Αναλυτικά όσα γράφει:

Έχοντας υπηρετήσει για περισσότερα από 30 χρόνια το Εθνικό Σύστημα Υγείας από διάφορες θέσεις, έζησα τη μακρά πορεία του περίπου από την έναρξή του. Ως γιατρός στο «Χατζηκώστα» και στη συνέχεια στο Πανεπιστημιακό, είδα σε πραγματικό χρόνο την εξέλιξη του ΕΣΥ, την προσφορά του στην περιοχή, στην εκπαίδευση των νέων γιατρών και νοσηλευτών, στην έρευνα και στην εξειδίκευση. Σήμερα, το Πανεπιστημιακό των Ιωαννίνων είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νοσοκομείο σε εξυπηρέτηση ασθενών μετά τον Ευαγγελισμό. Με εξειδικευμένο προσωπικό και κλινικές και προηγμένο τεχνολογικό εξοπλισμό εξυπηρετεί τις ανάγκες όλης της βορειοδυτικής Ελλάδας, της Δυτικής Μακεδονίας, της Κέρκυρας, της Λευκάδας, ακόμη και της νότιας Αλβανίας.

Η πανδημία και η πρωτόγνωρη πίεση που άσκησε στα εθνικά συστήματα υγείας όλων των χωρών, μας αφήνει μια σειρά από διδάγματα για την επόμενη μέρα. Παράλληλα φωτίζει και τις χρόνιες ανεπάρκειες που πρέπει να λύσουμε άμεσα. Όλα συνηγορούν πως το ΕΣΥ πρέπει να ενισχυθεί, να ανανεωθεί, να ενδυναμώσει τις υποδομές και το προσωπικό του και όχι να αναζητήσει εμβαλωματικές λύσεις που εξοντώνουν το προσωπικό, που δημιουργούν ανασφάλεια και αβεβαιότητα στους ασθενείς.

Όταν νομοθετήσαμε την άμεση προκήρυξη των πανεπιστημιακών θέσεων με τον κανόνα του 1 προς 1, θέσαμε ως στόχο την άμεση αναπλήρωση των κενών αλλά και την επιστροφή ιατρών που έφυγαν κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης σε χώρες του εξωτερικού.

Η κυβέρνηση της ΝΔ από την άλλη, είχε ως διακηρυγμένο στόχο την ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ. Η πανδημία μπορεί να καθυστέρησε το σχέδιο της, όμως για μια ακόμα φορά είδε την κρίση σαν ευκαιρία. Αφού τελειώσαμε -υποτίθεται- με την πανδημία και το ΕΣΥ είναι πλέον βαριά επιβαρυμένο, αποτελεί εύκολη λεία προς ιδιωτικοποίηση. Άλλωστε, η ΝΔ φρόντισε να προφυλάξει τον ιδιωτικό τομέα υγείας από την επιβάρυνση της πανδημίας ακόμα και όταν τα δημόσια νοσοκομεία δε μπορούσαν πλέον να ανταπεξέλθουν στις μεγάλες ανάγκες των ασθενών. Ειδικά αυτών με σοβαρά / χρόνια νοσήματα.

Υπολογίζεται πως οι υγειονομικές ανάγκες της χώρας έχουν μείνει ακάλυπτες κατά 30%.

