Στις 08:00 το πρωί της Τρίτης ξεκίνησε το λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι και ολοκληρώθηκε στις 13:00. Στη συνέχεια, η σορός της  μεταφέρθηκε στη Μητρόπολη Αθηνών για την εξόδιο ακολουθία.

Η μεγάλη ντίβα του ελληνικού πενταγράμμου έφυγε από τη ζωή το Σάββατο, βυθίζοντας στον θρήνο την οικογένειά της και αφήνοντας τεράστιο κενό στην ελληνική μουσική σκηνή. Αντί στεφάνων, ζητήθηκε να γίνουν δωρεές στον Σύλλογο Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια, «Φλόγα».

Σύσσωμος ο πολιτικός και ο καλλιτεχνικός κόσμος στο τελευταίο αντίο

Γιώργος Κατσαρός, Τάνια Τσανακλίδου, Αντώνης Ρέμος, Λίνα Νικολακοπούλου, Άντζελα Δημητρίου, Πασχάλης, Νατάσσα Θεοδωρίδου, Κατερίνα Κούκα, Χρήστος Μάστορας, Ελεονώρα Ζουγανέλη, Γιώργος Μαργαρίτης, Χριστίνα Αλεξανιάν, Τζώρτζια Κεφαλά, Μπέττυ Μαγγίρα, Γιώργος Τσαλίκης και άλλοι καλλιτέχνες έδωσαν το παρών για να τιμήσουν την Μαρινέλλα, την «μεγάλη δασκάλα» όπως χαρακτηριστικά είπαν.

Η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Ζωή Ράπτη, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, η Όλγα Γεροβασίλη και άλλα πολιτικά πρόσωπα έδωσαν το παρών για να αποτίσουν φόρο τιμής στην μεγάλη κυρία του ελληνικού τραγουδιού. Παρών στο τελευταίο αντίο έδωσε και ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας.

Στη Μητρόπολη έφθασε λίγο πριν τις 14.00 το μεσημέρι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης για την εξώδιο ακολουθία για την Μαρινέλλα.

Η Χάρις Αλεξίου εκφωνεί τον επικήδειο για τη Μαρινέλλα

«Πάνω στην ωραιότερη σκηνή της χώρας στο Ηρώδειο, εκεί που κάθε Έλληνας και ξένος καλλιτέχνης ποθεί να εμφανιστεί. Εκεί διάλεξες αρχόντισσα μας να τραγουδήσεις ακαπέλα το μεγάλο αντίο σου.

Άφησες την τελευταία σταγόνα της φωνής σου στον βωμό του Ηρώδειου. Έκλεισες τα μάτια σου και δεν μας ξανατραγούδησες και ας χτυπούσε ακόμα η καρδιά σου. Ο κόσμος που σε λάτρευε δεν σε άφηνε να φύγεις. Όλη η Ελλάδα μιλάει για εσένα και οι τραγουδιστές της χώρας είναι εδώ.

Μαρινέλλα μου καπετάνισσα, αυτή η φωνή από ποια κρυστάλλινη πηγή εκφωνήθηκε».

Ο Γιώργος Νταλάρας εκφωνεί τον δεύτερο επικήδειο

«Μαρινέλλα μου, είναι πολύ βαρύ και δύσκολο αυτό που κάνω αυτή τη στιγμή. Μου το ζήτησες όμως και δεν μπορώ να το αρνηθώ. Δεν ήθελες τα πολλά λόγια. Άνοιξες πόρτες, έσπασες ταμπού γκρέμισες κάστρα, ήσουν γενναία ανατρεπτική μοναδική και επίμονη μέχρι το τέλος, δημιουργώντας ένα πρότυπο που ακολούθησαν οι επόμενες γενιές».

«Εσύ δεν πέθανες προχθές, έφυγες, πέταξες πάνω από το Ηρώδειο σαν αρχαία τραγωδός, σαν την Εκάβη»

«Καλό ταξίδι μάνα και καλή τύχη όπου και αν πας».

Δείτε φωτογραφίες από τη Μητρόπολη Αθηνών

Παρών στην κηδεία ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας οι οποίοι εκφώνησαν τους επικήδειους .

