Ο οίκος, τον οποίο ίδρυσε ο Τζιάνι Βερσάτσε και που μόλις εξαγοράστηκε από την ανταγωνίστρια εταιρεία του Μιλάνου Prada και ο Ντάριο Βιτάλε «συμφώνησαν από κοινού να χωρίσουν τους δρόμους τους από τη 12η Δεκεμβρίου του 2025», αναφέρει ο Versace σε ένα δελτίο Τύπου.

Η διεύθυνση του Versace ευχαρίστησε τον Ντάριο Βιτάλε για την «εξαιρετική συμβολή του στην ανάπτυξη της δημιουργικής στρατηγικής της μάρκας κατά τη διάρκεια αυτής της μεταβατικής περιόδου», μετά την αποχώρηση της εκρηκτικής Ντονατέλα, η οποία έγινε η κύρια πρέσβειρα του οίκου.

Ενώ οι Εβδομάδες Μόδας του Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου πλησιάζουν, ο οίκος Versace διευκρίνισε πως η δημιουργική ομάδα θα συνεχίσει να λειτουργεί υπό τη διεύθυνση του Εμανουέλ Γκιντζμπέργκερ, γενικού διευθυντή της μάρκας, εν αναμονή του διορισμού του/της αντικαταστάτη/αντικαταστάτριάς του Ιταλού δημιουργού.

Ο Ντάριο Βιτάλε παρουσίασε μονάχα μία συλλογή για τον Versace, τον Σεπτέμβριο στο Μιλάνο, μιας «υπερβολικής και απλής κομψότητας», σύμφωνα με τον οίκο.

Η αποχώρηση αυτή ακολουθεί την ανακοίνωση της Prada, την Τρίτη, που επιβεβαίωσε πως εξαγόρασε τον Versace έναντι του ποσού των 1,25 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Ο «γάμος» μεταξύ των δύο ιταλικών εταιρειών πολυτελών ειδών αναμένεται να οδηγήσει στη «γέννηση» ενός ομίλου με κύκλο εργασιών άνω των 6 δισεκατομμυρίων ευρώ, ικανό να ανταγωνιστεί τους «τιτάνες» του τομέα, όπως οι LVMH και Kering.

Ιδρυθείς το 1978 από τον σχεδιαστή Τζιάνι Βερσάτσε και τον αδελφό του Σάντο, ο οίκος Versace αποτελεί ένα ίνδαλμα της ιταλικής μόδας, όμως βρέθηκε αντιμέτωπος με πτώση των πωλήσεών του.

Ο Calvin Klein και ο καλλονός σύντροφός του βρέθηκαν στο East Village της Νέας Υόρκης για την παρουσίαση του νέου βιβλίου του φωτογράφου της Vogue, Steven Klein. Ωστόσο, το βίντεο με τον αποπροσανατολισμένο Calvin Klein έκανε τον γύρο των social media.

Η άφιξή τους στο The Brant Foundation art gallery, όπου πραγματοποιούνταν το λαμπερό event, δεν εξελίχθηκε όπως περίμεναν. Ο διάσημος σχεδιαστής φάνηκε να μπερδεύεται από τα φλας των φωτογράφων στην είσοδο, με αποτέλεσμα να σκοντάψει και να χάσει για λίγο τον προσανατολισμό του.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Misha Rai (@misha_rai)

Μάλιστα ακούστηκε να μουρμουρίζει ότι «δεν το περίμενε αυτό», καθώς προσπαθούσε να ανέβει τα σκαλοπάτια προς την είσοδο. Ο σύντροφός του, δεν έδειξε να πτοείται και προχώρησε σαν να μην συμβαίνει τίποτα, αφήνοντας έναν άνδρα ασφαλείας να βοηθήσει τον 83χρονο σχεδιαστή – ο οποίος παραπάτησε για δεύτερη φορά.

Το στιγμιότυπο, που κυκλοφόρησε σε βίντεο, προκάλεσε κύμα αντιδράσεων στο διαδίκτυο.

