Πιθανολογεί κανείς ότι στις επόμενες μετρήσεις οι απώλειες αυτές μπορεί να διευρυνθούν, όχι απαραίτητα από την εξέλιξη του ποινικού σκέλους που αφορά τους βουλευτές της Ν.Δ όσο από την σωρρευτική αρνητική εντύπωση που προκαλείται, ωστόσο στην ίδια δημοσκόπηση μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν μάλλον τα ποιοτικά στοιχεία που συγκροτούν τον τρόπο με τον οποίο το εκλογικό σώμα προσλαμβάνει την εικόνα διακυβέρνησης.

Αξίζει επιπροσθέτως να επισημανθεί ότι σε ένα ανεπίσημα προεκλογικό και άκρως πολωτικό κλίμα (με τα σενάρια περί πρόωρης προσφυγής στις κάλπες να παραμένουν εν ισχύ αν και διαψευδόμενα) παρατηρείται συμπαγής η ζώνη αδιευκρίνιστης ψήφου (18,6%) και η επιλογή “άλλο κόμμα” (Τσίπρας, Καρυστιανού) να συγκεντρώνει 8,8% (από 7,5% τον προηγούμενο μήνα).

Τα ποιοτικά στοιχεία που καταγράφονται αφορούν τις απαντήσεις σε “δίπολα” λέξεων και συναισθημάτων που αντιπροσωπεύουν την αντίληψη των πολιτών για την κυβέρνηση.

Στο “αν κατανοεί τις ανησυχίες και τις ανάγκες” τους, η κυβέρνηση εισπράττει θετικές γνώμες μόλις στο 16%! Πρόκειται για εύρημα που περιγράφει την εντεινόμενη κρίση εμπιστοσύνης απέναντι όχι μόνο στις δυνατότητες ή ικανότητες της κυβέρνησης στον 7ο χρόνο της θητείας της αλλά και στο έλλειμμα ενδιαφέροντος. Κι αυτό είναι ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό στοιχείο για την πολιτική της κυριαρχία που στηρίζεται περισσότερο στην απουσία εναλλακτικής πρότασης παρά στις εφαρμοζόμενες πολιτικές της.

Κυβερνητική απόδοση: Το 52 % (πτώση κατά πέντε μονάδες) διασταυρώνεται με το μόλις 19% που δηλώνει “πολύ+αρκετά” ως προς την ικανοποίηση για την απόδοση της κυβέρνησης.

Διαχειριστική ικανότητα: Στην επιλογή μεταξύ αποτελεσματικότητας και αναποτελεσματικότητας της κυβέρνησης, μόνο 23% (ποσοστό ίδιο με την “Πρόθεση ψήφου”) επικροτεί τις κυβερνητικές επιδόσεις.

Το δίλημμα για σταθερότητα: Ίσως το πλέον επικίνδυνο ποιοτικό στοιχείο για την κυβέρνηση είναι πώς το 52% την θεωρεί συνωνυμο της αστάθειας, ενώ το 34% υιοθετεί, ως φαίνεται, το δίλημμα περί πολιτικής σταθερότητας και την θεωρεί εκφραστή της. Θα μπορούσε κανείς να διακινδυνεύσει την πρόβλεψη πώς το συγκεκριμένο επιχείρημα του πρωθυπουργού έχει εκλογική οροφή το 34%.

Διαφάνεια- συγκάλυψη: Η μεγάλη πολιτική ήττα αφορά τους χαρακτηρισμούς περί διαφάνειας ή συγκάλυψης: μόνο το 11% θεωρεί διαφανή την διακυβέρνηση, ενώ το 73% της καταλογίζει προσπάθειες συγκάλυψης. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, η υπόθεση των παρακολουθήσεων, ακόμα και η τραγωδία των Τεμπών αφήνουν σοβαρά στίγματα που επηρεάζουν την γενική εικόνα. Το συγκεκριμένο εύρημα θα μπορούσε να πει κανείς ότι πλήττει την υπεροπλία της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού περισσότερο στο κεντρώο ακροατήριο.

Ο σοβαρότερος πολιτικός κίνδυνος για την κυβέρνηση συντίθεται από αυτά ακριβώς τα ποιοτικά στοιχεία που δρουν σωρρευτικά μαζί με τις υποθέσεις σκανδάλων και κράτους δικαίου, οι οποίες φαίνεται πώς ίσως επηρεάσουν την εκλογική συμπεριφορά συγκεκριμένου ακροατηρίου. Η αποκλιμάκωση των τιμών, κυρίως στα καύσιμα, λόγω της εκεχειρίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν θα δώσει κάποιες “ανάσες”, όμως, πρώτον, είναι εύθραυστη και ουδείς μπορεί να προβλέψει τις εξελίξεις και, δεύτερον, ήδη το ευρύ φάσμα της ακρίβειας έχει προκαλέσει έντονη δυσαρέσκεια.

Ωστόσο, τα πράγματα δείχνουν πως δεν θα έρθουν έτσι ακριβώς. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δίνουν νίκη για τους Ρεπουμπλικανούς στη Βουλή των Αντιπροσώπων και τεράστιες πιθανότητες να πάρουν τον έλεγχο και της Γερουσίας. Το τελευταίο γκάλοπ του έγκριτου «FiveThirtyEight» δίνει 54 έδρες στους Ρεμπουμπλικανούς και 46 στους Δημοκρατικούς.

