Ολόκληρη η ανάλυση:

Ήξερε προφανώς ότι μόνο με ένα θαύμα θα μπορούσαν τα αποτελέσματα να είναι διαφορετικά από αυτά που αναμενόταν να παράξουν οι δεδομένοι συσχετισμοί μιας Εθνοσυνέλευσης της οποίας το συστατικό χαρακτηριστικό υπήρξε εξαρχής η έλλειψη απόλυτης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και ο τριχασμός της σε οιωνεί ισοδύναμα ιδεολογικά ανταγωνιστικά μπλοκ.

Ένα τέτοιο θαύμα ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθεί στη χθεσινή άκρως ηλεκτρισμένη και θορυβώδη ατμόσφαιρα μέσα στην οποία η πλειοψηφία των μελών της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης έλαβε για πρώτη φορά μετά το 1962 την ιστορική απόφαση να ανατρέψει μια κυβέρνηση, αφήνοντας τη χώρα χωρίς προϋπολογισμό με κίνδυνο να βυθίσει τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης σε μια πολύμηνη κρίση, οικονομική και πολιτική, που ανά πάσα στιγμή μπορεί να μετατραπεί σε θεσμική, δεδομένου ότι, αν δεν παραιτηθεί ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν μπορεί να υπάρξει διέξοδος από το αδιέξοδο στο οποίο παρά πάσα συνταγματική πρόνοια έχει εγκλωβιστεί η Πέμπτη Γαλλική Δημοκρατία.

Από τις τουλάχιστον 288 ψήφους που απαιτούνταν για να απορριφθούν με απόλυτη πλειοψηφία οι δυο προτάσεις δυσπιστίας που είχαν καταθέσει στις αρχές της εβδομάδας τα κόμματα της αντιπολίτευσης εναντίον της κυβέρνησης Μπαρνιέ, στράφηκαν τελικά και οι 331 βουλευτές των δυο μπλοκ της Ακροδεξιάς και της Αριστεράς, δεν υπήρξε καμία από τις αναμενόμενες μέχρι τέλους διαρροές, ούτε από τις συνιστώσες του Νέου Λαϊκού Μετώπου ούτε βέβαια από τις γραμμές της Εθνικής Συσπείρωσης της Μαρίν Λεπέν και του Ζορντάν Μπαρντελά.

Η εξέλιξη δεν αποτέλεσε έκπληξη. Δεν παύει, ωστόσο , να συνιστά μια εξόχως εντυπωσιακή, όσο και άδοξη κατάληξη της απέλπιδας προσπάθειας που κατέβαλε ο Πρόεδρος Μακρόν να παρακάμψει τους κανόνες του δημοκρατικού παιχνιδιού αγνοώντας επιδεικτικά τη βούληση που εξέφρασε δις ο γαλλικός λαός, καταψηφίζοντας τους συνδυασμούς της προεδρικής πλειοψηφίας τόσο στις ευρωεκλογές του περασμένου Ιουνίου όσο και στις βουλευτικές εκλογές που προκάλεσε διαλύοντας πρόωρα και χωρίς λόγο την Βουλή.

Η φρεσκοδιορισμένη εκείνη την περίοδο -παραμονές της διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού- κυβέρνηση του πολλά υποσχόμενου Γκαμπριέλ Αττάλ υπήρξε τότε το πρώτο θύμα του. Η κυβέρνηση Μπαρνιέ υπήρξε το δεύτερο. Έπεται συνέχεια τουλάχιστον μέχρι το ερχόμενο καλοκαίρι, οπότε θα μπορούν και πάλι να στηθούν κάλπες βουλευτικών εκλογών. Ειδάλλως, το πιθανότερο είναι η Γαλλία να παραπαίει μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 2027, πλέοντας σε αχαρτογράφητα νερά, με τη νικήτρια της χθεσινής κοινοβουλευτικής αναμέτρησης Μαρίν Λεπέν να ισχυροποιείται στον ρόλο του ρυθμιστικού παράγοντα.

Εκτός αν, εν τω μεταξύ, το Σοσιαλιστικό Κόμμα αποστασιοποιηθεί από τους κόλπους του Νέου Λαϊκού Μετώπου μεταβάλλοντας την πολιτική γεωμετρία και μετατοπίζοντας το κέντρο βάρους των πολιτικών εξελίξεων σε έναν άξονα που παρακάμπτει τόσο την Ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση της Λεπέν όσο και την ακροαριστερή Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν Λυκ Μελανσόν.

Πάντως, το γαλλικό πολιτικό σύστημα δεν φαίνεται να μπορεί να σταθεροποιηθεί όσο δεν αντανακλά την νέα κοινωνική πραγματικότητα μιας χώρας της οποίας ο λαός κατά τα άλλα εξακολουθεί να μισεί όσους τον περιφρονούν.

Πηγή: KREPORT

Θα βγάλει τον χειμώνα ο Μισέλ Μπαρνιέ; Διαβλέποντας την έλλειψη πλειοψηφίας μεταξύ των βουλευτών, ο πρωθυπουργός τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου, ενεργοποίησε το άρθρο 49.3 του Συντάγματος για να προσπαθήσει να εγκριθεί ο προϋπολογισμός της Κοινωνικής Ασφάλισης χωρίς ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση.

