Παράλληλα, αποδεικνύεται ότι ο Μιωνής έχει διακόψει την εγγραφή της συνομιλίας σε κρίσιμα σημεία που αναφερόταν ο ίδιος στις σχέσεις Σταύρου Παπασταύρου – Μαρέβας Μητσοτάκη.

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με πηγές του ΣΥΡΙΖΑ στην Προανακριτική:

1.Το «ακατάληπτο» σημείο δείχνει Μιωνή και όχι Παπαγγελόπουλο. Ο ιδιώτης πραγματογνώμονας της πλευράς Μιωνή λέει ότι προχώρησε σε αποθορυβοποίηση των ακατάληπτων σημείων της παρανόμως καταγεγραμμένης συνομιλίας. Στην έκθεσή του διευκρινίζει ότι η φράση Παππά, που δεν ακούγεται είναι η εξής: «…οι άνθρωποι που είναι διατεθειμένοι να μας προσεγγίσουν να είναι απόλυτοι». Άρα η πλήρης φράση του Νίκου Παππά είναι:

ΠΑΠΠΑΣ. «…Ξέρω και καταλαβαίνω ότι σε αυτό το επίπεδο της πολιτικής οι άνθρωποι που είναι διατεθειμένοι να μας προσεγγίσουν να είναι απόλυτοι. Καμία αντίρρηση! Ξέρω, καταλαβαίνω, οσμίζομαι, μαθαίνω, ότι κάποιοι βγάζουνε λεφτά. Λεφτά!».

Είναι, λοιπόν, σαφές ότι αυτοί που προσεγγίζουν την κυβέρνηση και είναι απόλυτοι, οι άνθρωποι που βγάζουν λεφτά δεν είναι ο Παπαγγελόπουλος. Είναι άνθρωποι που προσεγγίζουν την κυβέρνηση, όπως ο Μιωνής. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ο Παπασταύρου (στενός συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά) και ο Μιωνής, που από τότε έβγαζαν λεφτά, όπως έχει αναφέρει από την πρώτη στιγμή ο Νίκος Παππάς.

2.Στην πραγματογνωμοσύνη αναφέρεται ότι η διακοπή της παράνομης καταγραφής (όπως και η έναρξη) έγινε από τον ίδιο τον Μιωνή «διαμέσου των πλήκτρων ελέγχου της συσκευής που την πραγματοποιεί». Η λήξη της καταγραφής δεν έγινε, λοιπόν, «λόγω τέλους της μπαταρίας του καταγραφικού μηχανήματος», όπως αναφερόταν στο τέλος της απομαγνητοφώνησης της παράνομα ηχογραφημένης συνομιλίας, την οποία κατέθεσε η πλευρά Μιωνή στην προανακριτική επιτροπή πριν από λίγες ημέρες.

Ενδιαφέρον προκαλεί, μάλιστα, το γεγονός πως η λήξη της καταγραφής (που έγινε από τον ίδιο τον Μιωνή, όπως λέει και ο ιδιώτης πραγματογνώμονας στον οποίο ανέθεσε τον έλεγχο του ηχητικού) έγινε ακριβώς στο σημείο όπου ξεκινά (από τον ίδιο τον Μιωνή) η ανάλυση/περιγραφή της σχέσης Σταύρου Παπασταύρου και Μαρέβας Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη. Για ποιον λόγο άραγε ο Μιωνής έκλεισε το καταγραφικό εκείνη τη στιγμή;

3.Σε σύγκριση του παρανόμως καταγεγραμμένου ηχητικού και της απομαγνητοφώνησης της συνομιλίας που κατέθεσε η πλευρά Μιωνή πριν από λίγες μέρες, παρατηρείται μια λαθροχειρία. Από τις αναφορές Μιωνή στην απομαγνητοφώνηση αντιλαμβανόμαστε ότι ο Παπασταύρου δεν θα μιλούσε ποτέ για τη Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη, ακόμη και αν ήταν ένοχη, κάτι που με βάση το ηχητικό (και φράση που έχει παραληφθεί) δεν αποκλείει καθόλου ο ίδιος. Για αυτό εξάλλου, σ’ αυτό το σημείο της παρανόμως καταγεγραμμένης συνομιλίας υπάρχει μια σαφής λαθροχειρία στο κείμενο της απομαγνητοφώνησης, που αλλάζει το νόημα. Λείπει η φράση: «Μπορεί να έχει κάνει (σ.σ.: η Μαρέβα)».

Στην απομαγνητοφώνηση που διανεμήθηκε λέει: Μιωνής (για Μαρέβα): «Δεν ξέρω τι έχει κάνει, μπορεί να μην έχει κάνει τίποτα η Μαρέβα». Στην πραγματικότητα, βέβαια, ο Μιωνής λέει: «Δεν ξέρω τι έχει κάνει. Μπορεί να μην έχει κάνει τίποτα η Μαρέβα. Μπορεί να έχει κάνει». Η συγκεκριμένη αναφορά έχει απαλειφθεί και από την απομαγνητοφώνηση που κατέθεσε εκ νέου η πλευρά Μιωνή μαζί με την έκθεση του ιδιώτη πραγματογνώμονα στον οποίο ο ίδιος ο κ. Μιωνής ανέθεσε τον έλεγχο του ηχητικού.ρίσιμες λεπτομέρειες που, ουσιαστικά, δείχνουν συρραφή και διαστρέβλωση του νοήματος στην υποκλοπή Μιωνή, έρχονται στην επιφάνεια από πηγές του ΣΥΡΙΖΑ.

Σύμφωνα με την έκθεση που εστάλη στην προανακριτική ο συνολικός καταγεγραμμένος χρόνος της συνομιλίας των δύο ανδρών ήταν 47 λεπτά και 40 δευτερόλεπτα.

Η έκθεση εργαστηριακής εξέτασης έγινε στις 26/6 και όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται «από αυτή προκύπτει ρητώς ότι δεν εντοπίστηκαν σε κανένα σημείο της καταγραφής απότομες μεταβολές των ηχητικών συχνοτήτων. Αντιθέτως η ομαλότητα των μεταβάσεων τους δεικνύει τη μη συρραφή του περιεχομένου του ηχητικού αρχείου».

Στο κείμενο αναφέρεται επίσης ότι «ύστερα από τη συνδυαστική αξιολόγηση των εργαστηριακών ευρημάτων και συγκριτικών αποτελεσμάτων που εκτενώς αναφέρονται στα σχετικά κεφάλαια της παρούσης καταλήγουμε στα τελικά συμπεράσματα που διατυπώνονται ως ακολούθως: το υπό εξέταση ηχητικό αρχείο το οποίο επικυρώνεται από τον εντολέα δικηγόρο ως ακριβές αντίγραφο εκ του ενιαίου σειριακού διαύλου που κατατέθηκε στην ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή της Βουλής την 22/6/2020 με διάρκεια 47 minutes 40 sec παράχθηκε διαμέσου συσκευής καταγραφής ηχητικού σήματος και δεν φέρει κανένα ίχνος συρραφής αποτελώντας ενιαία ηχητική καταγραφή».