Πολλοί χρήστες σχολίασαν αρνητικά τη στάση του 36χρονου μοντέλου. «Ούτε καν τον βοήθησε να ανέβει τα σκαλιά», έγραψε ένας. Άλλος σχολίασε: «Πόσο αγενές από μέρους του να μην τον στηρίξει».

Υπήρξαν όμως και αντίθετες απόψεις: «Ο Calvin θα μισούσε αν τον αντιμετώπιζε σαν ανήμπορο γέρο», έγραψε κάποιος.

Οι δυο τους είναι μαζί από το 2016, όταν έκαναν την πρώτη επίσημη δημόσια εμφάνισή τους στο Fall Gala του American Ballet Theatre.

Into the soul of Saudi Arabia's growing fashion scene. Against the backdrop of this avant-garde celebration, the Riyadh Fashion Week becomes a stage where dreams of elegance unwinds with every step. #RiyadhFashionWeek #RFW pic.twitter.com/rRHZWUL7KN

— Riyadh Fashion Week (@Riyadhfw) September 19, 2023

«Η εκδήλωση θα αναδείξει τα καλύτερα δημιουργικά μας ταλέντα, επιτρέποντας μια ακόμη ευκαιρία στα brand μας να συνδεθούν με τον κόσμο. Είτε είστε μαζί μας προσωπικά είτε μέσω streaming, ανυπομονούμε να αναδείξουμε τι έχει να προσφέρει η σαουδαραβική μόδα».

Οι λεπτομέρειες της διοργάνωσης αποκαλύφθηκαν για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Ανδρικής Μόδας στο Παρίσι και της Εβδομάδας Υψηλής Ραπτικής, στην οποία η Επιτροπή Μόδας της Σαουδικής Αραβίας σύστησε αρκετούς Σαουδάραβες σχεδιαστές που παρουσίασαν σε επιδείξεις μόδας τις κολεξιόν τους.

Η βιομηχανία μόδας στη Σαουδική Αραβία γνωρίζει αξιοσημείωτη ανάπτυξη και μεταμόρφωση τα τελευταία χρόνια και η Εβδομάδα Μόδας του Ριάντ είναι απόδειξη της δέσμευσης της χώρας για την προώθηση ενός ακμάζοντος οικοσυστήματος μόδας.

Οι λιανικές πωλήσεις στον τομέα της μόδας στη Σαουδική Αραβία αναμένεται να αυξηθούν κατά 28% στα 32 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2025, σύμφωνα με έκθεση της Fashion Futures.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

του ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΟΤΡΩΤΣΟΥ

Το επανέλαβε, δε, με ένα αίσθημα δικαίωσης της πρόβλεψής του, και στην τελευταία ομιλία του στη Βουλή κατά την συζήτηση της πρότασης δυσπιστίας.

Οι προβλέψεις, όμως, καταρρέουν. Ο Νίκος Ανδρουλάκης έγινε “μόδα” από το μιντιακό σύστημα που στηρίζει την κυβέρνηση και γρήγορα κατορθώνει, απ΄ ότι φαίνεται, να γίνει πολιτική τάση που ίσως αλλάξει τα μέχρι πρότινος στατικά δεδομένα του δικομματισμού. Αλλά με έναν τρόπο που δεν μπόρεσαν να προβλέψουν στο Μέγαρο Μαξίμου επειδή μετέτρεψαν σε βεβαία πρόγνωση την επιθυμία τους.

Έτσι, μέσα σε περίπου ένα μήνα από εκείνη την ευφορία, η πρόσκληση του Κυριάκου Μητσοτάκη στο νέο αρχηγό του ΚΙΝ.ΑΛ για συνάντηση στο Μαξίμου αναβλήθηκε επ΄αόριστον και η “πατρική προτροπή” για υπεύθυνη αντιπολίτευση μετατρέπεται σε αιχμές για την “επιτήδεια ασάφεια” του λόγου του κ. Ανδρουλάκη και την δόξα που επιδιώκει κρυπτόμενος, ακόμα και σε προσβολές στα όρια του ηλικιακού ρατσισμού για τον μετριοπαθή και συμπαθέστατο Κώστα Σκανδαλίδη.