Ο επικήδειος του πρωθυπουργού

«Σκέφτομαι ότι η γυναίκα που αποχαιρετούμε πέτυχε να γίνει αυτό που ήθελε. Μια γέφυρα ανάμεσα στα προσφυγικά της Αθήνας και τις πρωτεύουσες του κόσμου. Μια άλλη γέφυρα που ανέδειξε το Βυζάντιο ως αναπόσπαστο στοιχείο της ελληνικής ταυτότητας. Κι αυτό μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις και συμπλέγματα, ώστε με οδηγούς την εμπειρία και το αποτέλεσμα να βρει αναζήτηση στη φιλελεύθερη σκέψη», είπε. 

«Η προσφορά της δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ούτε αποσπασματικά ούτε επιλεκτικά. Η παρουσία της ακολουθεί ένα σύνολο, που διατρέχει η αγάπη για την ιστορία και την πατρίδα, η έγνοια για τον συνάνθρωπο και τέλος η τολμηρή άποψη και η γενναιότητα να διατυπώνεται ανεξάρτητα από τις εφήμερες ενστάσεις που ίσως συναντήσει». 

Σύμφωνα με τον κ. Μητσοτάκη, οι γλαφυρές της διηγήσεις δίπλα στα λιτά της αποθέματα τραβούσαν τους ανθρώπους. Η αφήγησή της υπήρξε μοναδική. Γιατί ως ιστορικός έβλεπε την επιστήμη της, την Ιστορία ως κτήμα όλων, ενώ ως πολίτης επεδίωκε να μεταφέρει τη σκυτάλη εμπειριών. 

«Με ένα μάθημα, θα ήθελα να πω το προσωπικό αντίο στην προσωπική Ελληνίδα. Ήταν σκέψεις γραμμένες στο χέρι στο πολυτονικό, το 2015, όταν με ενθάρρυνε να διεκδικήσω την ηγεσία της ΝΔ», είπε, παραθέτοντας ένα σημείωμά της. «Δεν είναι ανάγκη, μετά από το “ο καλύτερος” να λες “ναι, μεν, αλλά”,
όπως λ.χ. θα έπρεπε να έχει μάτια γαλανά, και όχι καστανά.
Οταν φτωχεύσουνε οι πλούσιοι, δεν θα πλουτίσουν οι φτωχοί.
Μα όταν κυβερνούν ανίκανοι, ένοχοι είναι οι ικανοί», έγραφε το σημείωμα. 

«Καλό σου ταξίδι, αγαπημένη μου Ελένη», είπε.

Επικήδειος του Κωνσταντίνου Τασούλα

«Πέρασε στην αιωνιότητα των οικουμενικών Ελληνίδων, ένα κορίτσι από τον Βύρωνα, που έθεσε τον εαυτό της υπεράνω μέτρων. Ήταν μια ιστορικός που ήθελε να αναμετρηθεί με την Ιστορία. Γιατί όπως έλεγε, είχε διαγράψει τον όρο “αδύνατον”. Έλεγε ότι ο εφησυχασμός είναι η μεγαλύτερη δειλία. Και μόνο δειλή δεν υπήρξε. Υπέβαλε όλες τις αλήθειες και τις αλήθειες των άλλων στη διαδικασία του ορθολογισμού. Όχι μόνον εφησύχασε σε στερεότυπα, αλλά προχώρησε και κατέκτησε νέα εδάφη. Ετσι αναμετρήθηκε με τα μεγάλα, έτσι έκανε τα αδύνατα δυνατά», τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. 

Όπως είπε, ανέσκαψε και «έφερε στο φως αλήθειες που η Ευρώπη και η Ελλάδα είχαν αγνοήσει και ξεχάσει. Ήταν μια από τις πλέον αναγνωρισμένες προσωπικότητες στις κλασικές σπουδές διεθνώς. Γιατί απέδειξε ότι το Βυζάντιο βρίσκεται στην καρδιά της Δύσης». 

