Αναλυτικά το άρθρο από το KREPORT:

Χρειάστηκε μόλις 27 ημέρες για να σπάσει το ρεκόρ της πιο σύντομης προεκλογικής περιόδου που έχει γνωρίσει και να απαντήσει επιτέλους καταφατικά στο πιο καίριο ερώτημα αυτής της ιστορικής αναμέτρησης, που ήταν εξαρχής αν θα ξαναλειτουργούσαν ή όχι τα διαχρονικά δημοκρατικά ανακλαστικά του λαού της, έτσι ώστε να αφυπνιστεί εναντίον του επελαύνοντος δεξιού ξενοφοβικού εθνολαϊκισμού.

Χρειάστηκαν άλλες τόσες ημέρες για να σπάσουν δυο ακόμη ρεκόρ μαζικής συμμετοχής σε εκλογική διαδικασία, ωσάν το εκλογικό σώμα να ήθελε να είναι απόλυτα σίγουρο για τη νομιμοποίηση της ετυμηγορίας του.

Με περισσότερους από 3,5 εκατ. να ψηφίζουν δια εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων και πολλούς άλλους να προσέρχονται στα εκλογικά τμήματα αυτοπροσώπως αλλά με τις βαλίτσες των διακοπών στο χέρι, οι Γάλλοι έδειξαν και απέδειξαν υπό ποιους όρους η πολιτική μπορούσε να επιστρέψει στη ζωή τους, ξαναβρίσκοντας το νόημά της. Πλησιάζοντας το 70%, το ποσοστό συμμετοχής στις θερινές εκλογές είναι στην πραγματικότητα πολύ σημαντικότερο δεδομένου ότι μετά τον πρώτο γύρο απέμεναν μόνον 501 εκλογικές περιφέρειες επί συνόλου 577 που δεν είχαν εκλέξει τον δικό τους εκπρόσωπο στην Εθνοσυνέλευση. Πράγμα που θα καθιστούσε λογικό το να ήταν μικρότερη η συμμετοχή στο δεύτερο γύρο.

Αποδείχτηκε, όμως, έτσι και κάτι άλλο: Ότι η απόσυρση των υποψηφίων βουλευτών που παραιτήθηκαν για να μη σταθούν εμπόδιο στην συσπείρωση των δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου εκεί όπου την έδρα θα διεκδικούσαν περισσότεροι από δυο υποψήφιοι αποτέλεσε τελικά το σημείο καμπής -σύνθημα πέραν του οποίου το εκλογικό σώμα άρχισε να λειτουργεί με τη λογική του πάνδημου δημοκρατικού μετώπου και όχι με τον διασπαστικό φόβο του Λαϊκού Μετώπου.

Ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν, ηγέτης της κύριας συνιστώσας του, έσπευσε, βέβαια, μετά την ανακοίνωση του νικηφόρου εκλογικού αποτελέσματος να το καρπωθεί κατ’ αποκλειστικότητα απαιτώντας ταυτόχρονα την άμεση παραίτηση του πρωθυπουργού Γκαμπριέλ Αττάλ και της κυβέρνησής του και το διορισμό μιας κυβέρνησης που θα προχωρήσει στην άμεση εφαρμογή του προγράμματος του Λαϊκού Μετώπου. Και όλα αυτά πριν καν οριστικοποιηθεί η σύνθεση της νέας Εθνοσυνέλευσης και αρχίσουν οι διαβουλεύσεις τόσο μεταξύ των εταίρων του Μετώπου όσο και μεταξύ όσων θα θελήσουν να γίνουν μέρη της νέας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, χωρίς τη συγκρότηση της οποίας η Γαλλία θα καταστεί ακυβέρνητη.

«Κυβέρνηση Μεγάλου Συνασπισμού ή Παραλυσία» θα είναι, άλλωστε, το επόμενο μεγάλο δίλημμα στο οποίο οι αντιπρόσωποι του γαλλικού λαού θα κληθούν να απαντήσουν το ίδιο καθαρά όσο καθαρά απάντησαν στο δίλημμα των πρόωρων βουλευτικών εκλογών που ήταν «Ακροδεξιά ή Δημοκρατία». Σε αυτό, το τελευταίο δίλημμα, είχε διαφανεί από την αρχή της τελευταίας προεκλογικής εβδομάδας ποια θα ήταν η απάντηση. Όλες οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ανάσχεση της ανοδικής δυναμικής της Ακροδεξιάς, κλείσιμο της ψαλίδας που τη χώριζε από τους αντιπάλους της και συνεχή διεύρυνση της εκλογικής επιρροής του Λαϊκού Μετώπου της Αριστεράς.

