Άλλος Σουδανός που έχει αιτηθεί άσυλο επιτίθεται σε Ιρλανδό πολίτη στο Μπέλφαστ, τον μαχαιρώνει και το φρικώδες βίντεο κάνει τον γύρο του διαδικτύου και των social media. Λέγεται πώς τις εικόνες που σοκάρουν διέδωσε ο γνωστός ακροδεξιός ακτιβιστής Τόμι Ρόμπινσον (πραγματικό όνομα: Στίβεν Γιάξλεϊ-Λένον) με βαριές καταδίκες για βία, υποκίνηση σε βία, απάτες, πλαστογραφήσεις και άλλα. Πρόκειται για μία εμβληματική φιγούρα του ακροδεξιού κινήματος στην Βρετανία, ειδικός στις τεχνικές υποκίνησης ταραχών όταν δίνονται αφορμές (trigger transnational events). To 2024 φέρεται να μας έχει τιμήσει με την επίσκεψη και την διαμονή του για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα (και) στην Αθήνα. Ως “πυροκροτητής” στην ίδια κατεύθυνση έδρασε και ο ιδιοκτήτης του X Έλον Μασκ.

Το βίντεο με την δολοφονική επίθεση του Σουδανού στο Μπέλφαστ προκάλεσε σχεδόν ακαριαία την επίθεση οργανωμένων ταγμάτων εφόδου από ακροδεξιούς σε σπίτια όπου ζουν μετανάστες και έχουν εκχωρηθεί από τον δήμο. Οικογένειες με παιδιά κινδύνευσαν να καούν από τις φωτιές που έβαλαν οι νεοναζί. Κανείς απ΄ όλους αυτούς δεν είχε την παραμικρή σχέση με τον Σουδανό εγκληματία, μοναδική σύνδεση μεταξύ τους ήταν το χρώμα. Έλληνες που ζουν στο Μπέλφαστ είπαν (δελτίο ειδήσεων Ant1) ότι ζουν στο φόβο από τις επιθέσεις των ακροδεξιών και το μόνο που τους σώζει είναι πώς “έχουν λευκό χρώμα”!

Τροφή για σκέψη- αν και θα πάει χαμένη: Εάν ο λευκός μαχαίρωνε τον έγχρωμο θα έβγαιναν στους δρόμους και θα “τα έσπαγαν” οι παραπάνω; Η απάντηση κρύβεται στην απάθεια ή ακόμα και την συμπάθεια που επέδειξαν πολλοί στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν όταν οι χρυσαυγίτες έκαναν πογκρόμ κατά μεταναστών στο αθηναϊκό κέντρο ή όταν δολοφονούσαν τον Λουκμάν και μετά τον Παύλο Φύσσα.

Επίσης η Ιρλανδική αστυνομία έκανε λόγο για κύμα αντιμεταναστευτικής και ρατσιστικής βίας, κυβερνητικά στελέχη, όπως η υπουργός Δικαιοσύνης, μίλησαν για “φυλετικό πογκρόμ”, ενώ την ίδια ώρα ο ηγέτης του ακροδεξιού Reform UK Νάϊτζελ Φάρατζ που εμφανίζεται πρώτο στις δημοσκοπήσεις (και με μεγάλη διαφορά από τους Εργατικούς που καταρρέουν μαζί με την κυβέρνηση Στάρμερ) τάχθηκε διακριτικά στο πλευρό των ακροδεξιών ταραχοποιών και βρήκε άλλη μία ευκαιρία για διασπορά ρατσιστικού μίσους.

Το Μπέλφαστ δεν απέχει πολύ από άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Και δεν απέχει πολύ κι από την Αθήνα. Το σκοτάδι στο καθ΄ημάς διαδίκτυο και η τοξικότητα με ύβρεις και απειλές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης “βασιλεύουν”. Πάντοτε συνέβαινε, οι φανατικοί, οι ακραίοι, οι εμπαθείς, οι αμόρφωτοι φωνάζουν με μεγαλύτερη ένταση από τους ανησυχούντες που όμως ζητούν λύσεις στο πλαίσιο του νομικού και πολιτικού πολιτισμού, στο Διεθνές Δίκαιο και στους κανόνες προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Και οι πρώτοι ουδέποτε σκέφθηκαν να αντιδράσουν κατά εκείνων που με τους πολέμους και τις ανισότητες δημιουργούν εστίες ανθρωπιστικής κρίσης και ωθούν μεταναστευτικά ρεύματα στην Ευρώπη. Ακούσατε κάποιον με αντιμεταναστευτικό μένος να ασκεί κριτική στις ΗΠΑ για το νέο πόλεμο στη Μ.Ανατολή, για όσα συνέβησαν στη Συρία, για την εμφύλια αιματοχυσία στο Ιράν ή αλλού;

Κάπως έτσι, το Ιρλανδικό Μπέλφαστ έγινε γρήγορα και εύκολα ένα σοσιαλμιντιακό Μπέλφαστ ακροδεξιού εμέσματος από τρολς και ψευτο-λογαριασμούς που άλλοτε έμμεσα ή και άμεσα υποκινούν σε βία.

Οι απαθείς θα θεωρήσουν ότι είναι ένα ακόμα σύμπτωμα των κοινωνικών, ψυχολογικών και πολιτικών συνεπειών του μεταναστευτικού προβλήματος που αντιμετωπίζει η Ευρώπη. Και θα μείνουν σε αυτό. Στην καλύτερη περίπτωση θα αποδώσουν ευθύνες στην ανικανότητα της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας να το αντιμετωπίσουν στις εστίες που το προκαλούν.

Η αλήθεια είναι πώς οι ευθύνες ευρωπαϊκών ηγεσιών και πολιτικών κομμάτων είναι μεγάλες.

Όμως, παρακολουθούμε διάσπαρτα επεισόδια της τερατώδους μετάλλαξης των τελευταίων ετών με την ακροδεξιά (χυδαία ή μεταμφιεσμένη) να καταλαμβάνει ολοένα και περισσότερα προκεχωρημένα φυλάκια ισχύος και εξουσίας.