Η Αρβελέρ, είπε, απέδειξε την ενότητα Ευρώπης και Ελλάδος και μας έμαθε ότι το Βυζάντιο είναι η γέφυρα μεταξύ αρχαιότητας και ελληνικής ιστορίας. Και μας εξήγησε ότι η Ελλάδα και η ορθοδοξία αποτελούν τη βάση της νεοελληνικής ταυτότητας. «Ήταν ένα υπόδειγμα αυθεντικότητας, θάρρους και ελευθερίας της σκέψης. Νίκησε τον χρόνο με όλους τους τρόπους. Με το έργο της και τη μακρά ζωή της και με το νεανικό πείσμα της κατόρθωσε να επιβεβαιώσει ότι η πνευματική εγρήγορση δεν γνωρίζει ηλικία». 

Στην εξόδιο ακολουθία βρέθηκαν ι και η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, αλλά και η πρώην Πρόεδρος της ΔημοκρατίαςΚατερίνα Σακκελαροπούλου.

Στη Μητρόπολη βρίσκονται ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κώστας Χατζηδάκης, ο Περιφερειάρχης Αττικής, Νίκος Χαλδαλιάς, ο πρύτανης του ΕΚΠΑ Γεράσιμος Σιάσος, η Άντζελα Γκερέκου και άλλοι επίσημοι.

Μετά την εξόδιο ακολουθία θα ακολουθήσει η ταφή της στο νεκροταφείο Βύρωνα.

Η κηδεία γίνεται δημοσία δαπάνη, μετά από κοινή απόφαση των υπουργείων Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Εσωτερικών, Παιδείας και Πολιτισμού.

Ποια ήταν η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926 από Μικρασιάτες γονείς. Πατέρας της ήταν ο Νίκος Γλύκατζης, Μικρασιάτης έμπορος και επιστάτης των κτημάτων της οικογενείας της μητέρας της, Καλλιρόης, το γένος Ψαλτίδη, η οποία προερχόταν από εύπορη οικογένεια της Προύσας.

Έφτασαν στην Αθήνα, στη συνοικία του Βύρωνα, με τα πρώτα τους παιδιά ως πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία μετά τη «Μεγάλη Καταστροφή».

Σε ηλικία 6 ετών, εκφωνεί τους πρώτους της πολιτικούς λόγους στη γειτονιά της, διαβάζοντας μια εφημερίδα ανάποδα υπέρ του Βενιζέλου.

Εντάσσεται στην Αντίσταση σε ηλικία 14 ετών, το 1942, στη συνοικία της στον Βύρωνα, όπου είναι υπεύθυνη για τη μεταφορά μηνυμάτων. Ολοκλήρωσε τις δευτεροβάθμιες σπουδές της στο 4ο Γυμνάσιο Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας).

Αμέσως μετά τον πόλεμο, η τότε βασίλισσα Φρειδερίκη επιθυμεί να προσλάβει την καλύτερη φοιτήτρια της φιλολογίας. Παραβλέποντας τις πολιτικές απόψεις της Ελένης Αρβελέρ, την προσλαμβάνει ως γραμματέα του ιδρύματος που δημιούργησε για τα σπίτια των άπορων παιδιών. Παράλληλα, η Ελένη Αρβελέρ εργάζεται σκληρά για τη διεξαγωγή ερευνών για τη Μικρά Ασία και την Καππαδοκία. Θα δώσει στην οικογένειά της όλα όσα κέρδισε, και για τις έρευνές της στη Μικρά Ασία (1949-1953).

Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1953 για να συνεχίσει τις σπουδές της στην Écoledes Hautes Études, όπου ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Ιστορίας (1960). Το 1956 γνωρίζει τον Ζακ Αρβελέρ (1918–2010), που ήταν αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού της Γαλλίας και ο οποίος καταγόταν από μεγαλοαστική οικογένεια του Παρισιού, τον οποίο παντρεύτηκε το 1957. Με τον Ζακ Αρβελέρ απέκτησε μία κόρη, τη Μαρί-Ελέν.

