Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) των ΗΠΑ, η περίοδος της γρίπης ξεκινά συνήθως γύρω στον Οκτώβριο και συνίσταται στους πολίτες να κάνουν το αντιγριπικό εμβόλιο το συντομότερο.

Τουλάχιστον εννέα συμπτώματα είναι κοινά και για τους δύο ιούς. Σύμφωνα με το CDC, αυτά είναι τα εξής:

Πυρετός/ρίγη
Βήχας
Δύσπνοια
Κούραση
Πονόλαιμος
Ρινική καταρροή ή βουλωμένη μύτη
Μυϊκός πόνος ή πόνοι στο σώμα
Πονοκέφαλο
Εμετός και διάρροια

Μια διαφορά μεταξύ των δύο ιών είναι απώλεια γεύσης ή οσμής, η οποία όμως, σύμφωνα με το CDC μπορεί να υπάρξει και στη γρίπη. Απλά, είναι πιο συχνό σύμπτωμα Covid-19.

Μία πολύ σημαντική διαφορά είναι πότε εμφανίζονται πρώτη φορά τα συμπτώματα:

• Γρίπη: Τυπικά, ένα άτομο εμφανίζει συμπτώματα από μία έως τέσσερις ημέρες μετά τη μόλυνση.
• COVID-19: Συνήθως, ένα άτομο εμφανίζει συμπτώματα περίπου πέντε ημέρες μετά τη μόλυνση, ωστόσο μπορεί να εμφανιστούν και από 2 έως 14 ημέρες μετά τη μόλυνση.

Το ποσοστό είναι ελαφρώς μικρότερο μόνο σε δύο περιφέρειες της χώρας, τη Θεσσαλία (98,04%) και η Κεντρική Μακεδονία (98,15%).

Πανελλαδικά, το Δέλτα αντιστοιχούσε στο 99,59% των δειγμάτων που υποβλήθηκαν σε γενετικές αναλύσεις το δεκαπενθήμερο από 30 Αυγούστου μέχρι 12 Σεπτεμβρίου.

Η εξάπλωση του Δέλτα τους τελευταίους μήνες αναδεικνύεται στον παρακάτω πίνακα, όπου το μεταλλαγμένο στέλεχος εμφανίζεται με πράσινο χρώμα.

Τα ελάχιστα κρούσματα που δεν αντιστοιχούν στο Δέλτα αποδίδονται στο βρετανικό στέλεχος Άλφα, το οποίο πρωτοεμφανίστηκε στη Βρετανία και επικρατούσε στην Ελλάδα πριν από την άφιξη της ινδικής παραλλαγής.

Σύμφωνα με την έρευνα το εμβόλιο είναι αποτελεσματικό κατά 96% απέναντι στη νοσηλείας λόγω κορονοϊού αλλά κατά 87% στην πρόληψη της νόσησης από Covid-19, σύμφωνα με τα δεδομένα της μελέτης που διεξήγαγε το κέντρο υγείας Kaiser Permanente. Η έρευνα έγινε σε περισσότερους από 700.000 ανθρώπους, εκ των οποίων οι μισοί ήταν πλήρως εμβολιασμένοι και οι άλλοι μισοί ανεμβολίαστοι, όπως ανακοίνωσε η εταιρεία.

Σύμφωνα με τη Moderna το μεταδοτικότερο μεταλλαγμένο στέλεχος Δέλτα του κορονοϊού ευθύνεται για το 47% των κρουσμάτων μεταξύ των ατόμων που έχουν εμβολιαστεί.

Η έρευνα του CDC

Η Moderna υπενθυμίζει επίσης πρόσφατη μελέτη των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) των ΗΠΑ σε περισσότερους από 33.000 ανθρώπους που απευθύνθηκαν σε υγειονομικές δομές σε εννέα πολιτείες της χώρας, η οποία έδειξε ότι το εμβόλιο της Moderna είναι πιο αποτελεσματικό από άλλα, παρέχοντας συγκεκριμένα προστασία 95% έναντι της νοσηλείας και 92% έναντι της επείγουσας περίθαλψης ή της νοσηλείας σε ΜΕΘ λόγω της νόσου Covid-19 (κατά τη διάρκεια της περιόδου διεξαγωγής της μελέτης η μετάλλαξη Δέλτα είχε κυριαρχήσει στις ΗΠΑ).

Η προστασία εξασθενεί όσο περνά ο καιρός – Ελάχιστα σοβαρά περιστατικά σε εμβολιασμένους

Παρότι, όμως, το εμβόλιο προστατεύει σχεδόν πλήρως από τη σοβαρή νόσηση και τον θάνατο λόγω κορονοϊού, η Moderna δημοσίευσε μελέτη, η οποία δείχνει χαμηλότερο ποσοστό μολύνσεων μεταξύ εκείνων που εμβολιάστηκαν φέτος σε σχέση με όσους εμβολιάστηκαν πριν από έναν χρόνο.

Ειδικότερα, εξετάζοντας τα δεδομένα 26.000 ανθρώπων που έλαβαν τουλάχιστον μία δόση του εμβολίου της, η Moderna εντόπισε 162 περιπτώσεις μόλυνσης εμβολιασμένων ατόμων σε σύνολο 16.747 ανθρώπων που εμβολιάστηκαν μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου 2020, όταν σε σύνολο 11.431 ανθρώπων που εμβολιάστηκαν μεταξύ Δεκεμβρίου 2020 και Μαρτίου 2021 τα περιστατικά μόλυνσης ήταν μόνο 88. Γεγονός που σημαίνει ότι το ποσοστό των εμβολιασμένων που μολύνθηκαν από τον κορονοϊό ήταν περίπου 36% χαμηλότερο σε αυτούς που εμβολιάστηκαν πιο πρόσφατα (με βάση τα προσαρμοσμένα χρονικά στοιχεία της μελέτης).

Ωστόσο, η Moderna επισημαίνει ότι και στις δύο ομάδες ανθρώπων εντοπίστηκαν μόλις 19 «σοβαρά» περιστατικά νόσησης από Covid-19, γεγονός που καταδεικνύει την αποτελεσματικότητα του εμβολίου. Και παρότι η εταιρεία αναφέρει ότι καταγράφηκε μια «τάση μείωσης του ποσοστού των σοβαρών περιστατικών στην ομάδα των ανθρώπων που εμβολιάστηκαν πιο πρόσφατα», σημειώνει ότι ο αριθμός των περιστατικών ήταν τόσο μικρός που η τάση χαρακτηρίζεται «μη σημαντική».

Απαραίτητη αναμνηστική δόση

Η μελέτη την ίδια στιγμή «δείχνει ότι υπάρχει ανάγκη χορήγησης αναμνηστικής δόσης προκειμένου να διατηρηθεί το υψηλό επίπεδο προστασίας από τον κορονοϊό», δήωσε ο CEO της Moderna, Στεφάν Μπανσέλ σε ανακοίνωσή του.

Ωστόσο τόνισε ότι είναι «ενθαρρυντικό να βλέπουμε κλινικά και πραγματικά δεδομένα τα οποία ενισχύουν τα στοιχεία που αφορούν την αποτελεσματικότητα του εμβολίου κατά του κορονοϊού της Moderna».

Τα τελευταία αυτά κλινικά δεδομένα της Moderna αποκτούν πρόσθετη σημασία καθώς δημοσιεύονται σε μια περίοδο που πολλές χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, έχουν ξεκινήσει συζητήσεις για αναμνηστική δόση σε όσους έχουν ήδη εμβολιαστεί.