Οι πληροφορίες μας από το κυβερνών κόμμα επιμένουν ότι έχουν δημιουργηθεί δύο στρατόπεδα, πιθανώς όχι ισοδύναμα, γύρω από το θέμα:

Tο ένα, θέλει να πάει το ξεκαθάρισμα ως το τέλος, θέση στην οποία, εκτός του Αντώνη Σαμαρά, έχει προσχωρήσει και το «σύστημα Μαξίμου». Μέχρι στιγμής τουλάχιστον. Τα κέρδη προφανή: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κρατά τον Αντώνη Σαμαρά ικανοποιημένο -παρότι ο πρώην πρωθυπουργός έδειξε τα δόντια του και στα ελληνοτουρκικά, με τη συνέντευξη που έδωσε στα «Νέα» το Σάββατο- αλλά και τον Αλέξη Τσίπρα σε πολιτική ομηρία.

Για τον τελευταίο ειδικότερα, το αποτύπωσε χθες σε μία φράση η πολιτική συντάκτρια της εφημερίδας «Το Βήμα», Δήμητρα Κρουστάλλη: «Πολιτικά χάνεται το κέντρο και ηθικά χάνεται το πλεονέκτημα για τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτή τη φράση συνοψίζεται η εκτίμηση του Μεγάρου Μαξίμου» -αυτές, λοιπόν, είναι οι εκτιμήσεις του περιβάλλοντος του πρωθυπουργού. Ενώ στο στρατόπεδο αυτό δεν λείπουν και οι πιο «θεσμικοί», που διατείνονται ότι το ξήλωμα του παραδικαστικού και άλλων κυκλωμάτων που έδρασαν δίπλα στην κυβερνητική εξουσία, είναι στοιχειώδης δημοκρατική ευθύνη.

Υπάρχει και όμως και το άλλο στρατόπεδο, εκεί όπου μετριοπαθείς πολιτικοί της ΝΔ, αλλά ακόμη και φίλα προσκείμενοι στο κόμμα, οικονομικοί κύκλοι ενδιαφέρονται περισσότερο, όπως σημειώνουν, για την επόμενη μέρα, παρά για το παρελθόν…

Τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα είναι μπροστά -ιδίως μετά και τη νέα έξαρση, παγκοσμίως, του κοροναϊού αλλά και την απαγόρευση πτήσεων από τις ΗΠΑ, μεγάλο μέρος της τουριστικής βιομηχανίας ετοιμάζεται να βάλει λουκέτο. Την ίδια στιγμή και κάτω από αυτές τις συνθήκες εντείνεται το παζάρι στις Βρυξέλλες για το ύψος και τα χαρακτηριστικά του Κοινοτικού Ταμείου Ανάκαμψης.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, υπάρχει πάντα ο απρόβλεπτος γείτονας, έστω κι αν άφησε μια χαραμάδα αισιοδοξίας η τηλεφωνική συνομιλία Ερντογάν – Μητσοτάκη. Αντί, λοιπόν, η ηγεσία του τόπου, υποστηρίζουν οι θιασώτες της άποψης αυτής, να ασχολείται με τα μεγάλα ζητήματα, μπερδεύεται και αυτή σε μαγνητοταινίες…

Στα δύο και οι εφημερίδες της παράταξης

Το ρήγμα στις τάξεις του κυβερνώντος κόμματος αποτυπώνεται, σημειωτέον, και στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων που το στηρίζουν.

Την πρώτη άποψη υποστηρίζουν φανατικά οι εφημερίδες ιδιοκτησίας του Βαγγέλη Μαρινάκη, ενώ τη δεύτερη πρεσβεύει η «Καθημερινή» που εδώ και πολύ καιρό, άλλωστε, έχει επενδύσει στο «χαρτί» της συναίνεσης, της συνεννόησης μεταξύ των δύο βασικών πολιτικών κομμάτων.

Μια ματιά στα πρωτοσέλιδα της προηγούμενης εβδομάδας αποδεικνύεται πολύ διαφωτιστική: την επομένη της δημοσιοποίησης της συνομιλίας Παππά – Μιωνή, η εφημερίδα «Τα Νέα» κυκλοφορεί την περασμένη Τρίτη, με κεντρικό, εννοείται, τίτλο, «Κάποιοι βγάζουν πολλά λεφτά», ενώ η «Καθημερινή» επιλέγει ως τίτλο: «’Μαγαζιά’, εκβιασμοί και κασέτες».

Την ίδια ώρα δημοσιογράφος με πρόσβαση στο πρωθυπουργικό Μέγαρο εγκαλούσε, ως καλεσμένος σε πρωινή τηλεοπτική εκπομπή, την κυβέρνηση, γιατί κακώς βάζει πρωτίστως στο στόχαστρό της τον Νίκο Παππά: τον Αλέξη Τσίπρα πρέπει να βάλει, υποστήριζε ο δημοσιογράφος, και, πράγματι, πριν περάσει ένα 24ωρο έμπαινε στο κάδρο και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ…

Από την επόμενη μέρα (Τετάρτη) οι διαφορές μεταξύ των δύο συγκροτημάτων γίνονται πιο εμφανείς:

«’Εξι ερωτήματα για τον κ. Τσίπρα» απευθύνουν «Τα Νέα» με το φύλλο της Τετάρτης, την ώρα που η «Καθημερινή» υποβαθμίζει πλέον το θέμα στην πρώτη της σελίδα, με το χαρακτηριστικό τίτλο, «Κάλυψη και αντεπίθεση από τον κ. Τσίπρα». Η κάλυψη του θέματος από την παραδοσιακή «ναυαρχίδα» της συντηρητικής παράταξης προκαλεί μάλιστα την έκρηξη οργής από σχολιογράφο του αντίπαλου συγκροτήματος, αλλά μέσω της ραδιοφωνικής εκπομπής που έχει.