Ως απάντηση, οι τέσσερις αριστερές ομάδες του Νέου Λαϊκού Μετώπου και η Εθνική Συσπείρωση ανακοίνωσαν την κατάθεση δύο ανεξάρτητων προτάσεων μομφής. Το ακροδεξιό κόμμα έχει ήδη ανακοινώσει την πρόθεσή του να ψηφίσει την πρόταση της αριστεράς, η οποία θα πρέπει να κριθεί την Τετάρτη (σήμερα). Οι συνδυασμένες ψήφοι τους θα οδηγούσαν στην πτώση της κυβέρνησης Μπαρνιέ, εξέλιξη που θα ανέστειλε τη διαδικασία έγκρισης όλων των υπό εξέταση δημοσιονομικών νομοσχεδίων.

Ωστόσο, χωρίς προϋπολογισμό που έχει ψηφιστεί και δημοσιευθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2024, οι δημόσιες υπηρεσίες δεν θα είναι σε θέση να πληρώνουν τους μισθούς δημοσίων υπαλλήλων, να εξοφλούν κρατικούς προμηθευτές, τιμολόγια κ.λπ. Είναι αναπόφευκτο αυτό το shutdown (όπως αποκαλείται η αναστολή κυβερνητικών υπηρεσιών στις Ηνωμένες Πολιτείες αν δεν υπάρχει συναίνεση για τον προϋπολογισμό); Ποια είναι τα πιθανά σενάρια;

Εάν ανατραπεί η κυβέρνηση, τα δημοσιονομικά νομοσχέδια που εξετάζονται μέχρι τότε απορρίπτονται οριστικά, υποστηρίζουν οι νομικοί. «Αν πέσει η κυβέρνηση Μπαρνιέ, θα μπορούσε μόνο να εξασφαλίσει τη διεκπεραίωση «τρεχουσών υποθέσεων»», εξηγούν ο Aurélien Baudu, καθηγητής δημοσίου δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Λιλ, και ο συνάδελφός του από το Πανεπιστήμιο Paris Cité, Xavier Cabins.

Τι γίνεται τότε με το σχέδιο προϋπολογισμού του 2025;

Αν η πρόταση μομφής δεν συγκεντρώσει απόλυτη πλειοψηφία, η κυβέρνηση επιβιώνει, ο προϋπολογισμός υιοθετείται και παραπέμπεται στη Γερουσία (που έχει ήδη εκφραστεί θετικά). Σε περίπτωση υπερψήφισης μιας πρότασης μομφής, ο Εμμανουέλ Μακρόν πρέπει να διορίσει νέο πρωθυπουργό. Όμως, δεδομένων των πολιτικών συνθηκών και της δυσκολίας με την οποία προέκυψε το όνομα του Μισέλ Μπαρνιέ, είναι αβέβαιο αν βρεθεί γρήγορα ένας νέος ένοικος του Matignon.

Αν οριστεί νέα κυβέρνηση μέσα στον Δεκέμβριο και καταθέσει νέο προϋπολογισμό, αυτός δεν θα μπορεί να ψηφιστεί πριν από το 2025 οπότε θα πρέπει να κατατεθεί πρόταση για εφαρμογή του ειδικού νόμου που επιτρέπει τη συνέχιση εκτέλεσης του προϋπολογισμού του 2024. Αν αυτό το νομοσχέδιο καταψηφιστεί, είτε θα πρέπει ο πρόεδρος Μακρόν να χρησιμοποιήσει τις έκτακτες εξουσίες του άρθρου 16 του Συντάγματος και να πάρει δημοσιονομικά μέτρα χωρίς να περάσουν από το Κοινοβούλιο (κάτι που θεωρείται αναστολή της δημοκρατικής διαδικασίας), είτε θα γίνει το shutdown, εξέλιξη άνευ προηγουμένου στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της Γαλλίας.

Για να αποφευχθεί το shutdown, παραμένει ένα ακόμη πιο υποθετικό σενάριο: η ενεργοποίηση του άρθρου 47 του Συντάγματος. Αυτό επιτρέπει στην κυβέρνηση να δημοσιεύσει το δημοσιονομικό της νομοσχέδιο με διάταγμα, χωρίς ψηφοφορία, εάν το Κοινοβούλιο δεν ψηφίσει επ’ αυτού μετά από εβδομήντα ημέρες. Αλλά η πιθανότητα ότι μια ανατραπείσα κυβέρνηση θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αυτό το άρθρο διχάζει τους νομικούς. «Η ανατραπείσα κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να καταφύγει σε μια εντολή βάσει του άρθρου 47, γιατί όταν πέφτει μια κυβέρνηση, εκπίπτουν και όλα τα νομοσχέδια που έχει καταθέσει», πιστεύει ο Xavier Cabannes. «Αυτό έχει μικρή προοπτική, ακόμη λιγότερο προηγούμενο, αλλά υπάρχει νομική οδός», είπε ο συνταγματολόγος Μπέντζαμιν Μορέλ. Από την άλλη πλευρά, οι πολιτικές συνέπειες θα ήταν βαρύτατες».

Πηγή: Le Monde/ απόδοση από το KREPORT

Το Bloomberg επισημαίνει τους κινδύνους αποσταθεροποίησης της ευρωζώνης από μία οικονομική και πολιτική κρίση στη Γαλλία, αναφέροντας, μάλιστα, τις αναλογίες με την ελληνική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας.

Γράφει το διεθνές πρακτορείο (απόδοση KREPORT):

Μετά το στοίχημα των πρόωρων εκλογών του Εμανουέλ Μακρόν τον Ιούλιο, η αρχέγονη εχθρός του, Μαρίν Λεπέν, δοκιμάζει να ρίξει τα δικά της ζάρια. H ηγέτης της γαλλικής ακροδεξιάς αυτή την εβδομάδα τρόμαξε τις αγορές και ανάγκασε τον πρωθυπουργό Μισέλ Μπαρνιέ να αμύνεται, όταν απείλησε να ρίξει την κυβέρνησή του εάν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά της κατά της λιτότητας στον προϋπολογισμό του επόμενου έτους.

