αμερικανική πλευρά ότι αντιτίθεται σε οποιαδήποτε ενίσχυση κουρδικής στρατιωτικής δράσης, φοβούμενη τις συνέπειες και στο εσωτερικό της.

Η επιφυλακτικότητα απέναντι σε αυτό το σενάριο δεν ήταν μόνο περιφερειακή αλλά και αμερικανική. Φωνές εντός των ΗΠΑ εκτιμούσαν ότι μια ένοπλη κουρδική εμπλοκή θα μπορούσε να λειτουργήσει αντίστροφα, ενισχύοντας το αίσθημα εθνικής συσπείρωσης μέσα στο Ιράν και επιτρέποντας στο καθεστώς να εμφανιστεί ως υπερασπιστής της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Με άλλα λόγια, μια εξωτερικά ενθαρρυμένη αποσχιστική ή παραστρατιωτική κίνηση ίσως να μην αποσταθεροποιούσε το καθεστώς, αλλά να το ενίσχυε πολιτικά.

Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης το γεγονός ότι το σχέδιο αυτό δεν φαίνεται να υπήρξε διαχρονικά κυρίαρχο ούτε μέσα στο ίδιο το ισραηλινό σύστημα ασφαλείας. Προηγούμενες ηγεσίες της Μοσάντ, σύμφωνα με το ίδιο αφήγημα, είχαν θεωρήσει ότι η πρόκληση μαζικής εξέγερσης στο Ιράν ήταν στόχος υπερβολικά φιλόδοξος και μάλλον ανεφάρμοστος. Αντί γι’ αυτό, προτιμούσαν μια στρατηγική πιο μακράς πνοής: κυρώσεις, στοχευμένες επιχειρήσεις, δολιοφθορές και χτυπήματα σε πυρηνικές και στρατιωτικές δομές, ώστε το καθεστώς να φθαρεί σταδιακά και να υποχρεωθεί σε υποχώρηση.

• Η σημερινή εικόνα δείχνει ότι η πιο αισιόδοξη εκδοχή του σχεδίου δεν απέδωσε. Το καθεστώς στην Τεχεράνη δεν έπεσε, η εξέγερση δεν ήρθε και η προσδοκία μιας γρήγορης πολιτικής κατάρρευσης δεν επιβεβαιώθηκε. Αυτό δεν σημαίνει ότι η εσωτερική πίεση έχει εκλείψει. Σημαίνει, όμως, ότι η μετατροπή της σε άμεσο πολιτικό αποτέλεσμα υπό συνθήκες πολέμου είναι πολύ πιο δύσκολη απ’ όσο υπολόγισαν όσοι επένδυσαν σε αυτό το σενάριο.

Έτσι, το αποκαλούμενο σχέδιο πολέμου της Μοσάντ αναδεικνύεται περισσότερο ως ένδειξη της στρατηγικής φιλοδοξίας του Ισραήλ να μεταφέρει το πεδίο της σύγκρουσης στο εσωτερικό του Ιράν, παρά ως αποδεδειγμένα αποτελεσματικός μηχανισμός ανατροπής του καθεστώτος. Η αποτυχία άμεσης υλοποίησης του σεναρίου υπενθυμίζει ένα διαχρονικό δίδαγμα της Μέσης Ανατολής: οι μυστικές επιχειρήσεις, όσο επιθετικές και αν είναι, δεν αρκούν από μόνες τους για να δημιουργήσουν, εκεί όπου δεν υπάρχουν ήδη ώριμες κοινωνικές και πολιτικές προϋποθέσεις, μια νικηφόρα επανάσταση.

Πριν ξεσπάσουν οι εχθροπραξίες, ο επικεφαλής της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών, Ντέιβιντ Μπαρνέα, συναντήθηκε πολλές φορές με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου και τα μέλη της κυβέρνησής του, ώστε να τους πείσει ότι ο πόλεμος είναι εφικτός.

• Οι Times of Israel, επικαλούμενοι το ισραηλινό Channel 12, έγραψαν πως ο Μπαρνέα υποστήριξε ότι πρέπει να επιτευχθούν τρεις στόχοι για να ανατραπεί το θεοκρατικό καθεστώς: ο αποκεφαλισμός της ιρανικής ηγεσίας, η πρόκληση σοβαρής ζημιάς στους θεσμούς του καθεστώτος και να πληγεί η δυνατότητα καταστολής του Ιράν.