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, τα «Παραπολιτικά» έδωσαν συνέχεια με νέες μαγνητοταινίες, την ώρα που η κυριακάτικη «Καθημερινή» έβγαινε πιο αποφασιστικά μπροστά: «Ο κ. Μητσοτάκης καλείται να κρατήσει ζωντανό το χαρτί των συναινέσεων και του ‘εθνικού μετώπου’ έναντι της πτέρυγας του κόμματός του που ζητάει ‘σκληρό ροκ’ απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ» -αυτά στο πρωτοσέλιδο, γιατί στις εσωτερικές σελίδες και το ρεπορτάζ του Σταύρου Παπαντωνίου διαβάζουμε:

«Ο κ. Μητσοτάκης ξέρει πως το επόμενο διάστημα δεν θα είναι εύκολο σε όλα τα επίπεδα και πιθανότατα να χρειαστεί ευρύτερες συναινέσεις», με το δημοσιογράφο να επικαλείται σε εισαγωγικά, πηγές του Μεγάρου Μαξίμου: «Το δόγμα ‘όλα στο φως’ είναι αδιαπραγμάτευτο,  αλλά παράλληλα ο πρωθυπουργός δεν θέλει η πολιτική ζωή της χώρας να ποδοσφαιροποιηθεί και να κυλήσει άκριτα στα θολά νερά της σκανδαλολογίας»

Ταυτοχρόνως η εφημερίδα διαπίστωνε αποστάσεις του Μ. Μαξίμου από τον Άδ. Γεωργιάδη για τη δήλωσή του να μπει φυλακή η εισαγγελέας Ελένη Τουλουπάκη.

Όταν η Ντόρα παίζει «μπάλα»

Η κυβερνητική διαρροή περί «ποδοσφαιροποίησης» συμπίπτει εξάλλου με το άρθρο της Ντόρας Μπακογιάννη, επίσης, στην «Καθημερινή»:

«Να μην πέσουμε στην παγίδα της ποδοσφαιροποίησης», ήταν ο τίτλος του άρθρου, με ακόμη πιο χαρακτηριστικό επίλογο: «Η πρόκληση για την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι μεγάλη. Τώρα πρέπει να δούμε το δάσος και όχι το δένδρο», ζητούσε η αδελφή του πρωθυπουργού και πρώην υπουργός.

…Και η «μπάλα» είναι, συνεπώς, στα «πόδια» του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Νίκος Παπαδημητρίου  

Ακολουθεί η αναφορά:

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΑΝΑΦΟΡΑ
 Αθήνα, 26 Ιουνίου 2020
Αξιότιμε κ. Εισαγγελεύ,

Όπως γνωρίζετε, ήδη από τις 08/10/2019 μετά από απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων έχει συγκροτηθεί και λειτουργεί Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή για την διενέργεια Προκαταρκτικής Εξέτασης σχετικά με την τυχόν τέλεση αδικημάτων από τον πρώην Αναπληρωτή Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Δημήτριο Παπαγγελόπουλο, κατά την τέλεση των καθηκόντων του, σύμφωνα με το άρθρο 86 παρ. 3 του Συντάγματος, τα άρθρα 153 επ. του Κανονισμού της Βουλής των Ελλήνων και το άρθρο 5 του ν.3126/2003 «Περί Ποινικής Ευθύνης των Υπουργών». Αντικείμενο της Επιτροπής ήταν η διερεύνηση τυχόν τέλεσης αδικημάτων σχετικά με τη λεγόμενη «σκευωρία» γύρω από το σκάνδαλο Novartis.
Τα πολιτικά κόμματα που έχουν σήμερα την πλειοψηφία στην Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή προκάλεσαν αυτή την εξέλιξη προκειμένου να εκφοβίσουν υφιστάμενους σας εισαγγελείς ενώ διερευνούσαν –όπως εξακολουθούν να κάνουν- τις ευθύνες για τη βασική υπόθεση, το πραγματικό «σκάνδαλο Novartis», δηλ. τις υπερτιμολογήσεις φαρμάκων εν μέσω οικονομικής κρίσης.

Σας είναι, δε, γνωστό, ότι γρήγορα τα μέλη της πλειοψηφίας της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής, μετά από τις πρώτες αποτυχίες στοιχειοθέτησης κατηγοριών, αποφάσισαν να στρέψουν το ενδιαφέρον της προσοχής από την έρευνα για τη δήθεν «σκευωρία» σε σχέση με το «σκάνδαλο Novartis» σε μια γενικευμένη έρευνα, πέρα από το σχετικό κατηγορητήριο, η οποία έθεσε και θέτει στο στόχαστρο, με έναν αόριστο και απαράδεκτο τρόπο, εν είδει «κυνηγιού μαγισσών», και τους εισαγγελικούς λειτουργούς της χώρας. Οποιοσδήποτε, έχοντας οποιοδήποτε κίνητρο, μπορούσε να περάσει από την Επιτροπή και να ρίξει ένα ανάθεμα, με αφορμή οποιοδήποτε δικονομικό χειρισμό σε οποιαδήποτε υπόθεση. Στο πλαίσιο αυτό, μια σειρά από πρόσωπα κατέθεσαν στην Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή σχετικά με πράξεις που δεν περιλαμβάνονταν στο αρχικό κατηγορητήριο. Οι καταθέσεις τους και λεπτομέρειες για τις δικονομικές εξελίξεις στην Επιτροπή αφέθηκαν δολίως να δημοσιοποιηθούν ευρύτατα στον Τύπο και να λειτουργήσουν απειλητικά ως κλοιός έναντι έντιμων κρατικών λειτουργών.

Ο κ. Σάμπυ Μιωνής προσήλθε και έδωσε κατάθεση στην Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή στις 26/02/2020. Ο ίδιος εξ αρχής έσπευσε να δηλώσει ότι ήταν άσχετος με την αρχικά διερευνώμενη πράξη, δηλ. με τη δήθεν «σκευωρία» για το «σκάνδαλο Novartis», καθώς δεν γνώριζε τίποτα απολύτως για τη συγκεκριμένη υπόθεση. Η Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή παρότι δεν είχε αρμοδιότητα να συνεχίσει την εξέτασή του τον άφησε να τοποθετηθεί σχετικά με ζητήματα που αφορούσαν προσωπική του υπόθεση που είχε λάβει το χαρακτήρα πολυετούς αντιπαράθεσης στην οποία είχε ήδη από το 2013 εμπλακεί διαμεσολαβητικά και ο τότε Έλληνας πρωθυπουργός κ. Αντ. Σαμαράς.

Ήδη, στην κατάθεσή του αυτή πολλές φορές υπονόησε ότι έχει στην κατοχή του υλικό που θεωρούσε ως αποδεικτικό των ισχυρισμών του και το οποίο επιφυλασσόταν να καταθέσει εν ευθέτω χρόνω, χωρίς να προσδιορίζει το είδος του αποδεικτικού μέσου, αλλά και τα στοιχεία σχετικά με το αν προέρχεται από νόμιμη ενέργειά του.