Δύο χρόνια μετά την άφιξή της στο Παρίσι, διορίσθηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (Γαλλία) (CNRS) και το 1964 έγινε διευθύντρια σπουδών του Κέντρου και το 1967 καθηγήτρια στη Σορβόννη. Το 1966 έλαβε το δίπλωμα doctorat ès lettres, με τη μελέτη της για το Βυζάντιο και τη θάλασσα, που εκδόθηκε από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Γαλλίας (Byzance et la mer, Παρίσι: Presses universitaires de France).

Εξελέγη καθηγήτρια βυζαντινής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης το 1967. Διετέλεσε διευθύντρια του τμήματος Ιστορίας και πρόεδρος της επιτροπής έρευνας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (1969-1970), προσκεκλημένη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ (1973-1974), αντιπρόεδρος (1970-1973) και στη συνέχεια η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Πανεπιστημίου Paris I Panthéon-Sorbonne (1976-1981, επίτιμη πρόεδρος από το 1981).

Διορίστηκε η πρώτη γυναίκα πρύτανης της Ακαδημίας και καγκελάριος των Πανεπιστημίων του Παρισιού (1982-1989). Στη συνέχεια, διορίστηκε πρόεδρος του Κέντρου Ζορζ Πομπιντού (1989-1991), του οποίου ήταν αντιπρόεδρος από το 1976 έως το 1989.

Διετέλεσε, επίσης, πρόεδρος του Αμερικανικού Μουσείου Τέχνης (Γαλλία), αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Danielle Mitterrand, εμπειρογνώμονας στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες στην UNESCO, πρόεδρος και στη συνέχεια επίτιμη πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Ευρώπης, επίτιμη πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Βυζαντινών Σπουδών (από το 1975), γενική γραμματέας της Διεθνούς Επιτροπής Ιστορικών Επιστημών (1980-1990), πρόεδρος και στη συνέχεια επίτιμη πρόεδρος της Παγκόσμιας Κίνησης Επιστημονικής Ευθύνης (MURS), πρόεδρος του Εθνικού Θεάτρου (Ελλάδα) (1999-2012), πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών (1993-2022) και του Διεθνούς Ιδρύματος Dmitri Shostakovich.

Ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της Βρετανικής Ακαδημίας, της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου, της Ακαδημίας Επιστημών του Βερολίνου και της Βουλγαρίας. Ήταν και επίτιμη διδάκτωρ πλήθους πανεπιστημίων (Λονδίνο, Χάρβαρντ, Βελιγράδι, Νέα Υόρκη, Νιου Μπράνσγουικ, Λίμα, Χάιφα, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αμερικανικό Πανεπιστήμιο Παρισιού, Φριμπούργκ, Θεσσαλονίκη και Κρήτη.

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης από το βήμα της Βουλής εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στον Μητροπολίτη Άνθιμο, λέγοντας ότι η Μητρόπολη παίρνει ακίνητα από κληρονόμους που τα δίνουν στην Εκκλησία και πουλάει σε Βούλγαρους πολίτες, υποστηρίζοντας ότι κάτι τέτοιο είναι αντεθνικό. Πρόσθεσε δε, ότι αυτό γίνεται επειδή «ο Μητροπολίτης είναι κολλητός της ΝΔ, όπως και πολλοί μητροπολίτες».

Η Μητρόπολη αντιδρώντας στον χαρακτηρισμό «αντεθνική» για την πώληση των ακινήτων αφού επισημαίνει ότι έγιναν το 2017 η μία και το 2019 η δεύτερη «σε Ορθόδοξους Χριστιανούς πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης» με δημόσιο διαγωνισμό, όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή της σημειώνοντας ότι δικαιώθηκε ο φόβος του Μητροπολίτη «για τον επιχειρούμενο διχασμό της τοπικής και της ευρύτερης κοινωνίας μας, τόσο από τον βουλευτή μας, του συγκεκριμένου Κόμματος, όσο και από τον πάτρωνα Αρχηγό του». Σημειώνεται ότι λίγες μέρες νωρίτερα ο βουλευτής της Ελληνικής Λύσης είχε κάνει δηλώσεις με ανάλογο περιεχόμενο.