Το εκλογικό αποτέλεσμα της 8ης Νοεμβρίου θα έχει σημαντικές επιπτώσεις για την υπόλοιπη διετία της προεδρικής θητείας του Τζο Μπάιντεν. Για αυτό και Μπάιντεν και Ομπάμα διασχίζουν την Αμερική από άκρη σε άκρη, σε μια ύστατη προσπάθεια να πείσουν τους ψηφοφόρους ότι η νίκη των Δημοκρατικών είναι κρίσιμη.

Σε μία ανάλυσή τους οι New York Times παραθέτουν τα τρία πιθανότερα σενάρια για την έκβαση της κρίσιμης μάχης των ενδιάμεσων εκλογών.

Σενάριο 1: Η καθαρή νίκη των Ρεπουμπλικανών

Με πέντε κρίσιμες κούρσες για τη Γερουσία και δεκάδες κούρσες για τη Βουλή να μοιάζουν με ανατροπές, ακόμη και μερικά τυχαία διαλείμματα θα μπορούσαν να δώσουν στους Ρεπουμπλικάνους κάτι που μοιάζει σαν μια καταστροφή: τον έλεγχο της Γερουσίας και ένα μεγάλο κέρδος στη Βουλή.

Σχεδόν σε κάθε κρίσιμη κούρσα, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις των Times/Siena έδειξαν ότι οι ψηφοφόροι προτιμούσαν τον έλεγχο του Κογκρέσου από τους Ρεπουμπλικάνους και αποδοκίμαζαν την απόδοση του Προέδρου Μπάιντεν, αλλά οι Δημοκρατικοί είχαν συχνά το πλεονέκτημα της θητείας ή οι Ρεπουμπλικάνοι είχαν το μειονέκτημα ενός αντιδημοφιλούς υποψηφίου.

Αλλά οι Ρεπουμπλικάνοι θα μπορούσαν γρήγορα να περάσουν μια υπέροχη νύχτα, αν ακόμη και ένα μικρό μερίδιο ψηφοφόρων καταπιεί τις αμφιβολίες του για μη δημοφιλείς υποψηφίους ή απορρίψει τα θερμά συναισθήματά του για τους επί μακρόν κατεστημένους Δημοκρατικούς.

Σενάριο 2: Η αίσθηση της νίκης για τους Δημοκρατικούς

Οι Δημοκρατικοί προσκολλώνται στην πλειοψηφία των πέντε εδρών στη Βουλή, αλλά η νύχτα μπορεί να τους αφήσει με πολλά για να αισθάνονται καλά – ακόμα κι αν ο πίνακας αποτελεσμάτων δείχνει ότι οι Ρεπουμπλικάνοι κερδίζουν έδρες και παίρνουν τη Βουλή. Μπορεί ακόμη και να μοιάζει με νίκη των Δημοκρατικών, δεδομένου του τρόπου με τον οποίο οι δημοσκοπήσεις έχουν τάση προς τους Ρεπουμπλικάνους τις τελευταίες εβδομάδες.

Αυτό που μοιάζει με νίκη οφείλεται κυρίως στον έλεγχο της Γερουσίας. Για να την κρατήσει, το κόμμα πιθανότατα θα χρειαστεί να κερδίσει τρεις από τους τέσσερις πιο κρίσιμους αγώνες: Πενσυλβάνια, Τζόρτζια, Αριζόνα και Νεβάδα.

Σενάριο 3: Η κατολίσθηση των Ρεπουμπλικανών

Εάν οι δημοσκοπήσεις υποτιμήσουν και πάλι τους Ρεπουμπλικάνους, το αποτέλεσμα των φετινών ενδιάμεσων προεδρικών θητειών δεν θα μοιάζει απλώς με μια κατολίσθηση των Ρεπουμπλικανών, θα είναι μια κατολίσθηση των Ρεπουμπλικανών.

Μια εκλογή «κόκκινου κύματος» δεν θα ήταν έκπληξη. Τα ποσοστά αποδοχής του Προέδρου Μπάιντεν έχουν κολλήσει στα χαμηλά της δεκαετίας του ’40, ένα ποσοστό τόσο χαμηλό ή χαμηλότερο από τα ποσοστά αποδοχής του Donald J. Trump το 2018, του Bill Clinton το 1994 και του Barack Obama το 2010. Σε κάθε περίπτωση, το κόμμα εκτός εξουσίας κέρδισε 40 ή περισσότερα Έδρες της Βουλής και κέρδισε την εθνική λαϊκή ψήφο της Βουλής κατά περίπου επτά ποσοστιαίες μονάδες ή περισσότερο. Με τους Ρεπουμπλικάνους να σημειώνουν σταθερά κέρδη στις δημοσκοπήσεις, δεν χρειάζεται μεγάλη φαντασία για να τους δούμε να έχουν ένα πιο αποφασιστικό προβάδισμα.

Είναι δελεαστικό να πιστεύουμε ότι μια αποφασιστική νίκη των Ρεπουμπλικανών δεν είναι δυνατή σε μια τόσο πολωμένη χώρα, ειδικά επειδή οι Δημοκρατικοί κέρδισαν την εθνική ψήφο στις επτά από τις οκτώ τελευταίες προεδρικές εκλογές. Αλλά μόλις τον περασμένο Νοέμβριο, οι Ρεπουμπλικάνοι κέρδισαν την κούρσα του κυβερνήτη της Βιρτζίνια με δύο ποσοστιαίες μονάδες – ακριβώς το είδος της επίδειξης που θα ισοδυναμούσε με ένα κόκκινο κύμα σε εθνικό επίπεδο.