Η Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή παρότι εκ του νόμου υποχρεούται να συλλέγει αυτεπάγγελτα το κρίσιμο αποδεικτικό υλικό δεν τον διέταξε να της το υποβάλει ευθύς αμέσως. Κάτι που δεν έκανε ούτε μέσω κλήσης του για νέα εξέταση, που ήταν δικονομικά απολύτως αναγκαία μετά την από 20/05/2020 «διεύρυνση κατηγορητηρίου», αφού η τελευταία από μόνη της μαρτυρούσε την έλλειψη αρμοδιότητας της Επιτροπής σε σχέση με την αρχική εξέτασή του.

Όμως, οι εξελίξεις έκτοτε έχουν αναδείξει στοιχεία της συμπεριφοράς του κ. Σάμπυ Μιωνή που εξηγούν και την τότε στάση της πλειοψηφίας της Επιτροπής. Μάλιστα, αποκαλύπτονται από το υλικό που προσκόμισε ορισμένες λεπτομέρειες για τη δραστηριότητα του ως άνω προσώπου που κανονικά θα έπρεπε ήδη να έχουν ανακοινωθεί σε εσάς από την αρμόδια Επιτροπή, αφού κάθε ανακριτικός υπάλληλος οφείλει να ανακοινώνει στην αρμόδια εισαγγελική αρχή οτιδήποτε πληροφορείται με κάθε τρόπο για αξιόποινη πράξη που διώκεται αυτεπάγγελτα (άρθρο 38 ΚΠΔ).

Ο κ. Σάμπυ Μιωνής, λοιπόν, επέλεξε μόλις στις 22/06/2020, 4 μέρες πριν τη λήξη των εργασιών της Επιτροπής και 4 ολόκληρα χρόνια μετά την πράξη της μαγνητοφώνησης, να καταθέσει στην Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή ένα έγγραφο απομαγνητοφώνησης της παράνομα καταγεγραμμένης ιδιωτικής συνομιλίας του με πρώην υπουργό, που εν γνώσει του έγινε κατά τη διάρκεια ιδιωτικού ταξιδιού του τελευταίου και έναντι του οποίου δεν προσάπτει οποιαδήποτε αξιόποινη πράξη.

Είναι δεδομένο ότι τόσο από το άρθρο 19 παρ. 3 του Συντ. όσο και από το άρθρο 177 παρ. 2 ΚΠΔ αποδεικτικά μέσα που είναι αποτέλεσμα παράνομων πράξεων, όπως η παραβίαση του απορρήτου της προφορικής συνομιλίας, εν αγνοία και χωρίς τη ρητή συναίνεση του συνομιλητή του και η χωρίς δικαίωμα επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα (άρθρα 370Α Π.Κ. και 38 ν. 4624/2019), είναι απαγορευμένη στο δίκαιό μας. Η δε διάταξη του άρθρου 14 ν. 4637/2019 δεν τυγχάνει εν προκειμένω εφαρμογής για πολλούς λόγους. Πρώτον γιατί ο ίδιος ο καταγραφόμενος δεν ελέγχεται από καμία δικαστική αρχή, αφού -καθ’ ομολογίαν του ίδιου του καταγράφοντος- δεν προσάπτεται τίποτε εναντίον του. Δεύτερον γιατί η νόμιμη χρήση αυτού του υλικού περιορίζεται από το νόμο στο στάδιο «κατά την παραπομπή και τη δίκη». Τρίτον γιατί τα εγκλήματα που μπορεί να αφορά αυτή η περιορισμένη νόμιμη χρήση είναι τα κακουργήματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος και του Εισαγγελέα Εγκλημάτων Διαφθοράς. Όμως, εν προκειμένω, αφενός κανένα έγκλημα δεν αποδίδεται στον ίδιο τον καταγραφόμενο, αλλά και τα εγκλήματα που ερευνά η Ειδική Επιτροπή της Βουλής δεν έχουν προσδιοριστεί οριστικά. Η εξουσιοδότηση, πάντως, που έχει η Ειδική Επιτροπή της Βουλής από την Ολομέλεια της Βουλής, δεν αφορά μόνο κακουργήματα, αλλά και πλημμελήματα. Όμως, κανένα από τα διερευνώμενα εγκλήματα που σκοπεύεται να στοιχειοθετηθούν μέσω του συγκεκριμένου αποδεικτικού υλικού δεν υπάγεται στην αρμοδιότητα των δυο παραπάνω εισαγγελικών αρχών, αφενός γιατί δεν στρέφονται κατά της περιουσίας του ελληνικού δημοσίου, και αφετέρου γιατί κατά ρητή πρόβλεψη του άρθρου 35 ΚΠΔ οι πράξεις που τελούνται από μέλη της κυβέρνησης εξαιρούνται από την αρμοδιότητά του Εισαγγελέα Εγκλημάτων Διαφθοράς και υπάγονται στην αρμοδιότητα της Βουλής. Έτσι, για τις πράξεις που δεν στρέφονται κατά του εννόμου αγαθού της περιουσίας του δημοσίου και για τις πράξεις που έχουν συμπεριληφθεί στο κατηγορητήριο, ως είχε αρχικά και ως έχει και μετά τη διεύρυνσή του με απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής, δεν είναι δυνατή η αξιοποίηση οποιουδήποτε υλικού που προέρχεται από παράνομη πράξη.

Εξάλλου, το έγγραφο της απομαγνητοφώνησης δεν κατατέθηκε ήδη από την αρχή της διαδικασίας, παρότι ήταν στην κατοχή του κ. Σάμπυ Μιωνή. Η μεθοδευμένη διαχείριση του υλικού καταδεικνύει ότι αυτό δεν προσκομίζεται στις αρχές έγκαιρα ως έκτακτο, αναγκαίο, μοναδικό αποδεικτικό μέσο προς ενίσχυση των ισχυρισμών του, αλλά ότι υπήρχε ευχέρεια και σκοπιμότητα να κρατηθεί και να αξιοποιηθεί για άλλους λόγους, μεταξύ των οποίων η εκτροπή της διαδικασίας από τους καθιερωμένους στόχους της ανάκρισης προς την κατεύθυνση της επίτευξης των πολιτικών στοχεύσεων της πλειοψηφίας της Επιτροπής και των προσωπικών στόχων του ίδιου.