Το ΕΣΥ λειτουργεί με 10.000 υγειονομικούς λιγότερους και πολλές κλινικές, πολλά τμήματα και υπηρεσίες αναστέλλουν τη λειτουργία τους. Τα χειρουργεία πηγαίνουν πίσω για μήνες. Οι ασθενείς για να εξυπηρετηθούν, οδηγούνται είτε στα επί πληρωμή απογευματινά ιατρεία των νοσοκομείων είτε στον ιδιωτικό τομέα. Η κατάσταση είναι εκρηκτική και θυμίζει την πρώτη μνημονιακή περίοδο, όταν περισσότεροι από 2 εκατομμύρια συμπολίτες μας στερήθηκαν την πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Πως απαντά η κυβέρνηση Μητσοτάκη; Με έναν προϋπολογισμό – αναντίστοιχο των αναγκών και με ένα νόμο που γυρίζει τη φροντίδα υγείας 40 χρόνια πίσω, πριν την ίδρυση του ΕΣΥ. Τότε που για να εξυπηρετηθείς έπρεπε να έχεις χρήματα ή πολιτικό μέσο – συχνά και τα δύο. Η κυβέρνηση της ΝΔ δεν νομοθετεί για τους γιατρούς, τους νοσηλευτές, τα νοσοκομεία, τους ασθενείς, ούτε για το δημόσιο συμφέρον. Οι άμεσα εμπλεκόμενοι, αυτοί δηλαδή που στήριξαν και συνεχίζουν να στηρίζουν το δημόσιο σύστημα όλα αυτά τα χρόνια, ζητούν να αποσυρθεί ο νόμος. Όλοι αυτοί γνωρίζουν από πρώτο χέρι πως το σχέδιο της ΝΔ για την επόμενη μέρα είναι δυστοπικό, γεμάτο ανταγωνισμούς και ναρκοθετημένο από τους κανόνες της αγοράς.

Καταργείται η πλήρης αποκλειστική απασχόληση και θεσμοθετείται το παράλληλο ιδιωτικό έργο για τους γιατρούς του ΕΣΥ. Η κυβέρνηση, αντί «να βάλει το χέρι στην τσέπη», μεταβιβάζει το κόστος στις τσέπες των ασθενών. Για αυτό δεν ανοίγει και καμία συζήτηση σχετικά με την αύξηση των αποδοχών.

Λέει η κυβέρνηση πως οι ασθενείς δεν ενδιαφέρονται για τις εργασιακές σχέσεις των γιατρών. Αν είναι μόνιμοι, μερικής απασχόλησης ή με μπλοκάκι. Το μόνο που θέλουν -τονίζει- είναι να βρίσκουν γιατρούς στο νοσοκομείο. Όλα αυτά συνιστούν βαθιά άγνοια και ιδεοληψία. Οι νέοι γιατροί θα βρεθούν σε ένα αποδιοργανωμένο σύστημα, όπου θα τους ζητηθούν πολύ περισσότερα από όσα γνωρίζουν και έχουν εκπαιδευτεί. Η εκπαίδευση των ειδικευομένων θα υποχωρήσει και οι κίνδυνοι θα αυξηθούν. Έχουμε αναρωτηθεί αν με το μοντέλο αυτό ωθούμε τη νέα γενιά ιατρών να εγκαταλείψει και πάλι το σύστημα; Την ίδια στιγμή, οι ιδιώτες γιατροί θίγονται από τον αθέμιτο ανταγωνισμό από τους νοσοκομειακούς που θα λειτουργούν και ιδιωτικά.

Πρόκειται για ένα ανθρωποφαγικό μοντέλο που θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε χειρότερες υπηρεσίες σε βάρος της υγείας και της φροντίδας των ασθενών. Οι ασθενείς θα επιβαρυνθούν οικονομικά για να αντιμετωπίσουν την περιορισμένη πρόσβαση στην πρωινή και δωρεάν λειτουργία των νοσοκομείων, καταφεύγοντας στον ιδιωτικό τομέα ή στην επί πληρωμή απογευματινή λειτουργία των μέχρι χθες δημόσιων νοσοκομείων.

Είναι ανθρωπίνως αδύνατο να ανταποκριθεί ένα γιατρός στην καθημερινή τακτική λειτουργία του νοσοκομείου, στα απογευματινά ιατρεία ή χειρουργεία, στην εφημερία και ταυτόχρονα να κάνει ιδιωτικό ιατρείο ή κλινική. Ο μόνος που θα μείνει πίσω είναι ο ασθενής. Και κυρίως, ο ασθενής που δεν έχει την οικονομική δυνατότητα.

