Η βασική διαπίστωση πίσω από το σχέδιο είναι ότι, παρά τη βελτίωση βασικών μακροοικονομικών δεικτών, η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να υστερεί στην παραγωγικότητα της εργασίας που κινείται περίπου στο 64% του μέσου όρου του ΟΟΣΑ.

Αυτό, σύμφωνα με την ανάλυση του ΟΟΣΑ, εξηγεί γιατί η ανάπτυξη δεν περνά με την ίδια ένταση στους μισθούς και στο επίπεδο ζωής, παρά την πτώση της ανεργίας (από το 18% το 2019 κοντά στο 8% σήμερα) και τη συνολική βελτίωση της δημοσιονομικής και τραπεζικής εικόνας της χώρας.

Τι αλλάζει

Το νέο πακέτο παρεμβάσεων, όπως αναφέρει το liberal.gr, παρουσιάστηκε στο 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών από τον Κωστή Χατζηδάκη και τον γενικό γραμματέα του ΟΟΣΑ Ματίας Κόρμαν και περιγράφεται ως ο οδικός χάρτης της επόμενης δεκαετίας για μια οικονομία με περισσότερη παραγωγικότητα, ισχυρότερες επενδύσεις και καλύτερα εισοδήματα.

«Έως τώρα δώσαμε έμφαση στη δημοσιονομική σοβαρότητα και τη φιλοεπενδυτική πολιτική. Τώρα θα συνδυάσουμε την αύξηση της παραγωγικότητας με τη διανομή του πλούτου και της ανάπτυξης με κοινωνικά δίκαιο τρόπο» τόνισε ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης ανακοινώνοντας συνεργασία με τον ΟΟΣΑ, την Τράπεζα της Ελλάδος και το ΙΟΒΕ για το νέο σχέδιο χάραξης της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής στη χώρα.

«Το έργο», όπως τόνισε ο Κωστής Χατζηδάκης, «θα αφορά την οικονομική και κοινωνική ατζέντα για την περίοδο 2028 – 2034. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να προχωρήσουμε. Οι κυβερνήσεις έχουν την ιδεολογική και πολιτική τους φιλοσοφία, ωστόσο πρέπει να λαμβάνονται πάντοτε υπόψη οι βέλτιστες διεθνείς πρακτικές», ανέφερε ο Κωστής Χατζηδάκης.

«Κλειδί» οι μικρομεσαίες

Στην «καρδιά» του σχεδίου τοποθετείται η διάχυση τεχνολογίας και καινοτομίας στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες συγκεντρώνουν περίπου το 85% της απασχόλησης, ώστε οι βέλτιστες πρακτικές, τα ψηφιακά εργαλεία και οι πιο αποδοτικές οργανωτικές δομές να περάσουν, από λίγες μεγάλες εταιρείες σήμερα, στο σύνολο της οικονομίας στα επόμενα χρόνια. Η λογική της παρέμβασης είναι ότι χωρίς αυτή τη διάχυση, η οικονομία θα συνεχίσει να εμφανίζει μεν κάποιους θύλακες υψηλής απόδοσης, χωρίς όμως ευρεία βελτίωση της παραγωγικότητας και άρα χωρίς ουσιαστική αναβάθμιση των εισοδημάτων για τη μεγάλη μάζα των εργαζομένων.

Σύμφωνα με την ανάλυση του ο ΟΟΣΑ, το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας δεν είναι μόνο ποσοτικό αλλά και ποιοτικό: καλές πρακτικές λειτουργίας και αποτελεσματικότητας που εφαρμόζονται σε πιο οργανωμένες επιχειρήσεις , δεν διαχέονται επαρκώς ούτε στις μικρές ούτε στο σύνολο της αγοράς. Γι’ αυτό το ενδιαφέρον του Οργανισμού εστιάζει σε ένα πλέγμα παρεμβάσεων που περιλαμβάνει, πέρα από τη διάχυση τεχνολογίας και αποτελεσματικότητας, τη βελτίωση της δικαιοσύνης, την ευκολότερη πρόσβαση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων σε τραπεζικό δανεισμό, την ενίσχυση του πλαισίου για άυλες επενδύσεις, την αντιμετώπιση των δημογραφικών πιέσεων, αλλά και την ολοκλήρωση του ρυθμιστικού πλαισίου για την ψηφιοποίηση και την ανταγωνιστικότητα.

Νέα «εργαλειοθήκη»

Στόχος και επόμενο «στοίχημα» για την Ελλάδα, μέσα από τη νέα «εργαλειοθήκη» μέτρων που θα προκύψει από αυτή τη συνεργασία, δεν είναι απλώς να διατηρήσει την ανάπτυξη, αλλά να τη μετατρέψει σε υψηλότερη παραγωγικότητα που θα περάσει σε περισσότερες επιχειρήσεις αυξάνοντας συνολικά τα εισοδήματα.

Η προσέγγιση του ΟΟΣΑ συνδέει ευθέως τις μεταρρυθμίσεις με την καθημερινότητα επιχειρήσεων και εργαζομένων, επιδιώκοντας όχι απλώς καλύτερους δείκτες, αλλά μεγαλύτερη ανθεκτικότητα και ισχυρότερη μισθολογική προοπτική.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδεται και στην αναβάθμιση των δεξιοτήτων των εργαζομένων, καθώς ο ψηφιακός μετασχηματισμός και η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζουν ήδη τις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Η επιδίωξη είναι η αύξηση της παραγωγικότητας να μην προέλθει μόνο από κεφάλαιο και τεχνολογία, αλλά και από εργαζόμενους με καλύτερη κατάρτιση, ικανούς να αξιοποιούν νέα εργαλεία και να εντάσσονται σε πιο αποδοτικά παραγωγικά σχήματα.

Νέος «οδικός χάρτης» στην Οικονομία

Η συνεργασία αυτή έρχεται να καλύψει το κενό της «χαμένης δεκαετίας» που προηγήθηκε για τη χώρα μας. Ο Ματίας Κόρμαν υπογράμμισε ότι οι πολιτικές αυτές δεν πρέπει να συγχέονται με νέο «πρόγραμμα λιτότητας», αλλά συνιστούν μια δέσμη δράσεων που μπορεί να αποδώσει απτά αποτελέσματα στην πραγματική οικονομία, ακριβώς επειδή στοχεύει στην αύξηση της παραγωγικότητας και στη βελτίωση του επιπέδου ζωής των εργαζομένων. Ενώ και ο Κωστής Χατζηδάκης τόνισε ότι η συνεργασία με τον ΟΟΣΑ δεν παραπέμπει σε «νέο μνημόνιο», αλλά σε μια μετάβαση από τη δημοσιονομική σταθεροποίηση, στην αναπτυξιακή αναβάθμιση της οικονομίας.

Στους στρατηγικούς στόχους που παρουσίασε ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης περιλαμβάνονται επίσης η στενότερη σύνδεση έρευνας και παραγωγής, η ολοκλήρωση του χωροταξικού σχεδιασμού, η αναβάθμιση των δεξιοτήτων του εργατικού δυναμικού, η κινητοποίηση της ελληνικής διασποράς, η προώθηση της ισόρροπης περιφερειακής ανάπτυξης και η πιο αποτελεσματική αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων.

Όπως αναφέρει ο Νίκος Ανδρουλάκης, πρόκειται για ένα μέτρο που ήδη κερδίζει έδαφος σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, με στόχο «τη βελτίωση της ισορροπίας ανάμεσα στην επαγγελματική και στην προσωπική ζωή».

Η ανάρτηση Ανδρουλάκη για την τετραήμερη εργασία

Καθώς χιλιάδες εργαζόμενοι μπαίνουν ήδη στους απαιτητικούς ρυθμούς της τουριστικής σεζόν, και με την Εργατική Πρωτομαγιά να πλησιάζει, το ερώτημα γίνεται πιο επίκαιρο από ποτέ: Τι αξία δίνουμε σήμερα στην εργασία; Θα συνεχίσουμε να τη μετράμε με ατέλειωτες εργατοώρες, πίεση και εξάντληση ή θα τη συνδέσουμε με την ποιότητα, την παραγωγικότητα, την προοπτική και την αξιοπρέπεια;

Όταν η καθημερινότητα των εργαζομένων δεν αφήνει χώρο ούτε για τον στοιχειώδη σχεδιασμό ζωής, πώς μπορούμε να μιλάμε για δημογραφική αναγέννηση; Πώς μπορούν οι νέοι να γίνουν κύριοι του μέλλοντός τους; Η απάντηση του ΠΑΣΟΚ είναι σαφής: Το υπόδειγμα της φθηνής και εξαντλητικής εργασίας δεν είναι απλώς ξεπερασμένο – συνιστά παγίδα χαμηλής παραγωγικότητας. Εγκλωβίζει την οικονομία σε έναν φαύλο κύκλο: χαμηλές επενδύσεις, χαμηλή παραγωγικότητα, χαμηλοί μισθοί, περιορισμένη καινοτομία και διαρκής στασιμότητα. Ένας κύκλος που στερεί προοπτική, ιδιαίτερα από τη νέα γενιά. Ήρθε η ώρα να τον τερματίσουμε.