Αυτό που δεν είχαν δείξει αρκούντως οι δημοσκοπήσεις ήταν το μέγεθος κατά το οποίο θα διαψεύδονταν οι εκτιμήσεις περί σύνθλιψης της κυβερνώσας παράταξης από τις μυλόπετρες της πόλωσης. Οι απρόσμενες εκλογικές επιδόσεις της Μακρονίας αποτελούν αναμφισβήτητα προσωπικό κατόρθωμα του πρωθυπουργού Αττάλ. Πέτυχε να διασώσει τα έπιπλα του καταρρέοντος προεδρικού οικοδομήματος και να συντελέσει στην κατρακύλα της Ακροδεξιάς Εθνικής Συσπείρωσης από την πρώτη στην τρίτη θέση της τελικής κατάταξης των κομμάτων.

Εκείνο που στάθηκε αδύνατο να διασώσει ήταν την κληρονομιά του στρατηγού Ντε Γκωλ από την (αυτο)καταστροφική μανία του Προέδρου Μακρόν. Ο τελευταίος διέλυσε την Εθνοσυνέλευση ελπίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα επιβεβαίωνε την κυριαρχία του και το μόνο που πέτυχε ήταν να καταστήσει παντοδύναμη την Εθνοσυνέλευση στην οποία μεταφέρεται εφεξής και για έναν τουλάχιστον χρόνο όλο το πολιτικό παιχνίδι της εξεύρεσης των συναινέσεων που ενδεχομένως γλυτώσουν την Ε’ Γαλλική Δημοκρατία από την πλήρη παραλυσία. Που σημαίνει ότι η διάσωσή της θα απαιτήσει τη μετατροπή της από Προεδρική σε Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.

Η συμφωνία προκαλεί τριγμούς στους Σοσιαλιστές, καθώς υπάρχουν αρκετά στελέχη, όπως η Σεγκολέν Ρουαγιάλ, που βλέπουν θετικά την προοπτική ευρύτερης συνεργασίας και άλλοι που την απορρίπτουν επειδή θεωρούν πως θα προκαλέσει “ιλιγγιώδη κόστη” στην οικονομία και διαφωνούν με τις θέσεις του μετώπου για τις ευρωπαϊκές συνθήκες και τον ρόλο της Γαλλίας στην Ε.Ε.

Το Σαββατοκύριακο, Αριστεροί και Οικολόγοι, κατέληξαν σε ορισμένα σημεία στα οποία υπήρχαν διαφωνίες. Σχετικά με την Ευρώπη, συμφωνήθηκε «ανυπακοή», αλλά μόνο σε ορισμένους οικονομικούς και δημοσιονομικούς κανόνες και αυτό εάν είναι απαραίτητο, ενώ τα δύο κόμματα συμφώνησαν και το όνομα με το οποίο θα κατέβουν στις εκλογες: «Νέα Λαϊκή Οικολογική και Κοινωνική Ένωση». Συμφωνήθηκαν επίσης η διαίρεση των εκλογικών περιφερειών, αλλά και το ότι ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν, θα αναλάβει την πρωθυπουργία σε περίπτωση πλειοψηφίας του κόμματος στην Εθνοσυνέλευση, μιας και που οι Αριστεροί είναι η μεγαλύτερη ομάδα του νέου σχήματος.

Το ότι επετεύχθη συμφωνία πάντως είναι ιστορικό γεγονός, μιας και πρόκειται για τις δύο βασικές δυνάμεις της Αριστεράς στη Γαλλία.

Πως έγινε η συμφωνία

Λευκός καπνός μετά από δέκα ημέρες διαπραγματεύσεων: Το Αριστερό κόμμα, στο οποίο ηγείται ο Ζαν – Λυκ Μελανσόν και οι Οικολόγοι ανακοίνωσαν αργά τα μεσάνυχτα χθες ότι κατέληξαν σε συμφωνία και θα συνεργαστούν στις βουλευτικές εκλογές που θα διεξαχθούν στη Γαλλία στις 12 και στις 19 Ιουνίου.

Η ανακοίνωση της συνεργασίας τους στις επόμενες εκλογές, ήρθε, μάλιστα, μετά από μία πρωτομαγιάτικη παρέλαση, στην οποία τα κόμματα της Αριστεράς διασταυρώθηκαν, με την ατμόσφαιρα μεταξύ τους να είναι ιδιαίτερα ευχάριστη, κάτι που δεν συναντάται εύκολα σε κόμματα που το μόνο που συνήθιζαν να κάνουν τα τελευταία χρόνια ήταν να… τσακώνονται. Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο των Οικολόγων επικύρωσε τη συμφωνία που διαπραγματεύονταν μέλη των δύο κομμάτων εδώ και δύο εβδομάδες, με 84 ψήφους υπέρ, 10 κατά και 8 λευκές, ενώ υπήρξε και ένα άτομο που δεν συμμετείχε στην ψηφοφορία.