Μια ακόμη σημαντική διάσταση του νομοσχεδίου είναι η επαναφορά της κομματοκρατίας και του πελατειακού συστήματος. Το σύστημα κρίσεων του ιατρικού προσωπικού υποβαθμίζει τα αντικειμενικά κριτήρια: την προϋπηρεσία, τη μετεκπαίδευση, το κλινικό έργο. Πλέον, η προφορική συνέντευξη παίζει τον κύριο ρόλο. Όλες και όλοι αντιλαμβανόμαστε τι πρόκειται να συμβεί.

Το προσωπικό των νοσοκομείων, όλοι οι υγειονομικοί, οι ασθενείς και οι οικογένειές τους, κάθε δημοκρατικός και προοδευτικός πολίτης δε μπορεί παρά να βρεθεί απέναντι στην προσπάθεια διάλυσης του ΕΣΥ. Ο νόμος του 1983 αποτελεί ένα νόμο-τομή στα μεταπολιτευτικά δρώμενα. Και δεν είναι η πρώτη φορά που η ΝΔ προσπαθεί να κατεδαφίσει τον πυρήνα του. Κάτι αντίστοιχο είχε γίνει και την περίοδο 1990-1993, με έναν άλλο Μητσοτάκη… στο τιμόνι. Σήμερα επανέρχονται, αδιαφορώντας για το πλήγμα που θα προκαλέσουν στην κοινωνική συνοχή και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων, μάλιστα σε μια περίοδο υγειονομικά τεταμένη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καταψήφισε την κατάργηση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης των εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία. Στεκόμαστε αντιδιαμετρικά απέναντι στην ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περίθαλψης, στο σχέδιο κατάργησης του ΕΣΥ και αρνούμαστε να γυρίσουμε στην εποχή πριν την ίδρυσή του.

Οι εκλογές κοντοζυγώνουν και ο νόμος θα μείνει στα χαρτιά. Παρόλο που ψηφίστηκε μόλις χθες, θα είναι ένας από τους πρώτους που θα καταργήσει η επόμενη προοδευτική διακυβέρνηση. Όχι από ρεβανσισμό ή πολιτική σκοπιμότητα. Αλλά επειδή βρίσκεται στην αντίπερα όχθη των αναγκών της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, επιλέγοντας τη συμμαχία με τους ιδιώτες και τα συμφέροντα που ωφελούνται από τη διάλυση του ΕΣΥ.

Όπως καταγγέλλει ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας στην πόλη της Νότιας Ιταλίας, με επιστολή του προς το News247, η ομαλή λειτουργία του ΤΕΓ απειλείται μετά τη λήξη της απόσπασης της υπεύθυνης εκπαιδευτικού. Μιας δασκάλας που κατά την τετραετή παραμονή της παρήγαγε σημαντικό εκπαιδευτικό έργο, αποσπώντας το θαυμασμό της κοινότητας, των μαθητών, των οικογενειών, των συναδέλφων και των τοπικών αρχών. Έκτοτε, το υπουργείο Παιδείας αρνείται να δώσει λύση.

Η αναπλ. τομεάρχης Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, καταθέτοντας ως αναφορά την επιστολή του προέδρου της Ελληνικής Κοινότητας, ζητά από τη Νίκη Κεραμέως να προχωρήσει άμεσα σε απόσπαση εκπαιδευτικού στο ΤΕΓ Μεσίνας, όπως και να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της για τις συνθήκες διάλυσης της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό.

Σημειώνεται πως η υπουργός Παιδείας δεν έχει ακόμα απαντήσει στην κοινοβουλευτική ερώτηση 47 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με θέμα: «Άμεση στελέχωση των ελληνικών σχολείων της Διασποράς», με την οποία ζητούν να υπάρξει λύση στο πρόβλημα υποστελέχωσης των ελληνικών σχολείων σε Βέλγιο, Γαλλία και Ολλανδία.