Νωρίτερα, από όλους φαίνεται, άλλωστε, ότι είχε το σχετικό υλικό ένα τουλάχιστον από τα μέλη της Επιτροπής, ο κ. Αθ. Πλεύρης. Αφού κατά την κατάθεση του κ. Ν. Παππά τον Μάρτιο του 2020, δηλ. πολύ καιρό πριν την υποβολή του απομαγνητοφωνημένου υλικού στην Επιτροπή, είχε την ευχέρεια να θέτει προς τον τελευταίο ερωτήσεις που, ναι μεν παρερμηνεύουν το υλικό και το πλαίσιο της συζήτησης όπως αποκαλύφθηκαν αργότερα, αλλά δείχνουν σήμερα την σαφή ύπαρξη γνώσης του υπάρχοντος υλικού. Η πλειοψηφία της Επιτροπής δεν έχει μέχρι σήμερα διαφυλάξει ούτε τα ελάχιστα προσχήματα αμεροληψίας και αντικειμενικότητας, αλλά η οφθαλμοφανής αυτή μεθόδευση θέτει ζητήματα ευθύνης τόσο του κ. Πλεύρη για αποσιώπηση λόγου εξαίρεσης (άρθρο 254 Π.Κ.), όσο και του κ. Μιωνή για αθέμιτη επιρροή (άρθρο 167Α Π.Κ.).

Το ίδιο το έγγραφο απομαγνητοφώνησης βρίθει κενών, ασαφών και ακατάληπτων σημείων και ολοκληρώνεται απότομα. Άλλωστε, ήδη, στις 24/06/2020 ο δικηγόρος του κ. Σάμπυ Μιωνή, προφανώς εκπροσωπώντας τον, ανέφερε σε δημοσιογράφους ότι στην κατοχή του εντολέα του βρίσκεται και άλλο αποδεικτικό υλικό, που θα κατατεθεί εν ευθέτω χρόνω. Μάλιστα, ορισμένα ΜΜΕ, προφανώς παρατηρώντας τη μεθοδολογία στον τρόπο προσαγωγής του αποδεικτικού υλικού, αλλά και το γεγονός ότι το ήδη δοθέν απομαγνητοφωνημένο κείμενο ολοκληρώνεται απότομα –δείγμα ότι πιθανότατα έχει μείνει εκτός του ήδη προσαχθέντος υλικού και λοιπό μαγνητοφωνημένο υλικό- αναφέρουν την ύπαρξη 9 κασετών με μαγνητοφωνήσεις. Αν, λοιπόν, δεν έχει προσαχθεί το πλήρες αποδεικτικό υλικό, ακόμη και ως προς το ήδη εμφανιζόμενο συμβάν ιδιωτικής συνομιλίας, τότε αφενός στην κατοχή του κ. Σάμπυ Μιωνή βρίσκεται το υπόλοιπο μέρος, πιθανά μαζί με άλλες ηχογραφήσεις, ενώ αφετέρου στην Επιτροπή δεν προσήχθη το πλήρες υλικό της ιδιωτικής συνομιλίας που αφορούσε το από 22/06/2020 υπόμνημά του. Αποτέλεσμα του τελευταίου είναι να μην μπορεί να κριθεί τι ακριβώς έχει μείνει απ’ έξω, αλλάζοντας το πλαίσιο της συζήτησης, ενώ και μόνο η απότομη αποκοπή της καταγεγραμμένης συζήτησης δημιουργεί ζήτημα ευθύνης για την απόκρυψη μέρους εγγράφου από Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή που εκτελεί καθήκοντα εισαγγελικού λειτουργού.
Εξάλλου, από το έγγραφο απομαγνητοφώνησης αποδεικνύεται ότι ο ίδιος ο προσάγων το σχετικό υλικό προκαλούσε συναντήσεις υπό την πιεστική ισχύ των σχέσεών του με διεθνείς παράγοντες σε μια περίοδο που η ίδια η χώρα έχει ανάγκη να διατηρεί αδιατάρακτες τις σχέσεις της με ξένους ηγέτες της ευρύτερης περιοχής για ευνόητους λόγους. Ενώ, λοιπόν, έχει προκαλέσει τις συναντήσεις με δική του πρωτοβουλία, παρουσιάζεται κατά τα άλλα ως δήθεν εκβιαζόμενος και ως δήθεν θύμα τελεσθεισών παρεμβάσεων στη Δικαιοσύνη, ενώ καμία παρέμβαση δεν έχει γίνει. Εξ ου και επανέρχεται με αιτήματα που θα έπρεπε αυτά τα ίδια να τύχουν εκτενούς εισαγγελικής έρευνας και όχι οποιαδήποτε προσπάθεια λεκτικής υπεκφυγής, απόκρουσης και κατευνασμού του με αόριστες διατυπώσεις και εξευμενιστικές γενικές εκτιμήσεις σε σχέση με την υπόθεση από τον συνομιλητή του.

Σε ορισμένο σημείο του αποηχογραφημένου κειμένου ο ίδιος φτάνει, μάλιστα, να ζητεί να πληροφορηθεί ονόματα υπαλλήλων δικαστικών και αστυνομικών αρχών ξένων κρατών και υπηρεσιών, ενώ αλλού αναφέρει σε σχέση με ορισμένες εξελίξεις εναντίον του ελέγχων χαρακτηριστικά: «Φυσικά και τα ξέρω, έτσι; Δηλαδή έχω intelligence. Τα ξέρω! Δηλαδή, αλλά σε κάποια στιγμή, τι θα κάνω;», φράση που γεννά ζήτημα σε σχέση με την πιθανή οργανωμένη συνεργασία του με υπηρεσίες πληροφοριών (intelligence service), που θα έπρεπε να διερευνηθεί άμεσα σε σχέση με τη νομιμότητά της, τους ευρύτερους στόχους της και την πιθανή διακινδύνευση των συμφερόντων της χώρας και των σχέσεών της με σύμμαχες χώρες.

Αξιότιμε, κ. Εισαγγελεύ, η βαρύτητα των παραπάνω πράξεων καθιστά αναγκαίο να αναληφθεί κάθε πρωτοβουλία στο ανώτατο δυνατό επίπεδο της Εισαγγελικής Αρχής, δηλαδή από εσάς προσωπικά, προκειμένου τα παραπάνω συμβάντα και τα σχετικά με αυτά αποδεικτικά στοιχεία να υπαχθούν υπό την άμεση εποπτεία σας και υπό την άμεση, ευθεία και ελεύθερη κρίση σας ως προϊσταμένου της ανεξάρτητης εισαγγελικής αρχής της χώρας μας (άρθρο 24 ν. 1756/1988).

Για τους παραπάνω λόγους

Σας καλούμε όπως προβείτε σε κάθε νόμιμη κατά το λόγο της αρμοδιότητάς σας ενέργεια, σε σχέση με αυτεπάγγελτα διωκόμενες πράξεις, αλλά και σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου από τις αρμόδιες αρχές.