Μιλώντας στο κεντρικό δελτίο του ΣΚΑΪ,το μέλος της επιτροπής των ειδικών του υπουργείου Υγείας επισήμανε ότι προ της μετάλλαξης Δέλτα χρειαζόταν ένα 60-70% του πληθυσμού να εμβολιαστεί ή να αποκτήσει ανοσία μέσω νόσησης για να διαμορφωθεί τείχος ανοσίας, ενώ το ποσοστό φθάνει πλέον στο 85-90% του γενικού πληθυσμού, περιλαμβανομένων των παιδιών.

Ερωτηθείσα για το αν βλέπει το τέλος της περιπέτειας του κορωνοΐου την άνοιξη του 2022, είπε: «Ο κόσμος έχει πολύ δρόμο μπροστά του», ενώ υπογράμμισε πως εάν χρειαστεί να κλείσουν σχολεία, θα κλείσουν μόνο σε τοπικό επίπεδο.

Με αφορμή τα συμπεράσματα νέας μελέτης από την Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ, η κ. Σύψα προειδοποίησε ότι υπάρχει κίνδυνος νέων μεταλλάξεων σε φτωχές χώρες με χαμηλή εμβολιαστική κάλυψη που πιθανόν να ανατροφοδοτήσουν την επιδημία και σε χώρες που έχουν πετύχει εμβολιασμό.

Ειδικότερα, επισήμανε ότι «αν σκεφθούμε έξω από το στενό πλαίσιο της χώρας μας, υπάρχει πολύ χαμηλή εμβολιαστική κάλυψη, οπότε σε παγκόσμιο επίπεδο το τέλος της πανδημίας δεν είναι κοντά. Θα προσπαθήσουμε στη χώρα μας, όσο είναι δυνατόν, να περιορίσουμε αυτές τις αρνητικές συνέπειες. Όσο δεν υπάρχουν εμβόλια διαθέσιμα, και δεν προχωρά ο εμβολιασμός σε χώρες πιο φτωχές, είναι λογικό να υπάρχει μετάδοση, να εμφανιστούν καινούργιες μεταλλάξεις που να ανατροφοδοτήσουν την επιδημία και σε χώρες που έχουν πετύχει εμβολιασμό, οπότε στόχος όχι απλώς να δούμε το στενό πλαίσιο της χώρα μας, αλλά να ενθαρρυνθεί ο εμβολιασμός σε όλο τον κόσμο».

Πηγή: kathimerini.gr

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ελένη Κορομπόκη, Μαρία Γαβριατοπούλου, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα κύρια σημεία της συνέντευξης.

Μέχρι στιγμής τα εμβόλια συνέβαλαν στη σημαντική μείωση των κρουσμάτων, των εισαγωγών στα νοσοκομεία και ακόμα περισσότερο της ανάγκης νοσηλείας σε ΜΕΘ.

• Ωστόσο με την εξάπλωση της μετάλλαξης τύπου Δ παρατηρείται αύξηση των κρουσμάτων και των εισαγωγών στα νοσοκομεία, ιδιαίτερα σε νεότερες ηλικίες, 20-40 ετών, αλλά και στα παιδιά, κάτι που δεν είχε παρατηρηθεί στα προηγούμενα κύματα. Τα νέα κρούσματα αφορούν στην πλειοψηφία ανεμβολίαστους πολίτες.  

Σύμφωνα με τον Καθηγητή Schaffner ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος για να παραμείνει κάποιος ασφαλής είναι ο εμβολιασμός σε συνδυασμό με τη χρήση μάσκας σε εσωτερικούς χώρους. Για τους ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς, τους ηλικιωμένους και τα άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες θα πρέπει να περιοριστούν οι κοινωνικές επαφές. Στην περίπτωση κοινωνικών επαφών ο οποιοσδήποτε θα πρέπει αν αναλογίζεται το ρίσκο της νόσησης.

Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη εάν η επαφή θα είναι με εμβολιασμένα άτομα καθώς και το είδος της επαφής με αποφυγή του συγχρωτισμού. Οι συμμετοχή σε κοινωνικές εκδηλώσεις όπως γάμοι, βαφτίσεις, συνεστιάσεις θα πρέπει να αποφεύγεται, ενώ οι περιορισμένου τύπου κοινωνικές επαφές με λίγα άτομα, τα οποία είναι εμβολισμένα φαίνεται ότι είναι ασφαλείς. 

Οι μαζικοί έλεγχοι με τεστ ανίχνευσης έναντι του κορωνοϊού είναι απαραίτητοι ιδιαίτερα στο επόμενο διάστημα που αναμένεται έξαρση άλλων ιώσεων όπως της γρίπης και του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού. Στους εμβολιασμένους ασθενείς μπορεί να γίνεται έλεγχος με rapid test, ο οποίος αν και δεν υποκαθιστά το μοριακό έλεγχο, μπορεί να δώσει γρήγορο αποτέλεσμα. Στην περίπτωση που κάποιος έρθει σε επαφή με επιβεβαιωμένο κρούσμα θα πρέπει να υποβληθεί σε μοριακό έλεγχο τρεις έως πέντε μέρες μετά την έκθεση, ακόμα και αν είναι ασυμπτωματικός, και αυτό ισχύει τόσο για τους ανεμβολίαστους όσο και για τους εμβολιασμένους.

• Δυστυχώς, από μελέτες φαίνεται ότι στην περίπτωση της μετάλλαξης τύπου Δ  τα εμβολιασμένα άτομα έχουν τα ίδια ποσοστά ανιχνεύσιμου ιικού φορτίου στο ρινοφαρυγγικό επίχρισμα με τους μη εμβολιασμένους. Επομένως μπορούν και οι εμβολιασμένοι να μεταδώσουν τον ιό, ακόμα και αν δεν έχουν εκδηλώσει συμπτώματα, παρότι φαίνεται ότι μεταδίδουν τον ιό για μικρότερο χρονικό διάστημα σε σχέση με τα ανεμβολίαστα άτομα. Για το λόγο αυτό το Αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης λοιμώξεων συστήνει τη χρήση μάσκας και από εμβολιασμένα άτομα σε κλειστούς χώρους, προκειμένου να ελαττωθεί η μετάδοση όσο το δυνατόν περισσότερο. 

Σχετικά με τη μετάλλαξη τύπου Δ η οποία φαίνεται να κυριαρχεί αυτή τη στιγμή σε ποσοστό άνω του 90% στην Αμερική, φαίνεται ότι θα μας απασχολήσει το Φθινόπωρο και το Χειμώνα και πιθανώς ο μαζικός εμβολιασμός θα βοηθήσει να μην εμφανιστεί κάποια άλλη μετάλλαξη στο άμεσο μέλλον.

Όσον αφορά τον υποχρεωτικό εμβολιασμό ο Καθηγητής Schaffner επισήμανε ότι αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουμε μια εμπόλεμη κατάσταση παγκοσμίως και ότι η νίκη στης μάχη έναντι του κορωνοϊού δε μπορεί να στηριχτεί μόνο σε εθελοντές. Πρέπει να στρατολογήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερους πολίτες στον πόλεμο έναντι της μετάλλαξης Δ.

Μια εναλλακτική οδός είναι η προσφορά κινήτρων, πχ οικονομικά κίνητρα. Ειδικά για τους υγειονομικούς τα κίνητρα εμβολιασμού θα πρέπει να είναι επιστημονικά αλλά και ηθικά τονίζοντας τον εμβολιασμό εξασφαλίζεται και η ασφάλεια των ίδιων αλλά και των ασθενών. 