Ήδη, καθ’ ημάς, το αποτύπωμα στις δημοσκοπήσεις φαίνεται, παρά το γεγονός ότι το μεταναστευτικό ως πρόβλημα κατατάσσεται χαμηλότερα στις μετρήσεις απ΄ ότι σε άλλες χώρες. Ο συνδυασμός του, από την άλλη, με την ακρίβεια και την απαρέσκεια των πολλών για την πολιτική λειτουργία, γίνεται εκρηκτικός.

Τις προάλλες στη Βουλή ο Μάκης Βορίδης (κατά τη συζήτηση του νέου νόμου Πλεύρη για το μεταναστευτικό) έθεσε, κοιτάζοντας προς τα δεξιά της Ν.Δ, το ρητορικό –όπως διευκρίνισε– ερώτημα για το “αν βουλιάζουμε τις βάρκες” –εννοώντας αυτές με τους παράτυπους μετανάστες που φθάνουν στην Κρήτη ή αλλού. Ήδη, δύο πολιτικοί αρχηγοί είπαν εμμέσως αλλά σαφώς “ναι τις βουλιάζουμε”. Και εκατοντάδες τρολς στα social media έσπευσαν να συμφωνήσουν.

Σε ένα άλλο πολιτικό σύμπαν, κάποια κόμματα δίνουν τη μάχη για τους “κεντρώους” ψηφοφόρους, την πολιτική ορθότητα, το Κράτος Δικαίου, αδυνατώντας να διακρίνουν και να συμφωνήσουν έστω σε αυτό: πώς κάποιοι βιδώνουν το μίσος τόσο βαθιά που είναι πιθανό να το βρούμε μπροστά μας πολιτικά και εκλογικά…

Υπερασπιζόμενος το νομοσχέδιο του Θάνου Πλεύρη από το βήμα της Ολομέλειας ο βουλευτής της ΝΔ απευθυνόμενος στην αντιπολίτευση, τόσο προς τα αριστερά όσο και προς τα δεξιά, έθεσε το ερώτημα «τι δε σας αρέσει» στο νομοσχέδιο.

Αφού αρχικώς απευθύνθηκε στα κόμματα της Αριστεράς, που εστίασαν σε ελλείμματα όπως η αλληλεγγύη και ο επιμερισμός της ευθύνης με τα ευρωπαϊκά κράτη, στη συνέχεια έθεσε ερωτήματα στις πτέρυγες στα δεξιά της ΝΔ, απαντώντας σε αιχμές περί απουσίας αποτροπής. 

«Ακούω» είπε, από άλλες πτέρυγες πως «εδώ συζητάτε για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών, δεν συζητάτε για την αποτροπή». «Θέλω να τα ξεκαθαρίσουμε», είπε, «ένα περιοριστικό πλαίσιο είναι το μόνο που λειτουργεί αποτρεπτικά, άρα γιατί δε σας αρέσει»;

Ακολούθως, εγκάλεσε τα κόμματα αυτά ότι έχουν τη «φαντασίωση» ότι «πατάς ένα κουμπί και εξαφανίζονται οι μεταναστευτικές ροές». Εξήγησε ότι έχουν γίνει συμφωνίες για τον περιορισμό των ροών, τόσο με την Τουρκία όσο και με την Λιβύη αλλά δεν μπορεί να περιοριστεί το σύνολο. 

Ακολούθησε η επίμαχη αναφορά που προκάλεσε αντιδράσεις:  «Ξεκινάει λοιπόν αυτός με τους παράνομους μετανάστες και είναι μεσοπέλαγα. Ακούω ιδέες. Θα τη βουλιάξουμε τη βάρκα ή δε θα τη βουλιάξουμε;».

Απαντώντας στις έντονες αντιδράσεις από ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και τους ανεξάρτητους βουλευτές της Νέας Αριστεράς για την αναφορά αυτή σημείωσε πως «διακινούνται επικίνδυνες ιδέες και διακινούνται ελευθέρως και ανοιχτά, αλλά πρέπει κάποιος να τις αποκρούει. Αλλά επειδή ο τρόπος που τις αποκρούετε εσείς είναι ένας τρόπος που ενδυναμώνει αυτές τις ιδέες, αφήστε να τις αποκρούσουμε εμείς αποτελεσματικά».

Ρωτάω» συνέχισε, «η αποτροπή η οποία λέτε, αν έχω χερσαία σύνορα γίνεται με τον φράχτη – το κάναμε – αν έχω θαλάσσια σύνορα με εγγύτητα συνοριακή γίνεται με συνεννόηση των λιμενικών αρχών – το κάναμε. Μπορείτε να μου πείτε τι γίνεται άμα έχει 300χλμ θάλασσα; Άρα λοιπόν διαμορφώνουμε ένα αποτρεπτικό αποτελεσματικό πλαίσιο».

Το λόγο πήρε στη συνέχεια ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Δημήτρης Μάντζος, ο οποίος έκανε λόγο για «ακροδεξιές κορώνες». «Δεν μπορεί να ερωτάται η Βουλή αν πρέπει να βουλιάξει η βάρκα. Είναι απαράδεκτο το ερώτημα, προσβάλει το Κράτος Δικαίου» είπε. Σημείωσε δε πως η ΝΔ χρησιμοποιεί ένα «ακροδεξιό τείχος ρητορικής» για να κρύψει ότι η Ελλάδα τιμωρείται από τις άλλες χώρες της Ευρώπης για τις δευτερογενείς ροές.

Ο Μάκης Βορίδης, επανήλθε λίγο μετά παίρνοντας ξανά το λόγο, προκειμένου να διευκρινίσει τι είπε, κατηγορώντας την αντιπολίτευση ότι διαστρέβλωσε τα λεγόμενά του. «Αναφερόμενος σε συγκεκριμένες πτέρυγες θέλησα να εξηγήσω τι ακριβώς εφαρμόζουμε με τα μέτρα αποτροπής αλλά ότι δεν είναι δυνατόν να συζητάμε εάν θα βουλιάζουμε βάρκες. Αυτό που είπα είναι ότι ακριβώς επειδή δεν μπορεί να εφαρμόζονται τέτοιες πολιτικές, γι’ αυτό έχουν νόημα οι πολιτικές της κυβέρνησής μας».