Αν επιτευχθούν οι παραπάνω τρεις στόχοι και μόνο μέσω πολεμικών επιχειρήσεων, τότε η Μοσάντ και η CIA θα ξέρουν πώς να εξασφαλίσουν ότι οι Ιρανοί θα βγουν και πάλι στους δρόμους για να βρουν μια εναλλακτική λύση στο καθεστώς.

Ωστόσο, ο επικεφαλής της Μοσάντ φέρεται να προειδοποίησε πως όσο η κατάσταση εξελίσσεται, ενδεχομένως να αλλάξουν οι επιδιωκόμενοι στόχοι, αλλά και ότι ο πόλεμος μπορεί να διαρκέσει καιρό.

Σημειώνεται ότι τόσο ο Νετανιάχου όσο και ο Τραμπ απευθύνθηκαν στον ιρανικό λαό κατά την ανακοίνωση της έναρξης του πολέμου, αναφέροντας ότι θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την πτώση του θεοκρατικού καθεστώτος.

Εντούτοις, την Πέμπτη, η διευθύντρια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ, Τούλσι Γκάμπαρντ, δήλωσε ότι η αμερικανική κοινότητα πληροφοριών «εκτιμά ότι το καθεστώς στο Ιράν φαίνεται να παραμένει ανέπαφο, αλλά έχει υποστεί σημαντική αποδυνάμωση». Εκτίμησε επίσης ότι, εάν το καθεστώς επιβιώσει, πιθανότατα θα προσπαθήσει να ανασυγκροτήσει τις στρατιωτικές του δυνατότητες.

Η Μοσάντ καταδίκασε τη χρησιμοποίηση των τζαμιών για στρατιωτικούς σκοπούς ως «ντροπιαστική» και υποστήριξε ότι αυτή η ενέργεια είναι «σε πλήρη αντίθεση με το Ισλάμ και κάθε άλλη θρησκεία».

Στην ανάρτησή της, η Μοσάντ υπογράμμισε πως «η βεβήλωση των ιερών τόπων ήταν πάντοτε και θα εξακολουθεί να είναι το έργο του κακού που μάχεται ενάντια στο καλό, και του σκότους που μάχεται ενάντια στο φως».

برادران و خواهران شجاع ایرانی ما،

نیروهای سرکوبگر مساجد را اشغال کرده و آن‌ها را به انبار سلاح و مقر فرماندهی تبدیل کرده اند.

این کار ننگین با اسلام و با هر دین دیگری در تضاد است.
بی‌حرمتی به مکان های مقدس همیشه کار نبرد شرارت بر ضد خوبی و تاریکی بر ضد نور است و خواهد بود.… pic.twitter.com/JKTwkOnG91

— موساد رسمی – Mossad Official (@mossad_fa) March 19, 2026

Απευθυνόμενη στον ιρανικό λαό, η Μοσάντ τον κάλεσε να βοηθήσει στην αποκάλυψη της πραγματικής φύσης των πράξεων του καθεστώτος και να αναδείξει το «κακό» που αυτό εκπροσωπεί.

Στην ανάρτησή της, η υπηρεσία ασφαλείας του Ισραήλ προέτρεψε τους πολίτες να συνεχίσουν να στέλνουν βίντεο με αποδείξεις για τις ενέργειες του καθεστώτος εντός του Ιράν.

«Μαζί, θα τους νικήσουμε και θα χτίσουμε ένα νέο μέλλον για το Ιράν!.Το πνεύμα του πραγματικού Ιράν είναι πιο δυνατό από κάθε εποχή και κάθε κυβέρνηση», δήλωσε η Μοσάντ. 

Στην ανάρτηση περιλαμβάνεται, επίσης, ένα βίντεο που δείχνει αποσπάσματα από το Κοράνι και μία επανειλημμένη έκκληση προς τον ιρανικό λαό να στείλει τεκμήρια της καταπίεσης του καθεστώτος, με φόντο εικόνες που φαίνεται να δείχνουν στρατιώτες του καθεστώτος μέσα σε τζαμί.