Η Λεπέν έχει πολλούς λόγους να πιέσει τους αντιπάλους της πριν από μια δικαστική απόφαση που θα μπορούσε να καταστρέψει τις προεδρικές φιλοδοξίες της. Ωστόσο, αντί να πάρει το ρίσκο να δεχτεί την πρόκλησή της, η κυβέρνηση του Μπαρνιέ έκανε την εξαιρετικά λογική κίνηση να προσφέρει παραχωρήσεις, ανακαλώντας τις αυξήσεις του φόρου ηλεκτρικής ενέργειας. Ένα παιχνίδι αποκοτιάς με την ακροδεξιά δεν έχει νόημα, ενώ το κόστος δανεισμού της Γαλλίας έφτασε για πρώτη φορά αυτό της Ελλάδας και επίκειται η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος αναμφίβολα χαίρεται που βλέπει τα γαλλικά δεινά να προστίθενται στα δεινά της Γερμανίας, πριν καν την πρώτη μυρωδιά μπαρουτιού στον εμπορικό πόλεμο που ετοιμάζει.

Λιγότερο σαφές είναι πού θα οδηγήσει αυτό το είδος αντιπαράθεσης. Η Γαλλία, η Νο. 2 οικονομία της ζώνης του ευρώ, δεν είναι η Ελλάδα του 2011. Η κυβέρνησή της έχει την υποστήριξη των Βρυξελλών και οι θεσμοί της θεωρητικά θα μπορούσαν να χειριστούν το χάος που θα προκαλούσε η κατάρρευση της κυβέρνησης. Ωστόσο, βρίσκεται στον πυρήνα της Ευρώπης. Ο συνδυασμός μεγαλόστομης πολιτικής και δημοσιονομικά ριψοκίνδυνων κινήσεων δεν εμπνέει εμπιστοσύνη σε μια ήπειρο όπου τα δημογραφικά στοιχεία και η παραγωγικότητα μειώνονται, ακόμα κι αν με υποχωρήσεις και συμβιβασμούς εγκριθεί ο προϋπολογισμός του Μπαρνιέ. Η μείωση του ελλείμματος της Γαλλίας από 6% σε 5% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος είναι ηράκλειος άθλος: το πολυετές σχέδιο λιτότητας του Μπαρνιέ δεν έχει ιστορικό προηγούμενο και έρχεται σε μια περίοδο με σχεδόν μηδενική ανάπτυξη.

Οι κίνδυνοι στην εκτέλεσή του είναι μεγάλοι και το ίδιο ισχύει και για την εξάρτηση της Γαλλίας από τους ξένους επενδυτές που χρηματοδοτούν έναν τεράστιο βουνό χρέους. Η Γαλλία έχει περίπου 350 δισεκατομμύρια ευρώ (369 δισεκατομμύρια δολάρια) χρέους που λήγουν το επόμενο έτος, με πληρωμές τόκων 40 δισεκατομμυρίων ευρώ, ίσους με τον αμυντικό της προϋπολογισμό. Αυτά τα ποσά δεν ήταν γνωστά στους ψηφοφόρους και η κοινή γνώμη στρέφεται όλο και περισσότερο ενάντια στα μη δημοφιλή σχέδια αύξησης των φόρων του Μπαρνιέ. Αυτό εξηγεί γιατί η Λεπέν είναι πρόθυμη να αντισταθεί τόσο δυναμικά, λέει ο Christopher Dembik της Pictet Asset Management, και γιατί το κόμμα της στηρίζει τους αριστερούς αντιπάλους του στις δημοσιονομικά απερίσκεπτες προσπάθειές τους να ακυρωθεί η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Αυτό έχει ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας, αλλά δείχνει ότι ο λαϊκισμός δεν πεθαίνει εύκολα.

Με νέες βουλευτικές εκλογές να είναι πιθανές το επόμενο έτος και προεδρικές εκλογές το 2027, αυτό θα μπορούσε τελικά να εξελιχθεί σε κάτι μεγαλύτερο: Μια κρίση των θεσμών και της ελίτ. Στη Γαλλία ισχύει το σύστημα «ο νικητής τα παίρνει όλα», με μια ισχυρή κυβέρνηση στον πυρήνα του. Όταν λειτουργεί, λειτουργεί, αλλά όταν αποτυγχάνει, αποτυγχάνει παταγωδώς. Οι πρώτοι κλονισμοί ήρθαν αυτό το καλοκαίρι, με τον κίνδυνο κρίσης στις τάξεις των δημοσίων υπηρεσιών της Πέμπτης Δημοκρατίας, εάν το κόμμα της Λεπέν κατάφερνε να σχηματίσει κυβέρνηση. Αυτό δεν συνέβη, αλλά τώρα ο φόβος είναι ότι ο Μπαρνιέ και ο Μακρόν είναι ένα εύθραυστο δίδυμο που θα καθυστερήσει αλλά δεν θα αποτρέψει την πορεία του λαϊκισμού. Ο οικονομολόγος της HSBC Holdings Plc, Fabio Balboni, λέει ότι η Γαλλία αντιμετωπίζει μια «σημαντική» πρόκληση, με πολιτικούς κινδύνους πέρα από την έγκριση του προϋπολογισμού.