Η Μητρόπολη, προαναγγέλοντας ότι θα επανέλθει στο θέμα «συστηματικότερα», καταλήγει στην ανακοίνωσή της: «Η μικροκομματική και αναθεωρητική ρωσοφιλία, καθώς και η «ορθόδοξη» χριστεμπορία, ακόμα και όταν εκφράζονται από το βήμα της Βουλής, δεν μπορούν να λασπώσουν την πορεία και την αγωνία του «γέννημα θρέμμα» Μητροπολίτου για τον τόπο μας. Ούτε μπορούν να αμφισβητηθούν από τυχάρπαστα κοσμοθεωρητικά και υβριδικά πολιτικά φαινόμενα, περί των οποίων θα επανέλθουμε συστηματικότερα».

Διαβάστε ολόκληρη την ανακοίνωση της Μητρόπολης Αλεξανδρουπόλεως:

Περί της πωλήσεως ακινήτου, της Ιεράς Μονής Μάκρης και της Ενορίας της Αγίας Αναστασίας, σε Ορθοδόξους Χριστιανούς πολίτες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ενημερώνουμε ότι πραγματοποιήθηκαν βάσει του ισχύοντος Κανονισμού εκποιήσεων της Ιεράς Συνόδου και με δημόσιο διαγωνισμό κατά τα ανύποπτα έτη 2017 το πρώτο και 2019 το δεύτερο.

Περί του χαρακτηρισμού της πράξεως αυτής ως «αντεθνικής», ο Μητροπολίτης μας κ. Άνθιμος εκφράζει την λύπη του, διότι δυστυχώς δικαιώθηκε ο φόβος του για τον επιχειρούμενο διχασμό της τοπικής και της ευρύτερης κοινωνίας μας, τόσο από τον βουλευτή μας, του συγκεκριμένου Κόμματος, όσο και από τον πάτρωνα Αρχηγό του. Η μικροκομματική και αναθεωρητική ρωσοφιλία, καθώς και η «ορθόδοξη» χριστεμπορία, ακόμα και όταν εκφράζονται από το βήμα της Βουλής, δεν μπορούν να λασπώσουν την πορεία και την αγωνία του «γέννημα θρέμμα» Μητροπολίτου για τον τόπο μας. Ούτε μπορούν να αμφισβητηθούν από τυχάρπαστα κοσμοθεωρητικά και υβριδικά πολιτικά φαινόμενα, περί των οποίων θα επανέλθουμε συστηματικότερα.

Ποιός είναι με τη σωστή πλευρά της μνήμης και της απλοχεριάς στα συναισθήματα; Ο Αλκίνοος, η Γαλάνη, ο Δεληβοριάς, η Μποφίλιου, ο Νταλάρας, ή ο ΣΥΡΙΖΑ που παρέδωσε την εκπροσώπησή του στο “τελευταίο αντίο” σε μία βουλευτή από τον Πειραιά; Έγινε δεξιός ο Αλκίνοος, ή μήπως τίμησε τη συλλογική μνήμη στο έργο του “μεγάλου αντιφατικού”;

Κάποιοι ψιθυριστά (ίσως επειδή δεν τολμούν να το πουν μεγαλοφώνως) έκαναν λόγο για τον Σαββόπουλο που άλλαξε μετά το ’89, που μετακινήθηκε από τα αριστερά στα δεξιά. Λες και όλα σταμάτησαν στην “Συγκέντρωση της ΕΦΕΕ”, και στην “Ωδή στον Καραϊσκάκη”, λες και –όπως γράφαμε, in memoriam, τις προάλλες– το μικρό σύμπαν του εκλιπόντος τεμαχίζεται, και καθένας διαλέγει το κομμάτι που του ταιριάζει.

Στην κηδεία του Μίκη, όμως, ήταν εκεί.Όπως έπρεπε, και όπως όφειλαν. Κι ας άλλαξε κι εκείνος στην πορεία του χρόνου, ας έγινε υπουργός του Κων. Μητσοτάκη, ας πήρε το δικό του λάβαρο κατά των Πρεσπών και εξαπέλυσε φωτιές περί προδοσίας κατά της τότε κυβέρνησης Τσίπρα. Απέραντες οι ανοχές των συναισθημάτων για τον αξεπέραστο Μίκη, στενόχωρες και μικρόψυχες για τον Σαββόπουλο.