Γι’ αυτό, ανοίγουμε τη συζήτηση για τη μείωση του χρόνου εργασίας. Η τετραήμερη εργασία κερδίζει έδαφος σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, με στόχο τη μείωση των ωρών χωρίς μείωση μισθού και τη βελτίωση της ισορροπίας ανάμεσα στην επαγγελματική και στην προσωπική ζωή. Προτείνουμε κίνητρα για την εφαρμογή προγραμμάτων 32 ή 35 ωρών εργασίας την εβδομάδα, με πλήρεις αποδοχές. Γιατί το 35ωρο δεν είναι απλώς ένα κοινωνικό μέτρο, μπορεί να γίνει μοχλός αύξησης της παραγωγικότητας.

Όταν η εργασία οργανώνεται καλύτερα, όταν ενισχύονται οι δεξιότητες και αξιοποιείται η τεχνολογία, η απόδοση ανά ώρα αυξάνεται και η οικονομία γίνεται πιο αποτελεσματική συνολικά. Αυτό θέσαμε ως εθνική προτεραιότητα από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης: να αυξηθεί η παραγωγικότητα της εργασίας από το 56% του ευρωπαϊκού μέσου όρου στο 75% έως τις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Για να το πετύχουμε, χρειάζονται ουσιαστικές αλλαγές: ενίσχυση των εργασιακών δικαιωμάτων, καλύτερη σύνδεση εκπαίδευσης και αγοράς εργασίας, ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης, ποιοτικές επενδύσεις στην έρευνα και στην τεχνολογία. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν πιστεύει και δεν μπορεί να υλοποιήσει αυτές τις μεταρρυθμίσεις.

Αντιθέτως, προχώρησε σε περαιτέρω εντατικοποίηση και απορρύθμιση με τη θέσπιση της εξαήμερης εργασίας και του 13ωρου. Δεν αξιοποίησε κρίσιμα εργαλεία, όπως το Ταμείο Ανάκαμψης, για τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας και την αναβάθμιση της εργασίας. Αναπαράγει το αποτυχημένο δόγμα ότι η ευημερία της οικονομικής ελίτ αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση, ώστε ο πλούτος να «στάξει» τελικά προς την κοινωνία. Οι επιπτώσεις είναι ορατές: Ενώ οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο από κάθε άλλον λαό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παράγουν λίγο πάνω από το μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου και διαθέτουν τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη. Επιπλέον, τα κέρδη ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη, ενώ το μερίδιο των μισθών από τα χαμηλότερα. Αυτές οι ανισότητες δεν είναι σύμπτωση.

Αποτελούν σύμπτωμα ενός μοντέλου που επιλέγει την απαξίωση της εργασίας αντί για την αναβάθμισή της. Το δίλημμα, λοιπόν, είναι καθαρό και δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι βαθιά πολιτικό και κοινωνικό. Θα συνεχίσουμε να ανακυκλώνουμε την παγίδα της χαμηλής παραγωγικότητας ή θα τολμήσουμε να αλλάξουμε κατεύθυνση; Θα επενδύσουμε πραγματικά στην αξία της εργασίας ή θα συνεχίσουμε να την απαξιώνουμε; Το ΠΑΣΟΚ γεννήθηκε ως το κίνημα των ανθρώπων του μόχθου και της παραγωγής – και έτσι παραμένει. Με καθαρή δέσμευση: μια καλύτερη ζωή για τον κόσμο της εργασίας, για να βάλουμε τέλος στον φαύλο κύκλο των χαμηλών προσδοκιών. Για μια Ελλάδα για όλους, με προτεραιότητα τη νέα γενιά.

Την εντολή προς τους εκκαθαριστές μισθοδοσίας για την ενεργοποίηση των αυξήσεων, δίνει η Εγκύκλιος για την «Αναπροσαρμογή των βασικών μισθών προσωπικού δημοσίου τομέα έτους 2026» την οποία υπογράφει ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Θάνος Πετραλιάς.

Σύμφωνα με αυτήν, από την 1η Απριλίου 2026, ο βασικός εισαγωγικός μισθός νεοδιόριστου υπαλλήλου Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης στο δημόσιο διαμορφώνεται στα 920 ευρώ μεικτά, από 880 ευρώ που ήταν έως τις 31 Μαρτίου. Πρόκειται για αύξηση 4,5% σε σχέση με πέρυσι – σημαντικά υψηλότερη από τον πληθωρισμό του 2025 που διαμορφώθηκε στο 2,9%.

Ποιους αφορά

Η αύξηση καλύπτει όλο το φάσμα του δημοσίου τομέα.

Συγκεκριμένα αφορά:

– Διοικητικούς υπαλλήλους κεντρικής διοίκησης, ΟΤΑ Α΄ και Β΄ βαθμού, ΝΠΔΔ

– Εργαζόμενους ΔΕΚΟ και φορέων Γενικής Κυβέρνησης (με εξαίρεση Γενικούς Διευθυντές ορισμένων φορέων, ΕΛ.ΤΑ. και ΔΕΘ HELEXPO)

– Δικαστικούς Λειτουργούς και προσωπικό ΝΣΚ

– Στελέχη Σωμάτων Ασφαλείας, Ενόπλων Δυνάμεων και μαθητές Παραγωγικών Σχολών

– Υγειονομικό προσωπικό (ιατρούς ΕΣΥ, νοσηλευτές, παραϊατρικό προσωπικό)

– Μέλη ΔΕΠ ΑΕΙ και ερευνητές

– Εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων (δασκάλους, νηπιαγωγούς, καθηγητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης) αλλά και τους Εκπαιδευτικούς στον Ιδιωτικό Τομέα, καθώς οι συγκεκριμένοι ιδιωτικοί υπάλληλοι των οποίων οι αμοιβές ακολουθούν αυτές των δημοσίων , ούτε λαμβάνουν «δώρα» όπως οι υπόλοιποι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα, αλλά 12 αντί για 14 μισθούς.

– Μόνιμους, δόκιμους και ΙΔΑΧ/ΙΔΟΧ υπάλληλους όλων των ανωτέρω κατηγοριών

Οδηγίες Πετραλιά: πώς εφαρμόζεται η αύξηση

Με βάση την εγκύκλιο (αρ. πρωτ. ΥΠΕΘΟΟ 54692 ΕΞ 2026 – ΑΔΑ: ΨΕ7ΨΗ-ΚΧΧ, 3/4/2026):

1. χορηγείται οριζόντια αύξηση 40 ευρώ: οι βασικοί μισθοί όλων των μισθολογικών κλιμακίων, όπως ίσχυαν έως 31.3.2026, προσαυξάνονται κατά 40 ευρώ από 1.4.2026. Η προσαύξηση είναι σταθερή – δεν συνυπολογίζεται κατά τη διενέργεια οποιουδήποτε προβλεπόμενου πολλαπλασιασμού για τη διαμόρφωση βασικού μισθού, στοιχείο σημαντικό για ειδικά μισθολόγια με συντελεστές, όπως π.χ. σε Ένοπλες Δυνάμεις και Σώματα Ασφαλείας.

2. η προσαύξηση δεν συμψηφίζεται με τυχόν καταβαλλόμενη προσωπική διαφορά, με την επιφύλαξη ειδικών ρυθμίσεων για Σώματα Ασφαλείας (ν. 5246/2025) και Ένοπλες Δυνάμεις (ν. 5265/2026).

Αυξήσεις με παραδείγματα

Το δημοσιονομικό κόστος των αυξήσεων εκτιμάται σε 358 εκατ. ευρώ για το 2026. Ωστόσο συνολικά αυξήσεις και φορολογικές ελαφρύνσεις για τους δημοσίους υπαλλήλους προσεγγίζουν το 1 δισ. ευρώ για εφέτος.

Για παράδειγμα:

Α. Ένστολοι

1. έστω στέλεχος της Ελληνικής Αστυνομίας, με βαθμό Αστυνόμου Β΄, κατηγορίας Α΄, με 15 έτη συνολικής υπηρεσίας. Κατά την 31.03.2026 λάμβανε βασικό μισθό 1.860 ευρώ [1.824 (Μ.Κ. 8) times 1,02 = 1.860,48]. Από 01.04.2026 λαμβάνει βασικό μισθό 1.900 ευρώ.

2. Δόκιμοι Υπαστυνόμοι και αντίστοιχοι που φοιτούν στο πρώτο έτος στη Σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας και τις αντίστοιχες λάμβαναν κατά την 31.03.2026 βασικό μισθό 713 ευρώ [54% του βασικού μισθού του Μ.Κ. 1 της Κατηγορίας Α΄ (1.320 Χ 54%)]. Από 01.04.2026 λαμβάνουν βασικό μισθό 734 ευρώ [(1320+40) Χ 54%].