Η γραμματέας της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ
Όλγα Γεροβασίλη            
Ο υπεύθυνος Δικαιοσύνης ΣΥΡΙΖΑ- ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ
Φώτης Κουβέλης

Μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό «Κανάλι Ένα 90,4», που συμπληρώνει σήμερα 33 χρόνια λειτουργίας, ο υπουργός Επικρατείας διαπίστωσε εισαγωγικά ότι «γενικά υποβαθμίζουμε το φαινόμενο, διότι στο συλλογικό υποσυνείδητο πολλά από όσα προκύπτουν σήμερα, είχαν με κάποιο τρόπο, αν όχι προεξοφληθεί, τουλάχιστον είχαν μπει στην ατζέντα της σκέψης μας. Υπήρχαν, δηλαδή, κάποιες παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη, υπήρχε μια διολίσθηση σε ό,τι αφορά το πολιτικό ύφος και ήθος, ζητήματα αθέμιτων αλληλεπιδράσεων με επιχειρήσεις -όλα αυτά στη συνείδηση των πολιτών με κάποιο τρόπο είχαν περάσει ως λογικά και αυτονόητα. Δεν είναι έτσι».

Όλοι οι πολίτες», συνέχισε ο Γ. Γεραπετρίτης, «πρέπει να βρισκόμαστε σε δημοκρατική εγρήγορση ανεξαρτήτως του ποια είναι η κυβέρνηση, γιατί τέτοια φαινόμενα είναι παθολογικά της δημοκρατίας. Είναι η πρώτη φορά, από συστάσεως του ελληνικού κράτους δεν θα έλεγα, αλλά σίγουρα τα τελευταία 100 χρόνια από τον Εθνικό Διχασμό, όπου έχουμε, τουλάχιστον όπως προκύπτει -και με την επιφύλαξη ότι πρόκειται για γνήσιο υλικό αλλά δεν αμφισβητήθηκε (το υλικό)- μια συγκροτημένη δομή. Η οποία βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο κέντρο της κυβερνητικής λειτουργίας, και η οποία είναι γνωστή στην κυβερνητική δομή και αξιοποιείται κατά περίπτωση για την επίτευξη συγκεκριμένων πολιτικών στόχων».

Αυτό», συμπέρανε ο υπουργός, «συνιστά μια πάρα πολύ μεγάλη δημοκρατική διολίσθηση και είναι μια διολίσθηση, η οποία δεν έχει να κάνει μόνο με την Πολιτεία, έχει να κάνει και με το ήθος της Πολιτείας. Όταν βρισκόμαστε μπροστά σε φαινόμενα όπου αξιοποιούνται πολιτικά οικογένειες των πολιτικών αντιπάλων, όταν υπάρχει ένα ύφος το οποίο δεν προσιδιάζει σε υπόδειγμα άσκησης πολιτικής εξουσίας, ένα αγοραίο πολιτικό ύφος, εκεί πραγματικά βρισκόμαστε σε λογική εκτροπής».

Τα αίτια της στροφής στον «πολιτικό λαϊκισμό»

Στο σημείο αυτό της συνέντευξης, ο υπουργός Επικρατείας ανέλυσε παρενθετικώς ποιες, κατά την άποψή του, ήταν οι αιτίες της εκλογικής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ πριν από πέντε χρόνια: «Εκείνο το οποίο έχει υπάρξει στην Ελλάδα, ιδίως προϊούσης της οικονομικής κρίσης, είναι μια πολιτική ματαιότητα. Ότι η Ελλάδα δεν μπορεί παρά να υποφέρει από τα δεινά της, που είναι το πελατειακό κράτος, οι αθέμιτες σχέσεις μεταξύ κράτους και ιδιωτικής οικονομίας, και κυρίως, μια αίσθηση πολιτικής ματαιότητας εκ του γεγονότος ότι όλο το πολιτικό προσωπικό είναι περίπου στην ίδια κατεύθυνση της ανευθυνότητας και της αδιαφάνειας. Αυτό, οδήγησε στην πραγματικότητα σε μια άρνηση, συνολικά, του πολιτικού συστήματος. Η μεγάλη στροφή προς τον πολιτικό λαϊκισμό που έγινε την 5ετία της προηγούμενης διακυβέρνησης, ήταν κατά βάση έκφραση της πολιτικής άρνησης, η οποία εκδηλώθηκε στην κοινωνία επειδή θεώρησε ότι υπάρχει μια πολιτική ελίτ η οποία στην πραγματικότητα καταδυναστεύει τους πολίτες.

Αυτός ο πολιτικός αφορισμός», επιχειρηματολόγησε επίσης, «οδήγησε στα φαινόμενα τα οποία έχουν περάσει δυστυχώς στις μάζες. Έγινε μια προσπάθεια από μια κρίσιμη μάζα του Τύπου, της πολιτικής, της κοινωνίας και της επιστήμης να μπορέσουμε να επανέλθουμε σε μια λογική πολιτικού ορθού λόγου. Έχουμε καταφέρει σημαντικά πράγματα αλλά και πάλι είμαστε πολύ πληγωμένοι από την πολιτική άρνηση και ματαιότητα. Χρειάζεται πολύ μεγάλη προσπάθεια και εγρήγορση, δεν πρέπει να θεωρούμε ως αυτονόητα παθολογικά φαινόμενα», τόνισε κορυφώνοντας στη συνέχεια την κριτική του προς την αξιωματική αντιπολίτευση.

«Όταν στην προηγούμενη διακυβέρνηση βλέπαμε υπουργούς της κυβέρνησης να πηγαίνουν στον ‘Αρειο Πάγο για να παραλαμβάνουν δικογραφίες, όταν ο σημερινός ελεγχόμενος για τα ζητήματα του παραδικαστικού, κ. Παπαγγελόπουλος που ήταν υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, δήλωνε έξω από το Μέγαρο Μαξίμου -πριν ακόμη διαβιβαστεί η δικογραφία- ότι η Novartis είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης, αντιλαμβανόμαστε τι συνέβαινε. Όταν είχαμε δικαστές τη μια μέρα να αποφασίζουν στην έδρα και την άλλη μέρα να βρίσκονται στο Μέγαρο Μαξίμου, καταλαβαίνουμε τι συνέβαινε. Και σήμερα, προέκυψε το πόρισμα σύμφωνα με το οποίο δεν υπάρχει καμία εμπλοκή πολιτικού προσώπου στη Novartis».

Και ο Γ. Γεραπετρίτης συμπλήρωσε: «Εν τούτοις, εμείς καθίσαμε ως λαός και ανεχθήκαμε να σύρονται άνθρωποι στη Βουλή, να σπιλώνονται προσωπικότητες, δύο πρώην πρωθυπουργοί να βρίσκονται ενεχόμενοι με βαρύτατες κατηγορίες. Δυστυχώς η αντίδρασή μας δεν ήταν τόσο οξεία όσο θα έπρεπε, και δυστυχώς αναλαμβάνουμε τις συνέπειες όλων αυτών».