Η δημοσκόπηση της Pulse (Σκάϊ) ήρθε να επικυρώσει αυτό που είχε αρχίσει να φαίνεται και σε προηγούμενες μετρήσεις. Η άνοδος του ΚΙΝ.ΑΛ προέρχεται ισομερώς από μετακινήσεις ψηφοφόρων, τόσο από τη Ν.Δ, όσο και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το 9% των ψηφοφόρων του κυβερνώντος κόμματος (εκλογές 2019) και το 10% εκείνων της αξιωματικής αντιπολίτευσης μετακινούνται -κατά την Pulse- στο πολιτικώς ακατέργαστο ακόμα ΚΙΝ.ΑΛ. Δεν αποκαθηλώνει τον Αλέξη Τσίπρα ο Νίκος Ανδρουλάκης αλλά απειλεί την ίδια την επιδιωκόμενη κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη στους (αποκαλούμενους) κεντρώους ψηφοφόρους. Η δε διαφορά μεταξύ ΚΙΝ.ΑΛ και ΣΥΡΙΖΑ παραμένει σε μία απόσταση ασφαλείας οκτώ μονάδων, περίπου όση και η διαφορά μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ (9 μονάδες, δηλαδή σε μονοψήφιο ποσοστό για πρώτη φορά σε μετρήσεις της ίδιας εταιρείας).

Το μιντιακό αφήγημα για τον “πολιτικό γίγαντα” που θα καταπιεί τον ΣΥΡΙΖΑ (ναι, γράφτηκε κι αυτό…) ανατρέπεται και το “the new kid in town” εμφανίζεται να απειλεί τόσο τις (μεταφορικά) λαϊκές γειτονιές του προνομιακού ακροατηρίου της αξιωματικής αντιπολίτευσης όσο και τα βόρεια προάστια της νεοδημοκρατικής ηγεμονίας.

Στην ίδια μέτρηση, η άνοδος του ΚΙΝ.ΑΛ από το περίπου 8% που ελάμβανε πριν την εκλογή νέου αρχηγού στο περίπου 14,5% μεταφράζεται -όπως επισήμανε ο αναλυτής της εταιρείας- σε προσπορισμό τριών μονάδων από τη Ν.Δ και άλλων τριών από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν είναι καθόλου βέβαιο πως θα αντέξει το θολό αφήγημα του κ. Ανδρουλάκη. Έχουμε ξαναδεί δημοσκοπικές “εκτοξεύσεις” να μετατρέπονται σε πτώσεις μετεωριτών, όμως ο συνδυασμός όλων των παραπάνω με άλλα ποιοτικά και ποσοτικά στοιχεία προοιωνίζεται ίσως σοβαρές ανακατατάξεις.

Για παράδειγμα, το 70% εκείνων που δηλώνουν πως θα ψηφίσουν το ΚΙΝ.ΑΛ στις επόμενες εκλογές επιθυμούν τη συνεργασία του για τον σχηματισμό κυβέρνησης, είτε χωρίς δεύτερη κουβέντα, είτε “υπό προϋποθέσεις”. Ο ίδιος ο Νίκος Ανδρουλάκης αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι οιαδήποτε τέτοια συζήτηση και είναι αρκετά πιθανό να το αποφύγει μέχρι τέλους.

Επιπροσθέτως, η ίδια δημοσκόπηση καταγράφει τις μεγάλες δυσκολίες που έχει η Ν.Δ στην επίτευξη της αυτοδυναμίας ακόμα και με τον δικό της νόμο (με κλιμακωτό μπόνους-μία έδρα ανά 0,5% πάνω από το 25% που εξασφαλίζει στο πρώτο κόμμα 20 έδρες) στην δεύτερη αναμέτρηση μετά την απλή αναλογική.