Το πλήρες κείμενο της αναφοράς

«Η παιδεία αλλάζει». Έτσι τιτλοφορεί η Νίκη Κεραμέως τον απολογισμό των πεπραγμένων της στο υπουργείο Παιδείας. Πράγματι, αλλάζει προς το χειρότερο και μάλιστα δραματικά. Κυβέρνηση και υπουργείο Παιδείας αυτοσυγχαίρονται για τις «μεταρρυθμίσεις» τους, ενώ παράλληλα τροφοδοτούν την άτυπη βεντέτα που έχουν ανοίξει με τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και την πανεπιστημιακή κοινότητα.

Περηφανεύονται για τους περισσότερους φραγμούς στο δημόσιο (;) εκπαιδευτικό σύστημα, για τις περισσότερες εξετάσεις και το διαγωνισμό PISA. Για την εμμονική αύξηση του αριθμού Προτύπων σχολείων και τη δήθεν αριστεία. Για την παροχή δεξιοτήτων αντί μόρφωσης, όπως και για την κατάργηση της Κοινωνιολογίας που «έκανε τα παιδιά αριστερά». Για τα κατηχητικά μέσα στα σχολεία, την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής και τον αποκλεισμό χιλιάδων νέων από τα δημόσια ΑΕΙ, την πανεπιστημιακή αστυνομία. Περιαυτολογούν που μετατρέπουν το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα σε περιβάλλον για ολοένα και λιγότερους, αμιγώς εξετασιοκεντρικό, συντηρητικό, δίχως προβληματισμούς και συζήτηση αλλά με ρομποτική και αγγλικά στο νηπιαγωγείο. Πιο ακριβό για τις οικογένειες, πιο φτηνό για το κράτος, πιο ανοιχτό στις επιχειρήσεις και την εταιρική κουλτούρα.

Ωστόσο, ποια είναι η πραγματικότητα στην τάξη, το προαύλιο, το αμφιθέατρο; Εδώ και τρία χρόνια, κυβέρνηση και υπουργείο Παιδείας εθελοτυφλούν για τα μείζονα εκπαιδευτικά, αλλά και ευρύτερα κοινωνικά θέματα που απασχολούν τα παιδιά και την εκπαιδευτική διαδικασία. Κάποιος/α κακεντρεχής ή και υποψιασμένος/η θα μπορούσε να σκεφτεί ότι τα προβλήματα που είτε δημιουργήθηκαν είτε γιγαντώθηκαν από τους ίδιους, εξυπηρετούν τελικά τη δική τους ατζέντα.

Αρνούνται κάθε συζήτηση για τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας και κάνουν πως δε βλέπουν τα σοβαρά μαθησιακά κενά και την αυξημένη αδιαφορία των μαθητών για το σχολείο. Αδιαφορούν για τον σχολικό εκφοβισμό (bullying), τους βανδαλισμούς αιθουσών και την αναγραφή φασιστικών συνθημάτων. Αντιμετωπίζουν το στεγαστικό πρόβλημα των νεοδιόριστων εκπαιδευτικών ως ζήτημα που θα λύσει η αυτορρυθμιζόμενη (;) αγορά του real-estate. Ακόμα και όταν φοιτητής πέφτει από το παράθυρο του 3ου ορόφου επειδή δε χωρούσε στην αίθουσα λόγω έλλειψης καθηγητών και κατάλληλων χώρων, αρνούνται κάθε ευθύνη. Άλλωστε φρόντισαν να βάλουν την αστυνομία στα πανεπιστήμια και να τη χρηματοδοτήσουν με 30 εκατ. ευρώ, τη στιγμή που όλα τα δημόσια ελληνικά πανεπιστήμια λαμβάνουν ετησίως 90 με 100 εκατ. ευρώ.