Υπάρχουν αναλαμπές ελπίδας μέσα στη ζοφερή ατμόσφαιρα στον πυρήνα της Ευρώπης. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι σαφώς πιο πρόθυμη να καλύψει το κενό ηγεσίας στην Ευρώπη, με τον επικεφαλής της Τράπεζας της Γαλλίας, Φρανσουά Βιλρουά ντε Γκαλό, να αναφέρεται σε «σημαντικό περιθώριο» για χαλάρωση των επιτοκίων. Και οι επικείμενες εκλογές στη Γερμανία, το επόμενο έτος, φέρνουν αυξημένο πολιτικό ρίσκο, καθώς η βιομηχανική κρίση της χώρας και το εξαγωγικό μοντέλο της, που παραπαίει, την αναγκάζουν να αναθεωρήσει τη στρατηγική της.

Ωστόσο, η κατάσταση στη Γαλλία παραμένει εύθραυστη και ο Μπαρνιέ δεν έχει άλλη επιλογή από το να συνεχίσει να παίζει με τα κακά χαρτιά που έχει στο χέρι του. Έχει εμπειρία από αυτού του είδους τις κρίσεις. Είχε ηγηθεί της ενωμένης Ευρώπης κατά τη διάρκεια της κρίσης του Brexit. Ωστόσο, τώρα ηγείται μιας χώρας που μοιάζει περισσότερο με το Ηνωμένο Βασίλειο εκείνης της εποχής, ένα κοινοβούλιο χωρίς πλειοψηφία, το επενδυτικό κλίμα σε ατμόσφαιρα κηδείας και μια πολιτική τάξη που βάζει το κόμμα πάνω από το έθνος. Ο Μπαρνιέ έχει προειδοποιήσει ότι η Γαλλία αντιμετωπίζει τον κίνδυνο μιας «καταιγίδας» στις αγορές. Ο κίνδυνος δεν έχει παρέλθει ακόμα.

Μετά το ναυάγιο της συνάντησης η Λεπέν είπε ότι τίποτα δεν άλλαξε μετά τις συζητήσεις και ότι δεν είναι αισιόδοξη ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί συμβιβασμός σχετικά με τα σκληρά δημοσιονομικά μέτρα στο νομοσχέδιο για τον προϋπολογισμό του 2025.
«Τίποτα δεν φαίνεται λιγότερο σίγουρο», είπε στους δημοσιογράφους, όπως μεταδίδει το Reuters.
Με αυξανόμενο τον κίνδυνο πτώσης της κυβέρνησης του Barnier, οι επενδυτές απαιτούν να διακρατήσουν γαλλικά ομόλογα έναντι γερμανικών που φλέρταραν με υψηλά ποσοστά που δεν έχουν δει τα τελευταία 12 χρόνια.
Η Γερουσία ξεκίνησε τη συζήτηση του νομοσχεδίου τη Δευτέρα μετά την απόρριψή του από τους νομοθέτες στην Εθνοσυνέλευση, αφού οι αριστεροί νομοθέτες (του Νέου Λαϊκού Μετώπου) το αναθεώρησαν σε μεγάλο βαθμό στην Κάτω Βουλή, προσθέτοντας δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ σε φορολογικές αυξήσεις.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης απειλούν να ανατρέψουν την κυβέρνηση του Μπαρνιέ σχετικά με τον προϋπολογισμό και ο εύθραυστος συνασπισμός του βασίζεται στη σιωπηρή υποστήριξη του κόμματος Εθνικού Ράλι της Λεπέν για την επιβίωσή του.

Η κυβέρνηση μειοψηφίας του Μισέλ Μπαρνιέ, προσωπικής επιλογής του Εμανουέλ Μακρόν που επικρίθηκε έντονα το καλοκαίρι ιδιαίτερα από τη συμμαχία της Αριστεράς που ήρθε μεν πρώτη με 188 έδρες στην Εθνοσυνέλευση, υποστηρίζεται από μια εύθραυστη συμμαχία κεντρώων και δεξιών βουλευτών.

Η σύγκρουση για τον προϋπολογισμό

Η κυβέρνηση επιδιώκει να συμπιέσει 60 δισεκατομμύρια ευρώ (62,85 δισεκατομμύρια δολάρια) σε αποταμιεύσεις μέσω αυξήσεων φόρων και περικοπών δαπανών για να μειώσει το έλλειμμα στο 5% της οικονομικής παραγωγής το επόμενο έτος από πάνω από 6% φέτος.
Η Εθνική Συσπείρωση δήλωσε ότι θα στηρίξει τις προσπάθειες για την ανατροπή της κυβέρνησης εάν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά της. Η Λεπέν είπε την περασμένη εβδομάδα ότι το κόμμα της αντιτίθεται στην αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης για τα νοικοκυριά, τους επιχειρηματίες ή τους συνταξιούχους και ότι μέχρι στιγμής αυτά τα αιτήματα δεν αντικατοπτρίζονται στο νομοσχέδιο για τον προϋπολογισμό.
Ο Μπαρνιέ ήδη αγωνίζεται να διατηρήσει τον προϋπολογισμό του 2025 εντός των στόχων της κυβέρνησης για το έλλειμμα, αφού έκανε παραχωρήσεις συντάξεων σε συντηρητικούς νομοθέτες και χορήγησε σε ορισμένα υπουργεία ελαφρώς μεγαλύτερους προϋπολογισμούς μετά από παράπονα.
Ο υπουργός Προϋπολογισμού Laurent Saint-Martin αναγνώρισε τη Δευτέρα ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα μπορεί να είναι ελαφρώς υψηλότερο από το 5% της παραγωγής που είχε αρχικά προβλεφθεί.