Από τον έλεγχο των 1.011 δειγμάτων, αναδείχθηκαν συνολικά 950 δείγματα με στελέχη ειδικού ενδιαφέροντος (Variants Of Concern – VOC) και 24 δείγματα με στελέχη υπό παρακολούθηση (Variants Under Monitoring).

Εκ των 950 δειγμάτων με στελέχη ειδικού ενδιαφέροντος, τα 868 αφορούν στο στέλεχος Delta, 72 αφορούν στο Alpha και 10 αφορούν στο Βeta. Εκ των 24 δειγμάτων με στελέχη υπό παρακολούθηση, τα 22 αφορούν στο στέλεχος B.1.1.318 (Variant E484K) και 2 αφορούν στο C.36. Επιπλέον ανιχνεύθηκε, 1 στέλεχος B.1.629.

• Από την έναρξη λειτουργίας του Εθνικού Δικτύου Γονιδιωματικής Επιτήρησης του ιού SARS-CoV-2 μέχρι σήμερα έχουν ελεγχθεί στην επικράτεια συνολικά 27.529 δείγματα από εγχώρια κρούσματα. Εξ αυτών 23.809 προέρχονται από τυχαία επιλογή δειγμάτων, 3.002 προέρχονται από στοχευμένη λήψη ή επιλογή δειγμάτων και για 718 δείγματα δεν είναι διαθέσιμος ο τρόπος επιλογής.

Μεταξύ των 23.809 τυχαία επιλεγμένων δειγμάτων στην επικράτεια, τα τέσσερα πιο συχνά στελέχη ειδικού ενδιαφέροντος ή υπό παρακολούθηση που έχουν απομονωθεί είναι το Alpha, με ποσοστό 64,78%, ακολουθούμενο από το Delta με ποσοστό 15,25%, το B.1.1.318 (Variant E484K) με ποσοστό 9,72% και το Beta με ποσοστό 1,23% (Πίνακας 4).

Η διαχρονική εξέλιξη της σχετικής συχνότητας των αλληλουχηθέντων δειγμάτων από τυχαία δειγματοληψία ανά είδος στελεχών, μέχρι και την εβδομάδα 30 απεικονίζεται στο Διάγραμμα 9, ενώ δίνονται επιπλέον προσωρινά στοιχεία για τις εβδομάδες 31-32.

• Από τα 3.002 δείγματα που έχουν ληφθεί ή επιλεγεί στοχευμένα, έχουν βρεθεί 2.839 στελέχη ειδικού ενδιαφέροντος ή υπό παρακολούθηση. Από τα δείγματα αυτά, 43,64% αφορούν στο B.1.1.318 (Variant E484K), 28,21% στο Delta, 15,79% στο Alpha, 6,70% στο Beta, 0,13% στο C.36 και 0,10% στο Gamma.

Επιπλέον, έχουν απομονωθεί συνολικά 247 στελέχη ειδικού ενδιαφέροντος ή υπό παρακολούθηση ή ενδιαφέροντος από δείγματα εισαγόμενων κρουσμάτων, εκ των οποίων 116 στο Delta, 113 αφορούν στο Alpha, 6 στο Beta, 4 στο B.1.1.318 (Variant E484K), 4 στο B.1.621 (VOI), 1 στο Eta, 1 στο C.36, 1 στο Kappa και 1 στο B.1.623.

Όσον αφορά στα στελέχη ενδιαφέροντος που χρήζουν άμεσης λήψης μέτρων ελέγχου επί του παρόντος στη χώρα, η γεωγραφική κατανομή ανά Περιφερειακή Ενότητα παρουσιάζεται στον Πίνακα 5.

Η εξαιρετικά μεταδοτική παραλλαγή δέλτα του SARS–CoV-2, επίσης γνωστή ως B1617.2, αναγνωρίστηκε στην Ινδία τον Οκτώβριο του 2020. Είναι πλέον το κυρίαρχο στέλεχος στις ΗΠΑ και σε πολλές άλλες χώρες.

Μεταδίδεται γρήγορα. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία (4 Αυγούστου 2021), η παραλλαγή δέλτα έχει φτάσει σε περισσότερες από 130 χώρες. Έχει ήδη ξεπεράσει την παραλλαγή άλφα ως προς τον αριθμό των κρουσμάτων COVID-19 σε πολλές από αυτές τις χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ. Η παραλλαγή πιστεύεται ότι είναι κατά 55% έως 90% πιο μεταδοτική από τις προηγούμενες παραλλαγές του SARS–CoV-2.

Οι ερευνητές εξακολουθούν να μην είναι εντελώς σίγουροι γιατί η παραλλαγή δέλτα είναι πολύ πιο μεταδοτική από άλλες. Πιστεύουν ότι οι αλλαγές στην πρωτεΐνη της παραλλαγής δέλτα μπορεί να διευκολύνουν την είσοδο του ιού στα ανθρώπινα κύτταρα. Μια άλλη πρώιμη μελέτη υποδηλώνει ότι μια μετάλλαξη στην παραλλαγή δέλτα μπορεί να βοηθήσει τον ιό να συνδυαστεί καλύτερα με ανθρώπινα κύτταρα μόλις προσκολληθεί. Με αυτό τον τρόπο, ο ιός είναι σε θέση να μολύνει περισσότερα κύτταρα και να διαφύγει της δράσης του ανοσοποιητικού συστήματος.

Φαίνεται να επηρεάζει συχνότερα τους νεότερους. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, μελέτες έδειξαν ότι παιδιά και ενήλικες κάτω των 50 ετών είχαν 2,5 φορές περισσότερες πιθανότητες να μολυνθούν από το στέλεχος δέλτα του SARS–CoV-2.

Τα συμπτώματα φαίνεται να είναι πιο έντονα και να εμφανίζονται γρηγορότερα. Οι άνθρωποι μπορεί να είναι πιο πιθανό να καταλήξουν στο νοσοκομείο εάν έχουν την παραλλαγή δέλτα. Μελέτες υποδεικνύουν ότι μπορεί να έχει σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο νοσηλείας από την παραλλαγή άλφα.

Τα κυριότερα συμπτώματα των ασθενών με το στέλεχος δέλτα του SARS–CoV-2 περιλαμβάνουν:

• Πονοκέφαλο
• Πονόλαιμο
• Ρινική καταρροή
• Πυρετό

Ο βήχας αναφέρεται λιγότερο συχνά και η απώλεια της όσφρησης δεν περιλαμβάνεται πλέον στα κορυφαία 10 συχνότερα συμπτώματα. Οι ερευνητές ανησυχούν ότι τα άτομα μπορεί να μπερδέψουν τα συμπτώματα με ένα κοινό κρυολόγημα και να αποφύγουν την καραντίνα, το οποίο μπορεί να βοηθήσει την εξάπλωση του στελέχους δέλτα.

Ο εμβολιασμός είναι το καλύτερο μέτρο πρόληψης. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα δεδομένα, οι δύο δόσεις του εμβολίου των Pfizer-BioNTech παρέχουν προστασία κατά 79% έναντι της μόλυνσης με την παραλλαγή δέλτα του SARS–CoV-2. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι επίσης ότι παρέχει προστασία κατά 96% από την ανάγκη νοσηλείας εάν ένα εμβολιασμένο άτομο μολυνθεί από το νέο στέλεχος. Δύο δόσεις του εμβολίου της AstraZeneca είναι κατά 92% αποτελεσματικό ως προς την αποφυγή της νοσηλείας λόγω μόλυνσης από το στέλεχος δέλτα.