3. Δόκιμοι Αστυφύλακες και αντίστοιχοι των Σωμάτων Ασφαλείας που φοιτούν στο δεύτερο έτος στη Σχολή Αστυφυλάκων της Ελληνικής Αστυνομίας και τις αντίστοιχες λάμβαναν κατά την 31.03.2026 βασικό μισθό 401 ευρώ [το 35% του βασικού μισθού του Μ.Κ. 1 της Κατηγορίας Β΄ (1.145 Χ 35%)]. Από 01.04.2026 λαμβάνουν βασικό μισθό 415 ευρώ [(1145+40) Χ 35%].

4. έστω Συνταγματάρχης με 30 έτη υπηρεσίας. Κατά την 31.03.2026 λάμβανε βασικό μισθό 2.808 ευρώ [2.600 Χ 1,08 = 2.808]. Από 01.04.2026 λαμβάνει βασικό μισθό 2.848 ευρώ.

5. Δόκιμοι Έφεδροι Αξιωματικοί (Δ.Ε.Α.) λάμβαναν κατά την 31.03.2026, βασικό μισθό 924 ευρώ [70% του βασικού μισθού του Μ.Κ. 1 της Κατηγορίας Α΄ (1.320 Χ 70%)]. Από 01.04.2026 λαμβάνουν βασικό μισθό 952 ευρώ [(1320+40) Χ 70%].

6. Μαθητές Ανωτάτων Σχολών Μονίμων Υπαξιωματικών (Α.Σ.Μ.Υ.) λάμβαναν κατά την 31.03.2026 βασικό μισθό 275 ευρώ [24% του βασικού μισθού του εισαγωγικού Μ.Κ. της Κατηγορίας Β΄(1.145 Χ 24%)]. Από 01.04.2026 λαμβάνουν βασικό μισθό 284 ευρώ [(1.145 + 40) Χ 24%].

Β. Πολιτικοί υπάλληλοι

Από τον συνδυασμό αυξήσεων και μειώσεων φόρων που ισχύουν ήδη από 1.1.2026, οι νέοι μισθοί αναμένονται να μεταβληθούν ως εξής, σύμφωνα με στοιχεία και παραδείγματα από το Υπουργείο Οικονομικών:

Παράδειγμα 1ο:

Υπάλληλος ΠΕ (π.χ. καθηγητής, μηχανικός, οικονομολόγος), χωρίς θέση ευθύνης, 2 τέκνα, 20 χρόνια υπηρεσίας:

– Δεκέμβριο 2023 ελάμβανε 1.752 ευρώ μεικτά ή 1.232 ευρώ καθαρά

– Δεκέμβριο 2025 ελάμβανε 1.902 ευρώ μεικτά ή 1.346 ευρώ καθαρά

– από Ιανουάριο 2026 (με μείωση φόρου) λαμβάνει 1.385 ευρώ καθαρά

– από Απρίλιο 2026 λαβάνει πλέον 1.942 ευρώ μεικτά ή 1.410 ευρώ καθαρά

– η αύξηση 40 ευρώ αποφέρει 25 ευρώ καθαρά ανά μήνα μήνα

– συνδυαστικά με τη φορολογική ελάφρυνση από 1/1/2026, το μηνιαίο όφελος φτάνει στα 64 ευρώ και σε ετήσια βάση στα 771 ευρώ (ενώ έναντι του 2023 στα 178 ευρώ/μήνα καθαρά ή 2.135 ευρώ/έτος).

Παράδειγμα 2ο:

– Υπάλληλος ΤΕ, χωρίς θέση ευθύνης, 3 τέκνα, 20 χρόνια υπηρεσίας:

– Δεκέμβριο 2023 λάμβανε 1.707 ευρώ μεικτά ή 1.224 ευρώ καθαρά

– Δεκέμβριο 2025 λάμβανε 1.857 ευρώ μεικτά ή 1.338 ευρώ καθαρά

– από Ιανουάριο 2026 (με μείωση φόρου) λαμβάνει 1.417 ευρώ καθαρά

– από Απρίλιο 2026 λαμβάνει 1.897 ευρώ μεικτά ή 1.445 ευρώ καθαρά

– η αύξηση 40 ευρώ αποφέρει 28 ευρώ καθαρά το μήνα.

– συνδυαστικά με τη φορολογική ελάφρυνση, το μηνιαίο όφελος φτάνει στα 107 ευρώ ή ετησίως στα 1.286 ευρώ. Έναντι του 2023 η αύξηση ανέρχεται σε 221 ευρώ/μήνα καθαρά, ή 2.647 ευρώ/έτος.

Οι νέοι μισθοί από 1.4.2026 – Αναλυτικοί Πίνακες

Πίνακας 1 – Κατηγορία ΠΕ

(Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης – συμπεριλαμβανομένων εκπαιδευτικών ΠΕ, μηχανικών, οικονομολόγων, νομικών, γιατρών ΝΠΔΔ κ.ά.)

• 0-2 έτη (ΜΚ 1): 1.232 ευρώ
• 2-4 έτη (ΜΚ 2): 1.291 ευρώ
• 4-6 έτη (ΜΚ 3): 1.350 ευρώ
• 6-8 έτη (ΜΚ 4): 1.409 ευρώ
• 8-10 έτη (ΜΚ 5): 1.468 ευρώ
• 10-12 έτη (ΜΚ 6): 1.527 ευρώ
• 12-14 έτη (ΜΚ 7): 1.586 ευρώ
• 14-16 έτη (ΜΚ 8): 1.645 ευρώ
• 16-18 έτη (ΜΚ 9): 1.704 ευρώ
• 18-20 έτη (ΜΚ 10): 1.763 ευρώ
• 20-22 έτη (ΜΚ 11): 1.822 ευρώ
• 22-24 έτη (ΜΚ 12): 1.881 ευρώ
• 24-26 έτη (ΜΚ 13): 1.940 ευρώ
• 26-28 έτη (ΜΚ 14): 1.999 ευρώ
• 28-30 έτη (ΜΚ 15): 2.058 ευρώ
• 30-32 έτη (ΜΚ 16): 2.117 ευρώ
• 32-34 έτη (ΜΚ 17): 2.176 ευρώ
• 34-36 έτη (ΜΚ 18): 2.235 ευρώ
• 36-38 έτη (ΜΚ 19): 2.294 ευρώ

Υπηρεσιακοί και Γενικοί Γραμματείς: 3.371 ευρώ

Ειδικών Θέσεων 1ου βαθμού: 2.940 ευρώ

• Ειδικών Θέσεων 2ου / Ειδικοί Γραμματείς / Προϊστάμενοι Γεν. Διευθύνσεων / Περιφερειακοί Διευθυντές Εκπαίδευσης / Συντονιστές Αποκεντρωμένων Διοικήσεων: 2.725 ευρώ
• Επιθεωρητές-Ελεγκτές Δημόσιας Διοίκησης: 2.100 ευρώ
• Γενικός Διευθυντής: 1.960 ευρώ
• Πίνακας 2 – Κατηγορία ΤΕ
• (Τεχνολογικής Εκπαίδευσης – τεχνολόγοι, νοσηλευτές ΤΕ, λογιστές κ.ά.)
• 0-2 έτη (ΜΚ 1): 1.177 ευρώ
• 2-4 έτη (ΜΚ 2): 1.232 ευρώ
• 4-6 έτη (ΜΚ 3): 1.287 ευρώ
• 6-8 έτη (ΜΚ 4): 1.342 ευρώ
• 8-10 έτη (ΜΚ 5): 1.397 ευρώ
• 10-12 έτη (ΜΚ 6): 1.452 ευρώ
• 12-14 έτη (ΜΚ 7): 1.507 ευρώ
• 14-16 έτη (ΜΚ 8): 1.562 ευρώ
• 16-18 έτη (ΜΚ 9): 1.617 ευρώ
• 18-20 έτη (ΜΚ 10): 1.672 ευρώ
• 20-22 έτη (ΜΚ 11): 1.727 ευρώ
• 22-24 έτη (ΜΚ 12): 1.782 ευρώ
• 24-26 έτη (ΜΚ 13): 1.837 ευρώ
• 26-28 έτη (ΜΚ 14): 1.892 ευρώ
• 28-30 έτη (ΜΚ 15): 1.947 ευρώ
• 30-32 έτη (ΜΚ 16): 2.002 ευρώ
• 32-34 έτη (ΜΚ 17): 2.057 ευρώ
• 34-36 έτη (ΜΚ 18): 2.112 ευρώ
• 36-38 έτη (ΜΚ 19): 2.167 ευρώ

Πίνακας 3 – Κατηγορία ΔΕ

(Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης – διοικητικοί, τεχνικοί, οδηγοί, βοηθοί νοσηλευτές κ.ά.)