Μείωση ροών, αύξηση επιστροφών – Επιμένει η πίεση στην Κρήτη

Το νομοσχέδιο Πλεύρη για το ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, το οποίο ψηφίζεται απόψε, έχει άμεση εφαρμογή, από τις 12 Ιουνίου.

Στόχος του νέου Συμφώνου, σύμφωνα με τον υπουργό, είναι η αποτελεσματικότερη προστασία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, η επιτάχυνση των διαδικασιών ασύλου και η ενίσχυση των επιστροφών.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Θάνος Πλεύρης στην έντονη πίεση που δέχεται η Κρήτη. Ειδικότερα, επικαλούμενος επίσημα στοιχεία ανέφερε πως η Κρήτη είναι η μόνη περιοχή της Ελλάδας που πιέζεται αυτή τη στιγμή, καθώς το πρώτο πεντάμηνο του ‘26 οι αφίξεις έφτασαν τις 5.500. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο,  στο σύνολο της χώρας οι μεταναστευτικές ροές είναι μειωμένες κατά 31% – η μείωση στο Αιγαίομάλιστα είναι της τάξης του 65%.

Παραπέμποντας στην κυβερνητική περίοδο ΣΥΡΙΖΑ, ο Θ. Πλεύρης επισήμανε πως την περίοδο ‘15-’19 οι μετανάστες που αφίχθησαν ήταν συνολικώς 1.215.280, ενώ επί διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας μέχρι στιγμής είναι 197.651.

Όσο για τις εκκρεμείς αιτήσεις ασύλου, ανέφερε ότι το 2019 είχαν φτάσει τις 140.000 και σήμερα είναι 28.000. «Προφανώς αυτή η διαφορά, με τους ίδιους πολέμους να μαίνονται και με περισσότερους ακόμα, δείχνει την πολιτική που ακολούθησε η ΝΔ διαχρονικά», όπως είπε.

Ο ίδιος παραδέχθηκε πως το νούμερο ένα στοίχημα σήμερα είναι η αύξηση των επιστροφών, ενημερώνοντας πως από όταν ψηφίστηκε ο νόμος «φυλακή ή επιστροφή», όπως είπε χαρακτηριστικά, οι οικειοθελείς αποχωρήσεις αυξήθηκαν κατά 25%, καθώς ήταν 850 μέχρι να ψηφιστεί ο νόμος, το 2025 έκλεισε με 2.500 και το 2026 έχουμε ήδη 1.200 αιτήσεις για επιστροφές. 

Κάτοικοι κατέγραψαν με τα κινητά τους τηλέφωνα τις αφίξεις παράνομων μεταναστών στην παραλία του Λέντα στο Ηράκλειο, όπως αναφέρει ο ALPHA που δημοσίευσε και τα σχετικά πλάνα.

Μόνο την Πέμπτη 28 Μαΐου, έφτασαν στην Κρήτη 717 άτομα. «Όταν έχεις κάθε μέρα 1.000 ανθρώπους που έρχονται είτε από τη νότια Ασία, είτε από την Αφρική, καταλαβαίνετε ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά», δήλωσε ο αντιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας Φαιστού, κ. Μανιουλάκης.

Την ίδια στιγμή, διακινητές διαφημίζουν στο διαδίκτυο το δρομολόγιο από τα παράλια της Λιβύης προς την Κρήτη.

Ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, προειδοποιεί με σκληρά μέτρα αν οι ροές από τη Λιβύη συνεχιστούν με την ίδια ένταση: «Θα πάρουμε πάρα πολύ σκληρά μέτρα. Δεν πρόκειται εμείς να επιτρέψουμε να συμβεί στη χώρα αυτό που έγινε στη χώρα το 2015-2016 που πέρασε ένα εκατομμύριο κόσμος γιατί λιάζονταν και εξαφανίζονταν. Η χώρα έχει σύνορα και θα φυλάσσονται».

Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Politico, το οποίο επιβεβαιώνεται και από σχετικό ρεπορτάζ της «Καθημερινής», οι ευρωπαϊκές αρχές ξεσκονίζουν τις διαδικασίες ανέγερσης δύο κέντρων υποδοχής και φιλοξενίας που κατασκευάστηκαν εν μέσω πανδημίας.

Το συνολικό κόστος των έργων άγγιξε τα 11,3 εκατομμύρια ευρώ, με τις συμβάσεις να κατακυρώνονται μέσω απευθείας αναθέσεων σε ιδιωτικές εταιρείες, παρουσιάζοντας κοστολόγηση έως και 15 φορές υψηλότερη σε σχέση με ανάλογα διεθνή προγράμματα.

Οι δύο υπό εξέταση εγκαταστάσεις βρίσκονται στη Μαλακάσα και στη Σιντική Σερρών, αποτελώντας τα πρώτα μεγάλα έργα που πέρασαν στην ευθύνη του ελληνικού κράτους μετά την αλλαγή του καθεστώτος διαχείρισης από τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης.

Από την πλευρά της, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία τήρησε σιγή ιχθύος, με εκπρόσωπό της να δηλώνει ξεκάθαρα ότι ο οργανισμός «δεν σχολιάζει εκκρεμείς έρευνες» για λόγους διασφάλισης της διαδικασίας.

Το ζήτημα, πάντως, είχε προκαλέσει σφοδρές πολιτικές αντιπαραθέσεις ήδη από το 2020, με την κυβέρνηση της Ν.Δ. να επικαλείται τότε το κατεπείγον λόγω των μεταναστευτικών ροών, την ίδια στιγμή που τα επίσημα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ κατέγραφαν κατακόρυφη πτώση των αφίξεων στις 15.696, έναντι 74.649 του προηγούμενου έτους.