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν κρίσιμες προσαρμογές του ιού, που τον βοηθούν να αγκιστρωθεί στα ανθρώπινα κύτταρα με εκπληκτική δύναμη και στη συνέχεια να κρυφτεί μόλις εισβάλει μέσα σε αυτά. Αργότερα, καθώς βγαίνει από τα κύτταρα, ο SARS-CoV-2 εκτελεί μία κρίσιμη διεργασία ώστε να προετοιμάσει τα νέα σωματίδια του ιού για τη μόλυνση ακόμη περισσότερων ανθρώπινων κυττάρων. Αυτά είναι μερικά από τα εργαλεία που επέτρεψαν στον ιό να εξαπλωθεί τόσο γρήγορα -και γι’ αυτό είναι τόσο δύσκολο να ελεγχθεί- και ανασκοπούνται σε μία δημοσίευση στο περιοδικό Nature. Οι καθηγητές της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ευστάθιος Καστρίτης, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και Θάνος Δημόπουλος (πρύτανης ΕΚΠΑ) παρουσιάζουν τα κύρια σημεία της δημοσίευσης.

Μετάλλαξη Δέλτα: Αυτά είναι τα πέντε συμπτώματα

O νέος κορoνοϊός SARS-CoV-2 διαθέτει ένα κάλυμμα από σάκχαρα, όπως δείχνουν οι προσομοιώσεις του στον υπολογιστή, και συγκεκριμένα στις πρωτεΐνες-ακίδες, οι οποίες ξεχωρίζουν στην επιφάνειά του. Αυτά τα μόρια του σακχάρου είναι γνωστά ως γλυκάνες.

Πολλοί ιοί έχουν γλυκάνες που καλύπτουν τις εξωτερικές πρωτεΐνες τους και τις καμουφλάρουν αποκρύπτοντάς τις από το ανοσοποιητικό σύστημα. Ερευνητές, όμως, δημιούργησαν μία λεπτομερή απεικόνιση αυτού του καλύμματος βασισμένη σε δομικά και γενετικά δεδομένα, που τελικά ανασυντέθηκε άτομο προς άτομο από έναν υπερυπολογιστή, δίνοντας μία εξαιρετικά λεπτομερή απεικόνιση. Μέσα από αυτό το κάλυμμα, όμως, ξεχωρίζει ένας μη επικαλυμμένος βρόχος, ο οποίος είναι ένα τμήμα της πρωτεΐνης-ακίδας που αποτελεί τον τομέα δέσμευσης του υποδοχέα (RBD), ένα από τα τρία τμήματα της ακίδας που συνδέονται με τους υποδοχείς ACE2 στα ανθρώπινα κύτταρα.

Στην προσομοίωση, όταν ο RBD προβάλλει πάνω από το κάλυμμα των σακχάρων, δύο άλλα μόρια γλυκάνης λαμβάνουν μία θέση που κλειδώνει τον RBD στη θέση του, στηρίζοντάς τον. Όμως, τα μοντέλα προσομοίωσης έδειξαν ότι εάν αλλάξουν αυτές οι γλύκανες τότε η RBD καταρρέει. Μία άλλη ερευνητική ομάδα ανέπτυξε μία τεχνική για να δοκιμάσει το ίδιο πείραμα στο εργαστήριο και μέχρι τον Ιούνιο του 2020 διαπίστωσαν ότι μεταλλαγές των δύο γλυκανών μείωσαν την ικανότητα της πρωτεΐνης-ακίδας να συνδέεται με τον υποδοχέα ACE2 των ανθρώπινων κυττάρων. Αυτό το εύρημα δεν είχε περιγραφεί προηγουμένως σε κορονοϊούς. Έτσι, είναι πιθανό ότι η απόρριψη αυτών των δύο σακχάρων θα μπορούσε να μειώσει τη μολυσματικότητα του ιού, αν και οι ερευνητές ακόμη δεν έχουν τρόπο να το κάνουν αυτό.

Από την έναρξη της πανδημίας COVID-19, οι επιστήμονες έχουν κατανοήσει τις λεπτομέρειες του τρόπου με τον οποίο ο SARS-CoV-2 μολύνει τα κύτταρα. Επικεντρώνοντας στη διαδικασία της μόλυνσης, ελπίζουν να βρουν καλύτερους τρόπους για να την ανακόψουν μέσω βελτιωμένων θεραπειών και εμβολίων και να μάθουν γιατί τα πιο πρόσφατα στελέχη, όπως η παραλλαγή Δέλτα, είναι πιο μεταδοτικά.

Κάθε σωματίδιο ιού SARS-CoV-2 έχει μία εξωτερική επιφάνεια με 24-40 τυχαία διατεταγμένες πρωτεΐνες-ακίδες που είναι το κλειδί για τη σύνδεση με τα ανθρώπινα κύτταρα. Για άλλους τύπους ιών, όπως της γρίπης, οι εξωτερικές πρωτεΐνες σύνδεσης/σύντηξης είναι σχετικά άκαμπτες. Ωστόσο, οι ακίδες του SARS-CoV-2 είναι εξαιρετικά ευέλικτες και αρθρώνονται σε τρία διαφορετικά σημεία. Αυτό επιτρέπει στις ακίδες να περιστρέφονται και να ταλαντεύονται, γεγονός που διευκολύνει τη σάρωση της επιφάνειας του κυττάρου και την ταυτόχρονη σύνδεση πολλών αιχμών σε ένα ανθρώπινο κύτταρο. Δεν υπάρχουν παρόμοια πειραματικά δεδομένα για άλλους κορονοϊούς, αλλά επειδή οι αλληλουχίες πρωτεϊνών-ακίδων εμφανίζονται διατηρημένες στην εξέλιξη των κορονοϊών, μάλλον πρόκειται για κοινό χαρακτηριστικό των ιών αυτής της οικογένειας.

Στην αρχή της πανδημίας, οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι η περιοχή RBD της πρωτεΐνης-ακίδας του SARS-CoV-2 συνδέεται με τον υποδοχέα ACE2, που βρίσκεται στο εξωτερικό πολλών κυττάρων του ανωτέρου αναπνευστικού και των πνευμονικών κυττάρων. Αυτός ο υποδοχέας είναι, επίσης, το σημείο σύνδεσης του SARS-CoV, του ιού που προκαλεί σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο (SARS). Όμως, σε σύγκριση με τον SARS-CoV, εκτιμάται ότι ο SARS-CoV-2 συνδέεται με το ACE2 2-4 φορές πιο ισχυρά, επειδή αρκετές αλλαγές στην περιοχή RBD σταθεροποιούν τα σημεία σύνδεσης του ιού.