• 0-3 έτη (ΜΚ 1): 998 ευρώ
• 3-6 έτη (ΜΚ 2): 1.058 ευρώ
• 6-9 έτη (ΜΚ 3): 1.118 ευρώ
• 9-12 έτη (ΜΚ 4): 1.178 ευρώ
• 12-15 έτη (ΜΚ 5): 1.238 ευρώ
• 15-18 έτη (ΜΚ 6): 1.298 ευρώ
• 18-21 έτη (ΜΚ 7): 1.358 ευρώ
• 21-24 έτη (ΜΚ 8): 1.418 ευρώ
• 24-27 έτη (ΜΚ 9): 1.478 ευρώ
• 27-30 έτη (ΜΚ 10): 1.538 ευρώ
• 30-33 έτη (ΜΚ 11): 1.598 ευρώ
• 33-36 έτη (ΜΚ 12): 1.658 ευρώ
• 36-39 έτη (ΜΚ 13): 1.718 ευρώ
• Πίνακας 4 – Κατηγορία ΥΕ

(Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης – νεοδιόριστοι χωρίς απολυτήριο λυκείου, εργάτες, φύλακες, καθαριστές κ.ά.)

• 0-3 έτη (ΜΚ 1): 920 ευρώ (= νέος κατώτατος μισθός)
• 3-6 έτη (ΜΚ 2): 963 ευρώ
• 6-9 έτη (ΜΚ 3): 1.006 ευρώ
• 9-12 έτη (ΜΚ 4): 1.049 ευρώ
• 12-15 έτη (ΜΚ 5): 1.092 ευρώ
• 15-18 έτη (ΜΚ 6): 1.135 ευρώ
• 18-21 έτη (ΜΚ 7): 1.178 ευρώ
• 21-24 έτη (ΜΚ 8): 1.221 ευρώ
• 24-27 έτη (ΜΚ 9): 1.264 ευρώ
• 27-30 έτη (ΜΚ 10): 1.307 ευρώ
• 30-33 έτη (ΜΚ 11): 1.350 ευρώ
• 33-36 έτη (ΜΚ 12): 1.393 ευρώ
• 36-39 έτη (ΜΚ 13): 1.436 ευρώ

Νέα ανώτατα όρια αποδοχών

Τα ποσά των ανώτατων ορίων αποδοχών και πρόσθετων απολαβών που αναφέρονται στην εγκύκλιο Πετραλιά διαμορφώνονται από 1.4.2026, ως εξής:

– Δικαστικοί Λειτουργοί / ΝΣΚ: 8.846,40 ευρώ

– Στελέχη Ενόπλων Δυνάμεων: 7.390 ευρώ

– Ιατροί ΕΣΥ: 6.928 ευρώ

– Στελέχη Σωμάτων Ασφαλείας: 6.530 ευρώ

– Μέλη ΔΕΠ ΑΕΙ: 5.383,63 ευρώ

– Γενικός Γραμματέας Υπουργείου: 5.191 ευρώ

Σύμφωνα με πληροφορίες, η νέα αύξηση, η οποία θα εφαρμοστεί από την 1η Απριλίου, διαμορφώθηκε λαμβάνοντας υπόψη τις δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας και των επιχειρήσεων όλων των βαθμίδων, ενώ στόχος παραμένει ο βασικός μισθός να ανέλθει στα 950 ευρώ το 2027.

Τα τελευταία χρόνια η ελάχιστη αμοιβή έχει αυξηθεί σταδιακά από τα 650 ευρώ που ήταν το 2019, στα 880 ευρώ, δηλαδή κατά 35,4%. Από την 1η Απριλίου αναμένεται να πάει στα 910-930 ευρώ (μεικτά).

Αυτό ισοδυναμεί με 3.220 ευρώ μεικτά σε ετήσια βάση, που σημαίνει ότι όσοι αμείβονται με τον βασικό μισθό σήμερα, προτού συνυπολογιστεί η επικείμενη νέα αύξηση, βάζουν στο πορτοφόλι τους επιπλέον πέντε βασικούς μισθούς του 2019.

Δύο πηγές με γνώση των υπολογισμών που έχει κάνει το οικονομικό επιτελείο σημείωσαν η σωρευτική τόνωση του κατώτατου μισθού μετά τις πέντε αυξήσεις, που έχουν ήδη υλοποιηθεί έως σήμερα, υπερβαίνει σαφώς τον αντίστοιχο πληθωρισμό, που σημαίνει ότι το πραγματικό εισόδημα των χαμηλόμισθων έχει ενισχυθεί.

Οι ίδιες πηγές επισήμαναν ότι οι αλλεπάλληλες αυξήσεις του βασικού μισθού δεν έχουν επηρεάσει την πτωτική πορεία της ανεργίας, η οποία τον Ιανουάριο διαμορφώθηκε στο 7,7%, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ.

Πρόκειται για την καλύτερη επίδοση από το 2008 και συνιστά πτώση 2,1 μονάδων σε σχέση με το 9,8% που καταγράφηκε έναν χρόνο νωρίτερα, τον Ιανουάριο του 2024. Σύμφωνα με τη νεότερη ετήσια έκθεση του συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ», μεταξύ 2019 και 2025 έχουν δημιουργηθεί περισσότερες από 563.000 θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα.

Με βάση την ΕΛΣΤΑΤ οι απασχολούμενοι τον Ιανουάριο ξεπέρασαν τα 4,4 εκατ., που αποτελεί υψηλό 16ετίας.

Πλέγμα μέτρων για την ενίσχυση του εισοδήματος

Κυβερνητική πηγή που έχει εικόνα των αυριανών ανακοινώσεων τόνισε πως η νέα αύξηση του κατώτατου μισθού είναι μία ακόμα «ψηφίδα» στις πολιτικές για αύξηση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος του μέσου πολίτη, στον απόηχο της ψήφισης της Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας για τις συλλογικές διαπρατευσεις, της συνεχιζόμενης αύξησης των δηλωθεισών υπερωριών χάρη στην ψηφιακή κάρτα εργασίας, της οριζόντιας μείωσης συντελεστών για χαμηλά και μεσαία εισοδήματα που ισχύει από φέτος και του «ψαλιδίσματος» των ασφαλιστικών εισφορών κατά 5,4 μονάδες σωρευτικά.

Ενδεικτικό της σημασίας των παραπάνω παρεμβάσεων είναι ότι το 2025 δηλώθηκαν 2,7 εκατ. περισσότερες ώρες υπερωριακής απασχόλησης συγκριτικά με το προηγούμενο έτος, ενώ μία από τις δύο πρώτες συλλογικές συμβάσεις που υπογράφηκαν μετά την ψήφιση της Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας αφορά τον κλάδο του επισιτισμού, έναν από τους μεγαλύτερους εργοδότες στη χώρα μας, και προβλέπει αυξήσεις μισθών έως 25% σε σχέση με τον κατώτατο.

Αυξάνονται επιδόματα και αποδοχές στο δημόσιο

Πέραν της θετικής επίδρασης στο εισόδημα, η αύξηση του βασικού μισθού έχει και έντονο κοινωνικό αποτύπωμα, καθώς συμπαρασύρει προς τα πάνω σειρά σημαντικών παροχών, όπως το επίδομα ανεργίας, το επίδομα μητρότητας, τα «ξεπαγωμένα» πλέον επιδόματα των τριετιών για τους παλαιότερους εργαζόμενους και το επίδομα γονικής άδειας. Επηρεάζεται επίσης, έμμεσα, η προσαύξηση για υπερωριακή εργασία.

Σημειώνεται ακόμη ότι το μέτρο δεν αφορά μόνο τον ιδιωτικό τομέα, καθώς οι αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων αναπροσαρμόζονται πλέον αναλογικά με την αύξηση του βασικού μισθού. Άρα, από τη μισθοδοσία Απριλίου και οι δημόσιοι υπάλληλοι θα δουν βελτίωση των απολαβών τους.

Όπως προκύπτει από την ετήσια έκθεση του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ, ο μέσος μισθός για πλήρες ωράριο στον ιδιωτικό τομέα αυξήθηκε το περασμένο έτος στα 1.516 ευρώ, έναντι 1.478 ευρώ το 2024, ενώ το μερίδιο της πλήρους απασχόλησης ανήλθε στο 78,5%, υψηλότερο κατά 2,1 μονάδες.

Παράλληλα, από την ανάλυση των δεδομένων μισθολογικής διαστρωμάτωσης γίνεται σαφές πως 280.000 εργαζόμενοι μετακινήθηκαν το 2025 σε μισθολογικά κλιμάκια άνω των 1.000 ευρώ σε σύγκριση με το 2024, σε μία ξεκάθαρη ένδειξη της ευρείας και συνεχιζόμενης βελτίωσης των εισοδημάτων. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν απτά οφέλη τα οποία κατανέμονται σε μεγάλο τμήμα των μισθωτών, και δεν πρόκειται για μία στατιστική στρέβλωση που θα μπορούσε να προκύψει μόνο από αυξήσεις στα υψηλότερα κλιμάκια.