Απειλές κατά Ιρανών διοικητών

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, αξιωματούχοι της Μοσάντ άρχισαν να επικοινωνούν απευθείας με Ιρανούς διοικητές, απειλώντας αυτούς και τις οικογένειές τους, εάν δεν αποσυρθούν σε περίπτωση εξέγερσης.

«Με ακούς;» ρωτάει ένας πράκτορας της Μοσάντ σε μία από τις ηχογραφήσεις, μιλώντας φαρσί, σύμφωνα με τη Wall Street Journal. «Ξέρουμε τα πάντα για εσένα. Είσαι στη μαύρη λίστα μας, και έχουμε όλες τις πληροφορίες για εσένα».

Ο πράκτορας συνέχισε εξηγώντας στον διοικητή ότι αν δεν σταθεί στο πλευρό του ιρανικού λαού, η μοίρα του θα είναι η ίδια με αυτή του ηγέτη του.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο διοικητής δεν αντέτεινε καμία αντίρρηση, αλλά παρακάλεσε: «Αδελφέ, σου ορκίζομαι στο Κοράνι, δεν είμαι εχθρός σου». «Είμαι ήδη νεκρός», είπε. «Απλώς έλα και βοήθησέ μας».

Οι πληροφορίες μεταδόθηκαν από το εμιρατινό portal The National, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχουν επιβεβαιωθεί επισήμως.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Καανί κατηγορήθηκε για συνεργασία με τη Μοσάντ και εκτελέστηκε έπειτα από εσωτερική διαδικασία των ιρανικών αρχών. Ωστόσο, η είδηση παραμένει ανεπιβεβαίωτη, καθώς δεν υπάρχει καμία επίσημη ανακοίνωση από την κυβέρνηση του Ιράν ή από τους Φρουρούς της Επανάστασης

Arab media have reported the execution of IRGC special forces general Ismail Qaani for espionage on behalf of Mossad

The Emirati portal The National, citing unconfirmed sources, claims that Qaani was accused of espionage and executed.

Qaani, the head of the Quds Force special… pic.twitter.com/Xrk0r3wKZU

— NEXTA (@nexta_tv) March 6, 2026

Ποιος είναι ο Ισμαήλ Καανί

Ο Ισμαήλ Καανί είναι επικεφαλής της Δύναμης Κουντς, της ειδικής μονάδας των Φρουρών της Επανάστασης που είναι υπεύθυνη για τις εξωτερικές επιχειρήσεις του Ιράν.

Ανέλαβε τη θέση μετά τη δολοφονία του προκατόχου του, Κασέμ Σουλεϊμανί, σε αμερικανικό πλήγμα το 2020.

Ως επικεφαλής της Δύναμης Κουντς θεωρείται κεντρική φιγούρα στη στρατηγική της Τεχεράνης στη Μέση Ανατολή και στις σχέσεις με συμμάχους και ένοπλες οργανώσεις στην περιοχή.

Οι αλλεπάλληλες απόπειρες δολοφονίας

Ο Καανί έχει επιβιώσει από αρκετές απόπειρες δολοφονίας τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με αναφορές, βρισκόταν ακόμη και δίπλα στον ανώτατο ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, κατά τη διάρκεια των αμερικανοϊσραηλινών βομβαρδισμών, καταφέρνοντας να διαφύγει.

Παράλληλα, είχε εξαφανιστεί από τη δημόσια σκηνή αρκετές φορές, γεγονός που είχε πυροδοτήσει εικασίες για την τύχη του.

Ένα τέτοιο περιστατικό σημειώθηκε μετά από ισραηλινά πλήγματα στη Βηρυτό το 2024, πριν επανεμφανιστεί αργότερα δημοσίως.

Τα ρεπορτάζ δεν δίνουν περισσότερες λεπτομέρειες ωστόσο η διάσταση εφόσον επιβεβαιωθεί δίνει την πραγματική εικόνα της διείσδυσης των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών στο εσωτερικό του Ιράν.

Χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί η επιχείρηση της Μοσάντ εικάζεται ότι αποτελεί δευτερογενής εξόντωση στόχων.