Οι παραλλαγές του SARS-CoV-2 που προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία τείνουν να εμφανίζουν μεταλλάξεις στην υπομονάδα S1 της πρωτεΐνης-ακίδας, η οποία φιλοξενεί την περιοχή RBD και είναι υπεύθυνη για τη σύνδεση στον υποδοχέα ACE2. (Μία δεύτερη υπομονάδα της ακίδας, η S2, συμβάλλει στη σύντηξη του περιβλήματος του ιού με τη μεμβράνη του κυττάρου ξενιστή). Η παραλλαγή Άλφα, για παράδειγμα, περιλαμβάνει δέκα αλλαγές στην αλληλουχία της πρωτεϊνης-ακίδας, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα η RBD να είναι πιο πιθανό να παραμείνει σε θέση που βοηθά τον ιό, διευκολύνοντας την είσοδό του στα κύτταρα. Η παραλλαγή Δέλτα, η οποία τώρα εξαπλώνεται ταχύτατα, φιλοξενεί πολλαπλές μεταλλάξεις στην υπομονάδα S1, συμπεριλαμβανομένων τριών στην περιοχή της RBD που φαίνεται να ενισχύουν την ικανότητα της RBD να συνδέεται με τον υποδοχέα ACE2 και να παρακάμπτει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Μόλις οι ακίδες του ιού συνδέονται με τον υποδοχέα ACE2, άλλες πρωτεΐνες στην επιφάνεια του κυττάρου-ξενιστή ξεκινούν μία διαδικασία που οδηγεί στη σύντηξη του περιβλήματος του ιού και της κυτταρικής μεμβράνης.

Ο ιός που προκαλεί τον SARS, ο SARS-CoV, χρησιμοποιεί ένα από τα δύο ένζυμα-πρωτεάσες (είναι ένζυμα που «κόβουν» άλλες πρωτεΐνες σε συγκεκριμένες θέσεις) του κυττάρου-ξενιστή για να εισβάλλει: Την TMPRSS2 ή την καθεψίνη L. Η TMPRSS2 είναι η ταχύτερη διαδρομή, αλλά ο SARS-CoV εισέρχεται συχνά μέσω ενός ενδοσώματος -μίας φυσαλίδας που περιβάλλεται από λιπίδια- η οποία βασίζεται στην καθεψίνη L. Ωστόσο, όταν οι ιοί εισέρχονται στα κύτταρα με αυτόν τον τρόπο, οι αντιιϊκές πρωτεΐνες μπορούν να τους παγιδέψουν.

Ο SARS-CoV-2 διαφέρει από τον SARS-CoV στο ότι χρησιμοποιεί πιο αποτελεσματικά την TMPRSS2, ένα ένζυμο που βρίσκεται σε μεγάλες συγκεντρώσεις στην επιφάνεια των κυττάρων του αναπνευστικού επιθηλίου. Πρώτον, η TMPRSS2 κόβει μία θέση στην υπομονάδα S2 και έτσι εκθέτει μία σειρά υδρόφοβων αμινοξέων που εισδύουν γρήγορα στην πλησιέστερη μεμβράνη: Αυτή του κυττάρου ξενιστή. Η προτεταμένη ακίδα, στη συνέχεια, διπλώνεται πάνω της, σαν φερμουάρ, οδηγώντας στη σύντηξη του περιβλήματος του ιού και της κυτταρικής μεμβράνης.

Ο ιός, ακολούθως, εκτοξεύει το γονιδίωμά του (το γενετικό υλικό του) απευθείας στο κύτταρο. Εισβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο, σαν ελατήριο, ο SARS-CoV-2 μολύνει τα κύτταρα ταχύτερα από τον SARS-CoV και αποφεύγει να παγιδευτεί σε ενδοσώματα.

Η ταχεία είσοδος του ιού, χρησιμοποιώντας την TMPRSS2, εξηγεί γιατί η χλωροκίνη δεν λειτούργησε σε κλινικές δοκιμές ως θεραπεία για την COVID-19, παρά τις πρώτες ελπιδοφόρες εργαστηριακές μελέτες. Οι εργαστηριακές μελέτες χρησιμοποιούσαν κύτταρα που χρησιμοποιούσαν αποκλειστικά την καθεψίνη για είσοδο του ιού μέσω ενδοσωματων. Όταν ο ιός μεταδίδεται και αναπαράγεται στον ανθρώπινο αναπνευστικό επιθήλιο δεν χρησιμοποιεί ενδοσώματα, οπότε η χλωροκίνη, η οποία είναι ένα φάρμακο που αναστέλλει τα ενδοσώματα, δεν είναι αποτελεσματική.

Αυτή η ανακάλυψη υποδεικνύει, επίσης, ότι οι αναστολείς πρωτεάσης θα μπορούσαν να είναι μία πολλά υποσχόμενη θεραπεία που θα ανέστειλε τη δυνατότητα του ιού να χρησιμοποιήσει την TMPRSS2, την καθεψίνης L ή άλλες πρωτεάσες για την είσοδό του στα κύτταρα. Ένας αναστολέας της TMPRSS2, το mesylate kamostate, ο οποίος έχει εγκριθεί στην Ιαπωνία για τη θεραπεία της παγκρεατίτιδας, εμπόδισε τον ιό να εισέλθει στα πνευμονικά κύτταρα, αλλά το φάρμακο δεν βελτίωσε την έκβαση των ασθενών σε μία αρχική κλινική δοκιμή.

Τα επόμενα στάδια της λοίμωξης είναι λιγότερο ξεκάθαρα. Αφού ο ιός ενέσει το γονιδίωμά του (που είναι σε μορφή RNA) στο κύτταρο, τότε τα ριβοσώματα στο κυτταρόπλασμα μεταφράζουν δύο τμήματα του RNA του ιού σε μεγάλες αλληλουχίες αμινοξέων, οι οποίες στη συνέχεια διασπώνται σε 16 πρωτεΐνες, συμπεριλαμβανομένων πολλών που εμπλέκονται στη σύνθεση του RNA. Αργότερα, παράγονται περισσότερα μόρια RNA που κωδικοποιούν συνολικά 26 γνωστές ιϊκές πρωτεΐνες, συμπεριλαμβανομένων δομικών πρωτεϊνών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή νέων σωματιδίων ιού, όπως η ακίδα και άλλες βοηθητικές πρωτεΐνες. Με αυτόν τον τρόπο, ο ιός αρχίζει να δημιουργεί αντίγραφα του δικού του αγγελιοφόρου RNA. Όμως, χρειάζεται τον κυτταρικό μηχανισμό για να μεταφράσει αυτά τα mRNA σε πρωτεΐνες. Οι κορονοϊοί αναλαμβάνουν τον έλεγχο αυτού του μηχανισμού με πολλούς τρόπους. Οι ερευνητές έχουν επικεντρωθεί σε τρεις μηχανισμούς, με τους οποίους ο SARS-CoV-2 καταστέλλει τη μετάφραση mRNA του ξενιστή υπέρ της δικής του. Αν και κανείς δεν είναι μοναδικός για αυτόν τον ιό, ο συνδυασμός, η ταχύτητα και η αποτελεσματικότητα φαίνονται μοναδικοί. Πρώτον, ο ιός εξαλείφει τον ανταγωνισμό: Η πρωτεΐνη του ιού Nsp1, μία από τις πρώτες πρωτεΐνες που μεταφράζεται όταν φτάσει ο ιός, στρατολογεί πρωτεΐνες του ξενιστή που κόβουν συστηματικά όλα τα μόρια mRNA μέσα στο κύτταρο που δεν έχουν επισήμανση ότι προέρχονται από τον ιό. Όταν ερευνητές βάζουν σε ένα μόριο mRNA του κυττάρου-ξενιστή μία παρόμοια επισήμανση τότε το mRNA δεν κόβεται σε κομμάτια.