Συγκεκριμένα, η έκθεση της «ΕΡΓΑΝΗ» δείχνει πως σχεδόν δύο στους τρεις ιδιωτικούς υπαλλήλους (63,5%), δηλαδή 1,56 εκατομμύρια άτομα, αμείβονται πλέον με περισσότερα από 1.000 ευρώ ανά μήνα, τη στιγμή που το αντίστοιχο ποσοστό το 2019 ήταν 36,3% και αναλογούσε σε μόλις 720.000 μισθωτούς.

Αυτό σημαίνει πως σε διάστημα μόλις έξι ετών οι ιδιωτικοί υπάλληλοι με μισθό άνω των 1.000 ευρώ αυξήθηκαν κατά 842.000, ήτοι υπερδιπλασιάστηκαν, παρά τις επιπτώσεις της πανδημίας, οι οποίες περιόρισαν δραστικά την οικονομική δραστηριότητα επί περίπου δύο χρόνια.

Ως αποτέλεσμα, πλέον οι δύο μεγαλύτερες ομάδες εργαζόμενων, οι οποίες αριθμούν συνολικά 992.000 άτομα, είναι αυτοί που λαμβάνουν 1.001 έως 1.200 ευρώ ανά μήνα και αυτοί που έχουν μισθό 1.201 έως 1.500 ευρώ, δηλαδή τα μεσαία στρώματα.

Στον αντίποδα, το 2019 τα δύο πολυπληθέστερα μισθολογικά κλιμάκια ήταν τα δύο χαμηλότερα: οι αμειβόμενοι με λιγότερα από 500 ευρώ, οι οποίοι ανέρχονταν σε 406.400, και όσοι έπαιρναν 501-600 ευρώ, οι οποίοι ξεπερνούσαν τους 216.000.

Μεγαλώνουν τα υψηλότερα κλιμάκια, μικραίνουν τα χαμηλότερα

Αυτό είναι απόρροια μίας ευρύτερης τάσης την τελευταία εξαετία. Από το 2019, τα κλιμάκια κάτω των 1.000 ευρώ συρρικνώθηκαν, επιβεβαιώνοντας και από αυτήν την οπτική γωνία ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μία μεγάλης κλίμακας «αναρρίχηση» στη μισθολογική κλίμακα.

Ενδεικτικό είναι πως το 2019 σχεδόν 1,23 εκατομμύρια εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα είχαν απολαβές κάτω των 1.000 ευρώ. Το 2025 η εικόνα είχε αντιστραφεί. Μεταξύ του περασμένου έτους και του 2024 οι ιδιωτικοί υπάλληλοι στα στρώματα κάτω των 1.000 ευρώ ανά μήνα μειώθηκαν κατά σχεδόν 209.000, καθώς πολλοί μετακινήθηκαν σε υψηλότερα επίπεδα αποδοχών.

Ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί η μείωση σε βάθος εξαετίας των εργαζόμενων που αμείβονταν με έως 500 ευρώ. Μεταξύ 2019 και 2025 η ομάδα αυτή περιορίστηκε κατά περισσότερα από 223.000 άτομα, που ισοδυναμεί με πτώση της τάξης 56%, καθώς η σταδιακή υποχώρηση της μερικής απασχόλησης και η ανοδική πορεία των μισθών άλλαξαν τα δεδομένα στην αγορά.

Πέραν της βελτίωσης των απολαβών, τα στοιχεία του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ δείχνουν επίσης τη μεγάλη αύξηση της μισθωτής απασχόλησης στην Ελλάδα, η οποία συμβάλλει στους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, σχολιάζουν κυβερνητικές πηγές.

Από τον Δεκέμβριο του 2019 έως το Δεκέμβριο του 2025, έχουν δημιουργηθεί περισσότερες από 563.000 νέες θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, εύρημα που συνάδει με τη νεότερη έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ, σύμφωνα με την οποία η ανεργία τον τελευταίο μήνα του 2025 υποχώρησε στο 7,5%, που αποτελεί το χαμηλότερο επίπεδο από τον Μάιο του 2008.

Τα περισσότερα κατευθύνονται στις οικογένειες με παιδιά, στους νέους έως 30 ετών και σε όσους δηλώνουν εισοδήματα άνω των 20.000 ευρώ. Με βάση το νέο σύστημα, όσο αυξάνεται το εισόδημα και το μέγεθος της οικογένειας, τόσο μεγαλώνει και το φορολογικό όφελος.

Τα κέρδη ανά κατηγορία:

• Αγαμοι. Οι έχοντες εισοδήματα έως 20.000 ευρώ κερδίζουν 200 ευρώ ετησίως, με 30.000 ευρώ, 400 ευρώ και με 40.000 ευρώ, 600 ευρώ τον χρόνο.,
• Οικογένειες με ένα παιδί. Τα οφέλη για την οικογένεια με ένα παιδί ξεκινούν από τα 400 ευρώ ετησίως για εισοδήματα έως 20.000 ευρώ, φθάνουν στα 800 ευρώ για εισόδημα 30.000 ευρώ και στα 1.000 ευρώ για εισόδημα 40.000 ευρώ.
• Οικογένειες με δύο παιδιά. Μια οικογένεια με δύο παιδιά και εισόδημα 20.000 ευρώ θα δει όφελος 600 ευρώ το έτος. Με εισόδημα 30.000 ευρώ το όφελος ανέρχεται στα 1.200 ευρώ και με εισόδημα 40.000 ευρώ στα 1.400 ευρώ.
• Οικογένεια με τρία παιδιά. Για εισόδημα 20.000 ευρώ το όφελος ανέρχεται στα 1.300 ευρώ, στις 30.000 ευρώ στα 2.100 ευρώ και στις 40.000 ευρώ στα 2.300 ευρώ. Οσο αυξάνεται το εισόδημα τόσο περιορίζονται και οι φόροι.
• Οικογένειες με τέσσερα παιδιά. Τα οφέλη είναι πολλά και περισσότερα από κάθε άλλη κατηγορία. Συγκεκριμένα, μια οικογένεια με 4 παιδιά και ετήσιο εισόδημα 27.100 ευρώ δεν πληρώνει κανένα φόρο. Μέχρι σήμερα η ίδια οικογένεια δεν πλήρωνε φόρο για εισόδημα 13.000 ευρώ. Ουσιαστικά το αφορολόγητο όριο υπερδιπλασιάστηκε.

Από την ανάλυση της νέας κλίμακας, οικογένεια με 4 παιδιά και εισόδημα 20.000 δεν πληρώνει κανένα φόρο, ενώ μέχρι τώρα πλήρωνε 1.680 ευρώ.

Με τρία παιδιά και ετήσιο εισόδημα 30.000 ευρώ το όφελος φθάνει στα 4.100 ευρώ και με 40.000 ευρώ εισόδημα το όφελος ανέρχεται στα 4.300 ευρώ. Δηλαδή ο φόρος, από 8.480 ευρώ, περιορίζεται στα 4.180 ευρώ.

Παραδείγματα

• Ενας πολύτεκνος με μηνιαίο καθαρό μισθό 1.800 ευρώ θα έχει μείωση φόρου 4.100 ευρώ, που ισοδυναμεί με σχεδόν 2,3 μισθούς.
• Ενας μισθωτός με 2 τέκνα και ετήσιο φορολογητέο εισόδημα 30.000 ευρώ (1.776 ευρώ καθαρά) θα έχει μείωση φόρου 1.200 ευρώ, που ισοδυναμεί με τα δύο τρίτα ενός καθαρού μισθού.
• Ενας τρίτεκνος με καθαρό μισθό 1.291 ευρώ θα έχει μείωση φόρου 1.300 ευρώ, δηλαδή περίπου ένα μισθό.

Στους μεγαλύτερους κερδισμένους περιλαμβάνονται οι νέοι, καθώς η αναθεωρημένη κλίμακα, συν τις πρόσθετες μειώσεις φόρου ανάλογα με τον αριθμό των ανήλικων τέκνων, οδηγούν σε ουσιαστική ελάφρυνση των φορολογικών υποχρεώσεων.

Για νέους έως 25 ετών, οι συντελεστές για εισόδημα έως 20.000 ευρώ μηδενίζονται. Αυτό σημαίνει ότι όσοι εντάχθηκαν σχετικά νωρίς στην αγορά εργασίας θα έχουν μηδενική φορολογική επιβάρυνση στο σύνολο ή σε μεγάλο μέρος των αποδοχών τους. Ειδική μέριμνα υπάρχει και για την ηλικιακή ομάδα 26 έως 30 ετών, καθώς εισοδήματα έως 20.000 ευρώ θα φορολογούνται με τον εισαγωγικό συντελεστή 9%.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα αυξηθεί ουσιαστικά το καθαρό εισόδημα των απασχολούμενων νέων. Για εργαζομένους έως 25 ετών το όφελος ισοδυναμεί σχεδόν με δύο μισθούς, καθώς η μείωση φόρου κυμαίνεται από 343 ευρώ (για άτομα με το ελάχιστο εισόδημα, 10.000-11.000 ευρώ) έως 2.483 ευρώ (για όσους βρίσκονται στο ανώτερο «σκαλοπάτι» και κερδίζουν 19.000-20.000 ευρώ).