Έχει αξία να σημειωθεί πως ο επικεφαλής της Pulse εξήγησε (…) -απαντώντας στην ερώτηση της Σίας Κοσιώνη γιατί άλλη μέτρηση έφερε το ΚΙΝ.ΑΛ στο 17-18%- τόνισε πως τα ποσοστά εμπεριέχουν περιθώριο σφάλματος τριών μονάδων. Η παρατήρηση έχει μεγάλη αξία, διότι μπορεί να επιβεβαιωθεί το σενάριο της πρόθεσης ψήφου 31%-22%-14%, ή να διευρυνθεί ακόμα περισσότερο η διαφορά, όμως από τα λεγόμενα του αναλυτή (το αυτονόητο είπε, το οποίο, όμως, υποτιμάται συνήθως) δεν πρέπει να αποκλείεται και το αντίθετο. Ήτοι, η μονοψήφια διαφορά Ν.Δ-ΣΥΡΙΖΑ να είναι ήδη ακόμα και αισθητά μικρότερη και η κατάταξη των τριών κομμάτων εντελώς διαφορετική.

Όλα αυτά δείχνουν πως το πολιτικό παιχνίδι είναι ανοικτό και πολλά θα εξαρτηθούν από τις κυβερνητικές πολιτικές το επόμενο διάστημα, εξωγενείς παράγοντες (πανδημία, καιρικά φαινόμενα, ακρίβεια κ.ά), την στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όπως και από τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών. Όσο Πολάκη και όσο Φουρθιώτη κι αν καταναλώσουν τα μίντια και οι κομματικές ανακοινώσεις, η αντιπαράθεση σε καθαρά προεκλογικό χρόνο και εν τελει το αποτέλεσμα της κάλπης θα κριθούν από μείζονα θέματα που αφορούν τον πολίτη στην καθημερινότητά του.

Σε όλα τα παραπάνω, προσμετράται πλέον και το ότι η “μόδα” Ανδρουλάκη (καλλιεργηθείσα από τον αρχικό κυβερνητικό αφήγημα για να πληγεί ο ΣΥΡΙΖΑ) τείνει να μεταβληθεί σε πολιτική τάση που αφορά και τους δύο. Το γεγονός για παράδειγμα πως Μητσοτάκης, Τσίπρας, Ανδρουλάκης εμφανίζονται να έχουν σχετικά την ίδια απήχηση στους ψηφοφόρους του λεγόμενου Κέντρου είναι ένα θέμα σημαντικό.

Σημαντικότερο μάλλον για τον πρωθυπουργό, ο οποίος για να εδραιώσει καλύτερα το προφίλ του σε αυτή την πολιτική περιοχή πρέπει να κάνει βήματα που ίσως τον αφήσουν περισσότερο ακάλυπτο στην άλλη περιοχή που βρίσκεται δεξιότερα της Ν.Δ. Κάθε βήμα προς το Κέντρο θα αφήνει κενό που θα φροντίσουν να κατακτήσουν ο Μπογδάνος και η Δημιουργία, η Ελληνική Λύση και άλλα μικρότερα σχήματα.

Από την άλλη πλευρά, ο Αλέξης Τσίπρας κέρδισε εντυπώσεις καθώς όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης συντάχθηκαν με την πρόταση δυσπιστίας στην κυβέρνηση, δήλωσαν, όμως, πως δεν προτίθενται να προσφερθούν ως πρόθυμοι μετεκλογικοί εταίροι. Με δύσκολη την επίτευξη της αυτοδυναμίας από το πρώτο κόμμα (εξ’ ου και κάποιες εισηγήσεις στο Μαξίμου για αλλαγή του εκλογικού νόμου, οι οποίες φαίνεται πως απορρίφθηκαν καθώς θα πρόδιδαν πανικό και οπορτουνισμό), τόσο η Ν.Δ, όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ θα δυσκολευτούν πολύ να γεμίσουν με δανεικά καύσιμα το κυβερνητικό ρεζερβουάρ. Το δε ΚΙΝ.ΑΛ, εφόσον κατορθώσει να συγκεντρώσει διψήφιο ποσοστό, θα βρεθεί προ του διλήμματος εάν θα το αξιοποιήσει θέτοντας τους όρους μιας κυβέρνησης συνεργασίας, ή θα αφήσει τα πράγματα να κυλήσουν προς μία τρίτη εκλογική αναμέτρηση.