Δεύτερον, η μόλυνση μειώνει τη συνολική μετάφραση πρωτεϊνών στο κύτταρο κατά 70%. Η πρωτεΐνη του ιού Nsp1 είναι και πάλι ο κύριος ένοχος, αυτήν τη φορά αποκλείει το κανάλι εισόδου των ριβοσωμάτων, έτσι ώστε το mRNA να μη μπορεί να μπει μέσα και η περιορισμένη μεταφραστική ικανότητα που απομένει είναι αφιερωμένη στα μόρια mRNA του ιού.

Τέλος, ο ιός «κλείνει» το σύστημα συναγερμού του κυττάρου. Αυτό συμβαίνει με πολλούς τρόπους, αλλά βασικά ο ιός εμποδίζει το κυτταρικό mRNA να βγει από τον πυρήνα, συμπεριλαμβανομένων και των οδηγιών για πρωτεΐνες που προορίζονται να προειδοποιήσουν το ανοσοποιητικό σύστημα για τη μόλυνση. Πάλι η Nsp1 φαίνεται να μπλοκάρει τα κανάλια εξόδου στον πυρήνα του κυττάρου. Επειδή οι μεταγραφές των γονιδίων στο mRNA δεν μπορούν να βγουν από τον πυρήνα, τα μολυσμένα κύτταρα δεν απελευθερώνουν πολλές ιντερφερόνες, οι οποίες φυσιολογικά προειδοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα για την παρουσία ενός ιού. Ο SARS-Cov-2 είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός στην αναστολή αυτού του συστήματος συναγερμού: Σε σύγκριση με άλλους αναπνευστικούς ιούς, συμπεριλαμβανομένου του SARS-CoV και του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού, η μόλυνση από τον SARS-CoV-2 προκαλεί σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα ιντερφερόνων. Επιπλέον, ερευνητές αναφέρουν ότι μεταλλάξεις στην παραλλαγή Άλφα φαίνεται να την κάνουν ικανότερη να αναστείλει την παραγωγή ιντερφερόνης ακόμη πιο αποτελεσματικά.

Μόλις ο ιός αναλάβει τον έλεγχο του μηχανισμού της μετάφρασης, αναδιαμορφώνει εκτενώς το εσωτερικό και το εξωτερικό του κυττάρου σύμφωνα με τις ανάγκες του.

Πρώτον, μερικές από τις πρόσφατα συναρμολογημένες πρωτεΐνες-ακίδες του ιού ταξιδεύουν στην επιφάνεια του κυττάρου και σπρώχνουν τη μεμβράνη-ξενιστή. Εκεί, ενεργοποιούν ένα κανάλι ιόντων ασβεστίου του ξενιστή, το οποίο αποβάλλει μία λιπαρή επικάλυψη στο εξωτερικό του κυττάρου, την ίδια επικάλυψη που βρίσκεται στα κύτταρα που συνενώνονται, όπως τα μυϊκά κύτταρα. Σε αυτό το σημείο, τα μολυσμένα κύτταρα συντήκονται με γειτονικά κύτταρα που εκφράζουν τον υποδοχέα ACE2 και εξελίσσονται σε ογκώδη αναπνευστικά κύτταρα γεμάτα με έως και 20 πυρήνες. Αυτές οι συντηγμένες δομές, που ονομάζονται συγκύτια, προκαλούνται και από άλλες ιογενείς λοιμώξεις, όπως ο ιός HIV και ο απλός έρπης, αλλά όχι από τον ιό SARS. Πιθανά ο σχηματισμός συγκυτίων επιτρέπει στα μολυσμένα κύτταρα να ευδοκιμήσουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα, αναβλύζοντας όλο και περισσότερο ιό. Ορισμένα μολυσμένα με κύτταρα σχηματίζουν συγκύτια ακόμη και με λεμφοκύτταρα, ένα από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού. Αυτός είναι ένας γνωστός μηχανισμός αποφυγής του ανοσοποιητικού συστήματος από καρκινικά κύτταρα, αλλά όχι από ιούς.

Στο εσωτερικό του κυττάρου συμβαίνουν ακόμη μεγαλύτερες αλλαγές. Όπως και άλλοι κορονοϊοί, ο SARS-CoV-2 μετατρέπει το μακρύ, λεπτό ενδοπλασματικό δίκτυο (ER), ένα δίκτυο από επίπεδες μεμβράνες που εμπλέκονται στη σύνθεση και τη μεταφορά πρωτεϊνών, σε σφαίρες με διπλή μεμβράνη, σαν το ενδοπλασματικό δίκτυο να σχηματίζει φυσαλίδες. Αυτά τα κυστίδια διπλής μεμβράνης (DMVs) μπορεί να παρέχουν ένα ασφαλές μέρος για την αναπαραγωγή και μετάφραση του ιικού RNA, προστατεύοντάς το από έμφυτους ανοσοποιητικούς αισθητήρες του κυττάρου, αλλά αυτή η υπόθεση εξακολουθεί να ερευνάται.

Οι πρωτεΐνες που εμπλέκονται στον σχηματισμό των κυστιδίων διπλής μεμβράνης θα μπορούσαν να αποτελέσουν καλούς στόχους φαρμάκων, επειδή φαίνεται ότι είναι απαραίτητες για την αντιγραφή του ιού. Για παράδειγμα, μία πρωτεΐνη του κυττάρου-ξενιστή, η TMEM41B, απαιτείται για την κινητοποίηση χοληστερόλης και άλλων λιπιδίων για την επέκταση των μεμβρανών του ενδοπλασματικού δικτύου, έτσι ώστε όλα τα μέρη του ιού να χωρέσουν μέσα. Η αναστολή της TMEM41B έχει σημαντικό αντίκτυπο στη μόλυνση. Η διαμεμβρανική πρωτεΐνη Nsp3 του κορονοϊού θα μπορούσε, επίσης, να είναι ένας στόχος, καθώς δημιουργεί έναν πόρο που μοιάζει με κορώνα στα τοιχώματα των κυστιδίων διπλής μεμβράνης για να απομακρύνει το ιικό RNA που παράχθηκε μετά τη μόλυνση.

Οι περισσότεροι ιοί που έχουν εξωτερικό περιτύλιγμα, γνωστό ως φάκελο, σχηματίζουν αυτό το χαρακτηριστικό συναρμολογώντας τα κυστίδια απευθείας στην άκρη του κυττάρου, ξεκλέβοντας τμήματα από την κυτταροπλασματική μεμβράνη του ίδιου του κυττάρου κατά την έξοδό τους. Αλλά οι νεοφτιαγμένες πρωτεΐνες του κορονοϊού ακολουθούν διαφορετικό δρόμο.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι κορονοϊοί μεταφέρονται έξω από το κύτταρο μέσω του συμπλέγματος Golgi, που είναι ένα οργανίδιο που λειτουργεί σαν ταχυδρομείο: Συσκευάζει μόρια σε μεμβράνες και τα στέλνει σε άλλα μέρη του κυττάρου. Εκεί, ο ιός σχηματίζει ένα περίβλημα λιπιδίων από τη μεμβράνη του συμπλέγματος Golgi. Τα νεοσυσταθέντα σωματίδια του ιού μεταφέρονται, στη συνέχεια, μέσα στα κυστίδια Golgi στην κυτταρική επιφάνεια, από όπου εκτοξεύονται έξω από το κύτταρο.