Τα στοιχεία που έρχονται στο φως από εσωτερικά έγγραφα διεθνών οργανισμών προκαλούν ίλιγγο, καθώς αποκαλύπτουν μια τεράστια απόκλιση στις δαπάνες ανά άτομο. Ενώ για παρόμοιες δομές το κόστος δεν ξεπερνούσε τα 270 ευρώ ανά ωφελούμενο, στην περίπτωση της Μαλακάσας το ποσό εκτινάχθηκε στο αστρονομικό νούμερο των 23.900 ευρώ ανά μετανάστη.

Η συγκεκριμένη σύμβαση, που υπεγράφη τον Απρίλιο του 2020 με αρχικό προϋπολογισμό 4,3 εκατ. ευρώ, παραδόθηκε τελικά μετά από πέντε παρατάσεις και μια συμπληρωματική σύμβαση επιπλέον 1,7 εκατομμυρίου ευρώ.

Αντίστοιχη τροχιά ακολούθησε και το κέντρο στη Σιντική, το οποίο ανατέθηκε σε εταιρεία της Καβάλας με αρχικό κόστος 3,6 εκατ. ευρώ και επιβαρύνθηκε με ακόμη 1,7 εκατομμύριο ευρώ μέσω τριών παρατάσεων.

Η εξέλιξη αυτή ασκεί ασφυκτική πίεση στο Μέγαρο Μαξίμου, καθώς το νέο μέτωπο ανοίγει τη στιγμή που η παράταξη μετρά ήδη πληγές από προηγούμενες δικαστικές περιπέτειες.

Υπενθυμίζεται ότι η φερόμενη εμπλοκή κυβερνητικών στελεχών σε έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είχε οδηγήσει σε διαδοχικές παραιτήσεις υπουργών το περασμένο καλοκαίρι αλλά και τον Απρίλιο, με αφορμή το μεγάλο σκάνδαλο των αγροτικών επιδοτήσεων.

Ανώτερα στελέχη του Υπουργείου Μετανάστευσης της τότε περιόδου, πάντως, αμύνονται υποστηρίζοντας ότι τα έργα είχαν λάβει θετική έκθεση από το Ελεγκτικό Συνέδριο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενώ ο τότε αρμόδιος υπουργός, Νότης Μηταράκης, είχε υπεραμυνθεί των επιλογών του στην τεχνική υπηρεσία, τονίζοντας τις ιδιαιτερότητες που παρουσίαζε η διαχείριση των κοινοτικών κονδυλίων εκείνη την εποχή.

Μετωπική επίθεση στο ΠΑΣΟΚ και την Αριστερά εξαπέλυσε ο Θάνος Πλεύρης, με αφορμή την υπερψήφιση του νέου Κανονισμού Επιστροφών από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, με παρέμβασή του στα κοινωνικά δίκτυα, υπογράμμισε τη σημασία της νέας ευρωπαϊκής νομοθεσίας, η οποία επιτρέπει τη δημιουργία «Κέντρων Επιστροφής» σε τρίτες χώρες, ενώ παράλληλα κάλεσε τη Χαριλάου Τρικούπη να ξεκαθαρίσει τη θέση της στο μεταναστευτικό.

Η συμμαχία των «πέντε» και τα υπεράκτια κέντρα

Σύμφωνα με τον κ. Πλεύρη, η Ελλάδα βρίσκεται ήδη σε προχωρημένες διεργασίες με τη Γερμανία, την Αυστρία, τη Δανία και την Ολλανδία για τη λειτουργία τέτοιων κέντρων εκτός των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο ίδιος τόνισε ότι διατάξεις του συγκεκριμένου Κανονισμού έχουν ήδη εισαχθεί στο ελληνικό δίκαιο, προκειμένου να διευκολυνθούν οι διαδικασίες για όσους δεν δικαιούνται άσυλο. «Ο Κανονισμός επιτρέπει τη δημιουργία Κέντρων Επιστροφής σε τρίτες χώρες και επιταχύνει τις απελάσεις», ανέφερε χαρακτηριστικά, δίνοντας το στίγμα της κυβερνητικής στρατηγικής.

«Σε τι διαφέρει το ΠΑΣΟΚ από τον ΣΥΡΙΖΑ;»

Το κύριο βάρος της κριτικής του Θάνου Πλεύρη αφορούσε τη στάση των ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της Αριστεράς, οι οποίοι δεν στήριξαν τον Κανονισμό Επιστροφών, όπως και εκείνον των Ασφαλών Τρίτων Χωρών. Ο βουλευτής της ΝΔ έθεσε ένα πιεστικό ερώτημα προς την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, κατηγορώντας το ότι «κρύβεται» πίσω από την καταψήφιση κρίσιμων εργαλείων για τη διαχείριση της παράτυπης μετανάστευσης.

«Ρωτώ λοιπόν: Γιατί; Και σε τι διαφέρει η σημερινή πολιτική του ΠΑΣΟΚ για τη μετανάστευση με την πολιτική ΣΥΡΙΖΑ για τα ανοικτά σύνορα;», σημείωσε ο Θάνος Πλεύρης.

Προχωράει ο Κανονισμός των Επιστροφών !!!!! Διατάξεις του Κανονισμού ήδη έχουμε εισάγει στο δίκαιο μας. Κανονισμός που επιτρέπει τη δημιουργία Κέντρων Επιστροφής σε τρίτες χώρες και διευκολύνει τις επιστροφές. Ήδη με Γερμανία, Αυστρία, Δανία και Ολλανδία έχουμε ξεκινήσει τις…

— Θάνος Πλεύρης (@thanosplevris) March 26, 2026

«Η απειλή είναι πραγματική και άμεση» γράφουν αυτές οι ΜΚΟ στην κοινή διακήρυξή τους, καλώντας τους Ευρωπαίους πολιτικούς να απορρίψουν την πρόταση.