Τα νομικά προβλήματα της Λεπέν

Το πολιτικό μέλλον της ίδιας της Λεπέν απειλείται επίσης, με τους εισαγγελείς να ζητούν υποχρεωτική πενταετή απαγόρευση από την πολιτική για τον φερόμενο ρόλο της σε ένα σχέδιο υπεξαίρεσης. Η Λεπέν αρνείται τις κατηγορίες.
Ορισμένοι αναλυτές αναφέρουν ότι τα νομικά της προβλήματα μπορεί να επιταχύνουν τα σχέδιά της να ρίξει την κυβέρνηση,
Η προσπάθεια του Μπαρνιέ να εξασφαλίσει έγκριση για τον προϋπολογισμό έχει τροφοδοτήσει εικασίες ότι θα επικαλεστεί το άρθρο 49.3 του συντάγματος, το οποίο επιτρέπει την έγκριση του κειμένου χωρίς ψηφοφορία. Μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να προκαλέσει πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης.

«Είναι αλήθεια ότι βρίσκουμε πολύ λίγη ποιότητα σε αυτόν τον προϋπολογισμό και πολύ λίγο χρόνο για την κυβέρνηση να προσπαθήσει να αυξήσει τις ιδιότητές της και να μειώσει τα ελαττώματα της», είπε η Λεπέν.
Ένας αξιωματούχος στο γραφείο του Μπαρνιέ περιέγραψε, στο Reuters, τις συνομιλίες του με τη Λεπέν ως «εποικοδομητικές, ευγενικές και ειλικρινείς».
Ο Μπαρνιέ επρόκειτο επίσης να συναντηθεί με άλλους πολιτικούς ηγέτες τη Δευτέρα για να επιδιώξει συμβιβασμό για το νομοσχέδιο για τον προϋπολογισμό. Η Γερουσία έχει προγραμματιστεί να ψηφίσει για τον συνολικό προϋπολογισμό στις 12 Δεκεμβρίου.

Η γαλλική Αριστερά κάνει λόγο για «κλοπή και πραξικόπημα». «Προσβολή για τον γαλλικό λαό που θέλει αλλαγή» χαρακτηρίζει την επιλογή του Μπαρνιέ από τον Γάλλο πρόεδρο ο γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας Φαμιέν Ρουσέλ. «Φιλελεύθερος, ευρωπαϊστής, αντικοινωνικός, [ο Μισέλ] Μπαρνιέ είναι το αντίθετο του μηνύματος που έστειλαν οι Γάλλοι στις βουλευτικές εκλογές», ήταν η αντίδρασή του στο Χ.

«Η άρνηση της δημοκρατίας έφτασε στο αποκορύφωμά της», σχολίασε ο ηγέτης των Γάλλων Σοσιαλιστών Ολιβιέ Φορ. «Ένας πρωθυπουργός από το κόμμα που ήρθε στην 4η θέση, και δεν συμμετείχε καν στο μέτωπο των Ρεπουμπλκανών. Εισερχόμαστε σε εποχή θεσμικής κρίσης», συμπλήρωσε.

Ουσιαστικά η Γαλλία εισέρχεται σε νέα φάση πολιτικής και κοινωνικής αναταραχής, με κερδισμένη, βεβαίως, την Μαρίν Λεπέν που αποκτά ρυθμιστικό ρόλο και θεωρεί πως η αδυναμία του Μακρόν φέρνει πιο κοντά τη νίκη της στις προεδρικές του 2027.

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα θα καταψηφίσει την κυβέρνηση του Μισέλ Μπαρνιέ

«Ο Μισέλ Μπαρνιέ δεν έχει ούτε πολιτική ούτε δημοκρατική νομιμοποίηση. Αυτή η εξαιρετικά σοβαρή κατάσταση είναι απαράδεκτη για εμάς τους δημοκράτες. Γι’ αυτό το λόγο η Σοσιαλιστική Ομάδα θα ασκήσει μομφή στην κυβέρνηση του Μισέλ Μπαρνιέ», αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS).

Σύμφωνα με το PS, «ο Εμανουέλ Μακρόν θα βλάψει περαιτέρω τη δημοκρατία. Αρνούμενος να διορίσει ως πρωθυπουργό κάποιον από το Νέο Λαϊκό Μέτωπο, έναν αριστερό συνασπισμό που αναδείχθηκε πρώτος στις βουλευτικές εκλογές, ο Εμανουέλ Μακρόν γυρίζει σελίδα σε μια δημοκρατική παράδοση που ακολουθείται και γίνεται και έγινε σεβαστή στη χώρα μας μέχρι σήμερα. Διορίζοντας ως επικεφαλής της κυβέρνησης τον εκπρόσωπο μιας πολιτικής δύναμης που ηττήθηκε στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, με λιγότερο από το 10% των ψήφων, καταπατά την ψήφο του γαλλικού λαού», αναφέρεται στην ανακοίνωση.
Για τον βουλευτή των σοσιαλιστών και πρώην πρόεδρο της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, η επιλογή Μπαρνιέ φέρει τη σφραγίδα έγκρισης της ακροδεξιάς. «Είναι σχεδόν βέβαιο ότι αν ο Μισέλ Μπαρνιέ μπόρεσε να διοριστεί από τον πρόεδρο Μακρόν, είναι επειδή η Εθνική Συσπείρωση, έδωσε μια μορφή ανοχής», κατήγγειλε ο Ολάντ. Ο ίδιος θεωρεί ότι ο νέος πρωθυπουργός θα πρέπει να δώσει «εξηγήσεις » ενώπιον της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης.