Παραδείγματα

• Νέος 25 ετών που εργάζεται στον χώρο της εστίασης και λαμβάνει καθαρές μηνιαίες αποδοχές 1.250 ευρώ θα έχει μείωση φόρου 2.480 ευρώ, που ισοδυναμεί με σχεδόν δύο μισθούς.
• Ενας νέος ελεύθερος επαγγελματίας 30 ετών, χωρίς τέκνα, που έχει ετήσιο φορολογητέο εισόδημα 20.000 ευρώ θα έχει μείωση φόρου 1.300 ευρώ.

Παρότι οι ισχυρισμοί, αρχικώς περί «μείωσης στους μισθούς ορισμένων κατηγοριών στελεχών», εν συνεχεία «μείωσης σύνταξης και εφάπαξ», κατόπιν «μελλοντικής μείωσης από την προσωπική διαφορά», αποδείχθηκαν παντελώς ανακριβείς, ορισμένοι εξακολουθούν να αναπαράγουν έωλα επιχειρήματα περί δήθεν «εξαπάτησης» των στελεχών από τα στοιχεία που το ΥΠΕΘΑ έχει παρουσιάσει επισημαίνουν οι ίδιες πηγές.

Όπως αναφέρουν, δεν επιδέχονται αμφισβήτηση τα εξής:

«1. Κάθε στέλεχος θα λαμβάνει σημαντικά υψηλότερο μισθό από τις 27/1/2026 (αναδρομικά από 1/10/2025). Τα Φύλλα Μισθοδοσίας Φεβρουαρίου που απεστάλησαν το κατέδειξαν με απόλυτη ευκρίνεια.

2. Όλα τα στελέχη λαμβάνουν μεσοσταθμικές αυξήσεις 12-24% σε σχέση με τον περασμένο Μάρτιο. Προδήλως η σύγκριση αφορά στο σύνολο των αυξήσεων που χορηγούνται.

3. Όλα τα στελέχη θα λαμβάνουν υψηλότερες αποδοχές έως την τελευταία ημέρα της ενεργούς δράσης του στις Ένοπλες Δυνάμεις (κατ’ έτος και σωρευτικά). Η προβολή που το αποδεικνύει προφανώς αφορά στις μεικτές αποδοχές, καθόσον τα ποσοστά κρατήσεων και φορολογίας είναι εξατομικευμένα, ενώ σημαντικό τμήμα τους λειτουργεί ανταποδοτικά.

Ενδεικτικό παράδειγμα η σειρά 2010:

• Ένας ΑΣΕΙ 2010 θα λάβει συνολικά για τα υπόλοιπα 16 χρόνια υπηρεσίας του στις μεικτές αποδοχές 600,242 ευρώ από 521,054 (+79,188 ευρώ), αύξηση 15,20% (χωρίς επιδόματα)
• Ένας ΑΣΣΥ 2010 θα λάβει συνολικά για τα υπόλοιπα 18 χρόνια υπηρεσίας του στις μεικτές αποδοχές 567,303 ευρώ από 471,066 (+96,237), αύξηση 20,43% (χωρίς επιδόματα
• Ένας ΕΠΟΠ 2010 θα λάβει συνολικά για τα υπόλοιπα 20 χρόνια υπηρεσίας του στις μεικτές αποδοχές 507,525 ευρώ από 454,004 (+53,521 ευρώ), αύξηση 11,80% (χωρίς επιδόματα)

4. Με το Νέο Μισθολόγιο κάθε στέλεχος θα λαμβάνει υψηλότερη σύνταξη, καθώς οποιαδήποτε αύξηση στις τακτικές αποδοχές επηρεάζει αυξητικά τη σύνταξη.

5. Επιπλέον, κάθε στέλεχος θα λαμβάνει μεγαλύτερο εφάπαξ, αφού υψηλότερο μισθολογικό κλιμάκιο σημαίνει υψηλότερο αναλογικά εφάπαξ, ειδικά για τις περιπτώσεις της κατηγορίας εξ υπαξιωματικών που θα λαμβάνουν τα υψηλότερα μισθολογικά κλιμάκια (του Συνταγματάρχη) για όλα τα εναπομείναντα χρόνια της μεταβατικής περιόδου.

6. Ουδεμία μελλοντική «κρυφή» μείωση υφίσταται στους μισθούς των στελεχών μέσω της Προσωπικής Διαφοράς, καθόσον αυτή δεν υφίσταται στο μισθολόγιο τους. Αυτό αποδείχτηκε άλλωστε από την έκδοση των Φύλλων Μισθοδοσίας Φεβρουαρίου.

7. Το νέο Μισθολόγιο είναι δικαιότερο. Ανταμείβει τις αυξημένες αρμοδιότητες και τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών. Αυξάνεται το Επίδομα Θέσης Ευθύνης και θεσπίζεται νέο Επίδομα Διοίκησης, το οποίο θα λαμβάνουν 3.000 περίπου Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα:

• Αντιπλοίαρχος, με 23 έτη υπηρεσίας, Έγγαμος – 2 τέκνα θα λάβει 18,8% αύξηση στις καθαρές αποδοχές (από 1.913 € σε 2.273). Ως Κυβερνήτης Φρεγάτας θα λάβει αύξηση 52,3% (2.913, +1.000€).
• Ταγματάρχης, με 17 έτη υπηρεσίας, Έγγαμος – 2 τέκνα θα λάβει αύξηση στις καθαρές αποδοχές 19,2% (από 1.671€ σε 1.992 €). Ως Διοικητής Υπομονάδας στην Παραμεθόριο θα λάβει 24,4% αύξηση (2.180€, +509€)
• Ανθυπασπιστής Διοικήσεως Μεραρχίας, με 14 έτη υπηρεσίας, Έγγαμος – 1 τέκνο, θα λάβει αύξηση στις καθαρές αποδοχές 22,3% (από 1.326 € σε 1.621)
• Κελευστής, με 1 έτος υπηρεσίας, Άγαμος, Πλήρωμα Κανονιοφόρου, θα λάβει αύξηση στις καθαρές αποδοχές 67,8% (από 901 € σε 1.512 €)
• Δίοπος, 7 έτη υπηρεσίας, Πλήρωμα Φρεγάτας, θα λάβει αύξηση στις καθαρές αποδοχές 51,4% (από 952 € σε 1.440)».

Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον, για παράδειγμα, να παρατεθούν συγκεκριμένα στοιχεία: πόσοι Έλληνες έσπευσαν στις συναντήσεις με μάνατζερς ελληνικών επιχειρήσεων, πόσοι πραγματικά ενδιαφέρθηκαν, πόσοι βρήκαν εργασία και δρομολόγησαν την επιστροφή τους, και άλλα.

Την ίδια ώρα, όμως, η φυγή στο εξωτερικών δεν έχει ανακοπεί. Γιατροί και, κυρίως, νοσηλευτές εξακολουθούν να προτιμούν την εργασία στο εξωτερικό (Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, σκανδιναβικές χώρες), ωστόσο τελευταία παρατηρείται μία συνεχώς αυξανόμενη τάση και από πολλούς που εντάχθηκαν στο πρόγραμμα “Νέοι Αγρότες” και νοιώθουν απελπισμένοι εξαιτίας της μεγάλης απάτης με τις επιδοτήσεις μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και της αδυναμίας της χώρας να επανασχεδιάσει την αγροτική της παραγωγή στις ασφυκτικές (ΚΑΠ) ευρωπαϊκές συνθήκες.

Τα επίσημα στοιχεία εξηγούν το φαινόμενο: Το 46,3% των μισθωτών, περίπου 1,1 εκατ. άνθρωποι, έχουν μισθό έως 1.000 ευρώ μικτά, και το 16,2%, άλλοι 463 χιλ. εργαζόμενοι, έχουν μικτό μισθό από 1.000 έως 1.200 ευρώ. Τα 1.200 μικτά αντιστοιχούν σε 956 καθαρά και τα 1.000 μικτά αντιστοιχούν σε 824 ευρώ στο χέρι. Με τέτοιους μισθούς και με τις αδυναμίες του κοινωνικού κράτους πρέπει να τα βγάζουν πέρα 1,5 εκατ. μισθωτοί, εν πολλοίς νέοι άνθρωποι. Εξ ου και οι 4 στους 10, σύμφωνα με πολλές και διαφορετικές έρευνες, σκέπτονται ή σχεδιάζουν να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή στο εξωτερικό. Κάτι τους διώχνει από την Ελλάδα.