Στο στόχαστρό τους βρίσκεται η μεταρρύθμιση του συστήματος μετανάστευσης που προωθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η οποία προβλέπει κυρίως τη δημιουργία κέντρων κράτησης εκτός των συνόρων της ΕΕ για εκείνα τα άτομα που δεν θα λάβουν άσυλο, τα αποκαλούμενα «κέντρα επιστροφών».

Η πρόταση της Κομισιόν προβλέπει επίσης αυστηρότερες κυρώσεις σε εκείνους που αρνούνται να φύγουν από το ευρωπαϊκό έδαφος, όπως την κράτησή τους επί μεγαλύτερο διάστημα ή την κατάσχεση των εγγράφων τους.

Οι ΜΚΟ ανησυχούν ότι η μεταρρύθμιση θα μπορούσε να οδηγήσει ενδεχομένως σε «αστυνομικές επιδρομές» και μέτρα «φυλετικού προφίλ» κατά τον τρόπο που τα εφαρμόζει η ICE.

«Δεν γίνεται να αγανακτούμε με τα όσα κάνει η ICE στις ΗΠΑ, στηρίζοντας αυτού του είδους τις πρακτικές στην Ευρώπη», είπε η Μισέλ ΛεΒουά της PICUM, μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης που στηρίζει ανθρώπους χωρίς νόμιμα έγγραφα.

Τη διακήρυξη υπογράφουν μεταξύ άλλων οι Γιατροί του Κόσμου και η Sea-Watch.

Οι Βρυξέλλες απορρίπτουν τις επικρίσεις των ΜΚΟ, υπογραμμίζοντας ότι τα μέτρα θα σέβονται τα θεμελιώδη δικαιώματα των μεταναστών, ενώ διαβεβαιώνουν επίσης ότι η πλειονότητα των Ευρωπαίων πολιτών στηρίζει τα μέτρα αυτά.

Ο Δημήτρης Καιρίδης που ήταν υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου διεκδικεί την επιτυχία της μείωσης των μεταναστευτικών ροών από τον νυν υπουργό Θάνο Πλεύρη που επικαλείται τα στατιστικά στοιχεία ως αποτέλεσμα της δικής του πολιτικής.

Όμως, ο Καιρίδης κάνει ένα βήμα παρακάτω και ήταν δριμύς. «Υπάρχουν ερωτηματικά. Έχουμε να κάνουμε με μια τραγωδία και με μια αποτυχία. Δεν μασάω τα λόγια μου. Η αποτυχία, εκ του αποτελέσματος, είναι της χώρας και της πολιτικής της. Γίναμε πρωτοσέλιδο στον διεθνή Τύπο με αρνητικούς τίτλους», είπε χθες, Κυριακή (8/2) στον ραδιοφωνικό σταθμό του Alpha.

Η μομφή, όμως, δεν απευθύνεται μόνο στον Πλεύρη, εμμέσως αλλά σαφώς στρέφεται συνολικά προς την κυβέρνηση για τα “συγχαρητήρια” στο Λιμενικό και, όπως μαθαίνω, προκάλεσε δυσφορία στο Μέγαρο Μαξίμου. Η διαφοροποίηση Καιρίδη επεκτείνεται και σε άλλα θέματα, ακόμα και στην κριτική που απευθύνει στην πολιτική Τραμπ στην περιοχή μας.

Ο βουλευτής εκλέγεται στον βόρειο τομέα της Αθήνας, εκεί όπου θα έχει σοβαρούς αντιπάλους και κάποιοι λένε πώς από αυτό εκκινεί η εκδήλωση δυσαρέσκειας. Δεν είναι μόνο ο Κ. Χατζηδάκης και ο ¨Αδωνης Γεωργιάδης, θα είναι και ο Παύλος Μαρινάκης που έχει βάλει πλώρη για την πρωτιά.

Πρώτη παρατήρηση: Το πολύνεκρο ναυάγιο έρχεται να διαλύσει όσα αισιόδοξα ακούγονται για την συνεργασία με τις τουρκικές αρχές για τον περιορισμό των διακινητών. Από τα τουρκικά παράλια συνεχίζεται κανονικά, αν και με συγκυριακά μικρότερη ένταση, η απάνθρωπη αλλά προσοδοφόρα επιχείρηση σύγχρονου εμπορίου απεγνωσμένων. Αναγκαία η επισήμανση εν όψει της διάσκεψης του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας- Τουρκίας στην ατζέντα του οποίου είναι και το μεταναστευτικό.

Δεύτερη παρατήρηση: Τα διεθνή ΜΜΕ αντιλαμβάνονται το νέο ναυάγιο ως αποτέλεσμα της ελληνικής μεταναστευτικής πολιτικής. Μεροληπτικά; Πιθανώς, αλλά οφείλουμε να το λάβουμε υπ όψιν. Το Reuters, για παράδειγμα, αναφέρει ότι “το νέο τραγικό περιστατικό επαναφέρει στο προσκήνιο τις εντάσεις γύρω από τη μεταναστευτική πολιτική και τις πρακτικές φύλαξης των συνόρων στο Αιγαίο”, και πώς “η ευρωπαϊκή υπηρεσία φύλαξης συνόρων ανέφερε πέρυσι ότι εξετάζει 12 περιπτώσεις πιθανών παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Ελλάδα, μεταξύ των οποίων και καταγγελίες για επαναπροωθήσεις αιτούντων άσυλο”. Και το Associated Press επισημαίνει ότι “η Ελλάδα, μαζί με αρκετές άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει αυστηροποιήσει τους κανονισμούς της για τη μετανάστευση. Τον Δεκέμβριο, η Ευρωπαϊκή Ένωση αναθεώρησε το μεταναστευτικό της σύστημα , συμπεριλαμβανομένης της απλοποίησης των απελάσεων και της αύξησης των κρατήσεων”.

Συμπέρασμα, η αυστηροποίηση των πολιτικών για το μεταναστευτικό από την κυβέρνηση δεν αναμένεται να επικριθούν από την Κομισιόν. Τα ίδια μ’ εμάς κάνουν αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, είναι, άλλωστε, η εποχή που η αντίληψη Τραμπ για το μεταναστευτικό “μπολιάζει” τις πολιτικές των Βρυξελλών.