Αναλυτικά το σχέδιο προγραμματικής σύγκλισης Αριστεράς-Οικολόγων για τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου, με υποψήφιο πρωθυπουργό τον Μελανσόν

Η La France insoumise και η EELV, μέλος του Ecologist Pole, συναντήθηκαν αυτή την Κυριακή 1 Μαΐου στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Συμφωνήσαμε στα ακόλουθα σημεία συμφωνίας στη συνέχεια των ανταλλαγών που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί εδώ και μια εβδομάδα μεταξύ της La France insoumise και της EELV.

1) Θέλουμε να εκλέξουμε βουλευτές στην πλειοψηφία των εκλογικών περιφερειών, για να εμποδίσουμε τον Εμανουέλ Μακρόν να συνεχίσει την άδικη και βάναυση πολιτική του και να νικήσει την ακροδεξιά. Στις 12 και 19 Ιουνίου, με την ψήφο τους, προτείνουμε στους Γάλλους άνδρες και γυναίκες να οργανώσουν μια μεγάλη συγκέντρωση βασισμένη στη δυναμική της προεδρικής εκστρατείας της Λαϊκής Ένωσης, ανοίγοντας το δρόμο για την πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση. Υπό αυτή την προοπτική, ο πρωθυπουργός θα προερχόταν από τη μεγαλύτερη ομάδα της Συνέλευσης, δηλαδή τον Jean-Luc Mélenchon.

2) Για να το επιτρέψουμε αυτό, θέλουμε να ομοσπονδιοποιήσουμε στη βάση ενός φιλόδοξου προγράμματος, όλες τις δυνάμεις που το συμμερίζονται, σεβόμενοι παράλληλα την πολυφωνία και την αυτονομία τους. Για λόγους σαφήνειας, επιθυμούμε να το κάνουμε γύρω από ένα κοινό πανό «Νέα λαϊκή οικολογική και κοινωνική ένωση». Για να ζωντανέψουμε την πολυφωνία, θα δημιουργήσουμε ένα εκστρατευτικό κοινοβούλιο που θα συγκεντρώσει πολιτικές δυνάμεις και προσωπικότητες από τον συνδικαλιστικό, τον συλλογικό, τον πολιτιστικό και πνευματικό κόσμο. Η πλουραλιστική πλειοψηφία που θέλουμε να συγκροτήσουμε θα εξοπλιστεί με μια διαομάδα για να ολοκληρώσει και να συνεχίσει αυτή την κοινή δουλειά μετά τις εκλογές.

3) Μοιραζόμαστε κοινούς προγραμματικούς στόχους που θα αποτελέσουν τη βάση ενός κοινού κυβερνητικού προγράμματος αρκετών εκατοντάδων προτάσεων.

Μεταξύ αυτών των προτάσεων, θα υπερασπιστούμε ιδιαίτερα την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 1.400 ευρώ, την επιστροφή στη σύνταξη στα 60 για όλους, τη διασφάλιση της αυτονομίας για τους νέους, το πάγωμα των τιμών στα είδη πρώτης ανάγκης και την εξάλειψη της φτώχειας.

Μαζί υπερασπιζόμαστε την εφαρμογή πραγματικού οικολογικού σχεδιασμού εφαρμόζοντας έναν πράσινο κανόνα (ή έναν χρυσό κανόνα για το κλίμα) για να ανταποκριθούμε στην κλιματική και περιβαλλοντική έκτακτη ανάγκη.

Είμαστε υπέρ της εγκαθίδρυσης της 6ης Δημοκρατίας για να τεθεί τέλος στον προεδρισμό και να εισαχθούν νέα δικαιώματα, ιδίως το δημοψήφισμα με πρωτοβουλία πολιτών.