Όμως, ερευνητές από τις ΗΠΑ ανέφεραν ότι είχαν εντοπίσει κορονοϊούς να φεύγουν από το κύτταρο μέσω λυσοσωμάτων (πρόκειται για ενδοκυτταρικούς κάδους «σκουπιδιών» γεμάτους με ένζυμα που διασπούν τμήματα των κυττάρων). Παρατήρησαν ότι ο αποκλεισμός της εκκριτικής οδού που βασίζεται στο σύστημα Golgi δεν φαίνεται να επηρεάζει την ποσότητα του μολυσματικού ιού που απελευθερώνεται. Αντίθετα, τα στοιχεία δείχνουν ότι οι πρωτεΐνες του ιού σχηματίζουν ένα περίβλημα μέσα στο ενδοπλασματικό δίκτυο και στη συνέχεια εκμεταλλεύονται τα λυσοσώματα για να βγουν από το κύτταρο. Οι ερευνητές δοκιμάζουν -επί του παρόντος- αναστολείς που εμποδίζουν τη διαδικασία λυσοσωμικής εξόδου.

Η έξοδος από ένα κύτταρο μέσω του συστήματος Golgi ή των λυσοσωμάτων είναι αργή και αναποτελεσματική σε σύγκριση με την εκκόλαψη από την κυτταροπλασματική μεμβράνη, και οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν γιατί το κάνει ο SARS-CoV-2. Υποψιάζονται ότι η σύνθεση των λιπιδίων ενός φακέλου που προέρχεται από το Golgi ή τα λυσοσώματα είναι ίσως πιο «κατάλληλη» για τον ιό από ό,τι από έναν φάκελο που προέρχεται από την κυτταροπλασματική μεμβράνη.

Κατά την έξοδο από το κύτταρο, ακόμη ένα γεγονός κάνει αυτόν τον ιό ιδιαίτερα μολυσματικό: Μία ταχεία αποκοπή σε μία θέση με πέντε αμινοξέα προετοιμάζει τον ιό να επιτύχει τον επόμενο στόχο του. Εκεί που άλλοι κορονοϊοί έχουν μόνο ένα αμινοξύ αργινίνης στη συμβολή των υπομονάδων S1 και S2 της ακίδας, ο SARS-CoV-2 έχει μία σειρά από πέντε αμινοξέα. Τον Μάιο του 2020, ερευνητές ανέφεραν ότι μία πρωτεΐνη των κυττάρων του ξενιστή, που ονομάζεται φουρίνη, αναγνωρίζει και περικόπτει αυτήν τη σειρά αμινοξέων και αυτή η τομή είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική είσοδο του ιού στα ανθρώπινα πνευμονικά κύτταρα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ερευνητές έχουν εντοπίσει μία θέση διάσπασης από τη φουρίνη σε έναν ιό. Οι πολύ παθογόνοι ιοί της γρίπης των πτηνών έχουν, επίσης, τέτοιες θέσεις. Ένα στέλεχος του SARS-CoV-2 σε καλλιέργεια έχασε αυτήν την περιοχή διάσπασης από τη φουρίνη και εμφάνιζε μικρότερη ικανότητα μόλυνσης των κυττάρων σε πειραματόζωα. Σε μία άλλη μελέτη διαπιστώθηκε, επίσης, ότι ο κορονοϊός με άθικτη περιοχή διάσπασης από τη φουρίνη εισέρχεται σε ανθρώπινα κύτταρα της αναπνευστικής οδού ταχύτερα από ό,τι χωρίς αυτή τη θέση διάσπασης.

Πιθανά η φουρίνη «κόβει» αυτήν την περιοχή σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια της συναρμολόγησης των σωματιδίων του ιού ή λίγο πριν την απελευθέρωσή τους. Ο συγχρονισμός μπορεί να εξηγήσει γιατί ο ιός εξέρχεται μέσω του Golgi ή των λυσοσωμάτων, καθώς μόλις συναρμολογηθεί ο ιός μεταφέρεται σε ένα οργανίδιο όπου υπάρχει άφθονη η πρωτεάση φουρίνη.

Με την απόσπαση του «συνδέσμου» μεταξύ των υπομονάδων S1 και S2, μετά την αποκοπή από τη φουρίνη, η ακίδα του ιού θα υποστεί μία δεύτερη «κοπή» από την TMPRSS2, η οποία εκθέτει την υδρόφοβη περιοχή που «θάβεται» γρήγορα στη μεμβράνη κυττάρου ξενιστή. Εάν οι αιχμές δεν προ-επεξεργαστούν από τη φουρίνη -και δε συμβαίνει πάντα- τότε αναγκαστικά παρακάμπτουν το στάδιο της επεξεργασίας από την TMPRSS2 και εισέρχονται μέσω του πιο αργού μονοπατιού μέσω εμοδσωματων ή και καθόλου.

Οι μεταλλάξεις Άλφα και Δέλτα

Δύο παραλλαγές του κορονοϊού, Άλφα και Δέλτα, έχουν αλλάξει τις θέσεις διάσπασης της φουρίνης. Στην παραλλαγή Άλφα, το αρχικό αμινοξύ προλίνη έχει αλλάξει σε ιστιδίνη (P681H), ενώ στην παραλλαγή Δέλτα αλλάζει σε αργινίνη (P681R). Και οι δύο αλλαγές κάνουν την ακολουθία λιγότερο όξινη και όσο πιο βασική είναι η σειρά των αμινοξέων τόσο πιο αποτελεσματικά η φουρίνη την αναγνωρίζει και την κόβει. Ως αποτέλεσμα, ο ιός που γίνεται ακόμα αποτελεσματικότερος στη μετάδοσή του. Περισσότερες ακίδες που «κόβονται» από τη φουρίνη σημαίνει περισσότερες ακίδες που εισέρχονται στα ανθρώπινα κύτταρα. Στο SARS-CoV, λιγότερο από το 10% των πρωτεϊνών-ακίδων είναι «επεξεργασμένο», αλλά στον SARS-CoV-2 αυτό το ποσοστό αυξάνεται στο 50%. Στην παραλλαγή Άλφα, υπερβαίνει το 50%. Στην πολύ μεταδοτική παραλλαγή Δέλτα, πάνω από το 75% των ακίδων είναι προετοιμασμένες να μολύνουν ένα ανθρώπινο κύτταρο.

Υπάρχουν πολλοί άγνωστοι παράγοντες, ακόμα, για την κατανόηση της COVID-19. Bασικά κενά στη γνώση περιλαμβάνουν τον αριθμό των υποδοχέων ACE2 που απαιτούνται για τη σύνδεση σε κάθε ακίδα-πρωτεΐνη, πότε η υπομονάδα S2 διασπάται από την TMPRSS2 και τον αριθμό των ακίδων που απαιτούνται για τη σύντηξη μεταξύ ιών και κυτταρικών μεμβρανών. Εν τω μεταξύ, έχουν εντοπιστεί τουλάχιστον 332 αλληλεπιδράσεις μεταξύ του SARS-CoV-2 και ανθρώπινων πρωτεϊνών. Οι περισσότερες μεταλλάξεις, μέχρι στιγμής, σχετίζονται με το πόσο αποτελεσματικά εξαπλώνεται ο ιός, όχι με το πόσο ο ιός καταστρέφει τον ξενιστή, συμφωνούν οι ειδικοί. Η παραλλαγή Δέλτα χαρακτηρίζεται από ταχύτερη αύξηση των επιπέδων του ιού και σε υψηλότερα επίπεδα στην αναπνευστική οδό από ό,τι οι προηγούμενες παραλλαγές του ιού, όμως δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητό το πώς οι μεταλλάξεις της παραλλαγής Δέλτα έχουν κάνει τον ιό τόσο μεταδοτικό.