Θα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και “γκραν γκινιόλ” η πολιτική περίοδος μέχρι και μετά τις επόμενες εκλογές…

Ο Pierre Cardin γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου του 1922 στο Τρεβίζο της Ιταλίας. Ήταν γνωστός για το στυλ avant-garde. Λάτρευε τα γεωμετρικά σχέδια και ξέφευγε από τις κλασσικές νόρμες.

Ίδρυσε τον οίκο μόδας του το 1950. Από το 1991 ήταν πρέσβης καλής θελήσεως της ΟΥΝΕΣΚΟ.

Ο Κάρντιν γεννήθηκε κοντά στο Τρεβίζο . Οι γονείς του ήταν πλούσιοι γαιοκτήμονες, αλλά για να ξεφύγουν από τον φασισμό έφυγαν από την Ιταλία και εγκαταστάθηκαν στη Γαλλία το 1924. Ο πατέρας του, ένας πλούσιος Γάλλος έμπορος κρασιού , [ χρειάστηκε διευκρίνιση ] τον ευχήθηκε να σπουδάσει αρχιτεκτονική, αλλά από την παιδική του ηλικία ενδιαφερόταν για τη ντύσιμο.

Ο Cardin εκπαιδεύτηκε στην κεντρική Γαλλία. Ξεκινώντας την καριέρα του νωρίς, σε ηλικία 14 ετών δούλεψε ως μαθητευόμενος, μαθαίνοντας τα βασικά του σχεδιασμού μόδας και της κατασκευής. Το 1939, έφυγε από το σπίτι για να εργαστεί για έναν ράφτη στο Vichy , όπου άρχισε να κάνει κοστούμια για γυναίκες. Κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου , εργάστηκε στον Ερυθρό Σταυρό , ξεκινώντας ανθρωπιστικά συμφέροντα που συνεχίζονται μέχρι σήμερα.

Ο Cardin μετακόμισε στο Παρίσι το 1945. Εκεί, σπούδασε αρχιτεκτονική και συνεργάστηκε με τον οίκο μόδας του Paquin μετά τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο. Συνεργάστηκε με την Έλσα Σιαπαρέλι έως ότου έγινε επικεφαλής του ατελιέ του Christian Dior το 1947, αλλά του αρνήθηκε να εργαστεί στο Balenciaga .

Ο Cardin ίδρυσε το δικό του σπίτι το 1950. Η καριέρα του ξεκίνησε όταν σχεδίασε περίπου 30 από τις φορεσιές για το «πάρτι του αιώνα», μια μπάλα μεταμφίεσης στο Palazzo Labia της Βενετίας στις 3 Σεπτεμβρίου 1951, που φιλοξένησε ο ιδιοκτήτης του palazzo, Carlos de Μπιστίγκουι . Ξεκίνησε με το haute couture το 1953. Ήταν ο πρώτος couturier που γύρισε στην Ιαπωνία ως αγορά υψηλής μόδας όταν ταξίδεψε εκεί το 1959. Την ίδια χρονιά, αποβλήθηκε από το Chambre Syndicale για την έναρξη μιας έτοιμης για ένδυσης συλλογής για το πολυκατάστημα Printemps ως το πρώτο couturier στο Παρίσι, αλλά σύντομα αποκαταστάθηκε.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, ο Cardin ξεκίνησε μια πρακτική που είναι πλέον συνηθισμένη δημιουργώντας το σύστημα αδειών που επρόκειτο να εφαρμόσει στη μόδα. Μια συλλογή ενδυμάτων που ξεκίνησε γύρω από αυτήν την περίοδο εξέπληξε όλους εμφανίζοντας για πρώτη φορά το λογότυπο του σχεδιαστή. Καθώς η υψηλή ραπτική άρχισε να μειώνεται, το έτοιμο για ένδυση ανέβηκε καθώς και τα [ σχέδια διευκρίνισης ] . Ήταν ο πρώτος που συνδύασε τις φούστες “mini” και “maxi” της δεκαετίας του 1970. Εισήγαγε ένα νέο στρίφωμα που είχε μακρά πάνελ pom-pom ή περιθώριο που ταλαντεύονταν καθώς το σώμα κινήθηκε. [5]