Η ίδια η EUROSTAT κατέταξε την Ελλάδα στην προτελευταία θέση ως προς τον μέσο ετήσιο μισθό. Δεν φιλοδοξούμε, προφανώς, να συγκλίνουμε στα από 60-80.000 ευρώ ετησίως του Λουξεμβούργου, της Ιρλανδίας, Δανίας, της Ολλανδίας και άλλων βορείων, όμως απέχουμε δεκάδες χιλιάδες ευρώ από χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία, ακόμα και η Πορτογαλία (που πέρασε κι αυτή μία δραματική περίοδο μνημονίου), και υπερέχουμε, με 18.000 ευρώ ετησίως, έναντι των Βουλγάρων που έχουν μέσο ετήσιο εισόδημα 15.800 ευρώ.

Η κυβέρνηση επιμένει στην αύξηση των εισοδημάτων ως αντίδοτο στην ακρίβεια, και δεν πρέπει να απαξιώνονται όσες προσπάθειες έχουν γίνει. Είναι προφανές πώς δεν είναι αρκετές, και το γεγονός ότι οι Έλληνες δεν έχουν φτάσει ακόμα στους μισθούς του 2008, πριν την κρίση, είναι η τρανή απόδειξη, ιδιαίτερα εάν συγκρίνει κανείς τις τιμές ειδών καθημερινής ανάγκης και ενοικίων, τότε και σήμερα.

Κι από την άλλη, το ελληνικό κράτος διαπιστώνει προβλήματα και απαντά μόνο με αυστηροποίηση μέτρων και εισπρακτικές πολιτικές. Τελευταίο παράδειγμα, η διαρροή περί επικείμενων μέτρων (διασταυρώσεις, έλεγχοι, πρόστιμα) για το γεγονός ότι 18.000 επιχειρήσεις (στοιχεία ΑΑΔΕ) μετακίνησαν εικονικά (…) την έδρα τους στη Βουλγαρία. Ορθή η διαπίστωση, ουδεμία, όμως, απάντηση για τους λόγους. Απλό: 22% ο φόρος σε μία μικρή και μεσαία ελληνική επιχείρηση καθ΄ ημάς, 10% στη γειτονική χώρα. Ακόμα ηχούν οι δεσμεύσεις περί flat rate tax και άλλων φιλόδοξων φορολογικών μεταρρυθμίσεων. Κι’ ακόμα, οι 120 δόσεις για τις οφειλές παραμένουν ανεξήγητα στο συρτάρι…

Όταν η μισθωτή εργασία καταπιέζεται, και η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα ασφυκτιά, δύο τινά θα συμβούν: ένα νέο “βουβό” κύμα φυγής στο εξωτερικό, και μία συρρίκνωση της επιχειρηματικότητας, ή ο περιορισμός της σε μη παραγωγικούς τομείς, όπως τα καφέ και τα νυχάδικα. Σε συνδυασμό με τον αφελληνισμό μεγαλύτερων- παραδοσιακών επιχειρήσεων, το πρόβλημα γίνεται ακόμα σοβαρότερο.

Η κυβέρνηση μπορεί να δηλώνει ικανοποιημένη από τις αναβαθμίσεις των διεθνών οίκων (τελευταία η Fitch), και έχει δίκιο. Η μεγάλη εικόνα της οικονομίας, το πώς μας βλέπουν οι “απ΄ έξω”, είναι θετική, και οι κινήσεις για μείωση του δημοσίου χρέους, μαζί με την επιτάχυνση της αποπληρωμής του, προς τη σωστή κατεύθυνση. Υπάρχει, όμως, η άλλη εικόνα της πραγματικής οικονομίας, και της κοινωνικής καθημερινότητας, που θα έπρεπε να μας ανησυχεί περισσότερο.

Και ως προς αυτό υπάρχουν πάρα πολλά που πρέπει να γίνουν. Αυτά είναι δε και τα μείζονα που κρίνουν και θα κρίνουν κοινωνικές τάσεις και πολιτικές εξελίξεις.

Ειδικότερα σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσαν οι εργαζόμενοι του κλάδου: Η κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας στην εστίαση που αφορά 80.000 επιχειρήσεις και πάνω από 400.000 εργαζόμενους δεν ανανεώθηκε και η ΠΟΕΕΤ προσέφυγε στον ΟΜΕΔ, τονίζει σε ανακοίνωσή της η συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζομένων στον Επισιτισμό – Τουρισμό.

Όπως σημειώνουν οι εργαζόμενοι, η διαδικασία διαπραγμάτευσης με τους εργοδότες δυστυχώς δεν είχε αίσιο τέλος – και πως θα μπορούσε άλλωστε να συμβεί κάτι τέτοιο με παράλογες απαιτήσεις κατά την γνώμη μας όπως την επιβολή σπαστού ωραρίου στο προσωπικό κουζίνας, να βγει το διάλειμμα εκτός ωραρίου και εργασία κατά την 6η ημέρα χωρίς κάποια επιπλέον αμοιβή.

Οι εργαζόμενοι στον Επισιτισμό – Τουρισμό υποστηρίζουν πως την ίδια ώρα που το Υπουργείο Εργασίας ετοιμάζει φωτογραφική διάταξη για 13ωρη εργασία στους εστιάτορες και στους ξενοδόχους, την ίδια ώρα οι εργοδότες ζητούν και κάτι παραπάνω από τους εργαζόμενους.

Σύμφωνα με τους εργαζόμενους τους κλάδου, ακόμα και οι μισθοί σε βοηθητικές ειδικότητες, είναι στα επίπεδα του κατώτατου μισθού. Και προσθέτουν: «Ζητούμενο για εμάς είναι να ρυθμίσουμε από κοινού τους όρους αμοιβής και εργασίας στην εστίαση και να διασφαλίσουμε την αξιοπρεπή διαβίωση των συναδέλφων μας!»

Τα στοιχεία είναι μέσα μεγέθη βασισμένα σε πλήρη πακέτα αμοιβών των διευθυντικών στελεχών, συμπεριλαμβανομένων μπόνους και επιλογών μετοχών, από σχεδόν 2.000 εταιρείες σε 35 χώρες όπου οι CEO αμείφθηκαν με πάνω από 1 εκατομμύριο δολάρια το 2024. Τα δεδομένα αναλύθηκαν από την Oxfam και προέρχονται από τη βάση δεδομένων S&P Capital IQ, η οποία χρησιμοποιεί δημόσια οικονομικά στοιχεία εταιρειών.

Η Ιρλανδία και η Γερμανία έχουν μερικούς από τους υψηλότερα αμειβόμενους CEO, με μέσους ετήσιους μισθούς 6,7 και 4,7 εκατομμυρίων δολαρίων αντίστοιχα το 2024.

Η μέση αμοιβή των CEO στη Νότια Αφρική ήταν 1,6 εκατομμύρια δολάρια το 2024, ενώ στην Ινδία έφτασε τα 2 εκατομμύρια δολάρια.

«Χρόνο με το χρόνο βλέπουμε το ίδιο γελοίο θέαμα: οι αμοιβές των CEO εκτοξεύονται ενώ οι μισθοί των εργαζομένων παραμένουν σχεδόν αμετάβλητοι. Αυτό δεν είναι σφάλμα του συστήματος — είναι το σύστημα να λειτουργεί ακριβώς όπως έχει σχεδιαστεί, συγκεντρώνοντας πλούτο όλο και περισσότερο προς τα πάνω, ενώ εκατομμύρια εργαζόμενοι δυσκολεύονται να πληρώσουν ενοίκιο, φαγητό και υγειονομική περίθαλψη», δήλωσε ο Διευθυντής της Oxfam International, Amitabh Behar.

Συνοπτικά:

• Η μέση αμοιβή των CEO αυξήθηκε κατά 50% σε πραγματικούς όρους από το 2019, ενώ οι μέσοι μισθοί των εργαζομένων αυξήθηκαν μόλις κατά 0,9%.
• Κάθε ώρα, οι δισεκατομμυριούχοι κερδίζουν περισσότερα χρήματα απ’ όσα βγάζει ένας μέσος εργαζόμενος σε ολόκληρο το έτος.
• Το μέσο χάσμα αμοιβών μεταξύ φύλων σε 11.366 εταιρείες παγκοσμίως μειώθηκε ελαφρώς από 27% σε 22% μεταξύ 2022 και 2023 — ωστόσο, η μέση γυναίκα υπάλληλος στην πραγματικότητα εργάζεται χωρίς αμοιβή τις Παρασκευές, ενώ ο μέσος άνδρας υπάλληλος πληρώνεται για ολόκληρη την εβδομάδα.