Τρίτη παρατήρηση: Η σκλήρυνση της κυβερνητικής στάσης στο θέμα αποτελεί, αναμφίβολα, μία προειδοποίηση και επίδειξη πυγμής έναντι των απελπισμένων που αναζητούν δίοδο προς την Ευρώπη και δευτερευόντως στα κυκλώματα των διακινητών (αυτά θα συνεχίσουν να κάνουν αυτό που ξέρουν). Και, στην εσωτερική πολιτική κατανάλωση, αποσκοπεί να εξευμενίσει δεξιά και υπερδεξιά εκλογικά ακροατήρια που “χαϊδεύονται” από γνωστά κόμματα που ζητούν περισσότερα push backs και ξερονήσια για μετανάστες.

Υπάρχει, όμως, στον απόηχο του νέου νόμου Πλεύρη που προβλέπει, μεταξύ άλλων, την κατάργηση της διάταξης που έδινε άδεια διαμονής 10ετούς διάρκειας σε ασυνόδευτα ανήλικα, μία πραγματικότητα που μάλλον σκόπιμα παρακάμπτεται:

Το νέο νομικό πλαίσιο έρχεται σε μια περίοδο που οι μεταναστευτικές ροές προς την Ελλάδα, αποκλιμακώνονται, κάτι το οποίο δικαίως επισημαίνει η ίδια η κυβέρνηση. Το 2024 πέρασαν παράνομα τα ελληνικά σύνορα 60.886 άνθρωποι, το 2025 μειώθηκαν σε 48.298. Στατιστικά άσυλο θα πάρουν περίπου οι μισοί. Οι υπόλοιποι, 24.000, σύμφωνα με το νόμο Πλεύρη πρέπει να κρατηθούν στα Προαναχωρησιακά Κέντρα προς απέλαση, των οποίων η χωρητικότητα είναι 3.600 θέσεις. Και σε συνέχεια όσοι δεν θελήσουν να επιστρέψουν στην χώρα τους (επιστρέφει λιγότερο από το 20%) θα πρέπει να οδηγηθούν στις ελληνικές φυλακές που λειτουργούν με πληρότητα 123%. Προφανείς οι κίνδυνοι και οι αντιφάσεις.

Τέταρτη παρατήρηση: Σε πείσμα όλων των παραπάνω –επαναλαμβάνω για να είμαστε ειλικρινείς: δεν είναι ελληνική πρωτοτυπία και προς την ίδια κατεύθυνση κινούνται αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις-, υπάρχει και το ισπανικό υπόδειγμα. Ο Πέδρο Σάντσεθ, παρά τις επικρίσεις του λαϊκού κόμματος (δεξιά) και τις ειρωνικές επικρίσεις του Έλον Μασκ, προωθεί τη νομιμοποίηση 500.000 μεταναστών επικαλούμενος λόγους ανθρωπισμού, το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας του και την ενίσχυση του ασφαλιστικού συστήματος με πόρους που τώρα πάνε χαμένοι.

“Μισό εκατομμύριο άνθρωποι ζούμε μαζί κάθε μέρα, στην αγορά, στο λεωφορείο, στο σχολείο των παιδιών μας. Άνθρωποι που φροντίζουν τους γονείς μας, εργάζονται στα χωράφια, που έχουν χτίσει, χέρι-χέρι μαζί μας, την πρόοδο της χώρας μας”, είπε χαρακτηριστικά. Βεβαίως κάποιοι καταλογίζουν στον Ισπανό πρωθυπουργό ότι προχωράει σε αυτή την τολμηρή πολιτική για να ενισχύσει τη συνεργασία του με τους Podemos και να διασώσει την κυβέρνησή του. Πιθανώς.

Το σχέδιο που εκπόνησε η κυβέρνηση στην Ισπανία αφορά ανθρώπους που ζουν και εργάζονται τώρα στη χώρα χωρίς έγγραφα. Και τους προσφέρει νόμιμο καθεστώς διαμονής και εργασίας.

Οι αλλοδαποί με καθαρό ποινικό μητρώο που έφτασαν στην Ισπανία πριν από το τέλος του 2025 και μπορούν να αποδείξουν ότι έχουν ζήσει στη χώρα για τουλάχιστον πέντε μήνες, σύντομα θα είναι επιλέξιμοι για ανανεώσιμες άδειες διαμονής ενός έτους.

Ας κάνουμε την αναλογία με την επιτακτική ανάγκη στην ελληνική οικονομία και επιχειρηματικότητα (τουρισμός, εστίαση, κατασκευές, αγροτικός τομέας κ.ά) να βρεθούν πάνω από 200.000 ανειδίκευτοι εργάτες (επίσημα στοιχεία από τους αρμόδιους φορείς). Παλαιότερα ο πρωθυπουργός είχε επισημάνει αυτή την ανάγκη για εργατικά χέρια σε τομείς όπως η γεωργία και οι κατασκευές, τονίζοντας ότι οι νόμοι μετανάστες που εντάσσονται στην ελληνική κοινωνία δεν αποτελούν απειλή. Και είχε υποδορίως συνδέσει την νομιμοποιημένη μετανάστευση με το δημογραφικό. Τότε μιλούσαμε για ένταξη, τώρα για φυλάκιση ή απέλαση.

Ρεαλιστικά σκεπτόμενοι, ωστόσο, σε προεκλογικό χρόνο και με την απειλή από τα δεξιά της Ν.Δ κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με πολιτική αυτοχειρία. Το χειρότερο, όμως, είναι πώς και για το μεταναστευτικό η χώρα δεν συζητά με καθαρούς όρους και πραγματικά στοιχεία αλλά παραδίδεται σε στερεότυπα και κραυγές της ακροδεξιάς και του αντισυστημισμού.