Ξεκινώντας τη δεκαετία του 1970, ο Cardin έθεσε μια άλλη νέα τάση: “mod chic”. Αυτή η τάση ισχύει για τη φόρμα ή για έναν συνδυασμό φορμών, που δεν υπήρχαν τότε. Ήταν ο πρώτος που συνδύαζε κομμάτια εξαιρετικά μικρού μήκους και αστραγάλου. Έκανε φορέματα με σχισμές και μανίκια με διαστάσεις και μικτή κυκλική κίνηση και φούστες τσιγγάνων με δομημένες κορυφές. Αυτές οι δημιουργίες επέτρεψαν την αντίθεση των γεωμετρικών σχημάτων που τον αιχμάλωτο, με κυκλικές και ευθείες γραμμές. Ο Cardin ήταν ένα εικονίδιο για να ξεκινήσει αυτό το δημοφιλές κίνημα μόδας στις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Εμπνευσμένος από το διαστημικό ταξίδι και την εξερεύνηση, ο Cardin επισκέφθηκε τη NASA (Εθνική Διοίκηση Αεροναυτικής και Διαστήματος) το 1970, όπου δοκίμασε την αρχική διαστημική στολή που φορούσε ο πρώτος άνθρωπος που έβαλε τα πόδια στο φεγγάρι, τον Neil Armstrong . Ο Κάρντιν αγαπούσε τόσο πολύ την ενδυμασία, δημιούργησε το δικό του σχέδιο για τη NASA το 1970.

Ο Cardin παραιτήθηκε από το Chambre Syndicale το 1966 και άρχισε να εμφανίζει τις συλλογές του στο δικό του χώρο, το “Espace Cardin” (άνοιξε το 1971) στο Παρίσι, πρώην “Théâtre des Ambassadeurs”, κοντά στην Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών . Το Espace Cardin χρησιμοποιείται επίσης για την προώθηση νέων καλλιτεχνικών ταλέντων, όπως σύνολα θεάτρων, μουσικοί και άλλα. Σχεδίασε επίσης στολές για το Pakistan International Airlines , οι οποίες εισήχθησαν από το 1966 έως το 1971 και έγιναν στιγμιαία επιτυχία.

Το 1971, ο Cardin επανασχεδίασε το Barong Tagalog , μια εθνική φορεσιά των Φιλιππίνων , ανοίγοντας το μπροστινό μέρος, αφαιρώντας τις μανσέτες που χρειάζονταν μανικετόκουμπα , ανοίγοντας τα μανίκια και ελαχιστοποιώντας το κέντημα. Ήταν επίσης κωνικό στο σώμα, σε αντίθεση με το παραδοσιακό σχέδιο με χαλαρή εφαρμογή και είχε επίσης ένα παχύτερο κολάρο με αιχμηρές και μυτερές μανσέτες. Ένα ευθεία σχέδιο ευνοήθηκε από τον Πρόεδρο Ferdinand Marcos .

Το 1975, ο Cardin άνοιξε την πρώτη του μπουτίκ επίπλων στη rue du Faubourg-Saint-Honore . Τα σχέδια επίπλων του ήταν εμπνευσμένα από τα σχέδια μόδας του. [5] Τόσο το 1977 όσο και το 1979, απονεμήθηκε το Cartier Golden Thimble από τη γαλλική υψηλής ραπτικής για την πιο δημιουργική συλλογή της σεζόν.

Όπως πολλοί άλλοι σχεδιαστές σήμερα, ο Cardin αποφάσισε το 1994 να δείξει τη συλλογή του μόνο σε έναν μικρό κύκλο επιλεγμένων πελατών και δημοσιογράφων. Μετά από ένα διάλειμμα 15 ετών, έδειξε μια νέα συλλογή σε μια ομάδα 150 δημοσιογράφων στο σπίτι του στις Κάννες.

Με πληροφορίες από την wikipedia