Libéral, européiste, anti-social, Barnier est aux antipodes du message envoyé par les Français aux législatives.

Un bras d’honneur aux Français qui aspirent au changement. https://t.co/xs10FoaH3Z

— Fabien Roussel (@Fabien_Roussel) September 5, 2024

"L'élection a été volée aux Français", a dénoncé Jean-Luc Mélenchon après l'annonce de la nomination de Michel Barnier, comme Premier ministre, tandis que le patron des socialistes Olivier Faure a estimé que "nous entrons dans une crise de régime" #AFP pic.twitter.com/EoNmUSSsAG

— Agence France-Presse (@afpfr) September 5, 2024

“Κατευνασμός” της ακροδεξιάς η επιλογή Μπαρνιέ;- Γιατί έκανε αυτή την κίνηση ο Μακρόν- Τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα και ο προϋπολογισμός

Ο Μπαρνιέ θα έχει την μεγάλη πρόκληση να προωθήσει μεταρρυθμίσεις και τον προϋπολογισμό του 2025, εν μέσω ενός κατακερματισμένου κοινοβουλίου, τη στιγμή που η Γαλλία βρίσκεται υπό πίεση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις αγορές ομολόγων να μειώσει το έλλειμμά της.

Τις τελευταίες ημέρες «έπαιξε» και το όνομα του πρώην εκπαιδευτικού Τιερί Μποντέ, πρόεδρο του Οικονομικού, Κοινωνικού και Περιβαλλοντικού Συμβουλίου, ενώ αξιολόγησε και τις περιπτώσεις του Ξαβιέ Μπερτράν και του Μπερνάρ Καζνέβ, αλλά και τον Φρανσουά Μπαϊρού.

Το κρίσιμο είναι ότι η ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση της Μαρίν Λεπέν θα απέφευγε να τον καταψηφίσει, μια εξέλιξη που θα έδινε στον Μπαρνιέ περιθώριο ελιγμών όμως θα έδινε και στο κόμμα της Λεπέν βαρυσήμαντο ρόλο για τη διαμόρφωση οποιασδήποτε μελλοντικής κυβέρνησης.

• Την Πέμπτη, ο ακροδεξιός Ζαν Φιλίπ Τανγκί επέκρινε τον Μπαρνιέ ως «ένα απολίθωμα που έχει απολιθωθεί από την πολιτική» που «δεν έχει κάνει τίποτα άλλο από το να έχει αποτύχει ακόμη και στην ΕΕ».

Πάντως, σύμφωνα με το Reuters, όπως δήλωσε στο δίκτυο BFM TV ο βουλευτής της Συσπείρωσης Σεμπαστιάν Σενού, το ακροδεξιό κόμμα θα περιμένει να δει τι έχει να πει ο Μπαρνιέ για τη μετανάστευση και για την αλλαγή του γαλλικού εκλογικού συστήματος. Από την πλευρά του ο Λοράν Ζακομπελί, επίσης βουλευτής του ακροδεξιού κόμματος, είπε ότι μια προϋπόθεση είναι η συντομότερη δυνατή διάλυση της βουλής, το οποίο τοποθετείται χρονικά στις αρχές Ιουλίου τον επόμενο χρόνο.

Ο Μπαρνιέ θα γίνει ο γηραιότερος πρωθυπουργός της Πέμπτης Δημοκρατίας διαδεχόμενος τον 35χρονο Γκαμπριέλ Ατάλ, ο οποίος ήταν ο νεότερος σε ηλικία πρωθυπουργός

Ο 73χρονος Μπαρνιέ είναι πράγματι ένας εξαιρετικά αναγνωρίσιμος- αλλά και ακραία συντηρητικός- πολιτικός στην Γαλλία, αλλά και στην Ευρώπη, αφού έχει υπηρετήσει τέσσερις φορές ως υπουργός και δύο φορές ως Ευρωπαίος επίτροπος, προτού γίνει επικεφαλής της ειδικής ομάδας για το Brexit το 2016. Είναι στέλεχος των Ρεπουμπλικανών (LR) το οποίο μετά τις πρόσφατες εκλογές έχει 47 έδρες στην γαλλική Εθνοσύνελευση.

Ο Μπαρνιέ, είχε θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος των συντηρητικών το 2021, τις οποίες όμως έχασε. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι οι απόψεις του για την εσωτερική πολιτική είναι περισσότερο συμβατές με την ακροδεξιά από άλλους πολιτικούς. Επί παραδείγματι ο πρώην Ευρωπαίος επίτροπος έχει ζητήσει μορατόριουμ στη μετανάστευση, ενώ προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στα μέσα ενημέρωσης όταν δήλωσε ότι η Γαλλία θα πρέπει να ανακτήσει τη «νομική της κυριαρχία» και να μην υπόκειται στις αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Μόνο τα παραπάνω είναι αρκετά για να γίνει κατανοητό ότι ο Εμανουέλ Μακρόν εκτιμά ότι ο εκλεκτός του πέραν από την στήριξη των βουλευτών των Ρεπουμπλικανών και των βουλευτών της μακρονικής συμμαχίας Ensemble με 166 έδρες, θα μπορέσει να αποσπάσει αν όχι την στήριξη της λεπενικής ακροδεξιάς του Εθνικού Συναγερμού (RN), αλλά τουλάχιστον την ανοχή των 126 βουλευτών του.