«Οφείλεται αυτό στο γεγονός ότι δεν γίνονται πλέον πολλά τεστ;», διερωτάται ο καθηγητής της Πολιτικής της Υγείας στο LSE, για να απαντήσει: «Μάλλον όχι, γιατί ταυτόχρονα με τα νέα κρούσματα (μπλε γραμμή) πέφτουν και οι εισαγωγές στα νοσοκομεία (κόκκινη γραμμή)».

Και προσθέτει: «Με την αύξηση του αριθμού των εμβολιασθέντων στη χώρα μας θα μπορέσουμε και εμείς να ανακόψουμε την αυξητική πορεία της μετάδοσης της Δέλτα. Δεν πρόκειται να καταστραφούμε, ούτε να αντιμετωπίσουμε χειρότερες καταστάσεις από αυτές που συναντήσαμε στα προηγούμενα κύματα της πανδημίας. Αυτό όμως με την προϋπόθεση πως θα κάνουμε αυτά που πρέπει. Δηλαδή εάν εμβολιαστούμε και εάν παράλληλα τηρούμε τα γνωστά μέτρα δημόσιας υγείας».

«Επιπλέον, είναι σημαντικό να σταματήσουν να επικοινωνούνται αντικρουόμενα μηνύματα. Δεν βοηθούν σίγουρα στο επίπεδο της συνοχής και της ενημέρωσης των πολιτών, και δεν βοηθούν ούτε στην υγειονομική αντιμετώπιση», γράφει ακόμη ο καθηγητής.

«Η χώρα μας θα τα καταφέρει. Θα υπάρξουν απώλειες αλλά μπορούμε να τις περιορίσουμε δραστικά. Δεν χρειάζεται πανικός ούτε υπέρμετρη κινδυνολογία. Χρειάζεται ψυχραιμία, και κυρίως λιγότερος ‘θόρυβος’, υλοποίηση των αυτονόητων και στοχευμένη ενημέρωση: με λίγα αλλά ουσιαστικά μηνύματα», κατέληξε ο κ. Μόσιαλος.

Η “Δέλτα είναι εδώ, δεν έχει νόημα να συζητάμε “Αθήνα- Κρήτη”, είναι παντού στην Ελλάδα και ο καθένας είτε στο σπίτι του, είτε στις διακοπές του θα πρέπει να έχει το νου του και να κάνει ό,τι ξέρει”.

Self tests: Πού διατίθενται δωρεάν, πώς χρησιμοποιούνται – Για ποιους είναι υποχρεωτικά (vid)

Η ίδια αναφέρθηκε στη νέα πληροφόρηση που έχει η Επιτροπή κάθε Τετάρτη με βάση τον επιδημιολογικό χάρτη όπου βλέπουν την ηλικιακή κατανομή των κρουσμάτων και χαρτογραφούν τις ιχνηλατήσεις δηλαδή σε κάθε περιοχή καταγράφονται οι τρόποι μετάδοσης π.χ οικογενειακές συγκεντρώσεις, συρροές σε εργασιακό χώρο κλπ.

«Αυτό που διαφάνηκε την προηγούμενη βδομάδα είναι ότι πέρα από την έξαρση στους νέους που διασκεδάζουν σιγά σιγά αυξάνεται ο αριθμός των κρουσμάτων στις μεγαλύτερες ηλικίες – όχι ακόμα στους άνω των 65 ετών- που σημαίνει ότι οι νέοι γύρισαν και το μετέδωσαν στους γονείς τους που προφανώς δεν είχαν εμβολιαστεί. Βλέπουμε και συρροές σε εργασιακά περιβάλλοντα, καθώς οι νέοι αυτοί δουλεύουν κιόλας, που σημαίνει ότι πάνε διακοπές και επιστρέφουν άρα μπορούν να μεταδώσουν τον ιό» είπε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με την κα Παπαευαγγέλου, “ο ιός με τη μετάλλαξη Δέλτα μεταδίδεται πιο εύκολα όχι μόνο σε κλειστούς χώρους αλλά και σε ανοιχτούς χώρους όπου υπάρχει συνωστισμός και γι’ αυτό τονίζεται ότι πρέπει να φοράμε τη μάσκα όπου υπάρχει κόσμος και σε εξωτερικούς χώρους.

Η κα Παπαευαγγέλου ανέφερε πως η μέση ηλικία των νέων διαγνώσεων είναι γύρω στα 24 έτη. «Μέσα σε 3 βδομάδες έπεσε 10 χρόνια, από τα 32 στα 24 έτη» επεσήμανε χαρακτηριστικά. Υπάρχουν και κάποια βαριά περιστατικά νεαρών που νοσούν, πάντα θα υπάρχει και η κορυφή του παγόβουνου, τόνισε ακόμη.

Για τον εμβολιασμό των εφήβων…

Σε ερώτηση για τον εμβολιασμό των εφήβων 15-17 ετών η καθηγήτρια Παιδιατρικής ανέφερε ότι περιμένει μια σημαντική αύξηση στον αριθμό των εφήβων που θα εμβολιαστούν με την επιστροφή των παιδιών από τις διακοπές τέλη Αυγούστου ενώ σημείωσε ότι πριν πάει κάποιος διακοπές μπορεί να κάνει την πρώτη δόση εμβολίου και ας καθυστερήσει λίγο η δεύτερη.

«Όσον αφορά στον εμβολιασμό σε μικρότερες ηλικίες (12-17 ετών) τα δεδομένα ασφάλειας που υπάρχουν από Αμερική και άλλες χώρες για τον εμβολιασμό είναι αρκετά καλά» τόνισε μεταξύ άλλων ενώ σημείωσε ότι αυτό που εξετάζουν στην Επιτροπή είναι το όφελος σε αυτές τις μικρές ηλικίες ειδικά για τα παιδιά που έχουν κάποιο υποκείμενο νόσημα και για τα παιδιά που έχουν στην οικογένεια τους ευάλωτα άτομα καθώς όπως εξήγησε ένας από τους βασικούς λόγους που έκλειναν τα σχολεία ήταν η διασπορά της λοίμωξης από το σχολείο στην οικογένεια. Στόχος μας είναι να μειωθεί αυτός ο φόβος μέσα από τον εμβολιασμό των ενηλίκων και εφόσον ένα σημαντικό ποσοστό των Ελλήνων εμβολιαστεί θα μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την λοίμωξη» είπε χαρακτηριστικά. Τόνισε πως είναι μονόδρομος το άνοιγμα σχολείων και των πανεπιστημίων, ότι στόχος είναι να γυρίσουν τα παιδιά στα σχολεία και οι φοιτητές στα πανεπιστήμια και πως στα πανεπιστήμια θα μπαίνουν είτε εμβολιασμένοι φοιτητές, είτε άτομα που θα κάνουν κάθε βδομάδα τεστ.

Σε ερώτηση για το εάν την ανησυχεί η κατάσταση στα νησιά και εάν αρκεί ένα self test για την επιστροφή, η κα Παπαευαγγέλου απάντησε ότι “υπάρχει έλεγχος των self test και εναπόκειται και στην ατομική ευθύνη του καθενός να το δηλώνει σωστά. Θέλω να πιστεύω ότι οι νέοι μας αγαπούν τη χώρα μας, τους γονείς τους και δεν θέλουν να μεταδώσουν τον ιό”.