Μπορεί το υπόδειγμα Σάντσεθ να ταιριάζει στην Ισπανία και να μην ταιριάζει καθ΄ ημάς. Μπορεί να είναι μία κίνηση πολιτικής σκοπιμότητας –αν και είναι αμφίβολο καθώς και στην Ιβηρική ενδημεί το φαινόμενο των αντιμεταναστευτικών κραυγών. Είναι, βέβαιο, από την άλλη πώς ο ευρωπαϊκός βορράς βγάζει φλύκταινες με τέτοιες πολιτικές. Όμως, (και) στην ελληνική εσωστρέφεια και στα περίκλειστα δωμάτια των κομμάτων και, δυστυχώς, των επαγγελματικών και κοινωνικών φορέων και των ακαδημαϊκών μας, η σχετική (ισπανική) συζήτηση είναι απαγορευμένη και τιμωρείται με “λιθοβολισμό” στα social media.

Το POLITICO επισημαίνει πάντως αυτό το δίλημμα και το …μεταφέρει στην Ελλάδα.Αναφέρει χαρακτηριστικά: “Η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί να περπατήσει σε ένα πολιτικό τεντωμένο σκοινί. Από τη μία πλευρά, η πραγματικότητα της οικονομίας επιβάλλει την άμεση κάλυψη δεκάδων χιλιάδων κενών θέσεων εργασίας σε κρίσιμους τομείς, από τον τουρισμό και τις κατασκευές έως τη γεωργία. Από την άλλη, το μεταναστευτικό παραμένει ένα από τα πιο φορτισμένα πολιτικά ζητήματα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, με τη δεξιά εκλογική βάση να απαιτεί «σκληρότητα» και μηδενική ανοχή απέναντι στην παράτυπη μετανάστευση.”

Εν κατακλείδι, ο Σάντσεθ αποτελεί μία ευρωπαϊκή “ανορθογραφία” για την γραφειοκρατία των Βρυξελλών και τις κυβερνήσεις που θέριεψαν με τις πολιτικές τους τον εθνικισμό και τον αντισυστημισμό και τώρα -με την “αγενή χορηγία” και του Τραμπ- τους επικαλούνται ως απειλές για να στραφούν σε ολοένα και πιό σκληρή στάση στο μεταναστευτικό και αλλού. Αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Και έτσι κλείνουν τα μάτια στην πραγματικότητα. Διότι οι Αφγανοί που έφτασαν στη Χίο απέδρασαν από το καθεστώς των Ταλιμπάν που άφησαν αλώβητο οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους μετά από την υπερδεκαετή επιχείρηση “εκδημοκρατισμού”. Οι Σουδανοί φτάνουν στην Κρήτη επειδή η Δύση δεν ασχολήθηκε με τον εκεί αιματηρό εμφύλιο κι αφήνει τη Λιβύη να καλύπτει –αν δεν ενορχηστρώνει– την οργανωμένη διακίνηση ψυχών.. Το ίδιο με τους Σύριους που συνεχίζουν να αποδρούν από τους νεοτζιχαντιστές με τα κοστούμια. Και ων ουκ έστι αριθμός παραδειγμάτων.

Ο κ. Πλεύρης αναφέρθηκε στις νομοθετικές πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει η Ελλάδα για την αναμόρφωση του πλαισίου επιστροφών και την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης, όπως αναφέρει ανακοίνωση του υπουργείου, ενώ ο κ. Ιωαννίδης παρουσίασε το επιτυχημένο μοντέλο επιστροφών που εφαρμόζει η Κύπρος.

Παράλληλα, συζητήθηκαν οι κοινές προτεραιότητες Ελλάδας και Κύπρου στη διαχείριση του μεταναστευτικού και η περαιτέρω εμβάθυνση της συνεργασίας στο πλαίσιο των MED5.

Στη συνέχεια, ο κ. Πλεύρης συμμετείχε σε διευρυμένες συνομιλίες μεταξύ των αντιπροσωπειών των δύο χωρών, κατά τις οποίες παρουσιάστηκε αναλυτικά το κυπριακό Πρόγραμμα Εθελούσιων Επιστροφών. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις επιχειρησιακές πρακτικές που έχουν αναπτυχθεί, στα χρηματοδοτικά εργαλεία της ΕΕ και στη διαμόρφωση κοινών θέσεων ενόψει των επόμενων βημάτων εφαρμογής του νέου ευρωπαϊκού πλαισίου.

Ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου επισκέφθηκε επίσης τα Φυλακισμένα Μνήματα, όπου ξεναγήθηκε στον χώρο και απέδωσε φόρο τιμής, καταθέτοντας στεφάνι. Στη συνέχεια, μετέβη στο δημαρχείο Λευκωσίας, όπου έγινε δεκτός από τον αντιδήμαρχο, και ακολούθησε περιήγηση στη Γραμμή Καταπαύσεως του Πυρός.

Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε με μετάβαση του υπουργού στην πρεσβεία της Ελλάδος στη Λευκωσία, όπου είχε συνάντηση με την πρέσβη και υπηρεσιακούς παράγοντες.

Σε δηλώσεις τους, οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τη στενή και διαρκώς ενισχυόμενη συνεργασία Ελλάδας και Κύπρου στο μεταναστευτικό, επισημαίνοντας τις κοινές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα δύο κράτη-μέλη πρώτης γραμμής, ιδίως ως προς τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών και τη διαφύλαξη των ευρωπαϊκών συνόρων.

Τόσο ο κ. Πλεύρης όσο και ο κ. Ιωαννίδης τόνισαν τη σημασία ευθυγράμμισης των διεκδικήσεων των δύο χωρών στο πλαίσιο της εφαρμογής του νέου Ευρωπαϊκού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, καθώς και την ανάγκη συνέχισης της στενής συνεργασίας σε τεχνογνωσία, επιχειρησιακό συντονισμό και ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών.

Τον υπουργό συνόδευσε ο γενικός γραμματέας Υποδοχής Αιτούντων Άσυλο, Δημήτρης Γλυμής.