Πώς είναι, άραγε, να βλέπεις να ομνύουν στον Νιόνιο όσοι, όταν έγραφε το “Φορτηγό”, το “Βρώμικο Ψωμί”, το “Περιβόλι του Τρελού“, άκουγαν Ρόμπερτ Ουϊλιαμς, κι εσύ να απουσιάζεις; Δεν έχει αδικο, εν τέλει, ο Οδυσσέας Ιωάννου που επισημαίνει “που ήσουν, χθες, Αριστερά μου;”.

Ούτε έχει άδικο ο Τσίπρας που τον αποχαιρέτησε με την αποστροφή: “Οι στίχοι και οι νότες του σημάδεψαν τις αγωνίες και τις αναζητήσεις μιας ολόκληρης γενιάς. Θα συνεχίζουν να ταξιδεύουν και να συναρπάζουν και τις επόμενες, όπως κάθε σημαντικό έργο που αυτονομείται από τον δημιουργό του”. Μόνο που κι αυτός θα μπορούσε να ήταν εκεί.

Κι έτσι στάθηκαν δίπλα στο φέρετρο εκείνοι που δεν έχουν ακούσει ίσως ποτέ το “Μακρύ ζεϊμπέκικο για το Νίκο” (Ρεζέρβα)- θα ενέπιπτε, άλλωστε, στην γκρίζα ζώνη περί “νόμου και τάξης”. Κι έτσι έμεινε μόνος, να εκπροσωπεί (έμμεσα) όλες αυτές τις απουσίες των λιγόψυχων, ο Αλκίνοος: «Μόνο ένας απείθαρχος θα μπορούσε να φτάσει εκεί που έφτασες. Θέλαμε να σε εξηγήσουμε, ήσουν ανεξήγητος…Φεύγεις γιορτινός και αιώνιος αφήνοντάς μας τα ανεκτίμητα δώρα του περάσματός σου από τη γη».

“Θέλαμε να σε εξηγήσουμε, ήσουν ανεξήγητος”. Κάποιοι είχαν σπεύσει προ πολλού να τον εξηγήσουν. Και, ως άμεμπτοι, να απευθύνουν μομφή…

Για τον Διονύση Σαββόπουλο, η λαϊκή ρήση “ουδείς αναντικατάστατος” δεν ισχύει. Υπήρξε μοναδικός και για αυτό θα παραμείνει αναντικατάστατος», δήλωσε ο πρόεδρος της Βουλής, εξερχόμενος από το παρεκλήσι.

Η οικογένεια επιθυμεί, αντί στεφάνων, τα χρήματα να προσφερθούν:

– στο Μουσικό Τμήμα του Ιονίου Πανεπιστημίου, όπου δίδαξε

EUROBANK – GR18 0260 2950 0002 9020 1796 406

ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ: ΙΟΝΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ

– στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, που εδρεύει στη γενέθλια πόλη του, τη Θεσσαλονίκη

ΠΕΙΡΑΙΩΣ – GR26 0172 2020 0052 0209 9405 694

ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ: ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Στην αιτιολογία της κατάθεσης να αναγράφεται: Διονύσης Σαββόπουλος.

Για όσους επιθυμούν να τον αποχαιρετήσουν, η σορός του θα βρίσκεται στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών, το πρωί του Σαββάτου από τις 8.30 π.μ. έως τις 11.30 π.μ.

Όπως έγινε γνωστό χθες, η κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου θα τελεστεί δημοσία δαπάνη. Τη σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση υπογράφουν οι υπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, Εσωτερικών Θοδωρής Λιβάνιος και Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, καθώς και ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Θάνος Πετραλιάς.