Τα «μισά από τα λεφτά» της πανεπιστημιακής αστυνομίας να δίνονταν ως χρηματοδότηση στα ΑΕΙ, θα είχαμε -ήδη από φέτος- περισσότερους διδάσκοντες και σοβαρές στεγαστικές λύσεις, οι οποίες θα επέτρεπαν την ορθολογική κατανομή των φοιτητών σε τμήματα. Την ίδια στιγμή, τα ΑΕΙ χρειάζονται άμεσα χρηματοδότηση για να ανταπεξέλθουν στο αυξημένο ενεργειακό κόστος, να καταφέρουν να ζεστάνουν και να φωταγωγήσουν αίθουσες, εργαστήρια, εστίες και βιβλιοθήκες. Το υπουργείο Παιδείας κάνει και πάλι πως δεν ακούει.

Το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα χρειάζεται χώρο να αναπνεύσει. Και για να μπορέσει να εκπληρώσει τον παιδαγωγικό και κοινωνικό του ρόλο, χρειάζεται η ανατροπή των νόμων της πειθάρχησης, της ιδιωτικοποίησης, της γραφειοκρατικοποίησης, της αστυνομοκρατίας. Χρειάζεται αλλαγή παραδείγματος ώστε οι νέες και οι νέοι να αντιληφθούν πως το μέλλον τους θα είναι καλύτερο και όχι χειρότερο από το παρόν τους. Ας μην ξεχνάμε πως η εντατικοποίηση, η ανεργία, τα προβλήματα στέγασης, ο σεβασμός στις ζωές που απειλούνται από την κυβερνητική αυθαιρεσία και αδιαφορία δεν είναι φυσικά φαινόμενα, αλλά πολιτικές επιλογές.

Πολιτική επιλογή είναι και η ανυπαρξία κάθε συζήτησης για την προστασία των παιδιών από τη σωματική και σεξουαλική κακοποίηση. Ένας ολόκληρος χρόνος πέρασε (Νοέμβριος 2021) από όταν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δεσμευόταν πως είχε έτοιμο το Εθνικό Σχέδιο για την αντιμετώπιση της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών. Το θέμα υποχώρησε από την επικαιρότητα, ξεχάστηκε και το Σχέδιο, ξεχάστηκαν και οι δεσμεύσεις. Έπρεπε να φτάσουμε στη νέα φρικτή υπόθεση παιδοβιασμού στον Κολωνό για να ξαναρχίσει η όποια συζήτηση.

Όλες και όλοι οφείλουμε να προβληματιστούμε και να ασχοληθούμε με την έλλειψη συνεκτικής στρατηγικής για την καταπολέμηση της βίας -σωματικής και σεξουαλικής- κατά των παιδιών. Πρέπει να συζητήσουμε για τις κρίσιμες ελλείψεις στα σχολεία, τη σοβαρή υποστελέχωση, την ελλιπή επιμόρφωση και τη νομική κάλυψη των εκπαιδευτικών για να μπορούν να αναγνωρίζουν και να καταγράφουν τέτοιου είδους φαινόμενα. Πρέπει να συζητήσουμε για τα αρνητικά πορίσματα του Συνηγόρου του Πολίτη για τα δικαιώματα των παιδιών, όπως και για τις παρατηρήσεις που έκανε πρόσφατα προς τη χώρα μας ο ΟΗΕ. Πρέπει να διαμορφώσουμε πολιτικές αποτροπής και πρωτόκολλα διαχείρισης στα σχολεία για την κακοποίηση, την παραμέληση, την ενδοοικογενειακή βία. Πρέπει τα παιδιά στο σχολείο να οικοδομούν σχέσεις εμπιστοσύνης, να μιλούν, να προβληματίζονται. Να έχουν κάπου να απευθυνθούν όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον: στο δάσκαλο, στο ψυχολόγο, στο σχολικό νοσηλευτή.