• Μετά τη απόρριψη των προτάσεων του αριστερού Νέου Λαϊκού Μετώπου (NFP) που ήταν και ο νικητής των εκλογών από τον Γάλλο πρόεδρο με την λογική ότι δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί σταθερή κυβέρνηση με την Αριστερά, ο Μακρόν στράφηκε προς πιο συντηρητικές λύσεις και στην προκειμένη περίπτωση σε ότι πιο συντηρητικό υπήρχε στην γαλλική δεξιά, με την ελπίδα να κερδίσει την καρδιά της ακροδεξιάς.

Ο Μπαρνιέ τώρα θα κληθεί να φτιάξει κυβέρνηση μέσα σε ελάχιστο χρόνο, αφού τον Οκτώβριο πρέπει να περάσει ο προϋπολογισμός από την Εθνοσυνέλευση. Μετά αφού την φτιάξει την κυβέρνηση θα πρέπει να κυβερνήσει, με μια Εθνοσυνέλευση που αν το RN δεν τον στηρίξει, θα αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα σταθερότητας.

Παράλληλα θα πρέπει να διαχειριστεί την κρίση που αντιμετωπίζει η Γαλλία με το χρέος της, σε μια Εθνοσυνέλευση που το Νέο Λαϊκό Μέτωπο είναι η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη και τα μέτρα περιορισμού του χρέους δύσκολα θα μπορέσουν να περάσουν μέσα και έξω από την Εθνοσυνέλευση. Το πιθανότερο είναι ότι ο Μπαρνιέ θα κυβερνήσει με την ίδια λογική που είχε η κυβέρνηση του Μακρόν μέχρι τις εκλογές, δηλαδή ως απλοί γραμματείς που επικυρώνουν τις αποφάσεις του προέδρου.

Ο κ. Μπαρνιέ, στέλεχος των Ρεπουμπλικάνων (Les Républicains, LR, δεξιά) είπε στο τηλεοπτικό δίκτυο TF1 πως θέλει να «περιορίσει και να ελέγξει» τη μετανάστευση, να ξαναβάλει «τη δουλειά, την αξιοσύνη στο επίκεντρο της κοινωνίας μας», να δώσει αγώνα εναντίον «της κλιματικής αλλαγής που ανατρέπει τα πάντα».

Στο νοσοκομείο ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι

«Είμαι υποψήφιος για να γίνω ένας πρόεδρος που θα σέβεται τους Γάλλους και θα κάνει σεβαστή τη Γαλλία. Βρισκόμαστε σε πολύ απαιτητικούς καιρούς. Ο κόσμος που μας περιβάλλει είναι επικίνδυνος, ασταθής, εύθραυστος. Η χώρα μας πάει άσχημα. Χρειάζεται εναλλακτικός δρόμος για να συμφιλιωθούμε, να ενωθούμε και να δράσουμε μαζί αληθινά», εξήγησε στην εφημερίδα Le Figaro χθες βράδυ.

Αναφερόμενος στην ανακατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, ο κ. Μπαρνιέ τόνισε πως η χώρα του «έχει ηθικό καθήκον να προσφέρει άσυλο» σε εκείνους «που εργάστηκαν για αυτήν», αλλά «πρέπει να επίσης να πούμε ότι δεν θα υποδεχθούμε τους πάντες», επαναλαμβάνοντας την πρόθεσή του να υπάρξει «μορατόριουμ» στη μετανάστευση ώστε να αναδιαμορφωθούν «όλες οι διαδικασίες» και να υπάρξει συνεννόηση με τις χώρες καταγωγής των μεταναστών για να «συμβάλλουν να ελεγχθούν οι μεταναστευτικές ροές με αντάλλαγμα τη δική μας αναπτυξιακή βοήθεια».

Δεσμεύθηκε να «εντείνει τον αγώνα εναντίον του τζιχαντισμού παντού» και να αφιερώσει «το 3% του ΑΕΠ» στην άμυνα και στην έρευνα.

Η είσοδος του κ. Μπαρνιέ στην κούρσα αυξάνει σε τέσσερις τους υποψήφιος στην εσωκομματική διαδικασία των LR. Το κόμμα αναμένεται τον Νοέμβριο, αν κανένας από τους τέσσερις δεν έχει ξεχωρίσει, να επιλέξει τον υποψήφιό του.

Ο κ. Μπαρνιέ, πέραν του ότι ανέλαβε να χειριστεί τη διαπραγμάτευση για το Μπρέξιτ εξ ονόματος της ΕΕ, έχει μακρά σταδιοδρομία: διετέλεσε βουλευτής, γερουσιαστής και μέλος πολλών κυβερνήσεων της γαλλικής δεξιάς τις δεκαετίες του 1990 και του 2000, αναλαμβάνοντας διάφορα χαρτοφυλάκια (Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Εξωτερικών, Περιβάλλοντος, Γεωργίας κ.ά.). Υπήρξε επίσης δύο φορές μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (1999-2004 και 2010-2014).

Καθώς οι συνομιλίες φθάνουν στο νήμα, οι δύο πλευρές ζητούν εκατέρωθεν παραχωρήσεις εν μέσω μιας σειράς συχνά αντικρουόμενων μηνυμάτων, που κυμαίνονται από το ότι μια συμφωνία είναι δυνατή έως το ότι υπάρχουν σοβαρές δυσκολίες για μια συμφωνία ή ακόμα το ότι επίκειται μια συμφωνία.