Η δύσοσμη υπόθεση στην οποία φέρονται να εμπλέκονται οι «6» παρέπεμπε σε παραμάγαζο πωλήσεων εκκλησιαστικών εικόνων και θρησκευτικών βιβλίων, με έδρα την Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου στα Καλάβρυτα. Σ΄ αυτό το απίστευτο εγκληματικό κουβάρι με θύμα την πολιτιστική μας κληρονομιά ο ηγούμενος φέρεται να είχε επαφές με οίκους δημοπρασίας κυρίως της Γερμανίας και της Κύπρου έβγαζε στο εξωτερικό θρησκευτικά κειμήλια, ανυπολόγιστης αξίας.

Ο ηγούμενος συνελήφθη από μυστικούς αστυνομικούς του Τμήματος Πολιτιστικής Κληρονομιάς, του «ελληνικού FBI», την στιγμή που ήταν έτοιμος να ξεπουλήσει, μεταξύ άλλων, δύο Ευαγγέλια για 200.000 ευρώ. Ο Μητροπολίτης Αιγιαλείας και Καλαβρύτων,Ιερώνυμος καθαίρεσε τον συλληφθέντα ηγούμενο και ανέλαβε ο ίδιος τα καθήκοντά του, ενώ στο ηγουμενοσυμβούλιο του ιστορικού μοναστηριού μπαίνει και ο νομικός του σύμβουλος.

Σύμφωνα με το protothema.gr, η έρευνα ξεκίνησε όταν στους αξιωματικούς του Οργανωμένου Εγκλήματος έφτασε η πληροφορία ότι άτομο που έχει απασχολήσει στο παρελθόν για υποθέσεις αρχαιοκαπηλίας είναι ξανά ενεργό και έχει μαζί του τον ηγούμενο του Μεγάλου Σπηλαίου, με τον ίδιο πάντα να έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο για όλα.

Οι συναντήσεις μεταξύ των δύο συλληφθέντων γίνονταν τόσο σε χώρους εκτός της Μονής, αλλά και μέσα σ΄ αυτή, με τον παλιό γνώριμο της ΕΛ.ΑΣ. να παίρνει αυστηρά μέτρα αντιπαρακολούθησης και να μετακινείται μόνο με ταξί ή οδηγό.

Ο ηγούμενος φερόμενος ως «εγκέφαλος» της εγκληματικής συμμορίας είχε επαφές με δημοπρατικούς οίκους της Γερμανίας και κυρίως της Κύπρου, που του έδιναν την δυνατότητα να μπορεί να βγάζει στο εξωτερικό τα ανυπολόγιστης αξίας κειμήλια της θρησκευτικής μας κληρονομιάς, αλλά ταυτόχρονα να μπορεί να φέρνει και άλλα αντικείμενα, που ζητούσαν οι αγοραστές.

Μυστικοί αστυνομικοί, που παρουσιάστηκαν ως αγοραστές, κατάφεραν να πείσουν τον «εγκέφαλο» και τον ηγούμενο πως ενδιαφέρονται για την αγορά εικόνων και ευαγγελίων.

Το ραντεβού για την αγοραπωλησία δόθηκε ακριβώς έξω από την Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου στα Καλάβρυτα. Ο ηγούμενος, μαζί με τον βοηθό του που ήταν πάντα παρών σε όλα τα ραντεβού, έφερε τα δύο Ευαγγέλια και τις εικόνες, τα οποία οι αστυνομικοί θα αγόραζαν για 200.000 ευρώ.
Λόγω αυτής της κατάστασης η Μητρόπολη Καλαβρύτων ανακοίνωσε πως «ξήλωσε» τον συλληφθέντα από τη θέση του και ηγούμενος αναλαμβάνει ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος.

Μέλη στο ηγουμενοσυμβούλιο αναλαμβάνουν ο μοναχός Βαρνάβας Βαδεβούλης και ο κ. Γεώργιος Μπέσκος, Νομικός Σύμβουλος της Ιεράς Μητροπόλεως και Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αιγιαλείας. Η Μητρόπολη κάλεσε μάλιστα τους πιστούς να προσευχηθούν για να στηρίξουν την Μονή Μεγάλου Σπηλαίου.