Βεβαίως, όλα αυτά προϋποθέτουν ένα σχολείο που αποτελεί ασφαλές περιβάλλον. Ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή, από αυτό που προσπαθεί να επιβάλλει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εδώ και τρία χρόνια. Θα αποφασίσουμε ότι η παρουσία ψυχολόγων σε όλα τα σχολεία είναι απαραίτητη; Ότι η πανδημία, ο εγκλεισμός και η τηλεκπαίδευση έχουν αφήσει ψυχοπαιδαγωγικό αποτύπωμα στα παιδιά; Ότι οι ψυχολόγοι πρέπει να εργάζονται με σταθερές σχέσεις εργασίας και όχι με συμβάσεις και προγράμματα λίγων μηνών; Πως πρέπει να υπάρχει διασύνδεση με την κοινότητα, με τις μονάδες προστασίας ανηλίκων των Δήμων, ώστε να ανιχνεύουν τα παιδιά που προέρχονται από «ευάλωτα» περιβάλλοντα; Έχουμε ήδη καθυστερήσει.

Είναι σαφές πως ένα παιδί δεν μπορεί να προστατεύσει τον εαυτό του από τη φτώχεια, την κατάχρηση, τη βία. Πρέπει να βρίσκεται στο σχολείο και όχι να δουλεύει, επειδή έτυχε να γεννηθεί και να μεγαλώνει σε μια φτωχή και πολυμελή οικογένεια. Ένα από τα επιτεύγματά μας ως κυβέρνηση ήταν πως, εν μέσω οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης, εν μέσω μνημονίων και «προικοδοτημένης» χρεωκοπίας, καταφέραμε να μειώσουμε την παιδική φτώχεια, να οργανώσουμε τα σχολικά γεύματα και να μειώσουμε τη σχολική εγκατάλειψη. Η κυβέρνηση της ΝΔ, με δημοσιονομική χαλαρότητα από την πλευρά της ΕΕ, με και παρακαταθήκη 36 δις ευρώ και με σοβαρούς πόρους από το Ταμείο Ανάκαμψης, κατάφερε να αυξήσει το ποσοστό του πληθυσμού σε κίνδυνο φτώχειας, καθώς και το ποσοστό παιδικής φτώχειας για το διάστημα 2019-2021.

Αυτό είναι το κύριο δίλημμα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση στη χώρα μας, με τη ΝΔ να υπερασπίζεται την πλήρη υπαγωγή των Πανεπιστημίων στις ανάγκες της αγοράς και των επιχειρήσεων», τόνισε σε τοποθέτησή της η βουλευτής Ιωαννίνων του ΣΥΡΙΖΑ, Μερόπη Τζούφη, κατά τη συνεδρίαση με θέμα: «Το Ελληνικό Πανεπιστήμιο στην εποχή των Εκθετικών Τεχνολογικών Αλλαγών».

Έκανε…”Διάνα” (Βουτυράκου) το think tank του Τσίπρα- Ποιά είναι το “unique mind” της Ρομποτικής

Στο ίδιο ύφος συνέχισε η κα Τζούφη, λέγοντας: «Δεν πρόκειται για καινοτομία. Παρόμοια νεοφιλελεύθερα σχέδια εφαρμόστηκαν σε πολλές χώρες τις προηγούμενες δεκαετίες. Απέτυχαν και επηρέασαν αρνητικά την πανεπιστημιακή μόρφωση, τους φοιτητές, τους πανεπιστημιακούς, την έρευνα» και συμπλήρωσε «Εδώ και δυο χρόνια, τα ΑΕΙ δοκιμάζονται από «μεταρρυθμίσεις»: αστυνομία αντί προσλήψεων καθηγητών, κατάργηση 37 νέων τμημάτων, εντατικοποίηση των σπουδών, ανταποδοτικά κριτήρια στη χρηματοδότηση και περικοπή των πόρων κατά 20%, μείωση των εισακτέων κατά 20.000 με την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής», είπε.