Στην Ευρώπη θέλουμε να βάλουμε τέλος στη νεοφιλελεύθερη και παραγωγική πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για ένα νέο έργο στην υπηρεσία της οικολογικής και κοινωνικής οικοδόμησης. Ιδρυτική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Γαλλία δεν μπορεί να έχει ως πολιτική ούτε την έξοδο από την Ένωση, ούτε τη διάσπασή της, ούτε το τέλος του ενιαίου νομίσματος. Ωστόσο, εάν ορισμένοι ευρωπαϊκοί κανόνες αποτελούν σημείο υποστήριξης (προστασία των καταναλωτών, περιβαλλοντικά πρότυπα κ.λπ.), πολλοί άλλοι είναι απροσδόκητοι ή ακόμη και έρχονται σε αντίθεση με τις επιταγές της οικολογικής και κοινωνικής επείγουσας ανάγκης. Για παράδειγμα, είναι αδύνατο να εθνικοποιήσουμε το EDF στο πλαίσιο των κανόνων ανταγωνισμού, να επενδύσουμε για να τηρήσουμε τις δεσμεύσεις μας για το κλίμα λόγω των δημοσιονομικών κανόνων. Για να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας και έτσι να σεβαστούμε την εντολή που μας έδωσαν οι Γάλλοι, θα πρέπει να ξεπεράσουμε αυτά τα εμπόδια και να είμαστε έτοιμοι να μην υπακούμε σε ορισμένους ευρωπαϊκούς κανόνες (ιδίως οικονομικούς και δημοσιονομικούς όπως το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης , δίκαιο ανταγωνισμού, παραγωγικοί και νεοφιλελεύθεροι προσανατολισμοί της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής κ.λπ.). Αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε συμμόρφωση με το κράτος δικαίου (όπως ορίζεται στα άρθρα 2 και 7 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Θα αντιταχθούμε σθεναρά στις επιθέσεις κατά των θεμελιωδών ελευθεριών από ακροδεξιές ουγγρικές και πολωνικές κυβερνήσεις. θα πρέπει να ξεπεράσουμε αυτά τα εμπόδια και να είμαστε έτοιμοι να παρακούσουμε ορισμένους ευρωπαϊκούς κανόνες (ιδίως οικονομικούς και δημοσιονομικούς κανόνες όπως το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, το δίκαιο του ανταγωνισμού, οι παραγωγικοί και νεοφιλελεύθεροι προσανατολισμοί της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής κ.λπ.). Αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε συμμόρφωση με το κράτος δικαίου (όπως ορίζεται στα άρθρα 2 και 7 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Θα αντιταχθούμε σθεναρά στις επιθέσεις κατά των θεμελιωδών ελευθεριών από ακροδεξιές ουγγρικές και πολωνικές κυβερνήσεις. θα πρέπει να ξεπεράσουμε αυτά τα εμπόδια και να είμαστε έτοιμοι να παρακούσουμε ορισμένους ευρωπαϊκούς κανόνες (ιδίως οικονομικούς και δημοσιονομικούς κανόνες όπως το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, το δίκαιο του ανταγωνισμού, οι παραγωγικοί και νεοφιλελεύθεροι προσανατολισμοί της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής κ.λπ.). Αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε συμμόρφωση με το κράτος δικαίου (όπως ορίζεται στα άρθρα 2 και 7 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Θα αντιταχθούμε σθεναρά στις επιθέσεις κατά των θεμελιωδών ελευθεριών από ακροδεξιές ουγγρικές και πολωνικές κυβερνήσεις. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε συμμόρφωση με το κράτος δικαίου (όπως ορίζεται στα άρθρα 2 και 7 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Θα αντιταχθούμε σθεναρά στις επιθέσεις κατά των θεμελιωδών ελευθεριών από ακροδεξιές ουγγρικές και πολωνικές κυβερνήσεις. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε συμμόρφωση με το κράτος δικαίου (όπως ορίζεται στα άρθρα 2 και 7 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Θα αντιταχθούμε σθεναρά στις επιθέσεις κατά των θεμελιωδών ελευθεριών από ακροδεξιές ουγγρικές και πολωνικές κυβερνήσεις.

Δεν θα είμαστε ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι που θα το πράξουν, στη Γαλλία ή στην Ευρώπη (Ισπανία για τις τιμές ενέργειας, Γερμανία για ανταγωνισμό μεταξύ εταιρειών πόσιμου νερού, Πορτογαλία σε οικονομικό και δημοσιονομικό κ.λπ.).

Τέλος, σε ένα διεθνές πλαίσιο εντάσεων και πολέμου στην ευρωπαϊκή ήπειρο, συνεχίζουμε να εργαζόμαστε για τις συγκλίσεις μας για να βρούμε τρόπους και μέσα για την αποκατάσταση της ειρήνης, τη διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας όλων των χωρών, την έναρξη συνεργασίας κατά της παγκοσμιοποίησης για να δράσουμε για έναν κόσμο που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και μάχεται κατά της κλιματικής αλλαγής.

4) Για να είναι αποτελεσματική αυτή η συμφωνία και να ανταποκριθεί στις τεράστιες προσδοκίες των συμπολιτών μας, δίνουμε στον εαυτό μας όλα τα μέσα για να διασφαλίσουμε ότι οι συζητήσεις που ξεκίνησαν με τις άλλες δυνάμεις είναι επιτυχείς. Ολοκληρώνοντας αυτήν τη διεύρυνση το συντομότερο δυνατό, θα μπορούσαμε να διοργανώσουμε μια κοινή εκδήλωση έναρξης το Σάββατο 7 Μαΐου.