Κυβ. εκπρόσωπος Κύπρου: Δεν υπάρχει περίπτωση παραίτησης Αναστασιάδη λόγω καταψήφισης του προϋπολογισμού

Μια συμφωνία θα διασφαλίσει ότι το εμπόριο προϊόντων που αντιστοιχεί στο ήμισυ του ετήσιου εμπορίου ΕΕ-Ηνωμένου Βασιλείου, συνολικής αξίας σχεδόν ενός τρισεκ. δολαρίων, θα παραμείνει ελεύθερος από δασμούς και ποσοστώσεις μετά την 31η Δεκεμβρίου.

«Είναι η ώρα της αλήθειας», δήλωσε ο επικεφαλής διαπραγματευτής της ΕΕ Μισέλ Μπαρνιέ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες. «Υπάρχει μια πιθανότητα επίτευξης συμφωνίας αλλά ο δρόμος προς μια τέτοια συμφωνία είναι πολύ στενός».

«Μας μένει πολύ λίγος χρόνος, μόλις μερικές ώρες για να κινηθούμε σε αυτές τις διαπραγματεύσεις με χρήσιμο τρόπο εάν θέλουμε αυτή η συμφωνία να τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου».

Στο τέλος συνάντησης χθες το πρωί με τον Μπαρνιέ, οι επικεφαλής των πολιτικών ομάδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προειδοποίησαν ότι εάν δεν λάβουν το κείμενο μιας συμφωνίας έως τα «μεσάνυκτα της Κυριακής», δεν θα μπορούν να την επικυρώσουν εγκαίρως προκειμένου αυτή να τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου του 2021.

Η στερλίνα, που κινείται στο ρυθμό των εξελίξεων του Brexit εδώ και πέντε χρόνια, σημείωσε νωρίτερα πτώση 0,5% έναντι του δολαρίου στο 1,3513.

“Σοβαρή κατάσταση”

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον δήλωσε στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν σε τηλεφωνική τους επικοινωνία χθες ότι οι συνομιλίες είναι σε «σοβαρή κατάσταση» και ότι τώρα φαίνεται πολύ πιθανόν πως δεν θα επιτευχθεί συμφωνία εκτός κι αν αλλάξει ουσιαστικά η θέση της ΕΕ.

Η φον ντερ Λάιεν δήλωσε ότι έχει σημειωθεί πρόοδος αλλά το γεφύρωμα των διαφορών σε ορισμένους τομείς, ειδικά στην αλιεία, θα είναι «πολύ δύσκολο».

Ενώ ο Μπαρνιέ δήλωσε ότι οι δύο πλευρές πασχίζουν να καταλήξουν σε μια συμφωνία, είπε ότι η ένωση των 27 κρατών-μελών δεν θα προσυπογράψει ένα σύμφωνο που θα υπονομεύει την πολύτιμη ενιαία αγορά των 450 εκατ. καταναλωτών.

Ο ίδιος είπε ότι η ΕΕ χρειάζεται να είναι σε θέση να επιβάλει εμπορικούς περιορισμούς εάν το Ηνωμένο Βασίλειο αλλάξει τις δικές του ρυθμίσεις για να προσφέρει στην αγορά του ευρωπαϊκού μπλοκ προϊόντα που είναι κατώτερα των σχετικών προδιαγραφών.

Για το θέμα της αλιείας, δήλωσε ότι το ευρωπαϊκό μπλοκ επίσης θέλει να είναι ελεύθερο να ανταπαντήσει περιορίζοντας την πρόσβαση στην αγορά της ΕΕ για τα βρετανικά αλιευτικά προϊόντα, στην περίπτωση που η Βρετανία αποκλείσει τα ευρωπαϊκά σκάφη από τα ύδατά της.

«Εκεί είναι όπου θέλουμε να καταλήξουμε σε ένα από τα πιο δύσκολα σημεία αυτή τη στιγμή. Η αλιεία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της εμπορικής σχέσης», δήλωσε ο Μπαρνιέ, προσθέτοντας ότι δεν γνωρίζει εάν οι συνομιλίες θα οδηγήσουν σε μια συμφωνία ή όχι. «Πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλες τις πιθανότητες».

Η αποτυχία των δύο πλευρών να καταλήξουν σε μια συμφωνία για το εμπόριο προϊόντων θα προκαλέσει ωστικό κύμα στις χρηματοπιστωτικές αγορές, θα πλήξει τις οικονομίες της Ευρώπης, θα δημιουργήσει προβλήματα στα σύνορα και χάος στις ευαίσθητες εφοδιαστικές αλυσίδες σε όλη την Ευρώπη και όχι μόνο.

Ο Τζόνσον, το πρόσωπο της καμπάνιας του Brexit το 2016, παρουσιάζει την έξοδο της χώρας του από την ΕΕ ως μία ευκαιρία για να γίνει η Βρετανία μία πλήρως ανεξάρτητη οικονομία που θα είναι πολύ πιο ευέλικτη από τους ανταγωνιστές της και ως εκ τούτου δεν θέλει να είναι δεσμευμένος στην τροχιά της ΕΕ και τους κανόνες της για τα επόμενα χρόνια.

Οι ευρωπαϊκές δυνάμεις φοβούνται ότι το Λονδίνο θέλει τα πλεονεκτήματα και δύο κόσμων –προνομιακή πρόσβαση στις ευρωπαϊκές αγορές με το πλεονέκτημα του καθορισμού των δικών του κανόνων. Οι ευρωπαϊκές χώρες υποστηρίζουν ότι αυτό θα υπονομεύσει το σχέδιο που στόχο είχε να ενώσει τα κράτη της Ευρώπης, η οποία καταστράφηκε από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, σε μια παγκόσμια εμπορική δύναμη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