Η αύξηση των παγκόσμιων αμοιβών των CEO έρχεται την ώρα που προειδοποιήσεις αυξάνονται για το γεγονός ότι οι μισθοί δεν ακολουθούν το κόστος ζωής. Παρότι η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO) αναφέρει ότι οι πραγματικοί μισθοί αυξήθηκαν κατά 2,7% το 2024, πολλοί εργαζόμενοι είδαν τους μισθούς τους να σταθεροποιούνται. Σε χώρες όπως η Γαλλία, η Νότια Αφρική και η Ισπανία, η αύξηση ήταν μόλις 0,6% πέρυσι. Ενώ η ανισότητα στους μισθούς έχει μειωθεί παγκοσμίως, παραμένει πολύ υψηλή, ειδικά σε χώρες με χαμηλό εισόδημα, όπου το μερίδιο εισοδήματος του πλουσιότερου 10% είναι 3,4 φορές μεγαλύτερο από το φτωχότερο 40%.

Οι δισεκατομμυριούχοι —που συχνά κατέχουν ολόκληρες ή μέρος μεγάλων εταιρειών— απέκτησαν κατά μέσο όρο 206 δισεκατομμύρια δολάρια νέου πλούτου τον τελευταίο χρόνο. Αυτό ισοδυναμεί με 23.500 δολάρια την ώρα, περισσότερα από το μέσο παγκόσμιο εισόδημα του 2023 (21.000 δολάρια).

Πέρα από τις εκρηκτικές αυξήσεις στις αμοιβές των CEO, η παγκόσμια εργατική τάξη αντιμετωπίζει τώρα μια νέα απειλή: τους εκτεταμένους δασμούς των ΗΠΑ. Αυτές οι πολιτικές εγκυμονούν σημαντικούς κινδύνους για τους εργαζόμενους παγκοσμίως, όπως απώλειες θέσεων εργασίας και αυξημένο κόστος βασικών αγαθών, που θα ενισχύσουν την ακραία ανισότητα παντού.

«Για πολλούς εργαζόμενους παγκοσμίως, η αλόγιστη χρήση δασμών από τον Πρόεδρο Τραμπ σημαίνει μια μετάβαση από μια σκληρή τάξη σε μια άλλη: από το τηγάνι της καταστροφικής νεοφιλελεύθερης εμπορικής πολιτικής στη φωτιά των οπλισμένων δασμών. Αυτές οι πολιτικές δεν θα βλάψουν μόνο τις εργατικές οικογένειες στις ΗΠΑ, αλλά κυρίως τους εργαζόμενους που προσπαθούν να ξεφύγουν από τη φτώχεια σε μερικές από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου», δήλωσε ο Behar.

Οι εταιρείες πλέον υποχρεούνται από το νόμο να αναφέρουν τα χάσματα αμοιβών μεταξύ φύλων — τη μέση διαφορά στα εισοδήματα γυναικών και ανδρών. Η ανάλυση της Oxfam σε 11.366 εταιρείες σε 82 χώρες έδειξε ότι το μέσο χάσμα μειώθηκε ελαφρώς από 27% σε 22% μεταξύ 2022 και 2023. Ωστόσο, κατά μέσο όρο, οι γυναίκες σε αυτές τις εταιρείες εξακολουθούν να εργάζονται ουσιαστικά χωρίς αμοιβή τις Παρασκευές, ενώ οι άνδρες συνάδελφοί τους πληρώνονται για ολόκληρη την εβδομάδα.

Οι εταιρείες στην Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα ανέφεραν μερικά από τα υψηλότερα μέση χάσματα αμοιβών φύλου το 2023 (περίπου 40%). Στη Λατινική Αμερική το μέσο χάσμα ήταν 36% το 2023, αυξημένο από 34% το προηγούμενο έτος. Εταιρείες στον Καναδά, τη Δανία, την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο ανέφεραν μέση διαφορά 16%.

Η ανάλυση της Oxfam έδειξε επίσης ότι από 45.501 εταιρείες σε 168 χώρες όπου ο CEO αμείβεται με πάνω από 10 εκατομμύρια δολάρια και το φύλο του είναι γνωστό, λιγότερο από 7% έχουν γυναίκα CEO.

«Η εξωφρενική ανισότητα στις αμοιβές μεταξύ CEO και εργαζομένων επιβεβαιώνει ότι μας λείπει η δημοκρατία εκεί που χρειάζεται περισσότερο: στον χώρο εργασίας. Σε όλο τον κόσμο, οι εργαζόμενοι στερούνται τα βασικά της ζωής, ενώ οι εταιρείες αποκομίζουν ρεκόρ κερδών, αποφεύγουν φόρους και ασκούν πιέσεις για να αποφύγουν τις ευθύνες τους», δήλωσε ο Luc Triangle, Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Συνδικαλιστικής Συνομοσπονδίας (ITUC).

«Οι εργαζόμενοι απαιτούν μια Νέα Κοινωνική Σύμβαση που να λειτουργεί για αυτούς — όχι για τους δισεκατομμυριούχους που υπονομεύουν τη δημοκρατία. Δίκαιη φορολογία, ισχυρές δημόσιες υπηρεσίες, αξιοπρεπείς μισθοί και μια δίκαιη μετάβαση δεν είναι ριζοσπαστικά αιτήματα — είναι η βάση μιας δίκαιης κοινωνίας. Ήρθε η ώρα να τερματίσουμε το πραξικόπημα των δισεκατομμυριούχων κατά της δημοκρατίας και να βάλουμε πρώτα τους ανθρώπους και τον πλανήτη.»

Η Oxfam και η ITUC καλούν τις κυβερνήσεις να διατηρήσουν και να επιταχύνουν την επιβολή φόρων στους υπερ-πλούσιους, τόσο σε εθνικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτό περιλαμβάνει την εισαγωγή ανώτατων φορολογικών συντελεστών τουλάχιστον 75% σε όλα τα προσωπικά εισοδήματα των υψηλότερων εισοδηματιών, για να αποθαρρυνθούν οι υπερβολικές αμοιβές των στελεχών. Οι κυβερνήσεις πρέπει επίσης να διασφαλίσουν ότι οι κατώτατοι μισθοί ακολουθούν τον πληθωρισμό και ότι όλοι έχουν το δικαίωμα να συνδικαλίζονται, να απεργούν και να διαπραγματεύονται συλλογικά.

Ποια είναι η Oxfam

H Διεθνής μη κυβερνητική Οργάνωση Oxfam είναι μια από τις μεγαλύτερες και πιο γνωστές φιλανθρωπικές οργανώσεις παγκοσμίως, με μακρά ιστορία στην παροχή βοήθειας και στην προώθηση κοινωνικών αλλαγών. Ιδρύθηκε το 1942 στο Ηνωμένο Βασίλειο, αρχικά ως η Επιτροπή της Οξφόρδης για την Ανακούφιση από τον Λιμό (Oxford Committee for Famine Relief), με σκοπό να βοηθήσει τους λιμοκτονούντες κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Σήμερα αποτελεί μια συνομοσπονδία 21 ανεξάρτητων οργανώσεων που δραστηριοποιούνται σε 79 χώρες, με κύριο στόχο την καταπολέμηση της παγκόσμιας φτώχειας, την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας σε περιπτώσεις κρίσεων και την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η Oxfam έχει αναγνωριστεί διεθνώς για το έργο της στην αντιμετώπιση της φτώχειας, την υποστήριξη σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, καθώς και για εκστρατείες που αφορούν την οικονομική ανισότητα, τη δικαιοσύνη των φύλων και την κλιματική αλλαγή.

Παράλληλα, έχει αντιμετωπίσει και κριτική, κυρίως για θέματα διαχείρισης και περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης σε κάποιες χώρες όπου δραστηριοποιείται.

Ποια είναι η ITUC

Η Διεθνής Συνδικαλιστική Συνομοσπονδία (International Trade Union Confederation – ITUC) είναι η μεγαλύτερη ομοσπονδία συνδικάτων παγκοσμίως. Αντιπροσωπεύει περίπου 207 εκατομμύρια εργαζόμενους μέσω 331 συνεργαζόμενων οργανώσεων σε 163 χώρες. Ιδρύθηκε το 2006 από τη συγχώνευση της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ελεύθερων Συνδικάτων (ICFTU) και της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Εργασίας (WCL), με το ιδρυτικό της συνέδριο να πραγματοποιείται στη Βιέννη.

Ο κύριος στόχος της ITUC είναι η προάσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων μέσω παγκόσμιας συνεργασίας, προωθώντας την αξιοπρεπή εργασία, τα εργασιακά δικαιώματα και την κοινωνική δικαιοσύνη. Διαθέτει τρεις κύριους περιφερειακούς οργανισμούς στην Ασία-Ειρηνικό, την Αμερική και την Αφρική.

Η ITUC δρα ενεργά σε παγκόσμιο επίπεδο για την προστασία των εργαζομένων, την προώθηση συλλογικών διαπραγματεύσεων, την καταπολέμηση της ανισότητας και την υποστήριξη των συνδικάτων στην αντιμετώπιση σύγχρονων προκλήσεων όπως η καταπίεση μισθών και οι κοινωνικές ανισότητες.