Σε ρεπορτάζ των Financial Times αναφέρεται ότι η Μοσάντ είχε χακάρει όλες τις κάμερες κυκλοφορίας στην Τεχεράνη εδώ και χρόνια, με τους Ισραηλινούς να παρακολουθούν σε πραγματικό χρόνο όλες τις διαδρομές που ακολουθούσαν οι σωματοφύλακες υψηλά ιστάμενων Ιρανών αξιωματούχων. Η πολυετής επιχείρηση άνοιξε τον δρόμο για την εξόντωση του Χαμενεΐ.

Όπως επισημαίνει η The Jerusalem Post, η Μοσάντ δεν δρα πλέον τόσο «αόρατα» όσο στο παρελθόν. Αντιθέτως, η παρουσία και η επιρροή της έχουν γίνει πιο ορατές, ειδικά μετά τα γεγονότα των τελευταίων ετών, τα οποία έχουν ενισχύσει τη φήμη της ισραηλινής υπηρεσίας ως καθοριστικού παράγοντα πίεσης προς το ιρανικό καθεστώς.

Τον Ιούνιο του 2025, κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου του Ισραήλ, η Μοσάντ φέρεται να κινητοποίησε εκατοντάδες πράκτορες, σε μια επιχείρηση που – σύμφωνα με εκτιμήσεις – προκάλεσε σοβαρό πλήγμα:

• στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν,
• στο πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων,
• στα συστήματα αεράμυνας,

ενώ οδήγησε στον θάνατο δεκάδων ανώτατων στρατιωτικών και αξιωματούχων των ιρανικών υπηρεσιών πληροφοριών.

Μετά το τέλος των συγκρούσεων, ο επικεφαλής της Μοσάντ Νταβίντ Μπαρνέα προχώρησε σε μια σπάνια δημόσια δήλωση, με ξεκάθαρο μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση: «Θα συνεχίσουμε να είμαστε εκεί, όπως ήμασταν μέχρι σήμερα», προαναγγέλλοντας τη συνέχιση της ισραηλινής δραστηριότητας στην Τεχεράνη.

Στις 29 Δεκεμβρίου, λογαριασμός στο X (Twitter), γραμμένος στα φαρσί και αποδιδόμενος στη Μοσάντ, κάλεσε τους Ιρανούς να βγουν στους δρόμους:
«Βγείτε όλοι μαζί στους δρόμους. Η ώρα έφτασε… Είμαστε μαζί σας. Όχι μόνο από απόσταση και με λόγια. Είμαστε μαζί σας στο πεδίο».

Παρότι πηγές της Μοσάντ αρνήθηκαν επίσημη σύνδεση με τον λογαριασμό, θεωρείται κοινό μυστικό ότι υπηρεσίες όπως η Μοσάντ και η CIA χρησιμοποιούν “βιτρίνες” για μυστικές επιχειρήσεις και ψυχολογικό πόλεμο.

Χαρακτηριστική είναι η υπόθεση των εκρήξεων του Ιουλίου 2020 στο Νατάνζ, οι οποίες αποδόθηκαν αρχικά σε ανύπαρκτη οργάνωση, πριν η διεθνής κοινότητα – και το ίδιο το Ιράν – καταλήξουν ότι πίσω από το σαμποτάζ βρισκόταν η Μοσάντ. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται εμμέσως και στο βιβλίο The Sword of Freedom του πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας Γιόσι Κοέν.

Νέες διαστάσεις έδωσε ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Ταμίρ Μοράγκ στο Channel 14, σύμφωνα με το οποίο ξένοι παράγοντες εξοπλίζουν Ιρανούς διαδηλωτές για να αντιμετωπίσουν τις δυνάμεις καταστολής. Το σχετικό δημοσίευμα αναπαρήγαγε ο Ιρανός ΥΠΕΞ, στο πλαίσιο της δικής του πολιτικής αφήγησης.

Και εδώ, πηγές της Μοσάντ διέψευσαν κάθε άμεση εμπλοκή, τονίζοντας ότι σε αυτή τη φάση το Ισραήλ δεν μπορεί να αναγνωρίσει δημοσίως κανέναν ρόλο, χωρίς να υπονομεύσει το αφήγημα περί αυθόρμητης λαϊκής εξέγερσης.