Ολόκληρη η ανακοίνωση:

Η μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας ανακοινώνει ότι, λόγω εκτάκτων αναγκών που αντιμετωπίζει η Ιερά Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου, προβαίνει σε αντικατάσταση των μελών του ηγουμενοσυμβουλίου αυτής, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Εσωτερικού Κανονισμού της Μονής (Περιοδικό «ΕΚΚΛΗΣΙΑ», Παράρτημα αριθ. 13, 1/15-07-1986).

Η νέα σύνθεση του ηγουμενοσυμβουλίου έχει ως εξής:

Ηγούμενος και Πρόεδρος: ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος

Μέλη: ο Μοναχός Βαρνάβας Βαδεβούλης και ο κ. Γεώργιος Μπέσκος, Νομικός Σύμβουλος της Ιεράς Μητροπόλεως και Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αιγιαλείας.

Η Μητρόπολη Αλεξανδρούπολης έκανε λόγο για «γεμάτη μίσος και διχαστικό δηλητήριο δήλωση» που «προξένησε αλγεινή εντύπωση και εξαιρετικά αρνητικό προβληματισμό στους κατοίκους της πόλεως οι οποίοι την πληροφορήθηκαν από τα τοπικά ΜΜΕ».

Παράλληλα, παρέθεσε το βίντεο και τις δηλώσεις του Πάρη Παπαδόπουλου ο οποίος ανέφερε τα εξής:

«Τον ξεσηκωμό δεν τον έκαναν λεπτεπίλεπτοι άντρες που χορεύαν βαλς και ακούγαν Μότσαρτ. Τον ξεσηκωμό τον έκαναν μουστακαλήδες αγριάνθρωποι με τρύπια τσαρούχια οι οποίοι είχαν στο μυαλό τους ένα πράμα: «Ελευθερία ή Θάνατος». Τον ξεσηκωμό δεν τον έκαναν φεμινίστριες, τον ‘κάναν αντρογυναίκες που ήθελαν να τιμήσουν το όνομα της οικογενείας τους και διαθέσαν στον Αγώνα τα πάντα, τα παιδιά τους, τα αγόρια τους, τα καράβια τους. Τον Αγώνα δεν τον έκαναν, ο ξεσηκωμός δεν ξεκίνησε από μητροπολίτες, αλλά απ’ τους παπάδες του χωριού. Αυτά είπε ο συγγραφέας Θεόδωρος Γιαννακόπουλος. Οι Τούρκοι ακόμα και σήμερα ονειρεύονται «Γαλάζιες Πατρίδες», Θράκη, Ίμια, κτλ, Αιγαίο. Γι’ αυτούς ένα είναι το σύνθημα και για όποιον θέλει να πατήσει το πόδι του ανεπιθύμητα στο ελληνικό έδαφος. Όποιος τολμήσει, λοιπόν, και πατήσει θα έχει την τύχη που είχαν οι Τούρκοι στην Τριπολιτσά, όταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης μπαίνοντας στην πόλη το άλογό του δεν πατούσε στο έδαφος, αλλά σε τουρκικά πτώματα. Θα έχουν την τύχη που είχαν οι Τούρκοι όταν στην μάχη των Δολιανών ο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος άλλαξε τέσσερα σπαθιά πάνω στη σφαγή και στο τέλος δεν μπορούσαν να του ανοίξουν τα χέρια οι συμπολεμιστές του να του πάρουν το σπαθί. Με το ένα μάτι, λοιπόν, κοιτάμε τους ήρωες του ’21, αυτούς που πέσαν υπέρ πίστεως και πατρίδος και με το άλλο μάτι όμως δεν ξεχνάμε τους προδότες, τους Εφιάλτες που είχε η Ελλάδα, έχουμε και θα έχουμε και σήμερα είναι περισσότεροι. Όλους αυτούς, λοιπόν, τους προσέχουμε, προσέχουμε τα νώτα μας για να έχουμε ένα λαμπρό για τα παιδιά μας. Χρόνια πολλά συν-Έλληνες, χρόνια πολλά Ελλάδα».

Εικόνες απόλυτης ντροπής.

Κοντά στη Δάφνη Σημίτη είναι και οι κόρες της, Μαριλένα και Φιόνα, οι οποίες στέκονται στο πλευρό της.