«Εγώ θεωρώ ότι η Ελλάδα πάντοτε είχε μια σκληρή μεταναστευτική πολιτική. Απλά το 2019 δεν ακουγόμασταν. Με τις αλλαγές που έγιναν, κυρίως με τη γερμανική κυβέρνηση που άλλαξε πλήρως πολιτική, αλλά και με τις εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες, πλέον υπάρχει μια παγκόσμια διαφορετική μεταναστευτική προσέγγιση. Χώρες οι οποίες επένδυσαν σε μια λογική ότι το μεταναστευτικό είναι η πανάκεια για όλα τα προβλήματα, είναι οι πρώτες που έχουν σκληρύνει πολιτική και αντιλαμβάνονται αυτό που έλεγε χρόνια η Ελλάδα».

Σε ερώτηση αν το μεταναστευτικό μπορεί να αποτελέσει ένα μέσο θεραπείας για το δημογραφικό, ο Θ. Πλεύρης απάντησε «πιστεύω ότι το δημογραφικό δεν λύνεται από το μεταναστευτικό. Γιατί το δημογραφικό δεν είναι ένα αριθμητικό πρόβλημα. Δεν γεννιόνται Έλληνες, ερχόμαστε εδώ να βρούμε άλλους να κάνουν τους Έλληνες. Το ότι μπορεί κάποιος μετανάστης σε μια διαδικασία ετών να ενσωματωθεί και να μπει στη λογική της πολιτογράφησης είναι μια φυσιολογική πορεία. Την πορεία την οποία μπορεί να έχει ένας μετανάστης που αρχικά θα πάρει μια άδεια διαμονής και μετά θα πολιτογραφηθεί. Αυτό όμως δεν μπορεί να είναι η λύση στο δημογραφικό.

Γιατί η λύση στο δημογραφικό, εάν πιστεύουμε ότι θα γίνει με αντικατάσταση πληθυσμού, με συγχωρείτε γιατί πάμε να δούμε τις δυνατότητες ενσωμάτωσης. Αυτή τη στιγμή έχει πετύχει το μοντέλο ενσωμάτωσης σε χώρες όπως ήταν η Γαλλία, πέτυχε στη Δανία; Η Σουηδία τώρα, αλλάζει τον νόμο για την ιθαγένεια, όπως και η Γερμανία. Η Γερμανία αυτή τη στιγμή είναι που πρωτοστατεί ότι πρέπει να πάμε συνολικά σε σκληρή μεταναστευτική πολιτική. Όλες αυτές οι χώρες είχαν μία εύκολη διαδικασία απόκτησης ιθαγένειας στα τρία χρόνια και τώρα έρχονται και αλλάζουν αυτό το μοντέλο γιατί καταλαβαίνουν και αυτές ότι δεν μπορεί το μεταναστευτικό να είναι λύση για το δημογραφικό και πρέπει να το διαχωρίσουμε.»

«Διαχωρισμός προσφυγικού και μη προφίλ»

«Υπάρχουν μετανάστες που ενσωματώνονται και μετανάστες που δεν ενσωματώνονται», πρόσθεσε ο υπουργός και συνέχισε «κατά τη δική μου εκτίμηση, είναι και αξιακό ζήτημα, ότι προφανώς όταν έχεις μια μετανάστευση πληθυσμών που έχουν ίδια αξιακά χαρακτηριστικά, ενδεχομένως η ενσωμάτωση είναι πιο εύκολη. Ο “ελέφαντας στο σαλόνι” είναι το Ισλάμ. Βλέπουμε ότι υπάρχει κόσμος που δεν μπορεί να ενσωματωθεί όταν έρχεται από χώρες οι οποίες έχουν πολύ σκληροπυρηνικό πλαίσιο και φονταμενταλισμό στο κομμάτι της θρησκείας.»

Για το πώς θα ενταχθούν οι άνθρωποι που παίρνουν άσυλο στην αγορά εργασίας, ο υπουργός απάντησε: «Θα γίνεται διαχωρισμός όσων έχουν προσφυγικό προφίλ και όσων δεν έχουν προσφυγικό προφίλ. Όσοι δεν έχουν προσφυγικό προφίλ πλέον, με βάση και το νόμο που ψηφίσαμε για την παράνομη μετανάστευση και τις επιστροφές, μπαίνουν σε καθεστώς διοικητικής κράτησης κατά βάση. Γίνεται εξατομικευμένη κρίση και αν πάρουν άσυλο, μπαίνουν στην προσφυγική τους ιδιότητα. Αν απορριφθεί επιστρέφουν είτε αναγκαστικά είτε οικειοθελώς.

Στην Ελλάδα δίνουμε άσυλο γύρω στο 45% από αυτούς που το ζητούν.

Τα άτομα που έχουν προσφυγικό προφίλ θα μπαίνουν σε δομές με βάση το τι έκαναν εκεί που ήταν. Θα έχεις αυτόν τον άνθρωπο σε μια ανοιχτή δομή, θα του μαθαίνεις μια εργασία και στην πραγματικότητα εσύ θα μεσολαβείς στο να βρει εργασία.

Καταλαβαίνετε πόσο πιο ασφαλιστικός παράγοντας είναι από το να τον να είναι σε ένα διαμέρισμα που μισθώνει και πληρώνεται ενοίκιο κάπου και δεν ξέρουμε τι κάνει.

Οι ροές ήταν στις 60.000 τον χρόνο (2024) και φέτος είμαστε σε ένα 13% κάτω, με μια πορεία άνω του 30% τον Αύγουστο, τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Υπάρχει λοιπόν μια δυνητική δεξαμενή 20.000 ατόμων, που και την ελληνική κοινωνία θα βοηθήσει και οι ίδιοι θα μπορούν να εργαστούν».

Ένας άνθρωπος που δεν δικαιούται άσυλο δουλειά μου είναι να τον γυρίσω πίσω. Έχει εκμεταλλευτεί την ιδιότητα του πρόσφυγα, έχει πει ψέματα ότι κινδυνεύει και έρχεται για οικονομικούς λόγους στην Ευρώπη. Και οι Έλληνες που βρίσκονται εδώ δεν έχουν δικαιώματα.