Ο πρώην πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ έχει περιγράψει με σκληρούς όρους την κατάσταση στο Ιράν, εστιάζοντας στην κρίση ύδρευσης, τη λαϊκή δυσαρέσκεια και την απαξίωση των Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης.

Στο βιβλίο Target Tehran, ο Μπένετ αναφέρει ότι το καθεστώς είναι «βαθιά διεφθαρμένο και ανίκανο», με τεράστιες περιοχές χωρίς πρόσβαση σε καθαρό νερό και συνεχή κύματα διαμαρτυρίας. Κατά τον ίδιο, αυτές οι αδυναμίες δημιουργούν ευκαιρίες αποδόμησης εκ των έσω.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Μπένετ φέρεται να υποστήριζε τη στρατηγική του «θανάτου από χίλιες πληγές», εμπνευσμένη από την αμερικανική τακτική του Ψυχρού Πολέμου, μια προσέγγιση που υπερβαίνει τη μετωπική στρατιωτική σύγκρουση. Στο ίδιο πνεύμα, ο Μπαρνέα φέρεται να του χάρισε το βιβλίο Victory του Πίτερ Σβάιτσερ, το οποίο αναλύει μη στρατιωτικές μεθόδους αποσταθεροποίησης αυταρχικών καθεστώτων.

Η ιστορία δείχνει ότι το Ισραήλ δεν διστάζει να στηρίξει τρίτους όταν αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά του:

• από ένοπλες παλαιστινιακές ομάδες εναντίον της Χαμάς στη Γάζα,
• μέχρι τη διοχέτευση συστημάτων Patriot στην Ουκρανία μέσω έμμεσων διαύλων,
• και τη μεταφορά ρωσικού οπλισμού της Χεζμπολάχ που κατασχέθηκε κατά την εισβολή στον Λίβανο το 2024.

Παράλληλα, το Ιράν έχει επανειλημμένα κατηγορήσει Κούρδους Ιρανούς και άλλες μειονότητες για συνεργασία με τη Μοσάντ.

«Βγείτε μαζί στους δρόμους. Ηρθε η ώρα. Είμαστε μαζί μας», δηλώνουν μέσω του λογαριασμού τους στο Χ οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ που απευθύνονται στην γλώσσα φαρσί στους ιρανούς διαδηλωτές.

«Οχι μόνο από μακριά ή με λόγια. Είμαστε επίσης μαζί σας επί τόπου», αναφέρεται στο μήνυμα που μεταδόθηκε στα εβραϊκά από τον ραδιοφωνικό σταθμό του ισραηλινού στρατού.

Το μήνυμα απευθύνεται λίγες ημέρες μετά την συνάντηση του ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου με τον Ντόναλντ Τραμπ. Μετά τις συνομιλίες, ο αμερικανός πρόεδρος απηύθυνε προειδοποίηση στο Ιράν για νέα πλήγματα αν η Τεχεράνη αποκαταστήσει τα πυρηνικά και τα βαλλιστικά της προγράμματα.

Το Ιράν, που δεν αναγνωρίζει το Ισραήλ, κατηγορεί διαχρονικά το εβραϊκό κράτος για επιχειρήσεις σαμποτάζ κατά των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων και για τις δολοφονίες ιρανών στρατιωτικών, πολιτικών και επιστημόνων.

Η Μοσάντ έχει αποδείξει εδώ και δεκαετίες την ικανότητά της να διεισδύει στα άδυτα της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Το Ιράν και το Ισραήλ εχθροί από την ίδρυση της Ισλαμικής Δημοκρατίας το 1979, διεξήγαγαν τον Ιούνιο πόλεμο 12 ημερών που ξεκίνησε με μεγάλης κλίμακας ισραηλινή επίθεση κατά στρατιωτικών, πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν και κατοικημένων περιοχών.

Στην επίθεση χρησιμοποιήθηκαν, σύμφωνα με τα ισραηλινά και τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, drones τα οποία είχαν εισέλθει στο Ιράν εκ των προτέρων, πύραυλοι και μαχητικά αεροσκάφη.

Τον Ιούλιο 2024, το Ιράν ταπεινώθηκε από την δολοφονία από το Ισραήλ στην Τεχεράνη του Ισμαΐλ Χανίγιε, πολιτικού ηγέτη της Χαμάς.