Κληθείς, τέλος, να εκτιμήσει ποια θα είναι η συνέχεια των εξελίξεων, είπε: «Είναι ένα ντόμινο το οποίο δύσκολα θα έχει τέλος, διότι, αντιλαμβανόμαστε όλοι, ότι αυτήν τη στιγμή γίνεται και μια μάχη επιβίωσης στον χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Είναι πάρα πολλές οι προσωπικές διαφοροποιήσεις, οι οποίες υπάρχουν. Επίσης υπάρχουν προσωπικές ατζέντες που θα πρέπει να εξυπηρετηθούν. Η αυτοκριτική δεν είναι το μεγάλο πλεονέκτημα της σημερινής αξιωματικής αντιπολίτευσης, δεν το έπραξε ούτε όταν έχασε την εξουσία, όταν απώλεσε τις εκλογές, ουσιαστικά τα έβαλε με το εκλογικό σώμα, το οποίο δεν αναγνώρισε τη δική της υπεροχή».

Ανάληψη ευθύνης

Στην κριτική του, τέλος, για όσα διημείφθησαν στο χθεσινό Πολιτικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, «όταν χθες, ήδη, ο κ. Παππάς ομολόγησε με τρόπο κάπως κυνικό ότι έκανε σφάλμα ύφους και ουσίας, το σφάλμα ουσίας στην πολιτική είναι σφάλμα που έχει να κάνει με την ίδια την πολιτική κοσμοθεωρία του καθενός. Αν ένας πολιτικός κάνει σφάλμα, μπορεί να είναι απλώς ιδεολογικό. Όταν ο υπουργός Επικρατείας κάνει σφάλμα ουσίας, είναι σφάλμα που έχει να κάνει με την κυβέρνηση και με την Πολιτεία.

‘Αρα», συμπέρανε, «θα πρέπει να έχουμε ένα ελάχιστο αίσθημα αυτοκριτικής για να μπορούμε να βγούμε και να αναλάβουμε την ευθύνη. Και η ανάληψη της ευθύνης προφανώς και δεν είναι «ξέρεις, δεν θα το ξανακάνω στο μέλλον». Το ότι συνέβη, είναι ένδειξη ότι μπορεί να συμβεί. Και το ότι συνέβη, έχει την έννοια ότι είναι μέσα στην ατζέντα των ανθρώπων. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι προσπερνάμε με έναν τρόπο ανάλαφρο τα όσα συνέβησαν, με πολύ ήπιο τρόπο, το γεγονός ότι «αναγνωρίζαμε την ύπαρξη παράλληλης δομής εξουσίας και ότι στο μέλλον θα είμαστε πιο προσεκτικοί», όπως συνέστησε ο κ. Τσίπρας. Το ζήτημα δεν είναι στο μέλλον να είμαστε πιο προσεκτικοί για να μην μας αποκαλύπτουν. Το ζήτημα είναι να μην συμβούν ποτέ ξανά τέτοια φαινόμενα τα οποία συνιστούν στην πραγματικότητα δημοκρατική παρακμή», υπογράμμισε κλείνοντας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τα αποσπάσματα:

· «Αν αυτοί, λοιπόν, μου κάνουν οτιδήποτε, με αυτό το report… και παίρνουν οι Αμερικάνοι και το Ισραήλ αλλά και οι Αμερικάνοι, το World Jewish Congress. Δηλαδή μπαίνουν και οι Αμερικάνοι μέσα όπου εκεί έχω τον Dershowitz σου είπα»

· «Ο Dershowitz έχει κάνει immobilize το αμερικάνικο κομμάτι και αυτό το report, που ο Ocampo δεν είναι Εβραίος, θα βγουν και θα κατηγορήσουν την Ελλάδα για αντισημιτισμό. Εμένα μου είπαν ευθέως “εσύ κουβέντα για αντισημιτισμό”, μου είπαν από την Αμερική. Εμείς! Εδώ!{…} Και μετά, αν το κάνουνε, θα κάνει το αντίθετο audit… αυτοί πως κάνανε conduct το investigation και γιατί, για τα ψέματα του Φαλτσιάνι, που θα τον πάω τώρα για ψευδορκία; Και με τα ψέματα του Φιλιππάκη; Οπότε, μετά, θα βγάλει τον Υπουργό που συνεργάζεται με τους νεοναζί, οι εισαγγελείς και αυτοί μέσα, ότι όλο το σύστημα είναι αντισημιτικό και από εκεί και πέρα ό,τι γίνει! Έτσι; Ό,τι γίνει! Γιατί αυτοί θέλουν να κάνουν αυτό που έκαναν στον Μεταξά. Δηλαδή να μου βγάλουν ένταλμα και να με γαμήσουνε. Δεν υπάρχει περίπτωση… Εγώ δεν θα δεχτώ ούτε δίωξη για αυτό το πράγμα του Παπασταύρου, που θέλουν να πουν ότι δώσαμε ψεύτικο τέτοιο… δεν δώσαμε ψεύτικο!»

Σύμφωνα με το δημοσίευμα των Los Angeles Times με τίτλο: «Alan Dershowitz, marred by ties to Jeffrey Epstein, will defend Trump at impeachment trial¨, o νομικός σύμβουλος του Σ. Μιωνή παρουσιάζεται ως ανυπόληπτο πρόσωπο, καθώς «πέραν της υπεράσπισης του Τραμπ, προβληματισμό προκαλεί λόγω των σχέσεών του με τον Επστάιν, τον καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα».

Προστίθεται δε στο ρεπορτάζ του αμερικανικού Μέσου πως «το 2008, ο Ντέρσοβιτς βοήθησε τον πάμπλουτο χρηματιστή να εξασφαλίσει μια επιεική συμφωνία με ομοσπονδιακούς εισαγγελείς στη Φλόριντα ενώ ο Επστάιν ήταν υπό έρευνα για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων κοριτσιών». Μάλιστα, κατά τους Los Angeles Times, ένα από τα θύματα του Έπσταϊν, η Βιρτζίνια Ρόμπερτς Τζούφρε, κατηγόρησε την Ντέρσοβιτς ότι την κακοποίησε, με τον μεγαλοδικηγόρο να αρνείται τους ισχυρισμούς και να υποβάλλει αγωγή εναντίον της για δυσφήμιση.