Κλείνοντας, χαρακτήρισε την ΝΔ, το κόμμα που «αγαπά να μισεί» το δημόσιο Πανεπιστήμιο, «ετοιμάζει συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων και επαναφορά διορισμένων εξωτερικών διοικήσεων, νεκρανασταίνοντας το νόμο Διαμαντοπούλου. Επίσης προβλέπει εκπαιδευτικό ρόλο για τα στελέχη της αγοράς, προγράμματα σπουδών χωρίς σαφή επαγγελματικά δικαιώματα, ενώ προετοιμάζει τη σταδιακή αποχώρηση του κράτους από τις χρηματοδοτικές του υποχρεώσεις. Είναι σαφές πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη ικανοποιεί τα αιτήματα της κοινωνικής της βάσης, δηλαδή των επιχειρήσεων. Θα το επιτρέψουμε;», καταλήγει η βουλευτής Ιωαννίνων.

Η δήλωση της αναπλ. τομεάρχη Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία:

Για δεύτερη συνεχή μέρα παρακολουθούμε το σχολείο να μετατρέπεται σε ορμητήριο ακροδεξιών μαθητών που με μολότοφ, πέτρες και λοστούς επιτίθενται σε φοιτητές, ντροπιάζοντας τη Δημοκρατία και την Εκπαίδευση.

Τι είναι το Σαχέλ που περιλαμβάνεται στην ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής με τη Γαλλία- Ο ρόλος της Τουρκίας και η “φωλιά” των τζιχαντιστών

Μόλις ένα χρόνο μετά την καταδίκη της Χρυσής Αυγής και λίγες ημέρες από την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, η «ανάληψη της ευθύνης» από την εγκληματική οργάνωση για την επίθεση σε φοιτητές από μαθητές του 1ου και 2ου ΕΠΑΛ Σταυρούπολης είναι το λιγότερο ανατριχιαστική.

Ο φασισμός και ο ναζισμός δεν​ χωρούν πουθενά, ούτε στα σχολεία, ούτε στις γειτονιές. Και οι δυνάμεις αυτές πρέπει να απομονωθούν και να αντιμετωπιστούν «στη ρίζα» τους από το δημοκρατικό, προοδευτικό και αντιφασιστικό κίνημα.

Εντύπωση προκαλεί πως η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως δεν έχει αρθρώσει λέξη. Σιωπά παρά την υποκίνηση των γεγονότων από τη Χρυσή Αυγή και τη σημερινή κλιμάκωση της βίας και της έντασης. Καταδικάζει η αρμόδια υπουργός τις οργανωμένες επιθέσεις φασιστών μέσα από τα σχολεία; Γνώριζε τι συμβαίνει στα συγκεκριμένα σχολεία; Γιατί δεν έλαβε μέτρα παρά τις πρότερες καταγγελίες μαθητών και γονέων; Τι μέτρα θα λάβει τώρα για την αποκατάσταση της σχολικής ειρήνης και την αντιμετώπιση του τεράστιου αυτού προβλήματος;

Αυτό σημείωσε η αναπληρώτρια τομεάρχης Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ, Μερόπη Τζούφη, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Παιδείας στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής.

«Οι ανάγκες των πανεπιστημίων είναι σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση με την κυβερνητική ατζέντα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση», υπογράμμισε ακόμα η ίδια, ενώ σημείωσε πως η πανδημία δημιουργεί νέες συνθήκες για τα ΑΕΙ, τα οποία καλούνται να αναβαθμίσουν τον εκπαιδευτικό και ερευνητικό τους ρόλο.

“Συναγερμός” στο Μαξίμου: Προβληματισμός από την επανεμφάνιση των “βαρώνων” – Τι ισχύει τελικά με τον Κώστα Καραμανλή

«Αντίθετα, η μόνη μέριμνα της κυβέρνησης είναι να ιδρύσει πανεπιστημιακή αστυνομία και να στερήσει από περισσότερους από 24.000 μαθητές, την εισαγωγή τους στα ΑΕΙ». Τόνισε επίσης πως «ενώ η κυβέρνηση δήθεν κόπτεται για την αναβάθμιση των σπουδών, με τον προϋπολογισμό του 2021 περιέκοψε 30 εκατ. ευρώ από τη χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων και με αυτά προσλαμβάνει ειδικούς φρουρούς για να επιτηρούν την πανεπιστημιακή κοινότητα».