Στην τοποθέτησή του, ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης χαρακτήρισε το δημογραφικό «ζήτημα υψίστης εθνικής σημασίας», ισάξιο –όπως είπε– με την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα, υποστηρίζοντας ότι θέτει υπό αμφισβήτηση «την ίδια τη συνέχιση του ελληνικού έθνους». Υπογράμμισε ότι το Κοινοβούλιο επιδιώκει να κρατήσει το θέμα σταθερά στο προσκήνιο, ως ένα από τα πιο κρίσιμα προβλήματα της χώρας.

Περιγράφοντας πώς οδηγήθηκε στην πρωτοβουλία, ο πρόεδρος της Βουλής αφηγήθηκε περιστατικό από την καθημερινότητά του: σε καφέ στο Κολωνάκι, όπου πηγαίνει το πρωί, τον εξυπηρέτησε νεαρός εργαζόμενος στην εστίαση, απόφοιτος Ψυχολογίας, που –όπως του είπε– εργάζεται για να χρηματοδοτήσει το μεταπτυχιακό του. Όταν τον ρώτησε για την οικογένειά του, ο νεαρός απάντησε ότι είναι «ο ένας από τα δώδεκα παιδιά» της οικογένειας, γεγονός που, όπως ανέφερε, τον άφησε άφωνο.

Ο Νικήτας Κακλαμάνης κάλεσε στη συνέχεια στο βήμα τους γονείς των δώδεκα παιδιών και ανακοίνωσε ότι, ως «μια πρώτη έμπρακτη προσφορά του Ελληνικού Κοινοβουλίου» προς την υπερπολύτεκνη οικογένεια, η Βουλή θα προσλάβει το συγκεκριμένο παιδί, θέλοντας –όπως σημείωσε– να αποτυπώσει με πράξεις το μήνυμα στήριξης απέναντι στην πρόκληση του δημογραφικού.

Πριν από οκτώ δεκαετίες αποφάσισε να βάλει τις σπουδές της σε αναμονή γιατί παντρεύτηκε και απέκτησε παιδιά, αλλά η Βιρτζίνια Χίσλοπ κέρδισε τελικά την ευκαιρία να φορέσει τήβεννο και να πάρει την πολυπόθητη περγαμηνή, υπό το χειροκρότημα των συνομηλίκων της.

Ενώ παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο το 1940, η Χίσλοπ χρειάστηκε να γράψει μια διατριβή για να αποκτήσει μεταπτυχιακό δίπλωμα – μια σημαντική πρόκληση ακόμη και σε καλές εποχές. Στα μέσα της σχολικής χρονιάς ωστόσο, οι ΗΠΑ μπήκαν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο αρραβωνιαστικός της, Τζορτζ, κλήθηκε να υπηρετήσει στο στρατό, έτσι παντρεύτηκαν γρήγορα και εκείνη έμεινε σπίτι για να στηρίξει όσους έμειναν πίσω. Μετά το τέλος των μαχών, η Χίσλοπ ξεκίνησε μια μακρά καριέρα στην εκπαίδευση, επιστρατεύοντας το πιστοποιητικό διδασκαλίας που απέκτησε μέσω του πτυχίου της στην εκπαίδευση, υπηρετώντας σε διάφορες σχολικές επιτροπές.

Περιέγραψε την καριέρα της με λίγα λόγια ως προσπάθεια να βελτιώσει τις ευκαιρίες εκπαίδευσης για τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ανθρώπων. Οι δεκαετίες πέρασαν και η Χίσλοπ τελικά συνειδητοποίησε οτι σχεδόν τίποτα δεν την εμπόδιζε να επισκεφτεί μια πανεπιστημιούπολη και να συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε.

Τελικά 83 χρόνια αργότερα, τον Ιούνιο έκανε ακριβώς αυτό, με τα εγγόνια και τα δισέγγονά της να κοιτάζουν το υπέροχο επίτευγμά της, παράδειγμα θέλησης και αποφασιστικότητας. «Για πολλούς ανθρώπους το πτυχίο είναι ένα σήμα επιτευγμάτων και ήταν υπέροχο να μπορούμε να γιορτάσουμε κάποιον που νοιαζόταν τόσο πολύ για τη μάθηση και αφιέρωσε τη ζωή του στη μάθηση άλλων ανθρώπων», δήλωσε ο Ντιν Ντάνιελ Σβαρτς του Στάνφορντ με την ευκαιρία της αποφοίτησης της 105χρονης γυναίκας.

Ο γαμπρός της την περιέγραψε ως μια γυναίκα κάτω από τα πόδια της οποίας «δεν φυτρώνουν βρύα» λόγω του ενεργού τρόπου ζωής της που είναι εθελόντρια, καταβροχθίζει βιβλία και ασχολείται εντατικά με την κηπουρική

Πηγή: newsbomb.gr