Το κίνημα διαμαρτυρίας για το υψηλό κόστος διαβίωσης κέρδισε έδαφος χθες στο Ιράν, όπου ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν δήλωσε ότι ακούει τις «θεμιτές διεκδικήσεις» των διαδηλωτών.

Σήμερα, ο γενικός εισαγγελέας προειδοποίησε ότι η ιρανική δικαστική εξουσία θα επιδείξει «αυστηρότητα» αν οι διαδηλώσεις εργαλειοποιηθούν με σκοπό την αποσταθεροποίηση.

«Από δικαστική άποψη, οι ειρηνικές διαδηλώσεις για την υπεράσπιση των μέσων διαβίωσης είναι κατανοητές», δήλωσε ο Μοχάμαντ Μοβαχέντι-Αζάντ, σύμφωνα με την κρατική τηλεόραση.

«Κάθε απόπειρα μετατροπής των οικονομικών διαδηλώσεων σε εργαλείο ανασφάλειας, καταστροφής των δημοσίων αγαθών ή υλοποίησης σεναρίων κατασκευασμένων στο εξωτερικό θα συνοδευθεί από νόμιμη, αναλογική και αυστηρή απάντηση», προειδοποίησε.

Το πρωί σημειώθηκαν ισχυρές εκρήξεις στην κεντρική πόλη του Ισραήλ, ενώ φωτογραφίες δείχνουν πυκνή στήλη καπνού να υψώνεται από ένα κτήριο, σύμφωνα με το Sky News.

#Breaking: Unfortunately, the ballistic missiles of the #IRGC Aerospace Force hit headquarters of #Mossad in #Herzliya.#OperationRisingLion#OperationTruePromise3 pic.twitter.com/vNVKx8qmCd

— Babak Taghvaee – The Crisis Watch (@BabakTaghvaee1) June 17, 2025

Την ίδια ώρα ο Τραμπ λέει ότι δεν έχει προσεγγίσει το Ιράν για ειρηνευτικές συνομιλίες. «Δεν έχω προσεγγίσει το Ιράν με κανέναν τρόπο, αυτά είναι fake news» είπε

Η Κίνα κατηγορεί τον Τραμπ ότι “ρίχνει λάδι στη φωτιά”

Η Κίνα κατηγόρησε σήμερα τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ότι «ρίχνει λάδι στη φωτιά» στη σύγκρουση Ισραήλ-Ιράν, αφού ο πρόεδρος των ΗΠΑ συνέστησε  στους κατοίκους της Τεχεράνης να εκκενώσουν «αμέσως» την ιρανική πρωτεύουσα και κάλεσε τις ιρανικές αρχές να υπογράψουν συμφωνία.
«Το να ρίχνουν λάδι στη φωτιά, να διατυπώνουν απειλές και να ασκούν πιέσεις δεν θα συμβάλει στην άμβλυνση της κατάστασης, παρά μόνον θα αυξήσει τις εντάσεις και θα επεκτείνει τη σύγκρουση», δήλωσε σήμερα στη διάρκεια ενημέρωσης των δημοσιογράφων ο εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών Γκούο Τζιακούν.

«Η Κίνα καλεί όλες τις ενδιαφερόμενες πλευρές, ιδίως τις χώρες που ασκούν ιδιαίτερη επιρροή στο Ισραήλ, να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να πάρουν άμεσα μέτρα για να αμβλυνθούν οι εντάσεις και να αποτραπεί να επεκταθεί και να εξαπλωθεί η σύγκρουση», υπογράμμισε.

«Όλοι θα πρέπει αμέσως να εκκενώσουν την Τεχεράνη!», προειδοποίησε χθες, Δευτέρα, ο Ντόναλντ Τραμπ σε ανάρτηση στο μέσο του κοινωνικής δικτύωσης Truth Social.

Προτού εγκαταλείψει νωρίτερα τη σύνοδο κορυφής της G7, ο πρόεδρος των ΗΠΑ διαβεβαίωσε εξάλλου από τον Καναδά ότι «συμφωνία θα υπογραφεί» και ότι θα ήταν «ανόητο από την πλευρά του Ιράν να μην υπογράψει».