Κατά το δημοσίευμα του Capital.gr με τίτλο: «Ο Άλαν Ντέρσοβιτς θα υποστηρίξει ότι ο Τραμπ δεν πρέπει να αποπεμφθεί γιατί δεν έκανε κάποιο έγκλημα», σημειώνεται -μεταξύ άλλων- ότι ο Ντέρσοβιτς ήταν μέλος της νομικής dream team για την υπεράσπιση του O.J. Simpson. H υπόθεση είχε προκαλέσει παγκόσμιο ενδιαφέρον, καθώς ο αστέρας του αμερικανικού ποδοσφαίρου κατηγορήθηκε για τη δολοφονία της πρώην συζύγου του και του συντρόφου της. Τότε, ο Ντέρσοβιτς συμμετείχε στην ομάδα νομικών μαζί με τον Ρόμπερτ Καρντάσιαν, καταφέρνοντας να αθωώσουν τον O.J. Simpson. Εν συνεχεία, οι συγγενείς των θυμάτων επανήλθαν με κατάθεση αγωγής, την οποία κέρδισαν.

Το απόσπασμα από δημοσίευμα του Capital.gr:

«Ο Ντέρσοβιτς είναι γνωστός ως δικηγόρος υπεράσπισης που έφτιαξε το όνομά του ως μέλος της νομικής “dream team” του O.J. Simpson. Συμμετείχε επίσης στην ομάδα υπεράσπισης του Χάρβεϊ Γουάινστιν, ως σύμβουλος και βοήθησε στην υπεράσπιση του Τζέφρι Επστάιν, το 2008, όταν κατηγορήθηκε για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων. Ο ίδιος ο Ντέρσοβιτς κατηγορήθηκε επίσης για σεξουαλική επίθεση εναντίον ενός εκ των κατηγόρων του Επστάιν, κάτι που αρνείται – αλλά έκτοτε εξέφρασε τη λύπη του για τους δεσμούς του με τον Επστάιν. Επίσης αντιτάχθηκε στην αποπομπή του Μπιλ Κλίντον την περίοδο που εξελισσόταν η υπόθεση».

Ο Παύλος Πολάκης μας θυμίζει και τις «αδυναμίες» του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη:

«Από τον ΜΑΥΡΙΚΗ στον ΜΙΩΝΗ ….

31 χρόνια δρόμος από τον Κωνσταντίνο στον Κυριακο…

Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα..

Ο Μαυρίκης ήταν τουλάχιστον μερακλής…»

Σε ό,τι αφορά τις κασέτες Μιωνή που μελετά ήδη η Δικαιοσύνη, ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος κατήγγειλε σύμφωνα με πληροφορίες τον επιχειρηματία για κατασκοπεία, ενώ οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως άφησε αιχμές εναντίον του πρώην επικεφαλής της, κάνοντας λόγο για «αντισημιτισμό από την πλευρά του του Γιάννη Ρουμπάτη». 

Ειδικότερα σύμφωνα με πληροφορίες:

Ο κ. Παπαγγελόπουλος πρότεινε να επισημανθεί ότι η παράνομη καταγραφή και δημοσιοποίηση της συνομιλίας Παππά – Μιωνη έχει τελεσθεί το έγκλημα της Κατασκοπείας (Άρθρο 148 παρ. 1 και 2). Διότι δημοσιοποιήθηκαν  παράνομα κρατικά ΜΥΣΤΙΚΑ με τρόπο που μπορεί να προκαλέσει κίνδυνο στα συμφέροντα του Κράτους. Κατά τον Παπαγγελο αυτό το κατάπτυστο και παράνομο usb έπρεπε να σταλεί απευθείας στον Εισαγγελέα πριν δημοσιοποιηθεί και μάλιστα από επιτροπή του Κοινοβουλίου.

Στο σημείο αυτό ακολούθησε σύμφωνα με τις ίδιες πηγες ο εξής διάλογος με τον κ. Μπουγά:

• ΜΠΟΥΓΑΣ: Αρα ειναι συνενοχος και ο Παππας. 
• Παπαγγελοπουλος:  Κύριε Πρόεδρε ο διάλογος δεν είναι κατασκοπεία Η παράνομη καταγραφή και η διάδοση που έγιναν από τον Μιωνη συνιστά την πράξη της κατασκοπίας. Καμία ευθύνη δεν έχει ο Παππάς

Την ίδια ώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ αμφισβήτησε την αρμοδιότητα της Επιτροπής να στείλει το ηχητικό ντοκουμέντο της συνομιλίας Παππά- Μιωνή στον αρμόδιο εισαγγελέα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Γιάννης Ραγκούσης επικαλέστηκε το άρθρο 14 του νόμου 4637/2019 που αναφέρεται μόνον στις δύο εισαγγελίες.

Πηγές από τη ΝΔ υποστήριζαν ωστόσο, πως αφενός ο ΣΥΡΙΖΑ ενέκρινε την αρμοδιοτητα της Επιτροπής και αφετέρου δεν τίθεται θέμα αρμοδιότητας, διοτι αποτελεί sui generis όργανο που ερευνά υπόθεση διαφθοράς.

«Οι υπέρμαχοι της διαφάνειας θέλουν να αποκρύψουμε το ηχητικό, απίστευτο», σχολίαζαν.

Οι κατευθύνσεις της έρευνας, σε πρώτη φάση, φαίνεται να είναι θέματα που αφορούν αμιγώς νομικά ζητήματα, στα οποία καλείται να απαντήσει ο εισαγγελικός λειτουργός που θα κληθεί να χειριστεί την υπόθεση.

Σύμφωνα με πληροφορίες, από τα πρώτα ζητούμενα που θέτει η Εισαγγελία είναι αυτό που αφορά τον καθεαυτό χαρακτήρα του υλικού ως νόμιμου ή παράνομου με κρίσιμο θέμα αν η συνομιλία κρίνεται δημόσια ή ιδιωτική. Δηλαδή, αν ήταν μπροστά και άλλα άτομα.

Ακόμη ένα θέμα που θα απασχολήσει την έρευνα είναι ο τόπος διεξαγωγής της επίμαχης συζήτησης, που -όπως προκύπτει- είναι η Κύπρος, όπου η πράξη της καταγραφής διέπεται από άλλο δίκαιο.

Η έρευνα, επίσης, θα πρέπει να δώσει απαντήσεις για το υλικό ως αποδεικτικό μέσο καταγγελόμενης πράξης. Εν προκειμένω, εάν νομιμοποιείται η χρήση του, με βάση τις προϋποθέσεις που ισχύουν στο άρθρο 14 του νόμου 4637/2019, που αποδέχεται χρήση αποδεικτικού μέσου εφόσον με αυτό καταγγέλεται κακουργηματική δράση που αφορά οικονομικό έγκλημα και περιπτώσεις διαφθοράς.

Τέλος, στις επόμενες κινήσεις της Εισαγγελίας δεν αποκλείεται να είναι η εντολή για τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης με στόχο να διαπιστωθεί η γνησιότητα του υλικού και αν έχει ή όχι υποστεί επεξεργασία.